Adhyaya 114

Verse 1

सूत उवाच । सोऽपि विप्रो द्विजश्रेष्ठा विस्फोटकपरिप्लुतः । लज्जया परया युक्तो गत्वा किंचिद्वनांतरम्

Sūta ກ່າວວ່າ: ພາມ ຜູ້ນັ້ນຄືກັນ - ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ - ກໍເຕັມໄປດ້ວຍບາດແຜພຸພອງ; ດ້ວຍຄວາມອັບອາຍຢ່າງຍິ່ງ, ລາວໄດ້ອອກໄປສູ່ສ່ວນທີ່ງຽບສະຫງົບຂອງປ່າ.

Verse 2

ततो वैराग्यमापन्नो रौद्रे तपसि संस्थितः । त्यक्त्वा गृहादिकं सर्वं स्नेहं दारसुतोद्भवम्

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອບັນລຸຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ (Vairagya), ລາວໄດ້ປະຕິບັດຕົບະຢ່າງຮຸນແຮງ - ປະຖິ້ມເຮືອນແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ, ແລະ ລະຖິ້ມຄວາມຜູກພັນທີ່ເກີດຈາກພັນລະຍາແລະລູກ.

Verse 3

नियमैः संयमैश्चैव शोषयन्नात्मनस्तनुम् । किंचिज्जलाश्रयं गत्वा स्थापयित्वा महेश्वरम्

ດ້ວຍວິນັຍແລະການສຳລວມຕົນ ລາວເຮັດໃຫ້ກາຍຕົນຜອມຊູບ; ແລ້ວໄປຫາທີ່ພຶ່ງພາຂ້າງນ້ຳ ແລະສະຖາປະນາພຣະມະເຫສະວະຣ (ພຣະສິວະ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ។

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा प्रार्थयस्व यथेप्सितम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະມະເຫສະວະຣກໍພໍໃຈໃນລາວ; ພຣະອົງປາກົດໃນນິມິດ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 5

त्रिजात उवाच । मातृदोषादहं देव वैलक्ष्यं परमं गतः । मध्ये ब्राह्मणमुख्यानामानर्त्ताधिपतेस्तथा

ຕຣິຊາຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຂອງແມ່ ຂ້າພະອົງຕົກຢູ່ໃນຄວາມອັບອາຍຢ່າງຫນັກ—ທັງທ່າມກາງພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ແລະຕໍ່ໜ້າເຈົ້າຜູ້ຄອງອານັຣຕະ.”

Verse 6

अहं शक्नोमि नो वक्तुं कस्यचिद्दर्शितुं विभो । त्रिजातोऽस्मीति विज्ञाय भूरिविद्यान्वितोऽपि च

“ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານ, ຂ້າພະອົງບໍ່ອາດເວົ້າກັບໃຜ ຫຼືປາກົດຕົນໃຫ້ໃຜເຫັນໄດ້; ແມ່ນແຕ່ມີວິຊາຫຼາຍ ເມື່ອຜູ້ຄົນຮູ້ວ່າ ‘ຂ້າພະອົງແມ່ນຕຣິຊາຕະ’ ກໍພາກັນຫຼີກໜີ.”

Verse 7

तस्मात्सर्वोत्तमस्तेषामहं चैव द्विजन्मनाम् । यथा भवामि देवेश तथा नीतिर्विधीयताम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງວາງວິທີການເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະອົງເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).”

Verse 8

श्रीभगवानुवाच । चमत्कारपुरे विप्रा ये वसंति द्विजोत्तम । तेषां सर्वोत्तमो नूनं मत्प्रसादाद्भविष्यसि

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນບັນດາພຣາຫມັນທີ່ພັກອາໄສໃນເມືອງ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ, ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຍິ່ງສຸດແນ່ນອນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ»។

Verse 9

तस्मात्कालं प्रतीक्षस्व कञ्चित्त्वं ब्राह्मणोत्तम । समये समनुप्राप्ते त्वां च नेष्यामि तत्र वै

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຄອຍຖ້າອີກໄລຍະໜຶ່ງ. ເມື່ອເວລາອັນສົມຄວນມາຮອດ, ເຮົາຈະນໍາເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນແນ່ນອນ»។

Verse 10

एवमुक्त्वा स देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । ब्राह्मणोऽपि तपस्तेपे तथा संपूजयन्हरम्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ພຣາຫມັນນັ້ນກໍປະພຶດຕະປະ ແລະບູຊາພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນຄວນ.

Verse 11

कस्यचित्त्वथ कालस्य मत्कारपुरे द्विजाः । मौद्गल्यान्वयसंभूतो देवरातोऽभवद्द्विजः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງສ່ວນ ໃນເມືອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ມັດກາຣະປຸຣະ ມີຊາຍຜູ້ເປັນດວິຊະຊື່ ເທວະຣາຕະ ເກີດມາໃນສາຍຕະກູນ ເມົາດກັລຍະ.

Verse 12

तस्य पुत्रः क्रथोनाम यौवनोद्धतविग्रहः । सदा गर्वसमायुक्तः पौरुषे च व्यवस्थितः

ບຸດຂອງລາວຊື່ ກຣະຖະ; ໃນວັຍໜຸ່ມກໍຫຍິ່ງຍະໂສ ແລະຫຍິ່ງທະນົງ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງຢູ່ເສມອ ແລະມຸ່ງມັ່ນໃນການສະແດງພະລັງຊາຍ.

Verse 13

स कदाचिद्ययौ विप्रो नागतीर्थं प्रति द्विजाः । श्रावणस्यासिते पक्षे पंचम्यां पर्यटन्वने

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ ນາຄະຕີຣຖະ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເດີນທ່ອງປ່າ ໃນວັນປັນຈະມີ ຂອງປັກດຳ ເດືອນສຣາວະນະ.

Verse 14

अथापश्यत्स नागेन्द्रतनयं भूरिवर्च्चसम् । रुद्रमालमिति ख्यातं जनन्या सह संगतम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຫັນ ບຸດຂອງພະຍານາຄະຈອມກະສັດ ມີສະຫວ່າງໄສອັນຫຼາຍ, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ «ຣຸດຣະມາລະ», ຢູ່ຮ່ວມກັບແມ່ຂອງລາວ.

Verse 15

अथाऽसौ तं समालोक्य सुलघुं सर्प पुत्रकम् । जलसर्पमिति ज्ञात्वा लगुडेन व्यपोथयत्

ເມື່ອເຫັນ ລູກນາຄະນ້ອຍຫຼາຍນັ້ນ ລາວເຂົ້າໃຈວ່າເປັນງູນ້ຳທົ່ວໄປ ແລ້ວກໍໄດ້ຟາດດ້ວຍຄອນ.

Verse 16

हन्यमानेन तेनाथ प्रमुक्तः सुमहान्स्वनः । हा मातस्तात तातेति विपन्नोऽस्मि निरागसः

ເມື່ອຖືກຕີຢູ່ນັ້ນ ກໍມີສຽງຮ້ອງດັງຫຼາຍປະທຸຂຶ້ນວ່າ: «ໂອ ແມ່ເອີຍ! ໂອ ພໍ່ເອີຍ! ພໍ່ເອີຍ!»—«ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງພິນາດ ແມ່ນທັງທີ່ບໍ່ມີຜິດ».

Verse 17

सोऽपि श्रुत्वाऽथ तं शब्दं ब्राह्मणो मानुषोद्भवम् । सर्पस्य भयसंत्रस्तः सत्वरं स्वगृहं ययौ

ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ດັ່ງມາຈາກມະນຸດ ຈຶ່ງຕົກໃຈຢ້ານນາຄະ ແລະຮີບຮ້ອນກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ.

Verse 18

अथ सा जननी तस्य निष्क्रांता सलिलाश्रयात् । यावत्पश्यति तीरस्थं तावत्पुत्रं निपातितम्

ແລ້ວແມ່ຂອງເຂົາກໍອອກຈາກທີ່ພັກພິງໃນນ້ຳ; ເມື່ອນາງເບິ່ງໄປຫາຝັ່ງ ນາງເຫັນລູກຊາຍນອນລົ້ມຢູ່ທີ່ຝັ່ງນັ້ນ.

Verse 19

ततो मूर्च्छामनुप्राप्ता दृष्ट्वा पुत्रं तथाविधम् । यष्टिप्रहारनिर्भिन्नं सर्वांगरुधिरोक्षितम्

ແລ້ວນາງກໍຫມົດສະຕິ ເມື່ອເຫັນລູກຊາຍຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ—ຖືກຟາດດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນຈົນແຕກຮ້າວ ແລະເລືອດຊຸ່ມທົ່ວກາຍ.

Verse 20

अथ लब्ध्वा पुनः संज्ञां प्रलापानकरोद्बहून् । करुणं शोकसंतप्ता वाष्पपर्याकुलेक्षणा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນາງໄດ້ສະຕິຄືນມາ ນາງກໍຮ້ອງຄໍາຄວນຫາຫຼາຍປະການ ດ້ວຍສຽງອັນເສົ້າສະເທືອນໃຈ; ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໃຈ ດວງຕາຂຸ່ນຄືກັບເມກເພາະນ້ຳຕາທີ່ສັ່ນໄຫວ.

Verse 21

हाहा पुत्र परित्यक्त्वा मां च क्वासि विनिर्गतः । अनावृत्तिकरं स्थानं किं स्नेहो नास्ति ते मयि

«ອ້າຍໆ ລູກເອີຍ! ປະຖິ້ມແມ່ໄວ້ແລ້ວ ເຈົ້າອອກໄປຢູ່ໃສ? ເຈົ້າໄດ້ໄປສູ່ສະຖານທີ່ທີ່ບໍ່ມີການກັບຄືນບໍ? ໃນໃຈເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ແມ່ບໍ?»

Verse 22

केन त्वं निहतः पुत्र पापेन च दुरात्मना । निष्पापोऽपि च पुत्र त्वं कस्य क्रुद्धोऽद्यवै यमः

«ໃຜເປັນຜູ້ຂ້າເຈົ້າ ລູກເອີຍ—ຄົນບາບ ໃຈຊົ່ວຜູ້ໃດ? ເຖິງເຈົ້າຈະບໍ່ມີຜິດ ລູກເອີຍ, ມື້ນີ້ພະຍົມຣາຊະໂກດໃສ່ໃຜແທ້?»

Verse 23

सपुरस्य सराष्ट्रस्य सकुटुंबस्य दुर्मतेः । येन त्वं निहतोऽद्यापि पंचम्यां पूजितो न च

ຂໍໃຫ້ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ—ພ້ອມທັງເມືອງ ອານາຈັກ ແລະວົງຕະກູນທັງໝົດ—ຜູ້ທີ່ຂ້າເຈົ້າ ບໍ່ໃຫ້ໄດ້ຮັບການນັບຖື ແມ່ນແຕ່ໃນວັນປັນຈະມີກໍຕາມ।

Verse 24

रजसा क्रीडयित्वाऽद्य समागत्य चिरादथ । कामेनोत्संगमागत्य ग्लानिं नैष्यति चांबरम्

ມື້ນີ້ ຫຼັງຈາກຫຼິ້ນໃນຝຸ່ນດິນ ເຈົ້າຈະກັບມາຕອນສິ້ນວັນຫຼັງຈາກຫາຍໄປດົນ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຄິດຮອດ ເຈົ້າຈະປີນຂຶ້ນມານັ່ງໃນຕັກຂ້ອຍ ເຮັດໃຫ້ເສື້ອຜ້າເຈົ້າເປື້ອນ ແລະຍັບຍຸ່ງ।

Verse 25

गद्गदानि मनोज्ञानि जनहास्यकराणि च । त्वया विनाऽद्य वाक्यानि को वदिष्यति मे पुरः

ຄໍາເວົ້າຕິດຂັດນ້ອຍໆ ແຕ່ນ່າຮັກ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫົວເຮາະ—ມື້ນີ້ເມື່ອບໍ່ມີເຈົ້າ ໃຜຈະເວົ້າຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ?

Verse 26

पितुरुत्संगमाश्रित्य कूर्चाकर्षणपूर्वकम् । कः करिष्यति पुत्राऽद्य सतोषं भवता विना

ເກາະກຽວຢູ່ໃນຕັກພໍ່ ແລ້ວກ່ອນອື່ນດຶງຈຸກຜົມຂອງພໍ່—ລູກເອີຍ ມື້ນີ້ບໍ່ມີເຈົ້າ ໃຜຈະເຮັດແບບນັ້ນ ແລະນໍາຄວາມອິ່ມໃຈມາໃຫ້?

Verse 27

निषिद्धोऽसि मया वत्स त्वमायातोऽनुपृष्ठतः । मर्त्यलोकमिमं तात बहुदोषसमाकुलम्

ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍໄດ້ຫ້າມເຈົ້າແລ້ວ ແຕ່ເຈົ້າກໍຍັງຕາມຫຼັງມາ. ລູກເອີຍ, ໂລກມະນຸດນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຂໍ້ບົກພ່ອງນານາ.

Verse 28

एवं विलप्य नागी सा संक्रुद्धा शोककर्षिता । तं मृतं सुतमादाय जगामानंतसंनिधौ

ດັ່ງນັ້ນ ນາງນາກີຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ ດ້ວຍໂທສະ ແລະຄວາມໂສກທີ່ກົດທັບ; ນາງອຸ້ມລູກຊາຍທີ່ຕາຍ ໄປຫາພຣະອະນັນຕະ.

Verse 29

ततस्तदग्रतः क्षिप्त्वा तं मृतं निजबालकम् । प्रलापानकरोद्दीना वियुक्ता कुररी यथा

ແລ້ວນາງໂຍນລູກນ້ອຍທີ່ຕາຍນັ້ນໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອະນັນຕະ; ນາງຜູ້ທຸກທ້ອນກໍ່ຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນອີກ ເຫມືອນນົກກຸຣະຣີທີ່ພັດພາກຈາກຄູ່.

Verse 30

नागराजोऽपि तं दृष्ट्वा स्वपुत्रं विनिपातितम् । जगाम सोऽपि मूर्च्छां च पुत्रशोकेन पीडितः

ນາກະຣາຊາເຫັນລູກຊາຍຂອງຕົນນອນລົ້ມຕາຍ ກໍ່ຕົກໃນອາການສະຫຼົບ ເພາະຖືກຄວາມໂສກລູກກົດທັບ.

Verse 31

ततः सिक्तो जलैः शीतैः संज्ञां लब्ध्वा स कृच्छ्रतः । प्रलापान्कृपणांश्चक्रे प्राकृतः पुरुषो यथा

ແລ້ວເມື່ອຖືກພອຍນ້ຳເຢັນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ສະຕິຄືນມາຢ່າງລຳບາກ; ແລະເລີ່ມເວົ້າຄຳຄ່ຳຄວນອັນນ່າສົງສານ ເຫມືອນຊາຍທົ່ວໄປ.

Verse 32

एतस्मिन्नंतरे नागाः सर्वे तत्र समागताः । रुरुदुर्दुःखिताः संतो बाष्पपर्याकुलेक्षणाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາກທັງປວງກໍ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ພວກເຂົາເສົ້າໂສກ ແລະຮ້ອງໄຫ້ ດວງຕາພະລຸງພະລັງດ້ວຍນ້ຳຕາ.

Verse 33

वासुकिः पद्मजः शंखस्तक्षकश्च महाविषः । शंखचूडः सचूडश्च पुंडरीकश्च दारुणः

ວາສຸກິ, ປັດມະຈະ, ສັງຄະ, ຕັກສະກະ, ມະຫາວິສະ, ສັງຄະຈູດະ, ສະຈູດະ ແລະ ປຸນດະຣີກະ ຜູ້ດຸຮ້າຍ—ນາກເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ມາຊຸມນຸມ।

Verse 34

अञ्जनो वामनश्चैव कुमुदश्च तथा परः । कम्बलाश्वतरौ नागौ नागः कर्कोटकस्तथा

ອັນຈະນະ, ວາມະນະ, ກຸມຸດ ແລະ ອື່ນອີກໜຶ່ງ; ນາກສອງອົງ ກັມບະລະ ແລະ ອັດສະວະຕະຣະ; ພ້ອມທັງ ນາກ ກັກໂກຕະກະ ກໍມາຊຸມນຸມເຊັ່ນກັນ।

Verse 35

पुष्पदंतः सुदंतश्च मूषको मूषकादनः । एलापत्रः सुपत्रश्च दीर्घास्यः पुष्पवाहनः

ປຸດສະປະດັນຕະ, ສຸດັນຕະ, ມູສະກະ, ມູສະກາດະນະ, ເອລາປັດຕະຣະ, ສຸປັດຕະຣະ, ດີຣຄາສະຍະ ແລະ ປຸດສະປະວາຫະນະ—ນາກເຫຼົ່ານີ້ກໍມາເຊັ່ນກັນ।

Verse 36

एते चान्ये तथा नागास्तत्राऽयाताः सहस्रशः । पुत्रशोकाभिसतप्तं ज्ञात्वा तं पन्नगाधिपम्

ນາກເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ນາກອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ ພາກັນມາຮອດທີ່ນັ້ນເປັນພັນໆ ເພາະຮູ້ວ່າ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພະນະຄະ ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເພາະລູກຊາຍ।

Verse 37

ततः संबोध्य ते सर्वे तमीशं पवनाशनम् । पूर्ववृत्तैः कथोद्भेदैर्दृष्टांतैर्विविधैरपि

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ປຸກໃຈ ແລະ ປອບໂຍນຈອມເຈົ້ານັ້ນ—ພະວະນາຊະນະ—ໂດຍເລົ່າເລື່ອງເກົ່າກ່ອນ, ນິທານປະກອບຄຳ, ແລະ ຕົວຢ່າງຫຼາຍປະເພດ।

Verse 38

एवं संबोधितस्तैस्तु चिरात्पन्नगसत्तमः । अग्निदाह्यं ततश्चक्रे तस्य पुत्रस्य दुःखितः

ເມື່ອຖືກເຂົາເຈົ້າເອີ້ນກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປດົນ ນາກຜູ້ປະເສີດຍັງໂສກເສົ້າ ແລ້ວຈັດພິທີເຜົາສົບດ້ວຍໄຟ (ອັກນິດາຫ) ໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍຂອງຕົນ।

Verse 39

जलदानस्य काले च सर्पान्सर्वानुवाच सः । सर्वान्नागान्प्रदानार्थं तोयस्य समुपस्थितान्

ແລະໃນເວລາຖວາຍນ້ຳ (ຊະລະດານ) ລາວໄດ້ເວົ້າກັບງູທັງປວງ ຄືນາກທັງຫມົດທີ່ມາຊຸມນຸມເພື່ອຖວາຍນ້ຳ។

Verse 40

नाहं तोयं प्रदास्यामि स्वपुत्रस्य कथंचन । भवद्भिः प्रेरितोऽप्येवं तथान्यैरपि बांधवैः

“ຂ້ອຍຈະບໍ່ຖວາຍນ້ຳແມ່ນແຕ່ຫຍອດດຽວໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດ; ແມ່ນແຕ່ຖືກພວກເຈົ້າຊັກຊວນ ຫຼືຖືກຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆກໍຕາມ.”

Verse 41

यावत्तस्य न दुष्टस्य मम पुत्रांतकारिणः । सदारपुत्रभृत्यस्य विहितो न परिक्षयः

“ຕາບໃດທີ່ການພິນາດຍັງບໍ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ຄົນຊົ່ວນັ້ນ—ຜູ້ຂ້າລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ—ພ້ອມທັງເມຍ, ລູກ, ແລະຄົນຮັບໃຊ້ຂອງລາວ, ຂ້ອຍຈະບໍ່ຖວາຍ.”

Verse 42

एवमुक्त्वा ततः शेषः शोधयामास तं द्विजम् । येन संसूदितः पुत्रो दंडकाष्ठेन पाप्मना

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຊສະ (Śeṣa) ກໍເລີ່ມຕົ້ນຕາມຫາ ແລະສືບສວນພຣາຫມັນນັ້ນ—ຜູ້ບາບທີ່ໄດ້ຂ້າລູກຊາຍດ້ວຍໄມ້ທ່ອນ (ຄັນໄມ້).

Verse 43

ततः प्रोवाच तान्नागान्पार्श्वस्थान्पन्नगाधिपः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यांतु मे सुहृदुत्तमाः

ຈາກນັ້ນ ຈ້າວແຫ່ງພະຍານາກ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບເຫຼົ່ານາກທີ່ຢືນຢູ່ໃກ້ໆວ່າ: "ຈົ່ງໄປເຖີດ ເພື່ອນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງຂ້າ ໄປຍັງດິນແດນສັກສິດແຫ່ງ Hatakeshwara."

Verse 44

पुत्रघ्नं तं निहत्याऽशु सकुटुम्बपरिग्रहम् । चमत्कारपुरं सर्वं भक्षणीयं ततः परम्

"ຈົ່ງຂ້າຜູ້ຂ້າລູກຊາຍຄົນນັ້ນ ພ້ອມກັບຄອບຄົວທັງໝົດຂອງມັນໂດຍໄວ; ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມືອງ Camatkarapura ທັງໝົດຈະຕ້ອງຖືກກືນກິນ."

Verse 45

तत्रैव वसतिः कार्या समस्तैः पन्नगोत्तमैः । यथा भूयो वसेन्नैव तथा कार्यं च तत्पुरम्

"ພວກເຈົ້າເຫຼົ່ານາກຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍຕ້ອງອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ເມືອງນັ້ນຕ້ອງຖືກຈັດການເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີໃຜອາໄສຢູ່ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ."

Verse 46

एवमुक्तास्ततस्तेन नागाः प्राधान्यतः श्रुताः । गत्वाथ सत्वरं तत्र प्रथमं तं द्विजोत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ເຫຼົ່ານາກຊັ້ນນຳທີ່ໄດ້ຟັງຄຳຂອງພະອົງ ກໍຮີບໄປທີ່ນັ້ນຢ່າງໄວວາ ແລະ ເຂົ້າໄປຫາພາມຜູ້ປະເສີດນັ້ນກ່ອນ.

Verse 47

देवरातसुतं सुप्तं भक्षयित्वा ततः परम् । तत्कुटुंबं समग्रं च क्रोधेन महतान्विताः

ຫຼັງຈາກກືນກິນລູກຊາຍຂອງ Devarata ໃນຂະນະທີ່ລາວນອນຫຼັບ, ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ໄດ້ກືນກິນຄອບຄົວທັງໝົດຂອງລາວເຊັ່ນກັນ.

Verse 48

ततोऽन्यानपि संक्रुद्धा बालान्वृद्धान्कुमारकान् । भक्षयामासुः सर्वे ते तिर्यग्योनिगता अपि

ແລ້ວພວກນັ້ນໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ກໍກິນຄົນອື່ນອີກ—ເດັກນ້ອຍ, ຄົນເຖົ້າ, ແລະຊາວໜຸ່ມ; ທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນເກີດໃນຄອບສັດ ກໍຍັງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 49

एतस्मिन्नंतरे जातः पुरे तत्र सुदारुणः । आक्रंदो ब्राह्मणेंद्राणां सर्पभक्षणसंभवः

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນເມືອງນັ້ນ ມີສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນນ່າສະພຶງກົວ ເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ ເນື່ອງຈາກງູກິນຄົນ.

Verse 50

तत्र भूमौ तथाऽन्यच्च यत्किंचिदपि दृश्यते । तत्सर्वं पन्नगैर्व्याप्तं रौद्रैः कृष्णवपुर्धरैः

ທີ່ນັ້ນ ເທິງພື້ນດິນ ແລະສິ່ງໃດໆທີ່ເຫັນໄດ້ ທັງໝົດຖືກງູປົກຄຸມໄປທົ່ວ; ງູເຫຼົ່ານັ້ນດຸຮ້າຍ ມີກາຍສີດຳຄ່ຳ.

Verse 51

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः केचिन्मृत्युवशं गताः । विषसं घूर्णिताः केचित्पतिता धरणीतले

ໃນຂະນະນັ້ນ ບາງຄົນຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ; ບາງຄົນມືນວຽນເນື່ອງຈາກພິດ ແລ້ວລົ້ມລົງເທິງຜືນດິນ.

Verse 52

अन्ये गृहादिकं सर्वं परित्यज्य सुतादि च । वित्रस्ताः परिधावंति वनमुद्दिश्य दूरतः

ຄົນອື່ນໆ ປະຖິ້ມເຮືອນແລະຂອງທັງໝົດ ພ້ອມທັງລູກຫຼານແລະຍາດພີ່ນ້ອງ; ດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ພວກເຂົາວິ່ງວຸ່ນວາຍ ມຸ່ງໜ້າໄປຫາປ່າອັນໄກ.

Verse 53

अन्ये मंत्रविदो विप्राः प्रयतंते समंततः । मंदं धावंति संत्रस्ता गृहीत्वौषधयः परे

ພຣາຫມັນບາງພວກ ຜູ້ຊໍານານມົນຕຣາ ພາກພຽນທຸກທິດ; ອີກພວກໜຶ່ງຕົກໃຈ ແລ່ນຊ້າໆ ພ້ອມຖືຢາສົມຸນໄພໄປດ້ວຍ.

Verse 54

एवं तत्पुरमुद्दिश्य सर्वे ते पन्नगोत्तमाः । प्रचरंति यथा कश्चिन्न तत्र ब्राह्मणो वसेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເລັ່ງເປົ້າໄປທີ່ນະຄອນນັ້ນ ພະຍານາກຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ກໍເຄື່ອນໄຫວໄປມາ ຈົນບໍ່ໃຫ້ພຣາຫມັນໃດໆ ອາໄສຢູ່ໄດ້.

Verse 55

अथ शून्यं पुरं कृत्वा सर्वे ते पन्नगोत्तमाः । व्यचरन्स्वेच्छया तत्र तीर्थेष्वायतनेषु च

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຮັດໃຫ້ນະຄອນເປົ່າຫວ່າງແລ້ວ ພະຍານາກຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ກໍພາກັນທ່ອງໄປຕາມໃຈ ທັງຕາມຕີຣຖະ ແລະຕາມສະຖານສັກສິດດ້ວຍ.

Verse 56

न कश्चित्पन्नगः क्षेत्रात्त्यक्त्वा निर्याति बाह्यतः । प्रविशेन्न परः कश्चित्तत्र क्षेत्रे च मानवः

ບໍ່ມີນາກໃດໆ ອອກຈາກເຂດສັກສິດນັ້ນໄປພາຍນອກ; ແລະບໍ່ມີມະນຸດອື່ນໃດໆ ເຂົ້າມາໃນເຂດນັ້ນເລີຍ.

Verse 57

व्यवस्थैवं समुद्भूता सर्पाणां मानुषैः सह । वधभक्षणजा न्योन्यं बाह्याभ्यंतरसंभवा

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ຕົກລົງໜຶ່ງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງນາກກັບມະນຸດ; ເກີດຈາກການຂ້າແລະການກິນກັນໄປມາ ທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນເຂດນັ້ນ.

Verse 58

एतस्मिन्नंतरे शेषो मुक्त्वा दुःखं सुतोद्भवम् । प्रहृष्टः प्रददौ तोयं तस्य जातिभिरन्वितः

ໃນຂະນະນັ້ນ ເສສະ ພົ້ນຈາກຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກບຸດ ແລ້ວຍິນດີ ໄດ້ປະທານນ້ຳ ພ້ອມດ້ວຍວົງວານນາກຂອງຕົນຕາມມາ।

Verse 59

अथ ते ब्राह्मणाः केचित्सर्पेभ्यो भयविह्वलाः । सशोका दिङ्मुखान्याशु ते सर्वे संगता मिथः

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນບາງຄົນ ຕົກໃຈດ້ວຍຄວາມຢ້ານນາກ ມີໃຈໂສກ ໄດ້ຫັນໜ້າໄປຫາທິດທັງຫຼາຍຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະທຸກຄົນກໍມາຊຸມນຸມກັນ।

Verse 60

ततो वनं समाजग्मुस्त्रिजातो यत्र संस्थितः । हरलब्धवरो हृष्टः सुमहत्तपसि स्थितः

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາໄປຫາປ່າ ທີ່ຕຣິຈາຕະພັກອາໄສຢູ່; ລາວຍິນດີ ເພາະໄດ້ຮັບພອນຈາກ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະສິອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 61

स दृष्ट्वा ताञ्जनान्सर्वांस्तथा दुःखपरिप्लुतान् । पुत्रदारादिकं स्मृत्वा रुदतः करुणं बहु

ລາວເຫັນຜູ້ຄົນທັງຫມົດນັ້ນ ຖືກຄວາມໂສກທ່ວມທັບ; ແລ້ວລະລຶກເຖິງບຸດ ເມຍ ແລະອື່ນໆ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມສົງສານຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 62

सोऽपि दुःखसमायुक्तो दृष्ट्वा तान्स्वपुरोद्भवान् । ब्राह्मणेंद्रांस्ततः प्राह बाष्पव्याकुललोचनः

ລາວກໍມີຄວາມໂສກປົກຄຸມ; ເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ມາຈາກເມືອງຂອງຕົນ ຈຶ່ງກ່າວກັບບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ ດ້ວຍດວງຕາທີ່ພະລຸງພະລັງໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ।

Verse 63

शृण्वंतु ब्राह्मणाः सर्वे वचनं मम सांप्रतम् । मया विनिर्गतेनैव तत्पुरात्तोषितो हरः

ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນທັງປວງ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າໃນບັດນີ້. ໂດຍການອອກໄປຈາກນະຄອນນັ້ນຂອງຂ້າເອງ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍພໍພຣະໄທ.

Verse 64

तेन मह्यं वरो दत्तो वांछितो द्विजसत्तमाः । गृहीतो न मयाद्यापि प्रार्थयिष्यामि सांप्रतम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ພອນທີ່ຂ້າປາຖະໜາໄດ້ຖືກປະທານແກ່ຂ້າແລ້ວ. ແຕ່ຂ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາ; ບັດນີ້ຂ້າຈະອ້ອນວອນ.

Verse 65

यथा स्यात्संक्षयस्तेषां नागानां सुदुरात्मनाम् । यैः कृतं नः पुरं कृत्स्नमुद्रसं पापकर्मभिः

ຂໍໃຫ້ນາກາທີ່ຊົ່ວຊ້າຢ່າງຫນັກໜ່ວງເຫຼົ່ານັ້ນ ຈົ່ງຖືກທໍາລາຍ. ເພາະກຳຊົ່ວຂອງເຂົາເຈົ້າ ນະຄອນທັງປວງຂອງພວກເຮົາຈຶ່ງກາຍເປັນເມືອງຮ້າງ ແລະພິນາດ.

Verse 66

एवमुक्त्वाऽथ विप्रः स त्रिजातः परमेश्वरम् । प्रार्थयामास मे देव तं वरं यच्छ सांप्रतम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນ ຊື່ ຕຣິຊາຕະ ໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະປະຣະເມສະວະຣະວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າ ຂໍຈົ່ງປະທານພອນນັ້ນໃນບັດນີ້.”

Verse 67

ततः प्रोवाच देवेशः प्रार्थयस्व द्रुतं द्विज । येनाभीष्टं प्रयच्छामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ແລ້ວພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຂໍໃຫ້ໄວ ໂອ ພຣາຫມັນ. ໂດຍວິທີນີ້ ຂ້າຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.”

Verse 68

त्रिजात उवाच । नागैरस्मत्पुरं कृत्स्नं कृतं जनविवर्जितम् । तत्तस्मात्ते क्षयं यांतु सर्वे वृषभवाहन

ຕຣິຊາຕາ ກ່າວວ່າ: «ພວກນາກໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມືອງຂອງພວກເຮົາທັງໝົດກາຍເປັນເມືອງວ່າງເປົ່າບໍ່ມີຜູ້ຄົນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິຊະບະວາຫະນ), ຂໍໃຫ້ພວກນັ້ນທັງໝົດໄປສູ່ຄວາມພິນາດ»។

Verse 69

येन तत्पूर्यते विप्रैर्भूयोऽपि सुरसत्तम । ममापि जायते कीर्तिः स्वस्थानोद्धरणोद्भवा

«ເພື່ອໃຫ້ເມືອງນັ້ນຖືກເຕີມເຕັມອີກຄັ້ງດ້ວຍພວກພຣາຫມັນ, ໂອ້ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາເທວະ; ແລະເພື່ອໃຫ້ກຽດຊື່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເກີດຂຶ້ນ—ເກີດຈາກການຟື້ນຟູຖິ່ນຖານຂອງຕົນ»।

Verse 70

श्रीभगवानुवाच । नायुक्तं विहितं विप्र पन्नगैस्तैर्महात्मभिः । निर्दोषश्चापि पुत्रोऽत्र येषां विप्रेण सूदितः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ໂອ້ພຣາຫມັນ, ຂໍ້ບັນຍັດທີ່ພວກພະນະກະຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນວາງໄວ້ ບໍ່ຖືກຄວນ. ເພາະຢູ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ລູກຊາຍຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ກໍຖືກພຣາຫມັນຂ້າເສຍ»។

Verse 71

विशेषेण द्विजश्रेष्ठ संप्राप्ते पंचमीदिने । तत्राऽपि श्रावणे मासि पूज्यंते यत्र पन्नगाः

«ໂດຍພິເສດ ໂອ້ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາທະວິຊະ, ເມື່ອວັນຈັນທຣະທີ 5 ມາຮອດ; ແລະໂດຍພິເສດໃນເດືອນ ສຣາວະນະ (Śrāvaṇa), ທີ່ນັ້ນພວກນາກຖືກບູຊາ»।

Verse 72

तस्मात्तेऽहं प्रवक्ष्यामि सिद्धमंत्रमनुत्तमम् । यस्योच्चारणमात्रेण सर्प्पाणां नश्यते विषम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກແກ່ເຈົ້າເຖິງມັນຕຣາອັນສູງສຸດ ແລະສຳເລັດຜົນ (ສິດທະມັນຕຣາ); ເພີຍແຕ່ອອກສຽງມັນ ພິດຂອງງູທັງຫຼາຍກໍຖືກທຳລາຍ»។

Verse 73

तं मंत्रं तत्र गत्वा त्वं तद्विप्रैरखिलैर्वृतः । श्रावयस्व महाभाग तारशब्देन सर्वशः

ເຈົ້າຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລະມີພຣາຫມັນທັງປວງລ້ອມຮອບ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງໃຫ້ປະກາດມັນຕຣານັ້ນທົ່ວທຸກແຫ່ງ ດ້ວຍສຽງ «ຕາຣາ».

Verse 74

तं श्रुत्वा ये न यास्यंति पातालं पन्नगाधमाः । युष्मद्वाक्याद्भविष्यंति निर्विषास्ते न संशयः

ຜູ້ໃດເປັນງູຊົ່ວ ໄດ້ຍິນແລ້ວບໍ່ລົງໄປປາຕາລາ, ໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ ພວກນັ້ນຈະເປັນຜູ້ປາສະຈາກພິດ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 75

त्रिजात उवाच । ब्रूहि तं मे महामंत्रं सर्वतीक्ष्णविनाशनम् । येन गत्वा निजं स्थानं सर्पानुत्सादयाम्यहम्

ຕຣິຊາຕາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງມະຫາມັນຕຣານັ້ນ ຜູ້ທຳລາຍອັນຕະລາຍອັນຮ້າຍແຮງທັງປວງ; ໂດຍມັນ ຂ້ອຍຈະໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະປາບງູທັງຫຼາຍ.”

Verse 76

श्रीभगवानुवाच । गरं विषमिति प्रोक्तं न तत्रास्ति च सांप्रतम् । मत्प्रसादात्त्वया ह्येतदुच्चार्यं ब्राह्मणोत्तम

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ກະຣະ’ ຄືພິດ ບັດນີ້ຈະບໍ່ຫຼືອຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ນີ້ແຫຼະເຈົ້າຄວນເປົ່າອອກເປັນສຽງ.”

Verse 77

न गरं न गरं चैतच्छ्रुत्वा ये पन्नगाधमाः । तत्र स्थास्यंति ते वध्या भविष्यंति यथासुखम्

ເມື່ອງູຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຍິນວ່າ “ບໍ່ມີພິດ, ບໍ່ມີພິດ!” ພວກມັນຈະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ຄວນຖືກຂ້າ ແລະຈະຖືກຈັດການຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 78

अद्यप्रभृति तत्स्थानं नगराख्यं धरातले । भविष्यति सुविख्यातं तव कीर्तिविवर्धनम्

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ສະຖານທີ່ນັ້ນໃນໂລກຈະມີນາມວ່າ «ນະຄະຣະ»; ຈະໂດງດັງກວ້າງຂວາງ ແລະເພີ່ມພູນກຽດສັກຂອງທ່ານ।

Verse 79

तथान्योपि च यो विप्रो नागरः शुद्धवंशजः । नगराख्येन मंत्रेण अभिमंत्र्य त्रिधा जलम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ພຣາຫມັນອື່ນໃດກໍຕາມ—ເປັນນາຄະຣະ ແລະເກີດຈາກວົງສາບໍລິສຸດ—ເມື່ອອະພິມັນຕຣານ້ຳສາມເທື່ອດ້ວຍມັນຕຣາຊື່ «ນະຄະຣະ»…

Verse 80

प्राणिनं काल संदष्टमपि मृत्युवशंगतम् । प्रकरिष्यति जीवाढ्यं प्रक्षिप्य वदने स्वयम्

ແມ່ນແຕ່ສັດມີຊີວິດທີ່ຖືກ «ກາລະ» ກັດແລ້ວ ແລະຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ—ມັນຕຣາສາມພະຍາງນີ້ ເມື່ອນຳໃສ່ໃນປາກໂດຍຕົນ ຈະຟື້ນຊີວິດ ແລະເຮັດໃຫ້ເຕັມດ້ວຍພະລັງຊີວາ।

Verse 81

अन्यत्रापि स्थितो मर्त्यो मंत्रमेतं त्रिरक्षरम् । यः स्मरिष्यति संसुप्तो न हिंस्यः स्यादहेर्हि सः

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງມັນຕຣາສາມພະຍາງນີ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມຫຼັບ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກງູທຳຮ້າຍເລີຍ।

Verse 82

स्थावरं जंगमं वापि कृत्रिमं वा गरं हि तत् । तदनेन च मंत्रेण संस्पृष्टं त्वमृतायितम्

ບໍ່ວ່າພິດນັ້ນມາຈາກສິ່ງຢືນຢູ່ (ພືດ) ຫຼືຈາກສັດເຄື່ອນໄຫວ ຫຼືເປັນພິດທີ່ປຸງແຕ່ງຂຶ້ນ—ເມື່ອຖືກສຳຜັດດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຈະກາຍເປັນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ।

Verse 83

अजीर्णप्रभवा रोगा ये चान्ये जठरोद्भवाः । मंत्रस्यास्य प्रभावेन सर्वे यांति द्रुतं क्षयम्

ໂລກທີ່ເກີດຈາກອາຫານບໍ່ຍ່ອຍ ແລະອາການອື່ນໆທີ່ເກີດຈາກທ້ອງ—ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງມັນຕຣານີ້ ທັງໝົດຈະສູນສິ້ນໄປຢ່າງໄວວາ।

Verse 84

एवमुक्त्वाऽथ तं विप्रं भगवान्वृषभध्वजः । जगामादर्शनं पश्चाद्यथा दीपो वितैलकः

ເມື່ອຕັດຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣາຫມັນນັ້ນ ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ເຫມືອນໂຄມໄຟເມື່ອນ້ໍາມັນໝົດ।

Verse 85

त्रिजातोऽपि समं विप्रैर्हतशेषैस्तु तैर्द्रुतम् । जगाम संप्रहृष्टात्मा चमत्कारपुरं प्रति

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕຣິຊາຕາກໍດ້ວຍ ພ້ອມກັບພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ໄດ້ກໍາຈັດອັນຕະລາຍທີ່ຍັງເຫຼືອຢ່າງໄວ ໄດ້ເດີນທາງດ້ວຍໃຈປິຕິໄປສູ່ນະຄອນຈະມັດກາຣະປຸຣະ।

Verse 86

एवं ते ब्राह्मणाः सर्वे त्रिजातेन समन्विताः । न गरं न गरं प्रोच्चैरुच्चरंतः समाययुः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງປວງຜູ້ມີຕຣິຊາຕາເປັນຜູ້ຮ່ວມທາງ ໄດ້ເດີນຕໍ່ໄປ ພ້ອມກັບຮ້ອງອອກສຽງດັງຊ້ໍາໆວ່າ: “ບໍ່ມີພິດ, ບໍ່ມີພິດ!”

Verse 87

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं यत्तद्व्याप्तं समंततः । रौद्रैराशीविषैः क्रूरैः शेषस्यादेशमाश्रितेः

ດິນແດນສັກສິດແຫ່ງຮາຕະເກສະວະຣະນັ້ນ ແຜ່ກວ້າງຮອບດ້ານ ແລະຖືກປົກຄຸມໂດຍງູພິດດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ ຜູ້ປະພຶດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເສສະ।

Verse 88

अथ ते पन्नगाः श्रुत्वा सिद्धमंत्र शिवोद्भवम् । निर्विषास्तेजसा हीनाः समन्तात्ते प्रदुद्रवुः

ແລ້ວພວກນາກເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຍິນມົນຕຣາສິດທິ ອັນເກີດຈາກພຣະສິວະ ກໍສູນສິ້ນພິດແລະລັດສະໝີ ແລ້ວຫນີໄປທົ່ວທິດທາງ।

Verse 89

वल्मीकान्केचिदासाद्य चित्ररंध्रांतरोद्भवान् । अन्ये चापि प्रजग्मुश्च पातालं दंदशूककाः

ນາກບາງພວກໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າໄປຫາຈອມປວກ (ວັລມີກ) ທີ່ມີທາງໃນປະຫລາດ; ອີກພວກໜຶ່ງ ນາກທີ່ເລື້ອຍໄປ ກໍລົງສູ່ປາຕາລາ ໂລກໃຕ້ດິນ।

Verse 90

ये केचिद्भयसंत्रस्ता वार्द्धक्येन निपीडिताः । वालत्वेन तथा चान्ये शक्नुवंति न सर्पितुम्

ບາງພວກຕົກໃຈຫວາດກົວ; ບາງພວກຖືກຄວາມແກ່ຊະລາບີບຄັ້ນ; ແລະອີກບາງພວກ ເນື່ອງຈາກຍັງເປັນເດັກ ຈຶ່ງບໍ່ອາດເລື້ອຍໜີໄດ້ເລີຍ।

Verse 91

ते सर्वे ब्राह्मणेन्द्रैस्तैः कृतस्य प्रतिकारकैः । निहताः पन्नगास्तत्र दंडकाष्ठैः सहस्रशः

ນາກທັງຫມົດນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ ຜູ້ກະທຳການແກ້ໄຂຕາມພິທີ ຕີດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ ຈົນຕາຍເປັນພັນໆ।

Verse 92

एवमुत्साद्य तान्सर्वान्ब्राह्मणास्ते गतव्यथाः । तं त्रिजातं पुरस्कृत्य स्थानकृत्यानि चक्रिरे

ເມື່ອທຳລາຍພວກນັ້ນທັງຫມົດແລ້ວ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ; ພວກເຂົານັບຖືຕຣິຊາຕາເປັນຜູ້ນຳ ແລະປະກອບພິທີກຳແລະໜ້າທີ່ອັນສັກສິດຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ।

Verse 93

एवं तन्नगरं जातमस्मात्कालादनंतरम् । देवदेवस्य भर्गस्य प्रसादेन द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ນະຄອນນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້າຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍພຣະປະສາດຂອງ ພະພັກຄະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ.

Verse 94

एतद्यः पठते नित्यमाख्यानं नगरोद्भवम् । न तस्य सर्पजं क्वापि कथंचिज्जायते भयम्

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສວດທຸກມື້ ຕຳນານເລື່ອງການເກີດຂຶ້ນຂອງນະຄອນນີ້, ຄວາມຢ້ານກົວຈາກງູຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນໃນທີ່ໃດໆ ໂດຍປະການໃດໆ.

Verse 114

इति श्रीस्कादे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नगरसंज्ञोत्पत्तिवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນຄວນບູຊາ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ-ເຂດ, ບົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການພັນລະນາການເກີດຂຶ້ນຂອງນາມ ‘ນະຄອນ’» ຄື ບົດທີ 114 ຈົບລົງແລ້ວ.