Adhyaya 36

Verse 1

नारद उवाच । एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना । हरिब्रह्मेंद्रप्रमुखा देवाः प्रोचुः परस्परम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນ ລິງຄະ ເຫຼົ່ານັ້ນ ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ທີ່ບຸດຂອງຮະຣະໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ບັນດາເທວະດາ ນຳໂດຍ ຮະຣິ, ພຣະພຣະຫມາ, ແລະ ອິນທຣະ ໄດ້ປຶກສາກັນເອງ.

Verse 2

अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे । येन चत्वारी लिंगानि स्तापितानि सुदुर्लभे

ໂອ້! ກຸມາຣະນີ້ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນ ຢູ່ຈຸດທີ່ແມ່ນ້ຳມະຫີພົບກັບມະຫາສະໝຸດ; ໂດຍທ່ານໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ລິງຄະ ສີ່ອົງ ອັນຫາໄດ້ຍາກຍິ່ງ.

Verse 3

वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः । साध्वर्थे चात्मलाभाय कुर्मो लिंगपरंपराम्

ພວກເຮົາກໍຈະເຮັດເຊັ່ນກັນ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດໃນທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ສະກັນດະ ແລະ ຣຸດຣະ ພໍພຣະໄທ ເພື່ອຄວາມດີ ແລະເພື່ອລາພທາງຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາ ຈະສ້າງຕັ້ງລິງຄະເປັນລຳດັບຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 4

अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया । सर्वे चेत्स्थापयिष्यंति लिंगान्यत्र महीतटे

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເທວະດານັບເປັນໂກຕິ ແລະ ມຸນີທີ່ນັບບໍ່ຖ້ວນ ຖ້າທຸກອົງຈະສ້າງຕັ້ງລິງຄະຢູ່ທີ່ນີ້ ຕາມຝັ່ງນ້ຳນີ້ (ສະຖານທີ່ນີ້ຈະບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ).

Verse 5

पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते । यस्य राष्ट्रे रुद्रलिंगं पूज्यते नैव शक्तितः

«ການບູຊາຂອງພວກມັນຈະເຮັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງໄດ້ແນວໃດ? ເພາະມີຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນນີ້. ໃນອານາຈັກໃດກໍຕາມ ຖ້າບໍ່ບູຊາ ຣຸດຣະ-ລິງຄະ ຕາມກຳລັງແລະດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ…»

Verse 6

तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः । संभूय स्थापयिष्यामो लिंगमेकं ततः शुभम्

ເມື່ອນັ້ນ ອານາຈັກນັ້ນຕົກຕ່ຳ ເນື່ອງຈາກຄວາມອຶດຢາກ ໂລກໄພ ແລະໂຈນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຊຸມນຸມກັນ ແລ້ວສະຖາປະນາລິງຄະອັນມງຄົດໜຶ່ງ.

Verse 7

इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् । प्रहर्षिता सुहश्चैव हरिब्रह्ममुखाः सुराः

ເມື່ອພວກເຂົາທັງໝົດຕັ້ງໃຈຕັດສິນແລ້ວ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະມະເຫສະວະຣະ ບັນດາເທວະ—ມີຮະຣິ ແລະພຣະພຣະຫມາເປັນຜູ້ນຳ—ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະພໍໃຈ.

Verse 8

भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् । स्थापयामासुरथ ते स्वयं ब्रह्मविनिर्मितम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ເບິ່ງເຫັນພື້ນດິນອັນມງຄົດ ໃນບ່ອນສະງົບວິເວກ ແລ້ວຈຶ່ງສະຖາປະນາລິງຄະອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະພຣະຫມາສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 9

सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् । सिद्धेश्वरमिति प्राह नाम लिंगस्य वै गुहः

ເນື່ອງຈາກລິງຄະນັ້ນ ຖືກສະຖາປະນາໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ ມີພຣະພຣະຫມາເປັນຫົວໜ້າ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງອັນສິດທິ; ກຸຫະ (ສະກັນດະ) ຈຶ່ງປະກາດນາມລິງຄະນັ້ນວ່າ “ສິດເທສະວະຣະ”.

Verse 10

सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् । सर्वतीर्थोदकैः शुभ्रैः पूरितं च महात्मभिः

ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຂຸດສະລະອັນດີເລີດໃກ້ລິງຄະນັ້ນ ແລະບັນດາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ເຕີມມັນດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ ທີ່ນຳມາຈາກທຸກທີ່ທິດທາງສັກສິດ.

Verse 11

एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः । कुमुदोनाम आगत्य प्राह शेषाहिपन्नगान्

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ ກຸມຸດາ ນາມ ບຸດຂອງ ເສສະ ໄດ້ຂຶ້ນມາຈາກ ປາຕາລາ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກນາກ ແຫ່ງວົງເສສະ។

Verse 12

अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः । पलायित्वा स्कंदभीत्या पापः पातालमाविशत्

ໃນສົງຄາມຕາຣະກະນີ້ ມີອະສູຣະຊື່ ປຣະລັມບະ ຜູ້ມີບາບ ແລະຢ້ານກົວພຣະສະກັນດະ ໄດ້ຫນີໄປ ແລະເຂົ້າສູ່ ປາຕາລາ।

Verse 13

स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च । विध्वंसयति नागेंद्राः शीघ्रं धावतधावत

“ເຂົາກຳລັງທຳລາຍຊັບສິນ ລູກຊາຍ ເມຍ ລູກສາວ ແລະເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າ. ໂອ ພະຍານາກເຈົ້ານາຍ, ຮີບໄປ ຮີບໄປ!”

Verse 14

शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते । औत्सुक्यमापुर्नागेंद्रा यामयामेति वादिनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ກຸມຸດາ ບຸດແຫ່ງເສສະ ພວກເຈົ້ານາຍນາກກໍເກີດຄວາມຮ້ອນໃຈ ແລະກ່າວວ່າ “ໄປເຖີດ, ໄປເຖີດ” ພ້ອມຮີບຮ້ອນລົງມືກະທຳ।

Verse 15

तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे । पातालाय मुमोचाथ प्रोच्य दैत्यो निहन्यताम्

ສະກັນດະໄດ້ຫ້າມພວກເຂົາໄວ້ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດ ຈຶ່ງຈັບຫອກສັກຕິ ແລະຂວ້າງລົງໄປສູ່ ປາຕາລາ ພ້ອມປະກາດວ່າ “ຈົ່ງຂ້າອະສູຣະນັ້ນເຖີດ!”

Verse 16

ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः । प्रविष्टा सहसा शक्तिर्यथा दैवं नरं प्रति

ຕໍ່ມາ ຫອກທີ່ຖືກປ່ອຍອອກຈາກແຂນຂອງພຣະສະກັນດາ ໄດ້ພຸ່ງດ້ວຍຄວາມໄວ ຈົນຟັນທະລຸດິນ ແລະເຂົ້າສູ່ໂລກໃຕ້ດິນທັນທີ—ດັ່ງຊະຕາກຳທີ່ພຸ່ງເຂົ້າຫາມະນຸດ।

Verse 17

सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् । नंदयित्वा गता नागाञ्जलकल्लोपूर्विका

ຫອກນັ້ນໄດ້ສັງຫານເຂົາ ແລະຍັງສັງຫານພຣະລຳບະ ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມສິບໂກດິ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາກາທັງຫຼາຍຊື່ນບານແລ້ວ ມັນກໍໄປຕໍ່ສູ່ ຈະລະກັນໂລປູວິກາ.

Verse 18

यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि । पातालगंगातोयेन पूरितं पापहारिणा

ໂອ ພາຣຖະ! ຮູຮ່ອງທີ່ຫອກນັ້ນຂະນະຈາກໄປໄດ້ເຮັດໄວ້ໃນດິນ ຖືກເຕີມເຕັມດ້ວຍນ້ຳຂອງ ປາຕາລ-ຄັງຄາ—ນ້ຳອັນຊຳລະບາບ.

Verse 19

तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः । कृष्माष्टम्यां चतुर्दश्यामुपवासी नरः स्वयम्

ພຣະສະກັນດາໄດ້ປະທານນາມໃຫ້ມັນ ວ່າ “ສິດທະກູປະ” ເປັນທີ່ຈື່ຈຳວ່າ “ບໍ່ແຫ່ງການບັນລຸ”. ໃນວັນ ກຣິສນາອາສຕະມີ ແລະວັນຈະຕຸຣທັດສີ ຄວນອົບພະວະສີ (ອົບອາຫານ) ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 20

स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः । प्रभूतभवसंभूतपापं तस्य विलीयते

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນບໍ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອີສະວະຣະ “ສິດເທສະວະຣະ” ດ້ວຍໃຈອັນບໍ່ແບ່ງສອງ. ບາບອັນຫຼາຍທີ່ເກີດຈາກສັງສານຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈະລະລາຍຫາຍໄປ.

Verse 21

सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः । सर्वकल्मषनिर्मुक्तो भक्तियोग्यो भवेभवे

ຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ໄປອາບນ້ຳທີ່ ສິດທະກຸນດາ (Siddhakuṇḍa) ແລະ ປະກອບພິທີ śrāddha ຈະພົ້ນຈາກມົນທິນທັງປວງ ແລະ ເໝາະສົມຕໍ່ ໂຍກະແຫ່ງພັກຕິ ໃນທຸກຊາດທຸກພົບ।

Verse 22

वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ । प्रयाग वटतुल्योऽयमेतत्सत्यं न संशयः

ແມ່ນແຕ່ການຖວາຍບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວກໍກາຍເປັນບໍ່ຮູ້ສິ້ນ; ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ພໍພຣະໄທ ໄດ້ປະທານພອນນີ້. “ສະຖານທີ່ນີ້ເທົ່າກັບ ອັກຊະຍະວັດ (Akṣayavaṭa) ແຫ່ງ ປຣະຍາກ (Prayāga)—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 23

अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः । पितॄणामक्षयं तच्च सर्वेषां पिंडपातनम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ! ເມື່ອມາຮອດທີ່ນີ້ ຂໍໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງປະກອບ śrāddha ດ້ວຍພັກຕິອັນດີ. ນັ້ນຈະເປັນຜົນບຸນບໍ່ຮູ້ສິ້ນແກ່ ພິຕຣິ (Pitṛs) ແລະ ເປັນການຖວາຍ piṇḍa ແກ່ບັນພະບຸລຸດທັງປວງ.

Verse 24

ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा । सिद्धांबिकां महाशक्तिं प्रार्थयामासुरीश्वरीम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ໃນເວລານັ້ນ ພ້ອມກັບ ສະກັນດະ (Skanda) ໄດ້ອະທິຖານຕໍ່ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ—ສິດທາອຳບິກາ (Siddhāmbikā) ມະຫາສັກຕິ.

Verse 25

त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः । जगदुद्धारणार्थाय चक्रे कर्माम्यनेकशः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ຜູ້ຮັບຮູບເປັນ ມັດສະຍະ (Matsya) ຖືກພຣະນາງເປັນຜູ້ດົນໃຈ; ເພື່ອຍົກກູ້ໂລກ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍປະການ.

Verse 26

इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे । अत्र स्थिताः सर्व इमे क्षेत्रपाला महाबलाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ອ້ອນວອນນາງວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຢ່າລະທິ້ງສະຖານທີ່ນີ້ເລີຍ. ທີ່ນີ້ມີຜູ້ພິທັກສາກະເສດ (kṣetrapāla) ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ທັງຫມົດຢືນຢູ່»។

Verse 27

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे । ये पूजयंति ते पाल्याः सर्वापत्सु च या सदा

«ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຜູ້ໃດບູຊາເຈົ້າໃນວັນ ອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ຫຼື ຈະຕຸຣະດະສີ (Caturdaśī) ໂດຍຖວາຍບະລິ ແລະ ດອກໄມ້—ຜູ້ນັ້ນເຈົ້າພຶງປົກປ້ອງຕະຫຼອດໄປ ໃນທຸກຄວາມລຳບາກ»។

Verse 28

एवमुक्ता सिद्धमाता तथेति प्रत्यपद्यत । स्थापयामासुरथ तां लिंगादुत्तरभागतः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ສິດທະມາຕາ ກໍຕອບຮັບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ»; ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ປະດິດສະຖາປະນານາງໄວ້ທາງເໜືອຂອງລິງຄະ (Liṅga)។

Verse 29

ततः क्षेत्रपतीन्देवाश्चतुःषष्टिं महेश्वरम् । सिद्धेयं नाम क्षेत्रस्य रक्षार्थं निदधुः स्वयम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະດາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງດ້ວຍຕົນເອງ ມະເຫສະວະຣະ 64 ອົງ ເປັນກະເສດປະຕິ (kṣetrapati) ເພື່ອປົກປ້ອງກະເສດທີ່ຊື່ວ່າ “ສິດເທຍາ” (Siddheyā)។

Verse 30

त्वां च ये पूजयिष्यंति कार्यारभेषु सर्वदा । वर्षे वर्षे राजमाषबलिना च विशेषतः

ແລະ ຜູ້ໃດຈະບູຊາເຈົ້າໃນເວລາເລີ່ມຕົ້ນກິດການທຸກຢ່າງເປັນນິດ—ໂດຍສະເພາະທຸກປີ ດ້ວຍການຖວາຍບະລິຈາກຖົ່ວດຳ (rājamāṣa)—

Verse 31

तानसौ पालयेत्तुष्टः पिता लोकानिव स्वकान् । सिद्धिकृतो देवास्तत्र सिद्धिविनायकम्

ພຣະອົງຈະປົກປ້ອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ເຫມືອນບິດາປົກປ້ອງລູກຂອງຕົນ. ທີ່ນັ້ນ ເທວະດາຜູ້ປະທານສິດທິ ກໍໄດ້ສະຖາປະນາ «ສິດທິວິນາຍະກ» ໄວ້ດ້ວຍ.

Verse 32

कपर्दितनयं प्रार्थ्य स्थापयाचक्रिरे मुदा । तं च ये पूजयंत्यत्र कार्यारंभेषु सर्वदा

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານເຊີນບຸດຂອງກະປາດິຕະ (Kapardita) ແລ້ວສະຖາປະນາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລະຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງຢູ່ນີ້ ໃນຕອນເລີ່ມການງານທຸກຄັ້ງ—

Verse 33

तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः । यद्यत्र पूजयेद्यस्तु सततं सिद्धसप्तकम्

—ພຣະອົງນີ້ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງອຸປະສັກ (Vighnarāj) ຜູ້ມີພະລັງອັນແກ່ງກ້າ ຈະປະທານຄວາມສຳເລັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. ແລະຜູ້ໃດບູຊາ «ສິດທະ-ສັບຕະກະ» ຄືສິດທະເຈັດປະການ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—

Verse 34

पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते । सिद्धेश्वरः सिद्धवटश्च साक्षात्सिद्धांबिका सिद्धविनायकश्च । सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च सप्त

ບໍ່ວ່າຈະເຫັນພວກທ່ານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ລະນຶກເຖິງ ກໍພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງພ້ອງທັງປວງ. ເຈັດປະການແມ່ນ: ສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara), ສິດທະ-ວັດ (Siddha-vaṭa), ສິດທາມບິກາ (Siddhāmbikā) ໂດຍຕົງ, ສິດທິວິນາຍະກ (Siddhivināyaka), ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສິດເທຍາ-ເຂດ (Siddheyā-kṣetra), ສິດທະ-ສະຣັສ (Siddha-saras) ແລະ ສິດທະ-ກູປ (Siddha-kūpa).

Verse 35

अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान्वरान् । वैशाखमासस्याष्टम्यां कृष्णायां सिद्धकूपके

ທີ່ນີ້ ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ເມື່ອພໍໃຈ ໄດ້ປະທານພອນອັນຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້—ທີ່ສິດທະກູປ (Siddhakūpa) ໃນວັນອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ຄືນຂ້າງແຮມ ໃນເດືອນໄວສາຂະ (Vaiśākha).

Verse 36

स्नात्वा पिंडान्वटे कृत्वा पूजयन्मां च सिद्धभाक् । सदा योऽभ्यर्चयेन्मां च ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ໄດ້ຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄທ (banyan) ແລະບູຊາພຣະອົງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮັບສິດທິສຳເລັດ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ ດຳລົງພຣະຫມະຈາຣິຍະ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ ຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 37

अष्टाविष्टकरा नित्यं भवेयुस्तस्य सिद्धयः । मंत्रजाप्यं बलिं होममत्र यः कुरुते नरः

ສິດທິຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມພູນຢູ່ເປັນນິດ ດັ່ງ «ຍີ່ສິບແປດເທົ່າ». ຜູ້ໃດຢູ່ສະຖານທີ່ນີ້ ກະທຳການສວດມັນຕຣາ, ຖວາຍບາລິ (bali) ແລະໂຮມ (homa) ບູຊາໄຟ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 38

एकचित्तः शुचिर्भूत्वा सोऽभूष्टां सिद्धिमाप्नुयात् । समाहितमनाश्चाथ सिद्धेशं यस्तु पश्यति

ເມື່ອເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນອັນດຽວ ແລະບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິດທິຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫມາທິສົມບູນ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນສິດເທສະ (Siddheśa) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສິດທິ ຈະໄດ້ຮັບຜົນ.

Verse 39

तस्य सिद्धिर्भवत्येव विघ्नैर्यदि न हन्यते । सिद्धांबिका महादेवी ह्यत्र संनिहितास्ति या

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມສຳເລັດຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ຖ້າບໍ່ຖືກອຸປະສັກທຳລາຍ. ເພາະວ່າທີ່ນີ້ ສິດທາອຳບິກາ (Siddhāmbikā) ມະຫາເທວີ ປະທັບຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ.

Verse 40

सिद्धिदा साधकेंद्राणां महाविद्यां जपंति ये । धीरेभ्यो ब्रह्मचारिभ्यः सत्यचित्तेभ्य एव च

ນາງເປັນຜູ້ປະທານສິດທິແກ່ບັນດາສາທະກະຜູ້ຍິ່ງ—ຜູ້ທີ່ສວດຈະປະມະຫາວິທະຍາ (Mahāvidyā). ນາງປະທານແກ່ຜູ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ, ແກ່ພຣະຫມະຈາຣິນ, ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ໃຈຢືນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ.

Verse 41

मंत्रजाप्याद्ददात्येषा सर्वसिद्धीर्यथोप्सिताः । पातालस्य बिलं चैतद्गुहशक्त्या कृतं महत्

ດ້ວຍການສວດມົນຕຣາ ນາງປະທານສິດທິທັງປວງຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ຖ້ຳໃຫຍ່ໃນປາຕາລານີ້ ກໍຖືກສ້າງໂດຍພະລັງຂອງ ກຸຫາ (ສະກັນດາ).

Verse 42

सिद्धां बिकाप्रसादेन विघ्नक्षेत्रपयोर्मम । प्रत्यक्षं भविता यत्र नानाश्चर्याणि भूरिशः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສິດທາອຳບິກາ ໃນທົ່ງແຫ່ງການຂ້າມອຸປະສັກ ແລະໃນນ້ຳສັກສິດນີ້ ອັດສະຈັນນານາຈະປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍກົງຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 43

अत्र सिद्धिं प्रयास्यंति कोटिशः पुरुषाः सुराः । विद्याधरत्वं देवत्वं गंधर्वत्वं च नागता

ທີ່ນີ້ ມະນຸດແລະເທວະດານັບໂກຕິ ພາກັນພາຍາຍາມເພື່ອບັນລຸສິດທິ ແລະກໍໄດ້ບັນລຸ. ທີ່ນີ້ ຍ່ອມໄດ້ສະຖານະເປັນ ວິດຍາທາຣາ, ຄວາມເປັນເທວະ, ຄວາມເປັນຄັນທັຣວະ ແລະແມ່ນກະທັ້ງສະພາບນາກາດ້ວຍ.

Verse 44

यक्षत्वं चामरत्वं च प्राप्स्यंत्यत्र च साधकाः । अत्र वै विजयोनाम स्थंडिलस्य प्रभावतः

ທີ່ນີ້ ຜູ້ປະຕິບັດທາງຈິດ (ສາທະກະ) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນຢັກສະ ແລະຄວາມເປັນອະມະຣະ (ສະຖານະເທວະອະມະຕະ) ດ້ວຍ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ທັງໝົດນີ້ເກີດຈາກອຳນາດຂອງລານບູຊາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວິຊະຍະ”.

Verse 45

सिद्धांबिकां समाराध्य सिद्धिमाप्स्यति दुर्लभाम् । यो मां द्रक्ष्यति चात्रस्थं यश्च मां पूजयिष्यति । वादप्रचारतो वापि पुण्यावाप्तिर्भविष्यति

ຜູ້ໃດບູຊາອາຣາທະນາ ສິດທາອຳບິກາ ຢ່າງຖືກຄວນ ຈະໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນຫາຍາກ. ຜູ້ໃດເຫັນຂ້ອຍປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະຜູ້ໃດບູຊາຂ້ອຍ—ແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ທີ່ເວົ້າເລື່ອງນີ້ແລະເຜີຍແຜ່—ຈະໄດ້ຮັບບຸນ (ປຸນຍະ).

Verse 46

नारद उवाच । त्र्यंबकेण वरेष्वेवं दत्तेष्वपि सुरोत्तमाः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເມື່ອ ຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ) ປະທານພອນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບັນດາເທວະຜູ້ສູງສຸດ…

Verse 47

प्रहृष्टाः समपद्यंत गाथां चेमां जगुस्तदा । तेन यज्ञैर्जपैःस्तोत्रैस्तपो भिस्तोषिता वयम्

ພວກເຂົາຍິນດີປິຕິ ມາຊຸມນຸມກັນ ແລ້ວຮ້ອງຂັບກາຖານີ້ໃນເວລານັ້ນວ່າ: “ດ້ວຍຍັດຍາ, ການສວດຈະປະ, ບົດສັນລະເສີນ ແລະ ຕະປະ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈແລ້ວ”

Verse 48

सर्वे देवाः सिद्धिलिंगं यो नरः पूजयिष्यति । सर्वकामफलावाप्तिरित्येवं शंकरोऽब्रवीत्

“ເທວະທັງປວງຍິນດີ: ຜູ້ໃດບູຊາ ສິດທິລິງຄະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.” ດັ່ງນີ້ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວໄວ້.

Verse 49

इत्युक्त्वा ते जयं प्राप्ताः स्कंदेन सहिताः सुराः । काराय्यं रम्यप्रासादान्रम्यैस्तारकसंभवैः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະຜູ້ມີ ສະກັນດະ ຮ່ວມດ້ວຍ ກໍໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ. ພວກເຂົາໃຫ້ສ້າງປາສາດອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍສົມບັດອັນວິຈິດ ທີ່ໄດ້ມາຈາກການປະຫານວົງສາຕາຣະກະ.

Verse 50

चतुर्वर्गफलावाप्तिं दत्त्वा क्षेत्रस्य संययुः । केचित्स्कंदं प्रशंसंतस्तीर्थमन्ये हरिं परे

ເມື່ອປະທານໃຫ້ແກ່ເຂດສັກສິດນັ້ນ ການໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຈະຕຸວັກຄະ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກຂະ) ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປ. ບາງຄົນສັນລະເສີນ ສະກັນດະ; ບາງຄົນສັນລະເສີນ ຕີຣຖະ; ແລະບາງຄົນສັນລະເສີນ ຮະຣິ.

Verse 51

केचिल्लिंगानि पंचापि युद्धं केचिद्दिवं ययुः । ततोंऽतरिक्षे चालिंग्य महासेनं हरोऽब्रवीत्

ບາງຄົນຖືລິງຄະທັງຫ້າ; ບາງຄົນໄປສູ່ສົງຄາມ; ບາງຄົນໄປສູ່ສະຫວັນ. ແລ້ວໃນກາງອາກາດ ພຣະຫຣະໄດ້ກອດມະຫາເສນ ແລະກ່າວພຣະວາຈາ.

Verse 52

सप्तमे मारुतस्कंधे व स नित्यं प्रियात्मज । कार्येष्वहं त्वया पुत्र संप्रष्टव्यः सदैव हि

«ໃນພາກທີ່ເຈັດ ຄືໃນມາຣຸຕະ-ສະກັນທະ ນີ້ຈະຖືກສອນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂອ ລູກອັນເປັນທີ່ຮັກ. ໃນການງານທຸກຢ່າງ ລູກເອີຍ ເຈົ້າຄວນປຶກສາຂ້າພະເຈົ້າເສມອ»។

Verse 53

दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि । स्तंभतीर्थे च वत्स्येऽहं न विमोक्ष्यामि कर्हिचित्

«ໂດຍການໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ (ດັຣຊະນະ) ແລະໂດຍຄວາມພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າຈະບັນລຸຄວາມດີສູງສຸດ. ແລະທີ່ສະຕັມພະ-ຕີຣຖະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກອາໄສ—ຈະບໍ່ລະທິ້ງເລີຍ»។

Verse 54

इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्वज्य महेश्वरः । ब्रह्मविष्णुमुखांश्चैव भक्त्या तैरभिनंदितः

ເມື່ອມະເຫສະວະຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກອດເຂົາ ແລະປ່ອຍໃຫ້ເຂົາໄປ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ສັນລະເສີນເຂົາດ້ວຍຄວາມພັກດີ.

Verse 55

विसर्जिताः सुराजग्मुः स्वानिस्वान्यालयानि च । शर्वो जगाम कैलासं स्कंधं वै सप्तमं गुहः

ເມື່ອຖືກປ່ອຍໄປແລ້ວ ບັນດາເທວະດາກໍໄດ້ໄປຫາທີ່ພັກຂອງຕົນໆ. ພຣະສະຣະວະ (ພຣະຊິວະ) ໄປກາຍລາສະ, ແລະ ກຸຫະ (ສະກັນທະ) ໄປສູ່ສະກັນທະທີ່ເຈັດ.

Verse 56

इत्येतत्कथितं पार्थ लिंगपंचकसंभवम् । यः पठेत्स्कंदसंबद्धां कथां मर्त्यो महामतिः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ ກໍໄດ້ກ່າວແລ້ວເຖິງກໍ່ກຳເນີດທີ່ສຳພັນກັບລິງຄະຫ້າປະການ. ມະນຸດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ອ່ານຄຳເລົ່າທີ່ຜູກພັນກັບສະກັນດະນີ້—

Verse 57

श्रृणुयाच्छ्रावयेद्वापि स भवेत्कीर्तिमान्नरः । बह्वायुः सुभगः श्रीमान्कांतिमाञ्छुभदर्शनः

ບໍ່ວ່າຈະຟັງ ຫຼື ໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີກຽດຊື່ສຽງ. ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ໂຊກດີ ສິຣີສົມບັດ ຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະ ຮູບລັກມົງຄຸນນ່າເບິ່ງ.

Verse 58

भूतेभ्यो निर्भयश्चापि सर्वदुःखविवर्जितः । शुचिर्भूत्वा पुमान्यश्च कुमारेश्वरसन्निधौ

ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຢ້ານກົວແມ່ນແຕ່ພວກພູດຜີ ແລະ ຈະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ທັງປວງ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ໃນສະນິດຂອງກຸມາເຣສະວະຣະ—

Verse 59

श्रृणुयात्स्कंदचरितं महाधनपतिर्भवेत् । बालानां व्याधिदुष्टानां राजद्वारोपसेविनाम्

ດ້ວຍການຟັງຈະຣິຕຂອງສະກັນດະ ຜູ້ນັ້ນອາດເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນອັນໃຫຍ່. (ຄຳເລົ່ານີ້ເປັນປະໂຫຍດພິເສດ) ສຳລັບເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ຖືກໂລກໄພຮຸກຮານ, ແລະຜູ້ທີ່ຕ້ອງໄປຮັບໃຊ້ຢູ່ປະຕູວັງຫຼວງ.

Verse 60

इदं तत्परमं धन्यं सर्वदोषहरं सदा । तनुक्षये च सायुज्यं षण्मुखस्य व्रजेन्नरः

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນມົງຄຸນສູງສຸດ ແລະ ກຳຈັດຂໍ້ດ່າງພ້ອມທັງປວງໄດ້ເສມອ. ແລະເມື່ອກາຍສິ້ນສະລາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສາຍຸຊະ—ຄວາມຮ່ວມເປັນອັນດຽວ—ກັບສະໜະມຸຂະ (ສະກັນດະ).

Verse 61

वरमेनं ददुर्देवाः स्कंदस्याथ गता दिवम्

ແລ້ວບັນດາເທວະດາໄດ້ປະທານພອນນັ້ນແກ່ເຂົາ ເພື່ອພຣະສະກັນດະ ແລະຕໍ່ມາກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ।