Adhyaya 144

Verse 1

सूत उवाच । सा गत्वा त्रिदिवं पश्चात्सहस्राक्षं सुरैर्युतम् । प्रोवाच भगवन्दिष्ट्या क्षोभितोऽसौ महामुनिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ ສະຫັດສະຣາກສະ (ພະອິນທຣາ) ຜູ້ມີເທວະທັງຫຼາຍຢູ່ຄຽງຂ້າງວ່າ: «ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພຣະພິລິດ ມະຫາມຸນີນັ້ນ ຖືກກະທົບໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວແທ້»।

Verse 2

तपस्तस्य हतं कृत्स्नं यत्कृच्छ्रेण समाचितम् । तथा निस्तेजसत्वं च नीतस्त्वं सुखभाग्भव

ຕະປະສະທັງໝົດຂອງເຂົາ ທີ່ສະສົມດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ ຖືກທໍາລາຍໝົດ; ແລະເຈົ້າຖືກນໍາໄປສູ່ພາວະທີ່ບໍ່ມີຣັດສະຫມີ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຄວາມສຸກສະບາຍເຖີດ។

Verse 3

एवमुक्त्वाऽथ सा रंभा शंसिता निखिलैः सुरैः । अमोघरेतसस्तस्य दध्रे गर्भं निजोदरे

ເມື່ອນາງຣັມພາ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ—ນາງຜູ້ຖືກເທວະທັງປວງສັນລະເສີນ—ນາງໄດ້ຖືພາໃນຄອບຄອງຂອງນາງ ເປັນຕົວອ່ອນຂອງລະສີນັ້ນ ຜູ້ມີເຊື້ອພັນບໍ່ຜິດພາດ.

Verse 4

जाबालिरपि कृत्वा च पश्चात्तापमनेकधा । भूयस्तु तपसि स्थित्वा स्थितस्तत्रैव चाश्रमे

ຈາບາລີກໍເຊັ່ນກັນ ໄດ້ສໍານຶກຜິດຫຼາຍປະການ; ແລ້ວກໍກັບໄປຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະອີກຄັ້ງ ແລະພໍານັກຢູ່ທີ່ອາສຣົມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 5

ततस्तु दशमे मासि संप्राप्ते सुषुवे शुभाम् । कन्यां सरोजपत्राक्षीं दिव्यलक्षणलक्षिताम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເດືອນທີສິບມາຮອດ ນາງໄດ້ຄອດບຸດຣີຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ມີດວງຕາດັ່ງກີບໃບບົວ ແລະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍລັກສະນະທິບ.

Verse 6

अथ तां मानुषोद्भूतां मत्वा तस्यैव चाश्रमम् । गत्वा मुमोच प्रत्यक्षं तस्यर्षेश्चेदमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ນາງເຫັນວ່າເດັກນັ້ນເກີດໃນມະນຸດໂລກ ຈຶ່ງໄປຍັງອາສຣົມນັ້ນເອງ; ແລ້ວນໍານາງໄປວາງຕໍ່ໜ້າລະສີຢ່າງປະຈັກ ແລະກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 7

तव वीर्यसमुद्भूतामेनां मज्जठरोषिताम् । कन्यकां मुनिशार्दूल तस्मात्पालय सांप्रतम्

ນາງກຸມາຣີນີ້ເກີດຈາກພະລັງອຳນາດຂອງທ່ານ ແລະໄດ້ຢູ່ໃນຄັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນັກບວດຜູ້ດຸດັນດັ່ງເສືອ ຈົ່ງປົກປ້ອງນາງໃນບັດນີ້.

Verse 8

न स्वर्गे विद्यते वासो मानुषाणां कथंचन । एतस्मात्कारणात्तुभ्यं मया ब्रह्मन्समर्पिता

ສຳລັບມະນຸດ ບໍ່ມີການພັກອາໄສໃນສະຫວັນແຕ່ຢ່າງໃດ. ເພາະເຫດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມອບນາງໃຫ້ທ່ານ.

Verse 9

एवमुक्त्वा ययौ रंभा सत्वरं त्रिदशालयम् । जाबालिरपि तां दृष्ट्वा कन्यकां स्नेहमाविशत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຣັມພາ ກໍໄດ້ໄປຢ່າງຮວດເລັວສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງເທວະທັງສາມສິບ. ສ່ວນ ຈາບາລິ ເມື່ອເຫັນນາງກຸມາຣີນັ້ນ ກໍຖືກຄວາມເມດຕາອ່ອນໂຍນເຂົ້າຄອບງຳ.

Verse 10

ततस्तां कन्यकां कृत्वा सुष्ठु गुप्ते लतागृहे । रसैर्मिष्टफलोद्भूतैः पुपोष च दिवानिशम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ນຳນາງກຸມາຣີນັ້ນໄປວາງໄວ້ໃນເຮືອນເຄືອທີ່ປົກປິດຢ່າງດີ ແລະບຳລຸງນາງທັງກາງວັນກາງຄືນດ້ວຍນ້ຳຫວານຈາກໝາກໄມ້ຫວານ.

Verse 11

सापि कन्या परां वृद्धिं शनैर्याति दिनेदिने । शुक्लपक्षं समासाद्य यथा चन्द्रकला दिवि

ນາງກຸມາຣີນັ້ນກໍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງຊ້າໆ ມື້ຕໍ່ມື້—ເຫມືອນສ່ວນໜຶ່ງຂອງດວງຈັນໃນຟ້າ ເມື່ອເດີນໄປໃນຄື່ງເດືອນຂ້າງຂຶ້ນ.

Verse 12

यथायथाथ सा याति वृद्धिं कमललोचना । तथातथास्य सुस्नेहो जाबालेरप्यवर्धत

ເມື່ອນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນໆ ຄວາມເມດຕາອ່ອນໂຍນຂອງ ຊາບາລີ ຕໍ່ນາງກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 13

सा शिशुत्वे मृगैः सार्द्धं पक्षिभिश्च सुशोभना । क्रीडां चक्रे सुविश्रब्धैर्वर्धयंती मुनेर्मुदम्

ໃນວັຍເດັກ ນາງຜູ້ງາມນັ້ນ ຫຼິ້ນກັບຝູງກວາງ ແລະນົກທັງຫຼາຍ ດ້ວຍໃຈໄວ້ວາງງ່າຍ ເຮັດໃຫ້ຄວາມປິຕິຂອງລະສີເພີ່ມພູນ।

Verse 14

ततो बाल्यं परित्यक्त्वा वल्कलावृतगात्रिका । तस्यर्षेः सर्वकृत्येषु साहाय्यं प्रकरोति च

ຕໍ່ມາ ນາງລະວັຍເດັກ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້ປົກກາຍ ແລະເລີ່ມຊ່ວຍລະສີນັ້ນໃນກິດຈະກຳປະຈຳວັນທັງປວງ।

Verse 15

समित्कुशादि यत्किंचित्फलपुष्पसमन्वितम् । वनात्तदानयामास तस्य प्रीतिमवर्धयत्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ນາງຫາໄດ້—ໄມ້ຟືນ, ຫຍ້າກຸສະ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະດອກໄມ້—ນາງນຳມາຈາກປ່າ ເພີ່ມພູນຄວາມພໍໃຈແລະຄວາມເມດຕາຂອງທ່ານ।

Verse 16

ततः कतिपयाहस्य फलार्थं सा मृगेक्षणा । निदाघसमये दूरं स्वाश्रमात्प्रजगाम ह

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກຜ່ານໄປບາງມື້ ນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ ໃນຍາມແດດຮ້ອນ ໄດ້ໄປໄກຈາກອາສຣົມຂອງຕົນ ເພື່ອສະແຫວງຫາໝາກໄມ້।

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे तत्र विमानवरमाश्रितः । प्राप्तश्चित्रांगदोनाम गन्धर्वस्त्रिदिवौकसाम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ມີຄັນທະວະແຫ່ງສະຫວັນ ຊື່ ຈິດຣາງກະດະ ມາຮອດ ອາໄສວິມານອັນປະເສີດ।

Verse 18

तेन सा विजने बाला पूर्णचन्द्रनिभानना । दृष्टा चांद्रमसी लेखा पतितेव धरातले

ໃນບ່ອນອັນວິເວກນັ້ນ ລາວເຫັນນາງສາວນ້ອຍ ໃບໜ້າດັ່ງດວງເດືອນເຕັມດວງ; ດັ່ງເສັ້ນແສງຈັນທຣາທີ່ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 19

ततः कामपरीतांगः सोवतीर्य धरातलम् । विमानान्मधुरैर्वाक्यैस्तामुवाच कृतांजलिः

ຕໍ່ມາ ກາຍຂອງລາວຖືກກາມະຄອບງຳ ຈຶ່ງລົງຈາກວິມານສູ່ພື້ນດິນ; ແລ້ວກ່າວກັບນາງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານ ພ້ອມປະນົມມືຄາລະວະ।

Verse 20

का त्वं कमलगर्भाभा निर्जनेऽथ महावने । भ्रमस्येकाकिनी बाले वनमध्ये सुलोचने

ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງໃຈກາງດອກບົວ? ໃນປ່າໃຫຍ່ອັນວິເວກນີ້ ເຈົ້າເດີນຫຼົງຢູ່ຜູ້ດຽວເພາະຫຍັງ, ໂອ້ນາງນ້ອຍ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ໃນກາງພົງໄພ?

Verse 21

कन्योवाच । अहं फलवतीनाम जाबालेर्दुहिता मुने । फलपुष्पार्थमायाता तदर्थमिह कानने

ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ມຸນີ, ຂ້ານ້ອຍຊື່ ພະລະວະຕີ, ເປັນທິດາຂອງ ຈາບາລີ. ຂ້ານ້ອຍມາສູ່ປ່ານີ້ເພື່ອຫາໝາກໄມ້ ແລະ ດອກໄມ້»។

Verse 22

चित्रांगद उवाच । कुमारब्रह्मचारी स श्रूयते मुनिसत्तमः । तत्कथं तस्य वामोरु त्वं जाता भार्यया विना

ຈິຕຣາງກະດະ ກ່າວວ່າ: «ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ເປັນພຣະພຣະມະຈາຣິນ ຮັກສາພຣະຈັນທະພຣະຈິດ. ແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ເຈົ້າເກີດຈາກທ່ານໄດ້ແນວໃດ ໂດຍບໍ່ມີພັນລະຍາ?»

Verse 23

कन्योवाच । सत्यमेतन्महाभाग नास्ति दारपरिग्रहः । तस्यर्षेः किं तु संजाता यथा तन्मेऽवधारय

ນາງສາວ ກ່າວວ່າ: «ແທ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສນາ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ຮັບພັນລະຍາ. ແຕ່ຂ້ອຍເກີດຈາກລະສີນັ້ນແທ້; ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າເກີດຂຶ້ນແນວໃດ»

Verse 24

रंभा नामाप्सरास्तेन पुरा दृष्टा सुरांगना । ततः कामपरीतेन सेविता च यथासुखम्

«ໃນການກ່ອນ ທ່ານໄດ້ເຫັນອັບສະຣານາມ ຣັມພາ ເປັນນາງຟ້າ. ແລ້ວທ່ານຖືກກາມະຄອບງຳ ໄດ້ຮ່ວມສຳພັນກັບນາງ ຕາມຄວາມພໍໃຈ»

Verse 25

ततस्तदुदराज्जाता देवलोके महत्तरे । तयापि चेह तस्यर्षेर्भूय एव नियोजिता

«ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍເກີດຈາກຄັນຂອງນາງ ໃນເທວະໂລກອັນສູງສົ່ງ. ແລະນາງເອງກໍໄດ້ສົ່ງຂ້ອຍມາທີ່ນີ້ອີກ ໂດຍມອບໃຫ້ຢູ່ໃນການດູແລຂອງລະສີນັ້ນ»

Verse 26

एवं स मे पिता जातो जाबालिर्मुनिसत्तमः । पोषिताऽहं ततस्तेन नानाफलसमुद्रवैः

«ດັ່ງນັ້ນ ຈາບາລິ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເປັນບິດາຂອງຂ້ອຍ. ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ລ້ຽງດູຂ້ອຍ ດ້ວຍຜົນໄມ້ນານາຊະນິດ ຢ່າງອຸດົມສົມບູນ»

Verse 27

ततः फलवती नाम कृतं तेन महात्मना । ममानुरूपमेतद्धि यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາບຸລຸດຜູ້ໃຈກວ້າງ ໄດ້ຕັ້ງນາມໃຫ້ຂ້ອຍວ່າ «ຜະລະວະຕີ». ແທ້ຈິງ ມັນເໝາະກັບຂ້ອຍ—ນີ້ແຫຼະເຫດທີ່ເຈົ້າຖາມເຖິງຂ້ອຍ.

Verse 28

चित्रांगद उवाच । तव रूपं समालोक्य कामस्याहं वशं गतः । तस्माद्भजस्व मां भीरु नो चेद्यास्यामि संक्षयम्

ຈິດຕຣາງກະດາ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຫັນຄວາມງາມຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງກາມ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ຂີ້ອາຍ, ຈົ່ງຮັບຂ້ອຍ—ບໍ່ຊັ້ນ ຂ້ອຍຈະພິນາດ»។

Verse 29

अहं चित्रांगदोनाम गन्धर्वस्त्रिदिवौकसाम् । तीर्थयात्राकृते प्राप्तः क्षेत्रेऽस्मिञ्छ्रद्धयाऽन्वितः

ຂ້ອຍມີນາມວ່າ ຈິດຕຣາງກະດາ ເປັນຄົນທິບ (ຄັນທະວະ) ໃນຫມູ່ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ. ເພາະໄດ້ຕັ້ງໃຈເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣະຖະ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຮອດກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້ ດ້ວຍສັດທາເຕັມປຽມ.

Verse 30

कन्योवाच । कुमारधर्मिणी चाहमद्यापि वशगा पितुः । कामधर्मं न जानामि चित्रांगद कथंचन

ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຍັງຖືວິນັຍແຫ່ງກຸມາຣີ ແລະຍັງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງພໍ່. ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ທາງແຫ່ງກາມເລີຍ, ໂອ ຈິດຕຣາງກະດາ».

Verse 31

तस्मात्प्रार्थय मे तातं स मां तुभ्यं प्रदास्यति । अनुरूपाय योग्याय तरुणाय मनस्विनीम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຂໍພໍ່ຂອງຂ້ອຍ; ທ່ານຈະມອບຂ້ອຍໃຫ້ເຈົ້າ—ເພາະເຈົ້າເໝາະສົມ ຄວນຄ່າ ແລະເປັນຊາຍໜຸ່ມ—ແລະຂ້ອຍເປັນຍິງຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ.

Verse 32

ममापि रुचितं चित्ते तव वाक्यमिदं शुभम् । धन्याहं यदि ते कण्ठमालिंगामि यथेच्छया

ຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້ານີ້ ກໍເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຊື່ນຊົມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີບຸນ ຖ້າໄດ້ກອດຄໍເຈົ້າຕາມປາຖະໜາ.

Verse 33

चित्रांगद उवाच । न शक्नोमि महाभागे तावत्कालं प्रतीक्षितुम् । मां दहत्येष गात्रोत्थः सुमहान्कामपावकः

ຈິດຣາງກະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຄອຍໄດ້ດົນປານນັ້ນ. ໄຟແຫ່ງກາມະອັນໃຫຍ່, ຜຸດຂຶ້ນຈາກກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ກໍກໍາລັງເຜົາຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 34

तस्मात्कुरु प्रसादं मे रतिदानेन शोभने । को जानाति हि तच्चित्तं कीदृग्रूपं भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ງາມ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍປະທານຄວາມສຸກແຫ່ງຮັກ. ເພາະໃຜຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ໃຈນັ້ນຈະກາຍເປັນແນວໃດ (ເມື່ອຖືກປະຕິເສດ)។

Verse 35

कन्योवाच । एवं ते वर्तमानस्य मम तातः प्रकोपतः । दहिष्यति न संदेहः शापं दत्त्वा सुदारुणम्

ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າປະພຶດແບບນີ້, ພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂກດ ແລະຈະເຜົາເຈົ້າແນ່ນອນ, ຫຼັງຈາກໃຫ້ຄໍາສາບອັນຮ້າຍແຮງຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 36

चित्रांगद उवाच । तव तातः स कालेन मां दहिष्यति मानदे । कामानलः पुनः सद्य एष भस्म करिष्यति

ຈິດຣາງກະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ພໍ່ຂອງເຈົ້າອາດຈະເຜົາຂ້າພະເຈົ້າໃນການເວລາອັນຄວນ. ແຕ່ໄຟແຫ່ງກາມະນີ້ ຈະເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທັນທີ»។

Verse 37

एवमुक्त्वाऽथ तां बालां वेपमानां त्रपावतीम् । गृहीत्वा दक्षिणे पाणौ प्रविवेश सुरालयम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ຈັບມືຂວາຂອງນາງສາວນ້ອຍ ຜູ້ສັ່ນໄຫວແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ວິມານສະຫວັນ।

Verse 38

तत्र तां रमयामास तदा कामप्रपीडितः । तत्कालजातरागांधां निर्लज्जत्वमुपागताम्

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເພີນພໍໃຈຫຼິ້ນຢູ່ກັບນາງ ເພາະຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ; ສ່ວນນາງນັ້ນ ຖືກຣາຄະທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໃນຂະນະນັ້ນບັງຕາ ແລະຕົກສູ່ຄວາມບໍ່ມີຄວາມອາຍ।

Verse 39

एवं तस्याः समं तेन स्थिताया दिवसो गतः । निमेषवन्मुनिश्रेष्ठास्ततश्चास्तं गतो रविः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງຢູ່ກັບລາວຄຽງຂ້າງ ມື້ໜຶ່ງກໍຜ່ານໄປດຸດດັ່ງພຽງກະພິບຕາ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ແລ້ວພຣະອາທິດກໍຕົກດິນ।

Verse 40

एतस्मिन्नंतरे विप्रो जाबालिर्दुःख संयुतः । अनायातां सुतां ज्ञात्वा परिबभ्राम सर्वतः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມັນຊື່ ຈາບາລິ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ; ເມື່ອຮູ້ວ່າລູກສາວບໍ່ກັບມາ ລາວຈຶ່ງເດີນຫາໄປທົ່ວທິດທາງ।

Verse 41

अहो सा दुहिता मह्यं किमु व्यालैः प्रभक्षिता । वृक्षं कंचित्समारूढा पतिता धरणी तले

“ໂອ້! ລູກສາວຂອງຂ້າເຈົ້າ ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ນາງຖືກສັດປ່າກິນແລ້ວບໍ? ຫຼືນາງປີນຂຶ້ນຕົ້ນໄມ້ໃດໜຶ່ງ ແລ້ວຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ?”

Verse 42

किं वा जलाशयं कंचित्प्राप्य गाधमजानती । निमग्ना तत्र सा बाला संप्रविष्टा जलार्थिनी

ຫຼືບາງທີ ນາງໄປຊອກຫານ້ຳ ແລ້ວໄປຮອດຫນອງນ້ຳໜຶ່ງ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຄວາມເລິກ; ເດັກຍິງນ້ອຍນັ້ນຈົມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພາະເຂົ້າໄປເອົານ້ຳ។

Verse 43

एवं स प्रलपन्विप्रो बभ्राम गहने वने । कुशकण्टकविद्धांगः क्षुत्पिपासासमाकुलः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ ແລະພະເດີນຫຼົງໄປໃນປ່າທຶບ; ກາຍຖືກຫຍ້າຄຸຊະແລະໜາມທິ່ມ ຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ।

Verse 44

यंयं शृणोति शब्दं स मृगपक्षिसमुद्भवम् । रजन्यां तत्र निर्याति मत्वा फलवतीं च ताम्

ສຽງໃດໆທີ່ລາວໄດ້ຍິນ ອັນເກີດຈາກກວາງຫຼືນົກ; ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ລາວກໍຮີບອອກໄປທີ່ນັ້ນ ເພາະຄິດວ່າເປັນນາງ ແລະຫວັງຜົນອັນດີງາມ।

Verse 45

अथ क्रमात्समायातो हरहर्म्यं स सन्मुनिः । यत्र चित्रांगदोपेता सा संतिष्ठति कन्यका

ຕໍ່ມາ ຕາມການເຄື່ອນໄປແຫ່ງການເວລາ ມຸນີຜູ້ດີນັ້ນໄດ້ມາຮອດວິຫານຂອງພຣະຫຣະ; ທີ່ນັ້ນ ນາງສາວຢືນຢູ່ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນສະຫວ່າງໄສຕາມອະວະຍະວະ.

Verse 46

निःशंका जल्पमाना च रागवाक्यान्यनेकशः । अनर्हाणि कुमारीणां ब्रह्मजानां विशेषतः

ນາງເວົ້າຢ່າງບໍ່ລັງເລ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຫຼົງໄຫຼຫຼາຍຄັ້ງ; ເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ຄວນແກ່ສາວນ້ອຍ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນພຣາຫມັນ.

Verse 47

ततः स सुचिरं श्रुत्वा दूरस्थो विस्मयान्वितः । कुमार्याश्चेष्टितं दृष्ट्वा कोपसंरक्तलोचनः

ຕໍ່ມາ ລາວຟັງຢູ່ໄກໆດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນຢູ່ດົນ ແລະເຫັນກິລິຍາຂອງນາງສາວ ດວງຕາຂອງລາວແດງກ້າດ້ວຍໂກດແຄ້ນ।

Verse 48

अथ दुद्राव वेगेन गृह्य काष्ठसमुच्चयम् । द्वाभ्यामेव विनाशाय भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

ແລ້ວລາວກໍດຸດຮາວມາດ້ວຍຄວາມໄວ ຈັບກຳມັດໄມ້ເປັນກອງ; ແລະຂູ່ຂວັນຈະທຳລາຍນາງຊ້ຳໆ ພ້ອມດ່າທໍ່ຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 49

धिग्धिक्पापसमाचारे कौमार्यं दूषितं त्वया । लांछनं च समानीतं मम लोकत्रयेऽपि च

«ອຸຍ! ນ່າລະອາຍ ຜູ້ປະພຶດບາບອັນຊົ່ວ! ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຈັນທະພຣົມຈັນຂອງຂ້າຖືກດ່າງພ້ອຍ ແລະນຳຄວາມດ່າງດຳມາໃຫ້ຂ້າ ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ»।

Verse 50

नितरां पतिमासाद्य कर्मणानेन चाधमे । तस्मादनेन पापेन युक्तां त्वां नाशयाम्यहम्

«ໂດຍກຳມະອັນຕ່ຳຊ້ານີ້ ເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າຫາຜົວຢ່າງແນ່ນອນ; ດັ່ງນັ້ນ ເພາະເຈົ້າຖືກຜູກພັນດ້ວຍບາບນີ້ ຂ້າຈະທຳລາຍເຈົ້າ»।

Verse 51

एवमुक्त्वा प्रहारं स यावत्क्षिपति सन्मुनिः । तावच्चित्रांगदो नष्टो व्योममार्गेण सत्वरम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນຂະນະທີ່ພຣະມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດກຳລັງຈະຂວ້າງການຕີ ຈິດຣາງກະດະກໍຫາຍໄປທັນທີ ໜີໄປຢ່າງໄວຕາມທາງແຫ່ງຟ້າ।

Verse 52

विवस्त्रा सापि तत्रैव खिन्नांगी कामसेवया । न शशाक क्वचिद्गंतुं समुत्थाय ततः क्षितौ

ນາງ​ກໍ​ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ, ຖືກ​ປະ​ຖິ້ມ​ໄວ້​ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ເສື້ອ​ຜ້າ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ, ຮ່າງ​ກາຍ​ຂອງ​ນາງ​ອິດ​ເມື່ອຍ​ຍ້ອນ​ການ​ບັງ​ຄັບ​ທາງ​ກາມ, ບໍ່​ສາ​ມາດ​ລຸກ​ຂຶ້ນ​ຈາກ​ພື້ນ​ດິນ​ໄປ​ໃສ​ໄດ້​ເລີຍ.

Verse 53

ततः काष्ठप्रहारोघैर्हत्वा तां पतितां क्षितौ । मृतामिति परिज्ञाय स क्रोधपरिवारितः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍການຟາດນາງຢ່າງໜັກດ້ວຍທ່ອນໄມ້, ລາວໄດ້ຂ້ານາງໃນຂະນະທີ່ນາງນອນຢູ່ພື້ນດິນ; ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງຕາຍແລ້ວ, ລາວຍັງຄົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ.

Verse 54

ततश्चित्रांगदस्यापि ददौ शापं सुदारुणम् । स दृष्ट्वाऽकाशमार्गेण गच्छमानं भयातुरम्

ຈາກນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ສາບແຊ່ງອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໃສ່ Citrāṅgada, ເມື່ອເຫັນລາວເດີນທາງຜ່ານເສັ້ນທາງທ້ອງຟ້າດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 55

य एष कन्यकां मह्यं धर्षयित्वा समुत्पतेत् । स पतत्वचिरात्पापश्छिन्नपक्ष इवांडजः

"ຄົນບາບຜູ້ນີ້ - ຜູ້ທີ່ຫຼັງຈາກລ່ວງລະເມີດຍິງສາວຂອງຂ້ອຍ, ພະຍາຍາມບິນໜີໄປ - ຈະຕົກລົງມາຢ່າງໄວວາ, ຄືກັບນົກທີ່ປີກຖືກຕັດ."

Verse 56

कुष्ठव्याधिसमायुक्तश्चलितुं नैव च क्षमः । एतस्मिन्नन्तरे भूमौ स पपात नभस्तलात्

ດ້ວຍພະຍາດຂີ້ທູດ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄດ້, ໃນທັນໃດນັ້ນ ລາວກໍຕົກຈາກທ້ອງຟ້າລົງມາສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 57

कुष्ठव्याधिसमायुक्तः स च चित्रांगदो युवा । ततस्तं स मुनिः प्राह काष्ठोद्यतकरः क्रुधा

ໃນເວລານັ້ນ ພະລືສີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຊາຍໜຸ່ມ ຈິຕຣາງຄະດະ ຜູ້ເປັນພະຍາດຂີ້ທູດ ດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ ພ້ອມທັງຍົກໄມ້ຄ້ອນຂຶ້ນ.

Verse 58

कस्त्वं पापसमाचार येन मे धर्षिता बलात् । कुमारी तन्नयाम्येष त्वामद्य यम शासनम्

“ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີການກະທຳອັນເປັນບາບ ທີ່ບັງຄັບຂົ່ມຂືນລູກສາວຂອງຂ້າ? ມື້ນີ້ ຂ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປຮັບໂທດຈາກ ພະຍາຍົມ.”

Verse 59

चित्रांगद उवाच । अहं चित्रांगदोनाम गन्धर्वस्त्रिदिवौकसाम् । तीर्थयात्राप्रसंगेन क्षेत्रेऽस्मिन्समुपागतः

ຈິຕຣາງຄະດະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ານ້ອຍຊື່ ຈິຕຣາງຄະດະ, ເປັນ ຄັນທະຣົບ ໃນໝູ່ຊາວສະຫວັນ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາທີ່ດິນແດນສັກສິດແຫ່ງນີ້ ໃນໂອກາດການສະແຫວງບຸນ.”

Verse 60

ततस्तु कन्यकां दृष्ट्वा कामदेववशं गतः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຫັນຍິງສາວນັ້ນ, ລາວກໍຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງ ພະກາມະເທບ, ເທບພະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 61

ततः सेवितवानत्र लताहर्म्ये जनच्युते । तस्मात्कुरु क्षमां मह्यं दीनस्य प्रणतस्य च

“ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນບ່ອນທີ່ງຽບສະຫງົບທີ່ມີເຄືອໄມ້ປົກຄຸມນີ້, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮ່ວມຮັກກັບນາງ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂໍທ່ານຈົ່ງໃຫ້ອະໄພແກ່ຂ້ານ້ອຍ, ຜູ້ທີ່ມີຄວາມທຸກ ແລະ ກົ້ມຂາບຕໍ່ໜ້າທ່ານ.”

Verse 62

यथा व्याधेर्भवेन्नाशो यथा स्याद्गगने गतिः । भूयोऽपि त्वत्प्रसादेन स्वल्पः कोपो हि साधुषु

ເຊັ່ນດຽວກັບພະຍາດທີ່ຖືກປິ່ນປົວ ແລະ ການເດີນທາງຜ່ານທ້ອງຟ້າສຳເລັດຜົນ, ດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງທ່ານ, ຂໍໃຫ້ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງຜູ້ມີສິນທຳຈົ່ງສັ້ນລົງ.

Verse 63

जाबालिरुवाच । ईदृग्रूपधरस्त्वं हि मम वाक्याद्भविष्यसि । एषापि मत्सुता पापा वस्त्रहीना सदेदृशी

Jābāli ກ່າວວ່າ: "ແທ້ຈິງແລ້ວ, ດ້ວຍຄໍາເວົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າຈະມີຮູບຮ່າງແບບນັ້ນ. ແລະ ລູກສາວຜູ້ມີບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເປັນແບບນີ້ຕະຫຼອດໄປ, ປາສະຈາກເສື້ອຜ້າ."

Verse 64

भविष्यति न संदेहो जीवयिष्यति चेत्क्वचित् । यद्येषा धास्यति क्वापि वस्त्रं गात्रे निजे क्वचित्

"ມັນຈະເປັນແນວນັ້ນໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ, ຖ້ານາງຍັງມີຊີວິດຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ. ຖ້ານາງນຸ່ງເຄື່ອງໃສ່ຮ່າງກາຍຂອງນາງຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ..."

Verse 65

तन्नूनं च शिरोऽप्यस्याः फलिष्यति न संशयः । एवमुक्त्वा विकोपश्च स जगाम निजाश्रमम्

"ເມື່ອນັ້ນ ຫົວຂອງນາງຈະແຕກອອກຢ່າງແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ." ເມື່ອເວົ້າແນວນັ້ນແລ້ວ, ດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ, ລາວກໍກັບໄປທີ່ອາສົມຂອງລາວ.

Verse 66

चित्रांगदोऽपि तत्रैव तया सार्धं तथा स्थितः । कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्र क्षेत्रे समाययौ

Citrāṅgada ກໍໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບນາງ, ໃນສະພາບແບບນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ, ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປໄລຍະໜຶ່ງ, ສິ່ງສັກສິດກໍໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງນັ້ນ.

Verse 67

चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां भगवाञ्छशिशेखरः । गन्तुं चित्रेश्वरे पीठे गणै रौद्रैः समावृतः । योगिनीभिः प्रचण्डाभिः सार्धं प्राप्ते निशामुखे

ໃນວັນຈັດຕຸຣະດະສີ ແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ບັນລັງທີ່ຈິຕເຣສະວະຣະ ໂດຍມີກະນະອັນດຸຮ້າຍຫ້ອມລ້ອມ ແລະມີໂຢກິນີອັນນ່າຢ້ານກົວຮ່ວມດ້ວຍ ເມື່ອຄ່ຳຄືນເລີ່ມຕົ້ນ।

Verse 68

अथ प्राप्ते निशार्धे तु योगिन्यस्ताः सुदारुणाः । महामांसं महामांसमित्यूचुर्भक्षणाय वै

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຮອດກາງຄືນ ໂຢກິນີທີ່ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ຮ້ອງຂໍອາຫານ ກ່າວວ່າ “ເນື້ອໃຫຍ່! ເນື້ອໃຫຍ່!”

Verse 69

नृत्यमानाः पुरस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः । सस्पर्धा गणमुख्यैस्तैर्नर्तमानैः समंततः

ເຂົາເຈົ້າເຕັ້ນລຳຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ (ພຣະສິວະ) ແລະບັນດາຫົວໜ້າກະນະກໍເຕັ້ນລຳລ້ອມຮອບທຸກທິດ ແຂ່ງຂັນກັນດ້ວຍຄວາມຮື້ນເຮືອງ।

Verse 70

यस्तत्र समये तासां महामांसं प्रयच्छति । मंत्रपूतं स संसिद्धिं समवाप्नोति वांछिताम्

ຜູ້ໃດໃນເວລານັ້ນ ຖວາຍ “ເນື້ອໃຫຍ່” ໃຫ້ແກ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ອັນຜ່ານການຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິດທິຜົນທີ່ປາຖະໜາ ຢ່າງສົມບູນ।

Verse 71

मद्यं मांसं तथा चान्यन्नैवेद्यं वा फलादिकम् । तस्य सिद्धिः समादिष्टा यथा स्वहृदये स्थिता

ຈະເປັນເຫຼົ້າ ເນື້ອ ຫຼືເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ—ນາຍເວດຍະ (naivedya) ເຊັ່ນ ໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ—ຄວາມສຳເລັດຂອງຜູ້ນັ້ນ ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ຈະສອດຄ່ອງຕາມສິ່ງທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ (ເຈດຈຳນົງ)។

Verse 72

एतस्मिन्नंतरे कन्या सा जाबालिसमुद्भवा । स च चित्रांगदस्तत्र गत्वा प्रोवाच सादरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງສາວນັ້ນ—ເກີດຈາກ ຈາບາລີ—ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ. ແລະ ຈິຕຣາງກະດະ ໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 73

अस्मदीयमिदं मांसं योगिन्यो हर्षसंयुताः । भक्षयन्तु यथासौख्यं स्वयमेव प्रकल्पितम्

«ຂໍໃຫ້ພວກໂຍກິນີ—ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ—ກິນເນື້ອນີ້ອັນເປັນຂອງພວກເຮົາ ຕາມຄວາມສະບາຍ; ພວກເຮົາເຮັດຈັດຕຽມໄວ້ເອງ»।

Verse 74

अथ तं पुरुषं दृष्ट्वा कुष्ठव्याधिसमावृतम् । विवस्त्रां कन्यकां तां च सर्वास्ता विस्मयान्विताः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຊາຍນັ້ນຖືກຄອບງຳດ້ວຍໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ແລະເຫັນນາງສາວນັ້ນບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງ, ທຸກຄົນລ້ວນຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມພິສວົງ.

Verse 75

ते च सर्वे गणा रौद्राः स च देवस्त्रिलोचनः । पप्रच्छ कौतुकाविष्टस्तत्र चित्रांगदं प्रभुः

ແລະພວກກະນະທັງຫມົດອັນດຸຮ້າຍ ພ້ອມທັງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ ກໍຖືກຄວາມຢາກຮູ້ຄອບງຳ; ພຣະຜູ້ເປັນນາຍໃນທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຖາມ ຈິຕຣາງກະດະ.

Verse 76

कस्त्वं धैर्यसमायुक्तो महत्सत्त्वे व्यवस्थितः । यः प्रयच्छसि जीवं त्वं कीटस्यापि सुवल्लभम्

«ເຈົ້າແມ່ນໃຜ—ຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານມັ່ນຄົງ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຄຸນທຳອັນຍິ່ງ—ຜູ້ທີ່ຍອມມອບຊີວິດອັນເປັນທີ່ຮັກ ແມ່ນແຕ່ໃຫ້ແກ່ແມງນ້ອຍກໍຍັງໄດ້?»

Verse 77

केयं च वसनैंर्हीना त्वया सार्धं गतव्यथा । प्रयच्छति निजं देहं यद्देयं नैव कस्यचित्

«ແລ້ວນາງຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ຜູ້ບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ມາກັບເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີຄວາມທຸກ—ນາງກຳລັງຖວາຍກາຍຂອງນາງເອງ ເປັນທານທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້?»

Verse 78

सूत उवाच । ततः स कथयामास सर्वमात्मविचेष्टितम् । यथा कन्यासमं संगः कृतः शापश्च सन्मुनेः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍການກະທຳຂອງຕົນ—ວ່າໄດ້ຄົບຄ່າກັບນາງກັນຍາແນວໃດ ແລະໄດ້ຮັບຄຳສາບແຊ່ງຈາກມຸນີຜູ້ປະເສີດແນວໃດ.

Verse 79

ततश्चित्रांगदं दृष्ट्वा स गन्धर्वं दिवौकसाम् । तथारूपं कृपाविष्टस्ततः प्रोवाच शंकरः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ເຫັນຄັນທະວະ ຈິດຣາງກະດະ ໜຶ່ງໃນຫມູ່ຊາວສະຫວັນ ຕົກຢູ່ໃນສະພາບເຊັ່ນນັ້ນ ຈຶ່ງເກີດຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ ແລະໄດ້ກ່າວວາຈາ.

Verse 80

मम संदर्शनं प्राप्य न मृत्युर्जायते क्वचित् । न वृथा दर्शनं चैतत्तस्मात्प्रार्थय सादरम्

«ເມື່ອໄດ້ຮັບດາຣະຊັນຂອງເຮົາແລ້ວ ຄວາມຕາຍບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນໃນເວລາໃດໆ. ການເຫັນນີ້ບໍ່ແມ່ນເປົ່າປະໂຫຍດ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»

Verse 81

चित्रांगद उवाच । व्याधिनाऽहं सुनिर्विण्णस्तेन देवात्र चागतः । येन व्याधिक्षयो भावी देहनाशेन शंकर

ຈິດຣາງກະດະເວົ້າວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຖືກໂລກາພະຍາດບີບຄັ້ນ ເຫນື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ ຈຶ່ງມາຫາພຣະອົງ ໂອ ພຣະເທວະ. ໂອ ສັງກະຣະ, ດ້ວຍວິທີໃດ ໂລກາພະຍາດນີ້ຈຶ່ງຈະສິ້ນໄປ—ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງໃຫ້ກາຍນີ້ພິນາດກໍຕາມ?»

Verse 82

तस्मात्कुरु क्षयं व्याधेर्यदि यच्छसि मे वरम् । खेचरत्वं पुनर्देहि येन स्वर्गं व्रजाम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າທ່ານຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ຂໍໃຫ້ທ່ານດັບສິ້ນໂລກໄພຂອງຂ້າ ແລະປະທານຄືນສະພາບເດີນທາງໃນຟ້າ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າກັບໄປສະຫວັນໄດ້।

Verse 83

श्रीशंकर उवाच । त्वं स्थापयात्र मल्लिंगं पीठे गन्धर्वसत्तम । ततश्चाराधय प्रीत्या यावद्वर्षमुपस्थितम्

ພຣະສີສັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄັນທະວະ, ຈົ່ງຕັ້ງລິງຄະດິນເຜົາໄວ້ທີ່ນີ້ເທິງຖານ. ແລ້ວຈົ່ງບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຈົນຄົບໜຶ່ງປີ.”

Verse 84

यथायथा सुपूजां त्वं मल्लिंगस्य करिष्यसि । दिनेदिने तथा व्याधेस्तव नाशो भविष्यति

ເຈົ້າຈະບູຊາລິງຄະດິນນັ້ນຢ່າງດີເທົ່າໃດ ມື້ຕໍ່ມື້ ໂລກໄພຂອງເຈົ້າຈະຖືກທຳລາຍໄປເທົ່ານັ້ນ।

Verse 85

ततस्तु खे गतिं प्राप्य पुनः स्वर्गं प्रयास्यसि । मत्प्रसादान्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ ແລະຈະໄປສະຫວັນອີກຄັ້ງ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ.

Verse 86

एषापि कन्यका यस्मात्प्रविष्टा पीठमध्यतः । तस्मात्फलवतीनाम योगिनी सम्भविष्यति

ແລະເນື່ອງຈາກນາງສາວນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ກາງຖານ ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນີ້ຈະເກີດມີໂຢຄິນີຊື່ “ຜະລະວະຕີ” ຂຶ້ນ.

Verse 87

अनेनैव तु रूपेण नग्नत्वेन व्यवस्थिता । मुख्यामवाप्स्यते पूजां वांछितं च प्रदास्यति । पूजकानां स्थितं चित्ते शतसंख्यगुणं तदा

ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ຢູ່ໃນພາບເປືອຍ—ນາງຖືກສະຖາປະນາ; ນາງຈະໄດ້ຮັບການບູຊາອັນສູງສຸດ ແລະຈະປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ແລ້ວຄວາມຕັ້ງໃຈໃນໃຈຂອງຜູ້ບູຊາຈະສຳເລັດຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 88

एतां संपूजयेन्मर्त्यः पीठमेतत्ततः परम् । पूजयिष्यति तस्येष्टा सिद्धिरेवं भविष्यति

ມະນຸດຄວນບູຊານາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພີຖນີ້ເປັນຖານອັນສູງກວ່າ. ສຳລັບຜູ້ບູຊາ ຄວາມສຳເລັດຕາມປາດຖະໜາຈະເກີດຂຶ້ນດັ່ງນີ້.

Verse 89

एवमुक्त्वा ततः साऽथ हर्षेण महताऽन्विता । योगिनीवृंदमध्यस्था नृत्यं चक्रे ततः परम्

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່; ຢືນຢູ່ກາງຝູງໂຢກິນີ ແລ້ວຈຶ່ງຟ້ອນລຳອັນສູງສົ່ງຕໍ່ໄປ.

Verse 90

एवं बभूव सा तत्र योगिनी च वरांगना । तथा चक्रे परं नृत्यं यथा तुष्टो महेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນນາງປາກົດເປັນໂຢກິນີ ແລະເປັນນາງສາວອັນປະເສີດ; ນາງຟ້ອນລຳອັນສູງສຸດ ຈົນມະເຫສະວະຣະພໍໃຈ.

Verse 91

ततः प्रोवाच तां हृष्टः सर्वयोगिनिसंनिधौ । अनेन तव नृत्येन गीतेन च विशेषतः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງມີຄວາມຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບນາງຕໍ່ໜ້າໂຢກິນີທັງປວງວ່າ: “ໂດຍການຟ້ອນລຳຂອງເຈົ້ານີ້—ແລະໂດຍພິເສດໂດຍບົດຮ້ອງຂອງເຈົ້າ—…”

Verse 92

परितुष्टोस्मि ते वत्से तस्माच्छृणु वचो मम । निशीथेऽद्य दिने प्राप्ते यस्ते पूजां करिष्यति

ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງໃນເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອຍາມທ່ຽງຄືນມາຮອດໃນວັນນີ້, ຜູ້ໃດທີ່ຈະບູຊາເຈົ້າ…

Verse 93

सुरा मांसान्नसत्कारैर्मंत्रैरागमसंभवैः । स भविष्यति तत्कालं शापानुग्रहशक्तिमान्

ດ້ວຍການຖວາຍເຫຼົ້າ ເນື້ອ ແລະອາຫານ ພ້ອມການເຄົາລົບບູຊາ ແລະມັນຕຣາທີ່ເກີດຈາກອາຄະມະ, ຜູ້ບູຊານັ້ນຈະໄດ້ຮັບທັນທີ ອໍານາດໃນການສາບແຊ່ງ ແລະໃຫ້ພອນ.

Verse 94

बंधनं मोहनं चापि शत्रोरुच्चाटनं तथा । करिष्यति न सन्देहो वशीकरणमेव च

ເຂົາຈະສໍາເລັດການຜູກມັດ, ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງງົວ, ແລະການຂັບໄລ່ສັດຕູ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເຂົາຈະກະທໍາການຄອບງໍາ (ວະຊີກະຣະນະ) ດ້ວຍ.

Verse 95

त्रिकोणं कुण्डमास्थाय दिशां पालान्प्रपूजयेत् । क्षेत्रपालं च सर्वास्ता देवता गमनोद्भवाः

ເມື່ອຈັດຕັ້ງຄຸນດາໄຟເປັນຮູບສາມຫຼ່ຽມແລ້ວ, ຄວນບູຊາກ່ອນແກ່ຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ, ແລະບູຊາແກ່ Kṣetrapāla ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງເທວະດາທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນເປັນຜູ້ຕິດຕາມໃນການດໍາເນີນພິທີ.

Verse 96

तथा चत्वरपूजां च प्रकृत्वा विधिपूर्वकम् । पश्चात्त्वां पूजयित्वा च होमं यश्च करिष्यति

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຈັດຕະວາ (catvara-pūjā) ຕາມວິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນບູຊາເຈົ້າ, ຜູ້ໃດທີ່ຈະກະທໍາໂຮມະ (homa) ຖວາຍໄຟ…

Verse 97

शत्रुवामपदोत्थेन स्पृष्टेन रजसाऽथवा । गुग्गुलेन सहस्रांतं स्तंभनं च करिष्यति

ໂດຍໃຊ້ຝຸ່ນທີ່ໄດ້ຖືກສຳຜັດຈາກຮອຍຕີນຊ້າຍຂອງສັດຕູ ຫຼືບໍ່ກໍໃຊ້ ກຸກກຸລູ ເຂົາຈະປະກອບພິທີ ສະຕັມພະນະ (ເຮັດໃຫ້ຢຸດນິ່ງ) ໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍການສວດ/ບູຊາ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ.

Verse 98

यश्च शत्रुं हृदि स्थाप्य शत्रूद्वर्तनसंभवम् । मलं धात्रीफलैः सार्धं मोहनं स करिष्यति

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຕັ້ງສັດຕູໄວ້ໃນດວງໃຈ (ດ້ວຍຈິດຈົ່ງໝັ້ນ) ແລ້ວນຳຄວາມສົກປົກທີ່ເກີດຈາກການຂັດຖູ/ທາຜົງ (ອຸດວັດຕະນະ) ທີ່ກ່ຽວກັບສັດຕູ ປະສົມກັບຜົນ ທາຕຣີ (ອາມະລະກີ) ຜູ້ນັ້ນຈະປະກອບພິທີ ໂມຫະນະ (ເຮັດໃຫ້ຫຼົງງົດ/ມົນສະເໜ່) ໄດ້.

Verse 99

यः शत्रोः स्नानजं तोयं गृहीत्वा चाथ कर्दमम् । शिवनिर्माल्यसंयुक्तं जुह्वयिष्यति पावके

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ນຳນ້ຳທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳຂອງສັດຕູ ພ້ອມກັບຕົມດິນ ແລ້ວຖວາຍລົງໃນໄຟອັນສັກສິດ ໂດຍປະສົມກັບ ນິຣມາລະຍະ ຂອງພຣະສິວະ (ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຫຼືອອັນສັກສິດ) ຜູ້ນັ້ນຈະສາມາດປະລາບສັດຕູໄດ້ດ້ວຍພິທີນີ້.

Verse 100

तवाग्रे स नरो नूनं शत्रुमुच्चाटयिष्यति । एषोपि तव संगेन तव चित्रांगदः प्रियः । संप्राप्स्यति च सत्पूजामनुषंगात्त्वदुद्भवात्

ຕໍ່ໜ້າທ່ານ ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈະຂັບໄລ່ ແລະປະລາບສັດຕູຂອງຕົນແນ່ນອນ. ແລະ ຈິຕຣາງກະດະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານນີ້ດ້ວຍ, ໂດຍການຄົບຄືນກັບທ່ານ, ຈະໄດ້ຮັບການບູຊາອັນສົມຄວນ ເນື່ອງຈາກຜົນມົນຄຸນທີ່ເກີດຈາກທ່ານ.

Verse 101

फलवत्युवाच । यदि देव प्रसन्नो मे तथान्यमपि सद्वरम्

ຟະລະວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າໂອ ພຣະເຈົ້າ ທ່ານພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍທ່ານປະທານພອນອັນປະເສີດອີກປະການໜຶ່ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ»។

Verse 102

हृदिस्थं देहि मे सौख्यं येन संजायतेऽखिलम् । पिता ममैष जाबालिर्निर्मुक्तो वसनैः सदा

ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມສຸກສະງົບທີ່ສະຖິດໃນດວງໃຈ ເພື່ອໃຫ້ກຸສົນທັງປວງເກີດຂຶ້ນ. ແລະບິດາຂອງຂ້າ ຈາບາລີ ນັ້ນ ຍັງຄົງຂາດເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຢ່າງເໝາະສົມເສມອ.

Verse 103

अहं यथा तथात्रैव संतिष्ठतु दिवानिशम् । येन संतापमायाति पश्यन्मम विरोधिनीम्

ໃຫ້ນາງຢູ່ຢ່າງນີ້ໃນບ່ອນນີ້ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ບໍ່ວ່າຂ້າຈະຢູ່ໃນສະພາບໃດ ເພື່ອໃຫ້ນາງເຫັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຂອງຂ້າ ແລ້ວຖືກຄວາມຮ້ອນຮົນເຂົ້າຄອບງຳ.

Verse 104

क्रीडां ब्राह्मणवंशस्य मद्यमांससमुद्भवाम् । मद्यगन्धं समाघ्राति मांसं पश्यति संस्कृतम् । मां स्वच्छंदरतां नित्यं दुःखं याति दिनेदिने

ໃຫ້ນາງເຫັນ ‘ການຫຼິ້ນ’ ອັນນ່າອັບອາຍ ທີ່ນຳຄວາມເສຍກຽດແກ່ວົງສາພຣາຫມັນ ເກີດຈາກເຫຼົ້າແລະເນື້ອ. ໃຫ້ນາງດົມກິ່ນເຫຼົ້າ ແລະເຫັນເນື້ອທີ່ປຸງແຕ່ງແລ້ວ; ແລ້ວເມື່ອເຫັນຂ້າຢູ່ຢ່າງເສຣີຕາມໃຈຕົນເສມອ ຂໍໃຫ້ນາງຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າທຸກວັນ.

Verse 105

श्रीभगवानुवाच । एवं भविष्यति प्रोक्तं संजातं चाधुना शुभे । अहं यास्यामि कैलासं त्वं तिष्ठात्र यथोदिता

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: “ຈະເປັນໄປຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ; ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ກໍເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ. ຂ້າຈະໄປສູ່ໄກລາສ; ເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ນີ້ຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ຊີ້ນຳ.”

Verse 106

सूत उवाच । एवं स भगवान्प्रोक्त्वा गतश्चादर्शनं हरः । योगिन्यश्चैव ताः सर्वाः स्वेस्वे स्थाने व्यवस्थिताः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫຣະກໍໄດ້ເດີນທາງໄປ ແລະຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ແລະໂຍຄິນີທັງຫມົດນັ້ນ ກໍຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຂອງຕົນໆ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.”

Verse 107

चित्रांगदोपि तत्रैव कृत्वा प्रासादमुत्तमम् । लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः

ຈິຕຣາງກະດະກໍໄດ້ສ້າງປະສາດອັນປະເສີດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ປະດິດຕັ້ງລິງຄະຂອງພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ພຣະເທວະເທວາເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 108

ततश्चाराधयामास दिवारात्रमतंद्रितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ບູຊາອະຣາທະນາຢ່າງບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 109

ततः संवत्सरस्यांते व्याधिमुक्तः सुरूपधृक् । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदशालयम् । सोऽपि जाबालिनामाथ विवस्त्र समपद्यत

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບໜຶ່ງປີ ທ່ານພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດ ແລະໄດ້ຮັບຮູບງາມ. ຂຶ້ນຂີ່ວິມານອັນປະເສີດ ທ່ານໄດ້ໄປສູ່ວິຫານແຫ່ງເທວະ. ແຕ່ຈາບາລີຕໍ່ມາກໍຕົກຢູ່ໃນສະພາບເປືອຍໂປ່ນ ແລະອັບອາຍຂັດສົນ.

Verse 110

जनहास्यकरो लोके स्थितस्तत्रैव सर्वदा । पश्यमानो विकारांस्तान्दुःखितः स्वसुतोद्भवान्

ທ່ານກາຍເປັນຫົວຂໍ້ໃຫ້ຜູ້ຄົນຫົວເຮາະໃນໂລກ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດໄປ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ເມື່ອເຫັນຄວາມພິການແລະຄວາມຜິດປົກກະຕິເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເກີດຈາກລູກຫຼານຂອງຕົນ.

Verse 111

ततश्च गर्हयामास स्त्रीणां जन्म महामुनिः । तस्मिन्पीठे समासाद्य दुःखेन महताऽन्वितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາມຸນີໄດ້ເລີ່ມຕຳນິແມ່ນແຕ່ການເກີດເປັນຍິງ. ເມື່ອມາຮອດພີຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ທ່ານຖືກຄວາມໂສກເສົ້າອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ.

Verse 112

अहो पापात्मनां पुंसां संभविष्यंति योषितः । यासामीदृक्समाचारो द्विजवंशोद्भवास्वपि

ໂອ້ ອະນິດາ! ແມ່ຍິງເກີດຈາກຊາຍຜູ້ມີບາບ; ແມ່ນແຕ່ໃນວົງສາພຣາຫມັນ ກໍອາດມີຄວາມປະພຶດແບບນັ້ນໄດ້.

Verse 113

सकृदेव मया संगः कृतो नार्या समन्वितः । आजन्ममरणं यावत्पापं प्राप्तं यथेदृशम्

ຂ້ອຍໄດ້ຄົບຄ່າກັບແມ່ຍິງພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວ; ແຕ່ຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຕາຍ ຂ້ອຍກໍໄດ້ຮັບບາບແບບນີ້.

Verse 114

ये पुनस्तासु संसक्ताः सदैव पुरुषाधमाः । का तेषां जायते लोके गतिर्वेद्मि न चिंतयन्

ແລ້ວຊາຍຕໍ່າຊ້າທີ່ຕິດພັນກັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ເສມອ—ໃນໂລກນີ້ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຊະຕາກຳແນວໃດ? ຂ້ອຍບໍ່ອາດທົນຄິດໄດ້.

Verse 115

एवं तस्य ब्रुवाणस्य योगिन्यस्ताः क्रुधान्विताः । तमूचुर्ब्राह्मणं तत्र घृणया परिवारितम्

ເມື່ອລາວເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ບັນດາໂຍຄິນີທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ເວົ້າກັບພຣາຫມັນນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍລ້ອມຮອບດ້ວຍຄວາມຕຳນິອັນເຂັ້ມງວດ.

Verse 116

योगिन्य ऊचुः । मा निंदां कुरु मूढात्मंस्त्वं स्त्रीणां योगमाश्रितः । एतच्चराचरं विश्वं स्त्रीभिः संधार्यते यतः

ໂຍຄິນີກ່າວວ່າ: «ຢ່າດ່າທໍາຜູ້ຍິງເລີຍ ໂອ້ຜູ້ຫຼົງໄຫຼ; ເພາະເຈົ້າເອງກໍອາໄສພະລັງໂຍຄະຂອງຜູ້ຍິງ. ໂລກທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍພະລັງຍິງ»។

Verse 117

याभिः संजनितः शेषः कूर्मश्च तदनंतरम् । याभ्यां संधार्यते पृथ्वी यस्यां विश्वं प्रतिष्ठितम्

ໂດຍພຣະນາງນັ້ນ ພຣະເສສະ (Śeṣa) ໄດ້ບັງເກີດ ແລະຕໍ່ມາ ພຣະກູຣມະ (Kūrma) ກໍເກີດຂຶ້ນ; ໂດຍພຣະນາງນັ້ນ ແຜ່ນດິນຖືກຄ້ຳຈຸນ—ເທິງພຣະນາງນີ້ ຈັກກະວານທັງປວງຕັ້ງຢູ່ມັ່ນຄົງ.

Verse 118

धन्येयं ते सुता मूढ या प्राप्ता योगमुत्तमम् । प्राप्ता च परमं स्थानं स्तोकैरेवात्र वासरैः

ໂອ ຜູ້ຫຼົງໂງ່ເອີຍ—ລູກສາວຂອງເຈົ້ານີ້ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ນາງໄດ້ບັນລຸໂຍຄະອັນສູງສຸດ ແລະໃນບໍ່ກີ່ວັນໃນທີ່ນີ້ ກໍເຖິງສະຖານະອັນສູງສຸດ.

Verse 119

त्वं पुनर्मूर्खतां प्राप्तश्छांदसं मार्गमास्थितः । अविद्यया समायुक्तः संसारेऽत्र भ्रमिष्यसि

ແຕ່ເຈົ້ານັ້ນ ກັບຕົກລົງໃນຄວາມໂງ່ອີກ ແລະເດີນຕາມທາງຊານດະສະ (chāndasa); ຖືກຜູກມັດດ້ວຍອະວິດຍາ ເຈົ້າຈະພະເນຈອນຢູ່ໃນສັງສາຣະນີ້ຕໍ່ໄປ.

Verse 120

मुनिरुवाच । स्त्रियो निंद्यतमाः सर्वाः सर्वावस्थासु दुःखदाः । इहलोके परे चैव ताभ्यः सौख्यं न लभ्यते

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ຍິງທັງປວງເປັນຜູ້ຄວນຕຳນິຢ່າງຍິ່ງ; ໃນທຸກສະພາບພາວະ ນາງນຳຄວາມທຸກມາ. ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ ຄວາມສຸກບໍ່ໄດ້ມາຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນ.”

Verse 121

यदर्थं निहतः शुम्भो निशुम्भश्च महासुरः । रावणो दण्डभूपश्च तथान्येऽपि सहस्रशः

ເພາະເຫດນັ້ນແທ້ ຊຸມພະ (Śumbha) ແລະ ນິຊຸມພະ (Niśumbha) ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງຖືກປາບ; ແລະ ຣາວະນະ (Rāvaṇa) ກັບກະສັດດັນດະ (Daṇḍa) ກໍຖືກທຳລາຍ; ພ້ອມທັງອື່ນໆອີກນັບພັນ—(ອານຸພາບອັນສັກສິດນີ້ ຖືກປະກາດໃນການສັນລະເສີນຕີຣະຖະນີ້).

Verse 122

प्राप्य तादृग्द्विजं कांतं गौतमं स्त्रीस्वभावतः । अहिल्या शक्रमासाद्य चकमे शीलवर्जिता

ໄດ້ພົບພາລະມະນີດວິຊະຜູ້ຄວນນັບຖື ແລະເປັນທີ່ຮັກ ຄື ໂຄຕະມະ ແຕ່ເນື່ອງຈາກນິໄສຍິງທີ່ຫວັ່ນໄຫວ ອະຫິລະຍາ ຜູ້ຂາດສິນທຳ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະປາຖະໜາຈະຮ່ວມສຳພັນກັບພຣະອົງ.

Verse 123

कन्योवाच । यच्च निंदसि मूढात्मन्संति निंद्याश्च योषितः । तद्वदस्व मया सार्धं येन त्वां बोधयाम्यहम्

ນາງສາວໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ, ເຈົ້າຕຳນິຜູ້ຍິງ ໂດຍກ່າວວ່າມີຍິງທີ່ຄວນຕຳນິ. ຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນກັບຂ້ອຍ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍປຸກເຈົ້າໃຫ້ເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງ.”

Verse 124

न तेऽस्ति हृदये बुद्धिर्न लज्जा न दया मुने । किमंत्यजोऽपि तत्कर्म कुरुते यत्त्वया कृतम्

ໂອ ມຸນີ, ໃນໃຈເຈົ້າບໍ່ມີປັນຍາ—ບໍ່ມີຄວາມອາຍ, ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ. ການກະທຳທີ່ເຈົ້າເຮັດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄົນຈັນທານກໍບໍ່ກ້າເຮັດ.

Verse 125

अहं तावत्प्रहारेण त्वया व्यापादिताऽधम । स्त्रीहत्योद्भवपापस्य न चिन्ता विधृता हृदि

“ດ້ວຍການຟາດຟັນຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍຖືກຂ້າແທ້ໆ, ໂອ ຄົນຊົ່ວ. ແຕ່ໃນໃຈຂ້ອຍ ບໍ່ໄດ້ຖືກຄວາມຫວາດກົວຕໍ່ບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າຜູ້ຍິງເລີຍ.”

Verse 126

विशेषेण सुतायाश्च कोपाविष्टेन चेतसा । गच्छंति पातकान्यत्र प्रायश्चित्तैः पृथग्विधैः

ໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍພິທີປຣາຍະຈິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ຫຼາຍຮູບແບບ ບາບທັງຫຼາຍຖືກຂັບໄລ່ອອກ—ໂດຍສະເພາະບາບທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ແລະແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກລູກສາວຂອງຕົນເອງ.

Verse 127

स्त्रीवधोत्थं पुनर्याति यदि तत्त्वं प्रकीर्तय । एतन्मे न च दुःखं स्याद्यद्धतास्मि द्विजाधम

«ຖ້າເຈົ້າປະກາດດ້ວຍຄວາມຈິງເຖິງຫຼັກທຳອັນແທ້ທີ່ຊ່ວຍຊີວິດ ບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າຍິງຈະກັບຄືນຕົກໃສ່ເຈົ້າອີກ. ສໍາລັບຂ້ອຍ ບໍ່ມີຄວາມໂສກເສົ້າໃນການທີ່ຖືກພຣາຫມັນຊົ່ວຊ້າຂ້າ»។

Verse 128

यच्छप्ता नग्नसद्भावं नीता तत्पातकं च ते । कल्पांतेऽपि सुदुर्बुद्धे न संयास्यति कुत्रचित्

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຖືກສາບ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນໍາໄປສູ່ສະພາບເປືອຍກາຍ; ແລະບາບນັ້ນເອງກໍຕົກໃສ່ເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວ, ແມ່ນແຕ່ສິ້ນກະລະປະກໍບໍ່ມີທີ່ໃດທີ່ມັນຈະດັບສູນໃຫ້ເຈົ້າໄດ້.

Verse 129

तस्माद्भुंक्ष्व सुदुःखार्तः स्थितोऽत्रैव मया सह । न भूयो निंदसि प्रायो न च व्यापादयिष्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ເຈັບປວດຢ່າງໜັກ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ກັບຂ້ອຍ ແລະຮັບປະທານອາຫານ. ເຈົ້າຈະບໍ່ກ່າວນິນທາເຊັ່ນເກົ່າອີກ ແລະຈະບໍ່ກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງ ຫຼືເຮັດຮ້າຍອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 130

अनिंद्या योषितः सर्वा नैता दुष्यंति कर्हिचित् । मासिमासि रजो ह्यासां दुष्कृतान्यपकर्षति

ຍິງທັງປວງບໍ່ຄວນຖືກດ່າທໍ; ພວກນາງບໍ່ເຄີຍເປື້ອນມົນໃນເວລາໃດ. ເພາະເດືອນຕໍ່ເດືອນ ເລືອດປະຈໍາເດືອນຂອງນາງຍ່ອມດຶງອອກເອົາກຳຊົ່ວຂອງນາງ.

Verse 131

मुनि रुवाच । स्त्रियः पापसमाचारा नैताः शुध्यंति कर्हिचित् । परकांते रतिर्यासामंत्यजत्वं प्रयच्छति

ມຸນີກ່າວວ່າ: «ຍິງທີ່ປະພຶດບາບ—ຍິງເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ເຄີຍບໍລິສຸດໃນເວລາໃດ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ພໍໃຈໃນຄົນຮັກຂອງຜູ້ອື່ນ ຍ່ອມຖືກນໍາໄປສູ່ສະພາບຄົນນອກວັນນະ (ຈັນດານ)»។

Verse 132

कन्योवाच । मा मैवं वद मूढात्मन्नमेध्या इति योषितः । अत्र श्लोकः पुरा गीतो मनुना तं निबोध मे

ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ຢ່າເວົ້າແບບນີ້ເດີ ຜູ້ຫຼົງຜິດ—ຢ່າເອີ້ນແມ່ຍິງວ່າ ‘ບໍ່ບໍລິສຸດ’। ທີ່ນີ້ມີຄາຖາທີ່ມນູເຄີຍຮ້ອງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ; ຈົ່ງຮຽນຈາກຂ້ອຍ»។

Verse 133

ब्राह्मणाः पादतो मेध्या गावो मेध्यास्तु पृष्ठतः । अजाश्वा मुखतो मेध्या स्त्रियो मेध्याश्च सर्वतः

«ພຣາຫມັນບໍລິສຸດຈາກຕີນ; ງົວບໍລິສຸດຈາກຫຼັງ; ແບ້ແລະມ້າບໍລິສຸດຈາກປາກ; ແມ່ຍິງບໍລິສຸດທຸກດ້ານ»។

Verse 134

मुनिरुवाच । ब्राह्मणाः सर्वतो मेध्या गावो मेध्याश्च सर्वतः । अजाश्वा मुखतो मेध्या न मेध्याश्च स्त्रियः क्वचित्

ມຸນີກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມັນບໍລິສຸດທຸກດ້ານ; ງົວກໍບໍລິສຸດທຸກດ້ານ. ແບ້ແລະມ້າບໍລິສຸດຈາກປາກ; ແຕ່ແມ່ຍິງບໍ່ບໍລິສຸດເລີຍໃນເວລາໃດໆ»។

Verse 135

कन्योवाच । तस्य चिंतामणिर्हस्ते तस्य कल्पद्रुमो गृहे । कुबेरः किंकरस्तस्य यस्य स्यात्कामिनी गृहे

ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຈິນຕາມະນີຢູ່ໃນມື; ກັລປະດຣຸມຢືນຢູ່ໃນເຮືອນ; ກຸເບຣາເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້—ຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນມີນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ»។

Verse 136

मुनिरुवाच । तस्यापदोऽखिला दुःखं दुःखं तस्याखिलं गृहे । नरकः सर्वतस्तस्य यस्य स्यात्कामिनीगृहे

ມຸນີກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມພິບັດທັງປວງເປັນທຸກ; ໃນເຮືອນຂອງເຂົາ ທຸກຢ່າງເປັນທຸກ. ນະຣົກຫ້ອມລ້ອມເຂົາທຸກດ້ານ—ຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນມີແມ່ຍິງຖືກກາມະຂັບດັນ»។

Verse 137

कन्योवाच । यानि कान्यत्र सौख्यानि भोगस्थानानि यानि च । धर्मार्थकामजातानि तानि स्त्रीभ्यो भवंति हि

ນາງສາວກ່າວວ່າ: ຄວາມສຸກທັງຫມົດທີ່ມີຢູ່ນີ້ ແລະ ສະຖານທີ່ແຫ່ງການເສບສຸກທັງປວງ—ອັນເກີດຈາກ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມ—ລ້ວນເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກສະຕຣີແທ້ໆ.

Verse 138

मुनिरुवाच । यानि कानि सुदुःखानि क्लेशानि यानि देहिनाम् यानि कष्टान्यनिष्टानि स्त्रीभ्यस्तानि भवंति च

ພຣະມຸນີກ່າວວ່າ: ຄວາມທຸກທໍລະມານອັນໜັກ ແລະ ຄວາມລຳບາກຂອງສັດມີກາຍ, ທັງຄວາມຂັດຂ້ອງອັນບໍ່ນ່າປາດຖະນາ—ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນກໍເກີດຈາກສະຕຣີເຊັ່ນກັນ.

Verse 139

कन्योवाच । धर्मार्थकाममोक्षान्स्त्री चतुरोऽपि चतसृभिः । वह्निप्रदक्षिणाभिस्तान्विवाहेऽपि प्रदर्शयेत्

ນາງສາວກ່າວວ່າ: ສະຕຣີຄົນໜຶ່ງ ໂດຍການເດີນວຽນຮອບໄຟສັກສິດ 4 ຮອບ ຍ່ອມປະກາດໃຫ້ເຫັນໃນພິທີແຕ່ງງານດ້ວຍ ຈຸດໝາຍ 4 ປະການ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມ, ແລະ ໂມກສະ.

Verse 140

मुनिरुवाच । संसारभ्रमणं नारी प्रथमेऽपि समागमे । वह्निप्रदक्षिणान्यायव्याजेनैव प्रदर्शयेत्

ພຣະມຸນີກ່າວວ່າ: ໃນການຮ່ວມກັນຄັ້ງທຳອິດເທົ່ານັ້ນ ສະຕຣີກໍເຮັດໃຫ້ເຫັນການວຽນວ່າຍໃນສັງສານັ້ນເອງ—ໂດຍອ້າງເປັນເຫດຕາມຂະບວນການວຽນຮອບໄຟສັກສິດ.

Verse 141

कन्योवाच । के नाम न विरज्यंति ज्ञानाढ्या अपि मानवाः । कर्णांतलग्ननेत्रांतां दृष्ट्वा पीन पयोधराम्

ນາງສາວກ່າວວ່າ: ໃຜຈະບໍ່ຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດກາມະຣາຄະ ແມ່ນແຕ່ຄົນມີປັນຍາຫຼາຍ, ເມື່ອເຫັນສະຕຣີອົກເຕັມ ມີດວງຕາດັ່ງຈະຈອດເຖິງຂອບຫູ?

Verse 142

मुनिरुवाच । के नाम न विनश्यंति मूढज्ञाना नितंबिनीम् । रम्यबुद्ध्योपसर्पंति ये ज्वालाः शलभा इव

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ໃຜຈະບໍ່ພິນາດ—ຜູ້ທີ່ປັນຍາເປັນຄວາມໂງ່—ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ນາງຜູ້ມີເສນ່ຫາ ດ້ວຍໃຈຫຼົງວ່ານາງງາມນ່າຊົມ ດັ່ງແມງບິນເຂົ້າໄຟ?”

Verse 143

कन्योवाच । निर्मुखौ च कठोरौ च प्रोद्धतौ च मनोरमौ । स्त्रीस्तनौ सेवते धन्यो मधुमांसे विशेषतः

ນາງສາວກ່າວວ່າ: “ແຂງແຮງ ແລະຍົກສູງ ນ່າຊົມ ແມ່ນແມ່ນບໍ່ມີ ‘ໃບໜ້າ’—ຜູ້ໃດໄດ້ຊົມເຊີຍອົກນົມຂອງຍິງ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນ ໂດຍພິເສດໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດ.”

Verse 144

मुनिरुवाच । आभोगिनौ मंडलिनौ तत्क्षणान्मुक्तकंचुकौ । वरमाशीविषौ स्पृष्टौ न तु पत्न्याः पयोधरौ

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ດີກວ່າທີ່ຈະແຕະງູສອງຕົວທີ່ມີພັງພານ ແລະຂົວມ້ວນ ທີ່ຖອດຜ້າຄຸມໃນພິບພິບ—ກວ່າຈະແຕະອົກນົມຂອງເມຍຕົນ.”

Verse 145

कन्योवाच । न चासां रचनामात्रं केवलं रम्यमंगिभिः । परिष्वंगोऽपि रामाणां सौख्याय पुलकाय च

ນາງສາວກ່າວວ່າ: “ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຮູບຮ່າງເທົ່ານັ້ນທີ່ງາມຕໍ່ຜູ້ມີກາຍ; ແມ່ນແມ່ນການກອດກັນຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ກໍນຳຄວາມສຸກ ແລະຄວາມຂົນລຸກມາ.”

Verse 146

मुनिरुवाच । न चासां रचनामात्रं रम्यं स्यात्पापदं दृशः । वपुः स्पृष्टं विनाशाय स्त्रीणां प्रेत्य नरकाय च

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ຮູບຮ່າງນັ້ນບໍ່ແມ່ນ ‘ນ່າຊົມ’ ຢ່າງແທ້; ສຳລັບຕາ ມັນກາຍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບ. ການແຕະກາຍຍິງນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ແລະຫຼັງຕາຍ ນຳໄປສູ່ນະລົກ.”

Verse 147

कन्योवाच । को नाम न सुखी लोके को नाम सुकृती न च । स्पृहणीयतमः को न स्त्रीजनो यस्य रज्यते

ນາງພຣະຍິງກ່າວວ່າ: «ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດບໍ່ມີຄວາມສຸກ? ຜູ້ໃດບໍ່ມີບຸນກຸສົນ? ແລະຜູ້ໃດບໍ່ນ່າອິດສາທີ່ສຸດ—ຜູ້ທີ່ຝູງສະຕຣີຫຼົງຮັກ?»

Verse 148

मुनिरुवाच । को न मुक्तिं व्रजेत्तत्र को न शस्यतरो भवेत् । को न स्यात्क्षेमसंयुक्तः स्त्रीजने यो न रज्यते

ພຣະມຸນີກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຈະບໍ່ມຸ່ງໄປສູ່ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)? ຜູ້ໃດຈະບໍ່ເປັນຜູ້ນ່າສັນລະເສີນແທ້? ແລະຜູ້ໃດຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມປອດໄພແລະສຸກສະບາຍ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ຕິດພັນກັບຝູງສະຕຣີ?»

Verse 149

कन्योवाच । संसारांतः प्रसुप्तस्य कीटस्यापि प्ररोचते । स्त्रीशरीरं नरस्यात्र किं पुनर्न विवेकिनः

ນາງພຣະຍິງກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ແມງນ້ອຍທີ່ນອນຫຼັບຢູ່ໃນຕົມຕົວຂອງສັງສານ ຍັງເຫັນສິ່ງໜຶ່ງນ່າພໍໃຈ. ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ຮ່າງກາຍຂອງສະຕຣີຍ່ອມດຶງດູດຊາຍ—ແລ້ວຈະຍິ່ງກວ່ານັ້ນສໍາລັບຜູ້ຂາດວິເວກບໍ?»

Verse 150

मुनिरुवाच । अमेध्यजा तस्य यथा तथा तद्रोचनं कृमेः । तथा संसारसूतस्य स्त्रीशरीरं च कामिनः

ພຣະມຸນີກ່າວວ່າ: «ດັ່ງແມງທີ່ເກີດຈາກຂອງສົກປົກ ຍ່ອມເຫັນຂອງສົກປົກນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈ; ດັ່ງນັ້ນຊາຍຜູ້ຖືກກາມຕັນຫາຂັບດັນ ແລະຖືກສັງສານປັ່ນດ້ວຍເສັ້ນໃຍ ຍ່ອມຫາຄວາມສຸກໃນຮ່າງກາຍສະຕຣີ»

Verse 151

कन्योवाच । सौख्यस्थानं नृणां किंचिद्वेधसा ऽन्यदपश्यता । शाश्वतं चिंतयित्वाथ स्त्रीरत्नमिदमाहृतम्

ນາງພຣະຍິງກ່າວວ່າ: «ພຣະຜູ້ສ້າງ (ເວທະສາ) ບໍ່ເຫັນທີ່ພັກແຫ່ງຄວາມສຸກອື່ນໃຫ້ແກ່ມະນຸດ; ຈຶ່ງຄິດເຖິງສິ່ງອັນຖາວອນ ແລ້ວນໍາມາຊຶ່ງອັນນີ້—ເພັດພອຍແຫ່ງຄວາມເປັນສະຕຣີ»

Verse 152

मुनिरुवाच । बंधनं जगतः किंचिद्वेधसाऽन्यदपश्यता । स्त्रीरूपेण ततः कोपि पाशोऽयं स्त्रीमयः कृतः

ມຸນີກ່າວວ່າ: ພຣະຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນບໍ່ມີເຊືອກຜູກອື່ນໃຫ້ໂລກ ຈຶ່ງສ້າງບ່ວງນີ້ໃນຮູບແມ່ຍິງ—ເຊືອກຄໍທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງໃຫຼ້.

Verse 153

सूत उवाच । एवं स मुनिशार्दूलस्तयातीव समागमे । निरुत्तरीकृतो यावत्ततः प्राह निजां सुताम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ ເມື່ອຖືກນາງຕອບຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນການສົນທະນາ ກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄໍາຕອບ; ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າກັບລູກສາວຂອງຕົນ.

Verse 154

मुनिरुवाच । त्वया सह न संवादो मया कार्योऽधुना क्वचित् । या त्वं बालापि मामेवं निषेधयसि सर्वतः

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ມີການສົນທະນາກັບເຈົ້າອີກເລີຍ; ເພາະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ເດັກຍິງ ກໍຍັງຫ້າມຂ້ອຍທຸກທາງແບບນີ້.”

Verse 155

तस्माद्धन्यतरं मन्ये अहमात्मानमद्य वै । यस्य मे त्वं सुता ईदृगीदृक्छास्त्रविचक्षणा

“ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ ຂ້ອຍເຫັນຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ໂຊກດີຍິ່ງ; ເພາະເຈົ້າເປັນລູກສາວຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ມີປັນຍາຮອບຄອບ ແລະຊໍານານໃນການເຂົ້າໃຈຄໍາພີ.”

Verse 156

तस्मान्न मे महाभागे कोपः स्वल्पोऽपि विद्यते । तस्माद्यथेच्छया क्रीडां कुरु योगिनिमध्यगा

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍິ່ງ, ໃນຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມໂກດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດການຫຼິ້ນຂອງເຈົ້າຕາມໃຈ—ເຈົ້າຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທ່າມກາງຍົກິນີ.”

Verse 157

ततः सा लज्जिता दृष्ट्वा पितरं स्नेहवत्सलम् । प्रणिपत्य पुनःप्राह योगिनीमध्यसंस्थिता

ຕໍ່ມາ ນາງຮູ້ສຶກອາຍ ເມື່ອເຫັນພໍ່ຂອງນາງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ. ນາງໄດ້ກາບນົບ ແລະເວົ້າອີກຄັ້ງ ນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງຍົກຄິນີທັງຫຼາຍ।

Verse 158

अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानात्त्वं निषिद्धो मया प्रभो । क्षंतव्यं सकलं मेऽद्य वालिकाया विशेषतः

“ບໍ່ວ່າຈະເປັນເພາະອະວິຊາ ຫຼືເພາະຄວາມຮູ້ທີ່ນໍາໃຊ້ຜິດ ຖ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫ້າມທ່ານ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ອະໄພທັງໝົດໃນມື້ນີ້ ໂດຍສະເພາະເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນແຕ່ເດັກຍິງນ້ອຍ”।

Verse 159

अत्र पीठे समागत्य प्रथमं ते द्विजोत्तमाः । पूजां सर्वे करिष्यंति मानवा भक्तितत्पराः । पश्चाच्च सर्वपीठस्य यास्यंति च परां गतिम्

ເມື່ອມາຮອດປີຖະອັນສັກສິດນີ້ເປັນອັນດັບທໍາອິດ ບັນດາດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ຖືກບູຊາ. ຜູ້ຄົນຜູ້ມີພັກຕິ ໃຈມຸ່ງໃນພັກຕິ ກໍກະທໍາພິທີບູຊາຢູ່ນີ້. ຕໍ່ມາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງປີຖະສູງສຸດນີ້ ພວກເຂົາຈະບັນລຸສະພາບສູງສຸດ।

Verse 160

एवं सा तत्र संजाता जाबालिमुनिसंभवा । जाबालिश्च मुनिश्रेष्ठस्तथा चित्रांगदेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ເກີດຈາກມຸນີ ຈາບາລີ. ແລະ ຈາບາລີ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາມຸນີ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພ້ອມທັງ ຈິຕຣາງກະເທສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈິຕຣາງກ) ດ້ວຍ।

Verse 161

त्रयाणामपि यस्तेषां पूजां मर्त्यः समाचरेत् । दिवसेदिवसे तत्र स सिद्धिं समवाप्नुयात्

ມະນຸດໃດກໍຕາມ ຜູ້ປະກອບການບູຊາທັງສາມນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (ສິດທິທາງຈິດວິນຍານ) ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 162

नासाध्यं विद्यते किंचित्तावदत्र धरातले । पूज्यते भूमिपालाद्यैर्भोगान्दिव्यांस्तथा लभेत्

ໃນໂລກແຜ່ນດິນນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບັນລຸບໍ່ໄດ້. ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ກະສັດ ແລະຈະໄດ້ຮັບສຸກທິບ ແລະພອນອັນດີງາມ.

Verse 163

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स मुनिः सा च कन्यका । पूजनीया विशेषेण स देवोऽथ महेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຄວນບູຊາມຸນີນັ້ນ ແລະນາງສາວນັ້ນເປັນພິເສດ; ແລະຄວນບູຊາພຣະເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 164

एतद्वः सर्वमाख्यातमाख्यानं सर्वकामदम् । पठतां शृण्वतां चैव इहलोके परत्र च

ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ເປັນນິທານທີ່ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ. ຜູ້ອ່ານ ແລະຜູ້ຟັງ ຈະໄດ້ຜົນທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.