Adhyaya 117

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भट्टिकाख्या पुरा प्रोक्ता या त्वया सूतनन्दन । कस्मात्तस्याः शरीरान्ताद्दंष्ट्रा नागसमुद्भवाः

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕາ, ເຈົ້າເຄີຍເວົ້າເຖິງນາງຜູ້ຊື່ ພັດຕິກາ. ເປັນດ້ວຍເຫດໃດ ຂີ້ວງູທີ່ເກີດຈາກນາກາ ຈຶ່ງປາກົດຈາກປາຍກາຍຂອງນາງ?”

Verse 2

विशीर्णाः किं प्रभावश्च तपसः सूतनन्दन । किं वा मंत्रप्रभावश्च एतन्नः कौतुकं परम्

ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕາ, ມັນແຕກພັງໄດ້ດ້ວຍອຳນາດໃດ—ເປັນພະລັງແຫ່ງຕະປະ (ການບຳເນັດ) ຫຼື ພະລັງແຫ່ງມັນຕຣາ? ນີ້ແມ່ນຄວາມຢາກຮູ້ອັນສູງສຸດຂອງພວກເຮົາ; ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍໃຫ້ຟັງ.

Verse 3

यन्मानुषशरीरेऽपि विशीर्णास्ता विषोल्बणाः । नागानां तु विशेषेण तस्मात्सर्वं प्रकीर्तय

ສິ່ງທີ່ຮຸນແຮງດ້ວຍພິດນັ້ນ ຍັງສາມາດທຳລາຍແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍມະນຸດ; ສຳລັບນາກາຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໂດຍລະອຽດ.

Verse 4

।सूत उवाच । सा पुरा ब्राह्मणी बाल्ये वर्तमाना पितुर्गृहे । वैधव्येन समायुक्ता जाता कर्मविपाकतः

ສູຕາກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນການ, ນາງພຣາຫມະນີຜູ້ໜຶ່ງ ໃນວັຍເດັກ ອາໄສຢູ່ເຮືອນພໍ່; ແລະດ້ວຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳເກົ່າ ນາງໄດ້ກາຍເປັນແມ່ໝ້າຍ.

Verse 5

ततो बाल्येऽपि शुश्राव शास्त्राणि विविधानि च । देवयात्रां प्रचक्रेऽथ तीर्थे स्नाति समाहिता

ຕໍ່ມາ ແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກ ນາງກໍໄດ້ຟັງຄຳສອນແລະຄຳພີຫຼາຍປະເພດ; ຈາກນັ້ນນາງໄດ້ອອກເດີນທາງບູຊາເທວະ ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (ຕີຣຖະ)។

Verse 6

तत्र केदारदेवं च गत्वा नित्यं समाहिता । प्रातरुत्थाय गीतं च भक्त्या चक्रे तदग्रतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ໄປຫາພຣະເຈົ້າເກດາຣາ (Kedāra) ທຸກມື້ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ; ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະຮ້ອງເພງສັນລະເສີນດ້ວຍສັດທາຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ।

Verse 7

ततस्तद्गीतलौल्येन पातालात्समुपेत्य च । तक्षको वासुकिश्चैव द्विज रूपधरावुभौ

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງໃຫຍ່ໃນບົດຮ້ອງຂອງນາງ ທັກສະກະ (Takṣaka) ແລະ ວາສຸກິ (Vāsuki) ໄດ້ລຸກຂຶ້ນມາຈາກປາຕາລາ (Pātāla); ທັງສອງຮັບຮູບເປັນພຣາຫມັນ।

Verse 8

साऽपि तत्र महद्गीतं तानैः सर्वैरलंकृतम् । मूर्च्छनाभिः समोपेतं सप्तस्वरविराजितम्

ນາງເອງກໍຮ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພງໃຫຍ່ອັນສົງ່າງາມ ປະດັບດ້ວຍທຳນອງແລະລີລາສຽງທຸກຢ່າງ; ພ້ອມດ້ວຍມູຣຈະນາ (mūrcchanā) ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສຽງທັງເຈັດ (saptasvara)។

Verse 9

यतिभिश्च तथा ग्रामैर्वर्णग्रामैः पृथ ग्विधैः । ततं च विततं चैव घनं सुषिरमेव च

ດ້ວຍຈັງຫວະທີ່ວັດແທກ (yati) ແລະດ້ວຍລະບົບທຳນອງ (grāma) ພ້ອມກຸ່ມສຽງແລະພະຍາງຫຼາຍຮູບແບບ; ແລະດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີ—ສາຍ (tata), ກອງ/ຕີ (vitata), ແຂງ (ghana), ແລະລົມ (suṣira)—ການຂັບຮ້ອງຂອງນາງຈຶ່ງສົມບູນ।

Verse 10

तालकालक्रियामानवर्धमानादिकं च यत् । अविदग्धापि सा तेषां गीतांगानां द्विजांगना । केवलं कंठसंशुद्ध्या ताभ्यां तोषं समादधे

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີ່ຍວກັບຈັງຫວະ ເວລາ ວິທີການຂັບຮ້ອງ ມາດຕາ ແລະການປະດັບປະດາ—ແມ່ນແມ່ນາງບໍ່ໄດ້ຝຶກຢ່າງເປັນທາງການ ແຕ່ນາງພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາກທັງສອງພໍໃຈ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງສຽງຄໍຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 12

ततस्तद्गीतलोभेन सर्वे तत्पुरवासिनः । प्रातरुत्थाय केदारं समागच्छंति कौतुकात् । कस्य चित्त्वथ कालस्य नागौ तौ स्वपुरं प्रति । निन्युर्बलात्समुद्यम्य सर्वलोकस्य पश्यतः

ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂລບຢາກຟັງການຂັບຮ້ອງນັ້ນ ຊາວເມືອງທັງໝົດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະມາຮອດເກດາຣາດ້ວຍຄວາມພິສົດພິເສດ. ແຕ່ຕໍ່ມາອີກໄມ່ດົນ ນາກທັງສອງນັ້ນຍົກນາງຂຶ້ນດ້ວຍກຳລັງ ແລະພາໄປຫາເມືອງຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ຊາວໂລກທັງປວງເບິ່ງເຫັນ.

Verse 13

नागरूपं समाधाय रौद्रं जनविभीषणम् । भोगाग्र्येण च संवेष्ट्य पातालतलमभ्ययुः

ນາກນັ້ນໄດ້ຮັບຮູບເປັນງູອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫວາດຫວັນ ແລະໃຊ້ວົງຂອງກາຍອັນປະເສີດທີ່ສຸດພັນຮັດນາງ ກ່ອນຈະລົງໄປສູ່ຊັ້ນຕ່າງໆແຫ່ງປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້).

Verse 14

अथ तां स्वगृहं नीत्वा प्रोचतुः कामपीडितौ । भवावाभ्यां विशालाक्षि भार्या धर्मपरायणा । एतदर्थं समानीता त्वं पाताले महीतलात्

ແລ້ວນຳນາງໄປຮອດເຮືອນຂອງຕົນ ຜູ້ຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນນັ້ນໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຕາໃຫຍ່, ເຈົ້າຈະເປັນພັນລະຍາຜູ້ຊອບທຳ ແລະອຸທິດໃຈແກ່ທຳມະ ຂອງພວກເຮົາທັງສອງ. ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນຳລົງມາສູ່ປາຕາລາຈາກໂລກມະນຸດ.”

Verse 15

भट्टिकोवाच । यत्त्वं तक्षक मां शांतामनपेक्षां रतोत्सवे । आनैषीरपहृत्याशु ब्राह्मणान्वय संभवाम्

ພັດຕິກາກ່າວວ່າ: “ເພາະເຈົ້າ ໂອ ຕັກຊະກະ, ໃນຄວາມຄືກຄືນແຫ່ງກາມຕັນຫາ ໄດ້ລັກພາຂ້ອຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ—ທັງທີ່ຂ້ອຍສະງົບ ແລະບໍ່ຍິນຍອມ—ແມ່ນຂ້ອຍເກີດມາໃນສາຍພັນພຣາຫມັນ.”

Verse 16

मानुषं रूपमास्थाय पुरा मां त्वं समाश्रितः । कामोपहृतचित्तात्मा तस्मान्मर्त्यो भविष्यसि

ແຕ່ກ່ອນ, ເຈົ້າໄດ້ແປງກາຍເປັນມະນຸດເຂົ້າມາຫາຂ້າ; ຈິດໃຈ ແລະ ຕົວຕົນຂອງເຈົ້າຖືກກາມະຕັນຫາຄອບງຳ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງກາຍເປັນຄົນທຳມະດາທີ່ຕ້ອງຕາຍ.

Verse 17

यदि मां त्वं दुराचार धर्षयिष्यसि वीर्यतः । शतधा तव मूर्धाऽयं सद्य एव भविष्यति

ຖ້າເຈົ້າ ຜູ້ຊົ່ວຊ້າ ເຈົ້າພະຍາຍາມຂົ່ມຂືນຂ້າດ້ວຍ ກຳລັງ, ຫົວຂອງເຈົ້ານີ້ຈະແຕກອອກເປັນຮ້ອຍປ່ຽງໃນທັນທີ.

Verse 18

तं श्रुत्वा सुमहाशापं तस्याः स भयविह्वलः । ततः प्रसादयामास कृतांजलिपुटः स्थितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສາບແຊ່ງອັນຮຸນແຮງນັ້ນຈາກນາງ, ລາວກໍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ; ຈາກນັ້ນ, ຢືນພົມມືຂຶ້ນ, ລາວພະຍາຍາມຂໍຂະມາໂທດນາງ.

Verse 19

मया त्वं कामसक्तेन समानीता सुमोहतः । तस्मात्कुरु प्रसादं मे शापस्यांतो यथा भवेत्

ຂ້າ, ຜູ້ຕົກເປັນທາດຂອງຕັນຫາ ແລະ ຫຼົງຜິດຢ່າງໜັກ, ໄດ້ພາເຈົ້າມາທີ່ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໂຜດເມດຕາຂ້າເຖີດ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 20

सूत उवाच । एवं प्रसादिता तेन तक्षकेण द्विजात्मजा । ततः प्रोवाच तं नागं बाष्पव्याकुललोचना

ພຣະສູດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກ ພະຍານາກທັກຊະກະ ອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ, ລູກສາວຂອງພຣາມ ທີ່ມີນ້ຳຕານອງໜ້າ ຈຶ່ງເວົ້າກັບພະຍານາກນັ້ນ.

Verse 21

यदि मां मर्त्यलोके त्वं भूयो न यसि तक्षक । तत्र शापस्य पर्यंतं करिष्यामि न संशयः

«ຖ້າເຈົ້າບໍ່ໄປອີກເທື່ອໜຶ່ງສູ່ໂລກມະນຸດເພື່ອຂ້າ, ໂອ ຕັກສະກະ, ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສາບນັ້ນສິ້ນສຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे ज्ञात्वा मानुषीं स्वगृहागताम् । तक्षकेण समानीतां कामोपहतचे तसा

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ວ່າ ຍິງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂອງເຂົາ—ຖືກຕັກສະກະນຳມາ ເພາະໃຈຖືກກາມະຄອບງຳ—(ຜູ້ອື່ນໆກໍເຄື່ອນໄຫວຕາມນັ້ນ).

Verse 23

ततस्तस्य कलत्राणि महेर्ष्यासंश्रितानि च । तस्या नाशार्थमाजग्मुः कोपरक्तेक्षणानि च

ຕໍ່ມາ ພັນລະຍາຂອງເຂົາ—ຜູ້ໄດ້ໄປພຶງພາມະຫາລິສີເພາະຄວາມອິດສາ—ກໍມາດ້ວຍດວງຕາແດງດ້ວຍໂກດ, ມຸ່ງໝາຍຈະໃຫ້ນາງພິນາດ।

Verse 24

अथ तासां परिज्ञाय तक्षकः स विचेष्टितम् । वाञ्छञ्छापस्य पर्यंतं तत्पार्श्वाद्भयसंयुतः

ເມື່ອຮູ້ທັນເຈດຈຳນົງແລະຄວາມປັ່ນປ່ວນຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ, ຕັກສະກະກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ, ປາຖະໜາຈະຮອດຂອບເຂດແຫ່ງຄຳສາບ ແລະຖອນໄປຢູ່ຂ້າງນາງເພື່ອຂໍການຄຸ້ມຄອງ।

Verse 25

वज्रां नामास्मरद्विद्यां तस्या गात्रं ततस्तया । योजयामास रक्षार्थं प्राप्ता चाथ भुजंगमी

ນາງໄດ້ລະລຶກເຖິງວິທະຍາມົນຊື່ «ວັດຊຣາ» ແລະໃຊ້ອານຸພາບນັ້ນປົກປ້ອງກາຍຂອງນາງ; ແລ້ວນາງນາກິນີ (ງູເພດຍິງ) ກໍເຂົ້າມາໃກ້।

Verse 26

अदशत्तां ततः क्रुद्धा ब्राह्मणस्य सुतां सतीम् । सपत्नीं मन्यमानोच्चैः शीर्णदंष्ट्रा व्यजायत

ຕໍ່ມາ ນາງໂກດແຄ້ນ ໄດ້ກັດບຸດສາວຂອງພຣະພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນທຳ ໂດຍເຫັນວ່າເປັນເມຍຄູ່ແຂ່ງ; ແລ້ວຂີ້ວພິດຂອງນາງກໍແຕກຫັກພັງພິນາດ।

Verse 27

अथ तामपि सा क्रुद्धा शशाप द्विजसंभवा । दृष्ट्वा सापत्न्यजैर्भावैर्वर्तमानां सहेर्ष्यया

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ເກີດຈາກວົງສາພຣະພຣາຫມັນ ໂກດແຄ້ນ ແລະໄດ້ສາບແຊ່ງນາງນັ້ນອີກ ເມື່ອເຫັນນາງປະພຶດດ້ວຍອາລົມອິດສາເຫມືອນເມຍຄູ່ແຂ່ງ।

Verse 28

यस्मात्त्वं दोषहीनां मां सदोषामिव मन्यसे । तस्माद्भव द्रुतं पापे मानुषी दुःखभागिनी

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຫັນຂ້າຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ເຫມືອນຜູ້ມີຄວາມຜິດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ບາບ ຈົ່ງກາຍເປັນຍິງມະນຸດໂດຍໄວ ເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບທຸກ»।

Verse 29

अथ तां संगृहीत्वा स तक्षको नागसत्तमः । केदारायतने तस्मिन्नर्धरात्रे मुमोच ह

ຕໍ່ມາ ທັກສະກະ ນາຄາຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ອຸ້ມນາງໄວ້ ແລະໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ກໍປ່ອຍນາງໄວ້ທີ່ເຄດາຣາຍະຕະນະນັ້ນ।

Verse 30

ततः प्रोवाच तां देवीं कृतां जलिपुटः स्थितः । शापांतं कुरु मे साध्वि स्वगृहं येन याम्यहम्

ຕໍ່ມາ ລາວຢືນຢູ່ດ້ວຍມືປະນົມ ແລະກ່າວຕໍ່ນາງຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ດີ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຄຳສາບຂອງຂ້າສິ້ນສຸດ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ»।

Verse 31

भट्टिकोवाच । सौराष्ट्रविषये राजा त्वं भविष्यसि पन्नग । भूमौ रैवतको नाम भोगानां भाजनं सदा

ພັດຕິກາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຍານາກ, ເຈົ້າຈະເປັນກະສັດໃນແດນ ສອຣາດຣະ. ບນແຜ່ນດິນ ສະຖານທີ່ຊື່ ໄຣວະຕະກະ ຈະເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມສຸກສົມບູນ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຢູ່ເທື່ອ»។

Verse 32

ततश्चैव तनुं त्यक्त्वा क्षेत्रेष्वाश्रममध्यतः । संप्राप्स्यसि निजं स्थानं तत्क्षेत्रस्य प्रभावतः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນກະເສດອັນສັກສິດ ກາງອາສຣົມ, ເຈົ້າຈະລະທິ້ງກາຍນັ້ນ ແລະ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງກະເສດນັ້ນ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນແທ້ຂອງຕົນ.

Verse 33

तक्षक उवाच । एषा मम प्रिया कांता त्वया शापेन योजिता । या सा भवतु मे भार्या मानुषत्वेऽपि वर्तिते

ຕັກສະກະ ກ່າວວ່າ: «ນາງນີ້ແມ່ນຄູ່ຄອງອັນຮັກຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ຖືກຜູກມັດໂດຍຄຳສາບຂອງເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ນາງ—ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນພາວະມະນຸດ—ຈົ່ງເປັນພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 34

एत त्कुरु प्रसादं मे दीनस्य परियाचतः । माऽस्या भवतु चान्येन पुरुषेण समागमः

«ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໂຜດເມດຕາແກ່ຂ້ອຍ ຜູ້ທຸກຍາກ ແລະ ກຳລັງອ້ອນວອນ: ຂໍຢ່າໃຫ້ນາງມີການຮ່ວມສຳພັນກັບຊາຍອື່ນເລີຍ»।

Verse 35

भट्टिकोवाच । आनर्ताधिपतेरेषा भवित्री दुहिता शुभा । ततः पाणिग्रहं प्राप्य भार्या तव भविष्यति

ພັດຕິກາ ກ່າວວ່າ: «ນາງຈະເກີດເປັນທິດາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງອານັຣຕະ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານ ນາງຈະເປັນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ»។

Verse 36

क्षेमंकरीति विख्याता रूपयौवनशालिनी । त्वया सार्धं बहून्भोगान्भुक्त्वाऽथ पृथिवीतले । परलोके पुनस्त्वां वै चानुयास्यति शोभना

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ເກສະມັງກະຣີ» ມີຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ; ນາງຈະເພີດເພີນກັບເຈົ້າໃນພົນລະໂລກ ແລະໃນປະໂລກຕໍ່ໄປ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນຈະຕາມເຈົ້າອີກຄັ້ງ।

Verse 37

सूत उवाच । एवं च स तया प्रोक्तः क्षम्यतामिति सादरम् । प्रणिपत्य जगामाऽथ निजं स्थानं प्रहर्षितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຂົາດັ່ງນັ້ນ ເຂົາກໍກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ «ຂໍໃຫ້ອະໄພແກ່ຂ້າ»; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບ ແລະໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 38

साऽपि प्राप्ते निशाशेषे केदारस्य पुरः स्थिता । पुनश्चक्रे च तद्गीतं श्रुतिसौख्यकरं परम्

ເມື່ອຄືນໄດ້ສິ້ນສຸດຢ່າງສົມບູນ ນາງກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຄດາຣະ ແລະຮ້ອງບົດເພງນັ້ນອີກຄັ້ງ—ເປັນສຽງອັນສູງສຸດ ຊື່ນຫູຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 39

अथ तस्य समायाताः केदारस्य दिदृक्षवः । पुनः केदारभक्त्याढ्या ब्राह्मणाः शतशः परम्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ປາຖະໜາຈະເຫັນເຄດາຣະກໍພາກັນມາຮອດ; ບຣາຫມັນຫຼາຍຮ້ອຍຫຼາຍຮ້ອຍ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ເຄດາຣະ ກໍມາຊຸມນຸມຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 40

ते तां दृष्ट्वा समायातां भट्टिंकां तां द्विजोद्भवाम् । विस्मयेन समायुक्ताः पप्रच्छुस्तदनंत रम्

ເມື່ອເຂົາເຫັນນາງພັດຕິງກາ ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນບຣາຫມັນ ທີ່ມາຮອດນັ້ນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະພາກັນຖາມນາງທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ।

Verse 42

कस्मात्पुनः प्रमुक्ताऽसि सर्वं वद यथातथम् । अत्र नः कौतुकं जातं सुमहत्तव कारणात्

«ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຖືກປ່ອຍອີກຄັ້ງ? ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ທີ່ນີ້ພວກເຮົາເກີດຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງໃຫຍ່ ເນື່ອງຈາກເຫດການອັນພິສົດຂອງເຈົ້າ»។

Verse 43

सूत उवाच । ततः सा कथयामास सर्वं तक्षकसंभवम् । वृत्तांतं नागसंभूतं शापानुग्रहजं तथा

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລ້ວນາງໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກຕັກສະກະ—ເຫດການທີ່ເກີດຈາກນາກ ແລະລໍາດັບເຫດການທີ່ເກີດຈາກຄໍາສາບແຊ່ງກັບພຣະອະນຸກຣະຫັດ.

Verse 44

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तं सर्वं तस्याः कुटुम्बकम् । रोरूयमाणं दुःखार्तं श्रुत्वा तां तत्र चागताम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຄອບຄົວຂອງນາງທັງໝົດກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່ານາງມາຮອດ—ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍຮ້ອງໄຫ້ຄໍາຄວນ ຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ—ພວກເຂົາກໍຮີບຮ້ອນໄປຫາບ່ອນນັ້ນ.

Verse 45

अथ सा जननी तस्या वाष्प पर्याकुलेक्षणा । सस्वजे तां तथा चान्याः सख्यः स्निग्धेन चेतसा

ແລ້ວແມ່ຂອງນາງ ດວງຕາຂຸ່ນມົວດ້ວຍນ້ໍາຕາ ໄດ້ກອດນາງໄວ້; ແລະຍິງອື່ນໆ—ໝູ່ສະໜິດຂອງນາງ—ກໍກອດນາງເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍໃຈອ່ອນໂຍນແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 46

ततो निन्युर्गृहं स्वं च शृण्वंतश्च मुहुर्मुहुः । नागलोकोद्भवां वार्तां विस्य याविष्टचेतसः

ຕໍ່ມາພວກເຂົາໄດ້ນໍານາງໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ແລະຟັງເລື່ອງລາວທີ່ເກີດຈາກໂລກນາກ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ. ພວກເຂົາພິສົດໃຈ ແລະໃຈທັງໝົດຖືກດຶງໄປຢູ່ໃນເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 47

अथ तत्र पुरे पौराः सर्वे प्रोचुः परस्परम् । अयुक्तं कृतमेतेन ब्राह्मणेन दुरात्मना

ແລ້ວໃນນະຄອນນັ້ນ ຊາວເມືອງທັງປວງໄດ້ເວົ້າກັນວ່າ: «ພຣາຫມັນຜູ້ຈິດຊົ່ວນີ້ໄດ້ເຮັດການອັນບໍ່ສົມຄວນ»។

Verse 48

यदानीता सुतरुणी परहर्म्योषिता तया । अन्येषामपि विप्राणां संति नार्यो ह्यनेकशः

«ເພາະນາງໄດ້ນຳກັບຄືນມາຊຶ່ງສາວນ້ອຍອ່ອນວັຍຫຼາຍ ຜູ້ເຄີຍເປັນເມຍຂອງຊາຍອື່ນ. ແລະສຳລັບພຣາຫມັນອື່ນໆກໍມີຍິງຫຼາຍຄົນໃນທຳນອງດຽວກັນ»។

Verse 49

तरुण्यो रूपवत्यश्च वैधव्येन समन्विताः । तासामपि च सर्वासामेष न्यायो भविष्यति । योनिसंकरजो नूनं तस्मान्निर्वास्यतामिति

«ຍັງມີຍິງໜຸ່ມງາມຫຼາຍຄົນທີ່ເປັນແມ່ໝ້າຍ. ສຳລັບນາງທັງປວງ ກົດແບບດຽວກັນນີ້ຈະກາຍເປັນຂໍ້ປະຕິບັດ. ແນ່ນອນວ່າເຂົາເກີດຈາກສາຍເລືອດປົນເປື້ອນ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໄລ່ເຂົາອອກ»—ເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ।

Verse 50

एकीभूय ततः सर्वे ब्राह्मणं तं द्विजोत्तमाः । सामपूर्वमिदं वाक्यं प्रोचुः शास्त्र समुद्भवम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງປວງໄດ້ຮ່ວມໃຈເປັນໜຶ່ງ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາພຣາຫມັນນັ້ນ; ກ່ອນອື່ນເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ອີງຕາມພຣະຄຳພີຊາສະຕຣາ।

Verse 51

एषा तव सुता विप्र तरुणी रूपसंयुता । सानुरागेण नागेण पाताले च समाहृता

«ນີ້ແມ່ນລູກສາວຂອງທ່ານ ໂອ ພຣາຫມັນ—ນາງຍັງໜຸ່ມ ແລະງາມພ້ອມ. ນາງຖືກນາກາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃຫຼ ພາໄປສູ່ປາຕາລາ»។

Verse 52

तद्वक्ष्यति प्रमुक्ताहं निर्दोषा तेन रागिणा । न श्रद्धां याति लोकोऽयं शुद्धैषा समुदाहृता

ນາງຈະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍແລ້ວ, ຂ້ອຍບໍ່ມີມົນທິນ—ແມ່ນແຕ່ໂດຍຜູ້ຖືກຕັນຫາຄອບງໍາ»। ແຕ່ໂລກນີ້ບໍ່ເຊື່ອນາງ, ແມ່ນແຕ່ຖືກປະກາດວ່າບໍລິສຸດກໍຕາມ।

Verse 53

तस्माच्छुद्धिं द्विजेद्राणां प्रयच्छतु द्विजोत्तम । येनान्येषामपि प्राज्ञ विनश्यंति न योषितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທວິຊະ, ຈົ່ງປະທານວິທີແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ແກ່ຫົວໜ້າທວິຊະທັງຫຼາຍ, ເພື່ອໃຫ້—ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ—ແມ່ຍິງອື່ນໆບໍ່ພິນາດເນື່ອງຈາກຄວາມສົງໄສແລະຄໍານິນທາ।

Verse 54

बाढमित्येव स प्रोक्त्वा ततस्तां विजने सुताम् । पप्रच्छ यदि ते दोषः कश्चिदस्ति प्रकीर्तय

ລາວກ່າວວ່າ «ດີແລ້ວ» ແລ້ວຈຶ່ງນໍາລູກສາວໄປບ່ອນສະງົບ ແລະຖາມວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມຜິດອັນໃດ ຈົ່ງກ່າວອອກມາໃຫ້ຊັດ»។

Verse 55

नो चेत्प्रयच्छ संशुद्धिं ब्राह्मणानां प्रतुष्टये

ຖ້າບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະທານການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເພື່ອໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ।

Verse 56

भट्टिकोवाच । युक्तमुक्तं त्वया तात तथान्यैरपि च द्विजैः । युक्ता स्याद्योषितः शुद्धिर्द्वारातिक्रमणादपि

ພັດຕິກາກ່າວວ່າ: «ທ່ານພໍ່ເອີຍ, ຄໍາທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນຖືກຕ້ອງສົມເຫດ, ເຊັ່ນດຽວກັບທວິຊະອື່ນໆກໍໄດ້ກ່າວ. ແທ້ຈິງ ການຊໍາລະຂອງແມ່ຍິງອາດຈະຖືກຮ້ອງຂໍຢ່າງຖືກທໍາ ແມ່ນແຕ່ເພີຍຂ້າມທະນອນປະຕູ»។

Verse 57

किं पुनः परदेशं च गताया रागिणा सह । तस्मादहं न संदेहः प्रातः स्नाता हुताशनम्

«ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ» ນາງກ່າວຕໍ່ «ໃນກໍລະນີຂອງຜູ້ທີ່ໄປດິນແດນຕ່າງປະເທດກັບຊາຍຜູ້ຖືກຕັນຫາຄອບງໍາ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍບໍ່ສົງໄສ: ອາບນ້ໍາຕອນເຊົ້າແລ້ວ ຂ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໃກ້ອັກນິອັນສັກສິດ»។

Verse 58

प्रविश्य सर्वविप्राणां शुद्धिं दास्याम्य संशयम् । अहमत्र च पानं च यच्चान्यदपि किंचन । प्राशयिष्यामि संप्राप्य शुद्धिं चैव हुताशनात्

«ເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ພິທີ» ຂ້ອຍຈະມອບຄວາມບໍລິສຸດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນທັງປວງ ໂດຍບໍ່ສົງໄສ. ແລະໃນນີ້ ຂ້ອຍຈະຖວາຍນ້ໍາດື່ມ ແລະສິ່ງອື່ນໆທີ່ມີ; ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດຈາກອັກນິອັນສັກສິດແລ້ວ ຂ້ອຍຈະປ້ອນອາຫານໃຫ້ພວກເຂົາດ້ວຍ»។

Verse 59

एवमुक्तस्तया सोऽथ हर्षेण महतान्वितः । प्रातरुत्थाय दारूणि पुरबाह्ये न्ययोजयत्

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່. ຕອນເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ລາວລຸກຂຶ້ນ ແລະຈັດວາງໄມ້ຟືນໄວ້ນອກເມືອງ।

Verse 60

भट्टिकाऽपि ततः स्नात्वा शुक्लांबरधरा शुचिः । सर्वैः परिजनैः सार्धं तथा निज कुटुंबकैः

ຕໍ່ມາ ພັດຕິກາກໍອາບນ້ໍາແລ້ວບໍລິສຸດ ນຸ່ງເຄື່ອງຂາວ. ນາງໄປພ້ອມກັບບໍລິວານທັງປວງ ແລະກັບຄອບຄົວຂອງນາງເອງ।

Verse 61

प्रसन्नवदना हृष्टा विष्णुध्यानपरायणा । जगाम तत्र यत्रास्ते सुमहान्दारुपर्वतः

ນາງມີໃບໜ້າສະຫງົບ ແລະໃຈຍິນດີ ອຸທິດຕົນໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ. ນາງໄປຍັງບ່ອນທີ່ມີກອງໄມ້ຟືນໃຫຍ່ມະຫາສານ ຕັ້ງສູງດັ່ງພູເຂົາ।

Verse 62

ततो वह्निं समाधाय स्वयं तत्र द्विजोत्तमाः । प्रदक्षिणात्रयं कृत्वा प्राह चैव कृतांजलिः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ ໄດ້ຈຸດໄຟບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ; ເມື່ອເດີນວຽນຮອບສາມຮອບແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍມືປະນົມຄາລະວະ।

Verse 63

यदि मेऽस्ति क्वचिद्दोषः कामजोऽल्पोऽपि गात्रके । कृतो वाऽपि बलात्तेन तक्षकेण दुरात्मना

«ຖ້າໃນຕົວຂ້ອຍມີຄວາມຜິດບາບຢູ່ແຫ່ງໃດກໍຕາມ—ເກີດຈາກກາມຕັນຫາ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດຢູ່ເນື້ອກາຍ—ຫຼືຖືກບັງຄັບໂດຍ ຕັກສະກະ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ…»

Verse 64

अन्येनापि च केनापि भविष्यत्यथवा परः । तस्मात्प्रदहतु क्षिप्रं समिद्धोऽयं हुताशनः

«ຖ້າມັນຈະເກີດຂຶ້ນໂດຍຄົນອື່ນ ຫຼືໂດຍວິທີອື່ນໃດກໍຕາມ ກໍໃຫ້ເກີດຕາມນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ໄຟບູຊານີ້ທີ່ລຸກໂຊນດີ ເຜົາຜານກາຍນີ້ໃຫ້ໄວເຖີດ.»

Verse 65

एवमुक्त्वाऽथ सा साध्वी प्रविष्टा निजहर्म्यवत् । सुसमिद्धो हुतो वह्निर्जातो जलमयः क्षणात्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳນັ້ນ ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງນາງເອງ. ໄຟບູຊາທີ່ລຸກໂຊນດີ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບການຖວາຍບູຊາແລ້ວ ກໍກາຍເປັນນ້ຳໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 66

पपाताऽथ महावृष्टिः कुसुमानां नभस्तलात्

ຕໍ່ມາ ຈາກຟ້າເທິງ ມີຝົນດອກໄມ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຕົກລົງມາ।

Verse 67

देवदूतो विमानस्थ इदं वाक्यमुवाच ह । शुद्धासि त्वं महाभागे चारित्रै र्निजगात्रजैः

ເທວະທູດຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານສະຫວັນ ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ເຈົ້າບໍລິສຸດ ໂດຍຄຸນທຳທີ່ເກີດຈາກຈິດຈັນຍາຂອງເຈົ້າເອງ»។

Verse 68

न त्वया सदृशी चान्या काचिन्नारी भविष्यति । तिस्रः कोट्योर्धकोटी च यानि लोमानि मानुषे । प्रभवंति महाभागे सर्वगात्रेषु सर्वदा

«ບໍ່ມີຍິງອື່ນໃດຈະເທົ່າທຽມເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ—ໃນກາຍມະນຸດ ຂົນທີ່ເກີດຂຶ້ນທົ່ວອວັຍວະທຸກສ່ວນຢູ່ເທື່ອທຸກເວລາ ມີຈໍານວນສາມໂກຕິ ແລະ ເຄິ່ງໂກຕິ»។

Verse 69

तेषां मध्ये न ते साध्वि पापमेकमपि क्वचित् । तस्माच्छीघ्रं ग्रहं गच्छ निजं बांधवसंयुता

«ໃນຈໍານວນນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ຮັກສາພຣະທຳ, ບໍ່ມີບາບແມ່ນແຕ່ອັນດຽວຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປເຮືອນຂອງເຈົ້າໂດຍໄວ, ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ»។

Verse 70

कुरु कृत्यानि पुण्यानि समाराधय केशवम् । एतच्चैव चितेः स्थानं त्वदीयं जलपूरितम्

«ຈົ່ງກະທໍາກິດອັນເປັນບຸນ ແລະ ບູຊາອາຣາທະນາ ເກສະວະ ໃຫ້ດີ. ແລະສະຖານທີ່ກອງໄຟປະກອບພິທີສົບນີ້ ກໍໄດ້ເປັນຂອງເຈົ້າ—ເຕັມໄປດ້ວຍນໍ້າ»។

Verse 71

तव नाम्ना सुविख्यातं तीर्थं लोके भविष्यति । येऽत्र स्नानं करिष्यंति शयने बोधने हरेः

«ຕີຣະຖະອັນມີຊື່ສຽງ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ ໂດຍໃຊ້ຊື່ຂອງເຈົ້າ. ຜູ້ໃດອາບນໍ້າຢູ່ນີ້ ໃນຍາມພິທີທີ່ຮາຣິບັນທົມ ແລະ ຕື່ນຂຶ້ນ…»

Verse 72

ते यास्यंति परां सिद्धिं दुष्प्राप्या याऽमरैरपि । उक्त्वैवं विरता वाणी देवदूतसमुद्भवा

“ພວກເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ—ເປັນສິ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ສຽງທີ່ເກີດຈາກທູດເທວະດາກໍສງົບລົງ।

Verse 73

भट्टिका तु ततो हृष्टा प्रणम्य जनकं निजम् । नाहं गृहं गमिष्यामि किं करिष्याम्यहं गृहे

ຕໍ່ມາ ພັດຕິກາມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ກາບນົບບິດາຂອງນາງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຈະບໍ່ກັບເຮືອນ. ຢູ່ໃນເຮືອນຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ?”

Verse 74

अत्रैवाराधयिष्यामि निजतीर्थे सदाऽच्यु तम् । तथा तपः करिष्यामि भिक्षान्नकृतभोजना

“ຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະນະມັດສະການອັຈຍຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ຢ່າງສະເໝີ. ແລະຢູ່ນີ້ຂ້ອຍຈະປະພຶດຕະປະສະ ດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ—ກິນແຕ່ອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກການຂໍທານ.”

Verse 75

तस्मात्तात गृहं गच्छ स्थिताऽहं चाग्र संश्रये

“ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ທີ່ເຄົາລົບ, ຂໍໃຫ້ກັບເຮືອນໄປ. ຂ້ອຍຈະຢູ່ນີ້ ໂດຍອາໄສພຶ່ງພາສະຖານສັກສິດອັນຍິ່ງນີ້.”

Verse 76

ततः स जनकस्तस्यास्ते वाऽपि पुरवासिनः । संप्रहृष्टा गृहं जग्मुः शंसतस्तां पृथक्पृथक्

ຕໍ່ມາ ບິດາຂອງນາງ ແລະຊາວເມືອງທັງຫຼາຍກໍມີໃຈຍິນດີ ພາກັນກັບເຮືອນຂອງຕົນ—ແຕ່ລະຄົນແຍກກັນ ພາກັນສັນລະເສີນຄວາມຕັ້ງໃຈແລະຈິດປະພຶດຂອງນາງ।

Verse 77

तया त्रैविक्रमी तत्र प्रतिमा प्राग्विनिर्मिता । पश्चान्माहेश्वरं लिंगं कृत्वा प्रासादमुत्तमम्

ໂດຍນາງ ນາງໄດ້ປັ້ນພະຮູບອັນສັກສິດຂອງ ຕຣິວິກຣະມະ ໃນທີ່ນັ້ນເປັນອັນດັບທໍາອິດ. ຕໍ່ມາ ນາງຕັ້ງລິງຄະມາເຫສະວະຣະ ແລະສ້າງປະສາດອັນຍອດຢ່າງ.

Verse 78

ततः परं तपश्चक्रे भिक्षान्नकृतभोजना । शस्यमाना जनैः सर्वैश्चमत्कारपुरोद्भवैः

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະຍາ ດ້ວຍການດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານບິນທະບາດ. ປະຊາຊົນທັງປວງ ຜູ້ຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ ໄດ້ສັນລະເສີນນາງຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 79

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । यथा तस्या दृढं कायमभेद्यं संस्थितं सदा

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງທັງໝົດ ຕາມທີ່ຖືກຖາມ—ວ່າກາຍຂອງນາງແນ່ນຫນາ, ບໍ່ແຕກສະລາຍ, ບໍ່ອາດຖືກທໍາລາຍ, ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 80

सा च पश्यति चात्मानं जलमध्यगतां शुभा

ແລະນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ໄດ້ເຫັນຕົນເອງ—ສະຖິດຢູ່ກາງນ້ໍາ.