Adhyaya 33

Verse 1

नारद उवाच । ततस्तं गिरिवर्ष्माणं पतितं वसुधोपरि । आलिंगितमिव पृथ्व्या गुणिन्या गुणिनं यथा

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວຜູ້ມີກາຍດັ່ງພູນັ້ນ ລົ້ມລົງເທິງພື້ນດິນ ປານດັ່ງແຜ່ນດິນຜູ້ມີຄຸນ ໄດ້ກອດຜູ້ມີຄຸນໄວ້.

Verse 2

दृष्ट्वा देवा विस्मितास्ते जयं जगुस्तथा मुहुः । केचित्समीपमागंतुं बिभ्यति त्रिदिवौकसः

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ທ່ານເທວະທັງຫຼາຍກໍພິລຶກພິລັນ ແລະຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!” ຊ້ຳໆ; ແຕ່ຊາວສະຫວັນບາງພວກກໍຢ້ານບໍ່ກ້າເຂົ້າໃກ້.

Verse 3

उत्थाय तारको दैत्यः कदा चिन्नो निहंति चेत् । तं तथा पतितं दृष्ट्वा वसुधामण्डले गुहः

“ຖ້າຕາຣະກະ ອະສຸຣະ ລຸກຂຶ້ນອີກ ມັນຈະບໍ່ຂ້າພວກເຮົາບໍ?”—ດັ່ງນີ້ ເມື່ອເຫັນມັນນອນລົ້ມຢູ່ເທິງວົງແຜ່ນດິນ ກຸຫະ (ສະກັນດະ) ຈຶ່ງຄິດແລະກ່າວ.

Verse 4

आसीद्दीनमनाः पार्थ शुशोच च महामतिः । स्तवनं चापि देवानां वारयित्वा वचोऽब्रवीत्

ໂອ ປາຣຖະ, ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ນັ້ນ ເກີດໃຈເສົ້າ ແລະຮ້ອງໄຫ້ອາໄລ; ທ່ານຍັງຫ້າມການສັນລະເສີນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້.

Verse 5

शोच्यं पातकिनं मां च संस्तुवध्वं कथं सुराः । पंचानामपि यो भर्ता प्राकृतोऽसौ न कीर्त्यते

“ໂອ ສຸຣະທັງຫຼາຍ, ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພວກເຈົ້າຈະສັນລະເສີນຂ້ອຍ—ຜູ້ມີບາບ ຄວນແຕ່ອາໄລ? ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຫ້າ (ອາຍຕະນະ/ອິນທຣີ) ຖ້າກາຍເປັນລາວະກະ ກໍບໍ່ຄວນຖືກຍົກຍ້ອງ.”

Verse 6

स तु रुद्रांशजः प्रोक्तस्तस्य द्रुह्यन्न रुद्रंवत् । स्वायंभुवेन गीतश्च श्लोकः संश्रूयते तथा

ທ່ານນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງຣຸດຣະ; ຜູ້ໃດທຳຮ້າຍທ່ານ ກໍເທົ່າກັບທຳຮ້າຍຣຸດຣະເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ບົດສະໂລກທີ່ສະວາຍັມພູວະ (ມະນຸ) ຂັບຮ້ອງ ກໍຍັງໄດ້ຍິນສືບມາ.

Verse 7

वीरं हि पुरुषं हत्वा गोसहस्रेण मुच्यते । यथाकथंचित्पुरुषो न हंतव्यस्ततो बुधैः

ຖ້າຂ້າຊາຍຜູ້ກ້າຫານ ກໍອາດພົ້ນບາບໄດ້ດ້ວຍການໄຖ່ບາບດ້ວຍງົວພັນໂຕ. ດັ່ງນັ້ນ ບຸລຸດບໍ່ຄວນຖືກຂ້າໂດຍນັກປັນຍາ—ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ.

Verse 8

पापशीलस्य हनने दोषो यद्यपि नास्ति च । तथापि रुद्रभक्तोऽयं संस्मरन्निति शोचिमि

ແມ່ນແທ້ ການຂ້າຜູ້ມີນິໄສບາບ ອາດບໍ່ມີໂທດ; ແຕ່ຂ້ອຍຍັງໂສກເສົ້າ ເພາະລະລຶກວ່າ ຜູ້ນີ້ເຄີຍເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ.

Verse 9

तदहं श्रोतुमिच्छामि प्रायाश्चित्तं च किंचन । प्रायश्चित्तैरपैत्येनो यतोपि महदर्जितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຟັງການໄຖ່ບາບບາງປະການ; ເພື່ອໃຫ້ດ້ວຍພິທີຊຳລະບາບ ບາບໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ກໍ່ໄວ້ນັ້ນ ຈະຖືກລົບລ້າງ.

Verse 10

इति संशोचतस्तस्य शिवपुत्रस्य धीमतः । वासुदेवो गुरुः पुंसां देवमध्ये वचोऽब्रवीत्

ເມື່ອບຸດຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີປັນຍາ ໂສກເສົ້າຢູ່ດັ່ງນັ້ນ, ວາສຸເທວະ—ຄູອາຈານອັນນ່າເຄົາລົບຂອງມະນຸດ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ ທ່າມກາງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 11

श्रुतिः स्मृतिश्चेतिहासाः पुराणं च शिवात्मज । प्रमाणं चेत्ततो दुष्टवधे दोषो न विद्यते

ໂອ ບຸດແຫ່ງພະສິວະ, ຖ້າພະຄຳພີ ພະເວດ, ພະທຳມະສາດ, ມະຫາກາບ ແລະ ປຸຣານະ ຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນສັດຈະທຳ, ການຂ້າຄົນຊົ່ວຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມຜິດ.

Verse 12

स्वप्राणान्यः परप्राणैः प्रपुष्णात्यघृणः पुमान् । तद्वधस्तस्य हि श्रेयो यद्दोषाद्यात्यधः पुमान्

ຄົນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ ທີ່ຮັກສາຊີວິດຂອງຕົນດ້ວຍການຂ້າຊີວິດຂອງຜູ້ອື່ນ ການຂ້າຄົນນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ປະເສີດກວ່າ ເພາະບາບກຳຂອງເຂົາຈະພາຜູ້ຄົນໄປສູ່ຄວາມຈິບຫາຍ.

Verse 13

अन्नादे भ्रूणहा मार्ष्टि पत्यौ भार्या पचारिणी । गुरौ शिष्यश्च याज्यश्च स्तेनो राजनि किल्बिषम्

ຜູ້ຂ້າທາລົກໃນຄັນ ຍ່ອມໂອນບາບໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ພັນລະຍາທີ່ບໍ່ຊື່ສັດໂອນບາບໃຫ້ສາມີ ສິດໂອນໃຫ້ອາຈານ ພາມຜູ້ປະກອບພິທີໂອນໃຫ້ເຈົ້າພາບ ແລະໂຈນຍ່ອມໂອນຄວາມຜິດໃຫ້ແກ່ພະລາຊາ.

Verse 14

पापिनं पुरुषं यो हि समर्थो न निहंति च । तस्य तावंति पापानि तदर्धं सोऽप्यवाश्रुते

ຜູ້ໃດທີ່ມີຄວາມສາມາດແຕ່ບໍ່ກຳຈັດຄົນບາບ ບາບກຳຂອງຜູ້ກະທຳຜິດນັ້ນຍ່ອມຕົກແກ່ເຂົາເຊັ່ນກັນ ແລະເຂົາຕ້ອງຮັບເອົາບາບນັ້ນໄວ້ເຄິ່ງໜຶ່ງ.

Verse 15

पापिनो यदि वध्यंते नैव पालनसंस्थितैः । ततोऽयमक्षमो लोकः कं याति शरणं गुह

ໂອ ພະຄຸຫະ, ຖ້າຜູ້ທີ່ມີໜ້າທີ່ປົກປ້ອງບໍ່ກຳຈັດຄົນບາບ ແລ້ວໂລກທີ່ສິ້ນຫວັງນີ້ຈະໄປເພິ່ງພາອາໄສຜູ້ໃດ?

Verse 16

कथं यज्ञाश्च वेदाश्च वर्तते विश्वधारकाः । तस्मात्त्वया पुण्यमाप्तं न च पापं कथंचन

ພິທີຍັດ ແລະ ເວດາ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ—ຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ (ຖ້າບໍ່ຫ້າມຄົນຊົ່ວ)? ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ບຸນ ແລະບໍ່ໄດ້ບາບແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 17

अथ चेद्रुद्रभक्तेषु बहुमानस्तव प्रभो । तत्र ते कीर्तयिष्यामि प्रायश्चित्तं महोत्तमम्

ແລະຖ້າໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ທ່ານມີຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຜູ້ພັກດີແຫ່ງຣຸດຣາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານຮູ້ເຖິງການຊຳລະບາບອັນສູງສຸດໃນເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 18

आजन्मसंभवैः पापैः पुमान्येन विमुच्यते । आकल्पांत च वा येन रुद्रलोके प्रमोदते

ໂດຍວິທີນັ້ນ ມະນຸດຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ ແລະໂດຍວິທີນັ້ນ ຈະຊື່ນບານໃນໂລກແຫ່ງຣຸດຣາ ຈົນຮອດສິ້ນກັລປະ.

Verse 19

कृते पापेऽनुतापो वै यस्य स्कन्द प्रजायते । रुद्राराधनतोऽन्यच्च प्रायश्तित्तं परं न हि

ໂອ້ ສະກັນດະ, ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດບາບແລ້ວເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດຢ່າງແທ້ຈິງ, ບໍ່ມີການຊຳລະບາບໃດສູງກວ່າການນະມັດສະການຣຸດຣາ.

Verse 20

न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् । श्रुतिश्च भीता यं वक्ति किं तस्मात्परमं भवेत्

ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ ກໍບໍ່ສາມາດພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແມ່ນແຕ່ ເວດາ (ສຣຸຕິ) ກໍເວົ້າຖຶງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຢ້ານເກງ. ແລ້ວຈະມີສິ່ງໃດສູງກວ່າພຣະອົງໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 21

अकांडे यच्च ब्रह्मांडक्षयोद्युक्तं हलाहलम् । कण्ठे दधार श्रीकण्ठः कस्तस्मात्परमो भवेत्

ເມື່ອເກີດວິກິດກະທັນຫັນ ພິດຮາລາຮາລາ ລຸກຂຶ້ນພ້ອມຈະທຳລາຍຈັກກະວານ—ພຣະສຣີກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ຊົງກັກໄວ້ໃນຄໍ. ຜູ້ໃດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພຣະອົງ?

Verse 22

दुःखतांडवदीनोऽभूदण्डसंकीर्णमानसः । मारमारश्च यो देवः कस्तस्मात्परमो भवेत्

ພຣະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕານດະວະອັນເສົ້າໂສກ; ພຣະຈິດຂອງພຣະອົງແຜ່ຄຸ້ມທົ່ວວົງຈັກກະວານ; ແລະພຣະອົງເປັນຜູ້ປະຫານມາຣາ. ຜູ້ໃດຈະສູງສຸດກວ່າພຣະອົງ?

Verse 23

वियद्व्यापी सुरसरित्प्रवाहो विप्रुषाकृतिः । बभूव यस्य शिरसि कस्तस्मात्परमो भवेत्

ກະແສແມ່ນ້ຳເທວະອັນແຜ່ເຕັມຟ້າ ກັບກາຍເປັນແຕ່ຢອດນ້ຳນ້ອຍໆ ຢູ່ເທິງພຣະເສົາຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ໃດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພຣະອົງ?

Verse 24

यज्ञादिकाश्च ये धर्मा विना यस्यार्चनं वृथा । दक्षोऽत्र सत्यदृष्टांतः कस्तस्मात्परमो भवेत्

ກິດທາງທຳທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ຫາກບໍ່ມີການນະມັດສະການພຣະອົງ ກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ. ດັກສະ ແມ່ນຕົວຢ່າງຈິງໃນເລື່ອງນີ້. ຜູ້ໃດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພຣະອົງ?

Verse 25

क्षोणी रथो विधिर्यंता शरोऽहं मन्दरो धनुः । रथांगे चापि चंद्रार्कौ युद्धे यस्य च त्रैपुरे

ໃນສົງຄາມທີ່ພຣະອົງຮົບກັບຕຣິປຸຣະ: ແຜ່ນດິນເປັນລົດຮົບ, ພຣະພຣົມມາເປັນສາລະຖີ, ຂ້າພະເຈົ້າ (ວິສນຸ) ເປັນລູກສອນ, ພູມັນດະຣະເປັນຄັນທະນູ, ແລະດວງຈັນກັບດວງອາທິດເປັນລໍ້ລົດຮົບຂອງພຣະອົງ.

Verse 26

आराधनं तस्य केचिद्योगमार्गेण कुर्वते । दुःखसाध्यं हि तत्तेषां नित्यं शून्यमुपासताम्

ບາງຄົນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍທາງໂຍຄະ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສະມາທິໃນ “ຄວາມຫວ່າງເປົ່າ” ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ການປະຕິບັດນັ້ນຍາກຍິ່ງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກລໍາບາກ।

Verse 27

तस्मात्तस्यार्चयेल्लिंगं भुक्तिमुक्ती य इच्छति । सृष्ट्यादौ लिंगरूपी स विवादो मम ब्रह्मणः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປາດຖະໜາທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ຄວນບູຊາລິງຄະຂອງພຣະອົງ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການສ້າງ ເມື່ອເກີດຂໍ້ຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງຂ້ອຍ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດເປັນຮູບລິງຄະ.

Verse 28

अभूद्यस्य परिच्छेदे नालमावां बभूविव । चराचरं जगत्सर्वं यतो लीनं सदात्र च

ເມື່ອພວກເຮົາພະຍາຍາມຊອກຫາຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ເລີຍ. ຈາກພຣະອົງ ແລະ ໃນພຣະອົງ ຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ທີ່ຢຸດນິ່ງ—ຖືກຫຼວມລົງຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 29

तस्माल्लिंगमिति प्रोक्तं देवै रुद्रस्य धीमतः । तोयेन स्नापयेल्लिंगं श्रद्धया शुचिना च यः

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດເອີ້ນວ່າ “ລິງຄະ” ຂອງພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີປັນຍາ. ຜູ້ໃດອາບລິງຄະດ້ວຍນ້ໍາ ດ້ວຍສັດທາ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດ—

Verse 30

ब्रह्मादितृणपर्यंतं तेनेदं तर्पितं जगत् । पंचामृतेन तल्लिंगं स्नापयेद्यश्च बुद्धिमान्

ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງໃບຫຍ້ານ້ອຍໜຶ່ງ ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ຖືກປອບໃຈແລະພໍໃຈໂດຍຜູ້ນັ້ນ. ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ອາບລິງຄະພຣະສິວະນັ້ນດ້ວຍ ປັນຈາມຣິຕະ (ນ້ໍາອະມຣິຕະຫ້າຢ່າງ) ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມສະງົບສຸກແກ່ສາກົນ.

Verse 31

तर्पितं तेन विश्वं स्यात्सुधया पितृभिः समम् । पुष्पैरभ्यर्चयेल्लिंगं यथाकालोद्भवैश्चयः

ໂດຍການຖວາຍນ້ຳອະມຣິຕນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງພ້ອມກັບພິຕຣະ ຖືກເຮັດໃຫ້ພໍໃຈ. ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະດ້ວຍດອກໄມ້ຕາມລະດູ ຍ່ອມເປັນການອາຣາທະນາທີ່ຖືກການ.

Verse 32

तेन संपूजितं विश्वं सकलं नात्र संशयः । नैवेद्यं तत्र यो दद्याल्लिंगस्याग्रे विचक्षणः

ດ້ວຍການນັ້ນ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ຖວາຍນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ຕໍ່ໜ້າລິງຄະ ຍ່ອມສຳເລັດການເຄົາລົບອັນຄອບຄຸມທັງປວງ.

Verse 33

भोजितं तेन विश्वं स्याल्लिंगस्यैवं फलं महत् । किमत्र बहुनोक्तेन स्वल्पं वा यदि व बहु

ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ຈັກກະວານດຸດດັ່ງໄດ້ຮັບອາຫານ; ນີ້ແມ່ນຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການບູຊາລິງຄະ. ຈະກ່າວຫຍັງຫຼາຍອີກ—ຈະຖວາຍນ້ອຍຫຼືຖວາຍຫຼາຍກໍຕາມ?

Verse 34

लिंगस्य क्रियते यच्च तत्सर्वं विश्वप्रीतिदम् । तच्च लिगं स्थापयेद्यः शुचौ देशे सुभक्तितः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດເພື່ອລິງຄະ ທັງໝົດນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານພໍໃຈ. ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດ ສ້າງຕັ້ງລິງຄະນັ້ນໃນສະຖານທີ່ສະອາດແລະສັກສິດ ການກະທຳຂອງລາວຍ່ອມເປັນປະໂຫຍດແກ່ທົ່ວໄປ.

Verse 35

स सर्वपापनिर्मुक्तो रुद्रलोके प्रमोदते । यन्नित्यं यजतो यज्ञैः फलमाहुर्मनीषिणः

ລາວພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຊື່ນບານໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ. ບັນດານັກປັນຍາກ່າວວ່າ ລາວໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບການປະກອບຍັດຍະ (yajña) ທຸກມື້.

Verse 36

तच्च स्थापयतो लिंगं शिवस्य शुभलक्षणम् । यथाग्निः सर्वदेवानां मुखं स्कन्द प्रकीर्त्यते

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ—ເຄື່ອງໝາຍອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ—ໂອ ສະກັນດາ, ດັ່ງທີ່ໄຟຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນ «ປາກ» ຂອງເທວະທັງປວງ (ທາງຮັບເຄື່ອງບູຊາ).

Verse 37

तथैव सर्वजगतां मुखं लिंगं न संशयः । प्रारंभान्मुच्यते पापैः सर्वजन्मकृतैरपि

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ລິງຄະແມ່ນ «ປາກ» ຂອງໂລກທັງປວງ. ນັບແຕ່ເລີ່ມກະທໍານີ້ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດກໍຕາມ.

Verse 38

अतीतं च तथागामि कुलानां तारयेच्छतम् । मृन्मयं काष्ठनिष्पन्नं पक्वेष्टं शैलमेव च

ຜູ້ນັ້ນຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຕະກູນ ທັງທີ່ຜ່ານມາແລະທີ່ຈະມາ. ບໍ່ວ່າລິງຄະເຮັດດ້ວຍດິນ, ດ້ວຍໄມ້, ດ້ວຍອິດເຜົາ, ຫຼືດ້ວຍຫີນ—ການສ້າງຕັ້ງນັ້ນມີພະລັງການຊ່ວຍພົ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 39

कृतमायतनं दद्यात्क्रमाच्छतगुणं फलम् । कलशं तत्र चारोप्य एकविंशत्कुलैर्युतः

ຖ້າຜູ້ໃດຖວາຍອາຍະຕະນະ (ສະຖານສັກສິດ) ທີ່ສ້າງສໍາເລັດແລ້ວ ຜົນບຸນຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມລໍາດັບເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ. ແລະເມື່ອອັນເຊີນກະລະສະ (ຫມໍ້ພິທີ) ຂຶ້ນໄວ້ເທິງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະຮ່ວມພົນກັບ 21 ຕະກູນ.

Verse 40

आकल्पांतं रुद्रलोके मोदते रुद्रवत्सुखी । एवंविधफलं लिंगमतो भूयोऽप्यधो न हि

ຈົນຮອດສິ້ນກະລະປະ ຜູ້ນັ້ນຈະຊື່ນບານໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ ມີຄວາມສຸກດັ່ງຣຸດຣະເອງ. ນີ້ແມ່ນຜົນຂອງລິງຄະຊະນິດນີ້; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຕົກຕໍ່າລົງອີກເລີຍ.

Verse 41

तस्मादत्र महासेन लिंगं स्थापितुमर्हसि । यदुक्तमेतदश्लीलं यदि किंचन चात्र चेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາເສນາ ເຈົ້າຄວນສະຖາປະນາ ລິງຄະ ໄວ້ທີ່ນີ້. ແລະຖ້າຄໍາໃດໆທີ່ກ່າວໃນທີ່ນີ້ດູຈະບໍ່ເໝາະສົມໃນທາງໃດກໍຕາມ—

Verse 42

तद्ब्रवीतु महा सेन स्वयं साक्षी महेश्वरः । एवं वदति गोविंदे साधुवादो महानभूत्

ໃຫ້ມະຫາເສນາເວົ້າປະກາດເອງ—ພຣະມະເຫສວະຣະເປັນພະຍານໂດຍກົງ. ເມື່ອໂກວິນດະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ສຽງສັນລະເສີນ «ດີແທ້!» ກໍເກີດຂຶ້ນຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 43

महादेवो ह्यथालिंग्य स्कन्दं वचनब्रवीत् । यद्भवान्मम भक्तेषु प्रकरोति कृपां पराम्

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະໄດ້ກອດສະກັນດະ ແລະກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກເຈົ້າສະແດງຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດຕໍ່ຜູ້ພັກດີຂອງເຮົາ—»

Verse 44

तेनापि परमा प्रीतिर्मम जाता तवोपरि । किं तु यद्भगवानाह वासुदेवो जगद्गुरुः

ໂດຍການນັ້ນເອງ ຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດຂອງເຮົາຕໍ່ເຈົ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ທ່ານພຣະວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນຄູຂອງໂລກ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ—

Verse 45

तत्त्था नान्यथा किंचिदत्र प्रोक्तं हि विष्णुना । यो ह्यहं स हरिर्ज्ञेयो यो हरिः सोऽहमित्युता

ມັນເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ; ເພາະຄໍາທີ່ພຣະວິສນຸໄດ້ກ່າວໃນທີ່ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ. «ຜູ້ໃດທີ່ເປັນເຮົາ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຮະຣິ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ເປັນຮະຣິ ນັ້ນແມ່ນເຮົາ»—ແທ້ດັ່ງນັ້ນ.

Verse 46

नावयोरंतरं किंचिद्दीपयोरिव सुव्रत । एनं द्वेष्टि स मां द्वेष्टियोन्वेत्येनं स माऽनुगः

ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ, ລະຫວ່າງເຮົາສອງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງເລີຍ, ເຫມືອນແສງໄຟຈາກຕະກຽງສອງດວງ. ຜູ້ໃດເກຽດຊັງພຣະອົງ ກໍເກຽດຊັງເຮົາ; ຜູ້ໃດຕິດຕາມພຣະອົງ ກໍເປັນຜູ້ຕິດຕາມເຮົາ.

Verse 47

इति स्कन्द विजानाति स मद्भक्तोन्यथा न हि

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ສະກັນດະ ຮູ້ແຈ້ງ; ທ່ານເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນແນ່ນອນ.

Verse 48

स्कन्द उवाच । एवमेवास्मि जानामि त्वां च विष्णुं च शंकर

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈພຣະອົງດັ່ງນີ້, ໂອ ຊັງກະຣະ—ແລະ ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍ.”

Verse 49

यच्च लिंगकृते प्राह हरिर्मां धर्मवत्सलः । खे वाणी तारकवधे एवमेव पुराह माम्

ແລະ ສິ່ງທີ່ ຮະຣິ ຜູ້ຮັກທຳມະ ໄດ້ກ່າວແກ່ເຮົາເກືອບກ່ຽວກັບ ລິງຄະ; ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນຍາມປາບຕາຣະກະ ສຽງຈາກຟ້າກໍໄດ້ກ່າວແກ່ເຮົາ ໃນທຳນອງດຽວກັນນີ້.

Verse 50

लिंगं संस्थापयिष्यामि सर्वपापा पहं ततः । एकं यत्र प्रतिज्ञा मे गृहीतास्य वधाय च

“ເຮົາຈະສະຖາປະນາ ລິງຄະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ. ລິງຄະອົງໜຶ່ງຈະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບຄຳປະຕິຍານ—ເພື່ອໃຫ້ເກີດການປາບເຂົາ.”

Verse 51

द्वितीयं यत्र निःसत्त्वसत्यक्तः शक्त्याऽसुरोऽभवत् । तृतीयं यत्र निहतो हत्या पापोपशांतिदम्

ລິງຄະອັນທີສອງ ແມ່ນບ່ອນທີ່ອະສຸຣະ ຜູ້ຂາດພະລັງອັນແທ້ ຖືກພຣະສັກຕິ ປະຫານໃຫ້ລົ້ມລົງ. ລິງຄະອັນທີສາມ ແມ່ນບ່ອນທີ່ເຂົາຖືກສັງຫານ—ໃຫ້ຜົນເປັນການສະຫງົບບາບແຫ່ງການຂ້າ ແລະຄວາມຊົ່ວອື່ນໆ.

Verse 52

इत्युक्त्वा विश्वकर्माणमाहूय प्राह पावकिः । त्रीणि लिंगानि शुद्धानि शीघ्रं त्वं कर्तुमर्हसि

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພາວະກິ ໄດ້ເອີ້ນວິສະວະກັມມັນມາ ແລະກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຄວນປັ້ນສ້າງລິງຄະອັນບໍລິສຸດສາມອົງ ໃຫ້ໄວ».

Verse 53

वचनाद्बाहुलेयस्य निर्ममे देववर्द्धकिः । त्रीणि लिंगानि शुद्धानि न्यवेदयत तानि च

ຕາມພຣະວາຈາຂອງ ບາຫຸເລຍະ ຊ່າງຝີມືເທວະໄດ້ສ້າງລິງຄະອັນບໍລິສຸດສາມອົງ ແລະນໍາມາຖວາຍມອບດ້ວຍ.

Verse 54

ततो ब्रह्मादिभिः सार्धं विष्णुना शंकरेण च । पूर्वं संस्थापयामास पश्चिमायामदूरतः

ຕໍ່ມາ ພ້ອມກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ທັງພຣະວິສະນຸ ແລະພຣະສັງກະຣະ ເຂົາໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາອົງນັ້ນກ່ອນ ໃນທິດຕາເວັນອອກ ບໍ່ໄກຈາກທິດຕາເວັນຕົກຂອງພື້ນຖິ່ນນັ້ນ.

Verse 55

प्रतिज्ञेश्वरमित्येव लिंगं परमशोभनम् । अष्टम्यां बहुले चात्र चैत्रे स्नात्वा उपोष्य च

ລິງຄະອັນງາມສູງສຸດນັ້ນ ມີນາມວ່າ «ປຣະຕິຊເຍສະວະຣະ». ທີ່ນີ້ ໃນວັນອັດຖະມີ ຂອງຄື່ງເດືອນມືດ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະຖືອົບົດອົບອົງ…

Verse 56

पूजां च जागरं कृत्वा मुच्येत्पारुष्यपापतः । इत्याह स्कंदप्रीत्यर्थं स्वयं तत्र महेश्वरः

ແລ້ວໄດ້ກະທຳພິທີບູຊາ ແລະຖືພິທີຕື່ນຄ່ຳຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງຄວາມຫຍາບຄາຍຮຸນແຮງ. ດັ່ງນີ້ ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ກ່າວເອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສະກັນດະພໍໃຈ.

Verse 57

ततो द्वितीयं लिंगं तु वह्निकोणाश्रितं तथा । स्थापयामास सरसो यत्र शक्तिर्विनिर्ययौ

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະອັນທີສອງອີກ ໃຫ້ຢູ່ທີ່ມຸມຂອງອັກນິ (ທິດອາຄະເນ). ມັນຖືກຕັ້ງໄວ້ຂ້າງສະຣະ ທີ່ຊຶ່ງພຣະສັກຕິໄດ້ປະກົດອອກມາ.

Verse 58

कपालेश्वरमित्येव लिंगं पापापहं शुभम् । शक्तिं च तामभिष्टूय स्थापयामास तत्र च

ລິງຄະອັນມົງຄຸນ ແລະກຳຈັດບາບນັ້ນ ມີນາມວ່າ “ກະປາເລສະວະຣະ”. ແລ້ວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັກຕິນັ້ນ ແລະສ້າງຕັ້ງນາງໄວ້ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 59

कपालेश्वरसांनिध्यं देवीं कापालिकेश्वरीम् । तत्र चोत्तरदिग्भागे शक्तिच्छिद्रं प्रचक्षते

ໃກ້ກັບກະປາເລສະວະຣະ ມີເທວີນາມວ່າ “ກາປາລິເກສະວະຣີ”. ແລະທີ່ນັ້ນ ທາງທິດເໜືອຂອງສະຖານທີ່ ເຂົາເຈົ້າຊີ້ໃຫ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສັກຕິ-ຈິດຣະ” ຄືຮອຍແຍກ/ຊ່ອງເປີດຂອງສັກຕິ.

Verse 60

पातालगंगा यत्रास्तिं सर्वपापहरा शिवा । तत्र स्नात्वा ददौ स्कंदः कृपयाभिपरिप्लुतः

ທີ່ໃດທີ່ພຣະປາຕາລະ-ຄັງຄາ ອັນສັກສິດໄຫຼຢູ່—ເປັນພຣະສິວາ (ເທວີ) ຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ—ທີ່ນັ້ນ ສະກັນດະໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາອັນເຕັມປ່ຽມ ໄດ້ຖວາຍທານອັນບໍລິສຸດ.

Verse 61

तदा तोयं तारकाय सहितः सर्वदैवतैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ ໄດ້ຖວາຍນ້ຳນັ້ນເປັນທາຣປະນະອັນສັກສິດ ແດ່ຕາຣະກາ।

Verse 62

काश्यपेयाय वज्रांगतनयाय महात्मने । रुद्रभक्ताय सतिलमक्षय्योदकमस्त्विति

«ແດ່ກາສຍະເປຍ, ແດ່ບຸດຂອງວັຊຣາງກະຜູ້ມີມະຫາອາດຕະ, ແດ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ—ຂໍໃຫ້ທາຣປະນະນ້ຳອັນບໍ່ໝົດສິ້ນ ພ້ອມງາ ຈົ່ງຕັ້ງຢູ່» ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງກ່າວ।

Verse 63

ततो महेश्वरः प्रीतः प्राह स्कंदस्य श्रृण्वतः । चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे मधौ चैवात्र यो नरः । स्नात्वोपोष्य समभ्यर्च्य कपालेश्वरमीश्वरीम्

ຕໍ່ມາ ມະເຫສວະຣະພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ສະກັນດະຟັງຢູ່ວ່າ: «ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ ແຫ່ງຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນເດືອນມະດຸ, ຜູ້ໃດມາອາບນ້ຳທີ່ນີ້ ຖືອຸໂປສະຖະ ແລະບູຊາກະປາເລສະວະຣະກັບເທວີ…»

Verse 64

तेजोवधसमुद्भूतपातकेन स मुच्यते

ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າ “ເຕໂຊວັດ” (tejovat) ຜູ້ມີລັດສະມີວິນຍານ—ເປັນອາບັດອັນຮ້າຍແຮງ।

Verse 65

अस्यामेव तिथौ सोमः शिवयोगश्च तैतिलम् । षड्योगः शक्तिच्छिद्रेयो दिनं रुद्रं जपन्निशि । स्नात्वात्र सशरीरो वै रुद्रलोकं व्रजीष्यति

«ໃນຕິຖີນີ້ເອງ ເມື່ອໂສມະ (ດວງຈັນ) ແລະ ສິວະໂຍກະ ມາພ້ອມກັນ—ມີຕິລະມ (ວິທີຖືງາ/ງາ) ອັນມົງຄຸນ ແລະ ໂຍກະຫົກປະການ ທີ່ສັກຕິຈິດຣະ—ຜູ້ໃດໃຊ້ກາງວັນສະດຸດຈະປະຣຸດຣະ ແລະ ກາງຄືນບູຊາ, ແລ້ວອາບນ້ຳທີ່ນີ້, ຈະໄປຮອດຣຸດຣະໂລກ ແມ່ນແທ້ ແມ່ນແມ່ນກັບກາຍ»។

Verse 66

कपालेशस्य सांनिध्ये शक्तिच्छिद्रं हि कीर्त्यते । तस्य तुल्यं परं तीर्थं पृथिव्यां नैव विद्यते

ໃນສະນິດຊິດຂອງ ກະປາເລສະວະຣະ ມີການປະກາດຕີຣະຖະຊື່ «ສັກຕິຈິດຣະ»។ ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສະຖານທີ່ຈາລິກທີ່ສູງສຸດໃດຈະເທົ່າທັນມັນໄດ້।

Verse 67

इति श्रुत्वा रुद्रवाक्यं स्कंदः प्रीतोऽभवद्भृशम् । देवाश्च मुदिताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງ ຣຸດຣະ ແລ້ວ ສະກັນດະ ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ທວງເທວະທັງປວງກໍຊື່ນບານ ຮ້ອງວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!»