Adhyaya 141

Verse 1

सूतौवाच । तथान्योऽपि हि तत्रास्ति देवो मिष्टान्नदायकः । यस्य संदर्शनादेव मिष्टान्नं लभते नरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນຍັງມີເທວະອົງອື່ນອີກ ເປັນຜູ້ປະທານອາຫານຫວານ; ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບຂອງຫວານເປັນເຄື່ອງບູຊາ.”

Verse 2

आसीत्पूर्वं नृपो नाम्ना वसुसेन इति स्मृतः । आनर्त्ताधिपतिः ख्यातो बृहत्कल्पे द्विजोत्तमाः

ໃນການກ່ອນກ່ອນ ມີພຣະຣາຊາອົງໜຶ່ງ ຊື່ວ່າ ວະສຸເສນ ດັ່ງທີ່ເລົ່າສືບກັນມາ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໂດງດັງເປັນຈອມເມືອງອານັຣຕະ ໃນກັລປະໃຫຍ່ (ບຣິຫັດກັລປະ).

Verse 3

अत्यैश्वर्यसमायुक्तो गजवाजिरथान्वितः । जितारिपक्षस्तेजस्वी दाता भोगी जितेंद्रियः

ທ່ານນັ້ນມີອິດທິສິດແລະຄວາມຮັ່ງມີຢ່າງຍິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ; ຊະນະຝ່າຍສັດຕູ ສ່ອງແສງຮຸ່ງເຮືອງ ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ຮູ້ຈັກເສບສຸກຕາມທຳ ແລະຄອບຄອງອິນຊີຂອງຕົນ।

Verse 4

स संक्रांतौ व्यतीपाते ग्रहणे रवि सोमयोः । पर्वकालेषु चान्येषु विविधेषु सुभक्तितः

ດ້ວຍສັດທາອັນເລິກຊຶ້ງ ທ່ານມັກປະພຶດກຸສົນໃນວັນສັງກຣານຕິ ໃນວັນວະຕີປາຕະ ໃນເວລາສຸລິຍະຄຣາສ ແລະຈັນທຣະຄຣາສ ພ້ອມທັງໃນການບຸນອື່ນໆອັນຫຼາກຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 5

प्रयच्छति द्विजातिभ्यो रत्नानि विविधानि च । इंद्रनीलमहानीलविद्रुमस्फटिकादि च

ທ່ານໄດ້ຖວາຍແກ່ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອັນມີຮັດຖະນະນານາຊະນິດ: ໄພທູນສີນ້ຳເງິນ (ອິນດຣະນີລ), ນີລອັນໃຫຍ່, ປະກາລັງ, ຄຣິສຕັນ ແລະອື່ນໆອີກ।

Verse 6

माणिक्यमौक्तिकान्येव विद्रुमाणि विशेषतः । हस्त्यश्वरथयानानि वस्त्राणि विविधानि च

ມີທັງທັບທິມ (ມານິກຍະ) ແລະໄຂ່ມຸກ (ເມົາກຕິກະ) ພ້ອມທັງປະກາລັງໂດຍພິເສດ; ຍັງມີພາຫະນະ—ຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ—ກັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມນານາຊະນິດ ທີ່ທ່ານໃຫ້ທານດ້ວຍ।

Verse 7

न कस्यचित्प्रदद्यात्स सस्यं ब्राह्मणसत्तमाः । अतीव सुलभं मत्वा तथा तोयं विशेषतः

ແຕ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ໃຫ້ເຂົ້າປາກຂ້າວແກ່ໃຜເລີຍ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ; ເພາະເຫັນວ່າມັນໄດ້ມາງ່າຍດາຍຢ່າງຍິ່ງ. ແມ່ນກະທັ້ງນ້ຳ ໂດຍພິເສດ ກໍດັ່ງດຽວກັນ।

Verse 8

ततो राज्यं चिरं कृत्वा दृष्ट्वा पुत्रोद्भवान्सुतान् । कालधर्ममनुप्राप्तः कस्मिंश्चित्कालपर्यये

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກດົນນານ ແລະໄດ້ເຫັນລູກຫຼານເກີດຈາກສາຍຕະກູນ. ເມື່ອວົງຈອນເວລາໜຶ່ງມາຮອດ ພຣະອົງກໍເຂົ້າສູ່ທຳມະຂອງກາລະ ຄືຄວາມຕາຍ.

Verse 9

ततश्च मंत्रिभिस्तस्य सत्यसेन इति स्मृतः । अभिषिक्तः सुतो राज्ये वीर्योदार्यसमन्वितः

ຕໍ່ມາ ບຸດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ «ສັດຕະເສນ» ຖືກບັນດາມົນຕີອະພິເສກໃຫ້ຂຶ້ນຄອງລາດ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມໃຈກວ້າງອັນສູງສົ່ງ.

Verse 10

वसुसेनोऽपि संप्राप्य स्वर्गं दानप्रभावतः । दिव्यांबरधरो भूत्वा दिव्यरत्नैर्विभूषितः

ວະສຸເສນກໍເຊັ່ນກັນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງທານ (ດານ) ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ; ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີທິບ.

Verse 11

सेव्यमानोऽप्सरोभिश्च विमानवरमाश्रितः । बभ्राम सर्वलोकेषु स्वेच्छया क्षुत्समावृतः

ມີນາງອັບສະຣາຄອຍຮັບໃຊ້ ແລະອາໄສຢູ່ໃນວິມານອັນປະເສີດ. ພຣະອົງເດີນທ່ອງໄປໃນທຸກໂລກຕາມໃຈປາຖະໜາ ແຕ່ກໍຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຫໍ່ຫຸ້ມ.

Verse 12

पिपासाकुलचित्तश्च मुखेन परिशुष्यता । न कंचिद्ददृशे तत्र भुंजानमपरं दिवि

ຈິດໃຈຖືກຄວາມຫິວນ້ຳລົບກວນ ແລະປາກກໍແຫ້ງຜາກ. ໃນສະຫວັນນັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ເຫັນໃຜກຳລັງກິນຫຼືດື່ມເລີຍ.

Verse 13

न च पानसमासक्तं न सस्यं सलिलं न च

ບໍ່ມີໃຜມຸ່ງຈະດື່ມ; ບໍ່ມີເຂົ້າອາຫານ ແລະແມ່ນແຕ່ນ້ຳກໍບໍ່ມີ।

Verse 14

ततो गत्वा सहस्राक्षमुवाच द्विजसत्तमाः । क्षुत्तृषावृतदेहस्तु लज्जयाऽधोमुखः स्थितः

ແລ້ວລາວໄດ້ໄປຫາສະຫັດສະຣາກະ (ອິນທຣາ) ແລະເວົ້າ. ກາຍຖືກຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ, ລາວຢືນກົ້ມໜ້າດ້ວຍຄວາມອາຍ।

Verse 15

नैवात्र दृश्यते कश्चित्क्षुत्तृषापरिपीडितः । मां मुक्त्वा विबुधश्रेष्ठ तत्किमेतद्वदस्वमे

«ຢູ່ນີ້ບໍ່ເຫັນໃຜຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ—ນອກຈາກຂ້ອຍ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າ ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າຫຍັງ?»

Verse 16

एष मे स्वर्गरूपेण नरकः समुपस्थितः । किमेतैर्भूषणैर्वस्त्रैर्विमानादिभिरेव च

«ສຳລັບຂ້ອຍ ນີ້ແມ່ນນະລົກທີ່ມາໃນຮູບສະຫວັນ. ເຄື່ອງປະດັບ, ເສື້ອຜ້າ, ແລະແມ່ນແຕ່ວິມານຕ່າງໆ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?»

Verse 17

क्षुधा संपीड्यमानस्य स्वर्गमेतच्छचीपते । अग्नितुल्यं समुद्दिष्टं मम चित्तेऽपि वर्तते

«ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ, ສຳລັບຜູ້ຖືກຄວາມຫິວບີບຄັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ ‘ສະຫວັນ’ ນີ້ກໍຖືກເວົ້າວ່າເໝືອນໄຟ—ແລະມັນກໍເຜົາຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍເຊັ່ນກັນ»

Verse 18

तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा क्षुन्न प्रबाधते । नोचेत्क्षिप सुरश्रेष्ठ रौरवे नरके द्रुतम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຫິວບໍ່ມາບີບຄັ້ນ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນທວງເທວະ ຈົ່ງໂຍນຂ້າໄປນະລົກຣາວະຢ່າງໄວ.

Verse 19

इंद्रौवाच । अनर्होसि महीपाल नरकस्य त्वमेव हि । त्वया दानानि दत्तानि संख्याहीनानि सर्वदा

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປນະລົກ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ຄວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ທານທີ່ເຈົ້າໃຫ້ ມັກຂາດຈໍານວນ ແລະ ຄວາມຄົບຖ້ວນເສມອ.

Verse 21

तोयं सान्नं सदा दद्यादन्नं चैव सदक्षिणम् । य इच्छेच्छाश्वतीं तृप्तिमिह लोके परत्र च

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມອິ່ມໃຈອັນຍືນຍົງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ ຄວນໃຫ້ນ້ໍາ ແລະ ອາຫານສຸກຢູ່ເສມອ; ພ້ອມທັງໃຫ້ທານອາຫານຄຽງຄູ່ດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນສົມຄວນ.

Verse 22

तस्मात्त्वं हि क्षुधाविष्टः स्वर्गे चैव महीपते । भूषितो भूषणैः श्रेष्ठैर्विमानवरमाश्रितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ແມ່ນແຕ່ໃນສະຫວັນ ເຈົ້າກໍຖືກຄວາມຫິວຄອບງໍາ; ແມ່ນແຕ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດ ແລະ ອາໄສຢູ່ໃນວິມານ (vimāna) ອັນຍອດຢ່າງກໍຕາມ.

Verse 23

राजोवाच । अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र देवौ वा मानुषोऽपि वा । क्षुत्पिपासेऽतितीव्रे मे विनाशं येन गच्छतः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໃນທີ່ນີ້ ມີວິທີໃດບໍ—ຈະໂດຍເທວະ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ມະນຸດ—ທີ່ຈະທໍາລາຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍອັນຮຸນແຮງຂອງຂ້າໄດ້?”

Verse 24

इन्द्र उवाच । यदि कश्चित्सुतस्तुभ्यं विप्रेभ्यः सततं जलम् । ददाति च सदा सस्यं तत्ते तृप्तिः प्रजायते

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ຖ້າລູກຊາຍຄົນໃດຂອງເຈົ້າ ໃຫ້ນ້ຳແກ່ພຣາຫມັນຢ່າງສະເໝີ ແລະໃຫ້ເຂົ້າ/ອາຫານຢູ່ເປັນນິດ ຄວາມອິ່ມໃຈຈະເກີດແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 25

नान्यथा पार्थिवश्रेष्ठ एकस्मिन्नपि वासरे । अदत्तस्य तव प्राप्तिः सत्यमेतन्मयोदितम्

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນໄດ້: ແມ່ນແຕ່ພຽງມື້ດຽວ ຖ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານ ກໍບໍ່ມີການບັນລຸສໍາລັບເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍກ່າວໄວ້.

Verse 26

सोऽपि भूमिपतेः पुत्रस्तव यच्छति नोदकम् । न च सस्यं द्विजातिभ्यस्त्वन्मार्गमनुसंचरन्

ແຕ່ແມ່ນກະນັ້ນເອງ, ໂອ ເຈົ້າແຜ່ນດິນ, ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າກໍບໍ່ໃຫ້ນ້ຳ ແລະບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າ/ອາຫານແກ່ຜູ້ທວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃນຂະນະທີ່ເດີນຕາມທາງຂອງເຈົ້າ.

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । ब्रह्मलोकात्स्थितौ यत्र तौ भूमिपसुरेश्वरौ

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາຣະດະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດ ຈາກພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka) ຍັງສະຖານທີ່ທີ່ກະສັດ ແລະ ຈອມເທວະດາ ພັກຢູ່.

Verse 28

ततः शक्रः समुत्थाय तस्मै तुष्टिसमन्वितः । अर्घं दत्त्वा विधानेन सादरं चेदमब्रवीत्

ແລ້ວນັ້ນ ສັກກະ (ອິນທຣາ) ລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ; ແລະໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 29

कुतः प्राप्तोऽसि विप्रेंद्र प्रस्थितः क्व च सांप्रतम् । केन कार्येण चेद्गुह्यं न तेऽस्ति वद सांप्रतम्

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າມາຈາກໃສ ແລະບັດນີ້ຈະເດີນທາງໄປໃສ? ແລະເພື່ອການໃດ? ຖ້າບໍ່ແມ່ນຄວາມລັບ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃນທັນທີ»។

Verse 30

नारद उवाच । ब्रह्मलोकादहं प्राप्तः प्रस्थितस्तु धरातले । तीर्थयात्राकृते शक्र नान्यदस्तीह कारणम्

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍມາຈາກພຣະພຣົມໂລກ ແລະກໍາລັງຈະເດີນທາງລົງສູ່ແຜ່ນດິນ. ໂອ ສັກຣະ, ເພື່ອການຈາລິກໄປສັກກາລະຕີຣຖະອັນສັກສິດ—ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃດ»។

Verse 31

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स नृपो हृष्टस्तमुवाच मुनीश्वरम् । प्रसादः क्रियतां मह्यं दीनस्य मुनिपुंगव

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກໍຍິນດີປິຕິ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ: ‘ໂອ ມຸນິປຸງຄະວະ, ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມຸນີ, ຂໍຈົ່ງໂປດປານຂ້ອຍ ຜູ້ອ່ອນແອ ແລະພຶ່ງພາ’»។

Verse 32

त्वया भूमितले वाच्यो मम पुत्रो महीपतिः । आनर्त्ताधिपतिः ख्यातः सत्यसेन इति प्रभो

«ໃນແຜ່ນດິນ ເຈົ້າຄວນເອີ້ນລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ເປັນກະສັດ—ຜູ້ມີຊື່ສຽງເປັນເຈົ້າແຫ່ງອານັຣຕະ—ດ້ວຍນາມ ‘ສັດຕະຍະເສນະ’, ໂອ ພຣະອົງ»។

Verse 33

तव तातो मया दृष्टः शक्रस्य सदनं प्रति । क्षुत्पिपासापरीतांगो दीनात्मा देवमध्यगः

«ພໍ່ຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນແລ້ວ ກໍາລັງມຸ່ງໄປຫາວິຫານຂອງສັກຣະ; ຮ່າງກາຍຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍຄອບງໍາ, ຈິດໃຈຫມອງໝົດ, ຢືນຢູ່ທ່າມກາງເທວະທັງຫຼາຍ»។

Verse 34

तस्मात्पुत्रोऽसि चेन्मह्यं त्वं सत्यं परिरक्षसि । तन्मन्नाम्ना प्रयच्छोच्चैः सस्यानि सलिलानि च

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າເປັນລູກຂອງຂ້າແທ້ ແລະຮັກສາສັດຈະ ຈົ່ງໃຫ້ທານຢ່າງໃຈກວ້າງໃນນາມຂ້າ—ທັງເຂົ້າອາຫານ/ທັນຍາຫານ ແລະນ້ຳ.

Verse 35

स तथेति प्रतिज्ञाय नारदो मुनिसत्तमः । अनुज्ञाप्य सहस्राक्षं प्रस्थितो भूतलं प्रति

ນາຣະດະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ຮັບປາກວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ»। ແລ້ວກ່າວລາສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ແລະອອກເດີນທາງສູ່ໂລກມະນຸດ.

Verse 36

ततः क्रमेण तीर्थानि भ्रममाणः स सद्द्विजः । आनर्त्तविषयं प्राप्य सत्यसेनमुपाद्रवत्

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ດວິຊະ-ມຸນິຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ໄດ້ພາກພຽນເດີນທາງວຽນຢ້ຽມຕີຣຖະອັນສັກສິດ; ເມື່ອຮອດແດນອານັຣຕະ ກໍໄປຫາສັດຍະເສນະ.

Verse 37

अथ संपूजितस्तेन सम्यग्भूपतिना मुनिः । पितुः संदेशमाचख्यौ विजने तस्य सादरम्

ຕໍ່ມາ ມຸນິນັ້ນໄດ້ຮັບການບູຊາຕ້ອນຮັບຢ່າງຖືກທຳນຽມໂດຍພະຣາຊາ; ແລ້ວໃນທີ່ສະງົບສ່ວນຕົວ ທ່ານໄດ້ຖ່າຍທອດຂໍ້ຄວາມຈາກບິດາຂອງພະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 38

तच्छ्रुत्वा शोकसंतप्तः सत्यसेनो महीपतिः । तं विसृज्य मुनिश्रेष्ठं पूजयित्वा विधानतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພະຣາຊາສັດຍະເສນະ ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ. ຫຼັງຈາກບູຊາມຸນິຜູ້ປະເສີດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ພະອົງກໍກ່າວລາທ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 39

ततो जनकमुद्दिश्य मिष्टान्नेन सुभक्तितः । सहस्रं ब्राह्मणेंद्राणां भोजयामास नित्यशः

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ອຸທິດແດ່ພໍ່ຂອງຕົນ ດ້ວຍສັດທາອັນເລິກຊຶ້ງ ແລະໄດ້ລ້ຽງອາຫານດີໆ ແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ໜຶ່ງພັນ ທຸກມື້ເປັນນິດ।

Verse 40

प्रपादानं तथा चक्रे ग्रीष्मकाले विशेषतः । त्यक्त्वान्याः सकला याश्च क्रिया धर्मसमुद्भवाः

ທ່ານຍັງໄດ້ຈັດຕັ້ງສະຖານທີ່ໃຫ້ນ້ຳພັກດື່ມ (ປະປາ) ໂດຍພິເສດໃນລະດູຮ້ອນ। ທ່ານວາງການປະຕິບັດທາງທຳອື່ນໆທີ່ເກີດຈາກທຳບຸນ ແລະອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ການບໍລິການນີ້।

Verse 41

एवं तस्य महीपस्य वर्तमानस्य च द्विजाः । अनावृष्टिरभूद्रौद्रा सर्वसस्यक्षयावहा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫຼາຍ, ໃນສະໄໝທີ່ກະສັດນັ້ນປົກຄອງ ໄດ້ເກີດໄພແຫ້ງແລ້ງອັນນ່າຢ້ານ ນຳໃຫ້ພືດຜົນທັງປວງພິນາດ।

Verse 42

यावद्द्वादशवर्षाणि न जलं त्रिदशाधिपः । मुमोच धरणीपृष्ठे सर्वे लोकाः क्षुधार्दिताः

ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ຈອມເທວະດາບໍ່ໄດ້ປ່ອຍນ້ຳລົງເທິງຜິວແຜ່ນດິນ; ສັດຕະວະໂລກທັງປວງຖືກທຸກທ້ອນໂດຍຄວາມຫິວໂຫຍ।

Verse 43

अत्राभावात्ततो भूयो न सस्यं संप्रयच्छति । ब्राह्मणेभ्यः समुद्दिश्य पितरं स्वं यथा पुरा

ເນື່ອງຈາກຂາດຝົນຢູ່ນີ້ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ພືດຜົນອີກຕໍ່ໄປ। ດັ່ງເກົ່າ ທ່ານຈຶ່ງອຸທິດທານແກ່ພຣາຫມະນະ ໂດຍມຸ່ງໃຫ້ເຖິງພໍ່ຂອງຕົນ ໃນຫມູ່ປິຕຣິ।

Verse 44

ततः स क्षुत्परीतांगः पिता तस्य महीपतेः । स्वप्ने प्रोवाच तं पुत्रमतीव मलिनांबरः

ຕໍ່ມາ ພໍ່ຂອງພະມະຫາກະສັດນັ້ນ—ກາຍຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ແລະເສື້ອຜ້າເປື້ອນຫນັກ—ໄດ້ກ່າວກັບລູກຊາຍໃນຄວາມຝັນ។

Verse 45

त्वया पुत्रेण पुत्राहं क्षुत्पिपासासमाकुलः । स्वर्गस्थोऽपि हि तिष्ठामि तस्मादन्नं प्रयच्छ वै । मन्नाम्ना तोयसंयुक्तं यदि त्वं मत्समुद्भवः

«ເພາະເຈົ້າ ລູກເອີຍ ແມ່ນແຕ່ຂ້າເປັນພໍ່ ກໍຍັງຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳລົບກວນ ແມ່ນຢູ່ໃນສະຫວັນກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຖວາຍອາຫານພ້ອມນ້ຳ ໃນນາມຂອງຂ້າ ຖ້າເຈົ້າເປັນຜູ້ເກີດຈາກຂ້າແທ້»

Verse 46

ततः शोकसमायुक्तः स नृपः स्वप्नदर्शनात् । अन्नाभावात्समं मंत्रं मंत्रिभिः स तदाकरोत्

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ເນື່ອງຈາກນິມິດໃນຝັນ; ແລະເພາະຂາດອາຫານ ຈຶ່ງປຶກສາກັບບັນດາມະນະຕີ ເພື່ອຮັບຄຳແນະນຳ។

Verse 47

अहमाराधयिष्यामि सस्यार्थे वृषभध्वजम् । राज्ये रक्षा विधातव्या भवद्भिः सादरं सदा

«ຂ້າຈະບູຊາ ວຶຣະສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພືດຜົນ. ພວກເຈົ້າຈົ່ງຈັດໃຫ້ມີການປົກປ້ອງອານາຈັກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຄວາມໃສ່ໃຈ ຢູ່ເທື່ອງໆ»

Verse 48

ततोऽत्रैव समागत्य स्थापयित्वा महेश्वरम् । सम्यगाराधयामास व्रतैश्च नियमैस्तथा

ຕໍ່ມາ ພະອົງໄດ້ມາຮອດບ່ອນນີ້ເອງ ແລ້ວສະຖາປະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍວຣະຕະ ແລະຂໍ້ປະພຶດວິໄນຕ່າງໆ.

Verse 49

अथ तस्य गतस्तुष्टिं वर्षांते भगवाञ्छिवः । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

ໃນທ້າຍປີ ພຣະພະຄະວານ ສິວະ ຊົງພໍໃຈໃນເຂົາ ແລະຊົງກ່າວວ່າ «ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ—ຈົ່ງຂໍຕາມທີ່ປາຖະໜາ»។

Verse 51

तथा संजायता वृष्टिः समस्ते धरणीतले । येन सस्यानि जायंते सलिलानि च सांप्रतम्

ແລ້ວຝົນກໍເກີດຂຶ້ນທົ່ວພື້ນດິນທັງປວງ; ໂດຍຝົນນັ້ນ ພືດຜົນກໍແຕກງອກ ແລະນ້ຳກໍກັບມາອຸດົມອີກຄັ້ງໃນບັດນີ້।

Verse 52

जायतां मम तातस्य स्वर्गस्थस्य महात्मनः । प्रसादात्तव संतृप्तिरक्षया सुरसत्तम

ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫງົບເກີດແກ່ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ຂໍໃຫ້ຄວາມພໍໃຈຂອງພຣະອົງເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 53

श्रीभगवानुवाच । भविता न चिराद्वृष्टिः प्रभूता धरणीतले । भविष्यंति तथान्नानि यानि कानि महीतले

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ອີກບໍ່ດົນ ຝົນຈະຕົກຢ່າງອຸດົມໃນພື້ນດິນ. ແລະຕາມນັ້ນ ເຂົ້າທັນຍາຫານ ແລະອາຫານທຸກຊະນິດ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ»។

Verse 54

तस्मात्त्वं गच्छ राजेंद्र स्वगृहं प्रति सांप्रतम् । मम वाक्यादसंदिग्धमेतदेव भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດ ຈົ່ງໄປຍັງເຮືອນຂອງເຈົ້າໃນບັດນີ້. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະວາຈາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ສິ່ງນີ້ເທົ່ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 55

तच्चैतन्मामकं लिंगं यत्त्वया स्थापितं नृप । प्रातरुत्थाय यः कश्चित्सम्यक्तद्वीक्षयिष्यति

ໂອ ພະຣາຊາ, ລິງຄະຂອງເຮົານີ້ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້. ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຖືກຕ້ອງ—

Verse 56

मिष्टान्नममृतस्वादु स हि नूनमवाप्स्यति । मम वाक्यान्नृपश्रेष्ठ सदा जन्मनिजन्मनि

ເຂົາຈະໄດ້ຮັບອາຫານຫວານອັນມີລົດຊາດດັ່ງອະມຣິຕ. ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນເສມອ ໃນທຸກໆກໍາເນີດ.

Verse 57

स एवं भगवानुक्त्वा ततश्चादर्शनं गतः । सोऽपि राजा निजं स्थानं हर्षेण महतान्वितः । आजगाम चकाराथ राज्यं निहतकंटकम्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ພະຣາຊາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ກັບຄືນສູ່ຖິ່ນຂອງຕົນ ແລ້ວປົກຄອງອານາຈັກໃຫ້ພົ້ນຈາກໜາມແຫ່ງທຸກຂ໌.

Verse 58

सूत उवाच । अद्यापि कलिकालेऽत्र संप्राप्ते दारुणे युगे । यस्तं मिष्टान्नदं पश्येत्प्रातरुत्थाय भक्तितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ໃນກາລີຍຸກ ອັນນ່າຢ້ານກົວທີ່ມາຮອດແລ້ວ, ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວເບິ່ງ “ມິສຖານນະດະ” ດ້ວຍຄວາມສັດທາ—

Verse 59

स मिष्टान्नमवाप्नोति यदि कामयते द्विजाः । निष्कामो वा समभ्येति स्थानं देवस्य शूलिनः

ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ, ຖ້າເຂົາປາຖະໜາ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບອາຫານຫວານ. ຫາກເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢາກ ກໍຈະເຂົ້າເຖິງສະຖານຂອງພຣະຊູລິນ (ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິຊູລ).

Verse 141

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये मिष्टान्नदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ ໘໑,໐໐໐ ຄາຖາ, ໃນພາກທີ ໖ ນາຄະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຏະເກສະວະຣະ, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ມິດຖານນະເທສະວະຣະ» ແມ່ນບົດທີ ໑໔໑ ຈົບລົງແລ້ວ।