Adhyaya 49

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु सूत यथा प्रोक्तं कुंभजे शरजन्मना । देवदेवस्य चरितं विश्वेशस्य परात्मनः

ພຣະວຽສະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ສູຕະ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໂດຍລະສີຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ກຸມພະຊະ) ແລະຜູ້ເກີດຈາກກົກອໍ້ (ຊະຣະຊະນະ) ຄື ພຣະຈະຣິດອັນເທວະດາຂອງເທວະເທວະ ວິສເວສະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ.”

Verse 2

अगस्त्य उवाच । सेनानीः कथय त्वं मे ततो निर्वाणमंडपात् । निर्गत्य देवो देवेंद्रैः सहितः किं चकार ह

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ນຳກອງທັບ (ສະກັນດະ) ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ—ຫຼັງຈາກພຣະເທວະອອກຈາກ ນິຣວານະມັນດະປະ ພ້ອມດ້ວຍເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດຫຍັງ?»

Verse 3

स्कंद उवाच । मुक्तिमंडपतः शंभुर्ब्रह्मविष्णुपुरोगमः । शृंगारमंडपं प्राप्य यच्चकार वदामि तत्

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ຈາກມຸກຕິມັນດະປະ ພຣະຊັມພູ—ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ນຳໜ້າ—ໄດ້ໄປຮອດ ສຣິງກາຣະມັນດະປະ. ສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດບັດນີ້.

Verse 4

प्राङ्मुखस्तूपविश्येशः सहास्माभिः सहेशया । ब्रह्मणाधिष्ठितः सव्ये वामपार्श्वेथ शार्ङ्गिणा

ພຣະອົງຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະທີ່ຍົກສູງ ພ້ອມກັບພວກເຮົາ ແລະພຣະເທວີ. ຂ້າງຂວາຂອງພຣະອົງມີພຣະພຣະຫມາ ແລະຂ້າງຊ້າຍມີພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ.

Verse 5

वीज्यमानो महेंद्रेण ऋषिभिः परितो वृतः । गणैः पृष्ठप्रदेशस्थैर्जोषं तिष्ठद्भिरादरात्

ພຣະອົງຖືກພັດວີດໂດຍມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍບັນດາລຶສີ. ພວກຄະນະຢືນຢູ່ດ້ານຫຼັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຢູ່ໃນຄວາມສງົບ ພ້ອມຮັບໃຊ້.

Verse 6

उदायुधैः सेव्यमानश्चावसन्मानभूरिभिः । ब्रह्मणे विष्णवे शंभुः पाणिमुत्क्षिप्य दक्षिणम्

ພຣະຊັມພູ ໄດ້ຮັບການຮັບໃຊ້ຈາກຜູ້ຕິດອາວຸດ ແລະຖືກຖວາຍກຽດຫຼາຍປະການ. ແລ້ວພຣະອົງຍົກພຣະຫັດຂວາ ໄປຫາພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ.

Verse 7

दर्शयामास देवेशो लिंगं पश्यत पश्यत । इदमेव परं ज्योतिरिदमेव परात्परम्

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະໄດ້ສະແດງລິງຄະ ແລະກ່າວວ່າ «ເບິ່ງເດີ—ເບິ່ງເດີ! ນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນແສງສູງສຸດ; ນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນອຸດົມຍິ່ງເຫນືອອຸດົມ»។

Verse 8

इदमेव हि मे रूपं स्थावरं चाति सिद्धिदम् । एते पाशुपता सिद्धा आबाल ब्रह्मचारिणः

«ນີ້ແທ້ໆແມ່ນຮູບຂອງເຮົາ—ຢືນຢັນ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ແຕ່ໃຫ້ການບັນລຸອັນພິເສດ. ພວກນີ້ແມ່ນປາຊຸປະຕະຜູ້ສຳເລັດ ເປັນພຣະຫມະຈາຣີຕັ້ງແຕ່ເດັກ»។

Verse 9

जितेंद्रियास्तपोनिष्ठाः पंचार्थज्ञाननिर्मलाः । भस्मकूटशया दाताः सुशीला ऊर्ध्वरेतसः

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຊະນະອິນຊີ, ຕັ້ງໝັ້ນໃນຕະປະ, ບໍລິສຸດດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງຫຼັກທັງຫ້າ; ນອນເທິງກອງຂີ້ເຖົ່າ, ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ, ມີຈັນຍາດີ, ແລະຮັກສາພະລັງຊີວິດໃຫ້ມຸ່ງຂຶ້ນ (ພຣະຫມະຈາຣີອັນສົມບູນ).

Verse 10

लिंगार्चनरता नित्यमनन्येंद्रियमानसाः । सदैव वारुणाग्नेय स्नानद्वय सुनिर्मलाः

ພວກເຂົາຫມັ້ນໃນການບູຊາລິງຄະເປັນນິດ, ອິນຊີແລະໃຈບໍ່ແຕກອອກ (ຈົ່ງຈອງຢູ່ພຣະສິວະ), ແລະບໍລິສຸດຢູ່ເທື່ອງໆດ້ວຍການອາບນ້ຳສອງຢ່າງ—ນ້ຳ ແລະໄຟ.

Verse 11

कंदमूलफलाहाराः परतत्त्वार्पितेक्षणाः । सत्यवंतो जितक्रोधा निर्मोहा निष्परिग्रहाः

ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວພືດ, ຮາກ, ແລະໝາກໄມ້; ສາຍຕາຖວາຍແດ່ສະພາວະສູງສຸດ. ເປັນຜູ້ສັດຊື່, ຊະນະຄວາມໂກດ, ປາສະຈາກຄວາມຫຼົງ, ແລະບໍ່ສະສົມຄອບຄອງ.

Verse 12

निरीहा निष्प्रपंचाश्च निरातंका निरामयाः । निर्भगा निरुपायाश्च निःसंगा निर्मलाशयाः

ພວກເຂົາໄຮ້ຄວາມປາຖະໜາ ເກີນພົ້ນຈາກພັນທະໂລກ ປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານ ແລະໂລກໄພ; ບໍ່ອ້າງສິດໃນໂຊກ ບໍ່ວາງກົນໂລກ ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະໃຈບໍລິສຸດ.

Verse 13

निस्तीर्णोदग्रसंसारा निर्विकल्पा निरेनसः । निर्द्वंद्वा निश्चितार्थाश्च निरहंकारवृत्तयः

ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າມພົ້ນທະເລສັງສາຣາອັນຄື້ນຄືນ; ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມສົງໄສ ແລະປອດຈາກບາບ. ເກີນພົ້ນຄູ່ຕົກຕໍ່າ ມັ່ນຄົງໃນເປົ້າໝາຍທາງທຳ ແລະການປະພຶດໄຮ້ອັດຕາ.

Verse 14

सदैव मे महाप्रीता मत्पुत्रा मत्स्वरूपिणः । एते पूज्या नमस्याश्च मद्बुद्ध्यामत्परायणैः

ພວກເຂົາເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ—ເປັນດັ່ງລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະມີສະພາບດຽວກັນກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຜູ້ອຸທິດແດ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຕັ້ງໃຈໄວ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຄວນບູຊາ ແລະກາບນົບພວກເຂົາ.

Verse 15

अर्चितेष्वेष्वहं प्रीतो भविष्यामि न संशयः । अस्मिन्वैश्वेश्वरे क्षेत्रे संभोज्याः शिवयोगिनः

ເມື່ອພວກເຂົາຖືກບູຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປິຕິຍິນດີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດແຫ່ງໄວເສວະສະວະຣະ (ວິເສວະສະວະຣະ) ນີ້ ໂຍຄີຂອງພຣະສິວະຄວນໄດ້ຮັບການເລີ້ຍງອາຫານ ແລະຕ້ອນຮັບດ້ວຍອັດທະຍາໄສ.

Verse 16

कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैक परिसंख्यया । अयं विश्वेश्वरः साक्षात्स्थावरात्मा जगत्प्रभुः

ຕາມການນັບຄຳນວນອັນຖືກຕ້ອງ ການກະທຳແຕ່ລະຢ່າງພຽງຢ່າງດຽວໃນທີ່ນີ້ ໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ໂກຕິ. ວິເສວະສະວະຣະນີ້ແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກປາກົດຊັດ—ສານະສຳຄັນຂອງພຣະອົງສະຖິດໃນຮູບອັນອະຈົນ (ລິງຄະ).

Verse 17

सर्वेषां सर्वसिद्धीनां कर्ता भक्तिजुषामिह । अहं कदाचिद्दृश्यः स्यामदृश्यः स्यां कदाचन

ໃນບ່ອນນີ້ ສໍາລັບຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍພັກຕິ ຂ້າເປັນຜູ້ປະທານສິດທິແລະຄວາມສໍາເລັດທັງປວງ. ບາງຄັ້ງຂ້າປາກົດໃຫ້ເຫັນ; ບາງຄັ້ງຂ້າບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ.

Verse 18

आनंदकानने चात्र स्वैरं तिष्ठामि देवताः । अनुग्रहाय सर्वेषां भक्तानामिह सर्वदा

ແລະໃນບ່ອນນີ້ ໃນອານັນດະການະ ຂ້າພັກອາໄສຢ່າງເສຣີ ໂອ ເທວະຕາທັງຫຼາຍ—ຢູ່ໃນບ່ອນນີ້ເສມອ ເພື່ອປະທານພຣະກະຣຸນາ ແລະຍົກຈິດໃຈແກ່ຜູ້ມີພັກຕິທັງປວງ.

Verse 19

स्थास्यामि लिंगरूपेण चिंतितार्थफलप्रदः । स्वयंभून्यस्वयंभूनि यानि लिंगानि सर्वतः । तानि सर्वाणि चायांति द्रष्टुं लिंगमिदं सदा

ຂ້າຈະສະຖິດຢູ່ໃນຮູບລິງຄະ ເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຄິດໄວ້ໃນໃຈ. ລິງຄະທັງປວງທົ່ວທິດ—ທັງທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ ແລະທີ່ຖືກປະດິດສະຖາປະນາ—ລ້ວນດັ່ງກັບມາເພື່ອເບິ່ງລິງຄະນີ້ຢູ່ເສມອ.

Verse 20

अहं सर्वेषु लिंगेषु तिष्ठा्म्येव न संशयः । परं त्वियं परामूर्तिर्मम लिंगस्वरूपिणी

ຂ້າຢູ່ໃນລິງຄະທັງປວງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ລິງຄະນີ້ແມ່ນປາກົດການອັນສູງສຸດຂອງຂ້າ ເປັນຮູບອັນເປັນລິງຄະຂອງຂ້າເອງ.

Verse 21

येन लिंगमिदं दृष्टं श्रद्धया शुद्धचक्षुषा । साक्षात्कारेण तेनाहं दृष्ट एव दिवौकसः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນລິງຄະນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະດ້ວຍສາຍຕາອັນບໍລິສຸດ—ໂດຍການຮູ້ແຈ້ງໂດຍກົງນັ້ນເອງ ຂ້າຖືກເຫັນແທ້ໆໂດຍຜູ້ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ.

Verse 22

श्रवणादस्य लिंगस्य पातकं जन्मसंचितम् । क्षणात्क्षयति शृण्वंतु देवा ऋषिगणैः सह

ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນເຖິງລິງຄະນີ້ ບາບທີ່ສະສົມມາຕາມການເກີດຫຼາຍຊາດ ຈະຖືກທຳລາຍໃນພິບຕາ. ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ຟັງພ້ອມກັບຫມູ່ລຶສີ.

Verse 23

स्मरणादस्य लिंगस्य पापं जन्मद्वयार्जितम् । अवश्यं नश्यति क्षिप्रं मम वाक्यान्न संशयः

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງລິງຄະນີ້ ບາບທີ່ສະສົມມາສອງຊາດ ຈະສູນຫາຍໄປຢ່າງແນ່ນອນໃນທັນທີ. ນີ້ແມ່ນວາຈາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 24

एतल्लिंगं समुद्दिश्य गृहान्निष्क्रमणक्षणात् । विलीयते महापापमपि जन्मत्रयार्जितम्

ຖ້າຜູ້ໃດຕັ້ງໃຈມຸ່ງໄປຫາລິງຄະນີ້ ແຕ່ຂະນະທີ່ກ້າວອອກຈາກເຮືອນ ບາບໃຫຍ່ທີ່ສະສົມມາສາມຊາດກໍລະລາຍຫາຍໄປ.

Verse 25

दर्शनादस्य लिंगस्य हयमेधशतोद्भवम् । पुण्यं लभेत नियतं ममानुग्रहतोमराः

ພຽງແຕ່ເຫັນລິງຄະນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນທີ່ເກີດຈາກອັດສະເວເມດະຍັດສະກຳຮ້ອຍຄັ້ງຢ່າງແນ່ນອນ—ໂອ ຜູ້ອະມະຕະທັງຫຼາຍ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ.

Verse 26

स्वयंभुवोस्य लिंगस्य मम विश्वेशितुः सुराः । राजसूयसहस्रस्य फलं स्यात्स्पर्शमात्रतः

ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ລິງຄະສະວະຍັມພູນີ້ເປັນຂອງເຮົາ—ຂອງເຮົາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ພຽງແຕ່ສຳຜັດຢ່າງດຽວ ກໍໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບຣາຊະສູຍະຍັດສະກຳພັນຄັ້ງ.

Verse 27

पुष्पमात्र प्रदानाच्च चुलुकोदकपूवर्कम् । शतसौवर्णिकं पुण्यं लभते भक्तियोगतः

ຖວາຍດອກໄມ້ພຽງດອກດຽວ ໂດຍມີນ້ຳຫນຶ່ງກຳມືເປັນການນຳໜ້າ ດ້ວຍພະຍຸກຕິແຫ່ງຄວາມສັດທາ ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຖວາຍຄຳຮ້ອຍຄັ້ງ।

Verse 28

पूजामात्रं विधायास्य लिंगराजस्य भक्तितः । सहस्रहेमकमलपूजाफलमवाप्यते

ເພີຍແຕ່ປະກອບພິທີບູຊາງ່າຍໆແກ່ “ລິງຄະຣາຊາ” ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບູຊາເທົ່າກັບບູຊາດ້ວຍດອກບົວຄຳພັນດອກ।

Verse 29

विधाय महती पूजां पंचामृतपुरःसराम् । अस्य लिंगस्य लभते पुरुषार्थचतुष्टयम्

ເມື່ອປະກອບມະຫາບູຊາແກ່ລິງຄະນີ້ ໂດຍມີປັນຈາມຣິຕະເປັນເຄື່ອງຖວາຍຫຼັກ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຈຸດໝາຍຊີວິດມະນຸດທັງສີ່।

Verse 30

वस्त्रपूतजलैर्लिंगं स्नापयित्वा ममामराः । लक्षाश्वमेधजनितं पुण्यमाप्नोति सत्तमः

ໂອ ບັນດາອະມະຣະຂອງເຮົາ, ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນມະນຸດ ເມື່ອອາບລິງຄະດ້ວຍນ້ຳທີ່ກັ່ນຜ່ານຜ້າ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນເກີດຈາກອັດສະວະເມດະໜຶ່ງແສນຄັ້ງ।

Verse 31

सुगंधचंदनरसैर्लिंगमालिप्य भक्तितः । आलिप्यते सुरस्त्रीभिः सुगंधैर्यक्षकर्दमैः

ຜູ້ໃດລູບທາລິງຄະດ້ວຍນ້ຳຈັນທະນາຫອມຫວນ ດ້ວຍສັດທາ, ການລູບທານັ້ນເປັນດັ່ງການທີ່ນາງຟ້າທັງຫຼາຍລູບທາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມອັນລະອຽດດຸດດັ່ງຂີ້ຕົມຫອມຂອງຍັກສາ।

Verse 32

सामोद धूपदानैश्च दिव्यगंधाश्रयो भवेत् । घृतदीपप्रबोधैश्च ज्योतीरूप विमानगः

ດ້ວຍການຖວາຍທູບຫອມຫວານ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ອາໄສກິ່ນຫອມທິບ; ແລະດ້ວຍການຈຸດໂຄມນ້ຳມັນເນີຍຂີ ຈະໄດ້ຮູບກາຍເປັນແສງ ແລະເດີນທາງໃນວິມານທິບອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 33

कर्पूरवर्तिदीपेन सकृद्दत्तेन भक्तितः । कर्पूरदेहगौरश्रीर्भवेद्भालविलोचनः

ຜູ້ໃດຖວາຍໂຄມທີ່ມີໄສ້ການບູນ (camphor) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ດ້ວຍສັດທາ (ແດ່ພຣະວິສເວສະວະຣະໃນກາສີ) ຈະໄດ້ກາຍງາມຂາວສະຫວ່າງດັ່ງການບູນ ແລະມີລັດສະໝີມົງຄຸນທີ່ໜ້າຜາກ ດັ່ງມີຕາທິບ।

Verse 34

दत्त्वा नैवेद्यमात्रं तु सिक्थेसिक्थे युगंयुगम् । कैलासाद्रौ वसेद्धीमान्महाभोगसमन्वितः

ດ້ວຍການຖວາຍນາໄວດະຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍ ໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ຜູ້ມີປັນຍາຈະໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ເຂົາໄກລາສ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນອັນໃຫຍ່.

Verse 35

विश्वेशे परमान्नं यो दद्यात्साज्य सशर्करम् । त्रैलोक्यं तर्पितं तेन सदेवपितृमानवम्

ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫານປຸງດີທີ່ສຸດແດ່ພຣະວິສເວສະວະຣະ ພ້ອມນ້ຳມັນເນີຍຂີ ແລະນ້ຳຕານ ດ້ວຍກຳລັງບຸນນັ້ນ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ສາມໂລກພໍໃຈ—ທັງເທວະ, ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະມະນຸດ.

Verse 36

मुखवासं तु यो दद्याद्दर्पणं चारुचामरम् । उल्लोचं सुखपर्यंकं तस्य पुण्यफलं महत्

ຜູ້ໃດຖວາຍເຄື່ອງຫອມປາກ (ຕາມບູນ ແລະອື່ນໆ), ກະຈົກ, ພັດງາມ, ທີ່ຮອງຕີນ, ແລະຕຽງນອນສະບາຍ ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ.

Verse 37

संख्या सागररत्नानां कथंचित्कर्तुमिष्यते । मुखवासादिदानस्य कः संख्यामत्र कारयेत्

ບາງຄົນອາດພະຍາຍາມນັບແກ້ວມະນີໃນມະຫາສະໝຸດໄດ້ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ; ແຕ່ໃຜເລີຍຈະຄຳນວນຂະໜາດບຸນທີ່ເກີດຈາກທານເຊັ່ນ ກິ່ນປາກ ແລະອື່ນໆ ທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ?

Verse 38

पूजोपकरणद्रव्यं यो घंटा गडुकादिकम् । भक्त्या मे भवने दद्यात्स वसेदत्र मेंतिके

ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍວັດຖຸແລະເຄື່ອງໃຊ້ສຳລັບພິທີບູຊາ—ເຊັ່ນ ກະດິ່ງ, ໝໍ້ນ້ຳ ແລະອື່ນໆ—ດ້ວຍສັດທາ ໃນວິຫານຂອງເຮົາ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ໃກ້ຊິດກັບເຮົາ.

Verse 39

यो गीतवाद्यनृत्यानामेकं मत्प्रीतये व्यधात् । तस्याग्रतो दिवारात्रं भवेत्तौर्यत्रिकं महत्

ຜູ້ໃດທີ່ເພື່ອໃຫ້ເຮົາພໍໃຈ ໄດ້ກະທຳແມ່ນແຕ່ຢ່າງດຽວໃນບັນດາ ການຮ້ອງເພງ, ການບັນເລງດົນຕີ, ຫຼືການຟ້ອນລຳ; ຕໍ່ໜ້າຜູ້ນັ້ນ ຈະມີການສະເຫຼີມສະຫຼອງດົນຕີສາມປະການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 40

चित्रलेखनकर्मादि प्रासादे मेऽत्र कारयेत् । यः सचित्रान्महाभोगान्भुंक्ते मत्पुरतः स्थितः

ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ກະທຳວຽກວາດຮູບ, ຂຽນອັກສອນປະດັບ ແລະວຽກອື່ນໆ ໃນພຣະວິຫານຂອງເຮົານີ້; ຜູ້ນັ້ນຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ ແລະເສບສຸກມະຫາພອນອັນອຸດົມ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສ.

Verse 41

सकृद्विश्वेश्वरं नत्वा मध्ये जन्मसुधीर्नरः । त्रैलोक्यवंदितपदो जायते वसुधापतिः

ຊາຍຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ທີ່ໃນກາງຊີວິດໄດ້ກ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ, ພາຍຫຼັງຈະເກີດເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ມີພຣະບາດຖືກສັນລະເສີນນົບໄຫວ້ທົ່ວສາມໂລກ.

Verse 42

यस्तु विश्वेवरं दृष्ट्वा ह्यन्यत्रापि विपद्यते । तस्य जन्मांतरे मोक्षो भवत्येव न संशयः

ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະ (darśana) ພຣະວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara) ແລ້ວໄປປະສົບເຄາະຮ້າຍຢູ່ທີ່ອື່ນ ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mokṣa) ຈະເກີດໃນຊາດຕໍ່ໄປແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 43

विश्वेशाख्या तु जिह्वाग्रे विश्वनाथकथाश्रुतौ । विश्वेशशीलनं चित्ते यस्य तस्य जनिः कुतः

ຜູ້ໃດທີ່ປາຍລີ້ນມີນາມ “ວິສເວສະ” (Viśveśa), ຫູໄດ້ດື່ມດ່ຳຄຳເລົ່າຂອງ “ວິສະວະນາຖະ” (Viśvanātha), ແລະໃນໃຈກໍພິຈາລະນາວິສເວສະຢູ່ເສມອ—ຜູ້ນັ້ນຈະມີການເກີດໃໝ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 44

लिंगं मे विश्वनाथस्य दृष्ट्वा यश्चानुमोदते । स मे गणेषु गण्येत महापुण्यबलाश्रितः

ຜູ້ໃດເຫັນລິງຄະ (Liṅga) ຂອງພຣະວິສະວະນາຖະ (Viśvanātha) ຂອງເຮົາ ແລ້ວຍິນດີອະນຸໂມທະນາດ້ວຍໃຈເຫັນດີ—ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືກນັບເຂົ້າໃນຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ຂອງເຮົາ ໂດຍອາໄສພະລັງບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 46

ममापीदं महालिंगं सदा पूज्यतमं सुराः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यं देवर्षि मानवैः

ມະຫາລິງຄະ (Liṅga) ຂອງເຮົານີ້ ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນບູຊາສູງສຸດຢູ່ເສມອ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບເທວະດາ; ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນບູຊາໂດຍເທວະດາ ດຸລະສີ (ṛṣi) ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 47

यैर्न विश्वेश्वरो दृष्टो यैर्न विश्वेश्वरः स्मृतः । कृतांतदूतैस्ते दृष्टास्तैः स्मृता गर्भवेदना

ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara) ແລະຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ລະລຶກພຣະວິສເວສະວະຣະ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກທູດຂອງຍະມະ (Yama) ເຫັນເຂົ້າ ແລະສຳລັບເຂົາ ຄວາມເຈັບປວດໃນຄັນມານດາຖືກລະລຶກຄືນອີກ.

Verse 48

यैरिदं प्रणतं लिंगं प्रणतास्ते सुरासुरैः । यस्यै केन प्रणामेन दिक्पालपदमल्पकम् । दिक्पालपदतः पातः पातः शिवनतेर्नहि

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກົ້ມກາບບູຊາລິງຄະນີ້ ຜູ້ນັ້ນຖືກເທວະແລະອະສຸຣະກົ້ມກາບຄືນ. ການນົບນ້ອມຢ່າງອື່ນອາດໄດ້ພຽງຕຳແໜ່ງນ້ອຍເຊັ່ນຜູ້ພິທັກທິດ; ຈາກຕຳແໜ່ງນັ້ນອາດຕົກຕ່ຳໄດ້ ແຕ່ການກົ້ມກາບພຣະສິວະບໍ່ມີການຕົກຕ່ຳເລີຍ.

Verse 49

शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्तास्तथ्यं ब्रुवे तच्च परोपकृत्यै । न भूर्भुवः स्वर्गमहर्जनांतर्विश्वेशतुल्यं क्वचिदस्ति लिंगम्

ຂໍໃຫ້ຫມູ່ຄະນະເທວະຣິສີທັງປວງຈົ່ງຟັງ: ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງເພື່ອເປັນປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ. ໃນພູḥ, ພູວḥ, ສະວັກ, ມະຫັຣໂລກ ຫຼື ຊະນະໂລກ ບໍ່ມີລິງຄະໃດເທົ່າທຽມວິສເວສະ (Viśveśa) ເລີຍ.

Verse 50

न सत्यलोके न तपस्यहो सुरा वैकुंठकैलासरसातलेषु । तीर्थं क्वचिद्वै मणिकर्णिकासमं लिंगं च विश्वेश्वरतुल्यमन्यतः

ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ບໍ່ໃນສັດຕະຍະໂລກ ບໍ່ໃນຕະໂປໂລກ, ບໍ່ໃນໄວກຸນຖະ, ໄກລາສ ຫຼື ຣະສາຕະລາ—ບໍ່ມີທີ່ໃດມີຕີຣຖະເທົ່າທຽມມະນິກັນນິກາ; ແລະບໍ່ມີລິງຄະໃດອື່ນເທົ່າທຽມວິສເວສະວະຣະ (Viśveśvara).

Verse 51

न विश्वनाथस्य समं हि लिंगं न तीर्थमन्यन्मणिकर्णिकातः । तपोवनं कुत्रचिदस्ति नान्यच्छुभं ममानंदवनेन तुल्यम्

ບໍ່ມີລິງຄະໃດເທົ່າທຽມວິສະວະນາຖະ (Viśvanātha); ບໍ່ມີຕີຣຖະອື່ນໃດເທົ່າທຽມມະນິກັນນິກາ. ບໍ່ມີທີ່ໃດມີປ່າແຫ່ງຕະປະ (tapo-vana) ອື່ນ; ຄວາມມົງຄຸນໃດໆ ບໍ່ເທົ່າອານັນທະວະນະ (Ānandavana) ຂອງຂ້າ—ຄາສີ.

Verse 52

वाराणसी तीर्थमयी समस्ता यस्यास्तुनामापि हि तीर्थतीर्थम् । तत्रापि काचिन्मम सौख्यभूमिर्महापवित्रा मणिकर्णिकासौ

ວາຣານະສີແມ່ນເມືອງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕີຣຖະທັງປວງ; ແມ່ນແຕ່ຊື່ຂອງນາງເອງກໍເປັນ “ຕີຣຖະໃນບັນດາຕີຣຖະ”. ແລະໃນນັ້ນຍັງມີພື້ນດິນພິເສດແຫ່ງຄວາມປິຕິຂອງຂ້າ—ມະນິກັນນິກາ, ຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 53

स्थानादमुष्मान्ममराजसौधात्प्राच्यां मनागीशसमाश्रितायाम् । सव्येपसव्ये च कराः क्रमेण शतत्रयी यापि शतद्वयी च

ຈາກສະຖານນັ້ນ—ພະລາຊວັງຂອງເຮົາ—ໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ໂອນເອີຍນ້ອຍໆ ແລະພັກພິງໃກ້ພຣະເຈົ້າ; ທັງຊ້າຍແລະຂວາ ຕາມລໍາດັບ ມີ “ມື” (ຊານ/ຂັ້ນບັນໄດ) ຊຸດໜຶ່ງ 300 ແລະອີກຊຸດໜຶ່ງ 200.

Verse 54

हस्ताः शतं पंच सुरापगायामुदीच्यवाच्योर्मणिकर्णिकेयम् । सारस्त्रिलोक्याः परकोशभूमिर्यैः सेविता ते मम हृच्छया हि

ມະນິກັນນິການີ້—ຕັ້ງຢູ່ເທິງແມ່ນ້ໍາສະຫວັນ ລະຫວ່າງທິດເໜືອ ແລະ ທິດເໜືອຕາເວັນອອກ—ຍາວ 105 ຮັດຖະ. ນາງແມ່ນແກ່ນສານຂອງສາມໂລກ ເປັນພື້ນດິນຄັງສົມບັດອັນສູງສຸດ; ຜູ້ໃດຮັບໃຊ້ນາງ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນທີ່ຮັກໃນດວງໃຈຂອງເຮົາ.

Verse 55

अस्मिन्ममानंदवने यदेतल्लिंगं सुधाधाम सुधामधाम । आसप्त पातालतलात्स्वयंभु समुत्थितं भक्तकृपावशेन

ໃນອານັນດະວະນະຂອງເຮົານີ້ ລິງຄະນີ້ແທ້—ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງນ້ໍາອະມະຕະ ແລະເປັນເຮືອນແຫ່ງຄວາມອະມະຕະ—ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນເອງຈາກຄວາມເລິກເຖິງຊັ້ນປາຕາລະທັງເຈັດ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 56

येस्मिञ्जनाः कृत्रिमभावबुद्ध्या लिंगं भजिष्यंति च हेतुवादैः । तेषां हि दंडः पर एष एव नगर्भवासाद्विरमंति ते ध्रुवम्

ຜູ້ໃດທີ່ເຂົ້າໄປຫາລິງຄະດ້ວຍໃຈປອມ ແລະດ້ວຍການໂຕ້ຖຽງຕາມເຫດຜົນ—ໂທດອັນສູງສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າມີພຽງນີ້: ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຢຸດຈາກການຢູ່ໃນຄັນ (ວົງຈອນເກີດໃໝ່) ແນ່ນອນ.

Verse 57

यद्यद्धितं स्वस्य सदैव तत्तल्लिंगेत्र देयं मम भक्तिमद्भिः । इहाप्यमुत्रापि न तस्य संक्षयो यथेह पापस्य कृतस्य पापिभिः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ໜຶ່ງເຫັນວ່າເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ຕົນ ໃຫ້ຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ເຮົາ ນໍາມາຖວາຍແກ່ລິງຄະນີ້ເສມອ. ບຸນກຸສົນນັ້ນບໍ່ຫຼຸດຫາຍ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ—ເຫມືອນບາບທີ່ຄົນບາບເຮັດ ບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປງ່າຍໆໃນໂລກນີ້.

Verse 58

दूरस्थितैरप्यधिबुद्धिभिर्यैर्लिंगं समाराधि ममेदमत्र । मयैव दत्तैः शुभवस्तुजातैर्निःश्रेयसः श्रीर्वसं येत्सतस्तान्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ໄກ ຖ້າບູຊາລິງຄະຂອງເຮົານີ້ຢູ່ນີ້ ດ້ວຍປັນຍາສູງ ແລ້ວ ໂດຍວັດຖຸບູຊາອັນມົງຄຸນທີ່ເຮົາປະທານ ສິຣີແຫ່ງຄວາມພົ້ນທຸກຂັ້ນສູງ ຈະສະຖິດຢູ່ເທິງພວກເຂົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 59

शृणुष्व विष्णो शृणु सृष्टिकर्तः शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्ताः । इदं हि लिंगं परसिद्धिदं सतां भेदो मनागत्र न मत्सकाशतः

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວິສນຸ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ສ້າງສັນ—ໃຫ້ຫມູ່ເທວະຣິສີທັງປວງຟັງ. ເພາະລິງຄະນີ້ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດສູງສຸດແກ່ຜູ້ດີ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງເຮົາເອງ।

Verse 60

अस्मिन्हि लिंगेऽखिलसिद्धिसाधने समर्पितं यैः सुकृतार्जितं वसु । तेभ्योतिमात्राखिलसौख्यसाधनं ददामि निर्वाणपदं सुनिर्भयम्

ຜູ້ໃດນຳຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍກຸສົນ ມາຖວາຍໃນລິງຄະນີ້—ອັນເປັນເຄື່ອງສຳເລັດສິດທິທັງປວງ—ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຂົາຢ່າງລົ້ນເຫຼືອ ແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມສຸກທັງປວງ: ພະທີ່ນິຣວານອັນປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 61

उत्क्षिप्य बाहुं त्वसकृद्ब्रवीमि त्रयीमयेऽस्मिंस्त्रयमेव सारम् । विश्वेश लिंगं मणिकर्णिकांबु काशीपुरी सत्यमिदं त्रिसत्यम्

ເຮົາຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລະປະກາດຊ້ຳໆວ່າ: ໃນດິນແດນນີ້ອັນເປັນຮູບແຫ່ງວິເທດທັງສາມ ສານະສຳຄັນມີພຽງສາມ—ລິງຄະຂອງວິສເວສະວະຣະ, ນ້ຳມະນິກັນນິກາ, ແລະນະຄອນກາຊີ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງສາມຊັ້ນ।

Verse 62

उत्थाय देवोथ स शक्तिरीशस्तस्मिन्हि लिंगे कृतचारुपूजः । ययौ लयं ते च सुरा जयेति जयेति चोक्त्वा नुनुवुस्तमीशम्

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ—ລຸກຂຶ້ນ ແລະບູຊາຢ່າງງາມທີ່ລິງຄະນັ້ນ. ຕໍ່ມາພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ຄວາມສງົບ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!” ແລ້ວສັນລະເສີນພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 63

स्कंद उवाच । क्षेत्रस्य मैत्रावरुणे विमुक्तस्य महामते । प्रभावस्यैकदेशोयं कथितः कल्मषापहः

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ນີ້ແມ່ນພຽງສ່ວນໜຶ່ງນ້ອຍໆແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງກະເສດມໄຕຣາວະຣຸນະອັນພົ້ນພັນ; ມັນຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ຊໍາລະມົນທິນບາບ.

Verse 64

तवाग्रे तु यथाबुद्धि काशीविश्लेषतापि नः । अचिरेणैव कालेन काशीं प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्

ແມ່ນແຕ່ຕາມທີ່ເຈົ້າຄິດ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງອົດທົນການພັດພາກຈາກກາສີຊົ່ວຄາວ, ແຕ່ໃນໄມ່ຊ້າ ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸກາສີອັນສູງສຸດນັ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 65

अस्ताचलस्य शिखरं प्राप्तवानेष भानुमान् । तवापि हि ममाप्येष मौनस्य समयोऽभवत्

ພຣະອາທິດໄດ້ຂຶ້ນເຖິງຍອດເຂົາທາງຕາເວັນຕົກແລ້ວ; ສໍາລັບເຈົ້າ ແລະສໍາລັບຂ້ອຍດ້ວຍ, ນີ້ແມ່ນເວລາແຫ່ງມົວນະ—ຄວາມສງົບງຽບ.

Verse 66

व्यास उवाच । श्रुत्वेति स मुनिः सूत संध्योपास्त्यै विनिर्गतः । प्रणम्यौ मेयमसकृल्लोपामुद्रा समन्वितः

ວຽາສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມຸນີນັ້ນ, ໂອ ສູຕະ, ໄດ້ອອກໄປເພື່ອປະກອບສັນທະຍາອຸປາສະຕິ (ບູຊາຍາມສົມຄວນ). ລາວກໍໄດ້ກາບນົບຊໍ້າໆ ພ້ອມກັບໂລປາມຸດຣາ.

Verse 67

रहस्यं परिविज्ञाय क्षेत्रस्य शशिमौलिनः । अगस्त्यो निश्चितमनाः शिवध्यानपरोभवत्

ເມື່ອໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຄວາມລັບຂອງກະເສດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ອະກັດສະຕະ ມີໃຈແນ່ວແນ່ ແລະໄດ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ.

Verse 68

आनंदकाननस्येह महिमानं महत्तरम् । कोत्र वर्णयितुं शक्तः सूत वर्षशतैरपि

ໃນທີ່ນີ້ ມະຫິມາຂອງ ອານັນດະການະ ກວ້າງໃຫຍ່ຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ໂອ ສູຕະ, ໃຜຈະມີກຳລັງພັນລະນາໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີ?

Verse 69

यथा देव्यै समाख्यायि शिवेन परमात्मना । तथा स्कंदेन कथितं माहात्म्यं कुंभसंभवे

ດັ່ງທີ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ ໄດ້ອະທິບາຍແກ່ ພຣະເທວີ, ສະກັນດະກໍໄດ້ເລົ່າມາຫາຕະມະນີ້ ແກ່ ອະກັດສະຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້.

Verse 70

तवाग्रे च समाख्यातं शुकादीनां च सत्तम । इदानीं प्रष्टुकामोसि किं तत्पृच्छ वदामि ते

ໃນຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ແລະໃນຕໍ່ໜ້າຜູ້ປະເສີດເຊັ່ນ ຊູກະ ກໍໄດ້ເລົ່າແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດ. ບັດນີ້ເຈົ້າປາດຖະນາຈະຖາມ; ຈົ່ງຖາມສິ່ງໃດກໍໄດ້ ແລ້ວຂ້າຈະຕອບໃຫ້.

Verse 71

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वकल्मषनाशनम् । समस्तचिंतितफलप्रदं मर्त्यो भवेत्कृती

ເມື່ອໄດ້ຟັງບົດບາດອັນບຸນນີ້ ຜູ້ທຳລາຍມົນທິນທັງປວງ, ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດ ເນື່ອງຈາກມັນປະທານຜົນທີ່ປາດຖະນາທຸກປະການ.

Verse 99

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे विश्वेश्वरलिंगमहिमाख्यो नाम नवनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ, ໃນ ສັມຫິຕາ ພາກທີ 4 ອັນມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນ ກາສີຂັນດະ (ອຸຕຕະຣາຣະດະ), ບົດທີ 99 ຊື່ «ມະຫິມາແຫ່ງ ວິສເວສະວະຣະ ລິງຄະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.