Adhyaya 34

Verse 1

स्कंद उवाच । आकर्णय क्षोणिसुर यथा स्थाणुरचीकरत् । गंगावरणयोः पुण्यात्संभेदात्तीर्थभूमिकाम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະແຫ່ງແຜ່ນດິນ (ໂອ ພຣະຣາຊາ) ຈົ່ງຟັງ—ວ່າ ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ສະຖາປະນາພື້ນດິນຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດ ອັນເກີດຈາກສັງຄົມມົງຄຸນຂອງ ຄົງຄາ ແລະ ວະຣຸນາ ແນວໃດ।

Verse 2

संगमे तत्र निष्णातः संगमेशं समर्च्य च । नरो न जातु जननी गर्भसंगमवाप्नुयात्

ໄດ້ອາບນ້ໍາທີ່ສັງຄົມນັ້ນ ແລະ ບູຊາພຣະສັງຄະເມສະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ມະນຸດຈະບໍ່ໄດ້ພົບ ‘ການສັງຄົມ’ ກັບຄັນມານດາອີກ—ຄືບໍ່ເກີດໃໝ່ອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 3

तत्र पादोदकं तीर्थं यत्र देवेन शार्ङ्गिणा । आदौ पादौ क्षलितौ तु मंदराच्चागतेन यत्

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣະຖະຊື່ ‘ປາໂດດະກະ’ ບ່ອນທີ່ ພຣະສາຣັງກິນ (ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງກະ) ໄດ້ລ້າງພຣະບາດເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ດ້ວຍນ້ໍາທີ່ມາຈາກພູມັນດາຣະ।

Verse 4

विप्णुपादोदके तीर्थे वारिकार्यं करोति यः । व्यतीपातेन नियतं भूयः सांसारिकी गतिः

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີຖວາຍນ້ຳ (ຕັຣປະນະ) ທີ່ຕີຣຖະປາໂທດະກະ ອັນເປັນນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ຖ້າເຮັດໃນເວລາວະຍະຕີປາຕະອັນອັບມົງຄົນ ຈະຕ້ອງກັບໄປຕົກໃນວົງຈອນສັງສານອີກແນ່ນອນ।

Verse 5

कृतपादोदक स्नानः कृतकेशवपूजनः । वीतसंसारवसतिः काश्यामासीन्नरोत्तमः

ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳປາໂທດະກະ ແລະ ບູຊາພຣະເກສະວະແລ້ວ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ກາສີ ໂດຍພົ້ນຈາກການຢູ່ໃນສັງສານ।

Verse 6

काश्यां सा भूमिरुद्दिष्टा श्वेतद्वीप इति द्विजैः । तत्र पुण्यार्जनं कृत्वा श्वेतद्वीपाधिपो भवेत्

ໃນກາສີ ດິນແດນສ່ວນນັ້ນບັນດາທະວິຊະເອີ້ນວ່າ “ເສວຕະທະວີປ” ເມື່ອສັ່ງສົມບຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງເສວຕະທະວີປ।

Verse 7

ततः पादोदकात्तीर्थात्तीर्थं क्षीराब्धिसंज्ञकम् । तत्रार्जित महापुण्यो वसेत्क्षीराब्धिरोधसि

ຕໍ່ຈາກຕີຣຖະປາໂທດະກະ ຍັງມີຕີຣຖະອີກແຫ່ງໜຶ່ງຊື່ “ກສີຣາບທິ” (ມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ) ຜູ້ໃດໄດ້ມະຫາບຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະພັກອາໄສຢູ່ຊາຍຝັ່ງກສີຣາບທິ।

Verse 8

क्षीरोदाद्दक्षिणेभागे तीर्थं शंखाख्यनुत्तमम् । तत्र स्नातो भवेन्नूनं नाशंखादिनिधेः पतिः

ທາງທິດໃຕ້ຂອງກສີໂຣດະ ມີຕີຣຖະອັນຍອດຢ້ຽມຊື່ “ສັງຂະ” ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຂຸມຊັບ ເຊັ່ນ ຫອຍສັງຂະ ແລະ ຊັບສົມບັດອື່ນໆ ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 9

अर्वाक्च शंखतीर्थाद्वै चक्रतीर्थमनुत्तमम् । संसारचक्रे न पतेत्तत्तीर्थजलमज्जनात्

ໃກ້ຝັ່ງດ້ານນີ້ຂອງ ສັງຂະ-ຕີຣຖະ ມີ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຜູ້ໃດຈົມກາຍໃນນ້ຳສັກສິດຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ຈະບໍ່ຕົກກັບໄປໃນວົງລໍ້ແຫ່ງສັງສາຣະວັດອີກ.

Verse 10

गदातीर्थं तदग्रे तु संसारगदनाशनम् । तत्र श्राद्धादिकरणात्पश्येद्देवं गदाधरम्

ຂ້າງໜ້ານັ້ນມີ ກະດາ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍ ‘ໂລກະພະຍາດ’ ແຫ່ງຊີວິດໂລກີ. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ śrāddha ແລະພິທີອື່ນໆ ຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າອັນທິບ—ກະດາທະຣະ (Gadādhara).

Verse 11

पद्माकृत्पद्मतीर्थं च तदग्रे पितृतृप्तिकृत् । तत्र स्नानादिकरणात्प्राप्नुयादघसंक्षयम्

ຕໍ່ມາແມ່ນ ປັດມະ-ຕີຣຖະ ທີ່ມີຮູບດັ່ງດອກບົວ ແລະໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລະປະກອບພິທີຕາມວິທີກຳນົດຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການຫຼຸດລົງແຫ່ງບາບ.

Verse 12

ततस्तीर्थं महालक्ष्म्या महापुण्यफलप्रदम् । तत्राभ्यर्च्य महालक्ष्मीं निर्वाणकमलां लभेत्

ຕໍ່ມາແມ່ນ ຕີຣຖະແຫ່ງ ມະຫາລັກສະມີ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງບຸນອັນໃຫຍ່. ຜູ້ໃດບູຊາມະຫາລັກສະມີຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບດອກບົວແຫ່ງນິຣວານ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 13

ततो गारुत्मतं तीर्थं संसारगरनाशनम् । कृतोदकक्रियस्तत्र वैकुंठे वसतिं लभेत्

ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນ ກາຣຸດມະຕະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍພິດແຫ່ງສັງສາຣະວັດ. ຜູ້ໃດປະກອບ ອຸດະກະ-ກຣິຍາ (ພິທີນ້ຳ) ຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບທີ່ພັກພິງໃນ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha).

Verse 14

पंचतीर्थ्यां नरः स्नात्वा न देहं पांचभौतिकम् । गृह्णाति जातुचित्काश्यां पंचास्योवाथ जायते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບຸນໃນປັນຈະຕີຣຖີ ຜູ້ນັ້ນໃນກາສີຈະບໍ່ກັບໄປຮັບກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າອີກ; ແຕ່ຈະເປັນ “ຫ້າໜ້າ” ດ້ວຍຮູບທິບ.

Verse 15

प्रह्लादतीर्थं तद्याम्ये महाभक्तिफलप्रदम् । तत्र वै स्नानमात्रेण विष्णोः प्रियतरो भवेत्

ທາງທິດໃຕ້ມີ ປຣະຫລາດ-ຕີຣຖະ ຜູ້ໃຫ້ຜົນແຫ່ງພັກຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເພີຍແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ກໍເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 16

अंबरीषं ततस्तीर्थं महापातकनाशनम् । तत्र वै शुभकर्माणो जना नो गर्भभाजनम्

ຕໍ່ມາແມ່ນ ອັມບະຣີສະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປະພຶດກຸສົນຈະບໍ່ກັບໄປເປັນຜູ້ຮັບຄັນອີກ (ບໍ່ເກີດໃໝ່).

Verse 17

आदित्यकेशवं नाम तदग्रे तीर्थमुत्तमम् । कृताभिषेकस्तत्रापि लभेत्स्वर्गाभिषेचनम्

ຕໍ່ໄປແມ່ນ ຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ ອາທິດຍະ-ເກສະວະ. ຜູ້ໃດປະກອບອະພິເສກທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບອະພິເສກໃນສະຫວັນ.

Verse 18

दत्तात्रेयस्य तत्रास्ति तीर्थं त्रैलोक्यपावनम् । योगसिद्धिं लभे तत्र स्नानमात्रेण भावतः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ຕີຣຖະຂອງ ດັດຕາເຕຣຍະ ຜູ້ຊຳລະສາມໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ. ດ້ວຍສັດທາຈາກໃຈ ເພີຍແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ບັນລຸໂຍຄະສິດທິ.

Verse 19

ततो नारदतीर्थं च ब्रह्मविद्यैककारणम् । तत्र स्नानेन मुक्तः स्याद्दृष्ट्वा नारदकेशवम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ນາຣະດະ-ຕີຣຖະ ອັນເປັນເຫດເອກຂອງ ພຣະຫມະວິທະຍາ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບຸນທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນນາຣະດະ-ເກສະວະ ຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ.

Verse 20

ततो वामनतीर्थं च विष्णुसान्निध्यहेतुकम् । तत्र श्राद्धविधानेन मुच्यते पितृजादृणात्

ຕໍ່ມາແມ່ນ ວາມະນະ-ຕີຣຖະ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ສານນິທິໃກ້ຊິດພຣະວິສນຸ. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 21

नरनारायणाख्यं हि ततस्तीर्थं शुभप्रदम् । तत्तीर्थमज्जनात्पुंसां गर्भवासः सुदुर्लभः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ຕີຣຖະ ຊື່ ນະຣ-ນາຣາຍະນະ ຜູ້ປະທານຄວາມມົງຄຸນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຄວາມທຸກໃນການຢູ່ໃນຄັນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 22

यज्ञवाराहतीर्थं च ततो दक्षिणतः शुभम् । यत्र स्नातस्य वै पुंसां राजसूयफलं ध्रुवम्

ທາງທິດໃຕ້ຈາກນັ້ນມີ ຍັຊຍະ-ວາຣາຫະ-ຕີຣຖະ ອັນເປັນມົງຄຸນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຜົນບຸນແຫ່ງ ຣາຊະສູຍະ-ຍັຊຍະ ຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ.

Verse 23

विदारनारसिंहाख्यं तीर्थं तत्रास्ति पावनम् । यत्रैकस्नानतो नश्येदघ जन्मशतार्जितम्

ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ຕີຣຖະອັນຊຳລະບາບ ຊື່ ວິດາຣະ-ນາຣະສິງຫະ. ພຽງອາບນ້ຳຄັ້ງດຽວ ບາບທີ່ສະສົມມາຮ້ອຍຊາດຈະສູນໄປ.

Verse 24

गोपीगोविंदतीर्थं च ततो वैष्णवलोकदम् । यस्मिन्स्नातो नरो विद्वान्न विंद्याद्गर्भवेदनम्

ຕໍ່ມາແມ່ນ ຕີຣຖະ “ໂກປີ-ໂກວິນດ” ຜູ້ປະທານໂລກແຫ່ງພຣະວິສນຸ। ຜູ້ຮູ້ທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ ບໍ່ປະສົບທຸກຂ໌ແຫ່ງຄັນທ້ອງ।

Verse 25

लक्ष्मीनृसिंहतीर्थं च गोपीगोविंद दक्षिणे । निर्वाणलक्ष्म्या यत्रत्यो व्रियते तु नरोत्तमः

ທາງໃຕ້ຂອງ ໂກປີ-ໂກວິນດ ຍັງມີ ຕີຣຖະ “ລັກສະມີ-ນຣິສິງຫະ” ອີກດ້ວຍ। ຜູ້ປະເສີດທີ່ລະສັງຂານທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບສິຣີແຫ່ງນິຣວານ ຄືໂມກສະອັນສູງສຸດ।

Verse 26

तद्दक्षिणायां काष्ठायां शेषतीर्थमनुत्तमम् । महापापौघ शेषोपि न तिष्ठेद्यन्निमज्जनात्

ທາງໃຕ້ນັ້ນ ໃນບ່ອນມີໄມ້ ມີຕີຣຖະ “ເສສະ” ອັນສູງສຸດ. ເມື່ອຈົມຕົວອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເສດຫຼືຄວາມຫຼົງເຫຼືອຂອງມະຫາບາບດຸດນ້ຳຖ້ວມ ກໍບໍ່ອາດຄົງຢູ່ໄດ້।

Verse 27

शंखमाधवतीर्थं च तद्याम्यां दिशि चोत्तमम् । तत्तीर्थसेवनान्नृणां कुतः पापभयं महत्

ແລະໃນທິດໃຕ້ ມີຕີຣຖະ “ສັງຂະ-ມາທະວະ” ອັນປະເສີດ. ຜູ້ຄົນທີ່ໄປພຶ່ງພາ ແລະບຳເນີນການບູຊາຮັບໃຊ້ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະມີຄວາມຢ້ານກົວບາບອັນໃຫຍ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 28

ततोपि पावनतरं तीर्थं तत्क्षणसिद्धिदम् । नीलग्रीवाख्यमतुलं तत्स्नायी सर्वदा शुचिः

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຍັງມີຕີຣຖະທີ່ບໍລິສຸດກວ່າ ໃຫ້ສິດທິສຳເລັດໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ. ມັນແມ່ນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຊື່ “ນີລະກຣີວະ”; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍລິສຸດຢູ່ເທື່ອນິດ।

Verse 29

तत्रोद्दालकतीर्थं च सर्वाघौघ विनाशनम् । ददाति महतीमृद्धिं स्नानमात्रेण तन्नृणाम्

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣະຖະ ອຸດາລະກະ ຜູ້ທຳລາຍກະແສບາບອັນແຮງກ້າ. ມະນຸດພຽງແຕ່ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃຫຍ່ ແລະສຸກສະບາຍ

Verse 30

ततः सांख्याख्य तीर्थं च सांख्येश्वर समीपतः । तत्तीर्थसेवनात्पुंसां सांख्ययोगः प्रसीदति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີຕີຣະຖະຊື່ ສາງຂະຍະ ຢູ່ໃກ້ສາງຂະເຍສະວະຣະ. ຜູ້ໃດໄດ້ໄປພຶ່ງພາ ແລະບຳເນົາບໍລິການຕີຣະຖະນັ້ນ ເສັ້ນທາງສາງຂະຍະ-ໂຢກະຈະແຈ້ງຊັດ ແລະເກື້ອກູນ

Verse 31

स्वर्लोकाद्यत्र संलीनः स्वयं देव उमापतिः । अतः स्वर्लीनतीर्थं च स्वर्लीनेश्वर सन्निधौ

ທີ່ນີ້ເຂົາກ່າວວ່າ ພຣະອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ເອງກໍໄດ້ຫຼອມລວມມາຈາກສະວັນ. ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ສະວັນລີນ ຕີຣະຖະ ຢູ່ໃນສະນິດຂອງ ສະວັນລີນເອສະວະຣະ

Verse 32

तत्र स्नानेन दानेन श्रद्धया द्विजभोजनैः । जपहोमार्चनैः पुंसामक्षयं सर्वमेव हि

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດ ການໃຫ້ທານ ການກະທຳດ້ວຍສັດທາ ການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ແລະດ້ວຍ ຈະປະ ໂຫມະ ອາຣະຈະນະ—ທຸກຢ່າງຍ່ອມເປັນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມສູນແກ່ຜູ້ນັ້ນແທ້

Verse 33

महिषासुरतीर्थं च तत्समीपेति पावनम् । यत्र तप्त्वा स दैत्येंद्रो विजिग्ये सकलान्सुरान्

ໃກ້ໆນັ້ນມີ ມະຫິສາສຸຣະ ຕີຣະຖະ ອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ຈອມແຫ່ງດານະວະໄດ້ບຳເນົາຕະປະ ແລ້ວຊະນະເທວະທັງປວງ

Verse 34

तत्तीर्थसेवकोद्यापि नारिभिः परिभूयते । न पातकैर्महद्भिश्च प्रार्थितं च फलं लभेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຕີຣຖະນັ້ນ ຖືກສະຕຣີດູໝິ່ນກໍຕາມ ກໍບໍ່ຖືກມະຫາບາບເປື້ອນເປັນມົນທິນ ແລະຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ອະທິຖານຂໍ।

Verse 35

बाणतीर्थं च तस्यारात्तत्सहस्रभुजप्रदम् । तत्र स्नातो नरो भक्तिं प्राप्नुयाच्छांभवीं स्थिराम्

ໃກ້ໆນັ້ນມີ ບານະຕີຣຖະ ຜູ້ປະທານ ‘ພັນແຂນ’ ໝາຍເຖິງພະລັງແລະຄວາມສາມາດອັນພິເສດ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງແດ່ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ)

Verse 36

गोप्रतारेश्वरं नाम तदग्रे तीर्थमुत्तमम् । अपुत्रोपि तरेद्यत्र स्नातो वैतरणीं सुखम्

ທາງໜ້າມີຕີຣຖະອັນປະເສີດ ຊື່ ໂຄປຣະຕາເຣສະວະຣ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີບຸດ ກໍຂ້າມໄວຕະຣະນີໄດ້ຢ່າງສະດວກ

Verse 37

तीर्थं हिरण्यगर्भाख्यं तद्याम्ये सर्वपापहृत् । तत्र स्नातो हिरण्येन मुच्यते न कदाचन

ທາງທິດໃຕ້ມີຕີຣຖະຊື່ ຫິຣັນຍະຄັຣພະ ຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ; ຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກຜູກມັດອີກເລີຍດ້ວຍ ‘ຄຳ’ ໝາຍເຖິງພັນທະແຫ່ງຊັບສິນແລະຄວາມຍຶດຕິດ

Verse 38

ततः प्रणवतीर्थं च सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । जीवन्मुक्तो भवेत्तत्र स्नानमात्रेण मानवः

ຕໍ່ມາແມ່ນ ປຣະນະວະຕີຣຖະ ອັນເປັນຍອດເຢັ້ນທີ່ສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ; ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍເປັນ ຊີວັນມຸກຕະ ຄືຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ

Verse 39

ततः पिशंगिला तीर्थं दर्शनादपि पापहृत् । मुने ममाधिष्ठानं वै तदगस्तेऽति सिद्धिदम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີຕີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ «ປິຊັງກິລາ»; ແມ່ນແຕ່ເຫັນດ້ວຍຕາກໍລ້າງບາບໄດ້. ໂອ ມຸນີ ອະກັສຕະຍະ, ທີ່ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນສະຖານພຳນັກຂອງເຮົາ ເປັນຜູ້ປະທານສິດທິສູງສຸດ.

Verse 40

स्नात्वा पिशंगिला तीर्थे दत्त्वा दानं च किंचन । किं शोचति कृतात्पापादन्यत्रापि मृतो यदि

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະປິຊັງກິລາ ແລະໄດ້ໃຫ້ທານເລັກນ້ອຍແລ້ວ ຄົນຈະໂສກເສົ້າເພາະບາບທີ່ເຄີຍເຮັດໄປເພື່ອຫຍັງ—ແມ່ນແຕ່ຈະຕາຍຢູ່ບ່ອນອື່ນກໍຕາມ?

Verse 41

यो वै पिशंगिला तीर्थे स्नात्वा मामर्चयिष्यति । भविष्यति स मे मित्त्रं मित्रतेजः समप्रभम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະປິຊັງກິລາ ແລະບູຊານະມັດສະການເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນມິດຂອງເຮົາ—ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັນກັບຕະຫຼອດແຫ່ງມິດຕະພາບ.

Verse 42

ततस्त्रैविष्टपीदृष्टि निर्मलीकृत पुष्कलम् । तीर्थं पिलिपिलाख्यं वै मनोमलविनाशनम्

ຕໍ່ມາມີຕີຣຖະອຸດົມຊື່ «ປິລິປິລາ» ອັນຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການເຫັນເທວະແຫ່ງສະຫວັນ; ມັນທຳລາຍມົນທິນໃນໃຈ.

Verse 43

तत्र श्राद्धादिकरणाद्दीनानाथ प्रतर्पणात् । महतीं श्रियमाप्नोति मानवोतीव निश्चलाम्

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍການປະກອບພິທີສຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆ ພ້ອມທັງໃຫ້ຄົນທຸກຍາກແລະຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໄດ້ອິ່ມໃຈ ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບສິຣີອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ໝັ້ນຄົງ ແລະຍືນຍາວ.

Verse 44

ततो नागेश्वरं तीर्थं महाघपरिशोधनम् । तत्तीर्थमज्जनादेव भवेत्सर्वाघसंक्षयः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນຕີຣຖະນາເຄສະວະ ຜູ້ຊໍາລະບາບໃຫຍ່. ເພີຍແຕ່ລົງອາບໃນນ້ໍາສັກສິດນັ້ນ ບາບທັງປວງຍ່ອມສິ້ນໄປ.

Verse 45

तद्दक्षिणे महापुण्यं कर्णादित्याख्यमुत्तमम् । तीर्थं यत्राप्लुतो मर्त्यो भास्करीं श्रियमावहेत्

ທາງໃຕ້ຂອງນັ້ນມີຕີຣຖະອັນປະເສີດ ເປັນບຸນຍິ່ງ ຊື່ວ່າ “ກັນນາອາທິຕະຍະ”. ຜູ້ໃດອາບຢູ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບລັດສະຫມີແຫ່ງສຸຣິຍະ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 46

ततो भैरवतीर्थं च महाघौघक्षयप्रदम् । चतुरर्थोदयकरं सर्वविघ्ननिवारणम्

ຕໍ່ມາແມ່ນຕີຣຖະໄພຣະວະ ຜູ້ທໍາລາຍກະແສບາບໃຫຍ່ໃຫ້ສິ້ນ. ມັນເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເຈີຣິນແຫ່ງເປົ້າໝາຍຊີວິດສີ່ປະການ ແລະຂັບໄລ່ອຸປະສັກທັງປວງ.

Verse 47

भौमाष्टम्यां तत्र नरः स्नात्वा संतर्पयेत्पितॄन् । दृष्ट्वा च भैरवं कालं कलिं कालं च संजयेत्

ໃນວັນພາວມະອັດຖະມີ ຄົນພຶງອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນ ແລະຖວາຍບູຊາໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ. ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນໄພຣະວະ—ຜູ້ເປັນກາລະເອງ—ຍ່ອມຊະນະກາລິ ແລະຊະນະກາລະດ້ວຍ.

Verse 48

तीर्थं खर्वनृसिंहाख्यं तीर्थाद्भरवतः पुरः । तत्र स्नातस्य वै पुंसः कुतोघजनितं भयम्

ຕໍ່ໜ້າຕີຣຖະຂອງໄພຣະວະ ມີຕີຣຖະຊື່ “ຄັຣວະ-ນຣິສິງຫະ”. ຜູ້ຊາຍທີ່ອາບຢູ່ນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກບາບຈະຍັງເຫຼືອໄດ້ແນວໃດ?

Verse 49

मृकंडस्य मुनेस्तीर्थं तद्याम्यामतिनिर्मलम । तत्र स्नानेन मर्त्यानां नापायमरणं क्वचित्

ທາງທິດໃຕ້ມີຕີຣະຖະຂອງມຸນີ ມຣິກັນຑະ ອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ປະສົບຄວາມຕາຍອັນອັບມົງຄົນ ຫຼືເກີດໄພພິບັດເລີຍ.

Verse 50

ततः पंचनदाख्यं वै सर्वतीर्थनिषेवितम् । तीर्थं यत्र नरः स्नात्वा न संसारी पुनर्भवेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນຕີຣະຖະຊື່ ປັນຈະນະດາ ອັນທີ່ຕີຣະຖະທັງປວງມາພຶ່ງພາ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ກັບໄປຕິດພັນກັບສັງສາຣະອີກ.

Verse 51

ब्रह्मांडोदरवर्तीनि यानि तीर्थानि सर्वतः । ऊर्जे यत्र समायांति स्वाघौघ परिनुत्तये

ຕີຣະຖະທັງຫມົດທີ່ມີຢູ່ທົ່ວອານາເຂດແຫ່ງພຣະພຣົມມະອັນດະ ລ້ວນມາຊຸມນຸມທີ່ນັ້ນໃນເດືອນ ອູຣຊະ ເພື່ອຂັບໄລ່ກອງບາບທີ່ສະສົມຂອງຕົນ.

Verse 52

सर्वदा यत्र सर्वाणि दशम्यादिदिनत्रयम् । तिष्ठंति तीर्थवर्याणि निजनैर्मल्यहेतवे

ທີ່ນັ້ນ ຕີຣະຖະອັນປະເສີດທັງຫຼາຍສະຖິດຢູ່ເສມອ ເປັນເວລາສາມວັນ ເລີ່ມແຕ່ວັນທະສະມີ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງຕົນເອງ.

Verse 53

भूरिशः सर्वतीर्थानि मध्य काशि पदेपदे । परं पांचनदः कैश्चिन्महिमानापि कुत्रचित्

ໃນກາງເມືອງກາສີ ທຸກຍ່າງກ້າວມີຕີຣະຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ. ແຕ່ປັນຈະນະດາເປັນສູງສຸດ—ບາງທ່ານກ່າວວ່າ ມະຫິມາຂອງມັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 54

अप्येकं कार्तिकस्याहस्तत्र वै सफलीकृतम् । जपहोमार्चनादानैः कृतकृत्यास्त एव हि

ແມ່ນແຕ່ວັນດຽວໃນເດືອນກາຣຕິກະ ທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍເປັນວັນມີຜົນແທ້. ດ້ວຍການຈະປະ, ໂຫມະ, ການບູຊາ ແລະ ການໃຫ້ທານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດໜ້າທີ່ແລະເປົ້າໝາຍໂດຍແທ້

Verse 55

सर्वाण्यपि च तीर्थानि युगपत्तुलितान्यपि । नाधिजन्मुः पंचनद्याः कलाया अपि तुल्यताम्

ແມ່ນແຕ່ນຳຕີຣຖະທັງປວງມາຊັ່ງພ້ອມກັນໃນຄາວດຽວ ກໍບໍ່ອາດເທົ່າກັບແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນນ້ອຍໆຂອງບຸນແລະມະຫິມາຂອງປັນຈະນະດາ

Verse 56

स्नात्वा पांचनदे तीर्थे दृष्ट्वा वै बिंदुमाधवम् । न जातु जायते धीमाञ्जननी जठराजिरे

ເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ຕີຣຖະປັນຈະນະດາ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະບິນດຸມາທະວະ ຜູ້ມີປັນຍາຈະບໍ່ເກີດອີກໃນຄັນມານດາ—ເຮືອນຈຳແຫ່ງທ້ອງ

Verse 57

ततो ज्ञानहदं तीर्थं जडानामपि जाड्यहृत् । तत्र स्नातो नरो जातु ज्ञानभ्रंशं न चाप्नुयात्

ຕໍ່ມາມີຕີຣຖະຊື່ ‘ຍານະຫະດະ’ ທີ່ກຳຈັດຄວາມທຶບທື່ນແມ່ນແຕ່ຂອງຄົນທຶບໄດ້ ຜູ້ໃດອາບທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ເສື່ອມຈາກປັນຍາອີກເລີຍ

Verse 58

तत्र ज्ञानह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा ज्ञानेश्वरं नरः । ज्ञानं तदधिगच्छेद्वै येन नो बाध्यते पुनः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບໃນຍານະຫຣະດະ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຍາເນສະວະຣະ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍານັ້ນແທ້ ດ້ວຍປັນຍານັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຖືກທຸກຂ໌ລົບກວນອີກ

Verse 59

ततोस्ति मंगलं तीर्थं सर्वामंगलनाशनम् । तत्रावगाहनं कृत्वा भवेन्मंगलभाजनम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີຕີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ “ມັງຄະລະ” ຜູ້ທຳລາຍອະມັງຄະລະທັງປວງ. ຜູ້ໃດລົງຈົມນ້ຳອາບຊຳລະທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນພາຊະນະອັນຄວນແກ່ຄວາມມັງຄະລະ.

Verse 60

अमंगलानि नश्येयुर्भवेयुर्मंगलानि च । स्नातुर्वै मंगले तीर्थे नमस्कर्तुश्च मंगलम्

ອະມັງຄະລະທັງຫຼາຍຈະສູນຫາຍ ແລະຜົນມັງຄະລະຈະເກີດຂຶ້ນ. ຜູ້ອາບຊຳລະໃນຕີຣຖະມັງຄະລະ ແລະຜູ້ນົບນ້ອມບູຊາທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມັງຄະລະແນ່ນອນ.

Verse 61

मयूखमालिनस्तीर्थं तदग्रे मलनाशनम् । तत्राप्लुतो गभस्तीशं विलोक्य विमलो भवेत्

ມີຕີຣຖະຊື່ “ມະຍູຂະມາລິນ” ແລະຂ້າງໜ້າມີທ່າຊື່ “ມະລະນາຊະນະ” ຄື ‘ຜູ້ທຳລາຍຄວາມມົນທິນ’. ອາບຊຳລະທີ່ນັ້ນ ແລະເບິ່ງພຣະຄະພັສຕີອີຊະ ຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 62

मखतीर्थं तु तत्रैव मखैश्वर समीपतः । मखजं पुण्यमाप्नोति तत्र स्नातो नरोत्तमः

ທີ່ນັ້ນເອງມີ “ມະຂະ-ຕີຣຖະ” ໃກ້ພຣະມະເຂສະວະຣະ. ນະໂຣດຕະມະຜູ້ອາບຊຳລະທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນເກີດຈາກການບູຊາຍັຊຍະ.

Verse 63

तत्पार्श्वे बिंदुतीर्थं च परमज्ञानकारणम् । तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा लभेत्सुकृतमुत्तमम्

ຂ້າງເຄີຍນັ້ນມີ “ບິນດຸ-ຕີຣຖະ” ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດປັນຍາສູງສຸດ. ຜູ້ໃດປະກອບພິທີສຣາດທະ ແລະພິທີອື່ນໆທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນອັນປະເສີດສຸດ.

Verse 64

पिप्पलादस्य च मुनेस्तीर्थं तद्याम्यदिक्स्थितम् । स्नात्वा शनेर्दिने तत्र दृष्ट्वावै पिप्पलेश्वरम्

ທາງທິດໃຕ້ມີຕີຣະຖະຂອງມຸນີ ປິບປະລາດ ຕັ້ງຢູ່. ໃນວັນສະເນ (ເສົາ) ໄປອາບນ້ຳບຸນທີ່ນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນພິບປະເລສະວະຣະ (ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນຕາມກ່າວ).

Verse 65

पिप्पलं तत्र सेवित्वा अश्वत्थ इति मंत्रतः । शनिपीडां न लभते दुःस्वप्नं चापि नाशयेत्

ບໍລິການຕົ້ນປິບປະລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍສະດຸດມົນ “ອັສວັດຖະ” ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກຄວາມທຸກຈາກສະນິ ແລະຝັນຮ້າຍກໍຖືກທຳລາຍ.

Verse 66

ततस्ताम्रवराहाख्यं तीर्थं चैवातिपावनम् । यत्र स्नानेन दानेन न मज्जेदघसागरे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ຊື່ “ຕາມຣະ-ວະຣາຫະ”. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ແລະໃຫ້ທານທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຈົມໃນທະເລແຫ່ງບາບ.

Verse 67

तदग्रे कालगंगा च कलिकल्मषनाशिनी । तस्यां स्नात्वा नरो धीमांस्तत्क्षणान्निरघो भवेत्

ຂ້າງໜ້ານັ້ນມີ “ກາລະ-ຄັງຄາ” ຜູ້ທຳລາຍມົນທິນແຫ່ງຍຸກກະລິ. ຜູ້ມີປັນຍາອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບໃນທັນທີ.

Verse 68

इंद्रद्युम्नं महातीर्थमिंद्रद्युम्नेश्वराग्रतः । तोयकृत्यं तत्र कृत्वा लोकमैंद्रमवाप्नुयात

“ອິນດຣະດຸມນະ” ແມ່ນມະຫາຕີຣະຖະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າອິນດຣະດຸມເນສະວະຣະ. ເມື່ອປະກອບພິທີນ້ຳ (ຕອຍະກຶດຕະ) ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນອາດໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ.

Verse 69

ततस्तु रामतीर्थं च वीररामेश्वराग्रतः । तत्तीर्थस्नानमात्रेण वैष्णवं लोकमाप्नुयात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ ຣາມະ-ຕີຣະຖະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ວີຣະ-ຣາເມສະວະຣະ. ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ກໍຈະໄດ້ບັນລຸ ໄວສະນະວະໂລກ ດິນແດນທິບຂອງພຣະວິສະນຸ.

Verse 70

तत ऐक्ष्वाकवं तीर्थं सर्वाघौघविनाशनम् । तत्र स्नानेन पूतात्मा जायते मनुजोत्तमः

ຕໍ່ໄປແມ່ນ ໄອກສະວາກະ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈິດວິນຍານຈະບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ.

Verse 71

मरुत्ततीर्थं तत्प्रांते मरुत्तेश्वरसन्निधो । तत्र स्नात्वा तमर्च्येशं महदैश्वर्यमाप्नुयात्

ທີ່ຂອບເຂດນັ້ນມີ ມະຣຸຕຕະ-ຕີຣະຖະ ຢູ່ໃກ້ ມະຣຸຕເຕສະວະຣະ. ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະອຳນາດອັນສູງສົ່ງ.

Verse 72

मैत्रावरुणतीर्थं च ततः पातकनाशनम् । तत्र पिंडप्रदानेन पितॄणां भवति प्रियः

ຕໍ່ມາແມ່ນ ໄມຕຣາວະຣຸນະ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ປິຕຣະ ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ.

Verse 73

ततोग्नितीर्थविमलमग्नीश पुरतो महत् । अग्निलोकमवाप्नोति तत्तीर्थपरिमज्जनात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າ ອັກນີສະ ມີ ອັກນີ-ຕີຣະຖະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ. ຜູ້ໃດຈົມຕົວຊຳລະໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຈະໄດ້ຮອດ ອັກນີໂລກ ແດນຂອງພຣະອັກນີ.

Verse 74

अंगारतीर्थं तत्रैव अंगारेश्वरसन्निधौ । तत्रांगार चतुर्थ्यां नु स्नात्वा निष्पापतामियात्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງມີ ອັງກາຣະ-ຕີຣຖະ ຢູ່ໃກ້ພຣະອັງກາເຣສະວະຣະ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນໃນວັນ ອັງກາຣະ-ຈະຕຸຣຖີ ຈະພົ້ນບາບ.

Verse 75

ततो वै कलितीर्थं च कलशेश्वरसन्निधौ । स्नात्वा तल्लिंगमभ्यर्च्य कलिकालान्न बिभ्यति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແທ້ໆມີ ກະລິ-ຕີຣຖະ ຢູ່ໃກ້ພຣະກະລະເຊສະວະຣະ. ອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາລິງຄະນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ຢ້ານທຸກເຂັ້ນໃນຍຸກກະລິ.

Verse 76

चंद्रतीर्थं च तत्रैव चंद्रेश्वरसमीपतः । तत्र स्नात्वार्च्य चंद्रेशं चंद्रलोकमवाप्नुयात्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງມີ ຈັນທຣະ-ຕີຣຖະ ຢູ່ໃກ້ພຣະຈັນເທຣສະວະຣະ. ອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາພຣະຈັນເທຣສະວະຣະ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຈັນທຣະໂລກ.

Verse 77

तदग्रे वीरतीर्थं च वीरेश्वर समीपतः । यदुक्तं प्राक्तवपुरस्तीर्थानामुत्तमं परम्

ຂ້າງໜ້ານັ້ນມີ ວີຣະ-ຕີຣຖະ ຢູ່ໃກ້ພຣະວີເຣສະວະຣະ; ຊຶ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວວ່າ ເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ແລະປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດ.

Verse 78

विघ्नेशतीर्थं च ततः सर्वविघ्नविघातकृत् । जातुचित्तत्र संस्नातो न विघ्नैरभिभूयते

ຕໍ່ມາແມ່ນ ວິຄເນສະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກອຸປະສັກຄອບງຳເລີຍ.

Verse 79

हरिश्चंद्रस्य राजर्षस्ततस्तीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरो जातु न सत्याच्चयवते कचित्

ຕໍ່ໄປແມ່ນທີຣະຖະອັນສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ຂອງຣາຊະຣິສິ ຮະຣິສະຈັນທຣະ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ເຄີຍຫຼຸດຈາກຄວາມສັດຈິງ

Verse 80

हरिश्चंद्रस्य तीर्थे तु यच्छ्रेयः समुपार्जितम् । तदक्षयफलं वीर इह लोके परत्र च

ໂອ ວີຣະ! ບຸນກຸສົນໃດທີ່ໄດ້ສັ່ງສົມໃນທີຣະຖະຂອງຮະຣິສະຈັນທຣະ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ສູນສິ້ນ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ

Verse 81

ततः पर्वततीर्थं च पर्वतेश समीपतः । सर्वपर्वफलं तस्य स्नात्वा पर्वण्यपर्वणि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ປະວະຕະ-ທີຣະຖະ ໃກ້ພຣະປະວະເຕສະ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນວັນບຸນຫຼືບໍ່ ກໍໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງການມົງຄຸນທັງປວງ

Verse 82

कंबलाश्वतरं तीर्थं तत्र सर्वविषापहम् । तत्र स्नातो भवेन्मर्त्यो गीतविद्याविशारदः

ຕໍ່ໄປແມ່ນທີຣະຖະຊື່ ກຳບະລາອັດສະວະຕະຣະ ອັນກຳຈັດພິດທັງປວງ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະຊຳນານໃນວິທະຍາແຫ່ງບົດຂັບຮ້ອງແລະຄວາມຮູ້

Verse 83

ततः सारस्वतं तीर्थं सर्वविद्योपपादकम् । तिष्ठेयुः पितरस्तत्र सह देवर्षिमानवैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ສາຣັສວະຕະ-ທີຣະຖະ ຜູ້ປະທານວິຊາທຸກສາຂາ; ທີ່ນັ້ນພິຕຣະທັງຫຼາຍພັກພິງຢູ່ ຮ່ວມກັບເທວະຣິສິ ແລະມະນຸດຜູ້ດີເລີດ

Verse 84

उमातीर्थं तु तत्रैव सर्वशक्तिसमन्वितम् । औमेयलोकप्राप्त्यै स्यात्स्नानमात्रेण निश्चितम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງມີ ອຸມາ-ຕີຣຖະ ອັນພ້ອມດ້ວຍພະລັງສັກສິດທັງປວງ. ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳບູຊາກໍ ຮັບປະກັນວ່າຈະໄດ້ບັນລຸໂລກທິບຂອງພຣະແມ່ອຸມາ.

Verse 85

ततस्त्रिलोकी विख्यातं त्रिलोक्युद्धरणक्षमम् । तीर्थं श्रेष्ठतरं वीर यदाख्या मणिकर्णिका

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີຕີຣຖະອັນປະເສີດຍິ່ງ ທີ່ໂດ່ງດັງໃນໄຕໂລກ ແລະສາມາດຍົກຊ່ວຍໄຕໂລກໄດ້—ໂອ ວີຣະ—ມີນາມວ່າ ມະນິກັນນິກາ

Verse 86

चक्रपुष्करिणीतीर्थं तदादौ विष्णुना कृतम् । तदाख्या कर्णनादेव सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈັກຣະປຸສກະຣິນີ ໃນກາລກ່ອນ ພຣະວິສນຸໄດ້ສ້າງໄວ້. ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນນາມ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 87

स्वर्गौकसस्त्रिसंध्यं वै जपंति मणिकर्णिकाम् । यन्नामग्रहणं पुंसां श्रेयसं परमाय हि

ຊາວສະຫວັນຍ່ອມສວດຈັບ ‘ມະນິກັນນິກາ’ ໃນສາມຍາມສັນທະຍາ ເພາະການເອີ້ນນາມຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ ກໍນຳມະນຸດໄປສູ່ຄວາມດີສູງສຸດ.

Verse 88

यैः श्रुता यैः स्मृता वीर यैर्दृष्टा मणिकर्णिका । त एव कृतिनो लोके कृतकृत्यास्त एव हि

ໂອ ວີຣະ, ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຍິນ ໄດ້ລະລຶກ ຫຼືໄດ້ເຫັນ ມະນິກັນນິກາ—ມີແຕ່ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນຜູ້ມີພອນແທ້ໃນໂລກນີ້; ແລະເປັນຜູ້ທີ່ສຳເລັດຈຸດໝາຍແຫ່ງຊີວິດແລ້ວ.

Verse 89

त्रिलोके ये जपंतीह मानवा मणिकर्णिकाम् । जपामि तानहं वीर त्रिकालं पुण्यकर्मणः

ໂອ ວີຣະບຸລຸດ! ຜູ້ໃດໃນໄຕໂລກທີ່ນີ້ ສວດຈະປະພຣະນາມ “ມະນິກັນນິກາ” ຂ້າພະເຈົ້າກໍລະລຶກແລະສວດຊ້ຳເຖິງພວກເຂົາ ສາມການຕໍ່ມື້ ເປັນຜູ້ປະກອບກຸສົນກຳອັນບໍລິສຸດ।

Verse 90

इष्टं तेन महायज्ञैः सहस्रशतदक्षिणैः । पंचाक्षरी महाविद्या येनोक्ता मणिकर्णिका

ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ມະຫາຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຖືກປະກອບຢ່າງຖືກພິທີ ພ້ອມທັກສິນາທານເປັນຮ້ອຍເປັນພັນ; ແລະມະຫາວິທະຍາມົນຫ້າພະຍາງ—“ມະນິກັນນິກາ”—ກໍໄດ້ຖືກອອກສຽງໂດຍຜູ້ນັ້ນ।

Verse 91

महादानानि दत्तानि तेन वै पुण्यकर्मणा । येनाहमर्चितो वीर संप्राप्य मणिकर्णिकाम्

ໂດຍຜູ້ມີບຸນນັ້ນ ມະຫາທານອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຖືກຖວາຍຢ່າງແທ້ຈິງ; ເພາະໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຖິງ “ມະນິກັນນິກາ” ແລ້ວ ເຂົາໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 92

मणिकर्ण्यंबुभिर्येन तर्पिताः प्रपितामहाः । तेन श्राद्धानि दत्तानि गयायां मधुपायसैः

ຜູ້ໃດໄດ້ໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງ “ມະນິກັນນິກາ” ຜູ້ນັ້ນປານດັ່ງໄດ້ຖວາຍພິທີສຣາດທະທີ່ຄະຍາ ດ້ວຍຂ້າວນົມຫວານປົນນ້ຳເຜິ້ງ।

Verse 93

मणिकर्णीजलं येन संपीतं शुद्धबुद्धिना । किं तस्य सोमपानैस्तैः पुनरावृत्तिलक्षणैः

ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ໄດ້ດື່ມນ້ຳ “ມະນິກັນນິກາ” ແລ້ວ ຈະຈຳເປັນຫຍັງຕໍ່ການດື່ມໂສມເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຍັງມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການກັບຄືນໄປເກີດອີກ?

Verse 94

ते स्नाताः सर्वतीर्थेषु महापर्वसुभूरिशः । तथा च सर्वावभृथैर्यैः स्नाता मणिकर्णिका

ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ມະນິກັນນິກາ ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ອາບທີ່ທີຣະຖະທັງປວງ ໃນການມະຫາບຸນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະໄດ້ປະກອບອະວະພຶດຖະສະນານ—ອາບປິດທ້າຍຍັດ—ຄົບຖ້ວນແລ້ວ।

Verse 95

तैः सुराः पूजिताः सर्वे ब्रह्मविष्णुमुखा मखैः । यैः स्वर्णकुसुमैरत्नैरर्चिता मणिकर्णिका

ຜູ້ໃດບູຊາ ມະນິກັນນິກາ ດ້ວຍດອກໄມ້ຄຳ ແລະ ແກ້ວມະນີ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ນະມັດສະການເທວະທັງປວງ—ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸເປັນປະທານ—ດ້ວຍຍັດແລະພິທີບູຊາແລ້ວ।

Verse 96

अहं तेनोमया सार्धं दीक्षां संप्राप्य शांभवीम् । अर्चितः प्रत्यहं येन पूजिता णिकर्णिका

ເມື່ອໄດ້ຮັບດີກສາ «ສາມພະວີ» ຮ່ວມກັບ ອຸມາ ແລ້ວ ເຮົາຖືກບູຊາໂດຍເຂົາທຸກມື້; ແລະ ມະນິກັນນິກາ ກໍຖືກເຂົານັບຖືບູຊາດ້ວຍສັດທາ।

Verse 97

तपांसि तेन तप्तानि शीर्णपर्णादिना चिरम् । सेविता श्रद्धया येन श्रीमती मणिकर्णिका

ເຂົາໄດ້ບຳເນີນຕະປະສະຍາດົນນານ ໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃບໄມ້ແຫ້ງ ແລະອື່ນໆ; ແລະດ້ວຍສັດທາໄດ້ຮັບໃຊ້ ມະນິກັນນິກາ ຜູ້ເປັນສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 98

दत्त्वा दानानि भूरीणि मखानिष्ट्वा तु भूरिशः । चिरं तप्त्वाप्यरण्येषु स्वर्गैश्वर्यान्महीं पुनः

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ໃຫ້ທານຫຼາຍ ປະກອບຍັດຫຼາຍ ແລະບຳເນີນຕະປະສະຍາດົນນານໃນປ່າ ເມື່ອໄດ້ເສວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງສະຫວັນແລ້ວ ທ້າຍທີ່ສຸດກໍຕ້ອງກັບຄືນສູ່ແຜ່ນດິນອີກຄັ້ງ।

Verse 99

विपुलेत्र महीपृष्ठे पंचक्रोश्यां मनोहरा । संश्रिता मणिकर्णीयैस्ते याताश्चानिवर्तकाः

ໃນພື້ນພິພົບອັນກວ້າງໃຫຍ່ນີ້ ພາຍໃນວົງວຽນສັກສິດ ປັນຈະໂກຣຊີ ແຫ່ງກາຊີອັນງາມ ຜູ້ໃດອາໄສພຶ່ງພາບັນດາຜູ້ສັດທາຂອງມະນິກັນນິກາ ຈະເດີນທາງໄປໂດຍບໍ່ຫວນກັບ—ບັນລຸໂມກສະ ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ।

Verse 100

दानानां च व्रतानां च क्रतूनां तपसामपि । इदमेव फलं मन्ये यदाप्या मणिकर्णिका

ທານ ບຣະຕະ ຍັດຍະ ແລະ ຕະປະທັງຫມົດ—ຜົນແທ້ຂອງມັນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າມີພຽງຢ່າງດຽວ: ໄດ້ບັນລຸມະນິກັນນິກາ ແລະເຂົ້າເຖິງນ້ຳອັນສັກສິດຂອງນາງ।

Verse 110

एतेषामपि तीर्थानां चतुर्णामपि सत्तम । पंचमं मणिकर्ण्याख्यं मनावेयवशुद्धिदम्

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີທຳ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງສີ່ນີ້ ຍັງມີຕີຣຖະທີ່ຫ້າ ຊື່ ມະນິກັນນີ (ມະນິກັນນິກາ) ຜູ້ປະທານຄວາມບໍລິສຸດຈົນເຖິງອະນຸລະອຽດ—ໃຫ້ໃຈແລະກາຍຜ່ອງໃສ।

Verse 117

इति वीरेश्वराख्यानं तीर्थाख्यानप्रसंगतः । कथितं ते पुरागस्ते कामेशं कथयाम्यतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນວາລະການເລົ່າເລື່ອງຕີຣຖະທັງຫມົດ ໂອ ອະກັສຕະຍະ ເລື່ອງຂອງ ວີເຣສະວະຣະ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ। ບັດນີ້ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາມະຫິມາຂອງ ກາເມສະ।