Adhyaya 134

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदा दक्षेण क्रुद्धेन पुरा शप्तो हिमद्युतिः । तत्सर्वं भवता प्रोक्तं सोमनाथकथानकम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ເມື່ອທັກສະໂກດແຄ້ນ ໄດ້ສາບແຊ່ງພຣະໂສມະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ທ່ານໄດ້ເລົ່າທັງໝົດແລ້ວ ເປັນຕຳນານໂສມນາຖ»។

Verse 2

सांप्रतं वद कामस्य यथा कुष्ठोऽभवत्पुरा । येन दोषेण शापश्च केन तस्य नियोजितः

ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າເຖິງກາມະ ວ່າໃນການກ່ອນ ເຂົາເປັນໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ໄດ້ແນວໃດ—ເພາະຄວາມຜິດໃດ ແລະໃຜເປັນຜູ້ສາບແຊ່ງເຂົາ?

Verse 3

शिलाखंडा च या देवी तथा सौभाग्यकूपिका । यथा तत्र समुत्पन्ना तथाऽस्माकं प्रकीर्तय

ແລະຂໍໃຫ້ເລົ່າອີກດ້ວຍ ວ່າ ເທວີຊິລາຂັນດາ ແລະບໍ່ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂສພາກະຍະ-ກູປິກາ ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນແນວໃດ—ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຕາມນັ້ນເທີດ.

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीद्ब्राह्मणो नाम हारीत इति विश्रुतः । स तपस्तत्र संतेपे वानप्रस्थाश्रमे वसन्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ ຮາຣີຕະ ອັນໂດງດັງ. ທ່ານພັກອາໄສໃນອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ແລະບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 5

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी रूपौदार्यसमन्विता । त्रैलोक्यसुन्दरी साक्षाल्लक्ष्मीरिव मधुद्विषः

ພັນລະຍາຂອງທ່ານເປັນນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະຄວາມໃຈກວ້າງອັນສູງສົ່ງ. ງາມເຫນືອສາມໂລກ ດຸດດັ່ງພຣະລັກສະມີເອງ ຄຽງຂ້າງພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະຫານມະທຸ.

Verse 6

ख्याता पूणकलानाम सर्वैः समुदितागुणैः । तां दृष्ट्वा पद्मजोऽप्याशु कामस्य वशगोऽभवत्

ນາງເປັນທີ່ໂດງດັງນາມວ່າ ປູນະກະລາ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີງາມທັງປວງ. ເມື່ອພຣະປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນນາງ ກໍຖືກກາມະຄອບງຳໂດຍໄວ.

Verse 7

कदाचिदपि स प्राप्तस्तस्मिन्क्षेत्रे मनोभवः । सह रत्या तथा प्रीत्या कामेश्वरदिदृक्षया

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະໂນພະວະ (ກາມະ) ໄດ້ມາຮອດດິນແດນສັກສິດນັ້ນ ພ້ອມກັບ ຣະຕີ ແລະ ປຣີຕີ ໂດຍປາຖະໜາຈະເບິ່ງ ກາເມສະວະຣະ (Kāmeśvara).

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे सापि स्नानार्थं तत्र चागता । कृत्वा वस्त्रपरित्यागं विवेश जलाशयम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເພື່ອອາບນ້ຳ. ນາງວາງເສື້ອຜ້າໄວ້ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນອ່າງນ້ຳ.

Verse 9

अथ तां कामदेवोपि समालोक्य शुभाननाम् । आत्मीयैरपि निर्विद्धो हृदये पुष्पसायकैः

ແລ້ວ ກາມະເທວະ ກໍເຫັນນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມມົນ. ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງກໍຖືກລູກສອນດອກໄມ້ຂອງຕົນ ທະລຸຫົວໃຈ.

Verse 10

ततो रतिं परित्यक्त्वा प्रीतिं च शरपीडितः । विजनं कंचिदासाद्य प्रसुप्तः स तरोरधः

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຖືກລູກສອນທຳລາຍ ກໍລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ ຣະຕີ ແລະ ປຣີຕີ. ລາວໄປຮອດບ່ອນສະງົບວຽງໜຶ່ງ ແລ້ວຫຼັບໃຕ້ຕົ້ນໄມ້.

Verse 11

गात्रैः पुलकितैः सर्वैर्निःश्वासान्निःश्वसन्मुहुः । अग्निवर्णान्सुदीर्घांश्च बाष्प पूर्णविलोचनः

ດ້ວຍຂົນຄີງລຸກທົ່ວຮ່າງກາຍ, ລາວໄດ້ຖອນຫາຍໃຈຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ຕາຂອງລາວເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ, ແລະ ລາວໄດ້ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈທີ່ຍາວ ແລະ ຮ້ອນດັ່ງໄຟ.

Verse 12

तिष्ठन्स दर्शने तस्या एकदृष्ट्या व्यलोकयत् । योगीव सुसमाधिस्थो ध्यायंस्तद्ब्रह्म संस्थितम्

ຢືນຢູ່ໃນສາຍຕາຂອງນາງ, ລາວໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງນາງໂດຍບໍ່ກະພິບຕາ - ຄືກັບໂຍຄີທີ່ຢູ່ໃນສະມາທິອັນເລິກເຊິ່ງ, ພິຈາລະນາເຖິງພະພົມທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຈິດໃຈ.

Verse 13

सापि कामं समालोक्य सानुरागं पुरः स्थितम् । जृंभाभंगकृतास्यं च वेपमानशरीरकम्

ນາງກໍເຊັ່ນກັນ, ເມື່ອເຫັນກາມະເທບຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ, ໄດ້ສັງເກດເຫັນປາກຂອງລາວບິດບ້ຽວຄືກັບກຳລັງຫາວນອນ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງລາວກຳລັງສັ່ນ.

Verse 14

सापि तद्बाणनिर्भिन्ना साभिलाषा बभूव ह । कामं प्रति विशेषेण तस्य रूपेण मोहिता

ນາງກໍເຊັ່ນກັນ, ຖືກລູກທະນູເຫຼົ່ານັ້ນແທງທະລຸ, ໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ - ໂດຍສະເພາະຕໍ່ກາມະເທບ - ຫຼົງໄຫຼໃນຮູບຮ່າງຂອງລາວ.

Verse 15

अथ तस्माज्जलात्कृच्छ्राद्विनिष्क्रम्य शुचिस्मिता । तीरोपांतं समासाद्य स्थिता तद्दृष्टिगोचरे

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຍາກລຳບາກ, ນາງໄດ້ອອກມາຈາກນ້ຳນັ້ນ; ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ, ນາງໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງ ແລະ ຢືນຢູ່ໃນໄລຍະສາຍຕາຂອງລາວ.

Verse 16

ततः कामः समुत्थाय शनैस्तदंतिकं ययौ । कृतांजलिपुटो भूत्वा ततः प्रोवाच सादरम्

ຕໍ່ມາ ກາມະ ລຸກຂຶ້ນ ແລ້ວຄ່ອຍໆ ເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ. ພັບຝາມືເປັນອັນຈະລີ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ.

Verse 17

का त्वमत्र विशालाक्षि प्राप्ता स्नातुं जलाशये । मम नाशाय चार्वंगि तस्माच्छृणु वचो मम

«ໂອ ນາງຕາກວ້າງ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ມາທີ່ນີ້ເພື່ອອາບນ້ຳໃນສະໜອງນີ້? ໂອ ນາງຮ່າງງາມ—ເພາະເຈົ້າເປັນເຫດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພິນາດ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 18

अहं पुष्पशरो लोके प्रसिद्धश्चारुहासिनि । विडंबनां मया नीता देवा अपि निजैः शरैः

«ໂອ ນາງຍິ້ມງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ‘ຜູ້ຍິງລູກສອນດອກໄມ້’ ທີ່ໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ດ້ວຍລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມອັບອາຍ ແລະຄວາມຫຼົງໄຫຼ»।

Verse 19

मद्बाणेनाहतो रुद्रः स्वशरीरे नितंबिनीम् । अर्द्धेन धारयामास त्यक्त्वा लज्जां सुदूरतः

«ເມື່ອຖືກລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຣຸດຣະ ໄດ້ອຸ້ມນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມໄວ້ໃນກາຍຂອງພຣະອົງ—ເປັນຄື່ງໜຶ່ງ—ແລະປະຖິ້ມຄວາມອາຍໄປໄກ»។

Verse 20

ब्रह्मा मच्छरनिर्भिन्नः स्वसुतां चकमे ततः । जनयामास तान्विप्रान्वालखिल्यांस्तथाविधान्

«ພຣະພຣະຫມາ ຖືກລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າທະລຸຜ່ານ ແລ້ວຈຶ່ງເກີດຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ບຸດສາວຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລະດັບພຣາຫມະນະຣິສີ ເຊັ່ນ ວາລະຂິລຍະ ແລະອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ»។

Verse 21

अहिल्यां चकमे शक्रो गौतमस्य प्रियां सतीम् । मद्बाणैः पीडितोऽतीव स्वर्गादेत्य धरातलम्

ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປາຖະນາ ອະຫິລະຍາ ເມຍຜູ້ມີສິນ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ໂຄຕະມະ. ຖືກລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າທຳຮ້າຍຢ່າງໜັກ ຈຶ່ງລົງຈາກສະຫວັນມາສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 22

एवं देवा अपि क्षुण्णा मच्छरैर्ये महत्तराः । किं पुनर्मानवाः सुभ्रूः कृमिप्रायाः सुचंचलाः

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ໃຫຍ່ກໍຖືກລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າບີບຄັ້ນ. ແລ້ວມະນຸດລ່ະ ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ—ຜູ້ຄ້າຍແມງໜອນ ແລະໃຈວ່ອງໄວ—ຈະຍິ່ງເທົ່າໃດ!

Verse 23

आकीटांतं जगत्सर्वमाब्रह्मांतं तथैव च । विडंबनां परां प्राप्तं मच्छरैश्चारुहासिनि

ໂລກທັງປວງ ຕັ້ງແຕ່ລະດັບແມງໄມ້ ຈົນເຖິງ ພຣະພຣະຫມາ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບອາຍຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງດ້ວຍລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ຍິ້ມງາມ.

Verse 24

अहं पुनस्त्वया भीरु नीतोऽवस्थामिमां शुभे

ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເອງ ໂອ ຜູ້ຂີ້ອາຍຫວາດຫວັນ, ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຖືກເຈົ້ານຳໃຫ້ມາຮອດສະພາບນີ້.

Verse 25

तस्माद्देहि महाभागे ममाद्य रतदक्षिणाम् । यावन्न यांति संत्यज्य मम प्राणाः कलेवरात्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ຄ່າ “ທັກຊິນາ” ແຫ່ງການຮ່ວມຮັກ, ກ່ອນທີ່ລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກກາຍນີ້ໄປ.

Verse 26

सूत उवाच । सापि तद्वचनं श्रुत्वा पतिव्रतपरायणा । हन्यमाना विशेषेण तद्बाणैर्हृदये भृशम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນ ນາງຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ຖືກລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນທຳຮ້າຍຢ່າງແຮງ ໂດຍສະເພາະໃນຫົວໃຈ.

Verse 27

अनभिज्ञा च सा साध्वी कामधर्मस्य केवलम् । तापसैः सह संवृद्धा नान्यं जानाति किंचन

ນາງຜູ້ດີນັ້ນກໍບໍ່ຮູ້ຈັກເລີຍກ່ຽວກັບທາງແຫ່ງກາມະ; ເພາະເຕີບໃຫຍ່ກັບພວກຕາປະສະ (ນັກບຳເນັດ) ນາງຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 28

वक्तुं तद्विषये यच्च प्रोच्यते कामपीडितैः । अधोमुखाऽलिखद्भूमिमंगुष्ठेन स्थिता चिरम्

ບັນດາຄໍາທີ່ຜູ້ຖືກກາມະທຳທຸກຂ໌ເວົ້າເຖິງເລື່ອງນັ້ນ—ນາງກໍກົ້ມໜ້າລົງ ຢືນຢູ່ດົນ ແລະໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງຂີດດິນ.

Verse 29

एतस्मिन्नन्तरे भानुः प्राप्तश्चास्तं गिरिं प्रति । विहारसमये प्राप्त आहिताग्निर्निवेशने

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະອາທິດໄດ້ເຖິງພູແຫ່ງການຕົກດິນ; ແລະໃນເວລາພັກຜ່ອນຍາມແລງ ອາຫິຕາກນີ (ຜູ້ຮັກສາໄຟບູຊາ) ກໍມາຮອດທີ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 30

हारीतोऽपि चिरं वीक्ष्य तन्मार्गं चाकृताशनः । ततः स चिंतयामास कस्मात्सा चात्र नागता

ຮາຣີຕະກໍເຊັ່ນກັນ ເບິ່ງທາງນັ້ນດົນນານ ໂດຍບໍ່ໄດ້ກິນອາຫານ; ແລ້ວຈຶ່ງຄິດວ່າ: “ເປັນຫຍັງນາງຈຶ່ງບໍ່ມາທີ່ນີ້?”

Verse 31

स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन्दृष्ट्वा तां चन्द्रकूपिकाम् । कामेश्वरं च देवेशं कामदं सुखदं नृणाम्

ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະອັນປະເສີດນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນ ຈັນທຣະກູປິກາ ແລ້ວ ລາວໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນ ພຣະກາເມສະວະຣະ ຈອມເທວະ ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາ ແລະຄວາມສຸກແກ່ມະນຸດ।

Verse 32

ततः शिष्यसमायुक्तो वीक्षमाण इतस्ततः । तं देशं समनुप्राप्तो यत्र तौ द्वावपि स्थितौ

ຕໍ່ມາ ລາວມີສິດສະຫຼອງຕິດຕາມ ແລະເບິ່ງໄປມາທົ່ວທິດ ຈົນໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ທັງສອງອົງຢືນຢູ່ຮ່ວມກັນ।

Verse 33

आलपन्बहुधा कामो हन्यमानो निजैः शरैः । सापि चैव विशेषेण व्रीडयाऽधोमुखी स्थिता

ກາມະເວົ້າຫຼາຍຢ່າງ ແມ່ນແຕ່ຖືກທຳຮ້າຍໂດຍລູກສອນຂອງຕົນເອງ; ນາງນັ້ນກໍດ້ວຍຄວາມອາຍຢ່າງຍິ່ງ ຢືນກົ້ມໜ້າລົງ।

Verse 34

स गुल्मांतरितः सर्वं तच्छ्रुत्वा कामजल्पितम् । तस्याश्च तद्गतं भावं ततः कोपादुवाच सः

ລາວຫຼົບຢູ່ໃນພຸ່ມໄມ້ ໄດ້ຍິນທຸກຢ່າງທີ່ກາມະເວົ້າ; ແລະເມື່ອເຫັນວ່າໃຈຂອງນາງໝັ້ນຢູ່ກັບເລື່ອງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 35

यस्मात्पाप त्वया पत्नी ममैवं शरपीडिता । अनभिज्ञा तथा साध्वी पतिधर्मपरायणा । कुष्ठव्याधिसमायुक्तस्तस्माद्विप्रियदर्शनः

“ເພາະເຈົ້າເປັນຄົນບາບ ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ເມຍຂອງຂ້ອຍຖືກທຳຮ້າຍດ້ວຍລູກສອນຢ່າງນີ້; ນາງບໍ່ຮູ້ເລື່ອງ ເປັນສະຕີຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນທຳຂອງຜົວ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຖືກໂລກຂີ້ກະຕອດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ເຫັນແລ້ວບໍ່ນ່າພໍໃຈ”।

Verse 36

त्वं भविष्यसि पापात्मन्मुक्तो दारैः स्वकैरपि । साऽपि चैव विशेषेण व्रीडयाऽधोमुखी स्थिता

«ເຈົ້າ ຜູ້ມີໃຈບາບ ຈະຖືກແຍກອອກ ແມ່ນແຕ່ຈາກເມຍຂອງຕົນເອງ»។ ນາງນັ້ນກໍດ້ວຍ ຖືກຄວາມອາຍຢ່າງຫນັກ ຢືນກົດໜ້າລົງ។

Verse 37

एषापि च शिलाप्राया भविष्यति विचेतना । त्वां दृष्ट्वा या सरागाऽभून्निजधर्मबहिष्कृता

«ນາງນັ້ນກໍຈະເກືອບເປັນດັ່ງຫີນ ບໍ່ມີສະຕິ»—ເພາະເຫັນເຈົ້າແລ້ວ ນາງເກີດຣາຄະ ແລະຫຼຸດອອກຈາກທຳຂອງຕົນ।

Verse 38

ततः प्रसादयामास तं कामः प्रणिपत्य च । न ज्ञातेयं मया विप्र तव भार्येति सुन्दरी

ແລ້ວກາມເທວະ ກໍກົດກາບ ແລະພະຍາຍາມປອບໃຈທ່ານ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າ ນາງຜູ້ງາມນີ້ ແມ່ນເມຍຂອງທ່ານ»។

Verse 39

तेन प्रोक्ता विरुद्धानि वाक्यानि विविधानि च । एतस्या नास्ति दोषोऽत्र मद्बाणैः पीडिता भृशम्

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າຄຳຫຼາຍຢ່າງ ທັງຂັດແຍ້ງ ແລະບໍ່ຄວນ. ໃນເລື່ອງນີ້ ນາງບໍ່ມີຜິດ—ນາງຖືກທຸກທໍລະມານຫນັກ ໂດຍລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 40

सानुरागा परं जाता नोक्तं किंचिद्वचो मुने । तस्मान्नार्हसि शापं त्वं दातुमस्याः कथंचन

«ແມ່ນແຕ່ນາງຈະເກີດຄວາມຮັກຢ່າງເລິກ ກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຄຳໃດເລີຍ ໂອ ມຸນີ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານບໍ່ຄວນໃຫ້ຄຳສາບແກ່ນາງ ໂດຍປະການໃດໆ»។

Verse 41

ममास्त्येषो ऽपराधोऽत्र तस्मान्मे निग्रहं कुरु । भूयोऽपि ब्राह्मणश्रेष्ठ अस्याः शापसमुद्भवम्

ໃນທີ່ນີ້ ຄວາມຜິດນີ້ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນຂໍທ່ານຈົ່ງຫ້າມປາມ ແລະລົງໂທດຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ຜົນທີ່ເກີດຈາກຄຳສາບນັ້ນຕົກຢູ່ເທິງຂ້າພະເຈົ້າແທນ.

Verse 42

अपि रुद्रादयो देवा मद्बाणेभ्यो द्विजोत्तम । सोढुं शक्ता न ते यस्मात्तत्कथं स्यादियं शिला

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີພຣະຣຸດຣະເປັນຫົວໜ້າ ກໍຍັງບໍ່ອາດທົນຕໍ່ລູກສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລ້ວນາງນີ້ຈະກາຍເປັນຫີນທຳມະດາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 43

तथात्र त्रिविधं पापं प्रवदंति मनीषिणः । मानसं वाचिकं चैव कर्मजं च तृतीयकम् । तदस्माकं द्विधा जातमेकं चास्या मुनीश्वर

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ບາບມີສາມປະການ: ບາບທາງໃຈ, ບາບທາງວາຈາ, ແລະບາບທາງກາຍເປັນປະການທີສາມ. ໃນນັ້ນ ສອງປະການເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ໃນນາງເກີດພຽງປະການດຽວ, ໂອ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 44

भार्यायास्ते सुरूपायास्तस्मात्संपूर्णनिग्रहम् । करिष्यसि न ते भीतिः काचिदस्ति परत्रजा

ດັ່ງນັ້ນ ກ່ຽວກັບພັນລະຍາຜູ້ງາມຂອງທ່ານ ທ່ານຈະຕ້ອງຫ້າມປາມໃຫ້ສົມບູນ. ຢ່າຢ້ານເລີຍ—ໃນໂລກໜ້າບໍ່ມີອັນຕະລາຍໃດໆຈະມາຮອດທ່ານເນື່ອງຈາກເລື່ອງນີ້.

Verse 45

मनस्तापाद्व्रजेत्पापं मानसं वाचिकं च यत् । तस्य प्रसादनेनैव यस्योपरि विजल्पितम्

ບາບທີ່ເກີດຈາກໃຈ ແລະຈາກວາຈາ ຈະຈາງຫາຍໄປດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈແລະສຳນຶກຜິດ. ແລະມັນຖືກລົບລ້າງໄດ້ໂດຍການປອບໃຈຜູ້ທີ່ເຮົາເຄີຍເວົ້າບໍ່ຄວນໃສ່.

Verse 46

प्रायश्चित्तैर्यथोक्तैश्च कर्मजं पातकं व्रजेत् । धर्मशास्त्रैः परिप्रोक्तं यतः सर्वैर्महामुने

ແຕ່ບາບທີ່ເກີດຈາກກຳ ຍ່ອມຖືກຊຳລະດ້ວຍພິທີໄຖ່ບາບຕາມທີ່ກຳນົດ ດັ່ງທີ່ຖືກສອນໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນທັງຫມົດທຳມະສາດຕຣາ, ໂອ ມະຫາມຸນີ.

Verse 47

हारीत उवाच । अन्यत्र विषये तस्याः पातकं कामदेवते । एतस्य तव धर्मस्य प्राधान्यं मनसः स्मृतम्

ຮາຣີຕະ ກ່າວວ່າ: «ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ ໂອ ກາມະເທວະ ນາງມີຄວາມຜິດຢູ່; ແຕ່ໃນທຳມະທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນີ້ ຄວາມເປັນໃຫຍ່ຂອງໃຈຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຕົວຕັດສິນ»។

Verse 48

तस्मादेवंविधा चेयं सदा स्थास्यति चाधम । किं पुनः कुरु यत्कृत्यं नाहं वक्ष्यामि किंचन

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຕ່ຳຊ້າ ນາງຈະຢູ່ຕະຫຼອດໄປໃນສະພາບແບບນີ້. ຍັງຈະເຮັດຫຍັງອີກ? ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ກ່າວອັນໃດອີກ.

Verse 49

प्रथमं मनसा सर्वं चिंत्यते तदनंतरम् । ततः प्रजल्पते वाचा क्रियते कर्मणा ततः

ກ່ອນອື່ນ ທຸກສິ່ງຖືກຄິດໃນໃຈ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າອອກດ້ວຍສຽງ; ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳດ້ວຍການປະຕິບັດ.

Verse 50

प्रमाणं हि मनस्तस्मात्सर्वकृत्येषु सर्वदा । एतस्मात्कारणात्पूर्णो मयाऽस्या निग्रहः कृतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນກິດທຸກຢ່າງ ໃຈເປັນມາດຕະຖານຕັດສິນຢູ່ເສມອ. ເພາະເຫດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ວາງການຄວບຄຸມຢ່າງສົມບູນເທິງນາງ.

Verse 51

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो हारीतः स्वाश्रमं ययौ । सापि पूर्णकला जाता शिलारूपा च तत्क्षणात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຮາຣີຕະ ກໍກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນ. ແລະນາງກໍໃນພິບຕານັ້ນ ເຕັມພ້ອມດ້ວຍຄຸນລັກສະນະ ແລະກາຍເປັນຮູບຫີນ»។

Verse 52

कामदेवोऽपि कुष्ठेन ग्रस्तो रौद्रेण च द्विजाः । शीर्णनासांघ्रिपाणिश्च नेत्राणामप्रियोऽभवत्

«ກາມະເທວະກໍດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຖືກໂລກຂີ້ທູດອັນນ່າຢ້ານກົວຄອບງຳ; ດັ່ງນັ້ນ ດັ່ງຈົກ, ຕີນ ແລະ ມື ຂອງລາວເນົ່າເປື່ອຍ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ນ່າເບິ່ງ»।

Verse 53

अथ कामे निरुत्साहे संजाते द्विजसत्तमाः । व्याधिग्रस्ते जगत्यस्मिन्सृष्टिरोधो व्यजायत

«ຕໍ່ມາ ເມື່ອກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ກາຍເປັນບໍ່ມີແຮງ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ແລະໂລກນີ້ຖືກໂລກໄພຄອບງຳ, ການສ້າງສັນກໍເກີດການຢຸດຊະງັກ»។

Verse 54

केवलं क्षीयते लोको नैव वृद्धिं प्रगच्छति । स्वेदजा येऽपि जीवाः स्युस्तेपि याताः परिक्षयम्

«ໂລກນີ້ມີແຕ່ຫຼຸດຖອຍ ບໍ່ເຄີຍເຕີບໃຫຍ່ເລີຍ. ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ເກີດຈາກເຫື່ອກໍຕາມ ພວກນັ້ນກໍໄປຮອດຄວາມສູນສິ້ນທັງປວງ»។

Verse 55

एतस्मिन्नंतरे देवाः सर्वे चिंतासमाकुलाः । किमिदं क्षीयते लोको जलस्थैः स्थलजैः सह

«ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງປວງຕ່າງຖືກຄວາມກັງວົນ (ຈິນຕາ) ຄອບງຳ ແລະຄິດວ່າ: ‘ເປັນຫຍັງໂລກນີ້ຈຶ່ງກຳລັງຫຼຸດຖອຍເຊັ່ນນີ້ ພ້ອມກັບສັດນ້ຳ ແລະສັດບົກ?’»

Verse 56

न दृश्यते क्वचिद्बालः कोऽपि कश्चित्कथंचन । न च गर्भवती नारी कच्चित्क्षेमं स्मरस्य च

ບໍ່ເຫັນເດັກນ້ອຍຢູ່ໃສເລີຍ—ບໍ່ມີໃຜສັກຄົນໃນທາງໃດໆ. ແມ່ຍິງຖືພາກໍບໍ່ມີ. ພຣະສະມະຣະ (ກາມະເທວະ) ສະບາຍດີບໍ?

Verse 57

ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं ज्ञात्वात्र क्षेत्रसंश्रयम् । आजग्मुस्त्वरिताः सर्वे व्याकुलेनांतरात्मना

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຮູ້ວ່າທ່ານຖືກໂລກາພະຍາດຄອບງໍາ ແລະໄດ້ອາໄສພຶ່ງພາໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ພວກເຂົາທັງໝົດຈຶ່ງຮີບໄປ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນວຸ້ນວາຍ.

Verse 58

कामेश्वरपुरस्थं च तं दृष्ट्वा कुसुमायुधम् । अत्यंतविकृताकारं चिंतयानं महेश्वरम्

ເມື່ອເຫັນ ກຸສຸມາຍຸດ (ກາມະ) ຢູ່ໃນກາເມສະວະຣະປຸຣະ ແລະເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະມີຮູບກາຍບິດເບືອນຢ່າງຫນັກ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດກັງວົນ.

Verse 59

ततः प्रोचुः सुदुःखार्ताः किमिदं कुसुमायुध । निरुत्साहः समुत्पन्नः कुष्ठव्याधिसमाकुलः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ຫນັກ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ ກຸສຸມາຍຸດ? ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງກໍາລັງໃຈດັບລົງ ແລະທ່ານຖືກໂລກກຸດຖະ (ເລັບໂປຣຊີ) ຄອບງໍາ.”

Verse 60

ततश्चाधोमुखो जातो लज्जया परया वृतः । प्रोवाच शापजं सर्वं हारीतस्य विचेष्टितम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານກໍກົດໜ້າລົງ ຖືກຄວາມອາຍອັນເລິກຊຶ້ງຫໍ່ຫຸ້ມ. ທ່ານໄດ້ເວົ້າເປີດເຜີຍວ່າ ທັງໝົດນີ້ເກີດຈາກຄໍາສາບ ເນື່ອງຈາກການປະພຶດຜິດທີ່ກ່ຽວກັບ ຮາຣີຕະ.

Verse 61

तत्तस्याराधनात्सर्वं संक्षयं यात्यसंशयम्

ໂດຍການບູຊາອົງສັກສິດນັ້ນ ທຸກສິ່ງທັງປວງຈະສູນສິ້ນໄປ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 62

तस्मादेतां शिलारूपां त्वमाराधय चित्तज । येन कुष्ठः क्षयं याति ततस्तेजोऽभिवर्धते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈິດຕະຈະ (ກາມ) ຈົ່ງບູຊາອົງນີ້ຜູ້ຮັບຮູບເປັນຫີນ; ໂດຍນັ້ນ ໂລກກຸດຖະຈະສູນສິ້ນ ແລະຕໍ່ມາ ລັດສະມີຂອງເຈົ້າຈະເພີ່ມພູນອີກຄັ້ງ.

Verse 63

जगति स्यान्महासृष्टिर्देवकृत्यं कृतं भवेत् । न तेऽस्ति कायजं पापं यतो मुक्त्वा प्रवाचिकम्

ແລ້ວໃນໂລກຈະມີການເກີດສ້າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໜ້າທີ່ຂອງເທວະດາຈະສຳເລັດ. ສຳລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີບາບທາງກາຍ ເພາະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຜິດທາງວາຈາ (ໄດ້ສາລະພາບ).

Verse 64

अत्र कुण्डे त्वदीयेऽन्यो यः स्नात्वा श्रद्धयान्वितः । एनां पापविनिर्मुक्तां शिलां वै मानवः स्पृशेत्

ໃນກຸນດະຂອງເຈົ້ານີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວໄປສຳຜັດຫີນນີ້ອັນບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນຈາກບາບ—

Verse 65

कुष्ठव्याधिसमोपेतः कायोत्थेनापि कर्मणा । सोऽपि व्याधिविनिर्मुक्तो भविष्यति गतज्वरः

—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ປ່ວຍເປັນໂລກກຸດຖະ ເນື່ອງຈາກກຳທາງກາຍ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະພົ້ນຈາກໂລກໄພ ແລະໄຂ້ຈະຫາຍໄປ.

Verse 66

एतत्सौभाग्यकूपं च लोके ख्यातं जलाशयम् । भविष्यति न संदेहः सर्वरोगक्षयावहम्

ອ່າງນ້ຳນີ້ຈະໂດງດັງໃນໂລກວ່າ «ເສົາພາກະຍະ-ກູປະ» ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ។

Verse 67

दद्रूणि दुर्विभूतानि तथान्याश्च विचर्चिकाः । अत्र स्नातस्य यास्यंति दृष्ट्वैतां सद्य एव हि

ໂລກກາກວົງ (ringworm) ແລະຜື່ນທີ່ຮັກສາຍາກ ພ້ອມທັງໂລກຜິວໜັງອື່ນໆ ຈະຫາຍໄປຈາກຜູ້ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້—ແທ້ຈິງ ເຫັນຕີຣະຖະນີ້ແລ້ວທັນທີ.

Verse 68

एवमुक्त्वाथ ते देवाः प्रजग्मुस्त्रिदशालयम् । कामदेवोऽपि तत्रस्थस्तस्याः पूजामथ व्यधात्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍກໍໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງເທວະສາມສິບສາມ. ກາມເທວະກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ກະທຳພິທີບູຊານາງ.

Verse 69

ततश्च समतिक्रांते मासमात्रे द्विजोत्तमाः । तादृग्रूपः स संजातो यादृगासीत्पुरा स्मरः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜ່ານໄປພຽງໜຶ່ງເດືອນ ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ລາວໄດ້ມີຮູບພັນດຽວກັນກັບສະມະຣະ (ກາມ) ດັ່ງເຄີຍເປັນໃນອະດີດ.

Verse 70

ततश्चायतनं तस्याः कृत्वा श्रद्धासमन्वितः । जगाम वांछितं देशं सृष्ट्यर्थं यत्नमास्थितः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ລາວໄດ້ສ້າງສະຖານບູຊາໃຫ້ນາງ ແລ້ວໄປສູ່ດິນແດນທີ່ປາດຖະໜາ ພ້ອມທັງຕັ້ງໃຈພາກພຽນເພື່ອການສ້າງສັນ.

Verse 71

सापि नम्रमुखी तादृक्तेन शप्ता तथैव च । संजाता खण्डकाकारा तेन खण्डशिला स्मृता

ນາງນັ້ນດ້ວຍໃບໜ້າກົດຕ່ຳ ກໍຖືກສາບແຊ່ງໂດຍລາວໃນທຳນອງດຽວກັນ ແລະກາຍເປັນຮູບຮ່າງແຕກຊິ້ນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຂັນຑະສິລາ» (ຫີນແຕກ).

Verse 72

यस्तां पूजयते भक्त्या त्रयोदश्यां तथैव च । नापवादो भवेत्तस्य परदारसमुद्भवः

ຜູ້ໃດບູຊານາງດ້ວຍສັດທາ ໂດຍສະເພາະໃນວັນຕຣໂຍດະສີ (ວັນທີ 13 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກນິນທາປ້າຍສີ ອັນເກີດຈາກການພົວພັນກັບຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 73

कामिन्याश्च विशेषेण प्राहैतच्छंकरात्मजः । कार्तिकेयो द्विजश्रेष्ठाः सत्यमेतन्मयोदितम्

ເລື່ອງນີ້ໂດຍສະເພາະ ສຳລັບຍິງຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາແລະຄວາມອາວອນ ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍກາຣຕິເກຍ ບຸດແຫ່ງພຣະສັງກະຣະ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ.

Verse 74

तथा कामेश्वरं देवं कामदेवप्रतिष्ठितम् । त्रयोदश्यां समाराध्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ດັ່ງດຽວກັນ ຜູ້ໃດບູຊາອາຣາທະນາພຣະກາເມສະວະຣະ ພຣະເທວະຜູ້ຖືກກາມະເທວະປະດິດສະຖາປະນາ ໃນວັນຕຣໂຍດະສີ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 75

रतिप्रीतिसमायुक्तः स्थितस्तत्र स्मरस्तथा । मूर्तो ब्राह्मणशार्दूलाः श्रेष्ठं प्रासादमाश्रितः

ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສະມະຣະ (ກາມະເທວະ) ຢູ່ຮ່ວມກັບ ຣະຕິ ແລະ ປຣີຕິ; ແລະໃນຮູບກາຍປະຈັກ ລາວໄດ້ພັກອາໄສໃນປະສາດວິຫານອັນປະເສີດນັ້ນ, ໂອ ພວກພຣາຫມະນຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອ.

Verse 76

विरूपो दुर्भगो यो वा त्रयोदश्यां समाहितः । यस्तं कुंकुमजैः पुष्पैः संपूजयति मानवः

ແມ່ນວ່າຜູ້ໃດຈະຮູບຮ່າງບໍ່ງາມ ຫຼືມີຊະຕາບໍ່ດີ—ຖ້າໃນວັນຕຣະໂຍດະສີ ເຂົາມີໃຈສະຫງົບ ແລະມີຄົນບູຊາພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມດ້ວຍກຸງກຸມາ.

Verse 77

स सौभाग्यसमायुक्तो रूपवांश्च प्रजायते । या नारी पतिना त्यक्ता सपत्नीजनसंवृता

ເຂົາຈະເກີດມາພ້ອມດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ ແລະຄວາມງາມ. ແລະນາງຜູ້ຍິງທີ່ຖືກຜົວລະທິ້ງ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເມຍຮ່ວມ—

Verse 78

तं देवं सुकलत्राढ्यं तथैव परिपूजयेत् । त्रयोदश्यां द्विजश्रेष्ठाः केसरैः कुंकुमोद्भवैः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຄວນບູຊາພຣະເທວະອົງນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ—ຜູ້ມີຄູ່ຄອງອັນເປັນມົງຄຸນ—ໃນວັນຕຣະໂຍດະສີ ໂດຍຖວາຍກະເສຣ (ຊາຟຣອນ) ແລະຜົງຫອມທີ່ເກີດຈາກກຸງກຸມາ.

Verse 79

सा सौभाग्यवती विप्रा जायते च प्रजावती । धनधान्यसमृद्धा च दुःखशोकविवर्जिता । दोषैः सर्वैर्विनिर्मुक्ता शंसिता धरणीतले

ນາງພຣາຫມະນີນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນໃນຊີວິດຄູ່ ແລະມີບຸດທິດາ; ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ, ປາສະຈາກທຸກຂ໌ແລະໂສກ; ພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອຍທັງປວງ ແລະຖືກສັນລະເສີນໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 134

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये खंडशिलासौभाग्यकूपिकोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुस्त्रिंशदुत्तरशततमोध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ສະໂລກ—ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາດມະຍະຂອງເຂດສັກສິດ ສຣີຫາຏະເກສະວະຣະ, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາເຖິງການເກີດຂຶ້ນຂອງ ຂັນດະສິລາ ແລະ ສອຸພາກຍະ-ກູປິກາ» ອັນເປັນບົດທີ 134 ຈົບລົງແລ້ວ.