Adhyaya 102

Verse 1

सूत उवाच । संप्रस्थितस्य रामस्य स्वकीयं सदनं प्रति । यदाश्चर्यमभून्मार्गे श्रूयतां द्विजसत्तमाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາມະເດີນທາງໄປສູ່ພຣະວັງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ມີເຫດອັນນ່າອັດສະຈັນເກີດຂຶ້ນກາງທາງ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ດວິຊະສັດຕະມາ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ।

Verse 2

नभोमार्गेण गच्छत्तद्विमानं पुष्पकं द्विजाः । अकस्मादेव सञ्जातं निश्चलं चित्रकृन्नृणाम्

ໂອ ດວິຊາທັງຫຼາຍ, ເມື່ອວິມານປຸສະປະກະ ເຄື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ, ມັນກໍເກີດຢຸດນິ່ງຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ, ເປັນພາບອັນນ່າພິສົດແກ່ມະນຸດທັງຫຼາຍ।

Verse 3

अथ तन्निश्चलं दृष्ट्वा पुष्पकं गगनांगणे । रामो वायुसुतस्येदं वचनं प्राह विस्मयात्

ແລ້ວເມື່ອເຫັນວິມານປຸສະປະກະ ຢຸດນິ່ງຢູ່ໃນລານຟ້າກວ້າງ, ພຣະຣາມະກໍກ່າວດ້ວຍຄວາມພິສົດ ເຖິງບຸດແຫ່ງວາຍຸ (ຫນຸມານ) ດັ່ງນີ້।

Verse 4

त्वं गत्वा मारुते शीघ्रं भूमिं जानीहि कारणम् । किमेतत्पुष्पकं व्योम्नि निश्चलत्वमुपागतम्

ໂອ ມາຣຸຕິ ເຈົ້າຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ແລະຮູ້ເຫດຜົນໃນແຜ່ນດິນ: ເປັນຫຍັງ ພຸສະປະກະ ວິມານ ໃນຟ້າ ຈຶ່ງນິ່ງສະຫງົບ ບໍ່ເຄື່ອນ?

Verse 5

कदाचिद्धार्यते नास्य गतिः कुत्रापि केनचित् । ब्रह्मदृष्टिप्रसूतस्य पुष्पकस्य महात्मनः

ບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດ ທີ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນ ຖືກກັ້ນໄວ້ໂດຍໃຜ ໃນທີ່ໃດເລີຍ—ພຸສະປະກະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜຸດຂຶ້ນຈາກທັດສະນະຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 6

बाढमित्येव स प्रोच्य हनूमान्धरणीतलम् । गत्वा शीघ्रं पुनः प्राह प्रणिपत्य रघूत्तमम्

ຮານຸມານເວົ້າວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວລົງໄປສູ່ແຜ່ນດິນຢ່າງໄວ; ຈາກນັ້ນກັບຄືນມາ ແລະກ່າວອີກ ຫຼັງຈາກກົດກົ້ມນະມັດສະການ ພຣະຣາຄູຕະມະ (ຣາມ).

Verse 7

अत्रास्याधः शुभं क्षेत्रं हाटकेश्वर संज्ञितम् । यत्र साक्षाज्जगत्कर्ता स्वयं ब्रह्मा व्यवस्थितः

ພາຍໃຕ້ນີ້ມີດິນແດນສັກສິດອັນມົງຄຸນ ຊື່ວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງໂລກໂດຍກົງ ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 8

आदित्या वसवो रुद्रा देववैद्यौ तथाश्विनौ । तत्र तिष्ठन्ति ते सर्वे तथान्ये सिद्धकिन्नराः

ທີ່ນັ້ນ ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ ແລະ ອັສວິນສອງພຣະອົງ—ແພດເທວະ—ລ້ວນປະທັບຢູ່; ພ້ອມດ້ວຍ ສິດທະ ແລະ ກິນນະຣະ ອື່ນໆ.

Verse 9

एतस्मात्कारणान्नैतदतिक्रामति पुष्पकम् । तत्क्षेत्रं निश्चलीभूतं सत्यमेतन्मयोदितम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຸສະປະກະ (Puṣpaka) ຈຶ່ງບໍ່ຂ້າມເກີນຈາກນີ້. ເທິງເຂດສັກສິດ (kṣetra) ນັ້ນ ມັນກໍຢຸດນິ່ງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 11

सर्वैस्तैर्वानरैः सार्धं राक्षसैश्च पृथग्विधैः । अवतीर्य ततो हृष्टस्तस्मिन्क्षेत्रे समन्ततः

ແລ້ວພຣະອົງກໍລົງໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບວານະຣະທັງຫມົດ ແລະຣາກສະສະຫຼາຍປະເພດ. ພຣະອົງຍິນດີປິຕິຢູ່ທົ່ວທຸກທິດໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ.

Verse 12

तीर्थमालोकयामास पुण्यान्यायतनानि च । ततो विलोकयामास पितामहविनिर्मिताम् । चामुण्डां तत्र च स्नात्वा कुण्डे कामप्रदायिनि

ພຣະອົງໄດ້ເບິ່ງເຫັນຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ແລະສະຖານສັກກະລະທັງຫຼາຍອັນເປັນບຸນ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຊົມເບິ່ງ ຈາມຸນດາ (Cāmuṇḍā) ທີ່ກ່າວກັນວ່າ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ. ແລະໄດ້ອາບນ້ຳໃນກຸນດະ (kuṇḍa) ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາ, ປະກອບພິທີຊຳລະຂອງຕີຣຖະ.

Verse 13

ततो विलोकयामास पित्रा तस्य विनिर्मितम् । रामः स्वमिव देवेशं दृष्ट्वा देवं चतुर्भुजम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາມ (Rāma) ໄດ້ຊົມເບິ່ງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ ແລະສະຫວ່າງໄສ, ທີ່ກ່າວກັນວ່າພໍ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ສ້າງຕັ້ງ. ເມື່ອເຫັນຮູບທິບນັ້ນ ພຣະອົງກໍນົບນ້ອມບູຊາ ເຫມືອນເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ເລືອກຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 14

राजवाप्यां शुचिर्भूत्वा स्नात्वा तर्प्य निजान्पितॄन् । ततश्च चिन्तयामास क्षेत्रे त्र बहुपुण्यदे

ພຣະອົງເຮັດຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນ ຣາຊະວາປີ (Rājavāpī) ແລະຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpana) ແດ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພຣະອົງ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຄິດພິຈາລະນາໃນເຂດສັກສິດອັນໃຫ້ບຸນຫຼາຍຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ.

Verse 15

लिंगं संस्थापयाम्येव यद्वत्तातेन केशवः । तथा मे दयितो भ्राता लक्ष्मणो दिवमाश्रितः

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງຕັ້ງລິງຄະແນ່ນອນ ເຊັ່ນທີ່ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງເກສະວະ. ແລະນ້ອງຊາຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ລັກສະມະນະ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແລ້ວ»។

Verse 16

यस्तस्य नामनिर्दिष्टं लिंगं संस्थापयाम्यहम् । तं चापि मूर्तिमंतं च सीतया सहितं शुभम् । क्षेत्रे मेध्यतमे चात्र तथात्मानं दृषन्मयम्

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງຕັ້ງລິງຄະນັ້ນ ທີ່ໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ດ້ວຍນາມຂອງທ່ານ. ແລະທີ່ນີ້ ໃນກະເສດຣະອັນຊໍາລະບາບຢ່າງຍິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັ້ງຮູບອົງທີ່ມີຮ່າງກາຍອັນມົງຄຸນ ພ້ອມດ້ວຍສີຕາ; ແລະຈະຕັ້ງຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນດ້ວຍ»។

Verse 17

एवं स निश्चयं कृत्वा प्रासादानां च पंचकम् । स्थापयामास सद्भक्त्या रामः शस्त्रभृतां वरः

ເມື່ອໄດ້ຕັດສິນໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ຣາມະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງປຣາສາດຫ້າຫຼັງ ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສັດຊື່।

Verse 18

ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसाश्च विशेषतः । लिंगानि स्थापयामासुः स्वानिस्वानि पृथक्पृथक्

ຕໍ່ມາ ວານະຣາທັງຫມົດ ແລະໂດຍພິເສດ ຣາກສະສາ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະຂອງຕົນໆ ແຍກກັນເປັນຄົນໆ।

Verse 19

तत्रैव सुचिरं कालं स्थितास्ते श्रद्धयाऽन्विताः । ततो जग्मुरयोध्यायां विमानवरमाश्रिताः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພວກເຂົາພັກຢູ່ເປັນເວລາດົນ ດ້ວຍສັດທາອັນເຕັມເປັນ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນປະເສີດ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປຫາອະໂຍທະຍາ।

Verse 20

एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा रामेश्वरो महान् । लक्ष्मणेश्वरसंयुक्तस्तस्मिंस्तीर्थे सुशोभने

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຟັງແລ້ວ—ວ່າ ພຣະຣາເມສະວະຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຮ່ວມກັບ ພຣະລັກສະມະເນສະວະຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ໃນຕີຣະຖະອັນງາມນັ້ນ។

Verse 21

यस्तौ प्रातः समुत्थाय सदा पश्यति मानवः । स कृत्स्नं फलमाप्नोति श्रुते रामायणेऽत्र यत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຕື່ນຂຶ້ນໃນຍາມເຊົ້າ ແລະເບິ່ງບູຊາພຣະອົງທັງສອງນັ້ນເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນຄົບຖ້ວນ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ ໂດຍການຟັງຣາມາຍະນະ।

Verse 22

अथाष्टम्यां चतुर्दश्यां यो रामचरितं पठेत् । तदग्रे वाजिमेधस्य स कृत्स्नं लभते फलम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ວັນຈະຕຸຣະທະສີ ອ່ານຫຼືສວດ ຣາມະຈະຣິຕະ ອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ ເທົ່າກັບຜົນຂອງພິທີອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha) ຢັດຍະ।

Verse 102

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमवितः । पुष्पकं प्रेरयामास तत्क्षेत्रं प्रति राघवः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຣາຄະວະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດແລະຄວາມຢາກຮູ້ ແລ້ວໄດ້ໃຫ້ພຸສະປະກະ (Puṣpaka) ພາຫະນະເຫຼືອງຟ້າ ເຄື່ອນໄປສູ່ເຂດສັກສິດນັ້ນ।