Adhyaya 142

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति पुण्यं गणपतित्रयम् । स्वर्गदं मर्त्यदं पुण्यं तथान्यन्नरकापहम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຍັງມີອີກ ໃນທີ່ນັ້ນມີສາມສະຖານບູຊາພຣະຄະນະປະຕິ (ຄະເນຊາ) ອັນບຸນສິດທິ์; ມັນໃຫ້ສະຫວັນ, ໃຫ້ຄວາມສຸກສົມບູນໃນຄວາມເປັນມະນຸດ, ແລະຍັງກຳຈັດການຕົກນະລົກອີກດ້ວຍ।

Verse 2

हंतृ वै सर्वविघ्नानां पूजितं सुरदानवैः । सर्वकामप्रदं चैव विद्याकीर्तिविवर्धनम्

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງແທ້ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະດາ ແລະ ດານະວະ. ພຣະອົງປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ ແລະເພີ່ມພູນວິຊາການກັບກຽດຕິຍົດ।

Verse 3

ऋषय ऊचुः । त्रिविधाः पुरुषाः सूत जायंतेत्र महीतले । उत्तमा मध्यमाश्चान्ये तथा चान्येऽधमाः स्थिताः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ໃນໂລກມະນຸດແຫ່ງພື້ນດິນນີ້ ຄົນເກີດມາມີສາມປະເພດ: ບາງຄົນສູງສຸດ, ບາງຄົນປານກາງ, ແລະບາງຄົນຕ່ຳຕ້ອຍ.»

Verse 4

उत्तमाः प्रार्थयंति स्म मोक्षमेव हि केवलम् । गता यत्र निवर्तंते न कथंचिद्धरातले

ຜູ້ສູງສຸດຍ່ອມອະທິຖານຂໍແຕ່ໂມກຂະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ເຖິງສະພາວະນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາບໍ່ຫວນກັບມາສູ່ໂລກແຫ່ງດິນນີ້ອີກເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍທາງໃດກໍຕາມ।

Verse 5

मध्यमाः स्वर्गमार्गं च दिव्यान्भोगान्मनोरमान् । अप्सरोभिः समं क्रीडां यज्ञाद्यैः कर्मभिः कृताम्

ຜູ້ຢູ່ລະດັບກາງ ສະແຫວງຫາເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນ ແລະຄວາມສຸກອັນວິເສດຂອງເທວະ—ຫຼິ້ນຮ່ວມກັບອັບສະຣາ—ອັນໄດ້ມາຈາກພິທີຍັດ ແລະກຳກິດພິທີກຳອື່ນໆ.

Verse 6

अधमा मर्त्यलोकेत्र रमंते विषयात्मकाः । विषकीटकवत्तत्र रतिं कृत्वा गरीयसीम्

ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍ ຜູ້ຈົມຢູ່ໃນອາລົມແຫ່ງວັດຖຸຮູ້ສຶກ ຍິນດີຢູ່ໃນໂລກມະນຸດນີ້. ເຫມືອນແມງໄມ້ຖືກດຶງເຂົ້າຫາພິດ ພວກເຂົາກໍ່ຄວາມຕິດພັນອັນແຮງກ້າຢູ່ນັ້ນ.

Verse 7

स्वर्गमोक्षौ परित्यज्य तत्कस्मान्मर्त्य इष्यते । येनासौ प्रार्थ्यते मर्त्यैर्मर्त्यदो गणनायकः

ເມື່ອລະທິ້ງທັງສະຫວັນແລະໂມກສະແລ້ວ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ສະພາບເປັນມະນຸດຜູ້ຕາຍໄດ້ຖືກປາດຖະໜາ? ເພາະໂດຍສະພາບນັ້ນແຫຼະ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງອ້ອນວອນຕໍ່ ຄະນະນາຍະກະ—ຜູ້ປະທານພອນໃນໂລກມະນຸດ.

Verse 8

केन संस्थापितास्ते च तस्मिन्क्षेत्रे गजाननाः । कस्मिन्काले च द्रष्टव्याः सर्वं विस्तरतो वद

ເທວະຜູ້ມີໜ້າເປັນຊ້າງເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກສະຖາປະນາໃນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນໂດຍໃຜ? ແລະຄວນໄປເບິ່ງເພື່ອຮັບດາຣະຊັນໃນເວລາໃດ? ຈົ່ງເວົ້າທຸກຢ່າງໃຫ້ລະອຽດ.

Verse 9

सूत उवाच । पूर्वं तप्त्वा तपस्तीव्रं मर्त्यलोके द्विजोत्तमाः । ततो गच्छंति संहृष्टाः स्वेच्छया त्रिदिवं प्रति । मोक्षमार्गं तथैवान्ये ध्यानाविष्कृतमानसाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ກ່ອນອື່ນ ເມື່ອບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມຂັນໃນໂລກມະນຸດແລ້ວ ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດກໍໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ—ຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຕົນ—ສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ). ຄົນອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ ໃຈຖືກເປີດແຈ້ງໂດຍສະມາທິ ແລະດຳເນີນໄປຕາມທາງໂມກສະ»

Verse 10

ततः स्वर्गे समाकीर्णे कदाचिन्मनुजोत्तमैः । देवेषु क्षिप्यमाणेषु समंतात्तत्प्रभावतः

ຕໍ່ມາ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ສະຫວັນໄດ້ແອດແນ່ນໄປດ້ວຍມະນຸດຜູ້ປະເສີດ ແລະດ້ວຍອຳນາດຂອງຜູ້ມາເຖິງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກຜັກອອກຈາກທຸກທິດ।

Verse 11

गत्वा स्वयं सहस्राक्षः सर्वैर्देवगणैः सह । प्रोवाच शंकरं गौर्या सार्धमेकासनस्थितम्

ແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ໄປດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນອາສນະດຽວ ຮ່ວມກັບ ຄໍຣີ (ເທວີກໍຣີ).

Verse 12

इन्द्र उवाच । तपःप्रभावसंसिद्धैर्मानवैः परमेश्वर । अस्माकं व्याप्यते सर्वं महिमानं गृहादिकम्

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ໂດຍມະນຸດຜູ້ສຳເລັດດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະ, ສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພວກເຮົາ—ວິມານ ແລະສິ່ງອື່ນໆ—ກຳລັງຖືກລວມກຸມ ແລະກົດທັບໄປທົ່ວ.

Verse 13

तस्मात्कृत्वा प्रसादं नः कंचिच्चिंतय सांप्रतम् । उपायं येन तिष्ठामः सौख्येनात्र शिवालये

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປຣດປະທານພຣະເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄິດຫາອຸບາຍໃນບັດນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນສິວາລະຍະນີ້ໄດ້ດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 14

अथ श्रुत्वा विरूपाक्षस्तेषां तद्वचनं द्विजाः । पार्वत्याः पार्श्वसंस्थाया मुखचन्द्रं समैक्षयत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ວິຣູປາກສະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຈ້ອງມອງຢ່າງໝັ້ນຄົງໄປທີ່ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນຂອງ ພາຣະວະຕີ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ຂ້າງພຣະອົງ.

Verse 15

निजगात्रं ततो देवी सुसंमर्द्य मुहुर्मुहुः । मलमाहृत्य तं कृत्स्नं चक्रे नागमुखं ततः

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ຖູຖອຍກາຍຂອງພຣະນາງຊ້ຳໆ ແລະເກັບກຳອາຈົມມົນທັງໝົດ ຈາກນັ້ນປັ້ນເປັນຜູ້ມີໜ້າເປັນງູ।

Verse 16

चतुर्हस्तं महाकायं लंबोदरसमन्वितम् । सुकौतुककरं तेषां सर्वेषां च दिवौकसाम्

ມັນມີສີ່ມື ກາຍໃຫຍ່ມະຫາອົງ ມີທ້ອງຫ້ອຍລົງ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງໝົດພິສົດພິສັງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 17

ततः स विनयादाह देवीं शिखरवासिनीम् । यदर्थमंब सृष्टोऽहं तत्कार्यं वद मा चिरम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວີຜູ້ສະຖິດຢູ່ຍອດພູວ່າ: “ແມ່ເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສ້າງມາເພື່ອຫຍັງ? ຂໍຈົ່ງບອກພາລະກິດໃຫ້ໄວ.”

Verse 18

त्रैलोक्ये त्वत्प्रसादेन नासाध्यं विद्यते मम

ໃນສາມໂລກ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະນາງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດບໍ່ໄດ້।

Verse 19

श्रीदेव्युवाच । मर्त्यलोके नरा ये च स्वर्गमोक्षपराः सदा । तेषां विघ्नं त्वया कार्यं शुभकृत्येषु चैव हि

ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣີກ່າວວ່າ: “ໃນໂລກມະນຸດ ບຸລຸດຜູ້ໃດທີ່ມຸ່ງຫາສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ ຢູ່ເສມອ ໃນກິດຈະກຳອັນເປັນມົງຄຸນຂອງເຂົາເຈົ້າ ເຈົ້າຈົ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແທ້ໆ.”

Verse 20

सरितां पतयस्त्रिंशच्छंकवः सप्तसप्ततिः । महासरोजषष्टिश्च निखर्वाणां च विंशतिः

ມີເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳ 30; ມີ Śaṅkava 77; ມີ Mahāsaroja 60; ແລະ Nikharva 20.

Verse 21

अर्बुदायुतसंयुक्ताः कोट्यो नवतिपञ्च च । लक्षाश्च पंचपंचाशत्सहस्राः पंचविंशतिः । शतानि नवषष्टिश्च गणाश्चान्येऽत्र संस्थिताः

ມີ koṭi 95 ພ້ອມດ້ວຍ arbuda ແລະ ayuta; ມີ lakṣa 55; ມີ 25,000; ແລະ 69 ຮ້ອຍ—ພ້ອມທັງ gaṇa ອື່ນໆ ປະຈຳຢູ່ທີ່ນີ້.

Verse 22

येषां नदी स्मृतः पूर्वो महाकालस्तथा परः । ते सर्वे वशगास्तुभ्यं प्रभवंतु गणोत्तमाः

ບັນດາ gaṇa ຜູ້ປະເສີດທັງປວງ ຜູ້ລະລຶກແມ່ນ້ຳສັກສິດເປັນທີ່ພຶ່ງທຳອິດ ແລະ Mahākāla ເປັນທີ່ສິ້ນສຸດສູງສຸດ—ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາທັງໝົດປາກົດອອກ ແລະຢູ່ໃນອຳນາດຂອງທ່ານ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາ gaṇa.

Verse 23

आधिपत्यं मया दत्तं तव वत्स कुरुष्व तत् । सर्वेषां गणवृंदानामाधिपत्ये व्यवस्थितः

«ອຳນາດເປັນເຈົ້ານາຍ ຂ້າໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ, ລູກທີ່ຮັກ—ຈົ່ງຮັບໄວ້. ຈົ່ງຕັ້ງມັ່ນເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອຝູງ gaṇa ທັງປວງ»

Verse 24

एवमुक्त्वाथ सा देवी समानीयौषधीभृतान् । हेमकुंभान्सुतीर्थांभः परिपूर्णान्महोदयान्

ເມື່ອນາງເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ເອີ້ນຜູ້ຖືຢາສະໝຸນໄພມາ ແລະນຳໝໍ້ຄຳອັນສົງ່າງາມ ເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ເຕັມລົ້ນດ້ວຍນ້ຳຈາກທ່ານ້ຳສັກສິດອັນດີເລີດ.

Verse 25

तस्याभिषेचनं चक्रे स्वयमेव सुरेश्वरी । गीतवाद्यविनोदेन नृत्यमंगलजैः स्वनैः

ພຣະນາງສຸເຣສະວະຣີ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ເຂົາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ທ່າມກາງຄວາມບັນເທີງດ້ວຍບົດຮ້ອງແລະດົນຕີ ພ້ອມສຽງມົງຄຸນຈາກການຟ້ອນສະເຫຼີມສະຫຼອງ।

Verse 26

त्रयस्त्रिंशत्स्मृताः कोटयो देवानां याः स्थिता दिवि । ताः सर्वास्तत्र चागत्य तस्य चक्रुश्च मंगलम्

ເທວະດາສາມສິບສາມໂກດິ ທີ່ເລົ່າກັນວ່າສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ ທັງໝົດໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະປະກອບພິທີມົງຄຸນ ພ້ອມອວຍພອນໃຫ້ເຂົາ।

Verse 27

अथ तस्य ददौ तुष्टो भगवान्वृषभध्वजः । कुठारं निशितं हस्ते सदा वै श्रेष्ठमायुधम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ວຶສະພະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ ໄດ້ປະທານຂວານຄົມກຣິບໃຫ້ເຂົາໃນມື ເປັນອາວຸດອັນປະເສີດຢູ່ເສມອ।

Verse 28

पात्रं मोदकसंपूर्णमक्षयं चैव पार्वती । भोजनार्थे महाभागा मातृस्नेहपरायणा

ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະອຸທິດໃນຄວາມຮັກແມ່ ໄດ້ປະທານພາຊະນະອັນບໍ່ຮູ້ຈົບ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂມດະກະ ເພື່ອເປັນອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດໃຫ້ເຂົາ।

Verse 29

मूषकं कार्तिकेयस्तु वाहनार्थं प्रहर्षितः । भ्रातरं मन्यमानस्तु बन्धुस्नेहेन संयुतः

ພຣະກາຣຕິເກຍ ມີຄວາມຍິນດີ ແລະຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກຍາດພີ່ນ້ອງ ໂດຍເຫັນເຂົາເປັນພີ່ນ້ອງ ໄດ້ປະທານໜູ (ມູສະກະ) ເພື່ອເປັນພາຫະນະໃຫ້ຂີ່।

Verse 30

ज्ञानं दिव्यं ददौ ब्रह्मा तस्मै हृष्टेन चेतसा । अतीतानागतं चैव वर्तमानं च यद्भवेत्

ພຣະພຣະຫມາ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໄດ້ປະທານປັນຍາທິບໃຫ້ເຂົາ—ຮູ້ອະດີດ, ຮູ້ອະນາຄົດ, ແລະຮູ້ສິ່ງທີ່ເກີດຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ.

Verse 31

प्रज्ञां विष्णुः सहस्राक्षः सौभाग्यं चोत्तमं महत् । सौभाग्यं कामदेवस्तु कुबेरो विभवादिकम्

ພຣະວິສນຸ ປະທານປັນຍາຮູ້ແຍກແຍະ; ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ປະທານໂຊກລາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະປະເສີດ. ກາມະເທວະ ປະທານເສນ່ຫາແລະສິຣິມົງຄຸນ; ກຸເບຣະ ປະທານຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຊັບສິນຕ່າງໆ.

Verse 32

प्रतापं भगवान्सूर्यः कांतिमग्र्यां निशाकरः

ພຣະອາທິດຜູ້ມີພຣະພາກ ປະທານອຳນາດແລະສະຫງ່າງາມ; ພຣະຈັນ (ນິສາກະຣະ) ປະທານຄວາມສະຫວ່າງອັນປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 33

तथान्ये विबुधाः सर्वे ददुरिष्टानि भूरिशः । आत्मीयानि प्रतुष्ट्यर्थं देव्या देवस्य च प्रभोः

ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ທຸກໆເທວະອື່ນໆ ກໍປະທານຂອງຂວັນອັນເປັນທີ່ປາຖະໜາຫຼາຍປະການ ອັນເປັນຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະເທວີ ແລະພຣະເທວະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ພໍໃຈ.

Verse 34

एवं लब्धवरः सोऽथ गणनाथो द्विजोत्तमाः । देवकृत्यपरो नित्यं चक्रे विघ्नानि भूतले

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ພຣະຄະນະນາຖະ—ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນກິດຂອງເທວະຢູ່ເສມອ ຈຶ່ງສ້າງອຸປະສັກຂຶ້ນໃນໂລກມະນຸດ.

Verse 35

धर्मार्थं यतमानानां मोक्षाय सुकृताय च । ततो भूमितलेऽभ्येत्य गणेशस्तत्र यः स्मृतः

ສໍາລັບຜູ້ພາກພຽນເພື່ອທຳມະ ເພື່ອໂມກສະ ແລະເພື່ອກຸສົນກຳ ພຣະຄະເນຊະໄດ້ເສດັດລົງສູ່ພື້ນດິນ; ທີ່ນັ້ນພຣະອົງຖືກລະລຶກ ແລະນະມັດສະການບູຊາ।

Verse 36

वैमानिकैः समभ्येत्य स्थापितस्तत्र स द्विजाः । येन स्वर्गार्थिनो लोकाः पूजां तस्य प्रचक्रिरे । प्रथमं सर्वकृत्येषु विघ्ननाशाय तत्पराः

ພ້ອມດ້ວຍເທວະດາຜູ້ຢູ່ໃນວິມານ ພຣະອົງໄດ້ເສດັດມາ ແລະຖືກອັນເຊີນສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາສະຫວັນຈຶ່ງເລີ່ມບູຊາພຣະອົງ ແລະວາງພຣະອົງເປັນອັນດັບທໍາອິດໃນກິດທຸກຢ່າງ ເພື່ອທໍາລາຍອຸປະສັກ।

Verse 37

एतस्मिन्नेव काले च चमत्कारपुरोद्भवैः । ब्राह्मणैर्ब्रह्मविज्ञानतत्परैर्मोक्षहेतुभिः । ईशानः स्थापितस्तत्र मोक्षदो य उदाहृतः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣາຫມະນຜູ້ເກີດຈາກເມືອງຈະມັດກາຣະປຸຣະ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນເຫດແຫ່ງໂມກສະ ໄດ້ອັນເຊີນສະຖາປະນາພຣະອີຊານະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຖືກຂານວ່າເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 38

स्वर्गं वाञ्छद्भिरेवान्यैः स्वर्गद्वारप्रदस्तथा । हेरंबः स्थापितस्तत्र सत्यनामा यथोदितः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍຜູ້ອື່ນໆຜູ້ປາຖະໜາສະຫວັນ ໄດ້ອັນເຊີນສະຖາປະນາພຣະເຮຣັມບະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ປະທານປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ; ພຣະນາມຂອງພຣະອົງແທ້ຈິງດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 39

तथान्यैर्मर्त्यदो नाम गणैशस्तत्र यः स्थितः । येन स्वर्गाच्च्युता यांति न कदा नरकादिकम् । तिर्यक्त्वं वा कृमित्वं वा स्थावरत्वमथापि वा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍຜູ້ອື່ນໆ ພຣະຄະເນຊະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃນນາມ «ມັຣຕະຍະດະ». ໂດຍພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຕົກຈາກສະຫວັນຈະບໍ່ເຄີຍໄປສູ່ນະຣົກ ຫຼືສິ່ງອື່ນໆ; ບໍ່ໄປເກີດເປັນສັດ ບໍ່ເປັນໜອນ ແລະບໍ່ເຖິງພາວະເປັນສິ່ງຢືນຢັນບໍ່ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍ।

Verse 40

एतस्मात्कारणात्तत्र क्षेत्रे पुण्ये द्विजोत्तमाः । हेरम्बो मर्त्यदो जातः स्वर्गिणां मर्त्यदः सदा

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໃນເຂດສັກສິດ (ກເສດຣ) ນັ້ນ ເຮຣັມບະ ໄດ້ປາກົດເປັນ «ມັຣຕະຍະດະ»—ເປັນ «ມັຣຕະຍະດະ» ຕະຫຼອດການ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ।

Verse 41

एतद्वः सर्वमाख्यातं पुण्यं हेरंबसंभवम् । आख्यानं सर्वविघ्नानि यन्निहन्ति श्रुतं नृणाम्

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ເປັນຕໍານານອັນສັກສິດເຖິງການປາກົດຂອງເຮຣັມບະ। ເລື່ອງນີ້ ເມື່ອມະນຸດໄດ້ຍິນ ຍ່ອມທໍາລາຍອຸປະສັກທຸກປະການ।

Verse 42

एतन्माघचतुर्थां यः शुक्लायां पूजयेन्नरः । न तस्य वत्सरं यावद्विघ्नं सञ्जायते क्वचित्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ບູຊາໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ແຫ່ງເດືອນມາຄະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະ) ຜູ້ນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຈະບໍ່ມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນເລີຍ।