Adhyaya 130

Verse 1

ऋषय ऊचुः । याज्ञवल्क्यसुतः सूत यस्त्वया परिकीर्तितः । कतमा तस्य माताभूत्सर्वं नो ब्रूहि विस्तरात्

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ບຸດຂອງ ຍາຊະນະວັນກະຍະ ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ, ແມ່ຂອງເຂົາແມ່ນໃຜ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທັງໝົດໂດຍລະອຽດ.”

Verse 2

सूत उवाच । तस्य भार्याद्वयं श्रेष्ठमासीत्सर्वगुणान्वितम् । एका गुणवती तस्य मैत्रेयीति प्रकीर्तिता

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ທ່ານນັ້ນມີພັນລະຍາສອງນາງອັນປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ. ນາງໜຶ່ງຜູ້ມີຄຸນງາມ ມີນາມລືອຊາວ່າ «ໄມເຕຣຍີ».

Verse 3

ज्येष्ठा चान्याथ कल्याणी ख्याता कात्यायनीति च । यस्याः कात्यायनः पुत्रो वेदार्थानां प्रजल्पकः

ແລະອີກນາງໜຶ່ງ ເປັນພັນລະຍາຜູ້ໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ມີນາມລືອຊາວ່າ «ກາຕະຍາຍນີ». ນາງນັ້ນມີບຸດຊື່ «ກາຕະຍາຍນະ» ຜູ້ເວົ້າອະທິບາຍນັຍແຫ່ງເວດາຢ່າງຄົບຄວນ.

Verse 4

ताभ्यां कुण्डद्वयं तत्र संतिष्ठति सुशोभनम् । यत्र स्नाता नरा यांति लोकांस्तांश्च महोदयान्

ຈາກນາງທັງສອງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນມີກຸນດະ (ສະລອງນ້ຳສັກສິດ) ຄູ່ໜຶ່ງອັນງາມສະຫງ່າ. ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະໄປສູ່ໂລກທັງຫຼາຍອັນມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃຫຍ່ ແລະການຍົກຍ້ອງສູງສຸດ.

Verse 5

कात्यायन्याश्च तीर्थस्य शांडिल्यास्तीर्थमुत्तमम् । पतिव्रतात्वयुक्तायास्तथान्यत्तत्र संस्थितम्

ແລະທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະຂອງ ກາຕະຍາຍນີ ແລະຕີຣຖະອັນສູງສຸດຂອງ ຊານດິລຍາ; ອີກທັງຍັງມີສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໜຶ່ງ ສໍາລັບຜູ້ມີທຳແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ).

Verse 6

यत्र कात्यायनी प्राप्ता शांडिल्या प्रतिबोधिता । वैराग्यं परमं प्राप्ता सपत्नीदुःखदुःखिता

ທີ່ນັ້ນ ກາຕະຍາຍນີ ໄດ້ມາຮອດ ແລະໄດ້ຮັບການປຸກເຕືອນສອນສະແດງໂດຍ ຊານດິລຍາ. ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງທຸກຂ໌ຈາກການມີພັນລະຍາຮ່ວມ ນາງໄດ້ບັນລຸໄວຣາກະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ) ອັນສູງສຸດ.

Verse 8

तत्र या कुरुते स्नानं तृतीयायां समाहिता । नारी मार्गसिते पक्षे सा सौभाग्यवती भवेत् । अथ दौर्भाग्यसंपन्ना काणा वृद्धाऽथ वामना । अभीष्टा जायते सा च तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ແມ່ຍິງໃດມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນວັນທີ 3 (ຕຣິຕີຍາ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນມາຣກະສີຣສະ ຈະເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນຄອບຄົວ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີອັບພະຍົດ—ຕາບອດຂ້າງໜຶ່ງ, ແກ່, ຫຼືຕົວເຕັ້ຍ—ດ້ວຍອານຸພາບຂອງທີ່ສັກສິດນັ້ນ ກໍຈະໄດ້ເປັນດັ່ງປາຖະໜາ.

Verse 9

ऋषय ऊचुः । कीदृक्सपत्निजं दुःखं कात्यायन्या उपस्थितम् । उपदेशः कथं लब्धः शांडिल्याः सूत कीदृशः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກເມຍຮ່ວມ (ສະປັດນີ) ໄດ້ມາຮອດນາງກາຕະຍາຍນີແນວໃດ? ແລະຄຳສອນຂອງຊານດິລຍາ—ໂອ ສູຕະ—ໄດ້ຮັບມາແນວໃດ ແລະເປັນຊະນິດໃດ?»

Verse 10

कात्यायन्या समाचक्ष्व कौतुकं नो व्यवस्थितम् । सामान्यो भविता नैष उपदेशस्तयेरितः

«ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເຖິງເລື່ອງຂອງກາຕະຍາຍນີ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາຕັ້ງໝັ້ນແລ້ວ. ຄຳສອນທີ່ນາງໄດ້ກ່າວນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງທົ່ວໄປ ແຕ່ເປັນຂອງສຳຄັນຍິ່ງ»

Verse 11

सूत उवाच । मैत्रेय्या सह संसक्तं याज्ञवल्क्यं विलोक्य सा । कात्यायनी सुदुःखार्ता संजाता चेर्ष्यया ततः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງກາຕະຍາຍນີເຫັນຍາຊະນະວັນກະຍະ ສະໜິດສະໜົມຢ່າງໃກ້ຊິດກັບໄມເຕຣຍີ, ນາງກໍຖືກຄວາມໂສກອັນໜັກຫນ່ວງຄອບງຳ, ແລ້ວຄວາມອິດສາ (īrṣyā) ກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈນາງ.

Verse 12

सा न स्नाति न भुंक्ते च न हास्यं कुरुते क्वचित् । केवलं बाष्पपूर्णाक्षी निःश्वासाढ्या बभूव ह

ນາງບໍ່ອາບນ້ຳ ບໍ່ກິນອາຫານ ແລະບໍ່ເຄີຍຫົວເຮາະເລີຍ. ດວງຕາຂອງນາງເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ແລະນາງມີແຕ່ການຖອນຫາຍໃຈຍາວໆຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

Verse 13

ततः कदाचिदेवाथ फलार्थं निर्गता बहिः । अपश्यच्छांडिलीनाम पतिपार्श्वे व्यवस्थिताम्

ຕໍ່ມາ ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອນາງອອກໄປຂ້າງນອກເພື່ອຊອກຫາໝາກໄມ້ ນາງໄດ້ເຫັນຍິງຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ສານຑິລີ ຢືນຢູ່ຂ້າງຄູ່ສົມລົດຂອງນາງ।

Verse 14

कृतांजलिपुटां साध्वी विनयावनता स्थिताम् । सोऽपि तस्या मुखासक्तः सानुरागः प्रसन्नदृक्

ນາງ—ຜູ້ຍິງຜູ້ມີສິນ—ຢືນຢູ່ດ້ວຍມືປະນົມເປັນອັນຈະລີ ແລະກົ້ມຕົວດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ। ສ່ວນເຂົາກໍດ້ວຍຄວາມຮັກຜູກພັນ ຈ້ອງມອງໃບໜ້ານາງດ້ວຍສາຍຕາອັນປິຕິຍິນດີ।

Verse 15

गुणदोषोद्भवां वार्तामापृच्छ्याकथयत्तथा । सा च तौ दंपती दृष्ट्वा संहृष्टावितरेतरम्

ເມື່ອຖາມແລ້ວ ເຂົາກໍເວົ້າກັບນາງເຖິງເລື່ອງທີ່ເກີດຈາກຄຸນຄວາມດີແລະຂໍ້ບົກພ່ອງ. ແລະນາງເຫັນຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນຊື່ນບານຕໍ່ກັນ ກໍຮັບຮູ້ຄວາມປິຕິຮ່ວມກັນຂອງທັງສອງ.

Verse 16

चित्ते स्वे चिंतयामास सुधन्येयं तपस्विनी । यस्याः पतिर्मुखासक्तो गुणदोषप्रजल्पकः । सानुरागश्च सुस्निग्धो नान्यां नारीं बिभर्त्ति च

ນາງຄິດໃນໃຈຂອງນາງວ່າ: “ຕະປະສະວິນີນີ້ຊ່າງໂຊກດີແທ້; ຜົວຂອງນາງຫຼົງໃບໜ້ານາງ, ແລະສົນທະນາກັບນາງເຖິງຄຸນແລະໂທດ. ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມອ່ອນໂຍນລຶກຊຶ້ງ, ເຂົາບໍ່ຮັບຮອງຍິງອື່ນເລີຍ.”

Verse 17

एवं संचित्य सा साध्वी भूयोभूयो द्विजोत्तमाः । जगाम स्वाश्रमं पश्चान्निंद्यमाना स्वकं वपुः

ເມື່ອນາງຄິດຢ່າງນັ້ນຊ້ຳໆ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ, ນາງຜູ້ມີສິນນັ້ນກໍກັບໄປຫາອາສຣົມຂອງນາງພາຍຫຼັງ, ພ້ອມທັງຕຳນິສະພາບຂອງຕົນເອງ.

Verse 18

ततः कदाचिदेकांते स्थितां तां शांडिलीं द्विजाः । बहिर्गते भर्तरि च तस्याः कार्येण केनचित्

ຕໍ່ມາ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເມື່ອນາງ ຊານດິລີ ຢູ່ໃນທີ່ສະງົບສະຫງັດ ແລະສາມີຂອງນາງອອກໄປຂ້າງນອກເນື່ອງຈາກວຽກງານບາງຢ່າງ ໃນເວລານັ້ນ ໂອກາດໃຫ້ເຂົ້າໄປໃກ້ກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 19

कात्यायनी समागम्य ततः पप्रच्छ सादरम् । वद कल्याणि मे कंचिदुपदेशं महोदयम्

ແລ້ວ ກາຕະຍາຍນີ ໄດ້ເຂົ້າມາ ແລະຖາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄໍາສອນບາງປະການ ອັນນໍາໄປສູ່ຄວາມຈະເລີນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 20

मुखप्रेक्षः सदा भर्त्ता येन स्त्रीणां प्रजायते । नापमानं करोत्येव दुरुक्तवचनैः क्वचित्

ສາມີຜູ້ທີ່ເບິ່ງໜ້າແລະເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງເມດຕາຢູ່ເສມອ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ຮັກຂອງສະຕຣີທັງຫຼາຍ; ແລະບໍ່ເຄີຍຫຍັບຫຍາມນາງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫຍາບຄາຍ ຫຼືຄໍາພູດບໍ່ດີໃນເວລາໃດໆ.

Verse 21

नान्यां संगच्छते नारीं चित्तेनापि कथंचन । अहं भर्तुः कृतैर्दुःखैरतीव परिपीडिता । सपत्नीजैर्विशेषेण तस्मान्मे त्वं प्रकीर्तय

ລາວບໍ່ໄດ້ຮ່ວມສຳພັນກັບຍິງອື່ນໃດໆ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈກໍບໍ່ມີ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກັບຖືກທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກສາມີກະທຳ ບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ ໂດຍສະເພາະເນື່ອງຈາກເມຍຮ່ວມ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຈົ່ງບອກວິທີແກ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 22

यथा ते वशगो भर्त्ता संजातः कामदः सदा । मनसापि न संदध्यान्नारीमेष कथंचन

ເພື່ອໃຫ້ສາມີຂອງເຈົ້າເປັນຜູ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງເຈົ້າ ແລະເປັນຜູ້ສົມປາດຖະໜາໃຫ້ເຈົ້າຢູ່ເສມອ; ພ້ອມທັງໃຫ້ລາວບໍ່ຫັນໃຈໄປຫາຍິງອື່ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຄິດ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ.

Verse 23

शांडिल्युवाच । शृणु साध्वि प्रवक्ष्यामि तवाहं गुह्यमुत्तमम् । यथा ममाभवद्वश्यो मुखप्रेक्षस्तथा पतिः

ພຣະລິສີ ຊານດິລະ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຄວາມລັບອັນສູງສຸດໃຫ້ເຈົ້າ. ໂດຍອຳນາດນັ້ນ ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ວ່າງ່າຍ ແລະຄອຍເບິ່ງໜ້າຢູ່ເສມອ; ສາມີຂອງເຈົ້າກໍຈະເປັນໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 24

मम तातः कुरुक्षेत्रे शांडिल्यो मुनिसत्तमः । वानप्रस्थाश्रमेऽतिष्ठत्पूर्वे वयसि संस्थितः

ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຊານດິລະ ຜູ້ເປັນມຸນີອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ໄດ້ພຳນັກຢູ່ທີ່ ກຸຣຸກເຩດຣະ ໃນອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ເມື່ອເຂົ້າສູ່ວັຍຕອນຕົ້ນແຫ່ງການຖອນຕົນຢ່າງມີວິໄນ.

Verse 25

तत्रैकाहं समुत्पन्ना कन्या तस्य महात्मनः । वृद्धिं गता क्रमेणाथ तस्मिन्नेव तपोवने

ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນທິດາຂອງທ່ານຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ; ແລະຕາມການເວລາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ຢູ່ໃນປ່າແຫ່ງຕະປະນັ້ນເອງ.

Verse 26

करोमि तत्र शुश्रूषां होमकाले यथोचिताम् । नीवारादीनि धान्यानि नित्यं चैवानयाम्यहम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ຢ່າງສົມຄວນ ໃນເວລາປະກອບພິທີໂຮມະ (ບູຊາໄຟ); ແລະທຸກມື້ ຂ້າພະເຈົ້ານຳເຂົ້າເມັດພືດ ເຊັ່ນ ນີວາຣະ (ເຂົ້າປ່າ) ແລະອື່ນໆ ມາເສມອ.

Verse 27

कस्यचित्त्वथ कालस्य नारदो मुनिसत्तमः । आश्रमे मम तातस्य सुश्रांतः समुपागतः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໃດໜຶ່ງ ນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ໄດ້ເດີນທາງມາຮອດອາສຣົມຂອງບິດາຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມເມື່ອຍລ້າຈາກການເດີນທາງ.

Verse 28

तातादेशात्ततस्तत्र मया स विश्रमः कृतः । पादशौचादिभिः कृत्यैः स्नानाद्यैश्च तथापरैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດໃຫ້ທ່ານພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງປະຕິບັດກິດເຊັ່ນ ລ້າງຕີນ ຈັດການອາບນ້ໍາ ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ.

Verse 29

ततो भुक्तावसानेऽथ निविष्टः मुखसंस्थित । मम मात्रा परिपृष्टो विनयाद्वरवर्णिनि

ເມື່ອການສັນອາຫານສິ້ນສຸດແລ້ວ ທ່ານກໍນັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງນັ້ນ. ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ຖາມທ່ານ—ໂອ ນາງຜູ້ງາມ.

Verse 30

एकेयं कन्यकास्माकं जाते वयसि संस्थिते । संजाता मुनिशार्दूल प्राणेभ्योऽपि गरीयसी

ພວກເຮົາມີລູກສາວພຽງຄົນດຽວນີ້; ເມື່ອນາງເຖິງວັຍແລ້ວ ນາງກໍເປັນ—ໂອ ເສືອໃນບັນດາ຤ິສີ—ຜູ້ທີ່ພວກເຮົາຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈຂອງຕົນ.

Verse 31

तदस्याः कीर्तय क्षिप्रं सुखोपायं सुखोदयम् । व्रतं वा नियमं वा त्वं होमं वा मन्त्रमेव वा

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວໃຫ້ໄວ ວິທີງ່າຍໆທີ່ນໍາໃຫ້ເກີດສຸກມົງຄຸນແກ່ນາງ—ຈະເປັນວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ຫຼື ນິຍະມະ (ວິໄນ) ຫຼື ໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ຫຼື ມັນຕະຣະ ກໍໄດ້.

Verse 32

येन चीर्णेन भर्त्ता स्यात्सुसौम्यः सद्गुणान्वितः । प्रियंवदो मुखप्रेक्षः परनारीपराङ्मुखः

ໂດຍການປະຕິບັດຂໍ້ຖືນັ້ນ ນາງຈະໄດ້ຄູ່ຄອງເປັນຜົວທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະງາມສົມບູນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າ—ເວົ້າຈາຫວານ ໜ້າຕານ່າຊົມ ແລະເບື້ອງໜ້າຫ່າງໄກຈາກເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 33

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिस्तदनंतरम् । चिरं ध्यात्वा वचः प्राह प्रसन्नवदनस्ततः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ມຸນີນັ້ນຕໍ່ມາ ຄິດພິຈາລະນາດົນນານ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າ ດ້ວຍໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອນຄາຍ ແລະເມດຕາ।

Verse 34

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पञ्चपिंडा व्यवस्थिता । गौरी गौर्या स्वयं तत्र स्थापिता परमेश्वरी

ໃນກະເສດອັນສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ ມີປິນດາ 5 ຖືກສະຖາປະນາໄວ້; ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວີສູງສຸດ—ເກົາຣີ—ຖືກເກົາຣີເອງສະຖາປະນາຂຶ້ນ।

Verse 35

तामेषा वत्सरं यावच्छ्रद्धया परया युता । सदा पूजयतु प्रीत्या तृतीयायां विशेषतः

ໃຫ້ເດັກຍິງນີ້ ບູຊາພຣະນາງດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ—ບູຊາດ້ວຍຄວາມຮັກເສມອ ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນຕຣິຕີຍາ (ວັນທີ 3 ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ).

Verse 36

ततो वर्षांतमासाद्य संप्राप्स्यति यथोचितम् । भर्त्तारं नात्र संदेहो यादृग्रूपं यथोचितम्

ແລ້ວເມື່ອຄົບປີ ນາງຈະໄດ້ຮັບສາມີທີ່ເໝາະສົມຕາມຄວນ—ທັງຮູບຮ່າງແລະຄຸນຄ່າກໍສົມຄວນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 37

तत्र पूर्वं गता गौरी परित्यज्य महेश्वरम् । गंगेर्ष्यया महाभागे ज्ञात्वा क्षेत्रं सुसिद्धिदम्

ໃນອະດີດ ເກົາຣີເຄີຍໄປທີ່ນັ້ນ ໂດຍປະລະມະເຫສະວະຣະໄວ້ຂ້າງຫຼັງ; ເນື່ອງຈາກຄວາມອິດສາຕໍ່ ຄົງຄາ (Gaṅgā) ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ນາງໄດ້ຮູ້ວ່າກະເສດນັ້ນເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນສໍາເລັດອັນດີເລີດ।

Verse 38

ततः सा चिंतयामास कां देवीं पूजयाम्यहम् । सौभाग्यार्थं यतोऽन्या मां पूजयंति सुरस्त्रियः

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ຄິດຕອບໃນໃຈວ່າ: «ເພື່ອສິຣິມົງຄຸນແຫ່ງຄູ່ຄອງ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນບູຊາເທວີອົງໃດ, ເພາະເທວະສະຕຣີອື່ນໆກໍບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ?»

Verse 39

तस्मादहं प्रभक्त्याढ्या स्वयमात्मानमेव च । आत्मनैव कृतोत्साहा पूजयिष्यामि सिद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິຮັກ ຈະບູຊາພຣະອາດຕະຂອງຕົນເອງ; ດ້ວຍຕົນເອງປຸກໃຈຕົນເອງ ເພື່ອການບັນລຸຜົນ.

Verse 40

ततः प्राणाग्निहोत्रोत्थैर्मंत्रैराथर्वणैः शुभैः । मृत्पिंडान्पंच संयोज्य ह्येकस्थाने समाहिता

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍມັນຕຣາອາຖັຣວະນອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ເກີດຈາກພິທີປຣານາກນິໂຫຕຣາ, ເທວີຜູ້ສະຫງົບສະຫງົບ ໄດ້ນຳກ້ອນດິນ 5 ກ້ອນມາປະສານ ແລະຮວບໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ.

Verse 41

पृथ्वीमपश्च तेजश्च वायुमाकाशमेव च । तेषु संयोजयामास मृत्पिंडेषु निधाय सा

ນາງໄດ້ນຳດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ ແລະ ອາກາດ/ອາຄາສ (ອີເທີ) ໃສ່ລົງໃນກ້ອນດິນເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລ້ວດ້ວຍການຝາກວາງນັ້ນ ນາງໄດ້ປະສານທາດທັງຫ້າໃຫ້ເປັນອັນດຽວ.

Verse 42

महद्भूतानि चैतानि पञ्च देवी यतव्रता । ततः संपूजयामास पुष्पधूपानुलेपनैः

ທາດທັງຫ້ານີ້ແມ່ນມະຫາພູຕະ; ແລ້ວເທວີຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ໄດ້ບູຊາພວກມັນຢ່າງສົມບູນ ດ້ວຍດອກໄມ້, ທູບ ແລະ ນ້ຳຫອມລູບທາ.

Verse 43

अथ तां तत्र विज्ञाय तपःस्थां गिरजां भवः । तन्मंत्राकृष्टचित्तश्च सत्वरं समुपागतः

ແລ້ວ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ຮູ້ວ່າ ຄິຣິຈາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນກຳລັງສະຖິດໃນຕະປະ ແລະ ຈິດໃຈຖືກມົນຕຣາຂອງນາງດຶງດູດ ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 44

प्रोवाच च प्रहृष्टात्मा कस्मात्त्वमिह चागता । मां मुक्त्वा दोषनिर्मुक्तं मुखप्रेक्षं सदा रतम्

ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພະອົງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ ປະລະຂ້າ—ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຜູ້ຍິນດີໃນການຈ້ອງເບິ່ງໃບໜ້າເຈົ້າຢູ່ເສມອ?”

Verse 45

तस्मादागच्छ कैलासं वृषारूढा मया सह । अथवा कारणं ब्रूहि यदि दोषोऽस्ति मे क्वचित्

“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາກັບຂ້າໄປກາຍລາສ ນັ່ງເທິງພະວົງວົງ (ງົວ) ກັບຂ້າ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົ່ງບອກເຫດຜົນ—ຖ້າມີຄວາມຜິດໃນຂ້າຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ.”

Verse 46

देव्युवाच । त्वं मूर्ध्ना जाह्नवीं धत्से मूर्तां पदजलात्मिकाम् । तस्मान्नाहं गमिष्यामि मंदिरं ते कथंचन

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຖືຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ໄວ້ເທິງສີສະ ເປັນຮູບກາຍແຫ່ງນ້ຳທີ່ໄຫຼອອກຈາກພະບາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະບໍ່ໄປສູ່ວິຫານຂອງເຈົ້າ ເດັດຂາດ.”

Verse 47

यावन्न त्यजसि व्यक्तं मम सापत्न्यतां गताम् । तथा नित्यं प्रणामं त्वं करोषि वृषभध्वज

“ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງບໍ່ລະທິ້ງຢ່າງແຈ້ງເຈນ ສິ່ງທີ່ກາຍເປັນຄວາມເປັນເມຍຮ່ວມຂອງຂ້າ, ແລະ ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງກະທຳການນົບນ້ອມທຸກວັນ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ…”

Verse 48

प्रत्यक्षमपि मे नित्यं संध्यायाश्च न लज्जसे । तस्मादेतत्परित्यज्य कर्म लज्जाकरं परम्

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າທຸກມື້ ແລະໃນເວລາສັນທະຍາບູຊາ ເຈົ້າກໍບໍ່ອາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງການກະທຳນີ້—ການກະທຳທີ່ນຳຄວາມອັບອາຍຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 49

आकारयसि मां देव तत्स्याद्यदि मतं मम । अन्यथाहं न यास्यामि तव हर्म्ये कथंचन । एतच्छ्रुत्वा यदिष्टं ते कुरुष्व वृषभध्वज

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າຄວາມເຫັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄວນເປັນໄປ ກໍຈົ່ງສັ່ງໃຫ້ເປັນແບບນັ້ນ. ບໍ່ຊັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປວັງຂອງເຈົ້າເລີຍ. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (Vṛṣabhadhvaja).

Verse 50

देव उवाच नाहं सौख्येन तां गंगां धारयामि सुरेश्वरि

ພຣະເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະທັງປວງ (Sureśvarī), ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຮັບຖືກະແສຄົງຄາ (Gaṅgā) ນັ້ນໄດ້ດ້ວຍຄວາມສະບາຍ.”

Verse 51

भगीरथेन भूपेन प्रार्थितो ज्ञाति कारणात् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु तपस्तप्त्वा सुदारुणम्

ເພາະກະສັດພະຄີຣະຖະ (Bhagīratha) ອ້ອນວອນເພື່ອເຫດແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ, ພຣະອົງໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະອັນຮຸນແຮງ ເປັນເວລາພັນປີທິບຍ.

Verse 52

येन नो याति पातालं गंगा स्वर्गपरिच्युता । तस्मात्त्वं देव मद्वाक्यात्स्वमूर्ध्ना वह जाह्नवीम्

ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄົງຄາ (Gaṅgā) ຜູ້ຕົກຈາກສະຫວັນ ດຳດິ່ງລົງສູ່ປາຕານ, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວະ, ຕາມຄຳຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງຮັບຖືຈາຫນະວີ (Jāhnavī) ໄວ້ເທິງພຣະເສົາຂອງເຈົ້າ.

Verse 53

मया तस्य प्रतिज्ञातं धारयिष्याम्यसंशयम् । आकाशाज्जाह्नवीवेगं पतंतं धरणीतले

ຂ້າໄດ້ສັນຍາແກ່ພຣະອົງວ່າ «ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຂ້າຈະຮັບໄວ້»—ແຮງກະແສອັນຮຸນແຮງຂອງ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ທີ່ຕົກຈາກຟ້າລົງສູ່ຜືນດິນ.

Verse 54

नो चेद्व्रजेत पातालं यदत्र विषयेस्थिम् । ततोऽहं संप्रवक्ष्यामि तदिहैकमनाः शृणु

ຖ້າມັນບໍ່ລົງໄປສູ່ ປາຕາລາ ແລະບໍ່ຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດນີ້ ແລ້ວ ຂ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້—ຈົ່ງຟັງຢູ່ນີ້ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ອັນດຽວ.

Verse 55

एषा गंगा वरारोहे मम मूर्ध्नो विनिर्गता । हिमवंतं नगं भित्त्वा द्विधा जाता ततः परम्

«ແມ່ນ້ຳຄົງຄານີ້ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ໄດ້ພຸ່ງອອກຈາກກະຫຼອກຫົວຂອງຂ້າ; ແລ້ວນາງໄດ້ຜ່າພູ ຫິມະວັນ ແລະກາຍເປັນສາຍນ້ຳສອງສາຍຕໍ່ມາ»។

Verse 56

ततः सिंध्वभिधाना सा पश्चिमं सागरं गता । शतानि नव संगृह्य नदीनां परमेश्वरि

«ຕໍ່ມາ ສາຍນ້ຳໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ສິນທຸ ໄດ້ໄຫຼໄປສູ່ທະເລທາງຕາເວັນຕົກ ໂດຍຮວບຮວມແມ່ນ້ຳເກົ້າຮ້ອຍສາຍ, ໂອ ເທວີຜູ້ສູງສຸດ»।

Verse 57

तथा गंगाभिधाना च सैव प्राक्सागरं गता । तावतीश्च समादाय नदीः पर्वतनन्दिनि

«ເຊັ່ນດຽວກັນ ອີກສາຍນ້ຳໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄົງຄາ ໄດ້ໄຫຼໄປສູ່ທະເລທາງຕາເວັນອອກ ໂດຍນຳເອົາແມ່ນ້ຳຈຳນວນເທົ່າກັນ, ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ»។

Verse 58

एवमष्टादशैतानि नदीनां पर्वतात्मजे । शतानि सागरे यांति तेन नित्यं स तिष्ठति

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພູ, ແມ່ນ້ຳພັນແປດຮ້ອຍສິບແປດສາຍນີ້ ໄຫຼເຂົ້າສູ່ມະຫາສະໝຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາສະໝຸດຈຶ່ງຢູ່ເຕັມເປັນນິດ।

Verse 59

सततं शोष्यमाणोऽपि वाडवेन दिवानिशम् । समुद्रसलिलं मेघाः समादाय ततः परम्

ແມ່ນແຕ່ຖືກໄຟໃຕ້ທະເລ (ວາດະວະ) ດູດໃຫ້ແຫ້ງຢູ່ເລື້ອຍໆ ທັງກາງວັນກາງຄືນ, ແຕ່ເມກກໍຍົກນ້ຳທະເລຂຶ້ນ ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ…

Verse 60

मर्त्यलोके प्रवर्षंति ततः सस्यं प्रजायते । सस्येन जीवते लोकः प्रभवन्ति मखास्तथा । मखांशेन सुराः सर्वे तृप्तिं यांति ततः परम्

ໃນໂລກມະນຸດ ຝົນຕົກລົງ; ຈາກຝົນ ພືດຜົນເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍພືດຜົນ ໂລກຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດ, ແລະຈາກນັ້ນພິທີບູຊາ (ມະຄະ) ກໍເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍສ່ວນແຫ່ງພິທີບູຊານັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງຈຶ່ງໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈຕໍ່ມາ.

Verse 61

एतस्मात्कारणान्मूर्ध्नि देवि गंगां दधाम्यहम् । न स्नेहात्कामतो नैव जगद्येन प्रवर्तते

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອຸ້ມຮັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ໄວ້ເທິງສີສະ. ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມຮັກຢ່າງດຽວ ຫຼືເພາະຄວາມປາຖະໜາ, ແຕ່ເພາະໂລກທັງປວງດຳເນີນໄປໄດ້ໂດຍນາງ.

Verse 62

अथवा सन्त्यजाम्येनां यदि मूर्ध्नः कथंचन । तद्दूरं वेगतो भित्त्वा पृथ्वीं याति रसातलम्

ຫຼືຖ້າຂ້າພະເຈົ້າປ່ອຍນາງອອກຈາກສີສະໂດຍບັງເອີນ, ນາງຈະພຸ້ນພັງຜ່ານແຜ່ນດິນໄປໄກດ້ວຍແຮງອັນຮຸນແຮງ ແລ້ວດິ່ງລົງສູ່ ຣະສາຕະລະ (Rasātala).

Verse 63

ततः शोषं व्रजेदाशु समुद्रः सरितां पतिः । और्वेण पीयमानोऽत्र ततो वृष्टिर्न जायते । वृष्ट्यभावाज्जगन्नाशः सत्यमेतन्मयोदितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາສະມຸດ—ເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ—ຈະແຫ້ງໄວ ເນື່ອງຈາກໄຟອໍຣຸວະດື່ມຢູ່ນີ້; ແລ້ວຝົນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ເມື່ອຂາດຝົນ ໂລກຈະພິນາດ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ.

Verse 64

एवं गंगाकृते प्रोक्तं मया तव सुरेश्वरि । शृणु सन्ध्याकृतेऽन्यच्च येन तां प्रणमाम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສຸເຣສະວະຣີ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະດາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວອະທິບາຍເຫດຜົນກ່ຽວກັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາແກ່ທ່ານແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນອື່ນອີກກ່ຽວກັບສັນທະຍາ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງນົບນ້ອມນາງ.