Adhyaya 35

Verse 1

स्कंद उवाच । जगज्जनन्याः पार्वत्याः पुरोगस्ते पुरारिणा । यथाख्यायि कथा पुण्या तथा ते कथयाम्यहम्

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໃນພຣະພັກຂອງ ພາຣະວະຕີ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ ເລື່ອງບຸນອັນສັກສິດທີ່ ຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ເຄີຍເລົ່າໃຫ້ ອະກັສຕະຍະ ຟັງແຕ່ກ່ອນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງດັ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 2

पुरा महीमिमां सर्वां ससमुद्राद्रिकाननाम् । ससरित्कां सार्णवां च सग्रामपुरपत्तनाम्

ໃນການກ່ອນ ມີມະຫາມຸນີຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ພາລະເດີນທາງພິລິກໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້—ພ້ອມທັງທະເລ ພູເຂົາ ແລະປ່າໄມ້; ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳ ແລະຫົວນ້ຳ; ພ້ອມທັງບ້ານ ເມືອງ ແລະທ່ານະຄອນ।

Verse 3

परिभ्रम्य महातेजा महामर्षो महातपाः । दुर्वासाः संपरिप्राप्तः शंभोरानंदकाननम्

ເມື່ອພາລະພິລິກໄປແລ້ວ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີຣັດສະມີ ແລະຕະປະອັນຍິ່ງ ຄື ທຸຣວາສາ ໄດ້ມາຮອດ ອານັນທະການະນະ ຂອງພຣະສັມພູ—ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ ໃນກາສີ।

Verse 5

विलोक्याक्रीडमखिलं बहुप्रासादमंडितम् । बहुकुंडतडागं च शंभोस्तोषमुपागमत् । पदेपदे मुनीनां च जितकाल महाभियाम् । दृष्टोटजानि रम्याणि दुर्वासा विस्मितोभवत्

ເມື່ອເຫັນສວນປ່າອັນຮື່ນຮົມທັງໝົດ—ປະດັບດ້ວຍປາສາດຫຼາຍຫຼັງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍກຸນດະ ແລະສະນ້ຳຫຼາຍແຫ່ງ—ທຸຣວາສາກໍເກີດຄວາມປິຕິຕໍ່ພຣະສັມພູ. ທຸກຍ່າງກ້າວ ທ່ານເຫັນອາສຣົມອັນງາມຂອງຫມູ່ມຸນີ—ມະຫາບຸລຸດຜູ້ຊະນະກາລ (ເວລາ)—ແລະທຸຣວາສາກໍພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 6

सर्वर्तुकुसुमान्वृक्षान्सुच्छायस्निग्धपल्लवान् । सफलान्सुलताश्लिष्टान्दृष्ट्वा प्रीतिमगान्मुनिः

ເມື່ອເຫັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ອອກດອກທຸກລະດູ—ມີຮົ່ມເງົາງາມ ແລະຍອດອ່ອນມັນງາມ; ອຸດົມດ້ວຍຜົນ ແລະຖືກເຄືອໄມ້ອ່ອນຊ້ອນພັນ—ມຸນີກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 7

दुर्वासाश्चातिहृष्टोभू्द्दृष्ट्वा पाशुपतोत्तमान् । भूतिभूषितसर्वांगाञ्जटाजटितमौलिकान्

ທຸຣວາສາດີໃຈຢ່າງຫຼາຍເມື່ອເຫັນປາສຸປະຕະຜູ້ຍອດຢ່າງ—ກາຍທັງໝົດປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ແລະສີສະມີຊະຕາຜົມພັນເປັນມົງກຸດ।

Verse 8

कौपीनमात्र वसनान्स्मरारि ध्यान तत्परान् । कक्षीकृतमहालाबून्हुडुत्कारजितांबुदान्

ລາວໄດ້ເຫັນໃນກາສີ ນັກຕະປະທີ່ນຸ່ງແຕ່ຜ້າຄອປີນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິຕໍ່ ສະມະຣາຣິ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງກາມເທວະ ສະພາຍໝາກນ້ຳເຕົ້າໃຫຍ່ໄວ້ຂ້າງກາຍ ແລະສຽງເອີ້ນງ່າຍໆຂອງເຂົາຮາວກັບຊະນະສຽງຄຳຮ້ອງຂອງເມກາ।

Verse 9

करंडदंडपानीय पात्रमात्रपरिग्रहान् । क्वचित्त्रिदंडिनो दृष्ट्वा निःसंगा निष्परिग्रहान्

ບາງແຫ່ງ ລາວເຫັນນັກບວດຕຣິທັນດິນ ຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ມີການຄອບຄອງ; ຂອງທີ່ມີມີແຕ່ໄມ້ທັນດາ ກະຕ່າ ແລະພາຊະນະນ້ຳເທົ່ານັ້ນ।

Verse 10

कालादपि निरातंकान्विश्वेशशरणं गतान् । क्वचिद्वेदरहस्यज्ञानाबाल्यब्रह्मचारिणः

ລາວເຫັນບາງຜູ້ທີ່ບໍ່ຢ້ານແມ່ນແຕ່ກາລະ (ເວລາ) ເພາະໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາ ວິສເວສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ; ແລະບາງຜູ້ຮູ້ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມໝາຍພຣະເວດ ພ້ອມທັງຮັກສາພຣະຫມະຈັນທະຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ।

Verse 11

विलोक्य काश्यां दुर्वासा ब्राह्मणान्मुमुदेतराम्

ເມື່ອເຫັນພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍໃນກາສີ ທຸຣວາສາມຸນີກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍຍິ່ງ।

Verse 12

पशुष्वपि च या तुष्टिर्मृगेष्वपि च या द्युतिः । तिर्यक्ष्वपि च या हृष्टिः काश्यां नान्यत्र सा स्फुटम्

ຄວາມພໍໃຈທີ່ມີແມ່ນແຕ່ໃນຝູງງົວ, ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ໃນສັດປ່າ, ແລະຄວາມຍິນດີທີ່ມີແມ່ນແຕ່ໃນສັດຕ່ໍາກໍເກີດ—ທັງໝົດນີ້ມີຢ່າງແນ່ຊັດໃນກາສີ ແລະບໍ່ມີທີ່ອື່ນເລີຍ.

Verse 13

इदं सुश्रेयसो व्युष्टिः क्वामरेषु त्रिविष्टपे । यत्रत्येष्वपि तिर्यक्षु परमानंदवर्धिनी

ນີ້ແມ່ນອະຮຸນແຫ່ງຄຸນຄ່າສູງສຸດ—ຈະພົບໄດ້ທີ່ໃດໃນສະຫວັນຂອງເທວະ?—ເພາະຢູ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ອາໄສໃນຖິ່ນນີ້ກໍຍັງເພີ່ມພູນຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ.

Verse 14

वरमेतेपि पशव आनंदवनचारिणः । सदानंदाः पुनर्देवाननंदनवनाश्रिताः

ແມ່ນແຕ່ສັດເຫຼົ່ານີ້ທີ່ທ່ອງໄປໃນອານັນດະວະນະ (ກາສີ) ກໍຍັງປະເສີດກວ່າ—ເພາະພວກມັນຢູ່ໃນຄວາມສຸກຕະຫຼອດ; ສ່ວນເທວະທີ່ອາໄສໃນນັນດະນະວະນະ ກໍພຽງແຕ່ “ຍິນດີ” ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ບໍ່ເທົ່າກັນ.

Verse 15

वरं काशीपुरीवासी म्लेच्छोपि हि शुभायतिः । नान्यत्रत्यो दीक्षितोपि स हि मुक्तेरभाजनम्

ແມ່ນແຕ່ “ມເລັດຈະ” ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນກາສີກໍຍັງປະເສີດກວ່າ, ເພາະລາວກາຍເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນ; ແຕ່ຜູ້ຮັບດີກສາຢູ່ທີ່ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ຈະຖືກປະພິທີກໍບໍ່ແມ່ນພາຊະນະອັນເໝາະສົມສໍາລັບມຸກຕິ (ເມື່ອທຽບກັນ).

Verse 16

वैश्वेश्वरी पुरी चैषा यथा मे चित्तहारिणी । सर्वापि न तथा क्षोणी न स्वर्गो नैव नागभूः

ນະຄອນໄວສເວສະວະຣີ (ກາສີ ຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ) ນີ້ຊ່າງດຶງດູດໃຈຂ້ອຍ ດັ່ງບໍ່ມີຖິ່ນໃດອື່ນ—ບໍ່ແມ່ນແຕ່ແຜ່ນດິນທັງໝົດ, ບໍ່ແມ່ນສະຫວັນ, ແມ່ນແຕ່ໂລກນາກາກໍບໍ່ອາດທຽບໄດ້.

Verse 17

स्थैर्यं बबंध न क्वापि भ्रमतो मे मनोगतिः । सर्वस्मिन्नपि भूभागे यथा स्थैर्यमगादिह

ໃນຍາມທ່ອງໄປ ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍຜູກຕິດຄວາມໝັ້ນຄົງໄວ້ທີ່ໃດ; ແຕ່ຢູ່ນີ້ (ກາສີ) ມັນໄດ້ຮັບຄວາມໝັ້ນຄົງ ທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ໃນພື້ນຖິ່ນໃດໆແຫ່ງແຜ່ນດິນ।

Verse 18

रम्या पुरी भवेदेषा ब्रह्मांडादखिलादपि । परिष्टुत्येति दुर्वासाश्चेतोवृत्तिमवाप ह

ນະຄອນອັນສັກສິດນີ້ງາມຍິ່ງ—ເຫນືອກວ່າທັງຈັກກະວານ. ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລະສີດຸຣວາສາໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃນຈິດໃຈພາຍໃນ.

Verse 19

तप्यमानोपि हि तपः सुचिरं स महातपाः । यदा नाप फलं किंचिच्चुकोप च तदा भृशम्

ແມ່ນແຕ່ມະຫາຕະປະສີນັ້ນໄດ້ບຳເນົາຕະປະຢ່າງຍາວນານ ແຕ່ເມື່ອບໍ່ໄດ້ຜົນໃດໆ ເລີຍ ກໍເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ

Verse 20

धिक्च मां तापसं दुष्टं धिक्च मे दुश्चरं तपः । धिक्च क्षेत्रमिदं शंभोः सर्वेषां च प्रतारकम्

ອັບອາຍແກ່ຂ້າ—ຕະປະສີຜູ້ຊົ່ວນີ້! ອັບອາຍແກ່ຕະປະອັນຫນັກຂອງຂ້າ! ອັບອາຍແກ່ເຂດສັກສິດຂອງຊັມພູນີ້ ທີ່ຄືຈະຫລອກລວງທຸກຄົນ!

Verse 21

यथा न मुक्तिरत्र स्यात्कस्यापि करवै तथा । इति शप्तुं यदोद्युक्तः संजहास तदा शिवः

“ຂໍໃຫ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບໂມກສະ!”—ເມື່ອລາວກຳລັງຈະເວົ້າຄຳສາບແຊ່ງດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະກໍຫົວເຮາະດັງຂຶ້ນ

Verse 22

तत्र लिंगमभूदेकं ख्यातं प्रहसितेश्वरम् । तल्लिंगदर्शनात्पुंसामानंदः स्यात्पदेपदे

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີລິງຄະອັນດຽວປາກົດຂຶ້ນ ມີນາມລືຊາວ່າ “ພຣະປຣະຫາສິເຕສະວະຣະ”. ເພີ່ງແຕ່ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ຜູ້ຄົນກໍໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິອານັນທະໃນທຸກກ້າວຍ່າງ.

Verse 23

उवाच विस्मयाविष्टो मनस्येव महेशिता । ईदृशेभ्यस्तपस्विभ्यो नमोस्त्विति पुनःपुनः

ດ້ວຍຄວາມພິສົມພິສັດໃນຄວາມອັດສະຈັນ ລາວໄດ້ເວົ້າ ດັ່ງກັບຄິດໃນໃຈເຖິງອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະວ່າ: “ນະໂມ ນະໂມ ອີກແລ້ວອີກ ແດ່ຕະປະສະວີຜູ້ເປັນພຣະສົງສິດເຊັ່ນນີ້!”

Verse 24

यत्रैव हि तपस्यंति यत्रैव विहिताश्रमाः । लब्धप्रतिष्ठा यत्रैव तत्रैवामर्षिणो द्विजाः

ບ່ອນໃດທີ່ເຂົາເຈົ້າປະພຶດຕະປະສະຍາ ບ່ອນໃດທີ່ອາສຣົມຖືກຈັດຕັ້ງ ແລະບ່ອນໃດທີ່ໄດ້ຮັບກຽດຊື່—ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນດວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນກໍກາຍເປັນຜູ້ງ່າຍຂັດໃຈ ແລະຮັບຄວາມຂຸ່ນເຄືອງໄວ.

Verse 25

मनाक्चिंतितमात्रं तु चेल्लभंते न तापसाः । क्रुधा तदैव जीयंते हारिण्या तपसां श्रियः

ຖ້າຕະປະສະວີບໍ່ໄດ້ຮັບແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຄິດເບົາໆເທົ່ານັ້ນ ເມື່ອນັ້ນໂດຍຄວາມໂກດ ສິຣີອັນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເກີດຈາກຕະປະສະຍາຂອງເຂົາເຈົ້າ ຈະຖືກຫຼຸດລົງທັນທີ ແລະຖືກພາໄປ.

Verse 26

तथापि तापसा मान्याः स्वश्रेयोवृद्धिकांक्षिभिः । अक्रोधनाः क्रोधना वा का चिंता हि तपस्विनाम्

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະນາໃຫ້ຄວາມດີງາມຂອງຕົນເພີ່ມພູນ ຄວນເຄົາລົບບູຊາຕະປະສະວີ. ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ໂກດ ຫຼືຜູ້ໂກດງ່າຍ—ຜູ້ແສວງຫາຈະກັງວົນອັນໃດ ເມື່ອພົບພາຕະປະສະວີ?

Verse 27

इति यावन्महेशानो मनस्येव विचिंतयेत् । तावत्तत्क्रोधजो वह्निर्व्यानशे व्योममंडलम्

ໃນຂະນະທີ່ພຣະມະເຫສາຍັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ໃນໃຈດັ່ງນັ້ນ ໄຟທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂກດກໍແຜ່ຂະຫຍາຍ ແລະຄອບຄຸມວົງຟ້າທັງໝົດ

Verse 28

तत्कोधानलधूमोघैर्व्यापितं यन्नभोंगणम् । तद्दधाति नभोद्यापि नीलिमानं महत्तरम्

ຟ້າກວ້າງໃຫຍ່ທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄື້ນຄວັນຈາກໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດນັ້ນ ບັດນີ້ກໍຍັງຮັບເອົາຄວາມຟ້າຄຳທີ່ເລິກແລະກວ້າງຂຶ້ນອີກ।

Verse 29

ततो गणाः परिक्षुब्धाः प्रलयार्णव नीरवत् । आः किमेतत्किमेतद्वै भाषमाणाः परस्परम्

ແລ້ວພວກຄະນາ (gaṇa) ກໍວຸ້ນວາຍດັ່ງນ້ຳມະຫາສະໝຸດໃນຍາມປະລັຍ ຮ້ອງຖາມກັນວ່າ “ອາ! ນີ້ແມ່ນຫຍັງ—ນີ້ແມ່ນຫຍັງແທ້?”

Verse 30

गर्जंतस्तर्जयंतश्च प्रोद्यता युधपाणयः । प्रमथाः परितस्थुस्ते परितो धाम शांभवम्

ພວກປຣະມະຖະ (pramatha) ຮ້ອງຄຳຮາມແລະຂົ່ມຂູ່ ຊູອາວຸດໃນມື ຢືນລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ—ປິດລ້ອມທາມອັນສັກສິດຂອງພຣະສັມພູ (Śaṃbhu)

Verse 31

को यमः कोथवा कालः को मृत्युः कस्तथांतकः । को वा विधाता के लेखाः कुद्धेष्वस्मासु कः परः

“ຍະມະ (Yama) ແມ່ນໃຜ? ກາລະ (Kāla) ແມ່ນໃຜ? ຄວາມຕາຍແມ່ນໃຜ ແລະ ອັນຕະກະ (Antaka) ຜູ້ປິດສຸດທ້າຍແມ່ນໃຜ? ວິທາຕາ (Vidhātā) ຜູ້ກຳນົດແມ່ນໃຜ ແລະ ລາຍລັກຊະຕາແມ່ນຫຍັງ—ເມື່ອພວກເຮົາໂກດ ໃຜຈະຢືນຢູ່ເທິງພວກເຮົາໄດ້?”

Verse 32

अग्निं पिबामो जलवच्चूर्णीकुर्मोखिलान्गिरीन् । सप्तापि चार्णवांस्तूर्णं करवाम मरुस्थलीम्

“ພວກເຮົາສາມາດດື່ມໄຟເຫມືອນດື່ມນ້ຳ; ພວກເຮົາສາມາດບົດພູເຂົາທັງຫມົດໃຫ້ເປັນຝຸ່ນ; ແລະພວກເຮົາສາມາດເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດກາຍເປັນດິນທະເລຊາຍໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ”

Verse 33

पातालं चानयामोर्ध्वमधो दध्मोथवा दिवम् । एकमेव हि वा ग्रासं गगनं करवामहे

ພວກເຮົາສາມາດດຶງປາຕາລາຂຶ້ນເທິງ ຫຼືກົດສະຫວັນໃຫ້ລົງລຸ່ມ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຟ້າກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ເປັນຄຳດຽວແລ້ວກືນໄດ້.

Verse 34

ब्रह्मांडभांडमथवा स्फोटयामः क्षणेन हि । आस्फालयामो वान्योन्यं कालं मृत्युं च तालवत्

ຫຼືພວກເຮົາຈະທຸບແຕກພາຊະນະແຫ່ງຈັກກະວານໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ; ແລະຈະຕີປັດທັງກາລແລະມະຕະພາບ ເຫມືອນປັດດ້ວຍພັດໃບຕານ.

Verse 35

ग्रसामो वाथ भुवनं मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम् । यत्र मुक्ता भवंत्येव मृतमात्रेण जंतवः

ພວກເຮົາສາມາດກືນໂລກທັງຫຼາຍໄດ້—ແຕ່ຈະເວັ້ນນະຄອນວາຣານະສີໄວ້; ເພາະທີ່ນັ້ນສັດທັງຫຼາຍບັນລຸໂມກສະໄດ້ໂດຍຄວາມຕາຍພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 36

कुतोऽयं धूमसंभारो ज्वालावल्यः कुतस्त्वमूः । को वा मृत्युंजयं रुद्रं नो विद्यान्मदमोहितः

ກອງຄວັນນີ້ມາຈາກໃສ ແລະພວງໄຟລຸກໂຊນເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກໃສ? ຜູ້ໃດຈະເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສແລະໂມຫະ ຈົນບໍ່ຮູ້ຈັກຣຸທຣະ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ?

Verse 37

इति पारिषदाः शंभोर्महाभय भयप्रदाः जल्पंतः कल्पयामासुः प्राकारं गगनस्पृशम्

ດັ່ງນັ້ນ ບໍລິວານຂອງສັມພູໄດ້ກ່າວ—ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນອັນໃຫຍ່—ແລະຂະນະທີ່ຈົ່ມຈໍ້ກັນໄປມາ ພວກເຂົາໄດ້ຄິດສ້າງກຳແພງປ້ອມທີ່ສູງຈົນແຕະຟ້າ.

Verse 38

शकलीकृत्य बहुशः शिलावत्प्रलयानलम् । नंदी च नंदिषेणश्च सोमनंदी महोदरः

ພວກເຂົາໄດ້ທຸບທຳລາຍໄຟແຫ່ງປຣະລະຍະຊ້ຳໆ ດັ່ງກັບເປັນຫີນທົ່ວໄປ. ຍັງມີ ນັນດີ, ນັນດິເສນ, ໂສມນັນດີ ແລະ ມະໂຫດະຣະ—ຜູ້ນຳຜູ້ກ້າແຂງໃນຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 39

महाहनुर्महाग्रीवो महाकालो जितांतकः । मृत्युप्रकंपनो भीमो घंटाकर्णो महाबलः

ມະຫາຫນຸ, ມະຫາກຣີວ, ມະຫາກາລ ແລະ ຈິຕານຕະກ; ມຣິຕຍຸປຣະກຳປະນ, ພີມ, ຆັນຏາກັນ ແລະ ມະຫາບະລ—ຄະນະ (gaṇa) ອັນນ່າຢ້ານເຫຼົ່ານີ້ຢືນເປັນຜູ້ພິທັກອັນນ່າສະພຶງຂອງພຣະສິວະ.

Verse 40

क्षोभणो द्रावणो जृंभी पचास्यः पंचलोचनः । द्विशिरास्त्रिशिराः सोमः पंचहस्तो दशाननः

ຍັງມີ ກະໂສພະນ, ດຣາວະນ ແລະ ຈຣຶມພີ; ປະຈາສະຍະ ແລະ ປັນຈະໂລຈະນ; ດວິສິຣາສ ແລະ ຕຣິສິຣາສ; ໂສມ; ປັນຈະຫັດສະ ແລະ ທະສານະນ—ຄະນະ (gaṇa) ຜູ້ມີຮູບອັນພິສົດ ຄວນໃຫ້ໂລກທັງປວງຕື່ນຕະລຶງ.

Verse 41

चंडो भृंगिरिटिस्तुंडी प्रचंडस्तांडवप्रियः । पिचिंडिलः स्थूलशिराः स्थूलकेशो गभस्तिमान्

ຈັນຑະ, ພຣຶງຄິຣິຕິ, ຕຸນຑີ ແລະ ປຣະຈັນຑະ—ຜູ້ຮັກທ່າຟ້ອນທານຑະວະ; ຍັງມີ ພິຈິນຑິລະ, ສະຖູລະສິຣາ, ສະຖູລະເກສະ ແລະ ຄະພັດສະຕິມານ—ຄະນະ (gaṇa) ເຫຼົ່ານີ້ລຸກໂຊດດ້ວຍພະລັງອັນດຸຮ້າຍ.

Verse 42

क्षेमकः क्षेमधन्वा च वीरभद्रो रणप्रियः । चंडपाणिः शूलपाणिः पाशपाणिः करोदरः

ເກສະມະກ ແລະ ເກສະມະທັນວາ; ວີຣະພັດຣະຜູ້ຍິນດີໃນສົງຄາມ; ຈັນຑະປານິ, ສູລະປານິ, ປາສະປານິ ແລະ ກະໂຣດະຣະ—ຄະນະ (gaṇa) ຜູ້ຖືອາວຸດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ.

Verse 43

दीर्घग्रीवोथ पिंगाक्षः पिंगलः पिंगमूर्धजः । बहुनेत्रो लंबकर्णः खर्वः पर्वतविग्रहः

ຕໍ່ມາມີ ດີຣຄະກຣີວ, ປິງກາກສະ, ປິງກະລະ ແລະ ປິງກະມູຣທະຊະ; ພະຫຸເນດຣະ, ລຳບະກັນນະ, ຄັຣວະ ແລະ ປະຣະວະຕະວິກຣະຫະ—ເປັນຄະນະຜູ້ມີລັກສະນະພິສົດ ແລະ ອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 44

गोकर्णो गजकर्णश्च कोकिलाख्यो गजाननः । अहं वै नैगमेयश्च विकटास्योट्टहासकः

ໂກກັນນະ ແລະ ຄະຊະກັນນະ, ໂກກິລາຂະຍະ ແລະ ຄະຊານະນະ; ແລະ ຂ້າເອງ—ໄນຄະເມຍະ—ພ້ອມດ້ວຍ ວິກະຕາສະຍະ ແລະ ໂອັດຖະຫາສະກະ: ດັ່ງນີ້ແມ່ນນາມຂອງຄະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 45

सीरपाणिः शिवारावो वैणिको वेणुवादनः । दुराधर्षो दुःसहश्च गर्जनो रिपुतर्जनः

ສີຣະປານິ, ສິວາຣາວ, ໄວນິກະ ແລະ ເວນຸວາດະນະ; ດຸຣາທັຣສະ ແລະ ດຸຫະສະຫະ; ຄັຣຊະນະ ແລະ ຣິປຸຕັຣຊະນະ—ເປັນຄະນະຜູ້ທີ່ທັງສຽງແລະພະລັງບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້।

Verse 46

इत्यादयो गणेशानाः शतकोटि दुरासदाः । काश्यां निवारयामासुरपि प्राभंजनीं गतिम्

ດັ່ງນີ້ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ແມ່ນຈອມຄະນະ—ນັບຮ້ອຍໂກຕິ ເຂົ້າເຖິງຍາກ—ໃນກາສີ; ພວກເຂົາຍັງຂັດຂວາງໄດ້ແມ່ນແຕ່ການພຸ່ງບຸກອັນໄວດຸດພາຍຸ ໃຫ້ຢຸດການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນ।

Verse 47

क्षुब्धेषु तेषु वीरेषु चकंपे भुवनत्रयम् । दुर्वाससश्च कोपाग्नि ज्वालाभिर्व्याकुलीकृतम्

ເມື່ອວີຣະທັງຫຼາຍນັ້ນກະເພື່ອນດ້ວຍໂທສະ ໄຕຣໂລກກໍສັ່ນສະເທືອນ। ແລະ ໄຟແຫ່ງຄວາມພິໂຣດຂອງ ດຸຣວາສະ ພ້ອມລິ້ນໄຟ ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງວຸ່ນວາຍ।

Verse 48

तदा विविशतुः काश्यां सूर्याचंद्रमसावपि । न गणैरकृतानुज्ञौ तत्तेजः शमितप्रभौ

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດ ແລະ ພຣະຈັນທຣາ ກໍເຂົ້າສູ່ກາສີ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພວກຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ ຄວາມສະຫວ່າງຂອງທ່ານທັງສອງຈຶ່ງຖືກຫຼຸດລົງ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງກໍສົງົບລົງ។

Verse 49

निवार्य प्रमथानीकमतिक्षुब्धमुमाधवः । मदंश एव हि मुनीरानसूये य एष वै

ເມື່ອຊົງຫ້າມກອງພຣະມະຖະ (pramatha) ທີ່ກຳລັງຮຸນແຮງຢ່າງຫນັກ ພຣະສະວາມີແຫ່ງພຣະອຸມາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ມຸນີຜູ້ນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງຂອງເຮົາເອງ.”

Verse 50

अथो दुर्वाससे लिंगादाविरासीत्कृपानिधिः । महातेजोमयः शंभुर्मुनिशापात्पुरीमवन्

ຕໍ່ມາ ເພື່ອດຸຣວາສະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງກະຣຸນາໄດ້ປາກົດອອກຈາກລິງຄະ. ພຣະສັມພູຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຕະເຈົາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ປົກປ້ອງນະຄອນໃຫ້ພົ້ນຈາກຄຳສາບຂອງມຸນີ.

Verse 51

माभूच्छापो मुनेः काश्यां निर्वाणप्रतिबंधकः । इत्यनुक्रोशतो देवस्तस्य प्रत्यक्षतां गतः

“ຂໍຢ່າໃຫ້ຄຳສາບຂອງມຸນີໃນກາສີ ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການຫຼຸດພົ້ນ (ນິຣວານ).” ດ້ວຍຄວາມເມດຕານັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດພຣະອົງຕໍ່ໜ້າເຂົາໂດຍກົງ.

Verse 52

उवाच च प्रसन्नोस्मि महाक्रोधन तापस । वरयस्व वरः कस्ते मया देयो विशंकितः

ແລະພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ໂອ ຕະປະສີຜູ້ມີໂທສະອັນໃຫຍ່. ຈົ່ງເລືອກພອນ—ເຈົ້າປາດຖະນາໃຫ້ເຮົາປະທານພອນໃດ? ຢ່າລັງເລ.”

Verse 53

ततो विलज्जितोगस्त्य शापोद्यतकरो मुनिः । अपराद्धं बहु मया क्रोधांधेनेति दुर्धिया

ແລ້ວພຣະມຸນີ—ຍົກມືຂຶ້ນເພື່ອຈະສາບ—ກໍອາຍອັບອາຍ, ໂອ ອະກັສຕະຍະ, ແລະສາລະພາບວ່າ: “ຖືກໂທສະບັງຕາ ແລະປັນຍາຊົ່ວ ຂ້າໄດ້ລ່ວງເກີນຢ່າງໃຫຍ່”

Verse 54

उवाच चेति बहुशो धिङ्मां क्रोधवशंगतम् । त्रैलोक्याभयदां काशीं शप्तुमुद्यतचेतसम्

ແລະທ່ານກ່າວຊ້ຳໆວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຄວາມອັບອາຍຕົກແກ່ຂ້າ, ຜູ້ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດໂທສະ! ໃຈຂ້າຍັງລຸກຂຶ້ນຈະສາບ ກາຊີ ຜູ້ໃຫ້ອະພັຍແກ່ສາມໂລກ”

Verse 55

दुःखार्णव निमग्नानां यातायातेति खेदिनाम् । कर्मपाशितकंठानां काश्येका मुक्तिसाधनम्

ສຳລັບຜູ້ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງທຸກຂ໌, ເມື່ອຍລ້າຈາກວົງຈອນມາໄປບໍ່ສິ້ນສຸດ, ແລະຖືກບ່ວງກຳຮັດຄໍ—ກາຊີເທົ່ານັ້ນແມ່ນທາງໄປສູ່ມົກສະ

Verse 56

सर्वेषां जंतुजातानां जनन्येकैक्काशिका । महामृतस्तन्यदात्री नेत्री च परमं पदम्

ສຳລັບສັດມີຊີວິດທຸກຈຳພວກ ກາຊິກາເທົ່ານັ້ນແມ່ນແມ່ຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ; ນາງໃຫ້ນ້ຳນົມແຫ່ງມະຫາອະມຣິຕ ແລະນຳໄປສູ່ປະຣະມະປະດ

Verse 57

जनन्या सह नो काशी लभेदुपमितिं क्वचित् । धारयेज्जननी गर्भे काशी गर्भाद्विमोचयेत्

ກາຊີບໍ່ອາດຖືກປຽບທຽບໄດ້ແມ່ນແຕ່ກັບແມ່ຂອງຕົນ. ແມ່ອຸ້ມລູກໃນຄັນ, ແຕ່ກາຊີປົດປ່ອຍສັດຈາກ “ຄັນ” ຄືພັນທະແຫ່ງການເກີດຊ້ຳໆ

Verse 58

एवंभूतां तु यः काशीमन्योपि हि शपिष्यति । तस्यैव शापो भविता न तु काश्याः कथंचन

ກາສີອັນສັກສິດແບບນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມຖ້າສາບແຊ່ງ ຄຳສາບນັ້ນຈະຫວນກັບຕົກໃສ່ຜູ້ສາບເອງ; ກາສີບໍ່ອາດຖືກທຳຮ້າຍໄດ້ໂດຍປະການໃດໆ

Verse 59

इति दुर्वाससो वाक्यं श्रुत्वा देवस्त्रिलोचनः । अतीव तुषितो जातः काशीस्तवन लब्धमुत्

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງທຸຣວາສະ ກໍຊົມຊື່ນປິຕິຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບບົດສັນລະເສີນກາສີ

Verse 60

यः काशीं स्तौति मेधावी यः काशीं हृदि धारयेत् । तेन तप्तं तपस्तीव्रं तेनेष्टं क्रतुकोटिभिः

ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ສັນລະເສີນກາສີ ແລະຜູ້ອຸ້ມກາສີໄວ້ໃນດວງໃຈ—ດ້ວຍການນັ້ນເອງ ປານດັ່ງໄດ້ບຳເພັນຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ ແລະປານດັ່ງໄດ້ຖວາຍຍັດຍານັບໂກດິ

Verse 61

जिह्वाग्रे वर्तते यस्य काशीत्यक्षरयुग्मकम् । न तस्य गर्भवासः स्यात्क्वचिदेव सुमेधसः

ສຳລັບຜູ້ມີປັນຍາດີ ຜູ້ທີ່ປາຍລີ້ນມີຄຳສອງພະຍາງ “ກາສີ” ສະຖິດຢູ່ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີການຢູ່ໃນຄັນອີກເລີຍ ບໍ່ວ່າເມື່ອໃດ

Verse 62

यो मंत्रं जपति प्रातः काशी वर्णद्वयात्मकम् । स तु लोकद्वयं जित्वा लोकातीतं व्रजेत्पदम्

ຜູ້ໃດໃນຍາມອາລຸນ ສວດມັນຕຣາ “ກາຊີ” ອັນປະກອບດ້ວຍອັກສອນສອງຕົວ ຜູ້ນັ້ນຈະຊະນະສອງໂລກ ແລະເຂົ້າສູ່ສະຖານະທີ່ເກີນກວ່າໂລກທັງປວງ।

Verse 63

आनुसूयेय ते ज्ञानं काशीस्तवन पुण्यतः । यथेदानीं समुत्पन्नं तथा न तपसः पुरा

ໂອ ບຸດແຫ່ງອະນະສູຍາ, ດ້ວຍບຸນກຸສົນແຫ່ງການສັນລະເສີນກາຊີ ປັນຍາອັນນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າດັ່ງທີ່ບັດນີ້ປາກົດ—ກ່ອນນີ້ບໍ່ເຄີຍເກີດຈາກຕະປະສະຍາລ້ວນໆເລີຍ।

Verse 64

मुने न मे प्रियस्तद्वद्दीक्षितो मम पूजकः । यादृक्प्रियतरः सत्यं काशीस्तवन लालसः

ໂອ ມຸນີ, ສໍາລັບເຮົາ ທັງຜູ້ຮັບດິກສາ ແລະຜູ້ບູຊາເຮົາ ກໍບໍ່ເປັນທີ່ຮັກເທົ່າ—ແທ້ຈິງ—ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະສັນລະເສີນກາຊີ।

Verse 65

तादृक्तुष्टिर्न मे दानैस्तादृक्तुष्टिर्न मे मखैः । न तुष्टिस्तपसा तादृग्यादृशी काशिसंस्तवैः

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານ ເຮົາຈຶ່ງພໍໃຈເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍັດຍາ (ມະຂະ) ເຮົາຈຶ່ງພໍໃຈເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຕະປະສະຍາ—ເທົ່າກັບຄວາມປິຕິທີ່ເຮົາໄດ້ຈາກບົດສັນລະເສີນກາຊີ।

Verse 66

आनंदकाननं येन स्तुतमेतत्सुचेतसा । तेनाहं संस्तुतः सम्यक्सर्वैः सूक्तैः श्रुतीरितैः

ໂດຍຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ສັນລະເສີນ «ອານັນທະການະນະ» ນີ້ ເຮົາເອງກໍຖືກສັນລະເສີນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍບົດສຸກຕະອັນງາມທັງປວງ ທີ່ວິດາໄດ້ປະກາດໄວ້।

Verse 67

तव कामाः समृद्धाः स्युरानुसूयेय तापस । ज्ञानं ते परमं भावि महामोहविनाशनम्

ໂອ ຕະປະສີ ບຸດແຫ່ງອະນະສູຍາ ຂໍໃຫ້ຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າຈົ່ງສຳເລັດສົມບູນ. ແລະຂໍໃຫ້ປັນຍາສູງສຸດເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ—ປັນຍາທີ່ທຳລາຍມະຫາໂມຫະ

Verse 68

अपरं च वरं ब्रूहि किं दातव्यं तवानघ । त्वादृशा एव मुनयः श्लाघनीया यतः सताम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ ຈົ່ງກ່າວພອນອື່ນອີກເຖີດ—ຄວນປະທານສິ່ງໃດແກ່ທ່ານ? ເພາະມຸນີເຊັ່ນທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນໃນຫມູ່ສັດບຸລຸດ.

Verse 69

यस्यास्त्वेव हि सामर्थ्यं तपसः क्रुद्ध्यतीहसः । कुपितोप्यसमर्थस्तु किं कर्ता क्षीणवृत्तिवत्

ຜູ້ໃດມີພະລັງແຫ່ງຕະປະຢ່າງແທ້ ແມ່ນແຕ່ຄວາມໂກດກໍຍັງໃຫ້ຜົນໄດ້; ແຕ່ຜູ້ທີ່ໂກດແລ້ວບໍ່ມີກຳລັງ ຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ ເຫມືອນຊີວິດທີ່ຊອດຊ້ຳລົງ.

Verse 70

इति श्रुत्वा परिष्टुत्य दुर्वासाः कृत्तिवाससम् । वरं च प्रार्थयामास परिहृष्ट तनूरुहः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ດຸຣວາສາໄດ້ສັນລະເສີນກຣິຕຕິວາສະ (ພຣະສິວະ) ທຸກທິດ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຈົນຂົນລຸກ ຈຶ່ງຂໍພອນໜຶ່ງປະການ.

Verse 71

दुर्वासा उवाच । देवदेव जगन्नाथ करुणाकर शंकर । महापराधविध्वंसिन्नंधकारे स्मरांतक

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເຫນືອເທວະ ຈະກັນນາຖ ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ຳແຫ່ງກະລຸນາ ຊັງກະຣະ! ຜູ້ທຳລາຍອາຊະຍາໃຫຍ່ ຜູ້ປະຫານອັນທະກາຣ ແລະຜູ້ເປັນອັນຕະກະແຫ່ງສະມະຣ (ກາມ)!”

Verse 72

मृत्युंजयोग्रभूतेश मृडानीश त्रिलोचन । यदि प्रसन्नो मे नाथ यदि देयो वरो मम

ໂອ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ, ໂອ ອຸກຣະພູເຕຊະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດພູດ, ໂອ ມຣິດານີອີຊະ ຕຣິໂລຈະນະ! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະອົງ ໂອ ນາຖ ແລະຖ້າພອນຂອງຂ້າພະອົງຄວນໄດ້ຮັບ…

Verse 73

तदिदं कामदं नाम लिगमस्त्विह धूर्जटे । इदं च पल्वलं मेत्र कामकुंडाख्यमस्तु वै

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທູຣຈະຕິ ຂໍໃຫ້ລິງຄະນີ້ໃນທີ່ນີ້ມີນາມວ່າ ‘ກາມະດະ’ ຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ແລະ ໂອ ມິດ ຂໍໃຫ້ສະນ້ຳນີ້ໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ກາມະກຸນຑະ’ ແທ້ໆ.

Verse 74

देवदेव उवाच । एवमस्तु महातेजो मुने परमकोपन । यत्त्वया स्थापितं लिंगं दुर्वासेश्वरसंज्ञितम्

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຕັດວ່າ: “ຈົ່ງເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ມີລັດສະໝີຍິ່ງ ໂອ ຜູ້ດຸດັນດ້ວຍໂທສະ. ລິງຄະທີ່ເຈົ້າສະຖາປະນາໄວ້ ຈະມີນາມວ່າ ‘ທຸຣວາເສສະວະຣ’.”

Verse 75

तदेव कामकृन्नृणां कामेश्वरमिहास्त्विति । यः प्रदोषे त्रयोदश्यां शनिवासरसंयुजि

ຂໍໃຫ້ລິງຄະອົງນັ້ນໃນທີ່ນີ້ເປັນ ‘ກາເມສະວະຣ’ ຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາຂອງມະນຸດ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ—ໃນເວລາປຣະໂດສະ ໃນວັນຕຣະໂຢທະສີ ເມື່ອກົງກັບວັນເສົາ—

Verse 76

संस्नास्यति नरो धीमान्कामकुंडे त्वदास्पदे । त्वत्स्थापितं च कामेशं लिंगं द्रक्ष्यति मानवः

ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ອາບນ້ຳໃນ ‘ກາມະກຸນຑະ’—ອັນເປັນທີ່ສະຖິດອັນສັກສິດຂອງເຈົ້າ—ແລະໄດ້ເຫັນລິງຄະ ‘ກາເມສະ’ ທີ່ເຈົ້າສະຖາປະນາໄວ້—

Verse 77

स वै कामकृताद्दोषाद्यामीं नाप्स्यति यातनाम् । बहवोपि हि पाप्मानो बहुभिर्जन्मभिः कृताः

ແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກກາມະ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ຮັບທຸກທໍລະມານຂອງພະຍົມ. ແມ່ນແຕ່ບາບຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ເຮັດໄວ້ຫຼາຍຊາດ…

Verse 78

कामतीर्थांबु संस्नानाद्यास्यंति विलयं क्षणात् । कामाः समृद्धिमाप्स्यंति कामेश्वर निषेवणात्

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງກາມະຕີຣຖະ ຄວາມທຸກລຳບາກຈະລະລາຍໃນພິບຕາ. ແລະເມື່ອນົບນ້ອມບຳເນົາພະກາເມສະວະຣະ ຄວາມປາຖະໜາແລະເປົ້າໝາຍອັນຮັກຈະເຖິງຄວາມສົມບູນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 79

इति दत्त्वा वराञ्शंभुस्तल्लिंगे लयमाययौ । स्कंद उवाच । तल्लिंगाराधनात्कामाः प्राप्ता दुर्वाससा भृशम्

ເມື່ອປະທານພອນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພະສັມພູ (ພະສິວະ) ກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມຫຼອມລວມໃນລິງຄະນັ້ນເອງ. ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂດຍການບູຊາລິງຄະນັ້ນ ດຸຣວາສະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາຢ່າງຫຼາຍ.”

Verse 80

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन काश्यां कामेश्वरः सदा । पूजनीयः प्रयत्नेन महाकामाभिलाषुकैः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ພະກາເມສະວະຣະໃນກາສີ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເປັນນິດ ໂດຍຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຳເລັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 81

कामकुंडकृतस्नानैर्महापातकशांतये । इदं कामेश्वराख्यानं यः पठिष्यति पुण्यवान् । यः श्रोष्यति च मेधावी तौ निष्पापौ भविष्यतः

ການອາບນ້ຳໃນກາມະກຸນດະ ຊ່ວຍສະງົບລົງແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່. ຜູ້ມີບຸນຜູ້ໃດຈະອ່ານເລື່ອງລາວແຫ່ງພະກາເມສະວະຣະນີ້ ແລະຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ໃດຈະຟັງ—ທັງສອງຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ.

Verse 85

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे दुर्वाससो वरप्रदानं नाम पंचाशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 85 ຊື່ວ່າ “ການປະທານພອນແກ່ດຸຣວາສະ” ໃນອຸຕຕະຣາຣຖະ ແຫ່ງ ກາສີຂັນຑະ ຢູ່ໃນພາກທີ 4 ຂອງ ສີຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ສະໂລກ.