Adhyaya 136

Verse 1

। मांडव्य उवाच । ग्रहीष्यामि सुरश्रेष्ठा वरं युष्मत्समुद्रवम् । परं मे निर्णयं चैकं धर्मराजः प्रचक्षतु

ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວະດາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບພອນທີ່ທ່ານປະທານ. ແຕ່ຂໍໃຫ້ ທຳມະຣາຊາ ປະກາດຄຳຕັດສິນສຸດທ້າຍອັນແນ່ນອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 2

सर्वेषां प्राणिनां लोके कृतं कर्म शुभाशुभम् । उपतिष्ठति नान्यत्र सत्यमेतत्सुरोत्तमाः

«ສຳລັບສັດທັງປວງໃນໂລກ, ກຳທີ່ເຮັດໄວ້—ດີຫຼືຊົ່ວ—ຍ່ອມມາຢືນຢັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕົນເອງຢ່າງບໍ່ຜິດພາດ, ບໍ່ໄປຢູ່ທີ່ອື່ນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ໂອ ທ່ານເທວະດາຜູ້ສູງສຸດ»។

Verse 3

मयाप्यत्र परे चापि किं कृतं पातकं च यत् । ईदृशीं वेदनां प्राप्तो न च मृत्युं कथचन

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດບາບອັນໃດ—ໃນຊີວິດນີ້ ຫຼືໃນຊີວິດອື່ນ—ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານເຊັ່ນນີ້, ແຕ່ຄວາມຕາຍກໍບໍ່ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ?»

Verse 4

धर्मराज उवाच । अन्यदेहे त्वया विप्र बालभावेन वर्तता । शूलाग्रेण सुतीक्ष्णेन काये विद्धो बकः क्षितौ

ທຳມະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນອີກຮ່າງໜຶ່ງ (ຊີວິດກ່ອນ) ເມື່ອເຈົ້າປະພຶດດ້ວຍຄວາມເດັກນ້ອຍບໍ່ຮູ້ຄິດ, ເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ປາຍໄມ້ຫຼັກອັນແຫຼມຄົມ ທະລຸກຮ່າງນົກກະສາ ແລະມັນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ»។

Verse 5

नान्यत्कृतमपि स्वल्पं पातकं किंचिदेव हि । एतस्मात्कारणादेषा व्यथा संसेविता द्विज

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດບາບອື່ນໃດເລີຍ, ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດກໍບໍ່ມີ. ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ຄວາມເຈັບປວດນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ປະສົບ»។

Verse 6

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भृशं क्रोधसमन्वितः । ततस्तं प्राह मांडव्यो धर्मराजं पुरः स्थितम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ມານດະວະຍະເກີດຄວາມໂກດແຮງກົດ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ທຳມະຣາຊ ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ.

Verse 7

अस्य स्वल्पापराधस्य यस्माद्भूयान्विनिग्रहः । कृतस्त्वया सुदुर्बुद्धे तस्माच्छापं गृहाण मे

«ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດນ້ອຍນີ້ ເຈົ້າກັບລົງໂທດເກີນຄວນ—ໂອ ຜູ້ມີຈິດຄິດຊົ່ວ—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັບຄໍາສາບຂອງຂ້າເຖີດ.»

Verse 8

त्वं प्राप्य मानुषं देहं शूद्रयोनौ व्यवस्थितः । जातिक्षयकृतं दुःखं प्रभूतं सेवयिष्यसि

«ເຈົ້າໄດ້ຮັບກາຍມະນຸດແລ້ວ ຈະຖືກຈັດໃຫ້ເກີດໃນກໍາເນີດຊູດຣະ; ແລະຈະອົດທົນທຸກຂ໌ຫຼາຍ ອັນເກີດຈາກການເສຍສະຖານະແລະວັນນະ.»

Verse 9

तथा कृता मयैषाद्य व्यवस्था सर्वदेहिनाम् । अष्टमाद्वत्सरादूर्ध्यं कर्मणा गर्हितेन च । प्रग्रहीष्यति वै जंतुः पुरुषो योषिदेव वा

«ແລະວັນນີ້ ຂ້າໄດ້ວາງລະບຽບນີ້ໃຫ້ແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງ: ຫຼັງຈາກປີທີ່ແປດແລ້ວ ສັດໃດໆ—ຊາຍຫຼືຍິງ—ຈະຖືກຖືກັກໄວ້ໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຕໍ່ກຳທີ່ນ່າຕຳນິ.»

Verse 10

एवमुक्त्वा स मांडव्यो धर्मराजं ततः परम् । प्रस्थितो रोषनिर्मुक्तो वांछिताशां प्रति द्विजाः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ທຳມະຣາຊແລ້ວ ພຣາຫມັນມານດະວະຍະກໍອອກເດີນທາງ ພົ້ນຈາກຄວາມໂກດ ໄປສູ່ທີ່ໝາຍອັນປາຖະໜາຂອງຕົນ.

Verse 11

अथ तं प्रस्थितं दृष्ट्वा प्रोचुः सर्वे दिवौकसः । धर्मराजकृते व्यग्राः श्रुत्वा शापं तथाविधम्

ແລ້ວເມື່ອເຫັນທ່ານອອກເດີນທາງ ບັນດາເທວະທັງປວງກໍໄດ້ກ່າວ ດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍເພາະທໍາມະຣາຊາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາສາບແຊ່ງເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 12

देवा ऊचुः । भगवन्पापसक्तस्य धर्मराजस्य केवलम् । न त्वमर्हसि शापेन शूद्रं कर्तुं कथंचन

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ເພາະທໍາມະຣາຊາຍຶດຫມັ້ນໃນການລົງໂທດບາບເທົ່ານັ້ນ, ທ່ານບໍ່ຄວນໃຊ້ຄໍາສາບແຊ່ງເຮັດໃຫ້ທ່ານນັ້ນເປັນ ຊູດຣະ (Śūdra) ແຕ່ຢ່າງໃດ»។

Verse 13

प्रसादं कुरु तस्मात्त्वमस्य धर्मपतेर्द्विज । अस्माकं वचनात्सद्यः प्रार्थयस्व तथा वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປດປານແກ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທໍາມະນີ້. ຕາມຄໍາຂອງພວກເຮົາ ຈົ່ງຂໍພອນ (ວຣະ) ໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນທັນທີ.

Verse 14

मांडव्य उवाच । नान्यथा जायते वाणी या मयोक्ता सुरोत्तमाः । अवश्यं धर्मराजोऽयं शूद्रयोनौ प्रयास्यति

ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະອັນສູງສຸດ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວ ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້. ທໍາມະຣາຊານີ້ ຈະຕ້ອງເຂົ້າໄປສູ່ຄັນຂອງ ຊູດຣະ (Śūdra) ແນ່ນອນ»។

Verse 15

परं नैवास्य संतानं तस्यां योनौ भविष्यति । संप्राप्स्यति च भूयोऽपि धर्मराजत्वमुत्तमम्

ແຕ່ໃນກໍາເນີດນັ້ນ ທ່ານຈະບໍ່ມີລູກຫຼານ. ແລະຕໍ່ມາ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບຕໍາແໜ່ງອັນສູງສຸດແຫ່ງທໍາມະຣາຊາອີກຄັ້ງ.

Verse 16

आराधयतु चाव्यग्रः क्षेत्रेऽत्रैव त्रिलोचनम् । प्रसादात्तस्य देवस्य शीघ्रं मृत्युमवाप्स्यति

ຂໍໃຫ້ເຂົາ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ ບູຊາພຣະຕຣິໂລຈະນະ (ພຣະສິວະ) ໃນກະເສດສັກສິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເທວະນັ້ນ ເຂົາຈະພົບຄວາມຕາຍໄວ (ເພື່ອພົ້ນຈາກສະພາບນັ້ນ)។

Verse 17

तथा देयो वरो मह्यं भवद्भिर्यदि स्वर्गपाः । तदेषा शूलिकाऽस्माकं स्पर्शाद्भूयात्सुधर्मदा

ຖ້າພວກເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ພິທັກສະຫວັນ ຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້ ຂໍໃຫ້ສູລິກາ (ເສົາປັກ) ນີ້ຂອງພວກເຮົາ ເປັນຜູ້ປະທານທຳດີ ໂດຍການແຕະຕ້ອງເທົ່ານັ້ນແກ່ຊົນຊາວ।

Verse 18

देवा ऊचुः । एनां यः प्रातरुत्थाय स्पर्शयिष्यति शूलिकाम् । पातकात्स विमुक्तो वा इह लोके भविष्यति

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນຕອນເຊົ້າຕູ່ ແລ້ວແຕະຕ້ອງສູລິການີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບ ໃນໂລກນີ້ເທົ່ານັ້ນເອງ।

Verse 19

एवमुक्त्वा मुनिं तं ते देवाः शक्रपुरोगमाः । ततस्तां सादरं प्राहुः सह भर्त्रा पतिव्रताम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ມຸນີນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍມີສັກຣະ (ອິນທຣາ) ເປັນຜູ້ນຳ ຈຶ່ງຫັນໄປກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແກ່ນາງຜູ້ຖືພຣະສາມີເປັນວຣະຕະ (ປະຕິວຣະຕາ) ພ້ອມກັບສາມີຂອງນາງ।

Verse 20

त्वमपि प्रार्थयाभीष्टमस्मत्तो वरवर्णिनि । यत्ते चित्ते स्थितं नित्यं नादेयं विद्यतेऽत्र नः

ເຈົ້າກໍຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ໂອ ນາງຜູ້ຜິວພັນງາມ ຈາກພວກເຮົາ. ສິ່ງໃດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າເປັນນິດ ໃນທີ່ນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພວກເຮົາບໍ່ອາດປະທານໄດ້।

Verse 21

पतिव्रतोवाच । येयं मयाकृता गर्ता स्थानेऽत्र त्रिदशेश्वराः । मन्नाम्ना ख्यातिमायातु दीर्घिकेति जगत्त्रये

ນາງຜູ້ຮັກສາພົວພັນຜົວເມຍຢ່າງສັດຊື່ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ຫຼຸມ/ອ່າງນ້ຳທີ່ຂ້ອຍຂຸດໄວ້ນີ້ ໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ ດ້ວຍນາມຂ້ອຍວ່າ «ດີຣຄິກາ»។

Verse 22

देवा ऊचुः । अद्यप्रभृति लोकेऽत्र गर्त्तेयं तव शोभने । दीर्घिकेति सुविख्याता भविष्यति जगत्त्रये

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ອ່າງ/ຫຼຸມນ້ຳນີ້ໃນໂລກນີ້ ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນສາມໂລກ ວ່າ «ດີຣຄິກາ».

Verse 23

येऽस्यां स्नानं करिष्यंति प्रातरुत्थाय मानवाः । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते भविष्यंति तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ແລະອາບນ້ຳໃນນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນທັນທີ; ນີ້ແມ່ນມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະອັນຊຳລະ.

Verse 24

कन्याराशिगते सूर्ये संप्राप्ते पंचमीदिने । येऽत्र स्नानं करिष्यंति श्रद्धया सहिता नराः

ເມື່ອດວງອາທິດເຂົ້າສູ່ລາສີກັນຍາ (Kanyā-rāśi) ແລະວັນຈັນທີ 5 (pañcamī) ມາຮອດ, ບຸລຸດຜູ້ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນສັກສິດທີ່ສະຖານທີ່ນີ້ປະທານໄວ້.

Verse 25

अपुत्रास्ते भविष्यंति सपुत्रा वंशवर्धनाः । एवमुक्त्वाऽथ तां देवा जग्मुः स्वर्गं द्विजोत्तमाः

ຜູ້ທີ່ເຄີຍບໍ່ມີບຸດ ຈະໄດ້ບຸດ ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສານ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ, ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 26

पतिव्रतापि तेनैव सह कांतेन सुन्दरी । सेवयामास कल्याणी स्मरसौख्यमनुत्तमम्

ນາງກັນຍາຜູ້ງາມ ເປັນພະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ຜົວ ໄດ້ບໍລິການແລະຊື່ນຊົມຄວາມສຸກແຫ່ງຄູ່ຄອງອັນສູງສຸດ ກັບຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງນາງ។

Verse 27

पर्वतेषु सुरम्येषु नदीनां पुलिनेषु च । उद्यानेषु विचित्रेषु वनेषूपवनेषु च

ໃນພູເຂົາອັນງາມລ້ຳ, ຕາມຫາດຊາຍຂອງແມ່ນ້ຳ, ໃນສວນອັນພິສິດພິເສດ, ແລະໃນປ່າກັບດົງນ້ອຍໃຫຍ່—

Verse 28

ततो वयसि संप्राप्ते पश्चिमे कालपर्ययात् । तदेवात्मीयसत्तीर्थं सेवयामास सादरम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄວາມເຖົ້າແກ່ມາຮອດຕາມການໝຸນວຽນຂອງເວລາ, ນາງໄດ້ກັບໄປພຶ່ງພາ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຕໍ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນເອງ ອັນເປັນທີ່ພຶ່ງແລະສົມບັດຂອງນາງ.

Verse 29

ततो देहं परित्यक्त्वा स्वकांतं वीक्ष्य तं मृतम् । तत्र तोये जगामाथ ब्रह्मलोकं पतिव्रता

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງເຫັນຜົວຜູ້ຮັກຂອງນາງຕາຍແລ້ວ, ນາງຜູ້ເປັນພະຕິວຣະຕາໄດ້ລະທິ້ງຮ່າງກາຍ ແລະເດີນທາງຜ່ານນ້ຳໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ໄປສູ່ພຣະພຣະຫມະໂລກາ.

Verse 30

एतद्वः सर्वमाख्यातं दीर्घिकाख्यानमुत्तमम् । यस्य संश्रवणादेव नरः पापात्प्रमुच्यते

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນ ເລື່ອງລາວອັນປະເສີດຂອງ ດີຣຄິກາ; ແມ່ນແຕ່ການໄດ້ຍິນມັນຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້.

Verse 136

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये दीर्घिकोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນນ່າຄາລະວະ—ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 6 «ນາຄະຣະຂັນຑະ» ໃນມາຫາຕະມະຂອງ «ຮາຏະເກສວະຣະ ເຂດ» ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງການເກີດຂອງ ດີຣຄິກາ» ເປັນບົດທີ 136 ຈົບລົງແລ້ວ।