Adhyaya 109

Verse 1

। ईश्वर उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि वरानने । सर्वेषामेव तीर्थानां सारं तीर्थसमुच्चयम्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຂ້າໄດ້ບອກເຈົ້າທັງໝົດແລ້ວ ຕາມທີ່ຂ້າຖືກຖາມ. ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນ ສານະສຳຄັນຂອງຕີຣະຖະທັງປວງ—ການຮວບຮວມຕີຣະຖະ.”

Verse 2

एतेष्वहं वरारोहे सर्वेष्वेव व्यवस्थितः । नाम्ना चान्येषु तीर्थेषु त्रिदशानां हितार्थतः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມສະຫງ່າ! ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດແທ້; ແລະໃນຕີຣຖະອື່ນໆກໍມີຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໂດຍນາມພິເສດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 3

यो मामेतेषु तीर्थेषु स्नात्वा पश्यति मानवः । कीर्तयेत्कीर्तनान्नाम्ना स नूनं मोक्षमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະສັນລະເສີນໂດຍການຂັບຂານນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ແນ່ນອນ।

Verse 4

श्रीदेव्युवाच । येषु तीर्थेषु यन्नाम कीर्तनीयं तव प्रभो । तत्कार्त्स्येन मम ब्रूहि यच्चहं तव वल्लभा

ພຣະນາງສຣີເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃນຕີຣຖະໃດຄວນຂັບຂານນາມໃດຂອງພຣະອົງ? ຂໍໃຫ້ພຣະອົງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັກຂອງພຣະອົງ।

Verse 5

ईश्वर उवाच । वाराणस्यां महादेवं प्रयागे च महेश्वरम् । नैमिषे देवदेवं च गयायां प्रपितामहम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໃນວາຣານະສີ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ມະຫາເທວະ”; ໃນປຣະຍາກ ວ່າ “ມະເຫສະວະຣະ”; ໃນໄນມິສະ ວ່າ “ເທວະເທວະ”; ແລະໃນຄະຍາ ວ່າ “ປຣະປິຕາມະຫະ”.

Verse 6

कुरुक्षेत्रे विदुः स्थाणुं प्रभासे शशिशेखरम् । पुष्करे तु ह्यजागन्धिं विश्वं विश्वेश्वरे तथा

ໃນກຸຣຸກເສດຣະ ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ສະຖານຸ”; ໃນປຣະພາສະ ວ່າ “ສະສິເສຂະຣະ”; ໃນປຸສະກະຣະ ແທ້ໆ ວ່າ “ອະຊາກັນທິ”; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນວິສເວສະວະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າ “ວິສະວະ”.

Verse 7

अट्टहासे महानादं महेन्द्रे च महाव्रतम् । उज्जयिन्यां महाकालं मरुकोटे महोत्कटम्

ທີ່ອັດຖະຫາສະ ພຣະອົງແມ່ນ «ມະຫານາດ»; ທີ່ມະເຫນທຣະ «ມະຫາວຣະຕະ»; ທີ່ອຸຊຊະຍິນີ «ມະຫາກາລ»; ແລະທີ່ມະຣຸໂກຕະ «ມະໂຫດກະຕະ»។

Verse 8

शंकुकर्णे महातेजं गोकर्णे च महाबलम् । रुद्रकोट्यां महायोगं महालिंगं स्थलेश्वरे

ທີ່ສັງກຸກັນນະ ພຣະອົງແມ່ນ «ມະຫາເຕຊະ»; ທີ່ໂກກັນນະ «ມະຫາບະລະ»; ທີ່ຣຸດຣະໂກຕີ «ມະຫາໂຢກະ»; ແລະທີ່ສະຖະເລສະວະຣະ «ມະຫາລິງຄະ»។

Verse 9

हर्षिते च तथा हर्षं वृषभं वृषभध्वजे । केदारे चैव ईशानं शर्वं मध्यमकेश्वरे

ທີ່ຫັຣສິຕະ ພຣະອົງຖືກຮູ້ນາມວ່າ «ຫັຣສະ» ຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິ; ທີ່ວຣິສະພະທະວະຊະ ແມ່ນ «ວຣິສະພະ» ພຣະຜູ້ມີທຸງນົວ. ທີ່ເກດາຣະ ນັບຖືພຣະອົງເປັນ «ອີຊານະ» ຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະທີ່ມັດຍະມະເກສະວະຣະ ເປັນ «ຊັຣວະ» ຜູ້ທຳລາຍອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 10

सुपर्णाक्षं सहस्राक्षे सुसूक्ष्मं कार्तिकेश्वरे । भवं वस्त्रापथे देवि ह्युग्रं कनखले तथा

ທີ່ສະຫັສຣາກສະ ພຣະອົງຖືກບູຊາເປັນ «ສຸປັນນາກສະ»; ທີ່ກາຣຕິເກສະວະຣະ ເປັນ «ສຸສູກສະມະ» ຜູ້ລະອຽດຍິ່ງ. ໂອ ເທວີ, ທີ່ວັດສະຕຣາປະຖະ ພຣະອົງໄດ້ຮັບນາມ «ພະວະ» ແຫ່ງການເກີດມີ; ແລະທີ່ກະນະຄະລະ ເປັນ «ອຸກຣະ» ຜູ້ພິທັກອັນດຸດັນ.

Verse 11

भद्रकर्णे शिवं चैव दण्डके दण्डिनं तथा । ऊर्ध्वरेतं त्रिदण्डायां चण्डीशं कृमिजांगले

ທີ່ພະດຣະກັນນະ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນເປັນ «ຊິວະ»; ທີ່ດັນດະກະ ເປັນ «ດັນດິນ» ພຣະຜູ້ລົງທັນ. ທີ່ຕຣິດັນດາ ເປັນ «ອູຣດວະເຣຕະສ» ນັກຕະປະຜູ້ຍົກພະລັງ; ແລະທີ່ກຣຶມິຈາງກະລະ ເປັນ «ຈັນດີຊະ» ອົງຜູ້ເກັ່ງກ້າດຸດັນ.

Verse 12

कृत्तिवासं तथैकाम्रे छागलेये कपर्दिनम् । कालिञ्जरे नीलकण्ठं श्रीकण्ठं मण्डलेश्वरे

ທີ່ ເອກາມຣະ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ກຣິຕຕິວາສ (ຜູ້ນຸ່ງໜັງ) ; ທີ່ ຊາກາເລຍະ ເປັນ ກະປັຣດິນ (ອົງຜູ້ມີຜົມມັດ)។ ທີ່ ກາລິນຈະຣະ ສັນລະເສີນວ່າ ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ) ແລະທີ່ ມັນດະເລສະວະຣະ ເປັນ ສຣີກັນຖະ (ຄໍອັນສົງ່າງາມ)។

Verse 13

विजयं चैव काश्मीरे जयन्तं मरुकेश्वरे । हरिश्चन्द्रे हरं चैव पुरश्चन्द्रे च शंकरम्

ທີ່ ກາສະມີຣະ ພຣະອົງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ວິຊະຍະ (ໄຊຊະນະ) ; ທີ່ ມະຣຸເກສະວະຣະ ເປັນ ຊະຍັນຕະ (ຜູ້ຊະນະຕະຫຼອດ). ທີ່ ຮະຣິຊັນທຣະ ບູຊາພຣະອົງເປັນ ຮະຣະ (ຜູ້ກຳຈັດ) ແລະທີ່ ປຸຣະຊັນທຣະ ເປັນ ຊັງກະຣະ (ຜູ້ເກື້ອກູນ)។

Verse 14

जटिं वामेश्वरे विन्द्यात्सौम्यं वै कुक्कुटेश्वरे । भूतेश्वरं भस्मगात्रे ओंकारेऽमरकण्टकम्

ທີ່ ວາເມສະວະຣະ ຄວນຮູ້ພຣະອົງເປັນ ຊະຕິນ (ຕະປະສີຜູ້ມີຜົມມັດ) ; ທີ່ ກຸກກຸເຕສະວະຣະ ເປັນ ສໍາຍະ (ຜູ້ອ່ອນໂຍນ). ທີ່ ພະສະມະກາຕຣະ ພຣະອົງເປັນ ພູເຕສະວະຣະ (ອົງຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ) ແລະທີ່ ໂອງກາຣະ ເປັນ ອະມະຣະກັນຖະກະ (ຍອດພູອະມະຕະ)។

Verse 15

त्र्यंबकं च त्रिसंध्यायां विरजायां त्रिलोचनम् । दीप्तमर्केश्वरे ज्ञेयं नेपाले पशुपालकम्

ທີ່ ຕຣິສັນທະຍາ ພຣະອົງເປັນ ຕຣະຍັມບະກະ (ອົງຈອມມີສາມຕາ) ; ທີ່ ວິຣະຊາ ເປັນ ຕຣິໂລຈະນະ (ຜູ້ມີສາມຕາ). ທີ່ ອັຣເກສະວະຣະ ຄວນຮູ້ວ່າ ດີປຕະ (ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ) ແລະໃນ ເນປາລ ເປັນ ປະສຸປາລະກະ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ)។

Verse 16

यमलिंगं च दुष्कर्णे कपाली करवीरके । जागेश्वरे त्रिशूली च श्रीशैले त्रिपुरांतकम्

ທີ່ ດຸສະກັນນະ ພຣະອົງຖືກເຄົາລົບເປັນ ຍະມະລິງກະ; ທີ່ ກະຣະວີຣະກະ ເປັນ ກະປາລີ (ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ). ທີ່ ຊາເກສະວະຣະ ພຣະອົງເປັນ ຕຣິຊູລີ (ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ) ແລະທີ່ ສຣີໄສລະ ເປັນ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ)។

Verse 17

रोहणं तु अयोध्यायां पाताले हाटकेश्वरम् । कारोहणे नकुलीशं देविकायामुमापतिम्

ທີ່ອະໂຍທະຍາ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ໂຣຫະນະ; ທີ່ປາຕາລະ ເປັນ ຮາຕະເກສະວະຣະ. ທີ່ກາໂຣຫະນະ ເປັນ ນະກຸລີສະ; ແລະທີ່ເທວິກາ ເປັນ ອຸມາປະຕິ ພຣະຜູ້ເປັນອົງຄູ່ຂອງອຸມາ.

Verse 18

भैरवे भैरवाकारममरं पूर्वसागरे । सप्तगोदावरे भीमं स्वयंभूर्निर्मलेश्वरे

ທີ່ໄພຣະວະ ພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບໄພຣະວະ; ທີ່ມະຫາສະໝຸດຕາເວັນອອກ ຖືກນະມັດສະການເປັນ ອະມະຣະ (ຜູ້ອະມະຕະ). ທີ່ສັບຕະໂກດາວະຣະ ເປັນ ພີມະ; ແລະທີ່ນິຣະມະເລສະວະຣະ ເປັນ ສະວະຍັມພູ (ປາກົດເອງ).

Verse 19

कर्णिकारे गणाध्यक्षं कैलासे तु गणाधिपम् । गंगाद्वारे हिमस्थानं जल लिंगे जलप्रियम्

ທີ່ກັນນິກາຣະ ພຣະອົງເປັນ ຄະນາທະຍັກສະ; ທີ່ໄກລາສະ ເປັນ ຄະນາທິປະ. ທີ່ຄັງຄາດວາຣະ (ຮະຣິດວາຣ) ເປັນ ຮິມະສະຖານະ; ແລະທີ່ຊະລະລິງຄະ ເປັນ ຊະລະປຣິຍະ—ນີ້ແມ່ນນາມຮູບຂອງພຣະສິວະຕາມສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 20

अनलं वाडवेऽग्नौ च भीमं बदरिकाश्रमे । श्रेष्ठे कोटीश्वरं चैव वाराहं विन्ध्यपर्वते

ໃນໄຟວາຑະວະ ພຣະອົງເປັນ ອະນະລະ; ທີ່ອາສຣົມບະດະຣິກາ ເປັນ ພີມະ. ທີ່ເສຣດຖະ ເປັນ ໂກຕີສະວະຣະ; ແລະທີ່ພູວິນທະຍະ ເປັນ ວາຣາຫະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບລິງຄະອັນລືຊື່ຂອງພຣະສິວະຕາມສະຖານທີ່ສັກສິດແຕ່ລະແຫ່ງ.

Verse 21

हेमकूटे विरूपाक्षं भूर्भुवं गन्धमादने । लिंगेश्वरे च वरदं लंकायां च नरांतकम्

ທີ່ເຮມະກູຕະ ພຣະອົງເປັນ ວິຣູປາກສະ; ທີ່ຄັນທະມາດະນະ ເປັນ ພູຣະພູວະ. ທີ່ລິງເກສະວະຣະ ເປັນ ວະຣະດະ; ແລະທີ່ລັງກາ ເປັນ ນະຣານຕະກະ—ດັ່ງນີ້ໄດ້ປະກາດຮູບອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະທີ່ຜູກພັນກັບສະຖານທີ່.

Verse 22

अष्टषष्टिरियं देवि तवाख्याता विशेषतः । पठतां शृण्वतां वापि सर्वपातकनाशिनी

ໂອ ເທວີ, ບັນຊີ 68 ນີ້ໄດ້ປະກາດແກ່ເຈົ້າໂດຍພິເສດ; ຜູ້ອ່ານ ຫຼືຟັງ ຍ່ອມທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 23

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कीर्तनीया विचक्षणैः । कालत्रयेऽपि शुचिभिर्विशेषाच्छिवदीक्षितैः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນປະກາດມັນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ; ບໍລິສຸດໃນສາມເວລາ ແລະໂດຍພິເສດຜູ້ຮັບດິກຊາແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 24

लिखितापि वरारोहे यस्यैषा तिष्ठते गृहे । न तत्र जायते दोषो भूतप्रेतसमुद्भवः

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ແມ່ນແຕ່ຂຽນໄວ້ກໍຕາມ, ບ້ານໃດທີ່ມັນຢູ່ສະຖິດ, ທີ່ນັ້ນບໍ່ເກີດໂທດໄພຈາກພູດ ຫຼືເປຣດເລີຍ.

Verse 25

न व्याधेर्न च सर्पाणां न चौराणां वरानने । नान्येषां भूभुजादीनां कदाचिदपि कुत्रचित्

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ໂລກໄພ, ບໍ່ຕໍ່ງູ, ບໍ່ຕໍ່ໂຈນ; ແລະບໍ່ຕໍ່ພະຣາຊາ ຫຼືຜູ້ມີອຳນາດອື່ນໆ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ ຫຼືບ່ອນໃດ.