Adhyaya 133

Verse 1

सूत उवाच । तथाऽन्यापि च तत्रास्ति देवता द्विजसत्तमाः । अजागृहेति विख्याता सर्वरोगक्षयावहा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນທີ່ນັ້ນອີກດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກທະວິຊະ ມີເທວະຕາອີກອົງ ມີນາມລືຊາ «ອະຊາຄຣິຫາ» ຜູ້ນຳມາການດັບສິ້ນໂລກພະຍາດທັງປວງ.

Verse 2

अजापालो यदा राजा सर्वलोकहिते रतः । अजारूपाः प्रयांति स्म व्याधयः सकला द्विजाः । तदा रात्रौ समानीय तस्मिन्स्थाने दधाति सः

ເມື່ອພະຣາຊາ ອະຊາປາໂລ ມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດແກ່ຊາວໂລກທັງປວງ, ໂອ ທະວິຊະ, ໂລກພະຍາດທັງຫມົດກໍມາໃນຮູບແບບແບ້. ແລ້ວໃນຍາມຄ່ຳ ພະອົງໄດ້ຮວບຮວມພວກນັ້ນ ແລະນຳໄປວາງໄວ້ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 3

ततस्तदाश्रयात्स्थानमजागृहमिति स्मृतम् । सर्वैर्जनैर्धरा पृष्ठेदर्शनाद्व्याधिनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກເປັນບ່ອນພຶ່ງພາ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອະຊາຄຣິຫະ» ແມ່ນ “ທີ່ພັກພິງຂອງແບ້”. ສຳລັບຊາວໂລກທັງປວງໃນພື້ນດິນ ແຕ່ເຫັນກໍດັບໂລກພະຍາດໄດ້.

Verse 4

तत्रैश्वर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । अहं वः कीर्तयिष्यामि श्रोतव्यं सुसमाहितैः

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ດີເລີດ, ໃນທີ່ນັ້ນໃນການກ່ອນ ເຄີຍມີການປະກົດອຳນາດເທວະອັນອັດສະຈັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ແລະສະຫງົບຮວມ.

Verse 5

तत्रागतो द्विजः कश्चित्क्षेत्रे तापसरूपधृक् । तीर्थयात्राप्रसंगेन रात्रौ प्राप्तः श्रमान्वितः

ໃນທີ່ນັ້ນ ມີພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ສວມຮູບລັກຂອງຕະປະສະ (ນັກບຳເພັນຕະບະ). ເນື່ອງດ້ວຍການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ ລາວມາຮອດໃນຍາມຄ່ຳ ດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍລ້າ.

Verse 6

अजावृंदमथालोक्य निविष्टं सुसुखान्वितम् । रोमंथ कर्मसंयुक्तं विश्वस्तमकुतोभयम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຝູງແບ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍຢ່າງຍິ່ງ ກໍກຳລັງຄຽວອາຫານຄືນ ສງົບ ໄວ້ໃຈ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວທຸກດ້ານ.

Verse 7

स ज्ञात्वा मानुषेणात्र भवितव्यमसंशयम् । न शून्याः पशवो रात्रौ स्थास्यंति विजने वने

ລາວຮູ້ແນ່ນອນວ່າ ທີ່ນີ້ຈະຕ້ອງມີຄົນຢູ່; ເພາະສັດທັງຫຼາຍບໍ່ຢູ່ຄ່ຳຄືນໃນປ່າທີ່ວຽງວ້າງໂດດດ່ຽວ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ.

Verse 8

ततः फूत्कृत्य फूकृत्य दिवं यावन्न संदधे । कश्चिद्वाचं प्रसुप्तश्च तावत्तत्रैव चिंतयन्

ຈາກນັ້ນ ລາວຮ້ອງສຽງດັງຟູດໆຊ້ຳໆ ແລະຢູ່ຊົ່ວຄາວກໍບໍ່ອາດຈະຕັ້ງໃຈນອນໄດ້; ແຕ່ເມື່ອຄິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ສຽງກໍສງົບ ແລະລາວກໍຜະລິດເຂົ້າສູ່ນິທຣາ.

Verse 9

अवश्यं मानुषेणात्र पशूनां रक्षणाय च । आगंतव्यं कुतोऽप्याशु तस्मात्तिष्ठामि निर्भयः

ແນ່ນອນ ເພື່ອປົກປ້ອງສັດເຫຼົ່ານີ້ ຈະຕ້ອງມີຄົນຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ໄວໆຈາກບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຢືນຢູ່ນີ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 10

एवं तस्य प्रसुप्तस्य गता सा रजनी ततः । ततस्त्वरितवत्तस्य सुश्रांतस्य द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ລາວນອນຫຼັບ ຄືນນັ້ນກໍຜ່ານໄປ. ແລ້ວຕໍ່ມາ—ໂອ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ເຫດການຕ່າງໆກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວແກ່ຜູ້ທີ່ເຫນື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກນັ້ນ.

Verse 11

अथ यावत्प्रभाते स प्रपश्यति निजां तनुम् । तावत्कुष्ठादिभी रोगैः समंतात्परिवारिताम्

ແລ້ວເມື່ອຮອດຍາມອາລຸນ ລາວເບິ່ງເຫັນຮ່າງກາຍຂອງຕົນ ແລະເຫັນວ່າຖືກໂລກຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ໂລກຂີ້ທູດ ລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ។

Verse 12

अशक्तश्चलितुं स्थानादपि चैकं पदं क्वचित् । तेजो हीनोऽपि रौद्रेण चिन्तयामास वै ततः

ລາວອ່ອນແອ ບໍ່ສາມາດເຄື່ອນອອກຈາກບ່ອນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ກ້າວດຽວກໍບໍ່ໄດ້; ແມ່ນວ່າພະລັງອັນສະຫວ່າງໄສຈະຈາງລົງ ລາວກໍຄິດພິຈາລະນາຢ່າງແຮງກ້າ ດ້ວຍຄວາມທຸກຮ້ອນເຜົາໄໝ້.

Verse 13

किमिदं कारणं येन ममैषा संस्थिता तनुः । अकस्मादेव रोगोऽयं चलितुं नैव च क्षमः

«ເຫດໃດກັນທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຂ້ອຍເຖິງສະພາບນີ້? ໂລກນີ້ເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນ ແລະຂ້ອຍກໍບໍ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້ເລີຍ»។

Verse 14

एवं चिन्तयमानस्य तस्य विप्रस्य तत्क्षणात् । द्वादशार्कप्रतीकाशः पुरुषः समुपागतः

ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນກຳລັງຄິດຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ລາວ।

Verse 15

तं यूथं कालयामास ततः संज्ञाभिराह्वयन् । पृथक्त्वेन समादाय यष्टिं सव्येन पाणिना

ແລ້ວລາວເອີ້ນດ້ວຍສັນຍາທ່າທາງ ໃຫ້ຝູງນັ້ນຫຼີກອອກໄປ; ແລະເມື່ອແຍກພວກມັນອອກແຕ່ລະສ່ວນ ລາວກໍຈັບໄມ້ເທົ້າດ້ວຍມືຊ້າຍ។

Verse 16

अथापश्यत्स तं विप्रं व्याधिभिः सर्वतो वृतम् । अशक्तं चलितुं क्वापि ततः प्रोवाच सादरम्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນນັ້ນ ຖືກໂລກໄພຫຸ້ມຫໍ້ທຸກດ້ານ ບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄປໃສໄດ້ ແລະຈຶ່ງກ່າວກັບທ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 17

कस्त्वमेवंविधः प्राप्तः स्थाने चात्र द्विजोत्तम । नास्ति राज्ये मम व्याधिः कस्यचित्कुत्रचित्स्फुटम्

«ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງມາຮອດບ່ອນນີ້ໃນສະພາບເຊັ່ນນີ້, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ? ໃນອານາຈັກຂອງເຮົາ ບໍ່ມີໂລກໄພອັນປາກົດຊັດ ທີ່ຈະທຳຮ້າຍໃຜ ຢູ່ແຫ່ງໃດເລີຍ»।

Verse 18

अजोनाम नरेन्द्रोऽहं यदि ते श्रोत्रमागतः । व्याधींश्च च्छागरूपेण रक्षामि जनकारणात्

«ເຮົາແມ່ນພຣະຣາຊານາມ ອະໂຈ ຖ້ານາມຂອງເຮົາເຄີຍເຖິງຫູເຈົ້າ. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນ ເຮົາຄຸ້ມຄອງແລະຂັບຂີ່ໂລກໄພ ໂດຍຮັບຮູບເປັນແບ້»।

Verse 19

तस्माद्ब्रूहि शरीरस्थो यस्ते व्याधिर्व्यवस्थितः । येनाऽहं निग्रहं तस्य करोमि द्विजसत्तम

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ ໂລກໄພໃດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນກາຍຂອງເຈົ້າ ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ຂັບຂີ່ແລະຂັດຂວາງມັນ, ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ»।

Verse 20

ब्राह्मण उवाच । तीर्थयात्रापरोऽहं च भ्रमामि क्षितिमंडले । क्रमेणाऽत्र समायातः क्षेत्रेऽस्मिन्हाटकेश्वरे

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ເຮົາເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ ແລະພະເດີນພະເດີນຢູ່ທົ່ວວົງແຫ່ງແຜ່ນດິນ. ຕາມລຳດັບ ເຮົາໄດ້ມາຮອດບ່ອນນີ້ ໃນກະເຂດສັກສິດ ຮາຖະເກສະວະຣະ»។

Verse 21

निशावक्त्रे नृपश्रेष्ठ वासः संचिंतितो मया । दृष्ट्वाऽमूंश्च पशून्भूप मानुषं भाव्यमेव हि

ເມື່ອຄ່ຳຄືນຕົກລົງ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດຈະພັກຢູ່ທີ່ນີ້. ເຫັນສັດເຫຼົ່ານີ້ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຊື່ອວ່າ ພວກມັນຢູ່ໃນການດູແລຂອງມະນຸດແນ່ນອນ.

Verse 22

ततश्चात्र प्रसुप्तोऽहं पशूनामंतिके नृप

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ພະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫຼັບຢູ່ທີ່ນີ້ ໃກ້ກັບຝູງສັດນັ້ນ.

Verse 23

अथ यावत्प्रभातेऽहं प्रपश्यामि निजां तनुम् । तावत्कुष्ठादिरोगैश्च समंतात्परिवारिताम्

ຕໍ່ມາເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າ ພໍຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງເຫັນກາຍຂອງຕົນ ກໍພົບວ່າມັນຖືກລ້ອມຮອບທຸກດ້ານດ້ວຍໂລກໄພຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກໂລກເຮື້ອນ (ກຸດຖະ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 24

नान्यत्किंचिन्नृपश्रेष्ठ कारणं वेद्मि तत्त्वतः । किमेतेन नृपश्रेष्ठ भूयोभूयः प्रजल्पता । बहुत्वात्कुरु तस्मान्मे यथा स्यान्नीरुजा तनुः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໂດຍຄວາມຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ເຫດອື່ນໃດເລີຍ. ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດຈາກການເວົ້າຊ້ຳໆນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ? ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍອຳນາດອັນຫຼາຍຂອງພະອົງ ຂໍໃຫ້ພະອົງກະທຳໃຫ້ກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າປອດໄພຈາກໂລກໄພ.

Verse 25

ततस्ते व्याधयः प्रोक्ता अजापालेन भूभुजा । केनाज्ञा खंडिता मेऽद्य को वध्यः सांप्रतं मम

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຄົນລ້ຽງແບ້ໄດ້ກ່າວເລື່ອງໂລກໄພເຫຼົ່ານັ້ນແກ່ພະຣາຊາ ຜູ້ປົກປ້ອງປະຊາ. ພະອົງຈຶ່ງຕັດວ່າ: “ມື້ນີ້ໃຜໄດ້ລະເມີດຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ? ໃຜຄວນຖືກລົງໂທດໂດຍເຮົາໃນບັດນີ້?”

Verse 26

व्याधय ऊचुः । मा कोपं कुरु भूपाल कृत्येऽस्मिंस्त्वं कथंचन । यस्मादेष द्विजो विष्टः सांप्रतं व्याधिभिस्त्रिभिः

ພະຍາດທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ຢ່າໂກດໃນເລື່ອງນີ້ເລີຍ. ເພາະພຣາຫມັນນີ້ ບັດນີ້ຖືກພະຍາດສາມຢ່າງເຂົ້າສິງສູ່»។

Verse 27

राजयक्ष्मा च कुष्ठं च पामा च द्विजसत्तम । एते संसर्गजा दोषास्त्रयोऽद्यापि प्रकीर्तिताः

ຣາຊະຍັກສະມາ (ວັນນະໂລກ), ກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ/ຂີ້ທູດ), ແລະ ປາມາ (ຫິດຄັນ) — ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ — ທັງສາມນີ້ ຍັງຖືກກ່າວຂານຈົນທຸກມື້ນີ້ວ່າ ເປັນໂທດທີ່ເກີດຈາກການສຳຜັດ (ຕິດຕໍ່).

Verse 28

एतेषां प्रथमौ यौ द्वौ निवृत्तिरहितौ स्मृतौ । औषधैश्चैव मंत्रैश्च शेषा नाशं व्रजंति च

ໃນບັນດານີ້ ສອງຢ່າງທຳອິດ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ບໍ່ມີການຢຸດຢັ້ງ (ຖອນອອກຍາກ). ແຕ່ອັນທີ່ເຫຼືອ ສາມາດຖືກທຳລາຍໄດ້ດ້ວຍຢາ ແລະດ້ວຍມົນຕຣາດ້ວຍ.

Verse 29

आभ्यां च ब्रह्मशापोस्ति येन नास्ति निवर्तनम् । तस्मादत्र नृपश्रेष्ठ कुरु यत्ते क्षमं भवेत्

ແລະໃນສອງຢ່າງນັ້ນ ມີຄຳສາບຂອງພຣາຫມັນສະຖິດຢູ່ ເພາະສິ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີການຫັນກັບ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເໝາະຄວນ ແລະທີ່ທ່ານສາມາດເຮັດໄດ້.

Verse 30

एतेन ब्राह्मणेनैते स्पृष्टा राजंस्त्रयोपि च । तस्मात्तावत्तनुं चास्याविशतां तावसंशयम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ພະຍາດທັງສາມນີ້ ຖືກພຣາຫມັນນີ້ສຳຜັດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ພວກມັນຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນກາຍຂອງລາວຕາມສ່ວນນັ້ນ.

Verse 32

यत्र स्थानं चिरं तत्र मेदिन्यां विहितं नृप । पुरीषं च समाविद्धा तेनैषा मेदिनी द्रुतम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ບ່ອນໃດທີ່ພັກອາໄສດົນນານເທິງແຜ່ນດິນ ບ່ອນນັ້ນດິນກໍຖືກເປື້ອນໄວ ຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍຂອງສົກປົກແລະອຸຈາລ ດັ່ງນັ້ນດິນນີ້ຈຶ່ງເສື່ອມມົນທິນໄວຍິ່ງ।

Verse 33

कालांतरेपि ये मर्त्या भूम्यामस्यां समागताः । भूमेः स्पर्शं करिष्यंति ते भविष्यंति चेदृशाः

ແມ່ນແຕ່ໃນການຕໍ່ມາ ມະນຸດໃດກໍຕາມທີ່ມາຮອດດິນແຫ່ງນີ້ ແລະແຕະຕ້ອງຜືນດິນຢູ່ນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະເປັນເຊັ່ນນີ້ເຫມືອນກັນ (ຖືກທຸກຂ໌ພະຍາດ).

Verse 34

वयं शेषा महाराज व्याधयो ये व्यवस्थिताः । त्वया मुक्त्वा भविष्यामो मन्त्रौषधवशानुगाः

«ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ພວກເຮົາແມ່ນພະຍາດທີ່ຍັງເຫຼືອ ແລະຍັງສະຖິດຢູ່ນີ້. ເມື່ອທ່ານປ່ອຍພວກເຮົາແລ້ວ ພວກເຮົາຈະຢູ່ໃຕ້ອຳນາດມົນຕຣາແລະຢາ (ບໍ່ກໍ່ການຕາມໃຈຕົນ)»।

Verse 35

नैतौ पुनस्तु दुर्ग्राह्यौ ब्रह्मशाप समुद्भवौ

«ແຕ່ສອງຢ່າງນີ້ແທ້ໆ ຍາກຈະແກ້ໄຂ ເພາະເກີດຈາກຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ)»।

Verse 36

तच्छ्रुत्वा पार्थिवः सोऽपि तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः । तं ब्राह्मणं पुनः प्राह न भेतव्यं त्वया द्विज

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາກໍຢືນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ແລ້ວກ່າວກັບພຣາຫມະນອີກຄັ້ງວ່າ: «ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ທ່ານຢ່າຢ້ານ»।

Verse 37

अहं त्वां रक्षयिष्यामि व्याधेरस्मात्सुदारुणात् । अत्र तस्मात्प्रतीक्षस्व कञ्चित्कालं ममाज्ञया

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະປົກປ້ອງເຈົ້າຈາກໂລກອັນນ່າຢ້ານນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະຄອຍຖ້າຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 38

एवमुक्त्वा ततश्चक्रे तदर्थं सुमहत्तपः । आराधयन्प्रभक्त्या च सम्यक्तां क्षेत्रदेवताम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ປະຕິບັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເພື່ອເລື່ອງນັ້ນ ແລະບູຊາດ້ວຍພະຄວາມເລື່ອມໃສຢ່າງເລິກຊຶ້ງ ຕໍ່ເທວະດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງກະເສດ (kṣetra-devatā) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 39

मुंडेनाथर्वशीर्षेण दिवारात्रमतंद्रितः । क्षेत्रपालोत्थसूक्तेन वास्तुसूक्तेन च द्विजाः

ດ້ວຍຄໍາພີມຸນຑະ ແລະ ອະຖະຣະວະຊີຣະສະ ທ່ານບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ແລະຍັງດ້ວຍສູກຕະທີ່ເກີດຂຶ້ນເພື່ອກະເສດຣະປາລະ (Kṣetrapāla) ແລະດ້ວຍ vāstu-sūkta ອີກດ້ວຍ—ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ—(ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີ)។

Verse 41

अथ नक्तावसानेन तस्य होमस्य चोत्थिता । भित्त्वा धरातलं देवी मन्त्राकृष्टा विनिर्गता

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນຍາມສິ້ນຄືນ ເມື່ອການບູຊາໄຟ (ໂຮມະ) ນັ້ນສິ້ນສຸດ ພຣະເທວີ—ຜູ້ຖືກດຶງອອກດ້ວຍມັນຕຣາ—ກໍລຸກຂຶ້ນ ທະລຸດຜ່ານຜືນດິນ ແລະປາກົດອອກມາ।

Verse 42

देवता तस्य क्षेत्रस्य ततः प्रोवाच तं नृपम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເທວະດາແຫ່ງກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາຊາ।

Verse 43

एकाहं तव भूपाल होमस्यास्य प्रभावतः । विनिर्गता धरापृष्ठात्क्षेत्रस्यास्याधिपा स्मृता

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນມື້ດຽວ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພິທີໂຮມນີ້ ຂ້າໄດ້ປາກົດອອກຈາກຜິວແຜ່ນດິນ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນເທວະຜູ້ປົກຄອງປະຈຳກະເສດຕະອັນສັກສິດນີ້।

Verse 44

तस्माद्वद महाभाग यत्ते कृत्यं करोम्यहम् । परां तुष्टिमनुप्राप्ता तस्माद्ब्रूहि यदीप्सितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງກ່າວເຖີດ—ກິດທີ່ເຈົ້າພຶງເຮັດ ໃຫ້ຂ້າຈັດການໃຫ້ແນວໃດ? ຂ້າປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ।

Verse 45

राजोवाच । अत्र स्थाने सदा स्थेयं त्वया देवि विशेषतः । व्याधिसंसर्गजो दोषो भूमेरस्या यथा व्रजेत्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ ໂດຍພິເສດແລະຕະຫຼອດໄປ, ເພື່ອໃຫ້ມົນທິນທີ່ເກີດຈາກການຕິດເຊື້ອໂລກ ຈາກແຜ່ນດິນນີ້ຈົ່ງຫາຍໄປ।

Verse 46

अद्यप्रभृति देवेशि तथा नीतिर्विधीयताम् । नो चेदस्याः प्रसंगेन प्रभविष्यंति मानवाः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ພະນາງເທວະ, ຂໍໃຫ້ຈັດຕັ້ງຂໍ້ບັງຄັບນີ້ໃຫ້ເປັນຫຼັກ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ມະນຸດຈະຖືກອຳນາດຂອງມົນທິນນີ້ຄອບງຳແລະເສຍຫາຍ।

Verse 47

व्याधिग्रस्ता यथा विप्रो योऽयं संदृश्यते पुरः । मयात्र व्याधयः कालं चिरं संस्थापिता यतः । भविष्यति च मे दोषो नो चेद्देवि न संशयः

ດັ່ງທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ນີ້ ຖືກໂລກພະຍາດຄອບງຳ ແລະປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ—ສັນນັ້ນແຫຼະ, ເນື່ອງຈາກຂ້າໄດ້ໃຫ້ໂລກພະຍາດທັງຫຼາຍຝັງຢູ່ທີ່ນີ້ມາດົນ, ຖ້າບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂ ໂອ ເທວີ, ຄວາມຜິດຈະຕົກແກ່ຂ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 48

तथायं ब्राह्मणो रोगात्त्वत्प्रसादात्सुरेश्वरि । मुक्तो भवतु मेदिन्यामत्र स्थेयं सदा त्वया

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະນາງ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນນີ້ພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດ; ແລະໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣະນາງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ।

Verse 49

क्षेत्रदेवतोवाच । एतत्स्थानं मया सर्वं व्याधिदोषविवर्जितम् । विहितं सर्वदैवात्र स्थास्येऽहमिह सर्वदा

ເທວະປົກປັກຮັກສາເຂດສັກສິດ ກ່າວວ່າ: “ສະຖານທີ່ນີ້ທັງໝົດ ຂ້າໄດ້ຈັດໃຫ້ປອດຈາກຄວາມບົກພ່ອງແຫ່ງໂລກພະຍາດ; ແລະໃນທີ່ນີ້ ຂ້າຈະສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 50

सांप्रतं योऽत्र मे स्थाने व्याधिग्रस्तः समेष्यति । पूजयिष्यति मां भक्त्या नीरोगः स भविष्यति

ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມາຮອດສະຖານຂອງຂ້າໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມເຈັບໄຂ້ ແລະບູຊາຂ້າດ້ວຍສັດທາ—ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ປອດໂລກພະຍາດ.

Verse 51

तस्मादद्य द्विजेंद्रोऽयं मां पूजयतु सादरम् । भक्त्या परमया युक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນີ້ ບູຊາຂ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ປະກອບດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 52

अत्र क्षेत्रे पराऽन्यास्ति विख्याता चंद्रकूपिका तस्यां स्नातु यथान्यायं नित्यमेव महीपते

ໃນເຂດສັກສິດນີ້ ຍັງມີສະຖານທີ່ອື່ນອັນມີຊື່ສຽງ ເອີ້ນວ່າ ຈັນທຣະກູປິກາ (ບໍ່ນ້ຳພຣະຈັນ). ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ຄວນອາບນ້ຳໃນນັ້ນທຸກມື້ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 53

दक्षशापप्रशप्तेन या चंद्रेण पुरा कृता । स्वस्नानार्थं क्षयव्याधिप्रग्रस्तेन महात्मना

ໃນການກ່ອນ ພຣະຈັນ (ຈັນທຣ) ຜູ້ຖືກຄໍາສາບຂອງທັກສະ ໄດ້ສ້າງສິ່ງນີ້ເພື່ອການອາບນ້ໍາຂອງຕົນ ເມື່ອມະຫາອາດມານັ້ນຖືກໂລກຊຸດໂຊມຄອບງໍາ।

Verse 54

तथा खण्डशिलानाम देवता चात्र तिष्ठति । सौभाग्यकूपिकास्नानं कृत्वा तां च प्रपश्यतु

ອີກທັງ ເທວະດານາມ «ຂັນດະ-ສິລາ» ກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້. ເມື່ອອາບນ້ໍາໃນ «ເສົາພາກຍະ-ກູປິກາ» (ບໍ່ແຫ່ງໂຊກດີ) ແລ້ວ ຄວນໄປເບິ່ງນົບນ້ອມເທວະດານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 55

या कृता कामदेवेन कुष्ठग्रस्तेन वै पुरा । स्नपनार्थं च कुष्ठस्य विनाशाय च सादरम्

ບໍ່ສັກສິດນີ້ ໃນການກ່ອນ ພຣະກາມະເທວະ ເມື່ອຖືກໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ຄອບງໍາ ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອອາບນ້ໍາ ແລະເພື່ອໃຫ້ໂລກນັ້ນສູນສິ້ນໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 57

सूत उवाच । ततः स ब्राह्मणः प्राप्य सुपुण्यां चन्द्रकूपिकाम् । स्नानं कृत्वा च तां देवीं पूजयामास भक्तितः । यावन्मासं ततो मुक्तः सत्वरं राजयक्ष्मणा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ໄປຮອດ «ຈັນທຣະກູປິກາ» ອັນມີບຸນຍິ່ງ. ເມື່ອອາບນ້ໍາຢູ່ນັ້ນ ແລະບູຊາເທວີນັ້ນດ້ວຍສັດທາ, ພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນ ລາວກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກ ຣາຊະຍັກສະມາ (ໂລກວັນນະໂລກ) ຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 58

ततः सौभाग्यकूपीं तां दृष्ट्वा कामविनिर्मिताम् । तथा स्नानं विधायाथ पश्यन्खंडशिलां च ताम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຫັນ «ເສົາພາກຍະ-ກູປີ» ນັ້ນ ທີ່ພຣະກາມະໄດ້ສ້າງໄວ້. ແລ້ວກໍອາບນ້ໍາຢູ່ນັ້ນຕາມພິທີ ແລະໄດ້ເບິ່ງ «ຂັນດະ-ສິລາ» ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 59

तद्वन्मासेन निर्मुक्तः कुष्ठेन द्विजसत्तमाः । तस्या देव्याः प्रभावेन कूपिकायां विशेषतः

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ໃນໄລຍະໜຶ່ງເດືອນ ລາວພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນພວກດວິຊະ; ໂດຍອານຸພາບຂອງເທວີນັ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນບໍ່ນ້ຳນັ້ນເອງ।

Verse 60

ततश्चाप्सरसां कुंडे स्नात्वैकं रविवासरम् । पामया संपरित्यक्तो बुद्ध्येव विषयात्मकः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ອັບສະຣາສາກຸນດະ ໃນວັນອາທິດພຽງວັນດຽວ; ໂລກພາມາ (ໂລກຜິວໜັງ) ກໍຖືກລະທິ້ງຈາກລາວຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ດັ່ງຈິດທີ່ລະວາງອາລົມວັດຖຸດ້ວຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 61

ततः स ब्राह्मणो जातो द्वादशार्कसमप्रभः । तोषेण महता युक्तो दत्ताशीस्तस्य भूपतेः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍເກີດຄວາມສະຫວ່າງໄສ ດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ. ດ້ວຍຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງໃຫຍ່ ລາວໄດ້ປະທານພອນແກ່ພຣະຣາຊານັ້ນ।

Verse 62

प्रययौ वांछितं देशमनुज्ञातश्च भूभुजा । देवतायां प्रणामं च ताभ्यां कृत्वा पुनःपुनः

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະຣາຊາແລ້ວ ລາວກໍເດີນທາງໄປສູ່ດິນແດນທີ່ປາຖະໜາ; ແລະໄດ້ກໍ່ນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະຕາແຫ່ງສະຖານນັ້ນ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 63

सोपि राजा सदोषांस्तानजारूपान्विलोक्य च । स्वस्यैव ब्राह्मणं दृष्ट्वा तं तथा संप्रहर्षितः

ພຣະຣາຊານັ້ນເອງກໍເຫັນແບ້ເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ມີຕຳໜິ; ແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນຂອງພຣະອົງເອງທີ່ກັບຄືນດີດັ່ງເກົ່າ, ຈຶ່ງປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 64

स्वयं च प्रययौ तत्र यत्रस्थो हाटकेश्वरः । तेनैव च शरीरेण निजकांतासमन्वितः

ແລ້ວພຣະອົງເອງກໍໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ພຣະຮາຕະເກສະວະຣະປະທັບຢູ່—ຍັງໃນຮ່າງເດີມ ແລະມີພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຄຽງຂ້າງ।

Verse 65

अजागृहे स्थिता यस्मात्सा देवी क्षेत्रदेवता । अजागृहा ततः ख्याता सर्वत्रैव द्विजोत्तमाः

ເນື່ອງຈາກພຣະເທວີນັ້ນ—ເປັນເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຫ່ງເຂດສັກສິດ—ປະທັບຢູ່ໃນ “ອະຊາຄຣະຫະ” (ເຮືອນແບ້) ດັ່ງນັ້ນສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງວ່າ “ອະຊາຄຣະຫາ” ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 66

अद्यापि यक्ष्मणा ग्रस्तो यस्तां पूजयते नरः । तैनैव विधिना सम्यक्स नीरोगो द्रुतं भवेत्

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຍັກສະມາ (ວັນນະໂລກ) ແລ້ວບູຊານາງ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ ກໍຈະຫາຍໂລກໄດ້ໄວ.

Verse 96

तथा चाप्सरसां कुण्डमत्रास्ति नृपसत्तम । तत्र स्नात्वा रवेरह्नि ततः पामा प्रशाम्यति

ແລະທີ່ນີ້ອີກດ້ວຍ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ມີສະຫຼອງນ້ຳຂອງອັບສະຣາ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນໃນວັນຂອງພຣະອາທິດ ໂລກຜິວໜັງ (ປາມາ) ຈະສົງບົບລົງພາຍຫຼັງ.

Verse 133

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽजागृहोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນພຣະສະກັນທະມະຫາປຸຣານະອັນຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ໃນເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ ໃນປຶ້ມທີ 6 ຄື ນາຄະຣະຂັນຑະ ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ ບົດທີ 133 ຊື່ “ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງການກໍເກີດຂອງອະຊາຄຣະຫະ” ຈົບລົງແລ້ວ.