Adhyaya 119

Verse 2

ऋषय ऊचुः । यत्वया सूतज प्रोक्तं देवी कात्यायनी च सा । महिषांतकरी जाता कथं सा मे प्रकीर्तय । कीदृग्दानववर्यः स माहिषं रूपमाश्रितः । कस्मात्स सूदितो देव्या तन्मे विस्तरतो वद

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ພຣະເທວີນັ້ນແມ່ນ ກາຕະຍາຍນີ ແລະນາງໄດ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍ ມະຫິສະ. ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງວ່າ ມັນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ. ດານະວະຜູ້ເລີດນັ້ນ ເປັນຢ່າງໃດ ຈຶ່ງອາໄສຮູບຄວາຍ? ເພາະເຫດໃດ ຈຶ່ງຖືກພຣະເທວີປະຫານ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ.»

Verse 3

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि देव्या माहात्म्यमुत्तमम् । श्रुतमात्रेऽपि मर्त्यानां येन शत्रुक्षयो भवेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໃນບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ ມາຫາຕະມະຍະອັນສູງສຸດຂອງພຣະເທວີ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນພຽງຢ່າງດຽວ ກໍເຮັດໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຮັບການທຳລາຍສັດຕູ.»

Verse 4

हिरण्याक्षसुतः पूर्वं महिषोनाम दानवः । आसीन्महिषरूपेण येन भुक्तं जगत्त्रयम्

ໃນການກ່ອນ ມີດານະວະຊື່ ມະຫິສະ ເປັນບຸດຂອງ ຮິຣັນຍາກສະ. ມັນອາໄສຮູບຄວາຍ ແລ້ວລຸກລານ ແລະກົດຂີ່ ສາມໂລກທັງປວງ।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । माहिषेण स्वरूपेण किंजातः सूतनंदन । अथवा शापदोषेण सञ्जातः केनचिद्वद

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງເກີດມາມີຮູບຮ່າງເປັນຄວາຍ? ຫຼືເພາະໂທດແຫ່ງຄຳສາບບາງຢ່າງຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ»។

Verse 6

सूत उवाच । संजातो हि सुरूपाढ्यः शतपत्रनिभाननः । दीर्घबाहुः पृथुग्रीवः सर्वलक्षणलक्षितः । नाम्ना चित्रसमः प्रोक्तस्तेजोवीर्यसमन्वितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເຂົາເກີດມາງາມຍິ່ງ, ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຮ້ອຍກີບ; ແຂນຍາວ, ຄໍກວ້າງ, ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ. ເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ຈິຕຣະສະມະ ແລະປະດັບດ້ວຍລັດສະໝີແລະຄວາມກ້າຫານ»។

Verse 7

सबाल्यात्प्रभृति प्रायो महिषाणां प्रबोधनम् । करोति संपरित्यज्य सर्वमश्वादिवाहनम्

ນັບແຕ່ເດັກນ້ອຍມາ ເຂົາມັກອຸທິດໃຈໃຫ້ການປຸກເຮົາແລະຂັບຕ້ອນຝູງຄວາຍ, ໂດຍລະທິ້ງພາຫະນະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ມ້າ ແລະອື່ນໆ ທັງປວງ.

Verse 9

कदाचिन्महिषारूढः स प्रतस्थे दनोः सुतः । जाह्नवीतीरमासाद्य विनिघ्नञ्जलपक्षिणः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ບຸດແຫ່ງດານຸນັ້ນ ຂີ່ຄວາຍອອກເດີນທາງ; ເມື່ອມາຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳຈາຫນະວີ ກໍເລີ່ມຕີສັງຫານນົກນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 10

विहंगासक्तचित्तेन शून्येन स मुनीश्वरः । दृष्टो न महिषक्षुण्णः खुरैर्वेगवशाद्द्विजः

ມຸນີຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ໃຈວ່າງເປົ່າ ແລະຫມົດໃຈຢູ່ກັບນົກທັງຫຼາຍ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ເຫັນດວິຊະຖືກຄວາຍຢ່າງຢ່າງແຮງເຫຍື້ອຍດ້ວຍກີບຕີນໃນຄວາມໄວ.

Verse 12

ततः क्षतजदिग्धांगः स दृष्ट्वा दानवं पुरः । अथ दृष्ट्वा प्रणामेन रहितं कोपमाविशत् । ततः प्रोवाच तं क्रुद्धस्तोयमादाय पाणिना । यस्मात्पाप मम क्षुण्णं गात्रं महिषजैः खुरैः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍແຂນຂາທີ່ເປື້ອນເລືອດ, ແລະ ເຫັນ Danava ຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າລາວ ໂດຍບໍ່ມີການເຄົາລົບນັບຖື, ພະລືສີຈຶ່ງເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ. ເພິ່ນໄດ້ເອົານ້ໍາໃສ່ມື ແລະ ເວົ້າກັບລາວດ້ວຍຄວາມໂມໂຫວ່າ: "ດູກ່ອນຄົນບາບ, ຍ້ອນຮ່າງກາຍຂອງຂ້ອຍຖືກກີບຕີນຄວາຍຂອງເຈົ້າຢຽບ..."

Verse 13

समाधेश्च कृतो भंगस्तस्मात्त्वं महिषो भव । यावज्जीवसि दुर्बुद्धे सम्यग्ज्ञानसमन्वितः

"ເຈົ້າໄດ້ທໍາລາຍສະມາທິຂອງຂ້ອຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກາຍເປັນຄວາຍ. ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່, ດູກ່ອນຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ, ເຈົ້າຈະຍັງຄົງມີສະຕິຮູ້ສຶກຕົວຢ່າງຈະແຈ້ງ."

Verse 14

अथाऽसौ महिषो जातः कृष्णगात्रधरो महान् । अतिदीर्घविषाणश्च अंजनाद्रिरिवापरः

ທັນໃດນັ້ນ ລາວກໍກາຍເປັນຄວາຍໃຫຍ່, ມີຮ່າງກາຍສີດໍາ, ມີເຂົາທີ່ຍາວຫຼາຍ - ຄືກັບພູ Anjanadri ອີກໜ່ວຍໜຶ່ງ.

Verse 15

ततः प्रसादयामास तं मुनिं विनयान्वितः । शापातं कुरु मे विप्र बाल्यभावादजानतः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົວ, ລາວໄດ້ພະຍາຍາມຂໍຂະມາໂທດຕໍ່ພະລືສີວ່າ: "ຂ້າແດ່ພາມ, ກະລຸນາຜ່ອນຜັນຄໍາສາບແຊ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ, ເພາະດ້ວຍຄວາມເປັນເດັກນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈ."

Verse 16

अथ तं स मुनिः प्राह न मे स्याद्वचनं वृथा । तस्माद्यावत्स्थिताः प्राणास्तावदित्थं भविष्यति

ຈາກນັ້ນ ພະລືສີຈຶ່ງເວົ້າກັບລາວວ່າ: "ຄໍາເວົ້າຂອງຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເປັນໂມຄະໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ຕາບໃດທີ່ລົມຫາຍໃຈຂອງເຈົ້າຍັງຄົງຢູ່, ມັນຈະເປັນແບບນີ້ຕະຫຼອດໄປ."

Verse 17

महिषस्य स्वरूपेण निन्दितस्य सुदुर्मते । एवं स तं परित्यज्य गंगातीरं मुनीश्वरः । जगामाऽन्यत्र सोऽप्याशु गत्वा शुक्रमुवाच ह

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ຖືກປະນາມດ້ວຍຮູບເປັນຄວາຍ (ມະຫິສ) ແລະຖືກປະຖິ້ມໄວ້; ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ອອກຈາກຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໄປບ່ອນອື່ນ. ຜູ້ນັ້ນກໍໄປໄວ ແລະໄດ້ກ່າວກັບພຣະສຸກຣະ.

Verse 18

अहं दुर्वाससा शप्तः कस्मिंश्चित्कारणांतरे । महिषत्वं समानीतस्तस्मात्त्वं मे गतिर्भव

«ຂ້ອຍຖືກດຸຣວາສະສາສາບ ດ້ວຍເຫດບາງຢ່າງ ແລະຖືກນຳໃຫ້ເປັນຄວາຍ (ມະຫິສ); ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້ອຍ»।

Verse 19

यथा स्यात्पूर्वजं देहं तिर्यक्त्वं नश्यते यथा । प्रसादात्तव विप्रेंद्र तथा नीतिर्विधीयताम्

«ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ທ່ານໂດຍພຣະກະລຸນາ ຈັດວາງທາງອັນຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຄືນຮ່າງເກົ່າ ແລະໃຫ້ສະພາບເປັນສັດນີ້ສູນສິ້ນ»।

Verse 20

शुक्र उवाच । तस्य शापोऽन्यथा कर्तुं नैव शक्यः कथंचन । केनापि संपरित्यज्य देवमेकं महेश्वरम्

ພຣະສຸກຣະກ່າວວ່າ: «ຄຳສາບນັ້ນ ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງໄດ້ເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າລະທິ້ມພຣະເຈົ້າອົງດຽວ—ມະເຫສະວະຣະ—ຈົ່ງພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ»।

Verse 21

तस्मादाराधयाऽशु त्वं गत्वा लिंगमनुत्तमम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वसिद्धिप्रदायके

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໄວໆ ແລະນະມັດສະການບູຊາ ລິງຄະອັນສູງສຸດ ໃນເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ»។

Verse 22

तत्र सञ्जायते सिद्धिः शीघ्रं दानवसत्तम । अपि पापयुगे प्राप्ते किं पुनः प्रथमे युगे

ທີ່ນັ້ນ ສິດທິຜົນເກີດຂຶ້ນໄວຍິ່ງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ—ແມ່ນແຕ່ໃນຍຸກແຫ່ງບາບກໍຍັງເປັນໄປ; ໃນຍຸກທໍາອິດອັນບໍລິສຸດ ຈະຍິ່ງປານໃດໜໍ?

Verse 23

एवमुक्तः स शुक्रेण दानवः सत्वरं ययौ । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं तपस्तेपे ततः परम्

ເມື່ອຖືກພຣະສຸກຣະ (Śukra) ກ່າວສອນແລ້ວ ດານະວະນັ້ນກໍຮີບໄປທັນທີ ເຖິງເຂດສັກສິດຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara) ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດຕະປະ (ຕະປັດ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 25

तस्यैवं वर्तमानस्य तपःस्थस्य महात्मनः । जगाम सुमहान्कालः कृच्छ्रे तपसि वर्ततः

ເມື່ອມະຫາອາດມານັ້ນ ດໍາລົງຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ໝັ້ນຄົງໃນຕະປະ ເວລາອັນຍາວນານຫຼາຍກໍຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານອົດທົນຕະປະອັນຫນັກໜ່ວງ.

Verse 26

ततस्तुष्टो महादेवो गत्वा तद्दृष्टिगोचरम् । प्रोवाच परितुष्टोऽस्मि वरं वरय दानव

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ (Mahādeva) ພໍພຣະໄທ ກໍເສດັດມາໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ດານະວະ, ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.”

Verse 27

महिष उवाच । अहं दुर्वाससा शप्तो महिषत्वे नियोजितः । तिर्यक्त्वं नाशमायातु तस्मान्मे त्वत्प्रसादतः

ຜູ້ເປັນຄວາຍ (ມະຫິສ) ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຖືກ ດຸຣວາສະ (Durvāsas) ສາບ ແລະຖືກກໍານົດໃຫ້ເປັນຄວາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສະພາບເປັນສັດນີ້ສິ້ນສຸດຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 28

श्रीभगवानुवाच । नान्यथा शक्यते कर्तुं तस्य वाक्यं कथंचन । तस्मात्तव करिष्यामि सुखोपायं शृणुष्व तम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ຄໍາຂອງເຂົາ ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງໄດ້ໂດຍວິທີໃດໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານວິທີງ່າຍໆໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ»។

Verse 29

ये केचिन्मानवा भोगा दैविका ये तथाऽसुराः । ते सर्वे तव गात्रेऽत्र सम्प्रयास्यंति संश्रयम्

«ຄວາມສຸກສຳລານທັງຫມົດທີ່ມີໃນມະນຸດ, ໃນເທວະ, ແລະໃນອະສຸຣະ—ທັງປວງຈະມາຮວມກັນ ແລະຂໍພຶ່ງພາ ໃນກາຍຂອງເຈົ້າໃນທີ່ນີ້»។

Verse 31

महिष उवाच । यद्येवं देवदेवेश भोगप्राप्तिर्भवेन्मम । तस्मादवध्यमेवास्तु गात्रमेतन्मम प्रभो

ມະຫິສະກ່າວວ່າ: «ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຖ້າການໄດ້ຮັບຄວາມສຳລານຈະເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ກາຍນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນອະວັດຍະ—ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານ, ໂອ້ ພຣະອົງ»។

Verse 32

दशानां देवयोनीनां मनुष्याणां विशेषतः । तिर्यञ्चानां च नागानां पक्षिणां सुरसत्तम

«ໃນບັນດາກຳເນີດເທວະສິບປະເພດ, ແລະໂດຍພິເສດໃນມະນຸດ; ໃນສັດເດີນດິນດ້ວຍ, ໃນນາຄາ, ແລະໃນນົກ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນເທວະ—»

Verse 33

श्रीभगवानुवाच । नावध्योऽस्ति धरापृष्ठे कश्चिद्देही च दानव । तस्मादेकं परित्यक्त्वा शेषान्प्रार्थय दैत्यप

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໃນພື້ນດິນນີ້ ບໍ່ມີສັດມີກາຍໃດໆທີ່ຈະບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໄດ້ແທ້, ໂອ້ ດານະວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄໍາຂໍນັ້ນອັນໜຶ່ງ ແລ້ວຂໍພອນທີ່ເຫຼືອ, ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ»។

Verse 34

ततः स सुचिरं ध्यात्वा प्रोवाच वृषभध्वजम् । स्त्रियमेकां परित्यक्त्वा नान्येभ्यस्तु वधो मम

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ວຶສະພະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ວ່າ: «ເວັ້ນແຕ່ຍິງຄົນໜຶ່ງ ຂໍໃຫ້ຄວາມຕາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າເກີດຈາກຜູ້ອື່ນ»।

Verse 35

तथात्र मामके तीर्थे यः कश्चिच्छ्रद्धया नरः । करोति स्नानमव्यग्रस्त्वां पश्यति ततः परम्

«ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີສັດທາ ແລະອາບນ້ຳໂດຍບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ ຫຼັງຈາກນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ»।

Verse 36

तस्य स्यात्त्वत्प्रसादेन संसिद्धिः सार्वकामिकी । सर्वोपद्रवनाशश्च तेजोवृद्धिश्च शंकर

«ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ ສັງກະຣະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມສຳເລັດສົມບູນໃນທຸກປາຖະໜາ; ອຸປະທົບທັງປວງຈະຖືກທຳລາຍ ແລະເຕໂຈພາຍໃນຈະເພີ່ມພູນ»।

Verse 37

भोगार्थमिष्यते कायं यतो मर्त्यं सुरासुरैः । समवाप्स्यसि तान्सर्वांस्तस्मात्तव कलेवरम्

«ເນື່ອງຈາກເທວະ ແລະອະສຸຣະຍັງປາຖະໜາຮ່າງກາຍມະນຸດຜູ້ຕາຍເພື່ອຄວາມເພີດເພີນໃນພົງຄະ, ເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບທັງໝົດນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ສ່ວນກ່ຽວກັບຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ—»।

Verse 38

भूतप्रेतपिशाचादि संभवास्तस्य तत्क्षणात् । दोषा नाशं प्रयास्यंति तथा रोगा ज्वरादयः

«ນັບແຕ່ຂະນະນັ້ນ ອຸປະທົບທີ່ເກີດຈາກ ພູຕະ, ເປຣຕະ, ປິສາຈະ ແລະອື່ນໆ ຈະຖືກກຳຈັດໃນທັນທີ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂຣກພະຍາດ—ໄຂ້ ແລະອາການອື່ນໆ—ຈະດັບສູນ»।

Verse 39

एवमुक्त्वाऽथ देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । महिषोऽपि निजं स्थानं प्रजगाम ततः परम्

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ມະຫິສະກໍກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ.

Verse 40

स गत्वा दानवान्सर्वान्समाहूय ततः परम् । प्रोवाचामर्षसंयुक्तः सभामध्ये व्यवस्थितः

ລາວໄດ້ອອກໄປ ແລະເອີ້ນຮວບຮວມດານະວະທັງໝົດ. ຈາກນັ້ນ ຢືນຢູ່ກາງສະພາ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນແລະໂກດເຄືອງ.

Verse 41

पिता मम पितृव्यश्च ये चान्ये मम पूर्वजाः । दानवा निहता देवैर्वासुदेवपुरोगमैः

«ພໍ່ຂອງຂ້ອຍ, ລຸງຝ່າຍພໍ່, ແລະບັນພະບຸລຸດອື່ນໆຂອງຂ້ອຍ—ດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເທວະດາສັງຫານ ໂດຍມີວາສຸເທວະເປັນຜູ້ນຳ»।

Verse 42

तस्मात्तान्नाशयिष्यामि देवानपि महाहवे । अहं त्रैलोक्यराज्यं हि ग्रहीष्यामि ततः परम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໃນສົງຄາມອັນໃຫຍ່ ຂ້ອຍຈະທຳລາຍເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຍຶດອຳນາດແຫ່ງສາມໂລກໄວ້ໃນມື.»

Verse 43

अथ ते दानवाः प्रोचुर्युक्तमेतदनुत्तमम् । अस्मदीयमिदं राज्यं यच्छक्रः कुरुते दिवि

ແລ້ວດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນກ່າວວ່າ: «ນີ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ອຳນາດທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຄອງຢູ່ໃນສະຫວັນ ແທ້ຈິງແມ່ນຂອງພວກເຮົາ.»

Verse 44

तस्मादद्यैव गत्वाऽशु हत्वेन्द्रं रणमूर्धनि । दिव्यान्भोगान्प्रभुञ्जानाः स्थास्यामः सुखिनो दिवि

ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງໄປໃນມື້ນີ້ຢ່າງຮີບດ່ວນ ເພື່ອຂ້າພະອິນໃນສະໜາມຮົບ, ແລ້ວເສບສຸກສົມບັດສະຫວັນ ແລະ ດຳລົງຢູ່ໃນສະຫວັນຢ່າງມີຄວາມສຸກ.

Verse 45

एवं ते दानवाः सर्वे कृत्वा मंत्रविनिश्चयम् । मेरुशृंगं ततो जग्मुः सभृत्यबलवाहनः

ດັ່ງນັ້ນ ເຫຼົ່າດານະວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອໄດ້ຕັດສິນໃຈຢ່າງແນ່ວແນ່ແລ້ວ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງຍອດເຂົາພະສຸເມນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ, ກອງທັບ ແລະ ພາຫະນະ.

Verse 46

अथ शक्रादयो देवा दृष्ट्वा तद्दानवोद्भवम् । अकस्मादेव संप्राप्तं बलं शस्त्रास्त्रसंयुतम् । युद्धार्थं स्वपुरद्वारि निर्ययुस्तदनंतरम्

ເມື່ອນັ້ນ ພະອິນ ແລະ ເທວະດາທັງຫຼາຍ ເຫັນກອງທັບດານະວະທີ່ມາເຖິງຢ່າງກະທັນຫັນ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດຍຸດໂທປະກອນ ຈຶ່ງອອກມາທີ່ປະຕູເມືອງຂອງຕົນທັນທີ ເພື່ອຕຽມພ້ອມສູ້ຮົບ.

Verse 47

आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यौ च भिषग्वरौ । विश्वेदेवास्तथा साध्याः सिद्धा विद्याधराश्च ये

ເຫຼົ່າອາທິດ, ວະສຸ, ລຸດຣະ, ນາສັດ (ອັດສະວິນ) ແພດຜູ້ປະເສີດ, ວິສວະເທບ, ສາທະຍະ, ສິດທະ ແລະ ວິທະຍາທອນທັງຫຼາຍ (ຕ່າງກໍມາຮ່ວມໃນການສູ້ຮົບ).

Verse 48

ततः समभवद्युद्धं देवानां सह दानवैः । मिथः प्रभर्त्स्यमानानां मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ຈາກນັ້ນ ສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະດາ ແລະ ດານະວະກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ເມື່ອພວກເຂົາໂຈມຕີເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ການຖອຍທັບມີພຽງແຕ່ຄວາມຕາຍເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນຈຸດຈົບ.

Verse 49

एवं समभवद्युद्धं यावद्वर्षत्रयं दिवि । रक्तनद्योतिविपुलास्तत्रातीव प्रसुस्रुवुः

ດັ່ງນັ້ນ ສົງຄາມໃນສະຫວັນດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຄົບສາມປີ; ທີ່ນັ້ນ ກະແສນ້ຳຫຼາຍຫຼວງໄຫຼພຸ້ນອອກ ດຸດັ່ງແມ່ນ້ຳເລືອດ।

Verse 50

अन्यस्मिन्दिवसे शक्रं दृष्टैवारावणसंस्थितम् । तं शुक्लेनातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि । देवैः परिवृतं दिव्यशस्त्रपाणिभिरेव च

ອີກມື້ໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ ສັກຣະ (Śakra) ປະທັບນັ່ງເທິງ ໄອຣາວະຕະ (Airāvata); ມີພະສະຫວ່າງຮົ່ມຂາວບັງເຫນືອສີສະ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍເທວະດາຜູ້ຖືອາວຸດທິບຍ໌।

Verse 51

ततः कोपपरीतात्मा महिषो दानवाधिपः । महावेगं समासाद्य तस्यैवाभिमुखो ययौ

ແລ້ວຕໍ່ມາ ມະຫິສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ມີໃຈຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ; ເມື່ອໄດ້ຮວບຮວມແຮງເລັ່ງອັນມະຫາສານ ກໍພຸ່ງໄປຕົງໜ້າຫາພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 52

शृंगाभ्यां च सुतीक्ष्णाभ्यां ततश्चैरावणं गजम् । विव्याध हृदये सोऽथ चक्रे रावं सुदारुणम्

ແລ້ວດ້ວຍເຂົາທັງສອງອັນແຫຼມຄົມຢ່າງຍິ່ງ ລາວໄດ້ແທງເຂົ້າທີ່ຫົວໃຈຂອງຊ້າງ ໄອຣາວະຕະ; ແລ້ວໄອຣາວະຕະກໍຮ້ອງຄຳຮາມອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫນັກ.

Verse 53

ततः पराङ्मुखो भूत्वा पलायनपरायणः । अभिदुद्राव वेगेन पुरी यत्रामरावती

ແລ້ວລາວຫັນໜ້າອອກ ມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີພົ້ນ; ແລະກໍວິ່ງດ້ວຍຄວາມໄວໄປຫານະຄອນທີ່ມີ ອະມະຣາວະຕີ.

Verse 54

अंकुशोत्थप्रहारैश्च क्षतकुंभोऽपि भूरिशः । महामात्रनिरुद्धोऽपि न स तस्थौ कथंचन

ແມ່ນແຕ່ຂມັບຂ້າງຫົວຂອງມັນຖືກຟາດດ້ວຍອັງກຸສຢ່າງຊ້ຳໆຈົນບາດເຈັບຫນັກ ແລະຖືກມະຫາອຳມາດກັ້ນໄວ້ ມັນກໍບໍ່ອາດຢືນນິ່ງໄດ້ເລີຍ।

Verse 55

अथाब्रवीत्सहस्राक्षो महिषं वीक्ष्य गर्वितम् । गर्जमानांस्तथा दैत्यान्क्ष्वेडनास्फोटनादिभिः

ແລ້ວພຣະສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ເຫັນມະຫິສະຜອງພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ແລະເຫັນພວກໄດຕະຍະຮ້ອງຄຳຮາມ ດ້ວຍການເຢາະເຍີ້ຍ ຕົບມື ແລະສຽງອື່ນໆ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 56

मा दैत्य प्रविजानीहि यन्नष्टस्त्रिदशाधिपः । एष नागो रणं हित्वा विवशो याति मे बलात्

«ໂອ ໄດຕະຍະ ຢ່າໄດ້ເຂົ້າໃຈຜິດວ່າ ຈອມເທວະດາໄດ້ພິນາດແລ້ວ. ຊ້າງນີ້ລະທິ້ງສະໜາມຮົບ ແລະຖືກອຳນາດຂອງເຮົາຂັບໄລ່ໄປຢ່າງຫມົດທາງຕໍ່ຕ້ານ»।

Verse 57

तस्मात्तिष्ठ मुहूर्तं त्वं यावदास्थाय सद्रथम् । नाशयामि च ते दर्पं निहत्य निशितैः शरैः

«ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຢືນຢູ່ຊົ່ວຄາວ ຈົນກວ່າເຮົາຈະຂຶ້ນສູ່ລົດຮົບອັນປະເສີດ. ເຮົາຈະທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງເຈົ້າ ໂດຍຍິງດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ»។

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो मातलिः शक्रसारथिः । सहस्रैदर्शभिर्युक्तं वाजिनां वातरंहसाम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມາຕະລິ ສາລະຖີຂອງພຣະສັກກະ ໄດ້ມາຮອດ ນຳລົດຮົບທີ່ຜູກດ້ວຍມ້າພັນຕົວ ວ່ອງໄວດັ່ງລົມພັດ।

Verse 59

ते ऽथ मातलिना अश्वाः प्रतोदेन समाहताः । उत्पतंत इवाकाशे सत्वं संप्रदुद्रुवुः

ແລ້ວມ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກມາຕະລີຟາດດ້ວຍແສ້ ກໍພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍກຳລັງ ດັ່ງຈະໂຜນຂຶ້ນສູ່ຟ້າ।

Verse 60

अथ चापं समारोप्य सत्वरं पाकशासनः । शरैराशीविषाकारैश्छादयामास दानवम्

ແລ້ວພາກະຊາສະນະ (ພຣະອິນ) ຍົກຄັນທະນູຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະປົກຄຸມດານະວະດ້ວຍລູກສອນດັ່ງງູພິດ।

Verse 61

ततः स वेगमास्थाय भूयोऽपि क्रोधमूर्छितः । अभिदुद्राव वेगेन स यत्र त्रिदशाधिपः

ຈາກນັ້ນ ລາວຮວບຮວມຄວາມໄວອີກຄັ້ງ ແລະຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ກໍພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍແຮງຫນັກ ໄປຫາບ່ອນທີ່ຈອມເທວະສາມສິບ (ພຣະອິນ) ປະທັບຢູ່।

Verse 62

ततस्तान्सुहयांस्तस्य शृंगाभ्यां वेगमाश्रितः । दारयामास संक्रुद्ध आविध्याविध्य चासकृत्

ຈາກນັ້ນ ອາໄສແຮງພຸ້ນຂອງຕົນ ແລະໂກດເກຣີຍວ ລາວໄດ້ໃຊ້ເຂົາຂອງຕົນຂີດຂາດມ້າອັນປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ທັງກະແທກແລະສະບັດໂຍນຊ້ຳໆຫຼາຍຄັ້ງ।

Verse 63

ततस्ते वाजिनस्त्रस्ताः संजग्मुः क्षतवक्षसः । रक्तप्लावितसर्वांगा मार्गमैरावणस्य च

ຈາກນັ້ນ ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນຕົກໃຈ ແລະອົກແຕກບາດເຈັບ ກໍພາກັນໜີໄປ—ຮ່າງກາຍທັງໝົດຊຸ່ມເລືອດ—ຕາມເສັ້ນທາງຂອງໄອຣາວະຕະດ້ວຍ।

Verse 64

ततः शक्ररथं दृष्ट्वा विमुखं सुरसत्तमाः । सर्वे प्रदुद्रुवुर्भीतास्तस्य मार्गमुपाश्रिताः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນລົດສົງຄາມຂອງສັກຣະ (Śakra) ຫັນຫນີໄປ ບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ—ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ—ກໍພາກັນແລ່ນໜີ ອາໄສເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ។

Verse 65

ततस्तु दानवाः सर्वे भग्नान्दृष्ट्वा रणे सुरान् । शस्त्रवृष्टिं प्रमुंचंतो गर्जमाना यथा घनाः

ແຕ່ຕໍ່ມາ ເມື່ອດານະວະທັງຫມົດເຫັນເທວະພ່າຍແພ້ໃນສົງຄາມ ກໍປ່ອຍຝົນແຫ່ງອາວຸດ ພ້ອມກັບຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 66

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता रजनी तमसावृता । न किंचित्तत्र संयाति कस्यचिद्दृष्टिगोचरे

ໃນຂະນະນັ້ນ ຄືນກໍມາຮອດ ຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມ; ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ ທີ່ເຂົ້າເຖິງຂອບເຂດສາຍຕາຂອງໃຜໆ।

Verse 67

ततस्तु दानवाः सर्वे युद्धान्निर्वृत्य सर्वतः । मेरुशृंगं समाश्रित्य रम्यं वासं प्रचक्रमुः

ຕໍ່ມາ ດານະວະທັງຫມົດໄດ້ຢຸດສົງຄາມຈາກທຸກດ້ານ ແລ້ວໄປອາໄສຢູ່ຍອດເຂົາເມຣຸ ແລະເລີ່ມຈັດຕັ້ງທີ່ພັກອັນງາມສະຫງ່າມ.

Verse 68

विजयेन समायुक्तास्तुष्टिं च परमां गताः । कथाश्चक्रुश्च युद्धोत्था युद्धं तस्य यथा भवत्

ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍໄຊຊະນະ ແລະໄດ້ຮອດຄວາມພໍໃຈອັນສູງສຸດ; ພວກເຂົາຈຶ່ງສົນທະນາກັນເຖິງສົງຄາມ—ວ່າການປະລະນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ.

Verse 69

देवाश्चापि हतोत्साहाः प्रहारैः क्षतविक्षताः । मंत्रं चक्रुर्मिथो भूत्वा बृहस्पतिपुरःसराः

ເທວະທັງຫຼາຍກໍຖືກຕີຖືກຟັນຈົນບາດເຈັບ ກຳລັງໃຈຫຼຸດຫາຍ; ພວກເຂົາຈຶ່ງຊຸມນຸມປຶກສາກັນ ໂດຍມີພຣະບຣິຫັດສະປະຕິເປັນຜູ້ນຳ.

Verse 70

सांप्रतं दानवैः सैन्यमस्माकं विमुखं कृतम् । विध्वस्तं सुनिरुत्साहमक्षमं युद्धकर्मणि

ໃນບັດນີ້ ກອງທັບຂອງພວກເຮົາຖືກດານະວະບັງຄັບໃຫ້ຖອນຫຼັງ; ມັນແຕກພັງ ໝົດກຳລັງໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະບໍ່ອາດເຮັດກິດສົງຄາມໄດ້.

Verse 72

एवं ते निश्चयं कृत्वा ब्रह्मलोकं ततो गताः । शून्यां शक्रपुरीं कृत्वा सर्वे देवाः सवासवाः

ເມື່ອພວກເຂົາຕັດສິນໃຈແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ—ໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະປ່ອຍໃຫ້ນະຄອນຂອງສັກຣະ (ອະມະຣາວະຕີ) ເປົ່າຫວ່າງ.

Verse 73

ततः प्रातः समुत्थाय दानवास्ते प्रहर्षिताः । शून्यां शक्रपुरीं दृष्ट्वा विविशुस्तदनंतरम्

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າ ດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ເມື່ອເຫັນນະຄອນຂອງສັກຣະວ່າເປົ່າຫວ່າງ ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໄປໃນນັ້ນທັນທີ.

Verse 74

अथ शाक्रे पदे दैत्यं महिषं संनिधाय च । प्रणेमुस्तुष्टिसंयुक्ताश्चक्रुश्चैव महोत्सवम्

ແລ້ວພວກເຂົານຳໄດຕະຍະ “ມະຫິສະ” ໄປປະທັບເທິງບັນລັງຂອງສັກຣະ; ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈພວກເຂົາກໍກົ່ມກາບ ແລະຈັດງານມະໂຫລານຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 76

जगृहुर्यज्ञभागांश्च सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । देवस्थानेषु सर्वेषु देवताऽभिमताश्च ये

ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາສ່ວນບູຊາຍັດຍາທີ່ເປັນຂອງຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນສາມຊັ້ນ ແລະໃນທຸກສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງເທວະ ກໍຍຶດເອົາສິ່ງທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຮັກແລະຄວນໄດ້ໄປ.

Verse 94

स्थापयित्वा महल्लिगं भक्त्या देवस्य शूलिनः । प्रासादं च ततश्चक्रे कैलासशिखरोपमम्

ເມື່ອໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄ໌ໃຫຍ່ດ້ວຍຄວາມພັກດີແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ທ່ານກໍສ້າງປະສາດວິຫານອັນສູງສົງ ຄ້າຍຍອດເຂົາໄກລາສ.