Adhyaya 7

Verse 1

। लोमश उवाच । तदा च ते सुराः सर्व ऋषयोपि भयान्विताः । ईडिरे लिंगमैशं च ब्रह्माद्या ज्ञानविह्वलाः

ໂລມະສະກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ເທວະດາທັງປວງ ແລະ ບັນດາລຶສີກໍດ້ວຍ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ໄດ້ສັນລະເສີນລິງຄະອັນເປັນອົງອິດສະວະ; ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ອົງອື່ນໆ ຜູ້ປັນຍາສັບສົນ ກໍສັນລະເສີນດ້ວຍ।

Verse 2

ब्रह्मोवाच । त्वं लिंगरूपी तु महाप्रभावो वेदांतवेद्योसि महात्मरूपि । येनैव सर्वे जगदात्ममूलं कृतं सदानंदपरेण नित्यम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ພຣະອົງແທ້ໆເປັນລິງຄະສະຫວັດ ມີອຳນາດບາລີອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເປັນຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວທານຕະ, ໂອ້ ຜູ້ມີອາດຕະອັນຍິ່ງ. ໂດຍພຣະອົງພຽງອົງດຽວ ຜູ້ສະຖິດໃນອານັນດະນິລັນດອນ ໂລກທັງປວງນີ້ ອັນມີຮາກຢູ່ໃນອາດຕະສູງສຸດ ຈຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນນິດ।

Verse 3

त्वं साक्षी सर्वलोकानां हर्ता त्वं च विचक्षणः । रक्षणोसि महादेव भैरवोसि जगत्पते

ພຣະອົງເປັນພະຍານແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍແລະພາໄປ; ພຣະອົງມີປັນຍາຮອບຄອບ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ, ໂອ້ ມະຫາເທວ; ພຣະອົງເປັນໄພຣະວະ, ໂອ້ ຈອມໂລກ।

Verse 4

त्वया लिंगस्वरूपेण व्याप्तमेतज्जगत्त्रयम् । क्षुद्राश्चैव वयं नाथ मायामोहितचेतसः

ໂດຍພຣະອົງໃນຮູບລິງຄະ ໂລກທັງສາມນີ້ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ. ແຕ່ພວກເຮົາເປັນຜູ້ນ້ອຍນິດ, ໂອ້ ນາຖ, ເພາະຈິດໃຈຖືກມາຍາຫຼອກລວງ।

Verse 5

अहं सुराऽसुराः सर्वे यक्षगंधर्वराक्षसाः । पन्नगाश्च पिशाचाश्च तथा विद्याधरा ह्यमी

ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ເທວະ-ອະສຸຣະທັງປວງ; ຍັກສະ, ກັນທັຣວະ, ຣາກສະ; ນາຄະ ແລະ ປິສາຈ; ພ້ອມທັງ ວິທຍາທະຣະເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍ—(ລ້ວນຢືນນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ)។

Verse 6

त्वंहि विश्वसृजां स्रष्टा त्वं हि देवो जगत्पतिः । कर्ता त्वं भुवनस्यास्य त्वं हर्ता पुरुषः परः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງແຫ່ງຜູ້ສ້າງທັງຫຼາຍໃນສາກົນ; ພຣະອົງແມ່ນເທວະ ແລະ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດບຸວນນີ້; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຖອນຄືນ—ປຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 7

त्राह्यस्माकं महादेव देवदेव नमोऽस्तु ते । एवं स्तुतो हि वै धात्रा लिंगरूपी महेश्वरः

ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາ, ມະຫາເທວະ, ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນແທ້ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ ໄດ້ຖືກ ທາຕຣະ (ພຣະພຣະຫມາ) ສັນລະເສີນ.

Verse 8

ऋषयः स्तोतुकामास्ते महेश्वरमकल्मषम् । अस्तुवन्गीर्भिरग्र्याभिः श्रुतिगीताभिरादृताः

ບັນດາລຶສີເຫຼົ່ານັ້ນ ປາຖະນາຈະສັນລະເສີນ ໄດ້ສັນລະເສີນມະເຫສະວະຣະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນປະເສີດ—ຖືກນັບຖືດັ່ງບົດຮ້ອງຂອງສຣຸຕິ (ເວດ) ເອງ.

Verse 9

ऋषय ऊचुः । अज्ञानिनो वयं कामान्न विंदामोऽस्य संस्थितिम् । त्वं ह्यात्मा परमात्मा च प्रकृतिस्त्वं विभाविनी

ລຶສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາເປັນຜູ້ບໍ່ຮູ້ ແລະຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຕັນຫາ ຈຶ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈສະພາບແທ້ຂອງສິ່ງນີ້. ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນອາຕະມາ ແລະ ປະຣະມາຕະມາ; ພຣະອົງຍັງແມ່ນປຣະກຣິຕິ—ພະລັງງານຜູ້ເຮັດໃຫ້ປາກົດ.”

Verse 10

त्वमेव माता च पिता त्वमेव त्वमेव बंधुश्च सखा त्वमे । त्वमीश्वरो वेदविदेकरूपो महानुभावैः परिचिंत्यमानः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນແມ່ ແລະ ເປັນພໍ່; ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຍາດ ແລະ ເປັນມິດ. ພຣະອົງແມ່ນອົງພຣະເຈົ້າ ມີສະພາບອັນດຽວ ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພຣະເວດ ແລະ ຖືກຜູ້ໃຈໃຫຍ່ພິຈາລະນາຢູ່ເສມອ.

Verse 11

त्वमात्मा सर्वभूतानामेको ज्योतिरिवैधसाम् । सर्वं भवति यस्मात्त्वत्तस्मात्सर्वोऽसि नित्यदा

ພຣະອົງແມ່ນອາດຕະຂອງສັດທັງປວງ—ເປັນອົງດຽວ—ດັ່ງແສງໄຟດຽວໃນເຊື້ອໄຟຫຼາຍຢ່າງ. ເພາະທຸກສິ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ເປັນທຸກສິ່ງຢ່າງຕະຫຼອດການ.

Verse 12

यस्माच्च संभवत्येतत्तस्माच्छंभुरिति प्रभुः

ແລະເພາະໂລກນີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງ, ອົງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ສັມພູ (Śambhu)”.

Verse 13

त्वत्पादपंकजं प्राप्ता वयं सर्वे सुरादयः । ऋषयो देवगंधर्वा विद्याधरमहोरगाः

ພວກເຮົາທັງປວງໄດ້ມາຮອດດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ—ທັງເທວະ ແລະ ອື່ນໆ: ຤ິສີ, ເທວະຄັນທະວະ, ວິທະຍາທະຣະ, ແລະ ນາກາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 14

तस्माच्च कृपया शंभो पाह्यस्माञ्जगतः पते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັມພູ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ.

Verse 15

महादेव उवाच । श्रृणुध्वं तु वचो मेऽद्य क्रियतां च त्वरान्वितैः । विष्णुं सर्वे प्रार्थयंतु त्वरितेन तपोधनाः

ພຣະມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາໃນມື້ນີ້ ແລະຈົ່ງກະທໍາດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ. ໂອ ຜູ້ມີທະປະອັນອຸດົມ, ທຸກຄົນຈົ່ງອະທິຖານຕໍ່ພຣະວິດສະນຸໂດຍໄວ»។

Verse 16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शंकरस्य महात्मनः । विष्णुं सर्वे नमस्कृत्य ईडिरे च तदा सुराः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາສັ່ງຂອງພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ, ເທວະທັງປວງໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ ແລະຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະອົງໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 17

देव ऊचुः । विद्याधराः सुरगणा ऋषयश्च सर्वे त्रातास्त्वयाद्य सकलाजगदेकबंधो । तद्वत्कृपाकरजनान्परिपालयाद्य त्रैलोक्यनाथ जगदीश जगन्निवास

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ວິທະຍາທອນ, ຝູງເທວະ ແລະ ບັນດາລຶສີທັງປວງ ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ລອດໃນມື້ນີ້ໂດຍພຣະອົງ, ໂອ ຍາດພຽງຜູ້ດຽວຂອງສັບພະໂລກ. ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງປົກປ້ອງບັນດາຜູ້ມີເມດຕາ ແລະຜູ້ຄວນແກ່ການຄຸ້ມຄອງໃນບັດນີ້, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ, ທີ່ພໍ່ພັກຂອງໂລກ»।

Verse 18

प्रहस्य भगवन्विष्णुरुवाचेदं वचस्तदा । दैत्यैः प्रपीडिता यूयं रक्षिताश्च पुरा मया

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງຍິ້ມ ແລະກ່າວວ່າ: «ພວກເຈົ້າຖືກພວກໄດຕະຍະກົດຂີ່ ແລະໃນກ່ອນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍເຮົາແລ້ວ»।

Verse 19

अद्यैव भयमुत्पन्नं लिंगादस्माच्चिरंतनम् । न शक्यते मया त्रातुमस्माल्लिंगभयात्सुराः

«ໃນມື້ນີ້ເອງ ຄວາມຢ້ານກົວອັນເກົ່າແກ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກລິງຄະນີ້. ເຮົາບໍ່ອາດຊ່ວຍເທວະທັງປວງໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຫວາດຫວັນອັນເກີດຈາກລິງຄະນີ້ໄດ້»។

Verse 20

अच्युतेनैवमुक्तास्ते देवा श्चिंतान्विताभवन् । तदा नभोगता वाणी उवाचाश्वास्य वै सुरान्

ເມື່ອອະຈຸຕະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ. ແລ້ວມີສຽງຈາກຟ້າເວົ້າຂຶ້ນ ເພື່ອປອບໃຈພວກສຸຣະແທ້ໆ.

Verse 21

एतल्लिंगं संवृणुष्व पूजनाय जनार्दन । पिंडिभूत्वा महाबाहो रक्षस्व सचराचरम् । तथेति मत्वा बगवान्वीरभद्रोऽभ्यपूजयत्

“ໂອ ຈະນາຣະດະນ, ຈົ່ງປົກຄຸມລິງຄະນີ້ເພື່ອການບູຊາ. ໂອ ຜູ້ແຂນໃຫຍ່, ຈົ່ງຮວບຮວມເປັນຮູບພິນດີອັນສັກສິດ ແລະປົກປ້ອງທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.” ເມື່ອຕັ້ງໃຈວ່າ “ດັ່ງນັ້ນ” ພຣະວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ກໍໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກພິທີ.

Verse 22

ब्रह्मादिभः सुरगणैः सहितैस्तदानीं संपूजितः शिवविधानरतो महात्मा । स्रवीरभद्रः शशिशेखरोऽसौ शिवप्रियो रुद्रसमस्त्रिलोक्याम्

ໃນເວລານັ້ນ ມະຫາອາດມາຜູ້ຍິນດີໃນພິທີວິທານຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພ້ອມດ້ວຍຝູງເທວະນຳໂດຍພຣະພຣະຫມາ. ວີຣະພັດຣະນັ້ນ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ເທົ່າທຽມຣຸດຣະໃນສາມໂລກ.

Verse 23

लिंगस्यार्चनयुक्तोऽसौ वीरभद्रोऽभवत्तदा । तद्रूपस्यैव लिंगस्य येन सर्वमिदं जगत्

ໃນເວລານັ້ນ ວີຣະພັດຣະໄດ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການບູຊາລິງຄະ—ລິງຄະໃນຮູບນັ້ນແທ້ໆ ທີ່ໂດຍມັນ ໂລກທັງປວງນີ້ຖືກປະກົດແລະຄ້ຳຈຸນ.

Verse 24

उद्भाति स्थितिमाप्नोति तथा विलयमेति च । तल्लिंगं लिंगमित्याहुर्लयनात्तत्त्ववित्तमाः

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງ ໄດ້ຮັບຄວາມຕັ້ງມັ່ນ ແລະຍັງເຂົ້າສູ່ການລະລາຍດ້ວຍ. ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນສັດທຳຈຶ່ງເອີ້ນມັນວ່າ “ລິງຄະ” ເນື່ອງຈາກໃນຍາມລະລາຍ ມັນດູດກືນທຸກສິ່ງເຂົ້າສູ່ຕົນ.

Verse 25

ब्रह्माण्डागोलकैर्व्याप्तं तथा रुद्राक्षभूषितम् । तथा लिंगं महज्जातं सर्वेषां दुरतिक्रमम्

ລິງຄະນັ້ນໃຫຍ່ຫຼວງ—ແຜ່ຄອບຄຸມດ້ວຍວົງກົມແຫ່ງໄຂ່ຈັກກະວານ ແລະປະດັບດ້ວຍລູກຮຸດຣາກສະ—ມີອານຸພາບຍິ່ງ ບໍ່ມີໃຜຈະກ້າຂ້າມຫຼືເກີນໄດ້।

Verse 26

तदा सर्वेऽथ विबुधा ऋषो वै महाप्रभाः । तुष्टुवुश्च महालिंगं वेदावादैः पृथक्पृथक्

ແລ້ວເທວະທັງປວງ ແລະຣິສີຜູ້ສະຫວ່າງໄສຍິ່ງ ໄດ້ສັນລະເສີນມະຫາລິງຄະ—ແຕ່ລະອົງຕາມວິທີຂອງຕົນ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງເວດາ।

Verse 27

अणोरणीयांस्त्वं देव तथा त्वं महतो महान् । तस्मात्त्वया विधातव्यं सर्वैषां लिंगपूजनम्

“ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງລະອຽດກວ່າສິ່ງທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ ແລະໃຫຍ່ກວ່າສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງບັນຍັດການບູຊາລິງຄະໃຫ້ແກ່ທຸກຜູ້.”

Verse 28

तदानीमेव सर्वेण लिंगं च बहुशः कृतम् । सत्ये ब्रह्मेश्वरं लिंगं वैकुण्ठे च सदाशिवः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເທວະທັງປວງໄດ້ສ້າງລິງຄະຫຼາຍຮູບແບບ. ໃນສັດຍະ (ໂລກ/ຍຸກ) ລິງຄະແມ່ນ “ພຣະພຣະຫມເອສະວະຣະ”; ແລະໃນໄວກຸນຖະ ແມ່ນ “ສະດາຊິວະ”.

Verse 29

अमरावत्यां सुप्रतिष्ठममरेश्वरसंज्ञकम् । वरुणेश्वरं च वारुण्यां याम्यां कालेश्वरं प्रभुम्

ໃນອະມະຣາວະຕີ ມີລິງຄະທີ່ສະຖາປະນາໝັ້ນຄົງ ຊື່ວ່າ “ອະມະເຣສະວະຣະ”. ໃນທິດຂອງວະຣຸນະ ມີ “ວະຣຸເນສະວະຣະ”; ແລະໃນທິດໃຕ້ (ທິດຂອງຍະມະ) ມີພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ “ກາເລສະວະຣະ”.

Verse 30

नैरृतेश्वरं च नैरृत्यां वायव्यां पावनेश्वरम् । केदारं मृत्युलोके च तथैव अमरेस्वरम्

ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ ມີນາຍຣຶເຕສະວະຣະ (Nairṛteśvara); ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ ມີພາວະເນສະວະຣະ (Pāvaneśvara). ແລະໃນໂລກມະນຸດເທິງແຜ່ນດິນ ມີເກດາຣະ (Kedāra) ແລະອະມະເຣສະວະຣະ (Amareśvara) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 31

ओंकारं नर्मदायां च महाकालं तथैव च । काश्यां विश्वेश्वरं देवं प्रयागे ललितेश्वरम्

ທີ່ແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ (Narmadā) ມີໂອງກາຣະ (Oṃkāra); ແລະມີມະຫາກາລະ (Mahākāla) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ທີ່ກາຊີ (Kāśī) ມີພຣະເທວະວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara); ແລະທີ່ປຣະຍາກະ (Prayāga) ມີລະລິເຕສະວະຣະ (Laliteśvara).

Verse 32

त्रियम्बकं ब्रह्मगिरौ कलौ भद्रेश्वरं तथा । द्राक्षारामेश्वरं लिंगं गंगासागरसंगमे

ທີ່ພຣະຫມະຄິຣິ (Brahmagiri) ມີຕຣິຍັມບະກະ (Triyambaka); ທີ່ໂກລາ (Kola) ມີພັດເຣສະວະຣະ (Bhadreśvara) ເຊັ່ນກັນ. ແລະທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ (Gaṅgā) ກັບມະຫາສະໝຸດ ມີລິງຄະນາມ ດຣາກສາຣາເມສະວະຣະ (Drākṣārāmeśvara).

Verse 33

सौराष्ट्रे च तथा लिंगं सोमेश्वरमिति स्मृतम् । तथा सर्वेश्वरं विन्ध्ये श्रीशैले शिखरेश्वरम् । कान्त्यामल्लालनाथं च सिंहनाथं च सिंगले

ໃນເຂດເສົາຣາສະຕຣະ (Saurāṣṭra) ລິງຄະນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ ໂສເມສະວະຣະ (Someśvara). ໃນແດນວິນທະຍະ (Vindhya) ມີສັຣເວສະວະຣະ (Sarveśvara); ທີ່ສຣີໄສລະ (Śrīśaila) ມີສິຂະເຣສະວະຣະ (Śikhareśvara). ທີ່ການຕະຍາ (Kāntyā) ມີມັລລາລະນາຖະ (Mallālanātha), ແລະທີ່ສິງຄະລະ (Siṅgala) ມີສິງຫະນາຖະ (Siṃhanātha).

Verse 34

विरूपाक्षं तथा लिंगं कोटिशङ्करमेव च । त्रिपुरान्तकं भीमेशममरेश्वरमेव च

ຍັງມີລິງຄະຂອງ ວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa) ແລະ ໂກຕິສັງກະຣະ (Koṭiśaṅkara) ດ້ວຍ. ມີທັງ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (Tripurāntaka), ພີເມສະ (Bhīmeśa) ແລະ ອະມະເຣສະວະຣະ (Amareśvara) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 35

भोगेश्वरं च पाताले हाटकेश्वरमेव च । एवमादीन्यनेकानि लिंगानि भुवनत्रये । स्थापितानि तदा देवैर्विश्वोपकृतिहेतवे

ໃນປາຕາລາມີ ໂພເຄສະວະຣະ ແລະຍັງມີ ຮາຕະເກສະວະຣະ ອີກດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະຫຼາຍປະເພດໄດ້ຖືກເທວະດາສ້າງຕັ້ງໄວ້ທົ່ວໂລກທັງສາມ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະສິ່ງ.

Verse 36

लिंगेशैश्च तथा सर्वैः पूर्णमासीज्जगत्त्रयम् । तथा च वीरभद्रांशाः पूजार्थममरैः कृताः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍບັນດາອົງເຈົ້າແຫ່ງລິງຄະທັງປວງ ໂລກທັງສາມຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສັກສິດ. ແລະບັນດາອະມະຣະກໍໄດ້ປັ້ນສ່ວນອະນຸພາກຂອງ ວີຣະພັດຣະ ເພື່ອການບູຊາ.

Verse 37

तत्र विंशतिसंस्कारास्तेषामष्टाधिकाभवन् । कथिताः शंकरेणैव लिंगस्याचनसूचकाः

ທີ່ນັ້ນ ມີສັງສະກາຣະ (saṃskāra) ຊາວຢ່າງ ແລະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນລວມ ຊາວແປດ. ທັງໝົດນີ້ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໄດ້ສອນເອງ ເປັນເຄື່ອງຊີ້ບອກການບູຊາ ແລະການເຄົາລົບລິງຄະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 38

संति रुद्रेण कथिताः शिवधर्मा सनातनाः । वीरभद्रो यथा रुद्रस्तथान्ये गुरवः स्मृताः

ມີຊິວະທັມ (Śiva-dharma) ອັນນິລັນດອນ ທີ່ຣຸດຣະ (Rudra) ໄດ້ກ່າວສອນໄວ້. ແລະເຊັ່ນທີ່ ວີຣະພັດຣະ ເປັນດັ່ງຣຸດຣະ ສັນໃດ ຄູອາຈານອື່ນໆ ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ນຳທາງອັນຄວນເຊື່ອຖື ສັນນັ້ນ.

Verse 39

गुरोर्जाताश्च गुरवो विख्याता भुवनत्रये । लिंगस्य महिमान तु नन्दी जानाति तत्त्वतः

ຈາກຄູອາຈານປະຖົມ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສາຍຄູອາຈານ ອັນໂດ່ງດັງທົ່ວໂລກທັງສາມ. ແຕ່ຄວາມມະຫິມາອັນແທ້ຂອງ ຊິວະລິງຄະ ນັ້ນ ນັນດີ (Nandī) ເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 40

तथा स्कन्दो हि भगवान्न्ये ते नामधारकाः । यथोक्ताः शिवधरमा हि नन्दिना परिकीर्त्तिताः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ພຣະສະກັນດະເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ; ຄົນອື່ນໆເປັນແຕ່ຜູ້ຖືຊື່ເທົ່ານັ້ນ. ວິນັຍທຳແຫ່ງໄສວະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ນັນດີໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 41

शैलादेन महाभागा विचित्रा लिंगधारकाः । शवस्योपरि लिंगं च ध्रियते च पुरातनैः

ໂດຍສາຍລາດະ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ບັນດາຜູ້ຖືລິງຄະອັນພິສົດຖືກສ້າງຕັ້ງ. ແມ່ນແຕ່ເທິງສົບກໍຍັງຖືລິງຄະ—ດັ່ງທີ່ຄົນໂບຮານຮັກສາໄວ້.

Verse 42

लिंगेन सह पञ्चत्वं लिंगेन सह जीवितम् । एते धर्माः सुप्रतिष्ठाः शैलादेन प्रतिष्ठिताः

ກັບລິງຄະ ມີການເຖິງພັນຈະຕະ (ຄວາມຕາຍ) ແລະກັບລິງຄະ ມີຊີວິດແທ້. ທຳເຫຼົ່ານີ້ຕັ້ງມັ່ນດີ ໂດຍສາຍລາດະໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້.

Verse 43

धर्मः पाशुपतः श्रेष्ठः स्कन्देन प्रतिपालितः

ທຳປາສຸປະຕະເປັນທຳອັນສູງສຸດ; ພຣະສະກັນດະໄດ້ອຸປະຖຳ ແລະປົກປ້ອງໄວ້.

Verse 44

शुद्धा पञ्चाक्षरी विद्या प्रासादी तदनन्तरम् । षडक्षरी तथा विद्या प्रासादस्य च दीपिका

ຕໍ່ມາ ວິທະຍາມັນຕຣາຫ້າພະຍາງອັນບໍລິສຸດ ໃຫ້ພຣະກະລຸນາດັ່ງພຣະປາສາດ. ແລະວິທະຍາມັນຕຣາຫົກພະຍາງກໍເຊັ່ນກັນ ເປັນດັ່ງຕະກຽງ ສ່ອງແສງພຣະປາສາດແຫ່ງການຮູ້ແຈ້ງ.

Verse 45

स्कन्दात्तत्समनुप्राप्तमगस्त्येन महात्मना । पश्चादाचार्यभेदेन ह्यागमा बहवोऽभवन्

ຄໍາສອນນັ້ນ ພຣະອະຄັດສະຕະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ຮັບມາຈາກພຣະສະກັນດະ; ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງຂອງອາຈານ ອາຄະມະຫຼາຍຢ່າງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 46

किं तु वै बहुनोक्तेन श्वि इत्यक्षरद्वयम् । उच्चारयंति स नित्यं ते रुद्रा नात्र संशयः

ແຕ່ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ໃດອອກສຽງອັກສອນສອງພະຍາງ «śvi» ຢ່າງສະເໝີ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຣຸດຣະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 47

सतां मार्गं पुरस्कृत्य ये सर्वे ते पुरांतकाः । वीरा माहेश्वराज्ञेयाः पापक्षयकरा नृणाम्

ຜູ້ທັງຫມົດທີ່ຍົກເອົາທາງຂອງຄົນດີເປັນຫົວໜ້າ ລ້ວນແມ່ນ «ຜູ້ທໍາລາຍນະຄອນ» (ຜູ້ປະຫານຄວາມຊົ່ວ)। ພວກເຂົາຄວນຮູ້ວ່າເປັນວີລະບຸລຸດມາເຮສະວະຣະ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ບາບຂອງມະນຸດສິ້ນໄປ।

Verse 48

प्रसंगेनानुपंक्षेण श्रद्वया च यदृच्छया । शिवभक्तिं प्रकुर्वन्ति ये वै ते यांति सद्गतिम्

ຈະເປັນເນື່ອງຈາກການຄົບຄ່າສົມາຄົມ, ໂອກາດນ້ອຍໆ, ດ້ວຍສັດທາ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ໂດຍບັງເອີນ—ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດພະຄະຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ຄະຕິອັນດີງາມແລະສັກສິດ।

Verse 49

श्रृणुध्वं कथयामीह इतिहासं पुरातनम् । कृतं शिवालयं यच्च पतंग्या मार्जनं पुरा

ຈົ່ງຟັງເຖີດ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າຢູ່ນີ້ເຖິງຕໍານານເກົ່າແກ່: ໃນການກ່ອນ ນົກນ້ອຍຕົວໜຶ່ງເຄີຍກວາດຖູ ເຮືອນພຣະສິວະໃຫ້ສະອາດ।

Verse 50

आगता भक्षणार्थं हि नैवेद्यं केन चार्पितम् । मार्जनं रजस्तस्याः पक्षाभ्यामभवत्पुरा

ນາງໄດ້ມາເພື່ອຊອກຫາອາຫານ ແລະມີນະໄວເດຍ (naivedya) ທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຖວາຍໄວ້. ໃນການກ່ອນ ຝຸ່ນທີ່ນັ້ນເຄີຍຖືກກວາດອອກໂດຍປີກຂອງນາງ.

Verse 51

तेन कर्मविपाकेन उत्तमं स्वर्गमागता । भुक्त्वा स्वर्गसुखं चोग्रं पुनः संसारमागता

ດ້ວຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳນັ້ນ ນາງໄດ້ເຖິງສະຫວັນອັນປະເສີດ. ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກສະຫວັນອັນແຮງກ້າແລ້ວ ນາງກໍກັບຄືນສູ່ວົງຈອນໂລກອີກຄັ້ງ.

Verse 52

काशिराजसुता जाता सुन्दरीनाम विश्रुता । पूर्वाभ्यासाच्च कल्याणी बभूव परमा सती

ນາງເກີດເປັນທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງກາສີ ແລະໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ສຸນດະຣີ». ດ້ວຍການຝຶກຝົນທາງທຳມະໃນອະດີດ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົນນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນສະຕີຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະອຸທິດຕົນຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 53

उषस्युषसि तन्वंगी शिवद्वाररता सदा । संमार्जनं च कुरुते भक्त्या परमया युता

ທຸກໆເຊົ້າຍາມອຸສາ ສາວນ້ອຍຮ່າງບາງ ຜູ້ຜູກໃຈຢູ່ກັບປະຕູຂອງພຣະສິວະເສມອ ຈະກວາດແລະຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 54

स्वयमेव तदा देवी सुन्दरी राजकन्यका । तथाभूतां च तां दृष्ट्वा ऋषिरुद्दालकोऽब्रवीत्

ໃນເວລານັ້ນ ນາງສຸນດະຣີ ທິດາກະສັດ ໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອເຫັນນາງເຮັດຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ຤ິສີອຸດດາລະກະ ຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນ.

Verse 55

सुकुमारी सती बाले स्वयमेव कथं शुभे । संमार्जनं च कुरुषे कन्यके त्वं शुचिस्मिते

ໂອ ນາງນ້ອຍອ່ອນໂຍນ ມີສິນທຳ, ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ—ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງເຈົ້າເຮັດການກວາດຖູດ້ວຍຕົນເອງ, ໂອ ກະສິກາທີ່ຍິ້ມບໍລິສຸດ?

Verse 56

दासी दास्यश्च बहवः संति देवि तवाग्रतः । तवाज्ञया करिष्यंति सर्वं संमार्जनादिकम्

ໂອ ພຣະນາງ, ມີນາງຮັບໃຊ້ ແລະ ຜູ້ຕິດຕາມຫຼາຍຄົນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ. ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້າ ພວກເຂົາຈະເຮັດທຸກຢ່າງ—ການກວາດຖູ ແລະ ອື່ນໆ.

Verse 57

ऋषेस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्येदमुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງລະສີ ນາງກໍຍິ້ມ ແລ້ວເວົ້າດັ່ງນີ້.

Verse 58

शिवसेवां प्रकुर्वाणाः शिवभक्तिपुरस्कृताः । ये नराश्चैव नार्य्यश्च शिवलोकं व्रजंति वै

ຊາຍແລະຍິງຜູ້ປະກອບການຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ ໂດຍຍົກຊິວະພັກຕິເປັນຫົວໜ້າ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 59

संमार्जनं च पाणिभ्यां पद्भ्यां यानं शिवालये । तस्मान्मया च क्रियते संमार्जनमतंद्रितम्

ດ້ວຍມືທັງສອງ ຂ້ອຍກວາດຖູ, ແລະດ້ວຍຕີນທັງສອງ ຂ້ອຍເດີນໄປສູ່ວິຫານພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຮັດການກວາດຖູນີ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຢ່າງຂະຫຍັນ ບໍ່ເກີດຄວາມເກັດຄ້ານ.

Verse 60

अन्यत्किञ्चिन्न जानामि एकं संमार्जनं विना । ऋषिस्तद्वचनं श्रुत्वा मनसा च विमृश्य हि

“ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ສິ່ງອື່ນໃດ ນອກຈາກການກວາດຖູສະອາດນີ້ຢ່າງດຽວ” ເມື່ອລື່ນຄໍານັ້ນ ພະລິສີກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈ.

Verse 61

अनया किं कृतं पूर्वं केयं कस्य प्रसादतः । तदा ज्ञानं च ऋषिणा तत्सर्वं ज्ञानचक्षुषा । विस्मयेन समाविष्टस्तूष्णींभूतोऽभवत्तदा

“ນາງເຄີຍເຮັດຫຍັງໃນອະດີດ? ນາງແມ່ນໃຜ ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງໃຜຈຶ່ງເກີດເປັນແນວນີ້?” ແລ້ວພະລິສີໄດ້ເຫັນທຸກຢ່າງດ້ວຍຈັກຂຸປັນຍາ. ຖືກຄວາມພິສົດປົກຄຸມ ຈຶ່ງນິ່ງງຽບໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 62

सविस्मयोऽभूदथ तद्विदित्वा उद्दालको ज्ञानवतां वरिष्ठः । शिवप्रभावं मनसा विचिंत्य ज्ञानात्परं बोधमवाप शांतः

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ ອຸດດາລະກະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ນັກປັນຍາ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ທ່ານພິຈາລະນາພຣະອານຸພາບແຫ່ງພຣະສິວະໃນໃຈ ແລະໄດ້ບັນລຸຄວາມຮູ້ຕື່ນຮູ້ເກີນກວ່າຄວາມຮູ້ທົ່ວໄປ ຈົນສະງົບສຸກ.