Adhyaya 107

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अष्टषष्टिरियं प्रोक्ता या त्वया सूतनन्दन । क्षेत्राणां देवदेवस्य कथं सा तत्र संस्थिता । एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງ ‘ຫົກສິບຫົກ’ ຄືເຂດສັກສິດທັງຫຼາຍຂອງເທວະເທວະ. ພວກມັນຖືກສະຖາປະນາຢູ່ທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທັງໝົດ, ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 2

सूत उवाच । प्रश्नभारो महानेष यो भवद्भिः प्रकीर्तितः । तथापि कीर्तयिष्यामि नमस्कृत्वा पिनाकिनम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ພາລະຂອງຄໍາຖາມທີ່ພວກເຈົ້າຍົກຂຶ້ນນັ້ນ ໃຫຍ່ຫຼາຍແທ້. ແຕ່ກໍຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ—ໂດຍນົບນ້ອມຕໍ່ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຖືຄັນທະນູ»។

Verse 3

चमत्कारपुरेऽवासीत्पूर्वं ब्राह्मणसत्तमः । वत्सस्यान्वयसंभूतश्चित्रशर्मा महायशाः

ໃນກ່ອນການ ໃນນະຄອນຊື່ ຈາມັດກາຣະ ມີພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດອາໄສຢູ່. ທ່ານຊື່ ຈິດຣະຊັຣມາ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ເກີດໃນສາຍວົງວັດສະ.

Verse 4

तस्य बुद्धिरियं जाता पाताले हाटकेश्वरम् । अत्रानीय ततो भक्त्या पूजयामि दिवानिशम्

ແລ້ວຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນທ່ານ: «ຈະນໍາ ຮາຕະເກສະວະຣະ ຈາກປາຕາລະ (ໂລກໃຕ້ດິນ) ມາທີ່ນີ້ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ»។

Verse 5

एवं स निश्चयं कृत्वा तपश्चके ततः परम् । नियतो नियताहारः परां निष्ठां समाश्रितः

ເມື່ອທ່ານຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ກໍໄດ້ປະກອບຕະປະສະຍາຕໍ່ໄປ. ທ່ານມີວິໄນ ຄວບຄຸມອາຫານ ແລະອາໄສຄວາມໝັ້ນຄົງອັນສູງສຸດ.

Verse 6

तस्यापि भगवाञ्छंभुः कालेन महता ततः । संतुष्टो ब्राह्मण श्रेष्ठास्ततः प्रोवाच सादरम्

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະພະຄະວານ ຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ກໍພໍໃຈໃນທ່ານ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 7

वरं प्रार्थय विप्रेन्द्र यत्ते मनसि वर्तते । अपि त्रैलोक्यराज्यं ते तुष्टो दास्याम्यसंशयम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຂໍພອນຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າປາດຖະໜາ ຂ້າຈະປະທານອຳນາດເປັນຈອມລາຊາແຫ່ງສາມໂລກ ຢ່າງບໍ່ສົງໄສ ເພາະຂ້າພໍໃຈ.

Verse 8

तस्मात्प्रार्थय ते नित्यं यत्र चित्ते व्यवस्थितम् । दुर्लभं सर्वदेवानां मनुष्याणां विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍເປັນນິດ ສິ່ງທີ່ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ມັນເປັນຂອງຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແລະຍິ່ງຫາຍາກໃນຫມູ່ມະນຸດ.

Verse 9

चित्रशर्मोवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेन्मे प्रयच्छसि । तदत्रागच्छ पातालाल्लिंगरूपी सुरेश्वर

ຈິດຣະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ໂອ ຈອມເທວະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເສດັດມາຈາກປາຕາລາ ໃນຮູບແຫ່ງລິງຄະ ມາທີ່ນີ້»។

Verse 10

यत्पाताले स्थितं लिंगं ब्रह्मणा संप्रतिष्ठितम् । हाटकेश्वरसंज्ञं तु तदिहायातु सत्व रम्

ຂໍໃຫ້ລິງຄະທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນປາຕາລາ ຊຶ່ງພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະດິດຕັ້ງໄວ້ ແລະມີນາມວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ ຈົ່ງມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ.

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । अचलं सर्वलिंगं स्यात्सर्वत्रापि द्विजोत्तम । कि पुनः प्रथमं यच्च ब्रह्मणा निर्मितं स्वयम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ລິງຄະທັງປວງເປັນອະຈະລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຢູ່ທຸກແຫ່ງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ລິງຄະປະຖົມທີ່ພຣະພຣະຫມາສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຈະອະຈະລະພຽງໃດ!»

Verse 12

तस्मात्थापय लिंगं तद्धाटकेन द्विजोत्तम । हाटकेश्वरसंज्ञं तु लोके ख्यातं भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງສະຖາປະນາ ລິງຄະນັ້ນ ດ້ວຍ ຮາຕະກະ (ຄໍາ). ມັນຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກ ໃນນາມ «ຮາຕະເກສະວະຣະ».

Verse 15

चित्रशर्माऽपि कृत्वाथ प्रासादं सुमनोहरम् । तत्र हेममयं लिंगं स्थापयामास भक्तितः

ຈິດຕະຊະຣະມັນ ກໍໄດ້ສ້າງພຣາສາດອັນງາມຍິ່ງ ຊວນໃຫ້ຊື່ນໃຈ; ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະທຳດ້ວຍຄໍາ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ.

Verse 16

शास्त्रोक्तेन विधानेन पूजां चक्रे च नित्यशः । ततस्त्रैलोक्य विख्यातं तल्लिंगं तत्र वै द्विजाः

ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາທຸກວັນ ຕາມວິທີທີ່ຄຳພີສອນໄວ້ ແລະຮັບໃຊ້ລິງຄະນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງໂດ່ງດັງໄປທົ່ວສາມໂລກ.

Verse 17

दूरादभ्येत्य लोकाश्च पूजयंति ततः परम् । अथ तत्र द्विजा येऽन्ये संस्थिता गुणवत्तराः

ຜູ້ຄົນມາແຕ່ໄກ ແລະບູຊາມັນຍິ່ງຂຶ້ນ. ຕໍ່ມາ ທີ່ນັ້ນຍັງມີພຣາຫມັນອື່ນໆອາໄສຢູ່ ເປັນຜູ້ມີຄຸນຄ່າແລະຄວາມສາມາດຍິ່ງ.

Verse 18

तेषां स्पर्धा ततो जाता दृष्ट्वा तस्य विचेष्टितम् । एकस्थानप्रसूतानां सर्वेषां गुणशालिनाम्

ເມື່ອເຫັນການປະພຶດຂອງທ່ານ ຄວາມແຂ່ງຂັນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ—ທຸກຄົນເປັນຜູ້ມີຄຸນທຳ ເກີດຈາກຖິ່ນດຽວ ແລະສາຍສະກຸນຊຸມຊົນດຽວກັນ.

Verse 19

अयं गुणविहीनोऽपि प्रख्यातो भुवनत्रये । हराराधनमासाद्य यस्मात्तस्माद्वयं हरम् । तदर्थे तोषयिष्यामः साम्यं येन प्रजायते

«ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນຂາດຄຸນງາມຄວາມດີ ກໍຍັງໂດງດັງໃນສາມໂລກ ເພາະໄດ້ບັນລຸການບູຊາພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ). ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະທຳໃຫ້ພຣະຫຣະພໍໃຈ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມເທົ່າເທົ່າທາງຈິດວິນຍານ»।

Verse 20

अष्टषष्टिः स्मृता लोके क्षेत्राणां शूलपाणिनः । यत्र सान्निध्यमभ्येति त्रिकालं परमेश्वरः

«ໃນໂລກນີ້ ມີການຈື່ຈຳວ່າ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດ 68 ແຫ່ງ ຂອງຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ສະເດັດເຂົ້າມາຢູ່ໃກ້ຊິດ ສາມເວລາຂອງວັນ»។

Verse 22

अष्टषष्टिश्च गोत्राणामस्माकं चात्र संस्थिता । एतेन मूढमनसा सार्धं सामान्यलक्षणा

«ແລະ ກົດຣະ (gotra) ຂອງພວກເຮົາ 68 ສາຍຕະກູນ ກໍຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້; ພວກເຂົາພ້ອມກັບຊາຍຜູ້ມີໃຈຫຼົງນີ້ ມີເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຄ້າຍກັນ»។

Verse 23

तथा सर्वैश्च सर्वाणि क्षेत्रलिंगानि कृत्स्नशः । आनेतव्यानि चाराध्य तपःशक्त्या महेश्वरम्

«ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດ ຈຶ່ງຕ້ອງນຳເອົາ ຄເສຕຣະ-ລິງຄະ (kṣetra-liṅga) ທັງປວງມາໃຫ້ຄົບ; ແລະ ດ້ວຍພະລັງຕະປະ (tapas) ຈຶ່ງບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ»។

Verse 24

एतेषां सर्वगोत्राणामानेष्यति च शंकरः । यद्गोत्रं क्षेत्रसंयुक्तं यच्चान्यद्वा भविष्यति

«ແລະ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຈະນຳມາຮວບຮວມ ກົດຣະຂອງພວກເຂົາທັງໝົດ—ບໍ່ວ່າກົດຣະໃດທີ່ຜູກພັນກັບຄເສຕຣະ ຫຼື ກົດຣະອື່ນໃດທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໄປ»។

Verse 25

ततस्ते शर्मसंयुक्ताः सर्व एव द्विजोत्तमाः । चक्रुस्तपःक्रियां सर्वे दुष्करां सर्वजन्तुभिः

ຕໍ່ມາ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມຸ່ງຫມັ້ນແລະສັດທາອັນມົງຄຸນ ໄດ້ພາກັນປະຕິບັດຕະປະ—ພິທີອັນຫນັກຫນ່ວງທີ່ສັດທັງປວງທຳໄດ້ຍາກຍິ່ງ।

Verse 26

जपैर्होमोपवासैश्च नियमैश्च पृथग्विधैः । बलिपूजोपहारैश्च स्नानदानादिभिस्तथा

ໂດຍການສວດມົນ (ຈະປະ), ການບູຊາໄຟ (ໂຫມະ), ການອົບວາສ (ອົດອາຫານ), ແລະນິຍະມະຫຼາຍປະເພດ; ໂດຍບະລິ, ປູຊາ, ແລະອຸປະຫາຣະ (ເຄື່ອງຖວາຍ); ພ້ອມທັງພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ (ສນານ) ແລະການໃຫ້ທານ (ດານ) ແລະອື່ນໆ—ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດວິນັຍຂອງຕົນດັ່ງນີ້।

Verse 27

लिंगं संस्थाप्य देवस्य नाम्ना ख्यातं द्विजेश्वरम् । मनोहरतरे प्रोच्चे प्रासादे पर्वतोपमे

ພວກເຂົາໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າ ອັນໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມທິບວ່າ «ດວິເຈສະວະຣະ» ແລະໄດ້ປະດິດສະຖິດໃນປຣາສາດອັນງາມຍິ່ງ ສູງສົງດັ່ງພູເຂົາໃຫຍ່।

Verse 28

त्यक्त्वा गृहक्रियाः सर्वास्तथा यज्ञसमुद्भवाः । अन्याश्च लोकयात्रोत्थास्तोषयंति महेश्वरम्

ເຂົາເຈົ້າລະທິ້ງກິດການເຮືອນທັງປວງ ພ້ອມທັງພິທີທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະ ແລະການກະທຳອື່ນໆທີ່ເກີດຈາກການດຳລົງຊີວິດໃນໂລກ ເພື່ອຈະທຳໃຫ້ພຣະມະເຫສະວະຣະພໍໃຈແຕ່ພຣະອົງດຽວ।

Verse 29

एवमाराध्यमानोऽपि सन्तोषं परमेश्वरः । नाभ्यगच्छत्परां तुष्टिं कथंचिदपि स द्विजाः

ແມ່ນແຕ່ຖືກບູຊາຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະກໍບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ; ບໍ່ມີທາງໃດໆທີ່ພຣະອົງຈະເຖິງຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງທັງຫມົດ।

Verse 30

ततो वर्षसहस्रांते समाराध्य महेश्वरम् । न च किञ्चित्फलं प्राप्ता यावत्क्रुद्धास्ततोऽखिलाः

ຈາກນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງຕະຫຼອດພັນປີ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຜົນໃດໆ ຈົນທຸກຄົນເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ।

Verse 31

अस्य मूर्खतमस्याऽपि त्वं शूलिंश्चित्रशर्मणः । सुस्तोकेनाऽपि कालेन सन्तोषं परमं गतः

«ແມ່ນແຕ່ຄົນໂງ່ທີ່ສຸດນີ້ກໍຕາມ, ໂອ ພຣະຊູລິນ (ຜູ້ຖືສາມງ່າ), ພຣະອົງກໍພໍໃຈຢ່າງສູງສຸດຕໍ່ ຈິຕຣະຊະຣະມັນ ໃນເວລາສັ້ນໆ!»

Verse 32

वयं वार्धक्यमापन्ना बाल्यात्प्रभृति शंकरम् । पूजयन्तोऽपि नो दृष्टस्तथाऽपि परमेश्वर

«ພວກເຮົາເຖົ້າແກ່ແລ້ວ ແຕ່ເດັກນ້ອຍມາກໍບູຊາພຣະສັງກະຣະ; ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ, ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ»។

Verse 33

तस्मात्सर्वे प्रकर्तव्यं हव्यवाहप्रवेशनम् । अस्माभिर्निश्चयो ह्येष तवाग्रे सांप्रतं कृतः

«ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາທຸກຄົນຄວນເຂົ້າໄປໃນໄຟ. ນີ້ແມ່ນການຕັດສິນໃຈຂອງພວກເຮົາ ທີ່ໄດ້ກະທຳໃນບັດນີ້ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ»।

Verse 34

ततश्चाहृत्य काष्ठानि सर्वे ते द्विजसत्तमाः । ईश्वरं मनसि ध्यात्वा चिताश्चक्रुः पृथग्विधाः

ຈາກນັ້ນ ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ນຳໄມ້ຟືນມາ; ແລ້ວພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າໃນໃຈ ພວກເຂົາກໍຈັດຕຽມຈິຕາ (ກອງໄຟສົບ) ແຍກກັນ ຫຼາຍຮູບແບບ।

Verse 35

तथा सर्वं क्रियाकल्पं स्नानदानादिकं च यत् । कृत्वा ते ब्राह्मणाः सर्वे सुसमिद्धहुताशनम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຫຼັງຈາກໄດ້ປະຕິບັດພິທີກຳທັງປວງຕາມຄຳສັ່ງ—ອາບນ້ຳ, ຖວາຍທານ ແລະອື່ນໆ—ບຣາຫມັນທັງຫມົດໄດ້ຈຸດໄຟຍັດຍາໃຫ້ລຸກໂຊນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 36

यावत्कृत्वा सुतैः सार्धं प्रविशंति समाहिताः । तावत्स भगवांस्तुष्टस्तेषां संदर्शनं ययौ

ແລະເມື່ອພວກເຂົາ—ຫຼັງຈາກເຮັດແລ້ວ—ກຳລັງຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟພ້ອມກັບລູກຊາຍ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະມີສະມາທິ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຂົາເຫັນ।

Verse 37

अब्रवीच्च विहस्योच्चैर्मेघगम्भीरया गिरा । सर्वांस्तान्ब्राह्मणश्रेष्ठान्मृतान्संजीवयन्निव

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວ ພ້ອມກັບຫົວເຮາະດັງ ດ້ວຍສຽງລຶກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ; ສຽງນັ້ນຊຸກໃຈ ປານດັ່ງກຳລັງຊຸບຊີວິດໃຫ້ບຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ທີ່ລົ້ມລົງດັ່ງຄົນຕາຍ।

Verse 38

भो भो ब्राह्मणशार्दूला मा मैवं साहसं महत् । यूयं कुरुत मद्वाक्यात्संतुष्टस्य विशेषतः

«ໂອ້ ບຣາຫມັນຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອ, ຢ່າເຮັດຄວາມຫານຫວານອັນໃຫຍ່ຫຼວງແບບນີ້ເລີຍ. ຈົ່ງເຮັດຕາມຄຳຂອງເຮົາ—ໂດຍສະເພາະໃນຍາມນີ້ ເມື່ອເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ.»

Verse 39

तस्माद्वदत यच्चित्ते युष्माकं चैव संस्थितम् । येन दत्त्वा प्रगच्छामि स्वमेव भुवनं पुनः

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກເຮົາເຖິງສິ່ງທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ; ເມື່ອເຮົາປະທານໃຫ້ແລ້ວ ເຮົາຈະຈາກໄປອີກ ກັບສູ່ພູມພັກຂອງເຮົາເອງ.»

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । अस्मिन्क्षेत्रे सुरश्रेष्ठ पुरस्यास्य च संनिधौ । क्षेत्राणामष्टषष्टिर्या धन्या संकीर्त्यते जनैः

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ໃກ້ເມືອງນີ້ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນເປັນມົງຄຸນ 68 ແຫ່ງ ທີ່ຊາວຊົນສັນລະເສີນ ແລະ ເລົ່າຂານ»។

Verse 41

सदाभ्यैतु समं लिंगैस्तैराद्यैः सुरसत्तम । येनामर्षप्रशांतिर्नः सर्वेषामिह जायते

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍໃຫ້ລິງຄະດັ້ງເດີມເຫຼົ່ານັ້ນ ສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ພ້ອມກັນ, ເພື່ອໃຫ້ຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ຄວາມຂັດແຍ່ງຂອງພວກເຮົາທັງຫມົດ ສົງບົບຢູ່ໃນສະຖານນີ້»।

Verse 42

एष संस्पर्धतेऽस्माभिः सर्वैर्गुणविवर्जितः । त्वल्लिंगस्य प्रभावेन तस्मादेतत्समाचर

«ຊາຍນີ້ ແມ່ນຜູ້ຂາດຄຸນຄ່າທັງປວງ ແຕ່ກໍຍັງແຂ່ງຂັນກັບພວກເຮົາທຸກຄົນ; ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງລິງຄະຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ຈົ່ງກະທຳວິທີແກ້ໄຂນີ້ ເພື່ອສະງົບຄວາມຂັດແຍ່ງ»।

Verse 43

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे विप्रो ज्ञात्वा तं वरदं हरम् । उवाच स्पर्धया युक्तश्चित्रशर्मा महेश्वरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມັນນາມ ຈິດຣະຊະຣະມາ ເມື່ອຮູ້ວ່າ ຮະຣະ ເປັນຜູ້ປະທານພອນ ກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ ມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມແຂ່ງຂັນ।

Verse 44

चित्रशर्मोवाच । एतैः प्राणपरित्यागमारभ्य तदनतरम् । तुष्टिं नीतोऽसि देवश कृत्वा च सुमहत्तपः

ຈິດຣະຊະຣະມາກ່າວວ່າ: «ນັບແຕ່ພວກເຂົາເລີ່ມຈະສະລະຊີວິດ ແລ້ວທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ໂອ ຈອມເທວະ, ທ່ານກໍໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ພໍໃຈ ໂດຍການບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້»។

Verse 46

मया स्पर्द्धमानैश्च केवलं गुणगर्वितैः । तस्मादेषो न दातव्यत्वं त्वया किंचित्सुरेश्वर

«ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາແຂ່ງຂັນກັບຂ້າ ໂດຍມີແຕ່ຄວາມຫຍິ້ງຍໂຍດໃນຄຸນຂອງຕົນ ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເທວະ, ຢ່າໄດ້ປະທານສິ່ງໃດໆແກ່ພວກເຂົາເລີຍ»។

Verse 47

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवाञ्छशिशेखरः । चिन्तयामास चित्तेन किमत्र सुकृतं भवेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ສະສິເສຂະຣະ—ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກໍໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ ‘ໃນກໍລະນີນີ້ ທາງໃດຈຶ່ງເປັນກຸສົນ ແລະ ຊອບທໍາແທ້’»।

Verse 48

एते ब्राह्मणशार्दूला विनाशं यांति मत्कृते । एषोऽपि सर्वसंसिद्धो गणतुल्यो द्विजोत्तमः

«ບຣາຫມັນຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອເຫຼົ່ານີ້ ຈະຕົກສູ່ຄວາມພິນາດເນື່ອງຈາກຂ້າ. ແລະ ບຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນີ້ດ້ວຍ—ຜູ້ສໍາເລັດພ້ອມທຸກປະການ—ໄດ້ກາຍເປັນດັ່ງກັບພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະ»។

Verse 49

तस्माद्द्वाभ्यां मया कार्यं क्षेत्रे सौख्यं यथा भवेत् । ब्राह्मणानां विशेषेण तथा चात्र निवासिनाम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອາໄສພວກເຈົ້າທັງສອງ ຂ້າຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຄວາມສຸກສະບາຍເກີດຂຶ້ນໃນເຂດສັກສິດນີ້—ໂດຍພິເສດແກ່ພວກບຣາຫມັນ ແລະ ແກ່ຜູ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍ»។

Verse 50

ममापि सर्वदा चित्ते कृत्यमेतद्धि वर्तते । एक स्थाने करोम्येव सर्वक्षेत्राणि यानि मे

«ວຽກນີ້ຢູ່ໃນໃຈຂ້າເສມອ: ຂ້າຈະຮວບຮວມເຂດສັກສິດທັງຫມົດທີ່ເປັນຂອງຂ້າ ໃຫ້ມາຢູ່ໃນບ່ອນດຽວ»។

Verse 51

भविष्यति तथा कालो रौद्रः कलिसमुद्भवः । तत्र क्षेत्राणि तीर्थानि नाशं यास्यंति भूतले

ເວລາອັນດຸຮ້າຍ ອັນເກີດຈາກຍຸກກະລິ ຈະປາກົດຂຶ້ນ; ໃນໂລກນີ້ ຄະເຊດຣະອັນສັກສິດ ແລະ ຕີຣະທະອັນບໍລິສຸດ ຈະເສື່ອມຖອຍ ແລະ ພິນາດລົງ।

Verse 52

सत्तीर्थैस्तद्भयात्सर्वैः क्षेत्रमेतत्समाश्रितम् । आनयिष्याम्यहमपि स्वानि क्षेत्राणि कृत्स्नशः

ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣະທະທີ່ແທ້ທັງຫມົດ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອັນຕະລາຍທີ່ເກີດຈາກກະລິ ຈຶ່ງມາພຶ່ງພາຢູ່ໃນຄະເຊດຣະນີ້; ຂ້ອຍເອງກໍຈະນໍາຄະເຊດຣະຂອງຂ້ອຍມາທີ່ນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 53

ततस्तं चित्रशर्माणं प्राह चेदं महेश्वरः । शृणु मद्वचनं कृत्स्नं कुरुष्व तदनंतरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ກ່າວກັບ ຈິດຣະຊະຣະມັນ ດັ່ງນີ້: “ຈົ່ງຟັງຖ້ວນທັງໝົດ ຄໍາສອນຂອງເຮົາ ແລ້ວຈົ່ງກະທໍາຕາມໃນທັນທີ.”

Verse 54

अत्र क्षेत्राणि सर्वाणि मदीयानि द्विजोत्तम । समागच्छंतु विप्राश्च प्रभवंतु प्रहर्षिताः

“ໂອ ດວິຈະໂອດຕະມະ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂໍໃຫ້ຄະເຊດຣະຂອງເຮົາທັງຫມົດ ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນີ້; ແລະຂໍໃຫ້ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ມາຮ່ວມກັນ ແລະ ເຈີຣິນດ້ວຍຄວາມປິຕິ.”

Verse 55

तवापि योग्यतां श्रेष्ठां करिष्यामि महामते । यदि मे वर्तसे वाक्ये मुक्त्वा स्पर्द्धां द्विजोद्भवाम्

“ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ເຮົາຈະປະທານຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ອໍານາດອັນສູງສຸດໃຫ້ເຈົ້າ; ຖ້າເຈົ້າດໍາລົງຕາມຄໍາຂອງເຮົາ ໂດຍລະທິ້ງການແຂ່ງຂັນທີ່ເກີດຈາກຄວາມທະນົງຕົນແຫ່ງພຣາຫມະນະ.”

Verse 56

तुरीयमपि ते गोत्रं वेदोक्तेन क्रमेण च । आद्यतां चापि ते सर्वे कीर्तयिष्यंति ते द्विजाः

ແມ່ນແຕ່ໂຄດຣະທີ່ສີ່ກໍຈະຖືກສ້າງຕັ້ງໃຫ້ເຈົ້າ ຕາມລຳດັບທີ່ພຣະເວດາກ່າວໄວ້; ແລະພຣາຫມັນທັງປວງຈະປະກາດຄວາມເປັນປະຖົມຂອງເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 57

तथान्यदपि सन्मानं तव यच्छामि च द्विज । आचन्द्रार्कमसंदिग्धं पुत्रपौत्रादिकं च यत्

ແລະ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານກຽດສັກສີເພີ່ມໃຫ້ເຈົ້າອີກ—ບໍ່ຜິດພາດ ຈົນກວ່າດວງຈັນແລະດວງອາທິດຈະດຳລົງຢູ່—ພ້ອມພອນອັນໝັ້ນຄົງແກ່ລູກຫຼານ ເລີ່ມຈາກລູກຊາຍແລະຫຼານຊາຍ.

Verse 58

त्वदन्वये भविष्यंति पुत्रपौत्रास्तथा परे । कृत्ये श्राद्धे तर्पणे वा क्रियमाणे विधानतः

ໃນສາຍຕະກູນຂອງເຈົ້າ ຈະມີລູກຊາຍ, ຫຼານຊາຍ, ແລະລູກຫຼານຕໍ່ໆໄປຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອປະກອບພິທີຕາມບັນຍັດ—ຈະເປັນ ສຣາດທະ (śrāddha) ຫຼື ຕັຣປະນະ (tarpaṇa)—ຕາມກົດລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ ກໍຈະຖືກປະຕິບັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 59

आद्यस्य वत्ससंज्ञस्य नाम उच्चार्य गोत्रजम् । ततो नामानि चाप्येवं कीर्तयिष्यंति भक्तितः

ກ່ອນອື່ນ ພວກເຂົາຈະເອີ້ນນາມບັນພະບຸລຸດຜູ້ເກົ່າສຸດ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ວັດສະ” (Vatsa) ຄຽງກັບນາມໂຄດຣະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈະສະດຸດີນາມອື່ນໆຕໍ່ໄປໃນທຳນອງດຽວກັນ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 60

ततः संतर्पयिष्यंति पितॄनथ पितामहान् । तथान्यानपि बंधूंश्च सुहृत्संबंधिबांधवान्

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແກ່ບິດາ ແລະປູ່ຍ່າຕາຍາຍ. ແລະທຳນອງດຽວກັນ ຈະຖວາຍແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆ—ມິດສະຫາຍ, ຜູ້ກ່ຽວພັນ, ແລະວົງຍາດ.

Verse 61

त्वदन्वये विना नाम्ना त्वदीयेन विमोहिताः । ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति तेषां व्यर्थं भविष्यति

ແຕ່ຜູ້ຢູ່ໃນສາຍວົງຂອງເຈົ້າ ຜູ້ຖືກມົວຫຼົງ ເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແກ່ບັນພະບຸລຸດໂດຍບໍ່ເອີ້ນນາມຂອງເຈົ້າ—ຕັຣປະນະນັ້ນຈະເປັນໄຮ້ຜົນສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ।

Verse 62

श्राद्धं वा यदि वा दानं तर्पणं वा त्वदुद्भवम् । तस्मादहंकृतिं मुक्त्वा मामाराधय केवलम्

ຈະເປັນພິທີ śrāddha ຫຼື ທານ ຫຼື ຕັຣປະນະ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍອາໄສເຈົ້າ—ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງລະອະຫັງກາຣ ແລະນະມັດສະການບູຊາຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 63

येन सिद्धोऽपि संसिद्धिं परामाप्नोषि शाश्वतीम् । एवं संबोध्य तं विप्रं कृत्वाद्यमपि पश्चिमम्

ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ສໍາເລັດແລ້ວ ກໍຈະບັນລຸຄວາມສໍາເລັດສູງສຸດອັນຖາວອນ. ເມື່ອຕື່ນຮູ້ແລະສອນພຣາຫມັນນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍເຮັດໃຫ້ເລື່ອງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນກາຍເປັນຕອນຈົບ ແລະສໍາເລັດລົງ.

Verse 64

ततस्तान्ब्राह्मणानाह प्रासादः क्रियतामिति । गोत्रंगोत्रं पुरस्कृत्य स्थाप्यं लिंगमनुत्तमम् । येन संक्रमणं तेषु मम संजायतेद्विजाः

ແລ້ວລາວໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ: “ຈົ່ງສ້າງພຣາສາດ/ວັດເຖິງ.” ໂດຍໃຫ້ກຽດແກ່ gotra ແຕ່ລະສາຍຕາມລໍາດັບ ຄວນອັນເຊີນຕັ້ງລິງຄະ (liṅga) ອັນສູງສຸດ—ເພື່ອໃຫ້ເກີດການຂ້າມພົ້ນ/ການເຊື່ອມພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນພວກເຂົາ, ໂອ ດວິຊະ.

Verse 65

अथ ते ब्राह्मणास्तत्र भूमिभागान्मनोहरान् । दृष्ट्वादृष्ट्वा प्रचक्रुश्च प्रासादान्हर्षसंयुताः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໃນບ່ອນນັ້ນ ເຫັນສ່ວນດິນທີ່ງາມນ່າຊົມຫຼາຍສ່ວນ ເບິ່ງແລ້ວເບິ່ງອີກ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ກໍເລີ່ມກໍ່ສ້າງພຣາສາດ/ວັດທັງຫຼາຍ.

Verse 66

अष्टषष्टिमितान्दिव्यान्कैलासशिखरोपमान् । तेषु संस्थापयामासु लिङ्गानि विविधानि च । क्षेत्रेक्षत्रे च यन्नाम तत्तत्संज्ञां प्रचक्रिरे

ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງວິຫານທິບ 68 ແຫ່ງ ດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສາ. ໃນນັ້ນໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະຫຼາຍປະເພດ; ແລະໃນແຕ່ລະກະເສດ/ຖິ່ນທີ່ ຊື່ໃດທີ່ເຄີຍໃຊ້ ກໍໃຫ້ຊື່ນັ້ນແກ່ລິງຄະ/ສະຖານສັກສິດ.

Verse 67

अथ तेषां पुनर्दृष्टिं गत्वा देवस्त्रिलोचनः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं कस्मिंश्चित्कालपर्यये । आराधितस्तपःशक्त्या लिंगसंस्थापनादनु

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາໄດ້ກັບມາປາກົດໃຫ້ເຂົາເຫັນອີກ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານ—ເພາະຖືກບູຊາດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຍາ ຫຼັງຈາກການສະຖາປະນາລິງຄະ.

Verse 68

श्रीभगवानुवाच । परितुष्टोऽस्मि विप्रेंद्रा युष्माकमहमद्य वै । एतन्मम कृतं कृत्यं भवद्भिरखिलं ततः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ມື້ນີ້ເຮົາພໍໃຈທ່ານທັງຫມົດຢ່າງເຕັມທີ. ໂດຍທ່ານ ກິດທີ່ເຮົາຄວນເຮັດ ກໍສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ.”

Verse 69

अस्मदीयानि लिंगानि क्षेत्राणि च कलेर्भयात् । ततो मान्याश्च मे यूयं नान्यैरेतद्भविष्यति

“ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງກະລິຍຸກ, ລິງຄະ ແລະ ກະເສດອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ຈະພຶ່ງພາທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກເຮົາ—ສະຖານະນີ້ຜູ້ອື່ນບໍ່ອາດໃຫ້ໄດ້.”

Verse 70

तस्माच्चित्तस्थितं शीघ्रं प्रार्थयंतु द्विजोत्तमाः । संप्रयच्छामि येनाशु यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຂໍໃນທັນທີ ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ. ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ໂດຍໄວ ແມ່ນແຕ່ຈະເປັນສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.”

Verse 71

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि देव प्रसन्नस्त्वमस्माकं च सुरेश्वर । पश्चिमश्चित्रशर्मा च यथाद्यो भवता कृतः

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາກໍເປັນເຊັ່ນຄົນເກົ່ານັ້ນ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານແກ່ ຈິຕຣະຊະຣະມັນ»។

Verse 72

अस्मदीयं सदा नाम कीर्तनीयमसंशयम् । श्राद्धकृत्येषु सर्वेषु यथा तेन समा वयम् । भवामस्त्वत्प्रसादेन सांप्रतं चित्रशर्मणा

«ຂໍໃຫ້ນາມຂອງພວກເຮົາຖືກສັນລະເສີນແລະຂານເອີ້ນເສມອ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະໃນພິທີ ສຣາດທະ ທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາບັດນີ້ເທົ່າທຽມກັບ ຈິຕຣະຊະຣະມັນ»។

Verse 73

श्रीभगवानुवाच । युष्माकमपि ये केचिद्वशं यास्यंति मानवाः । युवानः शास्त्रसंयुक्ता वेदविद्याविशारदाः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: «ໃນພວກເຈົ້າເອງ ຜູ້ໃດກໍຕາມໃນບັນດາມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າຢູ່ໃນວິໄນຂອງພວກເຈົ້າ—ເປັນຫນຸ່ມນ້ອຍ ປະກອບດ້ວຍຊາສຕຣະ ແລະຊໍານານໃນວິຊາເວດ—»

Verse 74

आनयिष्यथ तान्यूयमामुष्यायणसंज्ञितान् । नित्यं स्थिताश्च ते क्षेत्रे श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

«ພວກເຈົ້າຈະນໍາພວກເຂົາມາ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກກັນດ້ວຍນາມ ‘ອາມຸສຍາຍະນ’. ພວກເຂົາຈະພໍານັກຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນເປັນນິດ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜົນແຫ່ງພິທີສຣາດທະເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ຮູ້ສິ້ນ»។

Verse 75

एवमुक्त्वाथ देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । तेऽपि विप्राः सुसंतुष्टास्तत्र स्थाने व्यवस्थिताः

ເມື່ອຈອມເທວະທັງປວງກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ພວກພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 76

एवं तत्र समस्तानि क्षेत्राण्यायतनानि च । कलिभीतानि विप्रेंद्रा निवसंति सदैव हि

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທີ່ນັ້ນ ບັນດາກະເສດສັກສິດ ແລະ ສະຖານບູຊາທັງປວງ—ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກະລິ—ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ເປັນນິດ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ।

Verse 77

एवं ते ब्राह्मणाः प्राप्य सिद्धिं चेश्वरपूजनात् । ख्याताः सर्वत्र भुवने श्राद्धस्याक्षय्यकारकाः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ບັນລຸສິດທິຈາກການບູຊາພຣະເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ມີຊື່ສຽງທົ່ວໂລກ ວ່າເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ຜົນຂອງສຣາດທະ (śrāddha) ບໍ່ຮູ້ຈົບ।

Verse 107

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये ब्राह्मणचित्रशर्मलिंगस्थापनवृत्तांतवर्णनंनाम सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 107 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 6 «ນາກະຣະຂັນດະ» ຕອນ «ຕີຣຖະ-ມາຫາຕມະຍະ» ວ່າດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງກະເສດຮາຕະເກສະວະຣະ ຊື່ວ່າ «ເລື່ອງການສະຖາປະນາລິງຄະຂອງພຣາຫມັນ ຈິຕຣະຊັຣມາ»।