Adhyaya 125

Verse 1

।सूत उवाच । ततः कर्णोत्पलातीर्थं विख्यातं चास्ति शोभनम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्न वियोगमवाप्नुयात्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີຕີຣຖະ ກັນໂນດປະລາ ອັນໂດງດັງ ແລະງາມສະຫງ່າ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະບໍ່ປະສົບການແຍກຈາກສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກ ຫຼືຄວາມສຸກມົນຄຸນ.

Verse 2

कथंचिदपि चेष्टेन धनेनालिजनेन च । पराक्रमेण धर्मेण कलत्रेण विशेषतः

ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງໃດກໍຕາມ, ດ້ວຍຊັບສິນ, ດ້ວຍພວວກພ້ອມແລະຜູ້ຄົນທີ່ພຶ່ງພາ, ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ, ດ້ວຍທຳມະ, ແລະໂດຍພິເສດດ້ວຍຄູ່ຄອງ—

Verse 3

सत्यसंध इति ख्यातः पुरासीत्पृथिवीपतिः । इक्ष्वाकुकुलसंभूतः सर्वरूपगुणैर्युतः

ໃນການກ່ອນ ມີກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຜູ້ໂດງດັງນາມວ່າ ສັດຕະຍະສັນທະ. ພຣະອົງເກີດໃນວົງສາອິກສະວາກຸ ແລະພ້ອມດ້ວຍຮູບງາມແລະຄຸນຄ່າດີງາມທຸກປະການ.

Verse 4

तस्य कर्णोत्पलानाम जाता कन्या सुशोभना । बहुपुत्रस्य चैका सा सर्वलक्षणलक्षिता

ພຣະອົງມີທິດາຜູ້ງາມສະຫງ່າ ນາມວ່າ ກັນໂນດປະລາ ເກີດຂຶ້ນ. ແມ່ນວ່າພຣະອົງມີລູກຊາຍຫຼາຍ ແຕ່ນາງເປັນທິດາຜູ້ໂດດເດັ່ນພຽງຜູ້ດຽວ ມີລັກສະນະມົນຄຸນຄົບຖ້ວນ.

Verse 5

अथ तस्याः पिता नाम चक्रे द्वादशमे दिने । संमंत्र्य ब्राह्मणैः सार्धं भृत्यामात्यैर्मुहुर्मुहुः

ຕໍ່ມາ ພໍ່ຂອງນາງໄດ້ປະກອບພິທີຕັ້ງຊື່ໃນວັນທີສິບສອງ. ພຣະອົງໄດ້ປຶກສາຫາລືຊ້ຳໆກັບພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຂ້າຮັບໃຊ້ແລະອຳມາດມົນຕີ.

Verse 6

यस्मात्कर्णोत्पला चेयं जाता मम कुमारिका । तस्मात्कर्णोत्पलानाम जाता कन्या सुशोभना

«ເນື່ອງຈາກລູກສາວນ້ອຍຂອງຂ້າໄດ້ເກີດມາເປັນ “ກັນໂນດປະລາ” ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຕັ້ງນາມນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສນີ້ວ່າ “ກັນໂນດປະລາ”»

Verse 7

बहु पुत्रस्य चैका सा सर्वलक्षणलक्षिता । तस्मात्कर्णोत्पलानाम जायतां द्विजसत्तमाः

«ແມ່ນແທ້ວ່າຂ້າມີລູກຊາຍຫຼາຍ ແຕ່ນາງຜູ້ນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນລູກສາວ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ນາມນາງເປັນ “ກັນໂນດປະລາ”»

Verse 8

कृतनामाऽथ सा बाला वृद्धिं याति दिनेदिने । आह्लादकारिणी नित्यं कला चांद्रमसी यथा

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງນາມແລ້ວ ເດັກຍິງນ້ອຍນັ້ນກໍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກວັນ ເປັນຜູ້ນຳຄວາມຊື່ນບານເສມອ ດັ່ງສ່ວນແສງຈັນທຣາທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.

Verse 9

अथ सा क्रमशः प्राप्ता यौवनं बंधुलालिता । हस्ताद्धस्तं प्रगच्छंती सर्वेषां द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ໄດ້ຮັບການຖະນອມຮັກຈາກຍາດພີ່ນ້ອງ ກໍຄ່ອຍໆບັນລຸວັຍສາວ. ແລະ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ກິດຕິສຽງນາງແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວ ດັ່ງຖືກສົ່ງຕໍ່ຈາກມືສູ່ມືໃນທຸກຜູ້ຄົນ.

Verse 10

अथ तां यौवनोपेतां दृष्ट्वा स पृथिवीपतिः । चिंतयामास चित्तेन कस्येमां प्रददाम्यहम्

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ມີວັຍສາວສົມບູນ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ ກໍຄິດໃນໃຈວ່າ: “ຂ້າຈະມອບນາງນີ້ໃຫ້ແກ່ໃຜ?”

Verse 11

न तस्याः सदृशः कश्चिद्वरोऽत्र धरणीतले । न स्वर्गे न च पाताले किं कृत्यं मेऽधुना भवेत्

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ບໍ່ມີເຈົ້າບ່າວໃດເທົ່ານາງ—ບໍ່ຢູ່ສະຫວັນ ແລະບໍ່ຢູ່ປາຕາລ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?

Verse 12

स एवं बहुधा ध्यात्वा तदर्थं पृथिवीपतिः । निश्चयं प्राकरोच्चित्ते प्रष्टव्योऽत्र पितामहः

ກະສັດໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍປະການເຖິງເລື່ອງນັ້ນ ແລ້ວຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນໃນໃຈວ່າ: “ໃນການນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງໄປປຶກສາພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ)”

Verse 13

मयाद्य विषये चास्मिन्स देवः प्रेरयिष्यति । तस्मै पुत्रीं प्रदास्यामि नान्यस्मै वै कथंचन

“ມື້ນີ້ ໃນອານາເຂດຂອງຂ້ອຍ ແລະໃນເລື່ອງນີ້ ພຣະເທວະຈະນຳທາງຂ້ອຍແນ່ນອນ. ຂ້ອຍຈະມອບລູກສາວໃຫ້ແຕ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊີ້ບອກ—ບໍ່ໃຫ້ຜູ້ອື່ນເດັດຂາດ”

Verse 14

स एवं निश्चयं कृत्वा तामादाय ततः परम् । ब्रह्मलोकं जगामाथ प्रष्टुं तस्याः कृते वरम्

ເມື່ອຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ນຳນາງໄປ ແລ້ວເດີນທາງສູ່ພຣະພຣະຫມາໂລກ ເພື່ອທູນຖາມເຖິງເຈົ້າບ່າວທີ່ເໝາະສົມສຳລັບນາງ

Verse 15

अथ यावत्स संप्राप्तो ब्रह्मलोकं नरेश्वरः । तावत्संध्या समुत्पन्ना ब्राह्मी ब्राह्मणसत्तमाः

ແລະເມື່ອກະສັດເຖິງພຣະພຣະຫມາໂລກ ໃນເວລານັ້ນເອງ ສັນທະຍາບຣາຫມີ—ຄວາມພົບຄ່ຳຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 16

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा सायंतनक्रियोत्सुकः । उपविष्टः समाधिस्थस्तत्कालं समपद्यत

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປາຖະນາຈະປະກອບພິທີຍາມແລງ ໄດ້ນັ່ງລົງ ແລະເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ຕັ້ງຢູ່ໃນເວລາທີ່ກໍານົດນັ້ນ។

Verse 17

सत्यसंधोऽपि तं दृष्ट्वा समाधिस्थं पितामहम् । समाध्यंतं प्रतीक्षन्स उपविष्टः समीपतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮັກສາສັດຈະສັນຍາ ເມື່ອເຫັນພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຢູ່ໃນສະມາທິ ກໍຄອຍຖ້າໃຫ້ສະມາທິສິ້ນສຸດ ແລະນັ່ງຢູ່ໃກ້ໆ।

Verse 18

ततो विलोक्य चात्मानमात्मनि प्रपितामहः । पद्मे प्रवर्तिते सम्यगष्टपत्रे हृदि स्थिते

ຕໍ່ມາ ພຣະປຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ພິຈາລະນາຕົນເອງໃນຕົນເອງ ແລະເຫັນອາດຕະມັນຕັ້ງຢູ່ໃນຫົວໃຈ ໃນດອກບົວແປດກີບທີ່ປານີດ ແລະປາກົດຄົບຖ້ວນ।

Verse 19

कर्णिकामध्यगं दीप्तं बहुवर्णमतिस्थिरम् । आनंदाश्रुपरिक्लिन्नवदनः पुलकांकितः

ໃນກາງກະໂພກດອກບົວ ພຣະອົງເຫັນພຣະສະພາບອັນສະຫວ່າງໄສ ຫຼາຍສີ ແລະໝັ້ນຄົງຢ່າງຍິ່ງ। ໃບໜ້າຊຸ່ມດ້ວຍນ້ໍາຕາແຫ່ງອານັນທະ ແລະກາຍມີຂົນລຸກຊູ່ດ້ວຍປິຕິ।

Verse 20

तत आचम्य प्रक्षाल्य चरणौ सर्वतोदिशम् । अपश्यत्प्रणतः सर्वैर्ब्रह्मलोकनिवासिभिः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ອາຈະມະ (ຈິບນ້ໍາເພື່ອຊໍາລະ) ແລະລ້າງຕີນໄປທຸກທິດ ແລ້ວເຫັນຜູ້ຢູ່ໃນພຣະພຣະຫມາໂລກທັງປວງ ກໍາລັງກົ້ມກາບນົບນ້ອມຢູ່।

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे राजा तामादाय शुभाननाम् । नमस्कृत्य तया सार्धं ततः प्रोवाच सादरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະຣາຊາໄດ້ນໍາເອົານາງສາວຜູ້ມີໃບໜ້າມົງຄຸນໄປດ້ວຍ ແລ້ວກໍ່ກົດກະບົດນະມັດສະການຮ່ວມກັນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຈິງໃຈ।

Verse 22

अहं देव समायातो मर्त्यलोकात्तवांतिकम् । सत्यसंधो महीपाल आनर्त भुवि विश्रुतः

«ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າມາຈາກໂລກມະນຸດເຖິງພຣະສະນິດຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນກະສັດຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຊື່ ສັດຕະຍະສັນທະ, ຜູ້ໂດງດັງໃນແຜ່ນດິນອານັດຕະ.»

Verse 23

इयं कर्णोत्पलानाम मम कन्या सुशोभना । अस्या भुवि मया लब्धो न समोऽत्र पतिः क्वचित्

«ນີ້ແມ່ນບຸດສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຊື່ ກັນໂນດປະລາ, ງາມສະຫງ່າງາມ. ສໍາລັບນາງ ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍພົບຜົວຜູ້ໃດທີ່ເທົ່າທຽມນາງເລີຍ.»

Verse 24

सदृशस्तेन चायातस्तव पार्श्वे सुरोत्तम । तस्मान्मे ब्रूहि भर्त्तारमस्या येन ददाम्यहम्

«ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ບັດນີ້ຜູ້ທີ່ເໝາະສົມເທົ່າທຽມກັບນາງໄດ້ມາຮອດພຣະສະນິດຂອງພຣະອົງແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຊີ້ບອກຜົວຂອງນາງ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບນາງໃນພິທີມົງຄຸນ.»

Verse 25

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ततः प्रोवाच पद्मजः । विहस्य सर्वदेवानां समाजे द्विजसत्तमाः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງຕອບກັບ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ ໃນທີ່ປະຊຸມແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ.

Verse 26

यदि पृच्छसि मे भूप कन्याधर्मपतिं प्रति । तन्नैषा कस्यचिद्देया सांप्रतं शृणु कारणम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຖ້າພະອົງຖາມຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຜົວທີ່ຖືກທຳມະສຳລັບພະທິດາ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ໃນບັດນີ້ນາງບໍ່ຄວນຖືກມອບໃຫ້ໃຜເລີຍ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນ.

Verse 27

आत्मश्रेणिप्रसूताय वयोज्येष्ठाय भूपते । कन्या देया च धर्माय यशसे कुलवृद्धये

ໂອ ພະຣາຊາ, ພະທິດາຄວນຖືກມອບໃນພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ແກ່ຜູ້ເກີດຈາກສາຍຕະກູນທີ່ສົມຄວນແລະມີກຽດ, ແລະຜູ້ມີວັຍວຸຒິ. ເພື່ອໃຫ້ທຳມະຖືກທຳນຸບຳລຸງ, ຊື່ສຽງເກີດຂຶ້ນ, ແລະຕະກູນເຈີຣິນ.

Verse 28

सेयं तव सुता मर्त्ये ज्येष्ठभावं समाश्रिता । सर्वेषां भूमिपालानां यत्तत्त्वं कारणं शृणु

ພະທິດາຂອງພະອົງນີ້ ໃນໂລກມະນຸດ ໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຫຼັກສັດຈະ—ເຫດອັນລຶກຊຶ້ງ—ທີ່ກຳນົດຊະຕາຂອງກະສັດທັງປວງ.

Verse 29

ममांतिकं प्रपन्नस्य तव जातं युगत्रयम् । अतीता भूतले मर्त्या ये दृष्टाः प्राक्त्वया नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ນັບແຕ່ພະອົງມາຂໍພຶ່ງພາຢູ່ໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ ສຳລັບພະອົງແລ້ວ ສາມຍຸກ (ຢຸກາ) ໄດ້ຜ່ານໄປ. ມະນຸດທີ່ພະອົງເຄີຍເຫັນກ່ອນໜ້າໃນແຜ່ນດິນ ກໍໄດ້ລ່ວງພົ້ນໄປແລ້ວ.

Verse 30

अन्या सृष्टिः समुत्पन्ना सांप्रतं धरणीतले । न त्वं जानासि माहात्म्यान्मम लोकसमुद्भवात्

ບັດນີ້ ການສ້າງສັນອີກແບບໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ພະອົງບໍ່ຮູ້ຈັກມັນ ເນື່ອງຈາກມະຫິມາແຫ່ງໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ພະອົງໄດ້ອອກມາຈາກນັ້ນ.

Verse 31

न देवा मानुषीं भार्यां कुर्वन्ति च कथंचन । श्लेष्ममूत्रपुरीषाणां संस्थानं या विगर्हिता

ເທວະດາທັງຫຼາຍບໍ່ເອົາຍິງມະນຸດເປັນພັນລະຍາແຕ່ຢ່າງໃດ—ນາງຜູ້ຖືກຕິຕຽນວ່າກາຍຖືກປະກອບດ້ວຍເສມ, ປັດສະວະ ແລະ ອຸຈະລະ.

Verse 32

तस्मादत्रैव तिष्ठ त्वं सुतया सहितो नृप । हस्त्यश्वादि च यत्किंचित्तत्सर्वं ते क्षयं गतम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂອ້ພະຣາຊາ ພ້ອມກັບລູກສາວ. ຊ້າງ ມ້າ ແລະສິ່ງໃດໆທີ່ເຈົ້າເຄີຍມີ ທັງໝົດໄດ້ສິ້ນສຸດ ແລະພິນາດໄປແລ້ວ.

Verse 33

पुत्राः पौत्रास्तथा भृत्या ये चान्ये बांधवास्तव । ते सर्वे निधनं प्राप्ता ये चान्ये भवतेक्षिताः

ລູກຊາຍ ຫຼານ ຂ້າຮັບໃຊ້ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆຂອງເຈົ້າ ທັງໝົດໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ; ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ອື່ນໆທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຫັນກ່ອນກໍດັ່ງນັ້ນ.

Verse 34

स तथेति प्रतिज्ञाय स्थितः पार्थिवसत्तमः । यावत्तावत्सुदुःखार्ता रुदतीसाऽब्रवीत्सुता

ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ ໄດ້ຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ບໍ່ດົນນັກ ລູກສາວຂອງພະອົງ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກອັນໜັກຫນ່ວງຄອບງຳ ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 35

नाहं तात वसिष्यामि स्थानेस्मिन्ब्रह्मसंभवे । सखीजनपरित्यक्ता बंधुवर्गविनाकृता

ພໍ່ເອີຍ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຢູ່ອາໄສໃນສະຖານທີ່ນີ້—ໂອ້ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ—ຖືກມິດສະຫາຍທິ້ງ ແລະຂາດຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ.

Verse 36

तस्माद्यास्यामि तत्रैव यत्र सा जननी मम । ताश्च सख्यः कृतानंदा याभिः संक्रीडितं मया

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ—ໄປຫາບ່ອນນັ້ນແທ້—ບ່ອນທີ່ແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່. ແລະທີ່ນັ້ນຍັງມີໝູ່ສະຫາຍທີ່ເຄີຍຊື່ນບານກັບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເຄີຍຫຼິ້ນກັນ.

Verse 37

भर्त्रा विनाकृता नाहं नयिष्ये कालसंस्थितिम् । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ यत्र मे जननी स्थिता

ເມື່ອຖືກພາກຈາກຜົວແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດດຳເນີນຊີວິດຕາມກຳນົດໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ໄປຫາບ່ອນທີ່ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່.

Verse 38

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्नेहार्द्रेण स चेतसा । तामादाय ततः प्राप्तः स्वं देशं पार्थिवोत्तमः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງ ໃຈຂອງລາວກໍອ່ອນລົງດ້ວຍຄວາມຮັກອາທອນ. ພານາງໄປດ້ວຍ ແລ້ວກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍກັບຄືນສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນ.

Verse 39

यावत्पश्यति तावत्स स्थलस्थाने जलाशयान् । जलस्थानेषु संजाताः स्थलसंघाः सुदुर्गमाः

ເທົ່າທີ່ລາວເຫັນໄດ້ ບ່ອນທີ່ຄວນເປັນດິນແຫ້ງກັບມີອ່າງນ້ຳ. ແລະໃນບ່ອນນ້ຳນັ້ນກໍມີກອງດິນເກີດຂຶ້ນ ຂ້າມຜ່ານໄດ້ຍາກຍິ່ງ.

Verse 40

अन्ये लोकास्तथा धर्मास्तेषां मध्ये व्यवस्थिताः । पृच्छन्नपि न जानाति संबंधं केनचित्सह

ທີ່ນັ້ນມີໂລກອື່ນໆ ແລະທຳມະປະເພນີອື່ນໆ ຖືກຈັດຕັ້ງຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ແມ່ນແຕ່ຖາມໄປ ລາວກໍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຄວາມສຳພັນກັບໃຜໄດ້ເລີຍ.

Verse 41

तथा मर्त्यानिलस्पृष्टन्द्यतत्त्कणात्स महीपतिः । सा च कन्या जराग्रस्ता संजाता श्वेतमूर्द्धजा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອລົມຂອງມະຕະຍະແຕະຕ້ອງພຽງຊົ່ວພິບຕາ ພະລາຊານັ້ນກໍປ່ຽນໄປ. ນາງກໍຖືກຄວາມເຖົ້າຄອບງຳ ຜົມກາຍເປັນຂາວ.

Verse 42

वलिभिः पूर्णितांगी च शीर्णदंता कुचच्युता । अमनोज्ञा विरूपांगी चिपिटाक्षी द्विजोत्तमाः

ອະວະຍະວະຂອງນາງເຕັມໄປດ້ວຍຮອຍຍັບ ແຂ້ວແຕກຫັກ ເຕົ້ານົມຫຍໍ້ລົງ. ນາງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ນ່າຊົມ ຮ່າງກາຍບິດເບືອນ ແລະຕາແບນ—ໂອ ດວິໂຈຕະມະ.

Verse 43

सोपि राजा तथाभूतो वेपमानः पदेपदे । पप्रच्छ भूपतिः कोत्र देशः कोयं पुरं च किम्

ພະລາຊານັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອກາຍເປັນດັ່ງນັ້ນ ກໍສັ່ນຫວັ່ນທຸກຍ່າງກ້າວ. ພະອົງຖາມວ່າ: “ທີ່ນີ້ແມ່ນປະເທດໃດ? ແລະເມືອງນີ້ແມ່ນເມືອງໃດ?”

Verse 44

अथ प्रोचुर्जनास्तस्य देश आनर्त इत्ययम् । अयं भूपोत्र विख्यातः सुधर्मज्ञो बृहद्बलः

ແລ້ວຊາວເມືອງກ່າວກັບພະອົງວ່າ: “ແຜ່ນດິນນີ້ເອີ້ນວ່າ ອານັດຕະ (Ānarta). ແລະນີ້ແມ່ນຫຼານຂອງກະສັດຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຜູ້ຮູ້ທຳມະອັນດີ ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່.”

Verse 46

यत्रैते मुनयः शांता दांताश्चाष्टगुणे रताः । तपरता महाभागाः स्नानजप्ययपरायणाः

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີເຫຼົ່ານີ້ສະຫງົບ ມີຄວາມສຳລວມ ແລະຍິນດີໃນຄຸນທຳອັນແປດປະການ. ພວກທ່ານມຸ່ງໝັ້ນໃນຕະປະ ເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະອຸທິດຕົນໃນພິທີອາບນ້ຳ ແລະການພະວະນາຊະປະ (japa).

Verse 47

ततः स तु समाकर्ण्य रुरोद कृतनिःस्वनः । स्वसुतां तां समालिंग्य दुःखशोकसमन्वितः

ແລ້ວເມື່ອລາວໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ກໍຮ້ອງໄຫ້ດັງກ້ອງ. ລາວກອດລູກສາວຂອງຕົນ ຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າແລະທຸກຂ໌.

Verse 48

तौ च वृद्धतमौ दृष्ट्वा रुदतौ कृपयान्विताः । सर्वे लोकाः समाजग्मुः पप्रच्छुश्च सुदुःखिताः

ເມື່ອເຫັນທັງສອງ—ບັດນີ້ແກ່ຊະລາຫນັກ—ຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ ຜູ້ຄົນທັງຫມົດກໍເກີດເມດຕາກະລຸນາ ພາກັນມາຊຸມນຸມ ແລະຖາມດ້ວຍໃຈທຸກຂ໌ວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ.

Verse 49

एतत्प्राप्तिपुरंनाम एषा साभ्रमती नदी । गर्तातीर्थमिदं पुण्यमेतस्याः परिकीर्तितम्

ສະຖານທີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າ ປຣາປຕິປຸຣະ ແລະແມ່ນ້ຳນີ້ແມ່ນ ສາບຣະມະຕີ. ທີ່ນີ້ມີທ່ານ້ຳສັກສິດ ຊື່ ກັຣຕາຕີຣຖະ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ເນື່ອງດ້ວຍນາງ.

Verse 50

किं ते नष्टः प्रियः कश्चित्किं वा जातो धनक्षयः । पराभूतोसि वा किं त्वं केनापि वद मा चिरम्

ມີຄົນທີ່ທ່ານຮັກສູນເສຍໄປບໍ? ຫຼືມີການສູນເສຍຊັບສິນ? ຫຼືທ່ານຖືກຜູ້ໃດພ່າຍແພ້? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ຢ່າຊ້າເລີຍ.

Verse 51

धर्मज्ञो दुष्टहंता च साधूनां पालने रतः । राजा बृहद्बलोस्माकं येन ते कुरुते सुखम्

ພຣະຣາຊາ ບຣິຫັດບະລະ ຂອງພວກເຮົາ ເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ ກຳຈັດຄົນຊົ່ວ ແລະຍິນດີໃນການປົກປ້ອງຜູ້ດີ; ໂດຍພຣະອົງ ຄວາມຜາສຸກຂອງທ່ານຖືກຮັກສາໄວ້.

Verse 54

ततो भूयः समायातो यावत्पश्यामि भूतलम् । तावद्विलोमतां प्राप्तं सर्वं नो वेद्मि किञ्चन

ແລ້ວຂ້ອຍກັບຄືນມາ ແລະເບິ່ງໄປທີ່ພື້ນດິນ; ທຸກສິ່ງກັບກາຍເປັນກົງກັນຂ້າມ—ຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍ।

Verse 55

तच्छ्रुत्वा ते जना गत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । बृहद्बलाय तत्सर्वमाचख्युस्तुष्टिसंयुताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄປ ດ້ວຍດວງຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ; ແລະດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີມ ໄດ້ບອກທຸກຢ່າງແກ່ ພຣະບຣິຫັດບະລະ।

Verse 56

सोऽपि तत्सर्वमाकर्ण्य ततः शीघ्रतरं गतः । पद्भ्यामेव स्थितो यत्र सत्यसन्धो महीपतिः

ລາວເອງກໍໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງແລ້ວ ແລະຈຶ່ງໄປຢ່າງໄວຍິ່ງຂຶ້ນ ໄປຫາບ່ອນທີ່ກະສັດຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ພຣະສັດຍະສັນທະ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຕີນຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 57

ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः कृतांजलिपुटः स्थितः । स्वागतं ते महीपाल भूयः सुस्वागतं च ते

ຈາກນັ້ນ ລາວກໍກົ້ມກາບພຣະອົງ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ກ່າວດັງໆວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ; ຂໍຕ້ອນຮັບອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 58

इदं राज्यं निजं भूयो मया भृत्येन सादरम् । कुरुष्व स्वेच्छया देहि दानानि विविधानि च

ອານາຈັກນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງ—ຂ້ອຍຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ ຂໍຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປົກຄອງຕາມພຣະປະສົງ ແລະປະທານທານຫຼາຍປະເພດດ້ວຍ।

Verse 59

ततस्तं च समालिंग्य शिरस्याधाय चासकृत् । उवाचाश्रुपरिक्लिन्नवदनो गद्गदाक्षरम्

ແລ້ວລາວກໍກອດເຂົາ ແລະຍົກຂຶ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະຊ້ຳໆ; ໃບໜ້າຊຸ່ມນ້ຳຕາ ແລະຄຳເວົ້າສັ່ນໄຫວດ້ວຍອາລົມ।

Verse 62

बृहद्बल उवाच । पारंपर्येण राजेंद्र मयैतत्सकलं श्रुतम् । सत्यसंधो महीपालः कन्यामादाय निर्गतः

ພຣະບຣິຫັດບະລະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ທັງໝົດຕາມປະເພນີສືບສານ. ພຣະມະຫາກະສັດ ສັດຍະສັນທະ ພານາງກັນຍາໄປ ແລະອອກເດີນທາງ»។

Verse 63

कुत्रचिन्न समायातः स भूयोऽपि पुरोत्तमे । ततस्तत्सचिवै राज्यं प्रतिपाल्य चिरं नृप । अभिषिक्तस्ततः पुत्रः सुहयोनाम विश्रुतः

ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກັບຄືນມາອີກເທື່ອ ສູ່ນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບັນດາອຳມາດໄດ້ປົກຄອງລາຊະອານາຈັກຢ່າງຍາວນານ; ແລ້ວພຣະຣາຊະບຸດ—ຜູ້ມີນາມລືຊາ ສຸຫະຍະ—ຖືກອະພິເສກຂຶ້ນຄອງລາຊະບັນລັງ।

Verse 64

तस्याहं क्रमशो जातः सप्तसप्ततिमो विभो । पुरुषस्तव वंशस्य समुद्भूतो महापतिः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ຕາມລຳດັບສືບສານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດມາເປັນຄົນທີ່ເຈັດສິບເຈັດ, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງ. ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໃນວົງສານຂອງທ່ານ ເປັນເຈົ້ານາຍໃຫຍ່ໃນຫມູ່ມະນຸດ।

Verse 65

तस्मादत्रैव कल्याणे स्थानेऽस्मिन्मेध्यतां गते । गर्तातीर्थे कुरु विभो तपस्त्वमनया सह

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ມົງຄຸນນີ້—ບັດນີ້ບໍລິສຸດ ແລະເໝາະສົມສຳລັບພິທີກຳອັນສັກສິດ—ໂອ ຜູ້ມີພະລັງ, ຈົ່ງປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ) ທີ່ ກັຣຕາ-ຕີຣຖະ ພ້ອມກັບນາງນີ້।

Verse 66

येन ते चरणौ नित्यं प्रणिपत्य त्रिसंधिजम् । श्रेयः प्राप्नोम्यसंदिग्धं प्रसादः क्रियतामिति

ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມດີງາມອັນແນ່ນອນ ໂດຍການກົດກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງທຸກມື້ ໃນສາມຍາມ—ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາເຖີດ.

Verse 67

सत्यसंध उवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे मयासीत्स्थापितं पुरा । लिंगं वृषभनाथस्य तावदस्ति सुपुत्रक

ສັດຍະສັນທະ ກ່າວວ່າ: ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍສ້າງຕັ້ງລິງຄະຂອງ ວຶສະພະນາຖ ໄວ້ແຕ່ກ່ອນ; ມັນຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ລູກຊາຍຜູ້ດີ.

Verse 68

तत्तस्याराधनं नित्यं करिष्यामि दिवानिशम् । तस्मात्प्रापय मां तत्र अनया सुतया सह

ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາພຣະອົງນັ້ນຢ່າງສະເໝີ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບລູກສາວນີ້.

Verse 69

एवं तयोः प्रवदतोरन्योन्यं भूमिपालयोः । गर्त्तातीर्थात्समायाता ब्राह्मणाः कौतुकान्विताः । श्रुत्वा भूमिपतिं प्राप्तं चिरंतनगुरुं शुभम्

ໃນຂະນະທີ່ກະສັດທັງສອງກຳລັງສົນທະນາກັນຢູ່ນັ້ນ, ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ໄດ້ມາຈາກ ກັຣຕາ-ຕີຣຖະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າກະສັດໄດ້ມາຮອດ ແລະອາຈານເກົ່າແກ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບອັນເປັນມງຄຸນກໍມາຮອດ, ພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 70

ततः स पार्थिवस्तेषां दत्त्वार्घं प्रांजलिः स्थितः । प्रोवाच स्वर्गवृत्तांतमास्यतामिति सादरम्

ຕໍ່ມາ ກະສັດໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແກ່ພວກເຂົາ ແລະຢືນດ້ວຍມືປະນົມ. ພຣະອົງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ຂໍເຊີນນັ່ງ ແລະຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງເຫດການແຫ່ງສະຫວັນໃຫ້ຟັງ.”

Verse 71

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे यथाज्येष्ठं यथासुखम् । उपविष्टा नरेंद्रस्य चतुर्दिक्षु सुविस्मिताः । पप्रच्छुस्तं च भूपालं वार्तां ब्रह्मगृहोद्भवाम्

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນທັງປວງ ໄດ້ນັ່ງລົງຕາມລຳດັບອາວຸໂສ ແລະຕາມຄວາມສະດວກ ລ້ອມຮອບພຣະຣາຊາທັງສີ່ທິດ ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນຍິ່ງ. ແລ້ວພວກເຂົາຖາມກະສັດເຖິງຂ່າວສານທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກສຳນັກພຣະພຣະຫມາ.

Verse 72

यथा स तत्र निर्यात आगतश्च यथा पुरा । आलापाः पद्मयोनेश्च यथा जातास्त्वनेकशः

(ພວກເຂົາຖາມ) ວ່າພຣະອົງໄດ້ອອກໄປຈາກທີ່ນັ້ນແນວໃດ ແລະກັບຄືນມາເຫມືອນເກົ່າແນວໃດ; ອີກທັງການສົນທະນາຫຼາຍຮູບແບບກັບຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງໃດ.

Verse 73

ततः कथांतमासाद्य सत्यसंधो महीपतिः । किंचिदासाद्य तं प्राह समीपस्थं बृहद्बलम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເລື່ອງລາວໃກ້ຈະສິ້ນສຸດ ກະສັດຜູ້ຍຶດສັດຈະໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະເວົ້າກັບ ບຶຮັດບະລະ ຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້ໆ ຫຼັງຈາກຂະຍັບເຂົ້າໄປອີກໜ່ອຍ.

Verse 74

मया इष्टं मखैश्चित्रैरनेकैर्भूरिदक्षिणैः । दानानि च विचित्राणि येषां संख्या न विद्यते

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບຍັດຍາອັນງົດງາມຫຼາຍຢ່າງ ພ້ອມດ້ວຍທັກຊິນາອັນຫຼາຍຫຼວງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ໃຫ້ທານຫຼາຍປະເພດ ຈົນນັບຈຳນວນບໍ່ໄດ້.”

Verse 75

एकदाहं गतः पुत्र चमत्कारपुरोत्तमे । दृष्टं मया पुरं तच्च समंताद्ब्राह्मणैवृतम्

“ຄັ້ງໜຶ່ງ ລູກເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຍັງນະຄອນອັນປະເສີດຊື່ ຈະມັດກາຣະ (Camatkāra). ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຫັນເມືອງນັ້ນຖືກພຣາຫມັນຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານ.”

Verse 76

जपस्वाध्यायसंपन्नैरग्निहोत्रपरायणैः । गृहस्थधर्मसंपन्नैर्लोकद्वयफलान्वितैः

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ສົມບູນໃນການຈະປະ (japa) ແລະການສະວາດຍາຍ (svādhyāya) ອຸທິດໃຈແກ່ພິທີອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ສຳເລັດທຳຂອງຄົນຄອບຄົວ ແລະມີຜົນບຸນສຳລັບສອງໂລກ।

Verse 77

ततश्च चिंतितं चित्ते स वन्यो मम पूर्वजः । येनैषोपार्जिता कीर्तिः शाश्वती क्षयवर्जिता

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ: “ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍນັ້ນແທ້ຈິງເປັນຜູ້ສູງສົ່ງ; ໂດຍທ່ານນັ້ນເອງ ກຽດຊື່ນີ້ຈຶ່ງໄດ້ມາ—ຖາວອນ ບໍ່ມີຄວາມເສື່ອມສູນ.”

Verse 78

तस्मादहमपि स्थाप्य पुरमीदृक्समुच्छ्रितम् । ब्राह्मणेभ्यः प्रदास्यामि तत्कीर्तिपरिवृद्धये

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍກໍຈະສ້າງເມືອງອັນສູງສົ່ງເຊັ່ນນີ້ ແລ້ວຈະຖວາຍໃຫ້ແກ່ພວກພຣາຫມະນະ ເພື່ອໃຫ້ກຽດຊື່ນັ້ນເພີ່ມພູນຂຶ້ນ।

Verse 79

एवं चितयमानस्य मम नित्यं महीपते । अवांतरेण संजातं ब्रह्मलोकप्रयाणकम्

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຄິດພິຈາລະນາຢ່າງນີ້ຢູ່ເປັນນິດ, ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ໃນລະຫວ່າງນັ້ນເອງ ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້ອຍ ເຫດປັດໃຈໃນການເດີນທາງໄປສູ່ພຣະພຣະຫມະໂລກ (Brahmaloka).

Verse 80

एतदेकं हि मे चित्ते पश्चात्तापकरं स्थितम् । नान्यत्किंचिन्महीपाल कृतकृत्यस्य सर्वतः

ສິ່ງນີ້ຢ່າງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຄ້າງຢູ່ໃນໃຈຂ້ອຍ ເປັນເຫດໃຫ້ເສຍໃຈ. ນອກຈາກນີ້, ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ, ຂ້ອຍບໍ່ມີສິ່ງໃດເຫຼືອທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດ ໃນທຸກດ້ານເລີຍ.

Verse 81

तस्मात्प्रार्थय विप्रेंद्रान्कांश्चिदेषां महात्मनाम् । येन यच्छामि सुस्थानं कृत्वा तेभ्यस्तवाज्ञया

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໄດ້ວອນຂໍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະມະຫາອາດຕະມາໃນພວກນີ້ບາງທ່ານ ເພື່ອວ່າ—ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ—ຂ້ອຍຈະຈັດເຮັດທີ່ພັກອັນສົມຄວນ ແລະມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 82

ततः स प्रार्थयामास तदर्थं ब्राह्मणोत्तमान् । ममोपरि दयां कृत्वा क्रियतां भोः परिग्रहः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ວອນຂໍພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເພື່ອເລື່ອງນັ້ນ ວ່າ: “ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍ ແລະຂໍຈົ່ງຮັບຂອງຖວາຍນີ້.”

Verse 83

अस्य भूपस्य सद्भक्त्या यच्छतः पुरमुत्तमम् । अहं वः पालयिष्यामि सर्वे मद्वंशजाश्च ते

“ເນື່ອງຈາກກະສັດອົງນີ້ ດ້ວຍພັກດີອັນແທ້ ກໍາລັງມອບເມືອງອັນປະເສີດໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ ຂ້ອຍຈະປົກປ້ອງພວກທ່ານ; ແລະພວກທ່ານທັງຫມົດຈະເປັນຜູ້ສືບສາຍວົງຂອງຂ້ອຍ.”

Verse 84

ततः कांश्चित्सुकृच्छ्रेण समानीय बृहद्बलः । राज्ञे निवेदयामास एतेभ्यो दीयतामिति

ແລ້ວບຣິຫັດບະລະ ໄດ້ຮວບຮວມບາງຄົນມາດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫຼາຍ ແລະໄດ້ທູນແດ່ກະສັດວ່າ: “ຂໍໃຫ້ມອບໃຫ້ແກ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້.”

Verse 85

ततः प्रक्षाल्य सर्वेषां पादान्स पृथिवीपतिः । सत्यसंधो ददौ तेभ्यः पुरार्थं भूमिमुत्तमाम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ສັດຍະສັນທະ ໄດ້ລ້າງຕີນຂອງພວກເຂົາທັງຫມົດ ແລະມອບຜືນດິນອັນປະເສີດໃຫ້ ເພື່ອຈັດຕັ້ງເມືອງ.

Verse 86

बृहद्बलस्य चादेशं ददौ संप्रस्थितः स्वयम् । त्वयैतद्योग्यतां नेयं पुरं परपुरंजय

ແລ້ວເມື່ອພຣະອົງອອກເດີນທາງດ້ວຍພຣະອົງເອງ ກໍໄດ້ປະທານຄໍາສັ່ງແກ່ ບຣິຫັດບະລະ (Bṛhadbala) ວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຊະນະເມືອງສັດຕູ, ເຈົ້າຈົ່ງນໍາເມືອງນີ້ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເໝາະສົມ ແລະລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ.”

Verse 87

गत्वा च स तया सार्धं तत्क्षेत्रं हाटकेश्वरम् । तल्लिंगं प्राप्य संहृष्टश्चिरं तेपे तपस्ततः

ແລ້ວລາວໄດ້ໄປພ້ອມນາງ ເຖິງທົ່ງສັກສິດ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara). ເມື່ອໄດ້ເຖິງລິງຄະນັ້ນ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລ້ວຈຶ່ງບໍາເນັດຕະປະສະຍາ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາດົນນານ.

Verse 88

सापि कर्णोत्पला प्राप्य किंचित्पुण्यं जलाशयम् । तपस्तेपे प्रतिष्ठाप्य गौरीं श्रद्धासमन्विता

ນາງດ້ວຍ—ກັນໂນດອຸດປະລາ (Karṇotpalā)—ໄດ້ເຖິງອ່າງນໍ້າອັນມີບຸນກຸສົນແຫ່ງໜຶ່ງ. ນາງໄດ້ສ້າງແລະປະດິດສະຖາປະນາ ພຣະເທວີ ເກົາຣີ (Gaurī) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວບໍາເນັດຕະປະສະຍາດ້ວຍສັດທາ.

Verse 89

एतस्मिन्नंतरे राजा कालधर्ममुपागतः । आनर्ताधिपतिर्युद्धे हतः पुत्रैः समन्वितः

ໃນຂະນະນັ້ນ ກະສັດໄດ້ພົບພາກົດໝາຍແຫ່ງກາລະ (ຄວາມຕາຍ). ເຈົ້າແຫ່ງອານັຣຕະ (Ānarta) ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ ພ້ອມກັບບຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 90

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे गर्तातीर्थसमुद्भवाः । सत्यसंधं समभ्येत्य प्रोचुर्दुःखसमन्विताः

ຕໍ່ມາ ບຣາຫມັນທັງປວງ ຜູ້ສືບເນື່ອງຈາກ ກັຣຕາ-ຕີຣຖະ (Gartā-tīrtha) ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ສັດຕະຍະສັນທະ (Satyasaṃdha) ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເຕັມຫົວໃຈ.

Verse 91

परिग्रहः कृतोऽस्माभिः केवलं पृथिवीपते । न च किंचित्फलं जातं वृत्तिजं नः पुरोद्भवम्

ໂອ ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ພວກເຮົາຮັບການປະທານນັ້ນແຕ່ເປັນພຽງຮູບນາມ. ແຕ່ບໍ່ມີຜົນປະໂຫຍດໃດເກີດຂຶ້ນ, ແລະຊີວິດພຽງພໍຈາກການຈັດສັນໃນເມືອງນັ້ນກໍບໍ່ເກີດແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 92

तस्मात्कुरु स्थितिं त्वं च स्वधर्मपरिवृद्धये । येन तद्वर्तनोपायो ह्यस्माकं नृपसत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ພະອົງຈັດຕັ້ງລະບຽບອັນໝັ້ນຄົງ ເພື່ອໃຫ້ທຳມະຂອງພະອົງເຈີຣິນ. ໂດຍທາງນັ້ນ ໃຫ້ເກີດວິທີຫາຊີວິດແລະການດຳລົງຢ່າງຖືກຕ້ອງແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 93

सत्यसंध उवाच । आनर्त्ताधिपतिश्चाहं सत्यसंध इति स्मृतः । मम कर्णोत्पलानाम सुतेयं दयिता सदा । सोहमस्याः प्रदानार्थं ब्रह्मलोकमितो गतः । प्रष्टुं पितामहं देवं स्थितस्तत्र मुहूर्तवत्

ສັດຍະສັນທະ ກ່າວວ່າ: «ເຮົາເປັນເຈົ້າແຫ່ງອານັດຕະ ທີ່ຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ ສັດຍະສັນທະ. ເຮົາມີທິດາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຊື່ ກັນໂນດປະລາ. ເພື່ອຈະມອບນາງໃນພິທີສົມຣົດ ເຮົາໄດ້ໄປຈາກນີ້ສູ່ພຣະພົມໂລກ ເພື່ອທູນຖາມພຣະເທວະປິຕາມະຫາ (ພຣະພົມ) ແລະເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນປານດັ່ງພຽງຊົ່ວຂະນະ»។

Verse 94

सत्यसन्ध उवाच । संन्यस्तोऽहं द्विजश्रेष्ठा वृत्तिं कर्तुं न च क्षमः । यदि मे स्यात्पुमान्कश्चिदन्वयेऽपि न संशयः

ສັດຍະສັນທະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເຮົາໄດ້ສະຫລະໂລກແລ້ວ ແລະບໍ່ສາມາດປະກອບອາຊີບໂລກີໄດ້. ຖ້າເຮົາມີທາຍາດຊາຍສັກຄົນໃນວົງສາ—ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 95

तस्माद्व्रजथ हर्म्यं स्वं प्रसादः क्रियतां मम । अभाग्यैर्भवदीयैश्च हतो राजा बृहद्बलः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງກັບໄປຫາວັງຂອງຕົນ; ຂໍໃຫ້ຈົ່ງໂປດປານເຮົາ. ເນື່ອງຈາກຄວາມອັບໂຊກ—ແທ້ຈິງແລ້ວເນື່ອງຈາກອັບໂຊກທີ່ພົວພັນກັບພວກເຈົ້າ—ພະຣາຊາ ບຣິຫັດບະລະ ຖືກສັງຫານແລ້ວ.

Verse 96

एवमुक्ताश्च ते विप्रा मत्वा तथ्यं च तद्वचः । स्वस्थानं त्वरिता जग्मुः सोऽपि चक्रे तपश्चिरम्

ເມື່ອຖືກກ່າວແນວນັ້ນ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນເຊື່ອວ່າຄໍານັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ແລ້ວຮີບກັບໄປບ່ອນຂອງຕົນ; ສ່ວນທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະຍາຢ່າງຍາວນານ।

Verse 125

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यसन्धनृपतिवृत्तान्तवर्णनंनाम पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6 ໃນມາຫາຕະມະຂອງກະເສດຣະ ສຣີຫາຕະເກສະວະຣະ ບົດທີ 125 ຊື່ “ເລື່ອງລາວຂອງພຣະຣາຊາ ສັດຍະສັນທະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।