Adhyaya 31

Verse 1

शोनक उवाच । हत्वा तं तारकं संख्ये कुमारेण महात्मना । किं कृतं सुमहद्विप्र तत्सर्वं वक्तुमर्हसि

ເຊົານະກະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອ ກຸມາຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້າ ຕາຣະກະ ໃນສົງຄາມແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃດເກີດຕໍ່ມາ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າທັງໝົດ.”

Verse 2

कुमारो ह्यपरः शंभुर्येन सर्वमिदं ततम् । तपसा तोषितः शंभुर्ददाति परमं पदम्

ເພາະວ່າ ກຸມາຣະ ແທ້ຈິງແມ່ນ ຮູບອື່ນໜຶ່ງຂອງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໂດຍພຣະອົງນີ້ ສັບພະສິ່ງທັງປວງຖືກແຜ່ຊຶມ. ເມື່ອ ສັມພູ ພໍໃຈດ້ວຍຕະປະສະຍາ ພຣະອົງປະທານສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 3

कुमारो दर्शनात्सद्यः सफलो हि नृणां सदा । ये पापिनो ह्यधर्म्मिष्ठाः श्वपचा अपि लोमश । दर्शनाद्धूतपापास्ते भवंत्येव न संशयः

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ກຸມາຣະ ມະນຸດທັງຫຼາຍກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນທັນທີ ຢູ່ເສມອ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ ແລະຍຶດອະທຳ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ, ໂອ ໂລມະຊະ—ກໍຖືກຊຳລະບາບດ້ວຍການເຫັນນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 4

शौनकस्य वचः श्रुत्वा उवाच चरितं तदा । व्यास शिष्यो महाप्रज्ञः कुमारस्य महात्मनः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ ເຊົານະກະ ແລ້ວ, ສາວົກຂອງ ວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ກໍເລີ່ມເລົ່າການກະທຳອັນສັກສິດຂອງ ກຸມາຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 5

लोमश उवाच । ह्ताव तं तारकं संख्ये देवानामजयं ततः । अवध्यं च द्विजश्रेष्ठाः कुमारो जयमाप्तवान्

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ກຸມາຣະ ໄດ້ຂ້າ ຕາຣະກະ ໃນສົງຄາມ—ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດຊະນະ ແລະຖືກນັບວ່າບໍ່ອາດຖືກຂ້າ—ກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ກໍໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກທະວິຊະ.

Verse 6

महिमा हि कुमारस्य सर्वशास्त्रेषु कथ्यते । वेदैश्च स्वागमैश्चापि पुराणैश्च तथैव च

ແທ້ຈິງ ມະຫິມາຂອງກຸມາຣະ ຖືກປະກາດໃນສາດສະຕຣາທັງປວງ—ໂດຍເວດ, ໂດຍອາຄະມະ (ໄສວະ) ແລະໂດຍປຸຣານະດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 7

तथोपनिषदैश्चैव मीमांसाद्वितयेन तु । एवंभूतः कुमारोयमशक्यो वर्णितुं द्विजाः

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ອຸປນິສັດ ແລະດ້ວຍ ມີມາງສາສອງພາກ—ກຸມາຣະນີ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຈົນບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ।

Verse 8

यो हि दर्शनमात्रेण पुनाति सकलं जगत् । त्रातारं भुवनस्यास्य निशम्य पितृराट्स्वयम्

ເພາະພຣະອົງຜູ້ທີ່ ແຕ່ເຫັນພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍຊຳລະໂລກທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ—ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າພຣະອົງເປັນຜູ້ຊ່ອຍກູ້ແຫ່ງຈັກກະວານນີ້ ພິຕຣະຣາດ (ຍະມະ) ເອງກໍຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ລົງມື।

Verse 9

ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य विष्णुं चैव सवासवम् । स ययौ त्वरितेनैव शंकरं लोकशंकरम् । तृष्टाव प्रयतो भूत्वा दक्षिणाशापतिः स्वयम्

ໂດຍວາງພຣະພຣະຫມາໄວ້ເປັນຜູ້ນຳ ແລະນຳພຣະວິສນຸພ້ອມວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄປດ້ວຍ, ທ່ານກໍຮີບໄປຫາ ສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ; ແລ້ວ ດັກຊິນາຊາປະຕິ (ຍະມະ) ເອງ ກໍຕັ້ງໃຈນົບນ້ອມ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ।

Verse 10

नमो भर्गाय देवाय देवानां पतये नमः । मृत्युंजयाय रुद्राय ईशानाय कपर्द्दिने

ນະໂມ ແດ່ ພະພັກຄະ (Bharga) ພຣະເຈົ້າຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ; ນະໂມ ແດ່ ຈອມເທວະທັງປວງ. ນະໂມ ແດ່ ມຣິຕຍຸມຊະຍະ (Mṛtyuṃjaya) ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ; ແດ່ ຣຸທຣະ, ແດ່ ອີຊານະ, ແດ່ ຜູ້ມີຜົມມັດ (Kapardin) ນະໂມ।

Verse 11

नीलकंठाय शर्वाय व्योमावयवरूपिणे । कालाय कालनाथाय कालरूपाय वै नमः

ນະໂມຕໍ່ ນີລະກັນຖະ (ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ), ຕໍ່ ສັຣວະ, ແລະຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອົງເປັນອະວະຍະຂອງອາກາດອັນກວ້າງໃຫຍ່. ນະໂມຕໍ່ ກາລະ, ຕໍ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກາລະ, ແລະຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນກາລະເອງ.

Verse 12

यमेन स्तूयमानो हि उवाच प्रभुरीश्वरः । किमर्थमागतोऽसि त्वं तत्सर्वं कथयस्व नः

ເມື່ອຖືກຍະມະສັນລະເສີນແລ້ວ, ພຣະອົງຈອມເຈົ້າ ອີສະວະຣະ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າມາເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ເຮົາຟັງ.”

Verse 13

यम उवाच । श्रूयतां देवदेवेश वाक्य वाक्यविशारद । तपसा परमेणैव तुष्टिं प्राप्तोसि शंकर

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຟັງ, ໂອ້ ເທວະເທວະເອສະ (ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ), ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະວາຈາ. ໂດຍຕະປະສະອັນສູງສຸດ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸຄວາມພໍພຣະໄທອັນສົມບູນ, ໂອ້ ສັງກະຣະ.”

Verse 14

कर्मणा परमेणैव ब्रह्मा लोकपितामहः । तुष्टिमेति न संदेहो वराणां हि सदा प्रभुः

ໂດຍກັມມະອັນສູງສຸດ—ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ພຣະພຣະຫມາ ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມພໍພຣະໄທ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ, ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນເສມອ.

Verse 15

तथा विष्णुर्हि भगवान्वेदवेद्यः सनातनः । यज्ञैरनेकैः संतुष्ट उपवासव्रतैस्तथा

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ, ຜູ້ນິລັນດອນ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດ, ຍ່ອມພໍພຣະໄທດ້ວຍຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ຫຼາຍປະການ, ແລະດ້ວຍການອົດອາຫານ ແລະວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ດ້ວຍ.

Verse 16

ददाति केवलं भावं येन कैवल्यमाप्नुयुः । नराः सर्वे मम मतं नान्यता हि वचो मम

ພຣະອົງປະທານແຕ່ “ພາວະ” ອັນເປັນໃຈດຽວ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຊົນບັນລຸ ໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແບບຢູ່ດຽວ)। ມະນຸດທັງປວງຄວນຮັບຄຳເຫັນຂອງຂ້າ—ຄຳຂອງຂ້າບໍ່ມີນັຍອື່ນເລີຍ।

Verse 17

ददाति तुष्टो वै भोगं तथा स्वर्गादिसंपदः । सूर्यो नमस्ययाऽरोग्यं ददातीह न चान्यथा

ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈ ພຣະອົງປະທານຄວາມສຸກໃນການເສບສົມ ແລະສົມບັດມີຄ່າ ເລີ່ມຈາກສະຫວັນເປັນຕົ້ນ. ພຣະອາທິດ ເມື່ອຖືກນະມັດສະການ ປະທານສຸຂະພາບໃນໂລກນີ້—ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ.

Verse 18

गणेशो हि महादेव अर्घ्यपाद्यादिचंदनैः । मंत्रावृत्त्या तथा शंभो निर्विघ्नं च करिष्यति

ໂອ ມະຫາເທວະ! ພຣະຄະເນຊະ ເມື່ອຖືກບູຊາດ້ວຍອັຣຄະຍະ, ປາດຍະ ແລະຈັນທະນະເປັນຕົ້ນ ພ້ອມກັບການສວດມົນຕຣາ—ໂອ ຊຳພູ! ຈະເຮັດໃຫ້ການງານປອດຈາກອຸປະສັກ.

Verse 19

तथान्ये लोकपाः सर्वे यथाशक्त्या फलप्रदाः । यज्ञाध्ययनदानाद्यैः परितुष्टाश्च शंकर

ເຊັ່ນດຽວກັນ ລົກກະປາລະອື່ນໆທັງປວງ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຍ່ອມປະທານຜົນ. ແລະເຂົາເຈົ້າພໍໃຈ, ໂອ ຊັງກະຣະ, ດ້ວຍຍັດຍະ, ການສຶກສາເວທະ, ການໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ.

Verse 20

महदाश्चर्य संभूतं सर्वेषां प्राणिनामिह । कृतं च तव पुत्रेण स्वर्गद्वारमपावृताम्

ໃນທີ່ນີ້ ມີອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ສຳລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ: ໂດຍບຸດຂອງພຣະອົງ ປະຕູສະຫວັນຖືກເປີດອອກ.

Verse 21

दर्शनाच्च कुमारस्य सर्वे स्वर्गैकसो नराः । पापिनोऽपि महादेव जाता नास्त्यत्र संशयः

ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະກຸມາຣາ ມະນຸດທັງປວງກໍໄດ້ເຂົ້າສະຫວັນໃນທັນທີ; ແມ່ນແຕ່ຄົນມີບາບ ໂອ ມະຫາເທວາ ກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 22

मया किं क्रियतां देव कार्याकार्यव्यवस्थितौ । ये सत्यशीलाः शांताश्च वदान्या निरवग्रहाः

ໂອ ເທວາ, ຂ້ອຍຄວນເຮັດຢ່າງໃດໃນການຈັດວາງວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ? ເພາະມີຜູ້ຍຶດສັດຈະ, ສະງົບ, ໃຈກວ້າງ, ແລະບໍ່ຂັດແຍ້ງຫຼືຂັດຂວາງ.

Verse 23

जितेंद्रिया अलुब्धाश्च कामरागविवर्जिताः । याज्ञिका धर्मनिष्ठाश्च वेदवेदांगपारगाः

ເຂົາເຈົ້າຄວບຄຸມອິນທຣີ, ບໍ່ໂລບ, ແລະປາສະຈາກກາມະກັບຄວາມຕິດພັນ; ເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍະ, ມັ່ນຄົງໃນທັມມະ, ແລະຊໍານານໃນເວດະກັບເວດາງຄະ.

Verse 24

यां गतिं यांति वै शंभो सर्वे सुकृतिनोपि हि । तां गतिं दर्शनात्सर्वे श्वपचा अधमा अपि

ໂອ ສັມພູ, ສະພາບອັນໃດທີ່ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີກຸສົນທັງປວງຍັງໄດ້ໄປເຖິງ—ດ້ວຍພຽງການເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ທຸກຄົນກໍໄດ້ໄປເຖິງສະພາບນັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ ແລະຜູ້ຕໍ່າຕໍ່າກໍດ້ວຍ.

Verse 25

कुमारस्य च देवेश महदाश्चर्यकर्मणः । कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगसहितायां शिवस्य च

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ກິດຈະກໍາຂອງພຣະກຸມາຣານັ້ນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ; ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນກາຣຕຕິກາ ເມື່ອມີການປະສານກັບດາວກຣິຕຕິກາ, ແລະອີກທັງໃນກິດທີ່ເນື່ອງກັບພຣະສິວະ.

Verse 26

शिवस्य तनयं दृष्ट्वा ते यांति स्वकुलैः सह । कोटिभिर्बहुभिश्चैव मत्स्थानं परिमुच्य वै

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ ພວກເຂົາກໍອອກເດີນທາງພ້ອມກັບວົງຕະກູນຂອງຕົນ—ເປັນຫຼາຍໂກຕິ—ລະທິ້ງອານາເຂດຂອງຂ້ອຍ (ໂລກຂອງຍະມະ) ໄປໝົດສິ້ນ.

Verse 27

कुमारदर्शनात्सर्वे श्वपचा अपि यांति वै । सद्गतिं त्वरितेनैव किं क्रियेत मयाधुना

ດ້ວຍການເຫັນພຣະກຸມາຣະແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ ທຸກຄົນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕໍ່າສຸດ (śvapaca)—ກໍໄດ້ຮັບສຸຄະຕິຢ່າງວ່ອງໄວ. ແລ້ວບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງດີ?

Verse 28

यमस्य वचनं श्रुत्वा शंकरो वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຍະມະແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍກ່າວຕອບຄືນ.

Verse 29

शंकर उवाच । येषां त्वंतगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् । विशुद्धभावो भो धर्म्म तेषां मनसि वर्त्तते

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທັມມະ (ຍະມະ) ເອີຍ, ໃນບຸກຄົນຜູ້ປະພຶດກຸສົນ ຜູ້ທີ່ບາບໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ, ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຈິດໃຈຍ່ອມດໍາລົງຢູ່ໃນມະນະຂອງເຂົາ.”

Verse 30

सत्तीर्थगमनायैव दर्शनार्थं सतामिह । वांछा च महती तेषां जायते पूर्वकारिता

ໃນຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມປາຖະໜາອັນໃຫຍ່ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ—ເກີດຈາກກຳທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ—ເພື່ອໄປຫາຕີຣຖະອັນສັດ (sat-tīrtha) ແລະເພື່ອໄດ້ດາຣະຊັນອັນສັກສິດຂອງສັດບຸລຸດໃນທີ່ນີ້.

Verse 31

बहूनां जन्मनामंते मयि भावोऽनुवर्त्तते । प्राणिनां सर्वभावेन जन्माभ्यासेनभो यम

ໂອ ພະຍະມະ, ໃນທ້າຍສຸດຂອງການເກີດຫຼາຍຊາດ ຄວາມພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຄົງເກີດຂຶ້ນໃນສັດທັງຫຼາຍ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງການເກີດຊໍ້າໆ ແລະນິໄສໃນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງ.

Verse 32

तस्मात्सुकृतिनः सर्वे येषां भावोऽनुवर्त्ते । जन्मजन्मानुवृत्तानां विस्मयं नैव कारयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີກຸສົນ ແລະມີຄຸນທໍາທັງຫຼາຍ—ຜູ້ທີ່ຄວາມພັກດີຍັງຄົງຕໍ່ເນື່ອງ—ບໍ່ຄວນໃຫ້ເກີດຄວາມປະຫລາດໃຈ ເພາະຄວາມຕໍ່ເນື່ອງນັ້ນຖືກນໍາພາມາຈາກຊາດສູ່ຊາດ.

Verse 33

स्त्रीबालशूद्राः श्वपचाधमाश्च प्राग्जन्मसंस्कारवशाद्धि धर्म्म । योनिं पापिषु वर्त्तमानास्तथापि शुद्धा मनुजा भवंति

ໂອ ທັມມະ, ແມ່ຍິງ, ເດັກນ້ອຍ, ຊູດຣະ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ śvapaca ອັນຕໍ່າສຸດ—ໂດຍອໍານາດແຫ່ງສັງສະການຈາກຊາດກ່ອນ—ແມ່ນແມ່ນວ່າບັດນີ້ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າບາບ ຫຼືໃນຄັນກໍາເນີດອັນບາບ ກໍຍັງກາຍເປັນມະນຸດຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້.

Verse 34

तथा सितेन मनसा च भवंति सर्वे सर्वेषु चैव विषयेषु भवंति तज्ज्ञाः । दैवेन पूर्वचरितेन भवंति सर्वे सुराश्चेंद्रादयो लोकपालाः प्राक्तनेन

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ທຸກຄົນຍ່ອມມີໃຈສະຫວ່າງບໍລິສຸດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນທຸກເລື່ອງ. ໂດຍພຣະພິບາກກໍາທີ່ຖືກປັ້ນແຕ່ການປະພຶດໃນອະດີດ ທຸກຢ່າງນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ—ເຫມືອນເທວະດາ ອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ໄດ້ຮັບຕໍາແໜ່ງດ້ວຍກຳເກົ່າ.

Verse 35

जाता ह्यमी भूतगणाश्च सर्वे ह्यमी ऋषयो ह्यमी देवताश्च

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຝູງສັດທັງຫຼາຍນີ້ລ້ວນເກີດມາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຣິສີເຫຼົ່ານີ້ກໍເກີດມາ; ແລະເທວະດາເຫຼົ່ານີ້ກໍເກີດມາເຊັ່ນກັນ.

Verse 36

विस्मयो नैव कर्त्तव्यस्त्वया वापि कुमारके । कुमारदर्शने चैव धर्मराज निबोध मे

ຢ່າປະຫລາດໃຈເລີຍ—ບໍ່ວ່າເນື່ອງຈາກເດັກນ້ອຍນີ້ ຫຼືແມ່ນເມື່ອເຫັນເຂົາ. ໂອ ທັມມະຣາຊາ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຄໍາຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 37

वचनं कर्मसंयुक्तं सर्वेषां फलदायकम् । सर्वतीर्थानि यज्ञाश्च दानानि विविधानि च । कार्याणि मनःशुद्ध्यर्थं नात्र कार्या विचारणा

ຄໍາເວົ້າເມື່ອປະສານກັບການກະທໍາທີ່ຖືກທໍາ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນແກ່ທຸກຄົນ. ຕີຣຖະທັງປວງ, ພິທີຍັດ ແລະ ທານຫຼາຍຮູບແບບ ຄວນເຮັດເພື່ອຊໍາລະໃຈ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງລັງເລ.

Verse 38

मनसा भावितो ह्यात्मा आत्मनात्मानमेव च । आत्मा अहं च सर्वेषआं प्राणिनां हि व्यवस्थितः

ອາດຕະມັນຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍໃຈ ແລະ ຕົນເອງກໍປັ້ນແຕ່ງຕົນເອງ. ຂ້າ—ອາດຕະມັນ—ດໍາລົງສະຖິດຢູ່ໃນສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 39

अहं सदा भावयुक्त आत्मसंस्थो निरंतरः । जंगमाजंगमानां च सत्यं प्रति वदामि ते

ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຄູ່ກັບພາວະອັນບໍລິສຸດເສມອ ແລະ ສະຖິດໃນອາດຕະມັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງແກ່ເຈົ້າ ກ່ຽວກັບທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 40

द्वंद्वातीतो निर्विकल्पो हि साक्षात्स्वस्थो नित्यो नित्ययुक्तो निरीहः । कूटस्थो वै कल्पभेदप्रवादैर्बहिष्कृतो बोधबोध्यो ह्यनन्तः

ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕ່າງທັງປວງ, ປາສຈາກການປຸງແຕ່ງຂອງໃຈ, ສະຖິດຢູ່ໃນຕົນໂດຍກົງ—ເປັນນິດ, ຜູກພັນກັບນິດ, ແລະ ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ—ພຣະອົງຢືນຢູ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ເຫນືອການໂຕ້ຖຽງເລື່ອງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຍຸກແລະວົງຈອນການເວລາ, ພຣະອົງແມ່ນອະນັນຕະ: ຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ, ແລະ ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍການຕື່ນຮູ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 41

विस्मृत्य चैनं स्वात्मानं केवलं बोधलक्षणम् । संसारिणो हि दृश्यंते समस्ता जीवराशयः

ເມື່ອລືມອັດຕາຂອງຕົນ—ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສະຕິຮູ້ອັນບໍລິສຸດ—ຝູງສັດມີຊີວິດທັງປວງຖືກເຫັນວ່າພາກັນພະເນຈອນໃນສັງສາຣະ।

Verse 42

अहं ब्रह्मा च विष्णुश्च त्रयोऽमी गुणकारिणः । सृष्टिपालनसंहारकारका नान्यथा भवेत्

ຂ້າ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ—ທັງສາມນີ້ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍກຸນະ. ເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດ, ຄຸ້ມຄອງ, ແລະທຳລາຍ; ຈະເປັນຢ່າງອື່ນບໍ່ໄດ້।

Verse 43

अहंकारवृतेनैव कर्मणा कारितावयम् । यूयं च सर्वे विबुधा मनुष्याश्च खगादयः

ໂດຍກຳທີ່ຖືກອະຫັງກາຣະປົກຄຸມເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກໃຫ້ກະທຳ; ແລະພວກເຈົ້າທັງປວງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ—ເທວະ, ມະນຸດ, ນົກ ແລະອື່ນໆ।

Verse 44

पश्वादयः पृथग्भूतास्तथान्ये बहवो ह्यमी । पृथक्पृथक्समीचीना गुणवतश्च संसृतौ

ສັດເດຍລະສານແລະອື່ນໆ ດຳລົງຢູ່ແບບແຍກປະເພດ ແລະຍັງມີອີກຫຼາຍ. ໃນສັງສາຣະ ແຕ່ລະຜູ້ຖືກຈັດໃຫ້ເໝາະກັບສະພາບຂອງຕົນ ຕາມກຸນະ.

Verse 45

पतिता मृगतृष्णायां मायया च वशीकृताः । वयं सर्वे च विबुधाः प्राज्ञाः पंडितमानिनः

ຕົກຢູ່ໃນມິຣະຄະຕຣິສນາ (ພາບລວງດັ່ງນ້ຳພຸງ) ແລະຖືກມາຍາຄອບງຳ, ພວກເຮົາທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫຼາດ—ກໍແຕ່ຄິດວ່າຕົນເປັນບັນດິດແທ້.

Verse 46

परस्परं दूषयंतो मिथ्यावादरताः खलाः

ພວກຄົນຈິດຕໍ່າ ຜູ້ຍິນດີໃນຄໍາຕົວະ ຕ່າງກ່າວຮ້າຍກັນໄປມາ।

Verse 47

त्रैगुणा भवसंपन्ना अतत्तवज्ञाश्च रागिणः । कामक्रोधभयद्वेषमदमात्सर्यसंयुताः

ຖືກຜູກມັດດ້ວຍສາມກຸນ ແລະພ້ອມແຕ່ການເກີດເປັນລາວະ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດ; ເຕັມໄປດ້ວຍຕັນຫາ, ໂກດ, ຢ້ານ, ຊັງ, ຖືຕົນ ແລະອິດສາ।

Verse 48

परस्परं दूषयंतो ह्यतत्त्वज्ञा बहिर्मुखाः । तस्मादेवं विदित्वाथ असत्यं गुणभेदतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງ ແລະຫັນໜ້າອອກນອກ ຈຶ່ງຕ່າງກ່າວຮ້າຍກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ “ຄວາມຈິງ” ທີ່ປາກົດນັ້ນ ຕາມການແບ່ງຂອງກຸນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງສູງສຸດ.

Verse 49

गुणातीते च वस्त्वर्थे परमार्थैकदर्शनम्

ໃນຄວາມເປັນຈິງທີ່ເກີນກຸນ ມີການເຫັນພຽງອັນດຽວ ຄືເຫັນແຕ່ຄວາມຈິງສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 50

यस्मिन्भेदो ह्यभेदं च यस्मिन्रागो विरागताम् । क्रोधो ह्यक्रोधतां याति तद्वाम परमं श्रृणु

ໃນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄວາມແຕກຕ່າງກໍຮູ້ເປັນບໍ່ແຕກຕ່າງ; ໃນນັ້ນ ຄວາມຕິດພັນກາຍເປັນຄວາມຄາຍຄວາມຢາກ; ໃນນັ້ນ ຄວາມໂກດກາຍເປັນບໍ່ໂກດ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງຄໍາສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 51

न तद्भासयते शब्दः कृतकत्वाद्यथा घटः । शब्दो हि जायते धर्म्मः प्रवृत्तिपरमो यतः

ຄໍາເວົ້າຫຼືສຽງບໍ່ອາດສ່ອງແສງໃຫ້ແກ່ພຣະສັດຈະສູງສຸດນັ້ນໄດ້ ເພາະມັນເປັນຂອງຖືກສ້າງ ເຫມືອນໝໍ້. ສຽງ/ຄໍາເກີດຂຶ້ນໃນທຳ ເປັນຫຼັກທີ່ມຸ່ງໄປສູ່ການກະທຳໃນໂລກ.

Verse 52

प्रवृत्तिश्च निवृत्तिश्च तथा द्वंद्वानि सर्वशः । विलयं यांति यत्रैव तत्स्थानं शाश्वतं मतम्

ບ່ອນໃດທີ່ການເຄື່ອນໄຫວ (ປະວັດຕິ) ແລະການຖອນຄືນ (ນິວັດຕິ) ພ້ອມທັງຄູ່ຕົກຕ່າງທັງປວງ ລະລາຍໄປໝົດສິ້ນ—ບ່ອນນັ້ນເຂົາຖືວ່າເປັນອະມະຕະຖາວອນ.

Verse 53

निरंतरं निर्गुणं ज्ञप्तिमात्रं निरंजनं निर्विकाशं निरीहम् । सत्तामात्रं ज्ञानगम्यं स्वसिद्धं स्वयंप्रभं सुप्रभं बोधगम्यम्

ມັນເປັນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດ ເກີນພົ້ນຄຸນະ; ເປັນສະຕິຮູ້ລ້ວນໆ; ບໍ່ມີມົນທິນ, ບໍ່ຂະຫຍາຍບໍ່ປ່ຽນແປງ, ແລະບໍ່ມີການກະທຳ. ເປັນຄວາມມີຢູ່ລ້ວນໆ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາ; ຕັ້ງຢູ່ໂດຍຕົນເອງ, ສ່ອງແສງໂດຍຕົນເອງ, ສະຫວ່າງໄສຍິ່ງ, ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍການຕື່ນຮູ້.

Verse 54

एतज्ज्ञानं ज्ञानविदो वदंति सर्वात्मभावेन निरीक्षयंति । सर्वातीतं ज्ञानगम्यं विदित्वा येन स्वस्थाः समबुद्ध्या चरंति

ນີ້ແມ່ນຄວາມຮູ້ ດັ່ງທີ່ຜູ້ຮູ້ຄວາມຮູ້ກ່າວໄວ້; ພວກເຂົາເບິ່ງເຫັນຄວາມຈິງດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກວ່າມັນເປັນອັດຕາຂອງສັບພະສັດທັງປວງ. ເມື່ອຮູ້ສິ່ງທີ່ເກີນພົ້ນທຸກຢ່າງ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາ ພວກເຂົາຢູ່ຢ່າງມັ່ນຄົງພາຍໃນ ແລະດຳເນີນຊີວິດດ້ວຍໃຈເທົ່າທຽມ.

Verse 55

अतीत्य संसारमनादिमूलं मायामयं मायया दुर्विचार्यम् । मायां त्यक्त्वा निर्ममा वीतरागा गच्छंति ते प्रेतराणिनर्विकल्पम्

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນສັງສານທີ່ມີຮາກບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະມີສະພາບເປັນມາຍາ ທີ່ແມ່ນມາຍາເອງກໍຍາກຈະຫຍັ່ງຮູ້—ຜູ້ທີ່ລະມາຍາ ບໍ່ຍຶດຖື ແລະບໍ່ຕິດຕັນ ຈະກ້າວພົ້ນເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ລ່ວງລັບ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາບນິຣວິກັນປະ ອັນບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະເກີນຄວາມຄິດ.

Verse 56

संसृतिः कल्पनामूलं कल्पना ह्यमृतोपमा । यैः कल्पना परित्यक्ता ते यांति परमां गतिम्

ສັງສານມີຮາກຖານຢູ່ທີ່ການປຸງແຕ່ງໃນໃຈ; ຈິນຕະນາການນັ້ນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະອັນຫວານຊື່ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດລະທິ້ງການປຸງແຕ່ງນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ.

Verse 57

शुक्त्यां रजतबुद्धिश्च रज्जुबुद्धिर्यर्थोरणे । मरीचौ जलबुद्धिश्च मिथ्या मिथ्यैव नान्यथा

ການເຂົ້າໃຈວ່າເປັນເງິນໃນເປືອກຫອຍ, ການເຂົ້າໃຈວ່າເປັນງູໃນເຊືອກ, ແລະການເຂົ້າໃຈວ່າເປັນນ້ຳໃນມິຣາດ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຄວາມຫຼອກ, ຫຼອກຢ່າງດຽວ, ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 58

सिद्धिः स्वच्छंदवर्त्तित्वं पारतंत्र्यं हि वै मृषा । बद्धो हि परतंत्राख्यो मुक्तः स्वातंत्र्यभावनः

ຄວາມສຳເລັດແທ້ (ສິດທິ) ແມ່ນການດຳລົງຢູ່ໃນອິດສະລະຂອງຕົນ; ການພຶ່ງພາແມ່ນຄວາມຫຼົງ. ຜູ້ຖືກຜູກມັດເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ພຶ່ງພາ’ ແຕ່ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມເປັນເອກະລາດພາຍໃນ.

Verse 59

एको ह्यात्मा विदित्वाथ निर्ममो निरवग्रहः । कुतस्तेषां बंधनं च यथाखे पुष्पमेव च

ເມື່ອຮູ້ວ່າອາດຕະມາເປັນອັນດຽວ ກໍເປັນຜູ້ບໍ່ມີ ‘ຂອງຂ້ອຍ’ ແລະບໍ່ຍຶດກຸມ. ຈະມີຄວາມຜູກມັດໃດແກ່ຄົນເຊັ່ນນັ້ນ—ດັ່ງດອກໄມ້ໃນຟ້າ?

Verse 60

शशविषाणमेवैतज्त्रानं संसार एव च । किं कार्यं बहुनोक्तेन वचसा निष्फलेन हि

‘ຄວາມຮູ້’ ຢ່າງນີ້ດັ່ງເຂົາກະຕ່າຍ—ແລະສັງສານກໍເຊັ່ນດຽວກັນ (ໃນຖານະຄວາມເປັນຈິງສຸດທ້າຍ). ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ ໃນເມື່ອຄຳເວົ້ານັ້ນແທ້ໆແລ້ວບໍ່ເກີດຜົນ?

Verse 61

ममतां च निराकृत्य प्राप्तुकामाः परं पदम् । ज्ञानिनस्ते हि विद्वांसो वीतरागा जितेंद्रियाः

ລະທິ້ງຄວາມຍຶດຖືເປັນຂອງຕົນ ແລະປາຖະໜາຈະເຖິງສະຖານອັນສູງສຸດ—ພວກນັ້ນແມ່ນນັກຮູ້ ຜູ້ສະຫຼາດ ປາສຈາກຄວາມຕິດພັນ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ.

Verse 62

यैस्त्यक्तो ममताभावो लोभकोपौ निराकृतौ । ते यांति परमं स्थानं कामक्रोधविवर्जिताः

ຜູ້ໃດລະທິ້ງຄວາມຍຶດຖືເປັນຂອງຕົນ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມໂລບກັບຄວາມໂກດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ສະຖານອັນສູງສຸດ ປາສຈາກກາມະແລະຄວາມໂກດ.

Verse 63

यावत्कामश्च लोभश्च रागद्वेषौ व्यवस्थितौ । नाप्नुवंति च तां सिद्धिं शब्दमात्रैकबोधकाः

ຕາບໃດທີ່ກາມະແລະຄວາມໂລບ ພ້ອມທັງຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ ຍັງຕັ້ງຢູ່—ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈແຕ່ຄໍາພູດ ບໍ່ອາດບັນລຸຄວາມສຳເລັດນັ້ນໄດ້.

Verse 64

यम उवाच । शब्दाच्छब्दः प्रवर्त्तेत निःशब्दं ज्ञानमेव च । अनित्यत्वं हि शब्दस्य कथं प्रोक्तं त्वया प्रभो

ຍະມະກ່າວວ່າ: “ຈາກຄໍາພູດ ກໍເກີດຄໍາພູດຕໍ່ໆໄປ; ແຕ່ຄວາມຮູ້ແທ້ນັ້ນໄຮ້ຄໍາ. ເພາະສຽງ/ຄໍາເປັນອະນິດຈັງ, ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າຈຶ່ງສອນສິ່ງນີ້ດ້ວຍຄໍາພູດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 65

अक्षरं ब्रह्मपरमं शब्दो वै ह्यरात्मकः । तस्माच्छब्दस्त्वया प्रोक्तो निरीक्षक इति श्रुतम्

ອັກສະຣະ (ອະມະຕະອັນບໍ່ເສື່ອມ) ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ; ແລະສັບດະ (ສຽງ/ຄໍາ) ກໍເປັນສານະສຳຄັນຂອງອາດມັນນັ້ນເອງ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຍິນວ່າ ເຈົ້າໄດ້ປະກາດສັບດະເປັນ “ຜູ້ກວດສອບ”—ຜູ້ເປີດເຜີຍແລະທົດສອບຄວາມຈິງ.

Verse 66

प्रतिपाद्यं हि यत्किंचिच्छब्देनैव विना कथम् । तत्सर्वं कथ्यतां शंभो कार्याकार्यव्यवस्थितौ

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຈະອະທິບາຍ ຈະຖ່າຍທອດໄດ້ແນວໃດຖ້າບໍ່ມີຖ້ອຍຄໍາ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະສັມພູ ຂໍໃຫ້ຊີ້ແຈງທັງໝົດ ການຈັດວາງວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະ ສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ।

Verse 67

शंकर उवाच । श्रृणुष्वावहितो भूत्वा परमार्धयुतं वचः । यस्य श्रवणमात्रेण ज्ञातव्यं नावशिष्यते

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈ້ອງ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອັດຖະທີ່ສູງສຸດນີ້; ເພີງແຕ່ໄດ້ຍິນ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຄວນຮູ້ແລ້ວຈະເຫຼືອບໍ່ຮູ້.

Verse 68

ज्ञानप्रवादिनः सर्व ऋषयो वीतकल्मषाः । ज्ञानाभ्यासेन वर्त्तंते ज्ञानं ज्ञानविदो विदुः

ຣິສີທັງປວງ ຜູ້ປະກາດປັນຍາ ແລະ ພົ້ນຈາກມົນທິນ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການຝຶກຝົນແຫ່ງຄວາມຮູ້; ຜູ້ຮູ້ຄວາມຮູ້ ຍ່ອມຮູ້ວ່າ ຄວາມຮູ້ແທ້ແມ່ນອັນໃດ.

Verse 69

ज्ञानं ज्ञेयं ज्ञानगम्यं ज्ञात्वा च परिगीयते । कथं केन च ज्ञातव्यं किं तद्वक्तुं विवक्षितम्

ຄວາມຮູ້, ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້, ແລະ ສິ່ງທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍຄວາມຮູ້ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງແລ້ວຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນ. ແຕ່ຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ ໂດຍວິທີໃດ—ສິ່ງໃດກັນແນ່ທີ່ປະສົງຈະກ່າວສອນກ່ຽວກັບນັ້ນ?

Verse 70

एतत्सर्वं समासेन कथयामि निबोध मे । एको ह्यनेकधा चैव दृश्यते भेदभावनः

ທັງໝົດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ອຍ. ຄວາມເປັນໜຶ່ງອັນດຽວ ກັບຖືກເຫັນເປັນຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກການຄິດສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງ.

Verse 71

यथा भ्रमरिकादृष्टा भ्रम्यते च मही यम । तथात्मा भेदबुद्ध्या च प्रतिभाति ह्यनेकधा

ເຫມືອນດິນໂລກດູເຫມືອນຈະໝຸນເມື່ອຕາມືດມົນວຽນຫົວ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ອາດຕະມາ (ອາດມັນ) ປາກົດເປັນຫຼາຍຢ່າງ ເນື່ອງຈາກປັນຍາທີ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງ।

Verse 72

तस्माद्विमृश्य तेनैव ज्ञातव्यः श्रवणेन च । मंतव्यः सुप्रयोगेण मननेन विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາໃຫ້ຖ້ວນແລ້ວ ຄວນຮູ້ແຕ່ “ນັ້ນ” ອັນດຽວ ໂດຍການຟັງ (śravaṇa) ແລະຄວນຕັ້ງໃຈພິຈາລະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ ດ້ວຍການນໍາໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ ໂດຍສະເພາະດ້ວຍການຄິດໄຕ່ຕອງ (manana) ຢ່າງເລິກຊຶ້ງ।

Verse 73

निर्द्धार्य चात्मनात्मानं सुखं बंधात्प्रमुच्यते । मायाजालमिदं सर्वं जगदेतच्चाराचरम्

ເມື່ອກໍານົດຮູ້ອາດຕະມາດ້ວຍອາດຕະມາເອງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະຢ່າງຜາສຸກ. ໂລກນີ້ທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ແມ່ນເປັນຕາຂ່າຍແຫ່ງມາຍາ (Māyā).

Verse 74

मायामयोऽयं संसारो ममतालक्षणो महान् । ममतां च बहिः कृत्वा सुखं बंधात्प्रमुच्यते

ສັງສານອັນໃຫຍ່ນີ້ເປັນມາຍາລ້ວນໆ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຍຶດວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ”. ເມື່ອຂັບໄລ່ຄວາມ “ຂອງຂ້ອຍ” ອອກໄປ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະຢ່າງຜາສຸກ.

Verse 75

कोऽहं कस्त्वं कुतश्चान्ये महामायावलंबिनः । अजागलस्तनस्येव प्रपंचोऽयं निरर्थकः

“ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ? ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ແລ້ວຄົນອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກໃສ—ຜູ້ທີ່ເກາະກ່ຽວມະຫາມາຍາ?” ການປະດັບປະດາໂລກນີ້ໄຮ້ຄວາມໝາຍ ເຫມືອນນ້ຳນົມຈາກຫົວນົມແບ້ເພດຍິງ.

Verse 76

निष्फलोऽयं निराभासो निःसारो धूमडंबरः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन आत्मानं स्मर वै यम

ນີ້ແມ່ນບໍ່ໄດ້ຜົນ ບໍ່ມີປະກາຍແທ້ ກົມໂຫຼງ—ເປັນແຕ່ການອວດອ້າງດັ່ງຄວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ໂອ ຍະມະ ໃຫ້ລະລຶກອາດຕະມັນ.

Verse 77

लोमश उवाच । एवं प्रचोदितस्तेन शंभुना प्रेतराट्स्वयम् । बुद्धो भूत्वा यमः साक्षादात्मभूतोऽभवत्तदा

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຊຳບູກະຕຸ້ນດັ່ງນັ້ນ ຍະມະເອງ—ເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ລ່ວງລັບ—ໄດ້ຕື່ນຮູ້ ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ກໍໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນອາດຕະມັນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 78

कर्म्मणां हि च सर्वेषां शास्ता कर्मानुसारतः । बभूव डंबरो नॄणां भूतानां च समाहितः

ສໍາລັບກຳທັງປວງ ທ່ານໄດ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງແທ້ ຕາມກຳ. ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະສະຫງົບ ສໍາລັບມະນຸດ ແລະສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 79

ऋषय ऊचुः । हत्वा तु तारकं युद्धे कुमारेण महात्मना । अत ऊर्ध्वं कथ्यतां भोः किं कृतं महदद्भुतम्

຤ິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກຸມາຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຂ້າຕາຣະກະໃນສົງຄາມແລ້ວ, ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງ—ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຍັງເກີດຂຶ້ນ?”

Verse 80

सूत उवाच । हते तु तारके दैत्ये हिमवन्प्रमुखाद्रयः । कार्त्तिकेयं समागत्य गीर्भी रम्याभिरैडयन्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອອະສູຣະຕາຣະກະຖືກຂ້າແລ້ວ ພູເຂົາທັງຫຼາຍ ມີຫິມະວັນເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ມາພົບກາຣຕິເກຍ ແລະສັນລະເສີນທ່ານດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນງາມ.”

Verse 81

गिरय ऊचुः । नमः कल्याणरूपाय नमस्ते विश्वमंगल । विश्वबंधो नमस्तेऽस्तु नमस्ते विश्वभावन

ພູເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນມົງຄຸນ; ນະໂມ ໂອ້ຜູ້ເປັນມົງຄຸນແຫ່ງສາກົນ. ໂອ້ມິດແຫ່ງໂລກ ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ; ນະໂມ ໂອ້ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກທັງປວງ.”

Verse 82

वरीष्ठाः श्वपचा येन कृता वै दर्शनात्त्वया । त्वां नमामो जगद्बंधुं त्वां वयं शरणागताः

“ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ປຸງເນື້ອຫມາ’ ກໍກາຍເປັນຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ. ພວກເຮົານະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ຍາດພີ່ນ້ອງແຫ່ງໂລກ; ພວກເຮົາມາຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ.”

Verse 83

नमस्ते पार्वतीपुत्र शंकरात्मज ते नमः । नमस्ते कृत्तिकासूनो अग्निभूत नमोस्तु ते

“ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ບຸດແຫ່ງພາຣະວະຕີ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນໂອຣດແຫ່ງສັງກະຣະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ບຸດແຫ່ງກຣິຕຕິກາ; ໂອ້ຜູ້ເກີດແຕ່ໄຟ (ອັກນິ) ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ.”

Verse 84

नमोस्तु ते देववरैः सुपूज्य नमोऽस्तु ते ज्ञानविदां वरिष्ठ । नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद शरण्य सर्वार्तिविनाशदक्ष

“ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖືກບູຊາຢ່າງສູງສຸດໂດຍເທວະຜູ້ປະເສີດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ນັກຮູ້ປັນຍາ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ເທວະຜູ້ປະເສີດ—ຂໍຈົ່ງໂປຣດເມດຕາ. ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງ ຜູ້ຊໍານານໃນການທໍາລາຍທຸກຄວາມທຸກຍາກ.”

Verse 85

एवं स्तुतो गिरिभिः कार्त्तिकेयो ह्युमासुतः । तान्गिरीन्सुप्रसन्नात्मा वरं दातुं समुत्सुकः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກພູເຂົາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ກາຣຕຕິເກຍ ບຸດແຫ່ງອຸມາ ກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍໃນໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະປະທານພອນ ຈຶ່ງຫັນໄປຫາພູເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 86

कार्त्तिकेय उवाच । भोभो गिरिवरा यूयं श्रृणुध्वं मद्वचोऽधुना । कर्मिभिर्ज्ञानिभिश्चैव सेव्यमाना भविष्यथ

ພຣະກາຣຕິເກຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາໃນບັດນີ້. ພວກເຈົ້າຈະເປັນສະຖານທີ່ອັນຄວນບູຊາ ໃຫ້ທັງຜູ້ປະກອບພິທີກຳ ແລະຜູ້ຮູ້ສັດທຳ ມາສັກກາລະສະເຫຼີມ»।

Verse 87

भवत्स्वेव हि वर्त्तते दृषदो यत्नसेविताः । पुनंतु विश्चं वचनान्मम ता नात्र संशयः

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ພາຍໃນພວກເຈົ້າມີຫີນສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຖືກດູແລແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ມັນຈະຊໍາລະໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 88

पर्वतीयानि तीर्थानि भविष्यंति न चान्यथा । शिवालयानि दिव्यानि दिव्यान्यायतनानि च

«ຕີຣຖະໃນພູເຂົາຈະເກີດຂຶ້ນ—ແນ່ນອນ ແລະບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ. ແລະຈະມີສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະອັນທິບຍ ພ້ອມທັງສະຖານບູຊາອັນງາມສະຫງ່າອື່ນໆ»।

Verse 89

अयनानि विचित्राणि शोभनानि महांति च । भविष्यंति न संदेहः पर्वता वचनान्मम

«ອາຍະຕະນະອັນພິສົດ ງາມສະຫງ່າ ແລະໃຫຍ່ຫຼວງ ຈະເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ພູເຂົາທັງຫຼາຍ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ: ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ມັນຈະເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ»។

Verse 90

योऽयं मातामहो मेऽद्य हिमवान्पर्वतोत्तमः । तपस्विनां महाभागः फलदो हि भविष्यति

«ຮິມະວານນີ້—ຜູ້ເປັນພູເຂົາຍອດຍິ່ງ—ຜູ້ເປັນຕາຝ່າຍແມ່ຂອງເຮົາໃນວັນນີ້, ຈະເປັນຜູ້ປະທານຜົນທາງທຳອັນຍິ່ງ ແລະເປັນມົງຄຸນ ແກ່ບັນດາຜູ້ບໍາເພັນຕະປະ»។

Verse 91

मेरुश्च गिरिराजोऽयमाश्रयो हि भविष्यति । लोकालोको गिरिवर उदयाद्रिर्महायशः

ພູເມຣຸນີ້ ເປັນກະສັດແຫ່ງພູທັງຫມົດ ຈະເປັນທີ່ພຶ່ງພາອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພູໂລກາໂລກ ໂອ ພູອັນປະເສີດ ແລະ ພູອຸດະຍາດຣິອັນມີຊື່ສຽງ।

Verse 92

लिंगरूपो हि भगवान्भविष्यति न चान्यथा । श्रीशैलो हि महेंद्रश्च तथा सह्याचलोगिरिः

ພຣະຜູ້ເປັນມງຄຸນຈະປາກົດໃນຮູບແຫ່ງລິງຄະ ແນ່ນອນ ແລະບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ; ທີ່ສຣີໄສລະ, ທີ່ມະເຮນດຣະ, ແລະທີ່ເຂົາສະຫຍະດ້ວຍ.

Verse 93

माल्यवान्मलयो विन्ध्यस्तथासौ गंधमादनः । श्वेतकूटस्त्रिकूटो हि तथा दर्दुरपर्वतः

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພູມາລະຍະວານ, ພູມະລະຍະ, ພູວິນທະຍະ ແລະ ພູກັນທະມາດະນະນັ້ນ; ອີກທັງ ພູເສວຕະກູຕະ, ພູຕຣິກູຕະ ແລະ ພູດັດດຸຣະ ດ້ວຍ.

Verse 94

एते चान्ये च बहवः पर्वता लिंगरूपिणः । मम वाक्याद्भविष्यंति पापक्षयकरा ह्यमी

ພູເຫຼົ່ານີ້ ແລະພູອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຈະກາຍເປັນຜູ້ມີຮູບແຫ່ງລິງຄະ ຕາມພຣະວາຈາຂອງເຮົາ; ແນ່ນອນ ພວກມັນຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 95

एवं वरं ददौ तेभ्यः पर्वतेभ्यश्च शांकरिः । ततो नंदीह्युवाचाथ सर्वागमपुरस्कृतम्

ດັ່ງນີ້ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປະທານພອນນັ້ນແກ່ພວກເຂົາ ແລະແກ່ພູທັງຫມົດດ້ວຍ. ຕໍ່ມາ ນັນດີໄດ້ກ່າວ ນຳສະເໜີຄຳສອນທີ່ອີງໃສ່ອຳນາດແຫ່ງອາຄະມະທັງປວງ.

Verse 96

नंद्युवाच । त्वया कृता हि गिरयो लिंगरूपिण एव ते । शिवालयाः कथं नाथ पूज्याः स्युःसर्वदैवतैः

ນັນດີກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກພູເຂົາເຫຼົ່ານີ້ ທ່ານໄດ້ສ້າງໃຫ້ເປັນຮູບລິງຄະແທ້ໆ, ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ສະຖານທີ່ພຣະສິວະເຫຼົ່ານີ້ ຈະບໍ່ຄວນໃຫ້ເທວະທັງປວງບູຊາໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 97

कुमार उवाच । लिंगं शिवालयं ज्ञेयं देवदेवस्य शूलिनः । सर्वैर्नृभिर्दैवतैश्च ब्रह्मादिभिरतांद्रितैः

ກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ລິງຄະນັ້ນແມ່ນພຣະສິວາລະຍະເອງ ຂອງພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ຄວນໃຫ້ມະນຸດແລະເທວະທັງປວງ—ພຣະພຣະຫມາເປັນຕົ້ນ—ບູຊາໂດຍບໍ່ປະມາດ.

Verse 98

नीलं मुक्ता प्रवालं च वैडूर्यं चंद्रमेव च । गोमेदं पद्मरागं च मारतं कांचनं तथा

ນີລະມະນີ, ໄຂ່ມຸກ, ປະວານ, ໄວດູຣະຍະ (ຕາແມວ), ແລະ ຈັນທຣະມະນີ (ຫີນຈັນ); ພ້ອມທັງ ໂກເມດ, ປັດມະຣາກ, ມາຣະຕະ (ມະຣົກກົດ), ແລະ ຄຳ—

Verse 99

राजतं ताम्रमारं च तथा नागमयं परम् । रत्नधातुमयान्येव लिंगानि कथितानि ते

—ເງິນ, ທອງແດງ, ເຫຼັກ, ແລະ ຕະກົວອັນປະເສີດກໍມີ. ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍຮັດນະແລະໂລຫະ ໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ.

Verse 100

पवित्राण्येव पूज्यानि सर्वकामप्रदानि च । एतेषामपि सर्वेषां काश्मीरं हि विशिष्यते

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນບໍລິສຸດ ແລະຄວນແກ່ການບູຊາ, ພ້ອມທັງໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາທຸກປະການ. ແຕ່ໃນບັນດາທັງໝົດນີ້ ຫີນກາສະມີຣະ ໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ.

Verse 101

ऐहिकामुष्मिकं सर्वं पूजाकर्तुः प्रयच्छति

ມັນປະທານແກ່ຜູ້ບູຊາທຸກຢ່າງ—ທັງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກນີ້ ແລະ ຄຸນດີໃນປະໂລກ।

Verse 102

नंद्युवाच । लिंगानामपि पूज्यं स्याद्बाणलिंगं त्वया कथम् । कथितं चोत्तमत्वेन तत्सर्वं वदसुव्रत

ນັນດີກ່າວວ່າ: “ໃນບັນດາລິງຄະທັງຫຼາຍ ເຈົ້າກ່າວວ່າ ບານະ-ລິງຄະ ຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະຍັງຖືກກ່າວວ່າດີທີ່ສຸດໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າທັງໝົດ ໂອ ຜູ້ມີວັດຕະດີ”។

Verse 103

कुमार उवाच । रेवायां तोयमध्ये च दृश्यंते दृषदो हि याः । शिवप्रसादात्तास्तु स्युर्लिंगरूपा न चान्यथा

ກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ຫີນທີ່ເຫັນຢູ່ກາງນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຈຶ່ງເປັນຮູບລິງຄະແທ້ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ”។

Verse 104

श्लक्ष्णमूलाश्च कर्तव्याः पिंडिकोपरि संस्थिताः । पूजनीयाः प्रयत्नेन शिवदीक्षायुतेन हि

ຄວນຈັດໃຫ້ຖານເນີຍລຽບ ແລະວາງໄວ້ເທິງປິນດິກາ (ຖານໂຍນີ)। ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂດຍຜູ້ມີການດິກຊາແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 105

पिंडीयुक्तं च शास्त्रेण विधिना च यजेच्छिवम् । वरदो हि जगन्नाथः पूजकस्य न चान्यथा

ຄວນບູຊາພຣະສິວະຕາມຄຳສອນໃນຄຳພີ ດ້ວຍພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະມີປິນດີ (ຖານອັນສັກສິດຂອງລິງຄະ) ປະກອບ. ເພາະພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ບູຊາ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ।

Verse 106

पंचाक्षरी यस्य मुखे स्थिता सदा चेतोनिवृत्तिः शिवचिंतने च । भूतेषुः साम्यं परिवादमूकता षंढत्वमेव परयोषितासु

ຜູ້ໃດທີ່ມີມະນະຕະຫ້າພະຍາງ «ນະມະ ສິວາຍ» ຢູ່ໃນປາກເສມືອນດັ່ງຢູ່ຕະຫຼອດ ແລະ ຈິດຖອນອອກໄປ ຈົ່ງຈໍາພຣະສິວະ—ຍ່ອມເກີດຄວາມເສມພາບຕໍ່ສັດທັງປວງ ນິ່ງງຽບຕໍ່ຄໍານິນທາ ແລະ ບໍ່ໄຫວຫວັນຕໍ່ແມ່ຍິງຂອງຜູ້ອື່ນໂດຍສິ້ນເຊີງ।