Adhyaya 32

Verse 1

। लोमश उवाच । एवं ते शिवधर्माश्च कथितास्तेन वै द्विजाः । सविशेषाः पाशुपताः प्रसादाच्चैव विस्तरात्

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພວກດວິຊະຣິສີ, ທຳມະຂອງພຣະສິວະໄດ້ຖືກກ່າວແຈ້ງແລ້ວ—ພ້ອມທັງວິນັຍປາຊຸປະຕະອັນເປັນພິເສດ—ໂດຍພຣະກະລຸນາ ແລະ ຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ»។

Verse 2

अनेकागमसंवीता यथातत्त्वमुदाहृताः । कापालिकानां भेदाश्च प्रोक्ता व्याससमासतः

ຄໍາສອນເຫຼົ່ານີ້ ອີງໃສ່ອາຄະມະຫຼາຍປະການ ໄດ້ຖືກກ່າວຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ການແບ່ງພວກຂອງກາປາລິກະກໍໄດ້ຖືກອະທິບາຍ ທັງແບບຂະຫຍາຍ ແລະ ແບບຫຍໍ້.

Verse 3

धर्मा नानाविधाः प्रोक्ता नंदिनं प्रति वै तदा

ໃນເວລານັ້ນ ທຳມະຫຼາຍປະເພດ ໄດ້ຖືກສອນ ໂດຍມຸ່ງໄປຫານັນດິນ.

Verse 4

ऋषय ऊचुः । श्रुतं कुमारचरितमविशेषं सुमंगलम् । अस्माभिश्च महाभागकिंचित्पृच्छामहे वयम्

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາໄດ້ຟັງປະຫວັດຂອງກຸມາຣະອັນເປັນມົງຄຸນ ຢ່າງຄົບຖ້ວນລະອຽດແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ພວກເຮົາປາດຖະນາຈະຖາມທ່ານບາງປະການ»។

Verse 5

श्वेतस्य राजसिंहस्य चरितं परमाद्भुतम् । येन संतोषितो रुद्रः शिवो भक्त्याऽप्रमेयया

ປະຫວັດຂອງ ສະເວຕະ ຜູ້ເປັນດັ່ງສິງໃນບັນດາກະສັດ ນັ້ນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ—ເນື່ອງດ້ວຍພະຄວາມສັດທາບໍ່ອາດວັດໄດ້ ຣຸດຣະ ພຣະສິວະ ຈຶ່ງພໍພຣະໄທ।

Verse 6

ते भक्तास्ते महात्मानो ज्ञानिनस्ते च कर्मिणः । येऽर्चयंति महाशंभुं देवं भक्त्या समावृताः

ຜູ້ໃດບູຊາ ພຣະມະຫາສັມພູ ດ້ວຍສັດທາອັນເຕັມປ່ຽມ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນສາວົກແທ້, ເປັນມະຫາຈິດ, ເປັນຜູ້ຮູ້ ແລະຜູ້ກະທຳ।

Verse 7

तस्मात्पृच्छामहे सर्वे चरितं शंकरस्य च । व्यासप्रसादात्सर्वं यज्जानासि त्वं न चापरः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາທັງປວງ ຂໍຖາມເຖິງກິດຈະການຂອງ ສັງກະຣະ ດ້ວຍ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວະຍາສະ ທ່ານຮູ້ທຸກຢ່າງນັ້ນ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດອີກ।

Verse 8

निशम्य वचनं तेषां मुनीनां लोमशोऽब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ໂລມະສະ ຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 9

लोमश उवाच । आकर्ण्यतां महाभागाश्चरितं परमाद्भुतम् । तस्य राज्ञो हि भजतो राजभोगांश्च सर्वशः । मतिर्द्धिर्मे समुत्पन्ना श्वेतस्य च महात्मनः

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອເຫັນກະສັດນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເສວຍສຸກລາຊະພົງທຸກປະການ—ຍັງຄົງບຳເນົາພຣະດ້ວຍສັດທາ, ຄວາມເຄົາລົບແລະຄວາມຊື່ນຊົມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຕໍ່ ສະເວຕະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.»

Verse 10

पृथिवीं पालयामास प्रजा धर्मेण पालयन् । ब्रह्मण्यः सत्यवाक्छूरः शिवभक्तो निरंतरम्

ພຣະອົງປົກຄອງແຜ່ນດິນ ປົກປ້ອງປະຊາຊົນດ້ວຍທຳມະ. ພຣະອົງເຄົາລົບພຣາຫມັນ ແລະລະບຽບສັກສິດ, ເວົ້າຄຳຈິງ, ກ້າຫານ, ແລະເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 11

राज्यं शशासाथ स शक्तितो नृपो भक्त्या तदा चैव समर्चयत्सदा । शंभुं परेशं परमं परात्परं शांतं पुराणं परमात्मरूपम्

ກະສັດນັ້ນປົກຄອງອານາຈັກຕາມກຳລັງຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍຄວາມພັກດີກໍໄດ້ບູຊາພຣະສຳພູຢ່າງສະເໝີ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ສູງກວ່າສູງສຸດ, ສະງົບ, ບູຮານ, ແລະເປັນຮູບແຫ່ງພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ.

Verse 12

आयुस्तस्य परिक्षीणमर्चतः परमेश्वरम् । अथैतच्च महाभाग चरितं श्रूयतां मम

ເມື່ອພຣະອົງຍັງບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດຢູ່ ອາຍຸທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງພຣະອົງກໍໝົດລົງ. ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໄປໃນເລື່ອງນີ້.

Verse 13

वाणी शिवकथायुक्ता परमाश्चर्यसंयुता । न वाऽधयो हि तस्यैव व्याधयो हि महीपतेः

ຄຳເວົ້າຂອງພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍການກ່າວເຖິງພຣະສິວະ ແລະມີຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ເພາະກະສັດນັ້ນບໍ່ມີຄວາມທຸກໃຈ ແລະບໍ່ມີໂລກໄພໃນກາຍ.

Verse 14

तस्य राज्ञो न बाधंते तथा चोपद्रवास्त्वमी । निरीतिको जनो ह्यासीन्निरुपद्रव एव च

ບໍ່ມີຄວາມລຳບາກໃດໆມາຮົບກວນກະສັດນັ້ນ ແລະບໍ່ມີໄພພິບັດເກີດຂຶ້ນ. ປະຊາຊົນຢູ່ຢ່າງປອດຈາກໂລກລະບາດ ແລະຄວາມຢ້ານກົວ, ສະຫງົບສຸກບໍ່ຖືກຮົບກວນ.

Verse 15

अकृष्टपच्यौषधयस्तस्य राज्ञोऽभवन्भुवि । तपस्विनो ब्राह्मणाश्च वर्णाश्रमयुता जनाः

ໃນແຜ່ນດິນຂອງພະຣາຊານັ້ນ ພືດຢາສົມຸນໄພສຸກງອມໄດ້ ແມ່ນບໍ່ຕ້ອງປູກປັ້ນ. ພຣາຫມັນເປັນນັກຕະປະ ແລະປະຊາຊົນຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນວັນນະ-ອາສຣະມ.

Verse 16

न पुत्रमरणे दुःखं नापमानं न मारकाः । न दारिद्र्यं च ते सर्वे प्राप्नुवन्ति कदाचन

ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍທຸກໃຈເນື່ອງຈາກການຕາຍຂອງລູກ ບໍ່ມີຄວາມອັບອາຍ ບໍ່ມີພະຍັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງ; ແລະບໍ່ມີໃຜຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກເລີຍ.

Verse 17

एवं बहुतरः कालस्तस्य राज्ञो महात्मनः । गतो हि सफलो विप्राः शिवपूजारतस्य वै

ດັ່ງນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານຂອງພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ຜ່ານໄປຢ່າງມີຜົນສົມບູນ—ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ເພາະພຣະອົງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະສິວະແທ້ໆ.

Verse 18

एकदा पूजमानं तं शंकरं परमार्थदम् । यमो हि प्रेषयामास यमदूतान्नृपं प्रति

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ພະອົງກຳລັງບູຊາພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະທານສັດຈະອັນສູງສຸດ ພຣະຍະມະໄດ້ສົ່ງຍະມະດູດໄປຫາພະຣາຊາ.

Verse 19

वचनाच्चित्रगुप्तस्य श्वेत आनीयतामिति । तथेति मत्वा ते दूता आगताः शिवमंदिरम्

ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຈິດຣະກຸບຕະວ່າ “ຈົ່ງນຳ ສະເວຕະ ມາ” ດູດເຫຼົ່ານັ້ນຮັບວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວກໍມາຮອດວິຫານພຣະສິວະ.

Verse 20

राजानं नेतुकामास्ते पाशहस्ता महाभयाः । यावत्समागता याम्या राजानं ददृशुस्त्वरात्

ທູດອັນນ່າຢ້ານຂອງພະຍົມ ຖືບ່ວງໃນມື ປາຖະນາຈັບພະຣາຊາ ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນໄປ; ເມື່ອມາຮອດ ກໍເຫັນພະຣາຊາໃນທັນທີ।

Verse 21

न चक्रिरे तदा दूता आज्ञां धर्मस्य चैव हि । ज्ञात्वा सर्वं यमश्चैव आगतः स्वयमेव हि

ໃນເວລານັ້ນ ທູດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຄໍາສັ່ງຂອງທຳມະ; ເມື່ອພະຍົມຮູ້ທຸກຢ່າງແລ້ວ ກໍມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 22

उद्धृत्य दंडं सहसा नेतुकामस्तदा नृपम् । ददर्श च महाबाहुः शिवध्यानपरायणम्

ພະຍົມຍົກຄທາທັນທີ ປາຖະນາຈະນໍາພະຣາຊາໄປ; ແຕ່ຜູ້ມີແຂນແຮງນັ້ນໄດ້ເຫັນພະຣາຊາຜູ້ຈົ່ງຈໍ່ໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ।

Verse 23

शिवभक्तियुतं शांतं केवलं ज्ञानसंयुतम् । यमोऽपि दृष्ट्वा राजानं परं क्षोभमुपागमत्

ເມື່ອເຫັນພະຣາຊາຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ສະງົບ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ແມ່ນແຕ່ພະຍົມກໍຖືກສັ່ນສະເທືອນຢ່າງແຮງ।

Verse 24

चित्रस्थो ह्यभवत्स्द्यः प्रेतराजोऽतिविह्वलः । कालरूपश्च यो नित्यं प्रजानां क्षयकारकः

ແລ້ວພຣະຣາຊາແຫ່ງຜີຕາຍກໍເຫມືອນຖືກຕຶງໄວ້ດັ່ງຮູບວາດ ສັບສົນຢ່າງຫນັກ; ທັງໆທີ່ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງການເວລາ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ສັດທັງປວງສູນສະລາຍເປັນນິດ।

Verse 25

आगतस्तत्क्षणादेव नृपं प्रति रुषान्वितः । खड्गेन सितधारेण चर्मणा परमेम हि

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາວມາຮອດທັນທີ ດ້ວຍຄວາມໂກດຕໍ່ພະຣາຊາ ຖືດາບຄົມສີຂາວສະຫວ່າງ ແລະນຸ່ງຫຸ້ມດ້ວຍໜັງສັດ ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 26

तावत्तं ददृशे सोऽपि स्थितं द्वारि भयावृतम् । उवाच कालो हि तदा यमं वैवस्वतं प्रति

ໃນຂະນະນັ້ນ ລາວກໍເຫັນອີກຝ່າຍຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຫຸ້ມຫໍ້. ແລ້ວ ກາລະ ໄດ້ກ່າວກັບ ຍະມະ ໄວວັສວະຕະ.

Verse 27

कस्मात्त्वया धरमराज नो नीतोऽयं नृपो महान् । यम दूतसहायश्च भीतवत्प्रतिभासि मे

“ເປັນຫຍັງເຈົ້າ ທັມມະຣາຊາ ຈຶ່ງບໍ່ນຳພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ໄປ? ແມ່ນວ່າມີດູດຂອງເຈົ້າເປັນຜູ້ຊ່ວຍ ແຕ່ເຈົ້າກໍປານດັ່ງຜູ້ຢ້ານກົວໃນສາຍຕາຂ້ອຍ”।

Verse 28

कालात्ययो न कर्त्तव्यो वचनान्मम सुव्रत । कालेनोक्तस्तदा धर्म उवाच प्रस्तुतं वचः

“ຢ່າໄດ້ລ່ວງເກີນກາລະ; ຈົ່ງຟັງຄຳຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍດີ.” ເມື່ອກາລະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ທັມມະ (ຍະມະ) ຈຶ່ງກ່າວຄຳຕອບທີ່ສົມຄວນ.

Verse 29

तवाज्ञां च करिष्यामि नात्र कार्या विचारणा । असौ हुरत्ययोऽस्माकं शिवभक्तो निरंतरम्

“ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້າ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄຕ່ຕອງໃນນີ້. ຮຸຣັດຍະຍະ ຜູ້ນັ້ນ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ແລະຢູ່ຝ່າຍພຣະອົງຂອງພວກເຮົາ.”

Verse 30

चित्रस्था इव तिष्ठाम भयाद्देवस्य शूलिनः । यमस्य वचनं श्रुत्वा कालः क्रोधसमन्वितः । राजानं हंतुमारेभे त्वरितः खड्गमाददे

ພວກເຮົາຢືນນິ່ງດັ່ງຮູບວາດ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ແຕ່ເມື່ອກາລະໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຍະມະ ກໍເກີດໂກດຮ້າຍ; ລາວຮີບຈະຟັນສັງຫານກະສັດ ແລະຊັກດາບອອກທັນທີ.

Verse 31

त्रिगुणाष्टाक्रसंकाशं प्रविवेश शिवालयम् । यावत्कोपेन महता तावद्दृष्टः पिनाकिना । स्वभक्तं हंतुकामोसौ श्वेतराजानमुत्तमम्

ກາລະຜູ້ສ່ອງປະກາຍນ່າຢ້ານ ດັ່ງຮັດສະມີແຫ່ງສາມຄຸນອັນແປດ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະອາລັຍຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ເມື່ອລາວກ້າວໄປດ້ວຍໂກດອັນໃຫຍ່ ກໍຖືກພຣະຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະເຫັນທັນທີ ເພາະກາລະປາຖະນາຈະຂ້າພຣະສາວົກຜູ້ປະເສີດ ຊື່ ສະເວຕະຣາຊາ.

Verse 32

ध्यानस्थितं चात्मनि तं विशुद्धज्ञानप्रदीपेन विशुद्धचित्तम् । आत्मानमात्मात्मतया निरंतरं स्वयंप्रकाशं परमं पुरस्तात्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະອົງຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ພາຍໃນອາດຕະ—ຈິດບໍລິສຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະທີບແຫ່ງປັນຍາອັນບໍ່ມີມົນທິນ. ພຣະອົງຮູ້ອາດຕະເປັນອາດຕະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ສ່ອງແສງດ້ວຍຕົນເອງ, ສູງສຸດ, ແລະປະຈັກຢູ່ຕໍ່ໜ້າທຸກສິ່ງ.

Verse 33

एवंविधं तं प्रसमीक्ष्य कालं संचिंत्यमानं मनसाऽचलेन । शैवं पदं यत्परमार्थरूपं कैवल्यसायुज्यकरं स्वरूपतः

ເມື່ອເຫັນກາລະຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ແລະຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງ ລາວໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງພະບົດສູງສຸດແຫ່ງໄສວະ—ອັນເປັນຮູບແຫ່ງສັດຈະສູງສຸດ ແລະໂດຍສະພາບຂອງມັນເອງ ປະທານການຮ່ວມຮອມນໍາໄປສູ່ໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 34

सदाशिवेन दृष्टोऽसौ कालः कालांतकेन च । उच्छृंखलः खलो दर्पाद्विशमानो निजांतिके

ກາລະນັ້ນຖືກສະດາສິວະ—ຜູ້ທໍາລາຍກາລະ—ເຫັນດ້ວຍ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຈອງຫອງ ຄົນຊົ່ວຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດນັ້ນ ຍັງຄົງເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 35

नंदिकेश्वरमध्यस्थो यावद्दृष्टो निजांतिके । शिवेन जगदीशेन भक्तवत्सलबंधुना

ໃນຂະນະທີ່ລາວຢືນຢູ່ໃນທ່າມກາງແດນຂອງ ນັນທິເກສວຣະ, ລາວໄດ້ຖືກເບິ່ງເຫັນໂດຍ ພະສິວະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຜູ້ທີ່ເຄົາລົບນັບຖື, ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທີ່ພັກດີສະເໝີ.

Verse 36

निरीक्षितस्तृतीयेन चक्षुषा परमेष्ठिना । स्वभक्तं रक्षमाणेन भस्मसादभवत्क्षणात्

ເມື່ອພະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ເບິ່ງດ້ວຍຕາທີສາມຂອງພະອົງ ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ເຄົາລົບນັບຖືຂອງພະອົງ, ກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ໄດ້ຖືກເຜົາໄໝ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທັນທີ.

Verse 37

ददाह तं कालमनेकवर्णं व्यात्ताननं भीमबहूग्ररूपम् । ज्वालावलीभिः परिदह्यमानमतिप्रचंडं भुवनैकभक्षणम्

ພະອົງໄດ້ເຜົາ ກາລະ ນັ້ນ ທີ່ມີຫຼາຍສີ, ມີປາກກວ້າງ, ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ມີຮູບຮ່າງທີ່ຮ້າຍແຮງນັບບໍ່ຖ້ວນ, ຖືກຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍແປວໄຟ, ຮຸນແຮງທີ່ສຸດ, ຜູ້ທີ່ຈະກືນກິນໂລກພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 38

ददर्शिरे देवगणाः समेताः सयक्षगंधर्वपिशाचगुह्यकाः । सिद्धाप्सरःसर्वखगाश्च पन्नगाः पतत्रिणो लोकपालास्तथैव

ເຫຼົ່າເທວະດາທີ່ມາເຕົ້າໂຮມກັນໄດ້ເຫັນເຫດການນັ້ນ ພ້ອມກັບ ຍັກ, ຄັນທະວະ, ປີສາດ, ແລະ ຄຸຫຍະກະ; ສິດທະ ແລະ ນາງອັບສອນ; ນົກ ແລະ ງູ ທຸກຊະນິດ; ສັດປີກ ແລະ ຜູ້ພิทັກທິດທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 39

ज्वालामालावृतं कालमीश्वरस्याग्रतः स्थितम् । लब्धसंज्ञस्तदा राजा कालं स्वं हंतुमागतम्

ຕໍ່ໜ້າພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ຢືນຢູ່ ໂດຍຖືກອ້ອມຮອບດ້ວຍພວງມາໄລແຫ່ງແປວໄຟ. ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນມາ, ກະສັດກໍຍ່າງອອກມາຂ້າງໜ້າ, ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະໂຈມຕີຄວາມຕາຍຂອງຕົນເອງ.

Verse 40

पुनः पुनर्द्ददर्शाथ दह्यमानं कृशानुना । प्रार्थयामास स व्यग्रो रुद्रं कालाग्निसन्निभम्

ອີກແລ້ວອີກ ລາວເຫັນຜູ້ນັ້ນຖືກໄຟເຜົາຢູ່. ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນ ແລະວຸ້ນວາຍ ລາວໄດ້ອ້ອນວອນພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ດຸດດັ່ງໄຟກາລະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 41

राजोवाच । नमो रुद्राय शांताय स्वज्योत्स्नायात्मवेधसे । निरंतराय सूक्ष्माय ज्योतिषां पतये नमः

ກະສັດກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ສະງົບສຸກ—ຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຜູ້ຮູ້ອາດຕະມັນ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ຢູ່ທຸກເວລາ ຜູ້ລະອຽດລຶກ ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງແສງທັງປວງ.

Verse 42

त्राता त्वं हि जगन्नाथ पिता माता सुहृत्सखा । त्वमेव बंधुः स्वजनो लोकानां प्रभुरीश्वरः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ເປັນພໍ່ແມ່, ເປັນຜູ້ປາດຖະນາດີ ແລະເປັນມິດ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະເປັນຄົນຂອງເຮົາ; ສໍາລັບໂລກທັງປວງ ພຣະອົງແມ່ນຈອມອຳນາດ ແລະພຣະອິດສະວະຣະ.

Verse 43

किं कृतं हि त्वया शंभो कोऽसौ दग्धो ममाग्रतः । न जानामि च किं जातं कृतं केन महत्तरम्

ໂອ ຊັມພູ, ພຣະອົງໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ຜູ້ໃດກັນທີ່ຖືກເຜົາຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ? ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ ແລະບໍ່ຮູ້ວ່າການກະທໍາອັນໃຫຍ່ນີ້ເປັນຝີມືໃຜ.

Verse 44

एवं प्रार्थयतस्तस्य श्रुत्वा च परिदेवनम् । उवाच शंकरो वाक्यं बोधयन्निव तं नृपम्

ເມື່ອຊັງກະຣະໄດ້ຍິນການອ້ອນວອນ ແລະຄໍາຄວນຄິດຮ້ອງໄຫ້ຂອງລາວແລ້ວ, ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາ ດັ່ງກຳລັງຊີ້ນໍາ ແລະປຸກໃຫ້ກະສັດຕື່ນຮູ້.

Verse 45

रुद्र उवाच । मया दग्धो ह्ययं कालस्तवार्थे च तवाग्रतः । दह्यमानो हि दृष्टस्ते ज्वाला मालाकुलो महान्

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ກາລະນີ້ ຂ້າໄດ້ເຜົາໃຫ້ໄໝ້ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ ແລະຕໍ່ໜ້າເຈົ້າເອງ. ເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຂົາໄໝ້ຢ່າງແທ້—ໃຫຍ່ຫຼວງ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງໄຟ»។

Verse 46

एवमुक्तस्तदा तेन शंभुना राजसत्तमः । उवाच प्रश्रितो भूत्वा वचनं शिवमग्रतः

ເມື່ອຖືກພຣະສັມພູກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈຖ່ອມຕົນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ.

Verse 47

किमनेन कृतं शंभो अकृत्यं वद तत्त्वतः । य इमां प्राप्तितोऽवस्थां प्राणात्ययकरीं भव

«ໂອ ສັມພູ, ເຂົາໄດ້ເຮັດການຜິດອັນໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຄວາມຈິງຕາມທຳມະ—ເພາະຫຍັງເຂົາຈຶ່ງມາຮອດສະພາບນີ້ ອັນນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດແຫ່ງຊີວິດ?»

Verse 48

एवं विज्ञापितस्तेन ह्युवाच परमेश्वरः । भक्षकोऽयं महाराज सर्वेषां प्राणिनामिह

ເມື່ອຖືກທູນຖາມດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດກໍຕອບວ່າ: «ໂອ ມະຫາກະສັດ, ຜູ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ກິນກືນຊີວິດຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງໃນທີ່ນີ້»។

Verse 49

भक्षणार्थं तव विभो सोऽयं क्रूरोऽधुनाऽगतः । ममांतिकं महाराज तस्माद्दग्धो मया विभो

«ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດ, ຜູ້ໂຫດຮ້າຍນີ້ໄດ້ມາຫາຂ້າໃນບັດນີ້ ໂດຍມີໃຈຈະກິນກືນ (ຂ້າ/ຜູ້ບູຊາຂອງພຣະອົງ). ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາກະສັດ, ໃກ້ຂ້ານີ້ເອງ ຂ້າຈຶ່ງເຜົາເຂົາໃຫ້ໄໝ້, ໂອ ພຣະອົງ»។

Verse 50

बहूनां क्षेममन्विच्छंस्तवार्थेऽन्हं विशेषतः

ເພື່ອສືບຫາຄວາມສະຫງົບປອດໄພແລະສຸກດີຂອງຄົນຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳ—ໂດຍສະເພາະເພື່ອທ່ານ।

Verse 51

ये पापिनो ह्यधर्मिष्ठा लोकसंहारकारकाः । पाषंडवादसंयुक्ता वध्यास्ते मम चैव हि । वाक्यं निशम्य रुद्रस्य श्वेतो वचनमब्रवीत्

ຜູ້ໃດມີບາບ ອະທຳຢ່າງຫນັກ ແລະນຳພາຄວາມພິນາດມາໃຫ້ໂລກ—ຜູ້ທີ່ປະສົມກັບຄຳສອນບາສັນດ໌ແລະຄວາມຫຼົງ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆຄວນຖືກຂ້າໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງຣຸດຣະແລ້ວ Śveta ຈຶ່ງກ່າວຕອບ।

Verse 52

कालेनैव हि लोकोऽयं पुण्यमाचरते सदा । धर्मनिष्ठाश्च केचित्तु भक्त्या परमया युताः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຕາມການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາ ໂລກນີ້ຍັງປະພຶດບຸນຢູ່ເສມອ. ແລະບາງຄົນກໍຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 53

उपासनारताः केचिज्ज्ञानिनो हि तथा परे । केचिदध्यात्मसंयुक्ताश्चान्ये मुक्ताश्च केचन

ບາງຄົນຍິນດີໃນການບູຊາອຸປາສະນາ; ບາງຄົນເປັນນັກຮູ້ແທ້. ບາງຄົນປະສານກັບທາງອັດຍາດຕະມະ; ແລະບາງຄົນໃນນັ້ນເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 54

कालो हि हर्ता च चराचराणां तथा ह्यसौ पालकोऽप्यद्वितीयः । स स्रष्टा वै प्राणिनां प्राणभूतस्तस्मादेनं जीवयस्वाशु भूयः

ກາລະ (ເວລາ) ແທ້ໆແມ່ນຜູ້ພາເອົາໄປຊຶ່ງຊີວິດຂອງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ແລະພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນກໍເປັນຜູ້ປົກປ້ອງອັນບໍ່ມີຜູ້ທຽບ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງ ແລະເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງສັດທັງປວງ—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຊຸກຊີວິດພຣະອົງຄືນອີກໃນທັນທີ।

Verse 55

यदि सृष्टिपरोऽसि त्वं कालं जीवय सत्वरम् । यदि संहारभूतोऽसि सर्वेषां प्राणिनामिह

ຖ້າພຣະອົງເນັ້ນໄປທາງການສ້າງ ຂໍໃຫ້ຊົງຊຸກຊີວິດ “ກາລະ” ໃຫ້ຟື້ນຄືນໂດຍໄວ. ຖ້າພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງການທໍາລາຍ ສໍາລັບສັດທັງປວງໃນນີ້…

Verse 56

तर्ह्येवं कुरु शंभो त्वं कालस्य च महात्मनः । विना कालेन यत्किंचिद्भविष्यति न शंकर

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຊຳພູ ຂໍໃຫ້ຊົງກະທໍາດັ່ງນີ້ຕໍ່ “ກາລະ” ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ. ຖ້າບໍ່ມີກາລະ ສິ່ງໃດໆກໍບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ ໂອ ຊັງກະຣະ.

Verse 57

इति विज्ञापितस्तेन राज्ञा शंभुः प्रतापिना । चकार वचनं तस्य भक्तस्य च चिकीर्षितम्

ເມື່ອຖືກກະສັດຜູ້ມີອານຸພາບນັ້ນທູນຂໍດັ່ງນີ້ ພຣະຊຳພູກໍໄດ້ກະທໍາຕາມຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະສໍາເລັດສິ່ງທີ່ຜູ້ພັກດີປາຖະໜາໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 58

शंभुः प्रहस्याथ तदा महेशः संजीवयामास पिनाकपाणिः । चकार रूपं च यथा पुरासीदालिंगतोसौ यमदूतमध्ये

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຊຳພູຊົງຍິ້ມ; ພຣະມະເຫສະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ “ປິນາກະ” ກໍຊົງຊຸກຊີວິດເຂົາໃຫ້ຟື້ນຄືນ. ພຣະອົງຍັງຊົງຄືນຮູບກາຍໃຫ້ເຫມືອນເກົ່າ—ທ່າມກາງທູດຂອງຍະມະ ເຂົາຢືນຢູ່ນັ້ນ ດັ່ງຜູ້ຖືກກອດຮັດ/ຈັບກຸມ.

Verse 59

उपस्थितोऽसौ त्वथ लज्जमानस्तुष्टाव देवं वृषभध्वजं तम् । नत्वा पुरःस्थाग्निमयं हि कालः सविस्मयो वाक्यमिदं बभाषे

ແລ້ວເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ ດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລະສັນລະເສີນພຣະເທວະຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ. ເມື່ອກົ້ມກາບຕໍ່ “ກາລະ” ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໃນຮູບໄຟ ເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 60

काल उवाच । कालांतक त्रिपुरेश त्रिपुरांतकर प्रभो । मदनो हि त्वया देव कृतोऽनंगो जगत्पते

ກາລາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ສິ້ນສຸດແຫ່ງກາລະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຕຣິປຸຣາ, ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ! ໂດຍພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ມະດະນະ (ກາມ) ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນອະນັງຄະ ບໍ່ມີກາຍ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ»।

Verse 61

दक्षयज्ञविनाशश्च कृतो हि परमाद्भुतः । कालकूटं दुःप्रसहं सर्वेषां क्षयकृन्महत्

«ພຣະອົງໄດ້ກະທຳການທຳລາຍພິທີຍັດຍະຂອງທັກສະ ຢ່າງນ່າອັດສະຈັນ. ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ຮັບມືກັບພິດກາລະກູດະອັນນ່າຢ້ານ—ທີ່ຍາກຈະທົນໄດ້—ໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະກໍ່ຄວາມພິນາດແກ່ທຸກສິ່ງ»។

Verse 62

ग्रसितं तत्त्वया शंभो अन्येषामपि दुर्द्धरम् । लिंगरूपेण महता व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम्

«ໂອ ສັມພູ, ພຣະອົງໄດ້ກືນກິນສິ່ງນັ້ນ—ທີ່ແມ່ນທົນບໍ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນ. ແລະໃນຮູບອັນໃຫຍ່ຫຼວງເປັນລິງຄະ, ພຣະອົງໄດ້ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມສາມໂລກ»។

Verse 63

लयनाल्लिंगमित्युक्तं सर्वैरपि सुरा सुरैः । यस्यांतं न विदुर्द्देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः

«ເນື່ອງຈາກມັນລະລາຍ (ທຸກສິ່ງ) ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຕົນ, ທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ທຸກພວກ ຈຶ່ງເອີ້ນມັນວ່າ ‘ລິງຄະ’. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ກໍບໍ່ຮູ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງມັນ»។

Verse 64

लिंगस्य देवदेवस्य महिमानं परस्य च । नमस्ते परमेशाय नमस्ते विश्वमंगल । नमस्ते शितिकण्ठाय नमस्तस्मै कपर्दिने

«ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງ ພຣະເທວະເທວະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ປາກົດເປັນລິງຄະ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນແຫ່ງສາກົນ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ມີຄໍຂາວ (ສິຕິກັນຖະ); ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ມັດຜົມ (ກະປັຣດິນ)»។

Verse 65

नमोनमः कारणकारणाय ते नमोनमो मंगलमंगलात्मने । ज्ञानात्मने ज्ञानविदां मनीषिणां त्वमादिदेवोऽसि पुमान्पुराणः

ນະໂມນະມະ ຊ້ຳໆ ແດ່ພຣະອົງ—ເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ນະໂມນະມະ ຊ້ຳໆ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນອາດຕະແຫ່ງປັນຍາສຳລັບນັກຮູ້; ພຣະອົງແມ່ນເທວະເດີມ ແລະບຸລຸດບູຮານ.

Verse 66

त्वमेव सर्वं जगदेवबंधो वेदांतवेद्योऽसि महानुभावः । महानुभावैः परिकीर्त्तनीयस्त्वमेव विश्वेश्वर विश्वमान्यः

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທຸກສິ່ງໃນໂລກ, ໂອ ມິດແຫ່ງສັບພະໂລກ. ພຣະອົງແມ່ນມະຫາຜູ້ມີລິດອານຸພາບ ທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ. ຜູ້ໃຈໃຫຍ່ພຶງສັນລະເສີນພຣະອົງ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນວິເສວະສະວະຣະ ຜູ້ທັງຈັກກະວານນັບຖື.

Verse 67

त्वं पासि लुंपसि जगत्त्रितयं महेश स्रष्टासि भूतपतिरेव न कश्चिदन्यः

ໂອ ມະເຫສະ, ພຣະອົງປົກປ້ອງ ແລະຍ່ອຍສະລາຍໂລກທັງສາມ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດ.

Verse 68

इति स्तुतस्तदा तेन कालेन जगदीश्वरः । उवाच कालो राजानं श्वेतं संबोधयन्निव

ເມື່ອຖືກກາລະສັນລະເສີນໃນເວລານັ້ນ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງກ່າວວາຈາ. ກາລະກໍເຫມືອນກຳລັງສອນ ໄດ້ເວົ້າກັບພຣະຣາຊາ ສະເວຕະ.

Verse 69

काल उवाच । मनुष्यलोके सकले नान्यस्त्वत्तो हि विद्यते । येन त्वया जितो देवो ह्यजेयो भुवनत्रये

ກາລະກ່າວວ່າ: “ໃນໂລກມະນຸດທັງປວງ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມທ່ານ. ເພາະໂດຍທ່ານ ພຣະເທວະຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໃນສາມໂລກ ກໍຖືກພິຊິດແລ້ວ.”

Verse 70

मया हतमिदं विश्वं जगदेतच्चराचरम् । जेताहं सर्वदेवानां सर्वेषां दुरतिक्रमः

ໂດຍຂ້ອຍ ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກຟາດລົງແລ້ວ. ຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ພິຊິດເທວະທັງປວງ ບໍ່ມີໃຜຊະນະໄດ້ ແລະຍາກຈະຂ້າມຜ່ານ.

Verse 71

स हि ते चानुगो जातो महाराज प्रयच्छ मे । अभयं देवदेवाच्च शूलिनः परमेष्ठिनः

ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງທ່ານແລ້ວ ໂອ ມະຫາລາດ. ຂໍທ່ານປະທານອະໄພ—ຄວາມປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານ—ແກ່ຂ້ອຍ ຈາກເທວະເທວາ, ພຣະຜູ້ຖືສະຫຼູນ, ພຣະປະເມດສະວອນສູງສຸດ.

Verse 72

एवमुक्तस्तदा तेन श्वेतः कालेन चैव हि । उवाच प्रहसन्वाचा मेघनादगभीरया

ເມື່ອນັ້ນ ເມື່ອຖືກກາລະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາສະເວຕະກໍໄດ້ຕອບກັບ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ ໃນສຽງລຶກດັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງຂອງເມກ.

Verse 73

राजोवाच । शिवस्य परमं रूपं त्वमेको नास्ति संशयः । कालस्त्वमसि भूतानां स्थितिसंहाररूपवान्

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຮູບອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ທ່ານແມ່ນກາລະຂອງສັດທັງປວງ ຜູ້ມີຮູບແຫ່ງການດຳລົງຢູ່ແລະການທຳລາຍ.”

Verse 74

तस्मात्पूज्यतमोऽसि त्वं सर्वेषां च नियामकः । त्वद्भयात्कृतिनः सर्वे शरणं परमेश्वरम् । व्रजंति विविधैर्भार्वैरात्मलक्षणतत्पराः

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານແມ່ນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາທີ່ສຸດ ແລະເປັນຜູ້ຄວບຄຸມທຸກສິ່ງ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວທ່ານ ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັງປວງຈຶ່ງໄປພຶ່ງພາພຣະປະເມດສະວອນ ເຂົ້າໄປດ້ວຍອາການໃນໃຈຫຼາກຫຼາຍ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ເຄື່ອງໝາຍແທ້ຂອງອັດຕາ.

Verse 75

सुत उवाच । तेनैवं रक्षिततः कालो राज्ञा परमधर्मिणा । शिवप्रसादमात्रेण लब्धसंज्ञो बभूवह

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂດຍການປົກປ້ອງຂອງພະຣາຊາຜູ້ຖືທຳສູງສຸດນັ້ນ ກາລະໄດ້ຟື້ນສະຕິຄືນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 76

तदा यमेन स्तवितो मृत्युना यमदूतकैः । शिवं प्रणम्य संस्तुत्य श्वेतं राजानमेव च । ययौ स्वमालयं विप्रा मेने स्वं जनितं पुनः

ໃນເວລານັ້ນ ຖືກຍະມະ ແລະ ມຣິຕຍຸ ພ້ອມດ້ວຍທູດຂອງຍະມະສັນລະເສີນ; ລາວໄດ້ກໍາບັງຄົມພຣະສິວະ ແລະ ສັນລະເສີນພຣະອົງ, ພ້ອມທັງນົບນ້ອມພະຣາຊາສະເວຕະດ້ວຍ. ແລ້ວລາວໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ; ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ລາວຮູ້ສຶກດັ່ງໄດ້ເກີດໃໝ່ອີກຄັ້ງ.

Verse 77

मायया सह पत्न्या च शिवस्य चरितं महत् । अनुसंस्मृत्य संस्मृत्य विस्मयं परमं ययौ

ພ້ອມກັບມາຍາ ແລະ ພັນລະຍາຂອງລາວ, ລາວໄດ້ລະລຶກຊ້ໍາໆເຖິງພຣະຈະຣິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະສິວະ, ແລະກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມພິສົດອັນລຶກຊຶ້ງຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 78

कथयामास सर्वेषां दूतानां स्वयमेव हि । आकर्ण्यतां मम वचो हे दूतास्त्वरितेन हि

ລາວໄດ້ເວົ້າກັບທູດທັງຫມົດດ້ວຍຕົນເອງວ່າ: “ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງຂ້າ, ໂອ ທູດທັງຫຼາຍ—ໃຫ້ໄວ, ຢ່າຊັກຊ້າ.”

Verse 79

कर्त्तव्यं च प्रयत्नेन नान्यथा मम भाषितम्

ການນີ້ຕ້ອງເຮັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ່—ຢ່າໃຫ້ຜິດໄປຈາກທີ່ຂ້າໄດ້ເວົ້າໄວ້.

Verse 80

काल उवाच । ये त्रिपुण्ड्रंधारयंति तथा ये वै जटाधराः । ये रुद्राक्षधराश्चैव तथा ये शिवनामिनः

ກາລາເວົ້າວ່າ: ຜູ້ທີ່ທາຕຣິປຸນດຣາ; ຜູ້ທີ່ຖືຜົມຈະຕາ; ຜູ້ທີ່ສວມລູກປັດຣຸດຣາກຊະ; ແລະຜູ້ທີ່ຖືພຣະນາມ «ສິວະ»—

Verse 81

उपजीवनहेतोश्च भिया ये ह्यपि मानवाः । पापिनोऽपि दुराचाराः शिववेषधरा ह्यमी

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດທີ່ເພື່ອຫາລ້ຽງຊີວິດ ຫຼືເພາະຄວາມຢ້ານ ຈຶ່ງນຸ່ງເຄື່ອງຂອງພຣະສິວະ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນບາບ ແລະປະພຶດຊົ່ວ—ພວກນັ້ນກໍເປັນຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງພຣະສິວະແທ້ໆ।

Verse 82

नानेतव्या भवद्भिश्च मम लोकं कदाचन । वर्ज्यास्ते हि प्रयत्नेन पापिनोऽपि सदैव हि

ພວກເຂົາບໍ່ຄວນຖືກນໍາມາຫາໂລກຂອງຂ້ອຍເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ຈົ່ງຫຼີກເວັ້ນພວກນັ້ນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ—ຕະຫຼອດໄປ, ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນບາບກໍຕາມ.

Verse 83

अन्येषां का कथा दूता येऽर्चयंति सदाशिवम् । भक्त्या परमया शंभुं रुद्रास्ते नात्र संशयः

ເຫຼົ່າທູດເອີຍ, ຈະກ່າວເຖິງຄົນອື່ນໆໄປເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ທີ່ນະມັດສະການສະດາສິວະ—ຊັມພູ—ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ, ພວກນັ້ນແມ່ນຣຸດຣາ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 84

रुद्राक्षमेकं शिरसा बिभर्ति यस्तथा त्रिपुंड्रं च ललाटमध्यके । पंचाक्षरीं ये प्रजपंति साधवः पूज्य भवद्भिश्च न चान्यथा क्वचित्

ຜູ້ໃດທີ່ຖືຣຸດຣາກຊະແມ່ນແຕ່ເມັດດຽວໄວ້ເທິງສີສະ, ແລະທາຕຣິປຸນດຣາໄວ້ກາງໜ້າຜາກ; ບັນດາສາທຸຜູ້ສວດຈຳມະນະປັນຈາກຊະຣີ (ຫ້າພະຍາງ) ນັ້ນ, ພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບບູຊາ; ຢ່າປະພຶດອື່ນໃນກໍລະນີໃດໆເລີຍ.

Verse 85

यस्मिन्राष्ट्रोऽथ वा देशे ग्रामे चापि विचक्षणः । शिवभक्तो न दृश्येत स्मशानात्तु विशिष्यते । तद्राष्ट्रं देशमित्याहुः सत्यं प्रतिवदामि वः

ໃນອານາຈັກ ຫຼື ແຂວງເຂດ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ບ້ານໃດກໍຕາມ ຖ້າບໍ່ເຫັນຜູ້ຮູ້ທັນ ຜູ້ເປັນພະສິວະພັກຕະ ດິນແດນນັ້ນຊົ່ວກວ່າປ່າຊ້າ. ດິນແດນແບບນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ປະເທດ” — ຄວາມຈິງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ।

Verse 86

यस्मिन्न संति नित्यं हि शिवभक्तिसमन्विताः । तद्ग्रमस्था जनाः सर्वे शासनीया न संशयः

ບ່ອນໃດທີ່ບໍ່ມີຜູ້ປະກອບດ້ວຍພະສິວະພັກຕິຢ່າງສະເໝີ ຊາວບ້ານທັງໝົດໃນບ້ານນັ້ນຄວນຖືກຕັກເຕືອນແລະລົງໂທດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 87

एवमाज्ञापयामास यमोऽपि निजकिंकरान् । तथेति मत्वा ते सर्वे तूष्णी मासन्सुविस्मिताः

ດັ່ງນັ້ນ ພະຍົມະກໍໄດ້ອອກຄຳສັ່ງແກ່ຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ. ພວກເຂົາຄິດວ່າ “ເປັນແນວນັ້ນເທີດ” ແລ້ວທຸກຄົນກໍນິ່ງງຽບ ດ້ວຍຄວາມພິສົດປະຫລາດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 88

एवंविधोऽयं भुवनैकभर्ता सदाशिवो लोकगुरुः स एकः । दाता प्रहर्ता निजभावयुक्तः सनातनोऽयं जगदेकबंधुः

ສະດາສິວະຜູ້ນີ້ແຫຼະ ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງແຕ່ຜູ້ດຽວ ເປັນຄູອາຈານແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍແຕ່ຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານ ແລະເປັນຜູ້ລົງໂທດ ກະທຳຕາມສະພາບຂອງພຣະອົງເອງ; ພຣະອົງເປັນນິລັນດອນ ເປັນຍາດແທ້ແຕ່ຜູ້ດຽວຂອງຈັກກະວານ।

Verse 89

दग्ध्वा कालं महादेवो निर्भयं च ददौ विभुः । श्वेतस्य राजराजस्य महीपालवरस्य च

ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ ໄດ້ເຜົາ (ປາບ) ກາລະ ແລ້ວປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວໃຫ້ແກ່ ພຣະເສວຕະ—ຣາຊາແຫ່ງຣາຊາ ແລະເປັນຈອມກະສັດຜູ້ປົກຄອງທັງຫຼາຍ।

Verse 90

तदा निर्भयमापन्नः श्वेतराजो महामनाः । भक्त्या च परया मुक्तो बभूव कृतनिश्चयः

ໃນເວລານັ້ນ ພະຣາຊາ ສເວຕະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ບັນລຸຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ; ໂດຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ທ່ານພົ້ນຈາກພັນທະ ແລະຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 91

तदा देवैः पूज्यमान ऋषिभिः पन्नगैस्तथा । श्वतो राजन्यवर्योऽसौ शिवसायुज्यमाप्तवान्

ໃນເວລານັ້ນ ພະຣາຊາ ສເວຕະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະ ຣິສີ ແລະນາກາ; ແລ້ວທ່ານບັນລຸ “ສິວະ-ສາຍຸຊະ” ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ.

Verse 92

एवं भक्तिपराणां च महेशे च जगद्गुरौ । सिद्धिः करतले तेषां सत्यं प्रतिवदामि वः

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ມະເຫສະ ອາຈານແຫ່ງໂລກ ຄວາມສໍາເລັດຢູ່ເຫມືອນຢູ່ໃນຝາມື; ຄວາມຈິງນີ້ ຂ້ອຍຂໍປະກາດແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 93

श्वपचोऽपि वरिष्ठः स्यात्प्रसादाच्छं करस्य च । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीयो हि शंकरः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປຸງແຕ່ງເນື້ອໝາ (ຜູ້ຕໍ່າຕໍ່າ) ກໍອາດກາຍເປັນຜູ້ສູງສຸດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັງກະຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນບູຊາ ສັງກະຣະ ແທ້ໆ.

Verse 94

बहूनां जनमनामंते शिवभक्तिः प्रजायते

ໃນໃຈຂອງຜູ້ຄົນຫຼາຍຄົນ ຄວາມພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຕາມການເວລາ.

Verse 95

ज्ञानिनां कृतबुद्धीनां जन्मजन्मनिशंकरः । किं मया बहुनोक्तेन पूजनीयः सदाशिवः

ສໍາລັບຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ແລະຜູ້ມີຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ໃນການເກີດທຸກຊາດ ພຣະສັງກະຣະເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍ. ຈະໃຫ້ຂ້ອຍເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ພຣະສະດາຊິວະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊານະມັດສະການ.

Verse 96

अत्रैवोदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । किरातेन कृतं व्रतं च परमाद्भुतम् । येनैव तारितं विश्वं जगदेतच्चराचरम्

ຢູ່ນີ້ເອງ ຂ້ອຍຈະເລົ່ານິທານໂບຮານອັນໜຶ່ງ: ວຣະຕະອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ກິຣາຕະໄດ້ປະຕິບັດ; ໂດຍວຣະຕະນັ້ນ ໂລກທັງໝົດນີ້—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ໄດ້ຮັບການຄ້ຳຈຸນ ແລະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ.