Adhyaya 5

Verse 1

स्कंद उवाच । अन्येपि ये गणास्तत्र काश्यां लिंगानि चक्रिरे । तांश्च ते कथयिष्यामि कुंभयोने निशामय

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໃນກາສີ ກະນະອື່ນໆ ກໍໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້. ໂອ ກຸມພະໂຍນີ, ເຮົາຈະເລົ່າເຖິງພວກເຂົາດ້ວຍ—ຈົ່ງຟັງ.”

Verse 2

गणेन पिंगलाख्येन पिंगलाख्येशसंज्ञितम् । लिंगं प्रतिष्ठितं शंभोः कपर्दीशादुदग्दिशि

ໂດຍກະນະນາມວ່າ ປິງກະລະ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະຂອງພຣະສັມພູ ອັນມີນາມໂດງດັງວ່າ “ປິງກະລາຂະເຍສະ”; ຢູ່ທາງເໜືອຈາກ ກະປັຣດີສະ.

Verse 3

तस्य दर्शनमात्रेण पापानां जायते क्षयः । वीरभद्रो महाप्रीतो देवदेवस्य शूलिनः

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍ ບາບທັງຫຼາຍຍ່ອມສິ້ນສູນ. ວີຣະພັດຣະປິຕິຍິ່ງຕໍ່ພຣະຊູລິນ ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຕຣີສູລ.

Verse 4

वीरभद्रेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः । तस्य दर्शनमात्रेण वीरसिद्धिः प्रजायते

ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ກໍ ຄວນພິຈາລະນາພຣະລິງຄ໌ ວີຣະພັດຣະເອສະວະຣະ ດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ. ເຫັນພຽງຢ່າງດຽວ ສິດທິແຫ່ງວີຣະກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 5

अविमुक्तेश्वरात्पश्चाद्वीरभद्रेश्वरं नरः । समर्च्य न रणे भंगं कदाचिदपि चाप्नुयात्

ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະອະວິມຸກເຕສະວະຣະແລ້ວ ບຸກຄົນຄວນບູຊາພຣະວີຣະພັດຣະເອສະວະຣະຕາມພິທີ; ເຂົາຈະບໍ່ພົບຄວາມພ່າຍແພ້ໃນສົງຄາມເລີຍ.

Verse 6

वीरभद्रः स्वयं साक्षाद्वीरमूर्तिधरो मुने । संहरेद्विप्रसंघातमविमुक्तनिवासिनाम

ໂອ ມຸນີ, ວີຣະພັດຣະເອງແທ້ ຜູ້ຊົງຮູບວີຣະ ຈະທຳລາຍກອງທີ່ບຸກຮຸກພຣາຫມະນະຜູ້ພຳນັກໃນອະວິມຸກຕະ.

Verse 7

भद्रया भद्रकाल्या च भार्यया शुभया युतम् । वीरभद्रं नरोभ्यर्च्य काशीवासफलं लभेत्

ຜູ້ໃດບູຊາວີຣະພັດຣະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍພຣະຊາຍາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຄື ພັດຣາ ແລະ ພັດຣະກາລີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງການຢູ່ອາໄສໃນກາສີ.

Verse 8

किरातेन किरातेशं लिंगं काश्यां प्रतिष्ठितम् । केदाराद्दक्षिणे भागे भक्तानामभयप्रदम्

ໃນກາສີ ກິຣາຕະໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະນາມ “ກິຣາເຕສະ” ໄວ້ ຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງເກດາຣະ ແລະປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ສັດທາ

Verse 9

चतुर्मुखो गणः श्रीमान्वृद्धकालेश सन्निधौ । चतुर्मुखेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि निश्चलः

ໃນສະນິດຂອງ ວຶດທະກາເລສະ ກະນະຜູ້ສົມບູນນາມ “ຈະຕຸຣະມຸຂະ” ຍັງຄົງພິຈາລະນາດ້ວຍຈິດທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ລິງຄະ “ຈະຕຸຣະມຸເຂສະວະຣະ”

Verse 10

भक्ताश्चतुर्मुखेशस्य चतुराननवद्दिवि । पूज्यंते सुरसंघातैः सर्वभोगसमन्विताः

ໃນສະຫວັນ ຜູ້ສັດທາຕໍ່ ຈະຕຸຣະມຸເຂສະ ໄດ້ຮັບກຽດດັ່ງພຣະພຣົມຜູ້ມີສີ່ໜ້າ; ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ເທວະ ແລະພ້ອມດ້ວຍພົບພາບແຫ່ງຄວາມສຸກທຸກປະການ

Verse 11

निकुंभेश्वरमालोक्य निकुंभगणपूजितम् । पूजयित्वा व्रजन्ग्रामं कार्यसिद्धिमवाप्नुयात् । कुबेरेश समीपेतु शिवलोके महीयते

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ນິກຸມເພສະວະຣະ ຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ກະນະຂອງນິກຸມພະ ແລະໄດ້ຖວາຍບູຊາ ເມື່ອກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສໍາເລັດໃນກິດທຸກຢ່າງ; ແລະໃກ້ກຸເບເຣສະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນຊິວະໂລກ

Verse 12

पंचाक्षेशं महालिंगं महादेवस्य दक्षिणे । समभ्यर्च्य नरः काश्यां जातिस्मृतिमवाप्नुयात्

ໃນກາສີ ເມື່ອບຸກຄົນບູຊາຕາມພິທີແກ່ ມະຫາລິງຄະ “ປັນຈາກເສະ” ທີ່ຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງມະຫາເທວະ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມຈໍາໄດ້ເຖິງຊາດກ່ອນ

Verse 13

भारभूतेश्वरं लिंगं भारभूतगणार्चितम् । अंतर्गृहोत्तरद्वारि ध्यात्वा शिवपुरे वसेत्

ຜູ້ໃດພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ລິງຄ໌ «ພາຣະພູເຕສະວະຣະ» ອັນຖືກບູຊາໂດຍຄະນະ (gaṇa) ຂອງພາຣະພູຕະ ຢູ່ປະຕູທິດເໜືອຂອງຫ້ອງສັກສິດພາຍໃນ ຍ່ອມໄດ້ພຳນັກໃນນະຄອນຂອງພຣະສິວະ ຄື «ສິວະປຸຣະ»

Verse 14

भारभूतेश्वरं लिंगं यैः काश्यां न विलोकितम् । भारभूताः पृथिव्यास्तेऽवकेशिन इव द्रुमाः

ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ເຫັນລິງຄ໌ «ພາຣະພູເຕສະວະຣະ» ໃນກາສີ ຜູ້ນັ້ນເປັນພາລະແກ່ແຜ່ນດິນ—ດຸດດັ່ງຕົ້ນໄມ້ກົ່ງໂກງ ແລະໄຮ້ຄຸນຄ່າ

Verse 15

गणेन त्र्यक्षसंज्ञेन लिंगं त्र्यक्षेश्वरं परम् । त्रिलोचनपुरोभागे शील्येताद्यापि कुंभज

ດ້ວຍຄະນະ (gaṇa) ນາມ «ຕຣະຍັກສະ» ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄ໌ອັນສູງສຸດນາມ «ຕຣະຍັກເສສະວະຣະ»; ໂອ ກຸມພະຈະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ທີ່ລານດ້ານໜ້າຂອງຕຣິໂລຈະນະ ຍັງມີຜູ້ໄປນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້

Verse 16

तस्य लिंगस्य ये भक्तास्ते तु देहावसानतः । त्र्यक्षा एव प्रजायंते नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ເປັນພະກະຕະຂອງລິງຄ໌ນັ້ນ ເມື່ອຮ່າງກາຍສິ້ນສຸດ ຍ່ອມເກີດເປັນ «ຕຣະຍັກສະ» ແທ້ໆ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ

Verse 17

क्षेमको नाम गणपः काश्यां मूर्तिधरः स्वयम् । विश्वेश्वरं सर्वगतं ध्यायेदद्यापि निश्चलः

ຄະນະນາມ «ເກສະມະກະ» ຜູ້ຖືຮູບກາຍຢູ່ໃນກາສີໂດຍຕົນເອງ ຈົນທຸກມື້ນີ້ຍັງຄົງສະມາທິຢ່າງໝັ້ນຄົງຕໍ່ «ວິສະເວສະວະຣະ» ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ

Verse 18

क्षेमकं पूजयेद्यस्तु वाराणस्यां महागणम् । विघ्नास्तस्य प्रलीयंते क्षेमं स्याच्च पदेपदे

ຜູ້ໃດບູຊາ “ເກສະມະກະ” ມະຫາຄະນະ ໃນນະຄອນວາຣານະສີ ອຸປະສັກຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສະລາຍ ແລະຄວາມເກສະມະສະຫວັດດີຈະຕິດຕາມທຸກກ້າວຍ່າງ।

Verse 19

देशांतरं गतो यस्तु तस्यागमनकाम्यया । क्षेमकं पूजनीयोत्र क्षेमेणाशु स आव्रजेत्

ຜູ້ໃດໄປຕ່າງແດນແລ້ວປາຖະໜາຈະກັບຄືນ ທີ່ນີ້ພຶງບູຊາ “ເກສະມະກະ”; ດ້ວຍການຄຸ້ມຄອງອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະກັບມາໄວ ແລະປອດໄພ।

Verse 20

लांगलीश्वरमालोक्य लिंगं लांगलिनार्चितम् । विश्वेशादुत्तरेभागे न नरो रोगभाग्भवेत्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະນາມ “ລາງກະລີສະວະຣະ” ທີ່ “ລາງກະລິນ” ເຄີຍບູຊາ ຕັ້ງຢູ່ທາງເໜືອຂອງວິສະເວສະ ບຸລຸດຍ່ອມບໍ່ເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂລກໄພ।

Verse 21

लांगलीशं सकृत्पूज्य पंचलांगलदानजम् । फलं प्राप्नोत्यविकलं सर्वसंपत्करं परम्

ບູຊາ “ລາງກະລີສະ” ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຮັບຜົນອັນສົມບູນບໍ່ຂາດ ດັ່ງຜົນແຫ່ງການຖວາຍໄຖ 5 ອັນ—ສູງສຸດ ແລະໃຫ້ເກີດຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ।

Verse 22

विराधेश्वरमाराध्य विराधगणपूजितम् । सर्वापराधयुक्तोपि नापराध्यति कुत्रचित्

ເມື່ອອາຣາທະນາ “ວິຣາເທສະວະຣະ” ຜູ້ທີ່ຄະນະນາມ “ວິຣາທະ” ບູຊາ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ແບກບາບຜິດທັງປວງ ກໍບໍ່ຕົກລົງໃນຄວາມຜິດບ່ອນໃດໆ।

Verse 23

दिनेदिनेपराधो यः क्रियते काशिवासिभिः । स याति संक्षयं क्षिप्रं विराधेश समर्चनात्

ຄວາມຜິດທີ່ຊາວກາສີກໍ່ຂຶ້ນທຸກມື້ ຈະສູນສິ້ນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍການບູຊາພຣະວິຣາເທສະຢ່າງຖືກພິທີ।

Verse 24

नैरृते दंढपाणस्तु विराधेशं प्रयत्नतः । नत्वा सर्वापराधेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ທາງທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ ດັນດະປານີເມື່ອກ້ົມກາບພຣະວິຣາເທສະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະສັດທາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຜິດທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 25

सुमुखेशं महालिंगं सुमुखाख्यगणार्चितम् । पश्चिमाभिमुखं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອໄດ້ເຫັນມະຫາລິງຄະນາມ “ສຸມຸເຂສະ” ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍຄະນະນາມ ສຸມຸຂະ ລິງຄະທີ່ຫັນໄປທາງຕາເວັນຕົກນັ້ນ ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 26

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे सुमुखेशं विलोक्य च । सदैव सुमुखं पश्येद्धर्मराजं न दुर्मुखम्

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ ປິລິປິລາ ແລ້ວເບິ່ງພຣະສຸມຸເຂສະ ຜູ້ນັ້ນຈະເຫັນທັມມະຣາຊາມີໃບໜ້າເມດຕາຢູ່ເສມອ ບໍ່ເຫັນໃບໜ້າດຸຮ້າຍເລີຍ।

Verse 27

आषाढिनार्चितं लिंगमाषाढीश्वरसंज्ञकम् । दृष्ट्वाषाढयां नरो भक्त्या सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

ໃນເດືອນອາສາດ ເມື່ອເບິ່ງດ້ວຍສັດທາລິງຄະນາມ “ອາສາດີສະວະຣະ” ທີ່ອາສາດິນໄດ້ບູຊາໄວ້ ຄົນນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 28

उदीच्यां भारभूतेशादाषाढीशं समर्चयन् । आषाढ्यां पंचदश्यां वै न पापैः परितप्यते

ຜູ້ໃດບູຊາ “ອາສາດີຊະ” ພຣະເຈົ້າ ໂດຍເລີ່ມຈາກ “ພາຣະພູເຕຊະ” ໃນທິດເໜືອ ໃນຕິຖີທີ 15 ຂອງເດືອນອາສາດະ ຍ່ອມບໍ່ຖືກບາບກົດຂີ່ທຸກທໍລະມານ।

Verse 29

शुचिशुक्लचतुर्दश्यां पंचदश्यामथापि वा । कृत्वा सांवत्सरीं यात्रामनेना जायते नरः

ໃນຕິຖີທີ 14 ຫຼືບໍ່ກໍ່ຕິຖີທີ 15 ຂອງປັກສ໌ສວ່າງ ໃນເດືອນຊຸຈິ ເມື່ອໄດ້ປະກອບຍາຕຣາປະຈໍາປີນີ້ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທາງຈິດວິນຍານຕາມທີ່ສັນຍາໄວ້ໂດຍອານຸພາບຂອງມັນ।

Verse 30

स्कंद उवाच । मुने गणेषु चैतेषु वाराणस्यां स्थितेष्विति । स्वनाम्ना स्थाप्य लिंगानि विश्वेशपरितुष्टये

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ! ເມື່ອຫມູ່ກະນະຜູ້ຕິດຕາມ (ແຫ່ງພຣະສິວະ) ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ພັກອາໄສໃນວາຣານະສີແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະຕາມນາມຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະວິສເວຊະພໍພຣະໄທຢ່າງສົມບູນ।

Verse 31

विश्वेशश्चिंतयां चक्रे पुनः काशीप्रवृत्तये । कं वा हितं प्रहित्याद्य निर्वृतिं परमां भजे

ພຣະວິສເວຊະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາອີກ ເພື່ອຟື້ນຟູລະບຽບອັນສັກສິດຂອງກາຊີ: “ບັດນີ້ເຮົາຈະເກື້ອກູນໃຜ ແລະຈະສົ່ງໃຜໄປ ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ຮ່ວມໃນສັນຕິສູງສຸດ?”

Verse 32

योगिन्यस्तिग्मगुर्वेधाः शंकुकर्णमुखागणाः । व्यावृत्त्यनागताः काश्याः सिंधुगा इव सिंधवः

ເຫຼົ່າໂຍຄິນີ ແລະຫມູ່ກະນະ—ທິກມະກຸຣເວທາ ແລະພວກທີ່ມີສັງກຸກັນນະເປັນຫົວໜ້າ—ໄດ້ຫັນກັບ ແລະບໍ່ກັບຄືນສູ່ກາຊີ ເຫມືອນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼເຂົ້າສູ່ທະເລແລ້ວບໍ່ຫັນກັບ।

Verse 33

धुवं काश्यां प्रविष्टा ये ते प्रविष्टा ममोदरे । तेषां विनिर्गमो नास्ति दीप्तेग्नौ हविषामिव

ແນ່ນອນ ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ ກາສີ ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າສູ່ທ້ອງຂອງເຮົາເອງ; ສໍາລັບເຂົາ ບໍ່ມີທາງອອກ—ດັ່ງອາຫູຕິທີ່ຖວາຍລົງໃນໄຟອັນລຸກໂຊນ.

Verse 34

येषां हि संस्थितिः काश्यां लिंगार्चनरतात्मनाम् । त एव मम लिंगानि जंगमानि न संशयः

ຜູ້ໃດມີຖິ່ນພັກຢູ່ກາສີ ແລະໃຈຮັກການບູຊາລິງຄະ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະແມ່ນລິງຄະທີ່ເຄື່ອນໄຫວຂອງເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 35

स्थावरा जंगमाः काश्यामचेतनसचेतनाः । सर्वे ममैव लिंगानि तेभ्यो द्रुह्यंति दुर्धियः

ໃນກາສີ ທັງສິ່ງຢືນນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ, ທັງບໍ່ມີຈິດແລະມີຈິດ—ລ້ວນແມ່ນລິງຄະຂອງເຮົາ. ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວຍ່ອມກະທໍາຜິດຕໍ່ພວກນັ້ນ.

Verse 36

वाचि वाराणसी येषां श्रुतौ वैश्वेश्वरी कथा । त एव काशी लिंगानि वराण्यर्च्यान्यहं यथा

ຜູ້ໃດມີຄໍາວ່າ ‘ວາຣານະສີ’ ຢູ່ເທິງຮິມຝີປາກ ແລະໄດ້ຍິນກະຖາອັນສັກສິດຂອງ ວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນແຫຼະແມ່ນລິງຄະອັນປະເສີດຂອງກາສີ ຄວນແກ່ການບູຊາ ເຊັ່ນດຽວກັບເຮົາ.

Verse 37

वाराणसीति काशीति रुद्रावास इति स्फुटम् । मुखाद्विनिर्गतं येषां तेषां न प्रभवेद्यमः

ຜູ້ໃດທີ່ຈາກປາກເວົ້າອອກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ‘ວາຣານະສີ’, ‘ກາສີ’, ‘ທີ່ພໍານັກຂອງຣຸທຣະ’ ຍະມະບໍ່ອາດຄອບງໍາເຂົາໄດ້.

Verse 38

आनंदकाननं प्राप्य ये निरानंदभूमिकाम् । अन्यां हृदापि वांछंति निरानंदाः सदात्र ते

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຖິງ ອານັນດະການະ (ກາຊີ ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ) ແລ້ວ ຜູ້ໃດຍັງປາຖະໜາໃນໃຈໄປຫາດິນອື່ນອັນບໍ່ມີຄວາມສຸກ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂາດປິຕິຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ।

Verse 39

अद्यैव वास्तुमरणं बहुकालांतरेपि वा । कलिकाल भिया पुंसां काशी त्याज्या न कर्हिचित्

ຄວາມຕາຍຈະມາວັນນີ້ເລີຍ ຫຼືຈະມາອີກດົນນານກໍຕາມ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວກາລີຍຸກ ບຸກຄົນບໍ່ຄວນລະທິ້ງກາຊີເລີຍ।

Verse 40

अवश्यंभाविनो भावा भविष्यंति पदेपदे । सलक्ष्मीनिलयां काशीं ते त्यजंति कुतो धियः

ເຫດການທີ່ຫຼີກບໍ່ພົ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນທຸກຍ່າງກ້າວ; ແລ້ວຜູ້ມີປັນຍາຈະລະທິ້ງກາຊີໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອກາຊີເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະລັກສະມີອັນເປັນມົງຄຸນ?

Verse 41

वरं विघ्नसहस्राणि सोढव्यानि पदेपदे । काश्यां नान्यत्र निर्विघ्नं वांछेद्राज्यमपि क्वचित्

ຢູ່ກາຊີ ທົນອຸປະສັກນັບພັນໃນທຸກຍ່າງກ້າວຍັງດີກວ່າ; ຢູ່ທີ່ອື່ນແມ່ນແຕ່ອານາຈັກທີ່ບໍ່ມີອຸປະສັກກໍບໍ່ຄວນປາຖະໜາເລີຍ।

Verse 42

कियन्निमेषसंभोग्याः संति लक्ष्म्याः पदेपदे । परं निरंतरसुखाऽमुत्राप्यत्रापि का शिका

ຄວາມຮັ່ງມີຂອງພຣະລັກສະມີທີ່ສາມາດເສບສຸກໄດ້ພຽງຊົ່ວພິບຕາໃນທຸກຍ່າງກ້າວ ຈະມີຫຼາຍປານໃດ? ແຕ່ກາຊິກາຍ່ອມປະທານສຸກອັນບໍ່ຂາດສາຍ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນປະໂລກ।

Verse 43

विश्वनाथो ह्यहं नाथः काशिकामुक्तिकाशिका । सुधातरंगा स्वर्गंगा त्रय्येषा किन्न यच्छति

ຂ້າເປັນວິສະວະນາຖ ພຣະເຈົ້າ; ກາສິກາເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ. ຄົງຄາສະຫວັນນີ້ມີຄື້ນດັ່ງອະມຣິດ—ຕຣີສັກສິດນີ້ຈະບໍ່ໃຫ້ສິ່ງໃດ?

Verse 44

पंचक्रोश्यापरिमिता तनुरेषा पुरी मम । अविच्छिन्नप्रमाणर्धिर्भक्तनिर्वाणकारणम्

ນະຄອນຂອງຂ້າ ທີ່ວັດໄດ້ວ່າ “ປັນຈະກໂຣສີ” ແມ່ນກາຍຂອງຂ້າເອງ. ຂອບເຂດອັນສັກສິດບໍ່ຂາດຕອນ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ພັກຕະໄດ້ພົ້ນທຸກ.

Verse 45

संसारभारखिन्नानां यातायातकृतां सदा । एकैव मे पुरी काशी ध्रुवं विश्रामभृमिका

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເມື່ອຍລ້າດ້ວຍພາລະແຫ່ງສັງສາຣະ ແລະຕ້ອງໄປມາຢູ່ເທື່ອງໆ ມີແຕ່ກາສີ—ນະຄອນຂອງຂ້າ—ເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນພື້ນພັກອັນແນ່ນອນ.

Verse 46

मंडपः कल्पवल्लीनां मनोरथफलैरलम् । फलितः काशिकाख्योयं संसाराध्वजुषां सदा

ກາສິການີ້ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເດີນຕາມທາງສັງສາຣະ ເປັນດັ່ງມະນະດົບແຫ່ງເຄືອກັນປະວັນລີ—ອຸດົມດ້ວຍຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ.

Verse 47

चक्रवर्तेरियं छत्रं विचित्रं सर्वतापहृत् । काशीनिर्वाणराजस्य ममशूलोच्च दंडवत्

ຮົ່ມພຣະສຸວັນອັນວິຈິດຂອງຈັກກະວັດຕິນີ້ ກໍາຈັດຄວາມຮ້ອນຮົ່ມທຸກປະການ; ສໍາລັບ “ກະສັດແຫ່ງໂມກສະ” ຄືກາສີ ມັນຕັ້ງສູງດັ່ງຄັນທອນທີ່ຊູງຂຶ້ນ ປານດັ່ງຕຣິສູນຂອງຂ້າ.

Verse 48

निर्वाणलक्ष्मीं ये पुण्याः परिवांछंति लीलया । निरंतरसुखप्राप्त्यै काशी त्याज्या न तै नृभिः

ຜູ້ມີບຸນທັງຫຼາຍ ຜູ້ປາຖະໜາ “ລັກສະມີແຫ່ງນິຣວານ” ດຸດດັ່ງລີລາ ເພື່ອໄດ້ສຸກອັນບໍ່ຂາດຕອນ ບໍ່ຄວນລະທິ້ງກາສີເລີຍ।

Verse 49

ममानंदवने ये वै निरं तर वनौकसः । मोक्षलक्ष्मीफलान्यत्र सुस्वादूनि लभंति ते

ຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສໃນອານັນທະວະນະຂອງເຮົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເປັນຜູ້ຢູ່ປ່າບໍ່ຂາດຕອນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນອັນຫວານອ່ອນ ແຫ່ງພຣະກະລຸນາ “ລັກສະມີແຫ່ງໂມກສະ” ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 50

निर्ममं चापि निर्मोहं या मामपि विमोहयेत् । कैर्न संस्मरणीया सा काशी विश्वविमोहिनी

ນາງຜູ້ທຳໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ຫຼົງ—ແມ່ນແຕ່ເຮົາ—ຍັງຖືກມົນສະເໜ່ ກາສີຜູ້ມົນສະເໜ່ໂລກທັງປວງ ຈະມີໃຜບໍ່ລະລຶກເຖິງໄດ້

Verse 51

नामापि मधुरं यस्याः परानंदप्रकाशकम् । काश्याः काशीति काशीति सा कैः पुण्यैर्न जप्यते

ແມ່ນແຕ່ນາມ “ກາສີ” ກໍຫວານຊື່ນ ເປັນແສງເປີດເຜີຍປະຣະອານັນທະ; ຈະມີຜູ້ໃດບໍ່ສວດຊື່ນາງວ່າ “ກາສີ, ກາສີ” ໄດ້ດ້ວຍບຸນອັນໃດ

Verse 52

काशीनामसुधापानं ये कुर्वंति निरंतरम् । तेषां वर्त्म भवत्येव सुधाम वसुधामयम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ ‘ດື່ມ’ ອະມຣິຕະແຫ່ງນາມກາສີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເສັ້ນທາງຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນອະມຣິຕະມະຍ ຈົນແຜ່ນດິນເອງກໍປານດັ່ງແດນແຫ່ງຄວາມຫວານຊື່ນ

Verse 53

ममतारहितस्यापि मम सर्वात्मनो ध्रुवम् । त एव मामका लोके ये काशीनाम जापकाः

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າປອດຈາກຄວາມຍຶດຖື ແລະເປັນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ ແຕ່ນີ້ແນ່ນອນ: ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ຈັບນາມ “ກາຊີ” ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 54

रहस्यमिति विज्ञाय वाराणस्या गणेश्वरैः । सब्रह्मयोगिनी ब्रध्रैः स्थितं तत्रैव नान्यथा

ເມື່ອຮູ້ວ່າເປັນຄວາມລັບອັນສັກສິດ ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa) ຂອງວາຣານະສີ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣົມ ແລະໂຢກິນີຜູ້ເຖົ້າ—ຈຶ່ງຕັ້ງມັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນທີ່ອື່ນ।

Verse 55

अन्यथा ताश्च योगिन्यः सरविः सपितामहः । ते गणा मां परित्यज्य कथं तिष्ठेयुरन्यतः

ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ໂຢກິນີເຫຼົ່ານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ພຣະສຸຣິຍະ ແລະພຣະພຣົມຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ—ບັນດາ gaṇa ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະລະທິ້ງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວໄປຢູ່ທີ່ອື່ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 56

अतीव भद्रं संजातं काश्यां तिष्ठत्सु तेषु हि । एकोपि भेद प्रभवेद्राज्ये राज्यांतरं विना

ແທ້ຈິງ ເມື່ອພວກເຂົາພັກພິງຢູ່ໃນກາຊີ ຄວາມມົງຄຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ; ເພາະແມ່ນແຕ່ຄວາມແຕກແຍກພຽງຢ່າງດຽວ ກໍອາດສ້າງ ‘ອານາຈັກອື່ນ’ ພາຍໃນອານາຈັກໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີອານາຈັກອື່ນພາຍນອກ।

Verse 57

लब्धप्रवेशास्तावंतस्ते सर्वे मत्स्वरूपिणः । यतिष्यंति यतोवश्यं मदागमनहेतवे

ເມື່ອໄດ້ຮັບການເຂົ້າໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດ—ຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ—ລ້ວນເປັນຮູບພະອົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ການເສດັດມາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພວກເຂົາຈະພາກພຽນດ້ວຍທຸກວິທີທາງທີ່ເປັນໄປໄດ້।

Verse 58

अन्यानपि प्रेषयामि मत्पार्श्वपरिवर्तिनः । ये ते तत्र स्थिताः श्रेष्ठा अपिगंतास्म्यहं ततः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງຜູ້ອື່ນໄປອີກ—ຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນຂະບວນບໍລິວານໃກ້ຊິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ। ແລະບັນດາຜູ້ປະເສີດທີ່ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເອງກໍຈະໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍ

Verse 59

विचार्येति महादेवः समाहूय गजाननम् । प्राहिणोत्कथयित्वेति गच्छ काशीमितः सुत

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ມະຫາເທວະໄດ້ເອີ້ນກະຊານະນະ ແລະສົ່ງໄປ ພ້ອມກ່າວວ່າ “ລູກເອີຍ ຈົ່ງໄປຈາກນີ້ສູ່ກາຊີ ແລະນຳຂໍ້ຄວາມນີ້ໄປແຈ້ງ”

Verse 60

तत्रस्थितोपि संसिद्धयै यतस्व सहितो गणैः । निर्विघ्नं कुरु चास्माकं नृपे विघ्नं समाचर

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຕາມ ຈົ່ງພາກພຽນເພື່ອໃຫ້ກິດນີ້ສຳເລັດ ພ້ອມກັບຫມູ່ຄະນະກະນະຂອງເຈົ້າ। ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ວຽກຂອງພວກເຮົາປອດຈາກອຸປະສັກ—ແລະສຳລັບກະສັດນັ້ນ ຈົ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກ

Verse 61

आधाय शासनं मूर्ध्नि गणाधीशोथ धूर्जटेः । प्रतस्थे त्वरितः काशीं स्थितिज्ञः स्थितिहेतवे

ເມື່ອຍົກພຣະບັນຊາຂອງທູຣະຊະຕິໄວ້ເທິງສີສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ກະນະກໍອອກເດີນທາງໄປກາຊີຢ່າງຮວດເລັວ—ຮູ້ວ່າລະບຽບອັນຄວນເປັນແນວໃດ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນແລະຮັກສາລະບຽບນັ້ນ