Adhyaya 140

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं पुत्रो मानुषविग्रहः । भविष्यति यमस्यात्र कः संभूतः स सूतज

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ—ວ່າໃນບ່ອນນີ້ ພຣະຍົມະຈະມີບຸດໃນຮູບມະນຸດ—ຜູ້ໃດແມ່ນຜູ້ນັ້ນທີ່ເກີດຂຶ້ນເປັນບຸດຂອງພຣະອົງ, ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ?”

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पुत्रः समुत्पन्नः पांडोः क्षेत्रे महीतले । युधिष्ठिर इति ख्यातः सर्वक्षत्रियपुंगवः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ບຸດຂອງທ່ານໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ ໃນສາຍພັນຂອງປານດຸ; ມີນາມລືຊາວ່າ ຢຸທິສຖິຣ ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດນັກຮົບທັງປວງ.

Verse 3

राजसूयो मखो येन इष्टः सम्पूर्णदक्षिणः । सर्वान्भूमिपतीन्वीर्यात्संविधाय करप्रदान्

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ພິທີບູຊາຣາຊະສູຍະ ໄດ້ຖືກປະກອບຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍທານດັກຊິນາ; ແລະດ້ວຍວິລິຍະກ້າຫານ ທ່ານໄດ້ຈັດລະບຽບກະສັດທົ່ວແຜ່ນດິນ ໃຫ້ນໍາສົ່ງບັນດາສ່ວນສ່ວຍ.

Verse 4

अश्वमेधाः कृताः पंच तथा सम्पूर्णदक्षिणाः । भ्रामयित्वा हयं भूमौ पश्चात्प्राप स सद्गतिम्

ອັດສະວະເມດະ ຫ້າຄັ້ງກໍໄດ້ປະກອບ ພ້ອມດ້ວຍທານດັກຊິນາຄົບຖ້ວນ; ເມື່ອໃຫ້ມ້າບູຊາເດີນທາງທົ່ວແຜ່ນດິນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນດີງາມແທ້.

Verse 5

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाऽश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

ຄວນປາຖະໜາບຸດຫຼາຍໆ—ເພາະຖ້າແມ່ນມີແຕ່ຄົນດຽວໃນນັ້ນໄປຍັງ ກະຍາ; ຫຼືປະກອບອັດສະວະເມດະ; ຫຼືປ່ອຍງົວຜູ້ສີນ້ຳເງິນເປັນທານອັນສັກສິດ.

Verse 6

यदनेन वृतं मत्तः पुत्रित्वं सुमहात्मना । हयमेधान्महायज्ञान्कर्ता स्यादस्य वै सुतः

ເນື່ອງຈາກມະຫາອາດມາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ໄດ້ເລືອກຄວາມເປັນບຸດຈາກຂ້ອຍ, ບຸດຂອງທ່ານນັ້ນຈຶ່ງຈະເປັນຜູ້ປະກອບອັດສະວະເມດະ ແລະຍັນຍາອັນໃຫຍ່ອື່ນໆ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 7

मन्येत कृतकृत्यत्वं येन पुत्रेण धर्मपः । अन्यैः पुत्रशतैः किं वा वंशानुद्धारकारकैः

ໂດຍລູກຊາຍແບບນີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທັມມະຈະເຫັນວ່າ ກິດທີ່ຄວນເຮັດທັງປວງສຳເລັດແລ້ວ; ຈະຕ້ອງການລູກຊາຍອື່ນເປັນຮ້ອຍເພື່ອອັນໃດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກູ້ແລະສືບສານວົງສາ?

Verse 8

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसुतोद्भवम् । आख्यानं ब्राह्मणश्रेष्ठा धर्मवृद्धिकरं परम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງທັງໝົດແລ້ວ ກ່ຽວກັບການບັງເກີດຂອງພຣະລູກແຫ່ງທັມມະຣາຊາ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ນິທານອັນສູງສຸດນີ້ ເປັນເຫດໃຫ້ທັມມະເຈີຣິນຂຶ້ນ.”

Verse 140

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजपुत्राख्यानवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तर शततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນປຶ້ມທີ 6 ນາຄະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ສຣີຫາຕະເກສະວະຣະ, ບົດທີ 140 ຈົບລົງ ຊື່ວ່າ “ການບັນຍາຍນິທານພຣະລູກຂອງທັມມະຣາຊາ”.