Adhyaya 120

Verse 1

सूत उवाच । एवं शक्रादयो देवा जितास्ते तु रणाजिरे । महिषेण ततो राज्यं त्रैलोक्येऽपि चकार सः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຖືກພ່າຍແພ້ໃນສະໜາມຮົບ; ຕໍ່ມາ ມະຫິສະໄດ້ສ້າງອຳນາດປົກຄອງຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ.

Verse 2

यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु सारभूतं प्रपश्यति । गजवाजिरथाश्वादि सर्वं गृह्णाति सोऽसुरः

ສິ່ງໃດກໍຕາມໃນສາມໂລກທີ່ເຂົາເຫັນວ່າເປັນແກ່ນສານ ແລະມີຄ່າ—ຊ້າງ, ມ້າ, ລົດຮົບ ແລະອື່ນໆ—ອະສຸຣະນັ້ນກໍຍຶດເອົາໝົດສິ້ນ.

Verse 3

एवं प्रवर्तमानस्य तस्य देवाः सवासवाः । वधार्थं मिलिताश्चक्रुः कथा दुःखसम न्विताः

ເມື່ອເຂົາດຳເນີນຢ່າງນັ້ນຕໍ່ໄປ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ໄດ້ຊຸມນຸມກັນເພື່ອປະສົງຈະປະຫານເຂົາ; ຄຳປຶກສາຂອງພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 4

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । दृष्ट्वा तं माहिषं सर्वं व्यवहारं महोत्कटम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາຣະດະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດ; ເມື່ອເຫັນມະຫິສະ ແລະການປະພຶດອັນດຸຮ້າຍທັງໝົດ ກໍໄດ້ຮັບຮູ້ທຸກຢ່າງ.

Verse 5

ततश्च कथयामास सर्वं तेषां सविस्त रम् । तस्य संचेष्टितं भूरि लोकत्रयप्रपीडनम्

ແລ້ວທ່ານກໍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຟັງທຸກຢ່າງຢ່າງລະອຽດ—ການກະທຳຫຼາຍປະການຂອງມະຫິສະ ແລະການບີບຄັ້ນອັນໜັກໜ່ວງຕໍ່ສາມໂລກ.

Verse 6

अथ तेषां महाकोपो भूय एवाभ्यवर्धत । नारदस्य वचः श्रुत्वा तादृग्लोककथोद्भवम्

ແລ້ວຄວາມໂກດໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນອີກ; ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະ—ຂ່າວທີ່ເກີດຈາກເລື່ອງລາວໃນບັນດາໂລກ.

Verse 7

तेषां कोपोद्भवो घर्मो वक्त्रद्वारेण निर्ययौ । येन दिङ्मंडलं सर्वं तत्क्षणात्कलुषीकृतम्

ຈາກຄວາມໂກດຂອງພວກເຂົາ ຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາໄດ້ພຸ່ງອອກທາງປາກ; ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ວົງທິດທັງໝົດຖືກເຮັດໃຫ້ມືດມົນ ແລະເປື້ອນມົນໃນພິບຕາ.

Verse 9

एतस्मिन्नंतरे तत्र कार्तिकेयः समभ्ययात् । पप्रच्छ च किमेतद्धि देवानां कोपकारणम् । येन कालुष्यतां प्राप्तं दिक्चक्रं सकलं मुने च । नारद उवाच । एतेषां सांप्रतं स्कन्द मया वार्ता निवेदिता । त्रैलोक्यं दानवैः सर्वैर्यथा नीतं मदोत्कटैः

ໃນຂະນະນັ້ນ ກາຣຕິເກຍະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະຖາມວ່າ: “ໂອ ມຸນິ, ສາເຫດໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍໂກດ, ຈົນກະທັ້ງວົງທິດທັງໝົດກໍເປື້ອນມົນ?” ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສະກັນດະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຈ້ງເລື່ອງນີ້ໃຫ້ພວກເຂົາແລ້ວ—ວ່າດານະວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ໄດ້ນຳສາມໂລກເຂົ້າສູ່ອຳນາດຂອງຕົນ.”

Verse 10

स्त्रीरत्नमश्वरत्नं वा न किंचित्कस्यचिद्गृहे । ते दृष्ट्वा मोक्षयंति स्म दुर्निवार्या मदोत्कटाः

ໃນເຮືອນຂອງໃຜໆ ກໍບໍ່ເຫຼືອແມ່ນແຕ່ “ອັນມີຄ່າເປັນດັ່ງຮັດນະ” ທັງນາງຜູ້ມີຄ່າ ຫຼື ມ້າດັ່ງຮັດນະ—ບໍ່ເຫຼືອຫຍັງເລີຍ; ເພາະພວກທີ່ຫ້າມບໍ່ໄດ້ ເມົາດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ເຫັນຫຍັງກໍຊິງເອົາໄປ।

Verse 11

तच्छ्रुत्वा कार्तिकेयस्य विशेषात्संप्रजायत । वक्त्रद्वारेण देवानां यथा कोपः समागतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມໂກດຂອງກາຣຕິເກຍ ກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງແຮງກ້າເປັນພິເສດ—ດັ່ງຄວາມໂກດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ທີ່ປາກົດອອກທາງປະຕູແຫ່ງປາກຂອງພວກເຂົາ।

Verse 12

एतस्मिन्नंतरे जाता तत्कोपांते कुमारिका । सर्वलक्षणसंपन्ना दिव्यतेजोऽन्विता शुभा

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໃນຈຸດສຸດທ້າຍແຫ່ງຄວາມໂກດນັ້ນ ມີນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທວະເຕຊະ ແລະເປັນສິຣິມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 13

कार्तिकेयस्य कोपेन कोपे मिश्रे दिवौकसाम् । यस्माज्जातात्र सा कन्या तस्मात्कात्यायनी स्मृता

ດ້ວຍຄວາມໂກດຂອງກາຣຕິເກຍ ທີ່ປົນປະສານກັບຄວາມໂກດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກນາງສາວນັ້ນເກີດຈາກສິ່ງນັ້ນ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ກາຕະຍາຍນີ”.

Verse 14

ततस्तस्या ददौ वज्रमायुधं त्रिदशाधिपः । शक्तिं स्कन्दः सुतीक्ष्णाग्रां चापं देवो जनार्दनः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຈອມເທວະແຫ່ງສາມສິບ (ອິນທຣະ) ໄດ້ມອບ “ວັຊຣະ” ເປັນອາວຸດໃຫ້ນາງ; ສະກັນດະ ໄດ້ມອບ “ສັກຕິ” ຫອກປາຍຄົມກ້າ; ແລະ ພຣະເຈົ້າຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ມອບຄັນທະນູໃຫ້ນາງ।

Verse 15

त्रिशूलं च महादेवः पाशं च वरुणः स्वयम् । आदित्यश्च सितान्बाणांश्चंद्रमाश्चर्म चोत्तमम्

ພຣະມະຫາເທວະປະທານຕຣິສູນ; ພຣະວຣຸນະໃຫ້ບ່ວງຜູກເອງ; ພຣະອາທິດຍະໃຫ້ລູກສອນສີຂາວ; ແລະພຣະຈັນທຣະມາໃຫ້ໂລ່ອັນງາມສົດໃສ।

Verse 16

निस्त्रिंशं निरृतिस्तुष्ट उल्मुकं च हुताशनः । वायुश्च च्छुरिकां तीक्ष्णां धनदः परिघं तथा

ນິຣຣະຕິຜູ້ພໍໃຈໃຫ້ດາບ; ຮຸຕາຊນະ (ອັກນິ) ໃຫ້ຄົງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ; ວາຍຸໃຫ້ມີດສັ້ນຄົມກ້າ; ແລະທະນະດະ (ກຸເບຣ) ໃຫ້ຄ້ອນເຫຼັກເຊັ່ນກັນ।

Verse 17

दण्डं प्रेताधिपो रौद्रं वधाय सुरविद्विषाम् । द्वादशैवं समालोक्य साऽयुधानि द्विजोत्तमाः

ພຣະອະທິປະຕີແຫ່ງປຣະຕະ (ຍະມະ) ໃຫ້ຄທາດຸຮ້າຍ ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະອຸດຕະມະ, ເມື່ອເຫັນອາວຸດທິບທັງສິບສອງພ້ອມກັນ ມັນກໍພ້ອມເພື່ອປະຫານສັດຕູແຫ່ງເທວະ.

Verse 18

कात्यायनी ततश्चक्रे भुजद्वादशकं तदा । जग्राह च द्रुतं तानि सुरास्त्राणि दिवौकसाम्

ຕໍ່ມາ ກາຕະຍາຍນີ ບັນດານໃຫ້ເກີດແຂນສິບສອງ; ແລະນາງໄດ້ຄວ້າອາວຸດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ອັນເປັນຂອງເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ.

Verse 19

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्संप्रहृष्टतनूरुहा । यदर्थं विबुधश्रेष्ठाः सृष्टा तद्ब्रूत मा चिरम्

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ກ່າວກັບທຸກອົງ ໂດຍຂົນກາຍພອງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ຊ້າ ເຖິງເຫດປະສົງທີ່ໄດ້ບັນດານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 20

सर्वं कार्यं करिष्यामि युष्माकं नात्र संशयः । देवा ऊचुः । महिषो दानवो रौद्रः समुत्पन्नोऽत्र सांप्रतम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດກິດທຸກຢ່າງທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອພວກເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ” ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໃນບັດນີ້ ດານະວະຜູ້ດຸຮ້າຍຊື່ ມະຫິສະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້”។

Verse 21

अवध्यः सर्वभूतानां मानुषाणां विशेषतः । मुक्त्वैकां योषितं तेन त्वमस्माभिर्विनिर्मिता

“ເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ໂດຍສັດທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະມະນຸດ. ນອກຈາກແມ່ຍິງຄົນດຽວ ເຂົາບໍ່ອາດຖືກສັງຫານ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງປັ້ນແຕ່ງເຈົ້າຂຶ້ນ”។

Verse 22

तस्मात्त्वं सांप्रतं गच्छ विंध्याख्यं पर्वतोत्तमम् । तपस्तत्र कुरुष्वोग्र तेजो येनाभिवर्धते

“ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາພູອັນປະເສີດທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິນທະຍະ. ຈົ່ງປະພຶດຕະປະສະອັນເຂັ້ມຂັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ລັດສະມີທິບຂອງເຈົ້າເພີ່ມພູນ”។

Verse 23

ततस्तु तेजःसंयुक्तां त्वां ज्ञात्वा वयमेव हि । अग्रे धृत्वा करिष्यामो युद्धं तेन दुरात्मना

“ແລ້ວເມື່ອພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເຈົ້າໄດ້ຮັບພະລັງແຫ່ງຕະເຈົານັ້ນຢ່າງພ້ອມພຽງ, ພວກເຮົາເອງຈະນຳເຈົ້າໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະຈະຮົບກັບຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ”។

Verse 24

ततस्त्वच्छस्त्रनिर्दग्धः पंचत्वं स प्रयास्यति । वयं च त्रिदशैश्वर्यं लभिष्यामो हतद्विषः

“ແລ້ວເຂົາຈະຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍອາວຸດຂອງເຈົ້າ ແລະຈະເຖິງຄວາມພິນາດ. ສ່ວນພວກເຮົາ—ເມື່ອສັດຕູຖືກກຳຈັດ—ຈະໄດ້ຄືນອຳນາດແຫ່ງເທວະສາມສິບ”។