Adhyaya 27

Verse 1

पार्वत्युवाच । नमस्ते देवदेवेश प्रणमत्करुणानिधे । वद केदारमाहात्म्यं भक्तानामनुकंपया

ພາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວາທິເທວ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ກົດກົງ; ຂໍໂປຣດເລົ່າມະຫິມາແຫ່ງ ເກດາຣ ເພື່ອອະນຸກຳປາແກ່ພວກພັກຕະ.

Verse 2

तस्मिंल्लिंगे महाप्रीतिस्तव काश्यामनुत्तमा । तद्भक्ताश्च जना नित्यं देवदेवमहाधियः

ຕໍ່ລິງຄະນັ້ນ ພຣະປຣີຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງໃນ ກາສີ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ; ແລະຜູ້ພັກຕະຂອງລິງຄະນັ້ນ ເປັນຜູ້ມີປັນຍາສູງ ອຸທິດໃຈແດ່ ເທວາທິເທວ ຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 3

देवदेव उवाच । शृण्वपर्णेभिधास्यामि केदारेश्वर संकथाम् । समाकर्ण्यापि यां पापोप्यपापो जायते क्षणात्

ເທວາທິເທວກ່າວວ່າ: ໂອ ອະປັນນາ, ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກະຖາອັນສັກສິດແຫ່ງ ເກດາເຣສະວະຣະ; ເພີ່ງໄດ້ຟັງ ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບໃນພິບຕາ.

Verse 4

केदारं यातुकामस्य पुंसो निश्चितचेतसः । आजन्मसंचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ສໍາລັບບຸລຸດຜູ້ຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ຈະໄປ ເກດາຣ, ບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ ຍ່ອມສູນສິ້ນໃນຂະນະນັ້ນເອງ.

Verse 5

गृहाद्विनिर्गते पुंसि केदारमभिनिश्चितम् जन्मद्वयार्जितं पापं शरीरादपि निर्व्रजेत्

ເມື່ອບຸລຸດຜູ້ຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງໄປຫາ ເກດາຣາ (Kedāra) ອອກຈາກເຮືອນ ບາບທີ່ສະສົມມາສອງຊາດກໍຫຼຸດອອກໄປແມ່ນກະທັ້ງຈາກກາຍຂອງລາວເອງ.

Verse 6

मध्ये मार्गं प्रपन्नस्य त्रिजन्मजनितं त्वघम् । देहगेहाद्विनिःसृत्य निराशं याति निःश्वसत्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງການເດີນທາງ ບາບທີ່ເກີດຈາກສາມຊາດຈະອອກຈາກ “ເຮືອນຄືກາຍ” ແລ້ວໄປຢ່າງຫມົດຫວັງ ດັ່ງຄົນພ່າຍແພ້ທີ່ຖອນໃຈ.

Verse 7

सायंकेदारकेदारकेदारेति त्रिरुच्चरन् । गृहेपि निवसन्नूनं यात्राफलमवाप्नुयात्

ຖ້າໃນຍາມແລງຜູ້ໃດກ່າວ ‘ເກດາຣາ, ເກດາຣາ, ເກດາຣາ’ ສາມເທື່ອ ແມ່ນຢູ່ເຮືອນກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກບຸນແນ່ນອນ.

Verse 8

दृष्ट्वा केदारशिखरं पीत्वा तत्रत्यमंबु च । सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ໂດຍໄດ້ເຫັນຍອດເຂົາເກດາຣາ ແລະ ດື່ມນ້ໍາທີ່ມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເຮັດໄວ້ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 9

हरपापह्रदे स्नात्वा केदारेशं प्रपूज्य च । कोटिजन्मार्जितैनोभिर्मुच्यते नात्र संशयः

ເມື່ອອາບນ້ໍາຊໍາລະໃນສະຫຼະ ຮະຣະ-ປາປະ (Hara-pāpa) ແລະ ບູຊາ ເກດາເຣຊະ (Kedāreśa) ແລ້ວ ບຸກຄົນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມານັບໂກຕິຊາດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 10

सकृत्प्रणम्य केदारं हरपापकृतोदकः । स्थाप्य लिंगं हृदंभोजे प्रांते मोक्षं गमिष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ກາບນົບຕໍ່ເກດາຣາເພີງຄັ້ງດຽວ ແລະຖືກຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາອັນກໍາຈັດບາບ ພ້ອມທັງປະດິດຕັ້ງສິວະລິງຄະໃນດອກບົວແຫ່ງໃຈ—ເມື່ອສິ້ນຊີວິດຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະ।

Verse 11

हरपापह्रदे श्राद्धं श्रद्धया यः करिष्यति । उद्धृत्य सप्तपुरुषान्स मे लोकं गमिष्यति

ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທະເລສາບຮະຣະ-ປາປະ ດ້ວຍສັດທາແທ້ ຈະຍົກກູ້ບັນພະບຸລຸດເຈັດຊົ່ວຄົນ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 12

पुरा राथंतरे कल्पे यदभूदत्र तच्छृणु । अपर्णे दत्तकर्णा त्वं वर्णयामि तवाग्रतः

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ວ່າໃນກັລປະຣາຖັນຕະ ໃນການກ່ອນ ທີ່ນີ້ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ. ໂອ ອະປັນນາ, ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ເຮົາຈະພັນນາໃຫ້ເຈົ້າຟັງຕໍ່ໜ້າ.

Verse 13

एको ब्राह्मणदायाद उज्जयिन्या इहागतः । कृतोपनयनः पित्रा ब्रह्मचर्यव्रतेस्थितः

ມີຊາຍໜຸ່ມພຣາຫມັນ ຜູ້ເປັນທາຍາດແຫ່ງວົງສາພຣາຫມັນ ມາຈາກອຸຈຊະຍິນີມາທີ່ນີ້. ບິດາໄດ້ປະກອບພິທີອຸປະນະຍະນະໃຫ້ເຂົາ ແລະເຂົາຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະພຣະຫມະຈັນຍະ.

Verse 14

स्थलीं पाशुपतीं काशीं स विलोक्य समंततः । द्विजैः पाशुपतैः कीर्णां जटामुकुटभूषितैः

ເຂົາໄດ້ເບິ່ງໄປທົ່ວທິດ ເຫັນພື້ນດິນສັກສິດແຫ່ງກາສີ ອັນມີສະພາວະແຫ່ງປາສຸປະຕີ; ແລະເຫັນວ່າທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍດວິຊະປາສຸປະຕະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດຊະຕາ.

Verse 15

कृतलिंगसमर्चैश्च भूतिभूषितवर्ष्मभिः । भिक्षाहृतान्नसंतुष्टैः पुष्टैर्गंगामृतोदकैः

ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາລິງຄ໌ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕາມພິທີ; ກາຍຖືກປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ). ພໍໃຈກັບອາຫານຈາກບິນທະບາດ ແລະຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາດຸດອະມຣິຕະ.

Verse 16

बभूवानंदितमना व्रतं जग्राह चोत्तमम् । हिरण्यगर्भादाचार्यान्महत्पाशुपताभिधम्

ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ລາວໄດ້ຮັບຖືວຣະຕະອັນປະເສີດ—ມະຫາວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປາຊຸປະຕະ”—ທີ່ໄດ້ຮັບຈາກອາຈານ ຫິຣັນຍະຄັຣພະ

Verse 17

स च शिष्यो वशिष्ठोभूत्सर्वपाशुपतोत्तमः । स्नात्वा ह्रदे हरपापे नित्यप्रातः समुत्थितः

ສິດຜູ້ນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນ ວະສິດຖະ ຜູ້ເລີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ປາຊຸປະຕະທັງປວງ. ທຸກເຊົ້າລາວຕື່ນຂຶ້ນແລ້ວອາບນ້ຳໃນສະຫຼອງ ຫະຣະ-ປາປະ

Verse 18

विभूत्याहरहः स्नाति त्रिकालं लिंगमर्चयन् । नांतरं स विजानाति शिवलिंगे गुरौ तथा

ມື້ແລ້ວມື້ເຂົາອາບນ້ຳ ທາວິພູຕິ ແລະບູຊາລິງຄ໌ທັງສາມການ. ລາວບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ ສິວະລິງຄ໌ ແລະ ຄູບາ (ກຸຣຸ)

Verse 19

स द्वादशाब्ददेशीयो वशिष्ठो गुरुणा सह । ययौ केदारयात्रार्थं गिरिं गौरीगुरोर्गुरुम्

ເມື່ອວະສິດຖະອາຍຸຄົບສິບສອງປີ ລາວໄດ້ອອກເດີນທາງກັບອາຈານເພື່ອຈາຣິກໄປກະເດາຣະ—ມຸ່ງສູ່ພູຜາທີ່ເປັນກຸຣຸສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ແກ່ກຸຣຸຂອງເທວີເກົາຣີ

Verse 20

यत्र गत्वा न शोचंति किंचित्संसारिणः क्वचित । प्राश्योदकं लिंगरूपं लिंगरूपत्वमागताः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄປເຖິງແລ້ວ ສັດໂລກຜູ້ວຽນວ່າຍໃນສັງສານບໍ່ໂສກເສົ້າແຕ່ຢ່າງໃດ. ເມື່ອດື່ມນ້ຳຕີຣະຖະອັນສັກສິດທີ່ເນື່ອງກັບລິງຄະ ກໍໄດ້ບັນລຸພາວະເປັນລິງຄະ—ຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຮູບແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 21

असिधारं गिरिं प्राप्य वशिष्ठस्य तपस्विनः । गुरुर्हिरण्यगर्भाख्यः पंचत्वमगमत्तदा

ເມື່ອຕະປະສີ ວະສິດຖະ ໄປຮອດພູອະສິທາຣາ ຄູບາອາຈານຂອງທ່ານຜູ້ມີນາມວ່າ ຫິຣັນຍະຄັຣພະ ກໍໄດ້ບັນລຸປັນຈະຕະວະ—ລະລາຍຄືນສູ່ທາດທັງຫ້າ (ດັບຂັນ).

Verse 22

पश्यतां तापसानां च विमाने सार्वकामिके । आरोप्य तं पारिषदाः कैलासमनयन्मुदा

ຂະນະທີ່ພວກຕະປະສີກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ບັນດາປາຣິສັດຂອງພຣະສິວະໄດ້ອຸ້ມຂຶ້ນວາງເທິງວິມານ “ສາຣະວະກາມິກະ” ຜູ້ບັນດານທຸກປາຖະໜາ ແລ້ວນຳໄປກາຍລາສດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 23

यस्तु केदारमुद्दिश्य गेहादर्धपथेप्यहो । अकातरस्त्यजेत्प्राणान्कैलासे स चिरं वसेत्

ຜູ້ໃດອອກຈາກເຮືອນເພື່ອມຸ່ງໄປກະເດາຣະ ແມ່ນແຕ່—ໂອ້—ຕາຍຢູ່ກາງທາງເພີງຄື່ງທາງ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວາດຫວັນ ແລະໝັ້ນຄົງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພຳນັກຢູ່ກາຍລາສເປັນເວລາຍາວນານ.

Verse 24

तदाश्चर्यं समालोक्य स वशिष्ठस्तपोधनः । केदारमेव लिंगेषु बह्वमंस्त सुनिश्चितम्

ເມື່ອເຫັນຄວາມອັດສະຈັນນັ້ນ ວະສິດຖະຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ ກໍໝັ້ນໃຈແນ່ນອນວ່າ ໃນບັນດາສິວະລິງຄະທັງຫຼາຍ “ກະເດາຣະ” ແມ່ນຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດໂດຍແທ້.

Verse 25

अथ कृत्वा स कैदारीं यात्रां वाराणसीमगात् । अग्रहीन्नियमं चापि यथार्थं चाकरोत्पुनः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອທ່ານໄດ້ສຳເລັດຍາຕຣາທີ່ກະດາຣາແລ້ວ ກໍໄປຍັງນະຄອນວາຣານະສີ; ແລະໄດ້ຮັບນິຍະມະວັດອີກຄັ້ງ ປະຕິບັດຕາມພຣະວິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງທຸກປະການ.

Verse 26

प्रति चैत्रं सदा चैत्र्यां यावज्जीवमहं ध्रुवम् । विलोकयिष्ये केदारं वसन्वाराणसीं पुरीम्

ທຸກປີໃນເດືອນໄຈຕຣາ—ແທ້ຈິງຕະຫຼອດຊີວິດ ຢ່າງແນ່ນອນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ເບິ່ງເຫັນກະດາຣາ ໃນຂະນະທີ່ພັກອາໄສຢູ່ນະຄອນວາຣານະສີ.

Verse 27

तेन यात्राः कृताः सम्यक् षष्टिरेकाधिका मुदा । आनंदकानने नित्यं वसता ब्रह्मचारिणा

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພັກອາໄສເປັນນິດໃນອານັນທະການະ ໃນຖານະພຣະພົມຈາຣິນ ທ່ານໄດ້ປະກອບຍາຕຣາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ລວມທັງໝົດ ຫົກສິບເອັດ ຄັ້ງ.

Verse 28

पुनर्यात्रां स वै चक्रे मधौ निकटवर्तिनि । परमोत्साहसंतुष्टः पलिता कलितोप्यलम्

ເມື່ອເດືອນມະທຸ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸກ) ໃກ້ເຂົ້າມາ ທ່ານກໍໄດ້ເລີ່ມຍາຕຣາອີກຄັ້ງ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮືບຮົມອັນສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ຜົມກໍຂາວຫມົດແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 29

तपोधनैस्तन्निधनं शंकमानैर्निवारितः । कारुण्यपूर्णहृदयैरन्यैरपि च संगिभिः

ເນື່ອງຈາກຢ້ານວ່າສິ່ງນັ້ນຈະນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍຂອງທ່ານ ບັນດາຣິສີຜູ້ມີທະປະອັນມັ່ງຄັ່ງຈຶ່ງຫ້າມໄວ້; ແລະສະຫາຍອື່ນໆ ຜູ້ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ກໍພະຍາຍາມຮັ້ງເຂົາໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 30

ततोपि न तदुत्साहभंगोभूद्दृढचेतसः । मध्ये मार्गं मृतस्यापि गुरोरिव गतिर्मम

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໃຈຂອງຜູ້ມີຈິດແນ່ນອນກໍບໍ່ແຕກສະລາຍ। ໃນກາງທາງເດີນທາງ ແມ່ນແຕ່ທ່ານຈະຕາຍແລ້ວ ວິຖີຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງຄູອາຈານນຳທາງໃຫ້ຂ້ອຍ।

Verse 31

इति निश्चितचेतस्के वशिष्ठे तापसे शुचौ । अशूद्रान्न परीपुष्टे तुष्टोहं चंडिकेऽभवम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອວະສິດຖະ—ດາບສຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈແນ່ນອນ—ບໍ່ໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດ້ວຍອາຫານຈາກຊູດຣາ ຂ້ອຍ ຈັນດິກາ ກໍພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່

Verse 32

स्वप्रेमया स संप्रोक्तो वशिष्ठस्तापसोत्तमः । दृढव्रत प्रसन्नोस्मि केदारं विद्धि मामिह

ເມື່ອວະສິດຖະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດາບສ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະ, ຂ້ອຍພໍໃຈແລ້ວ; ຈົ່ງຮູ້ຂ້ອຍໃນທີ່ນີ້ວ່າ ເຄທາຣະ’

Verse 33

अभीष्टं च वरं मत्तः प्रार्थयस्वाविचारितम् । इत्युक्तवत्यपि मयि स्वप्नो मिथ्येति सोब्रवीत्

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍກ່າວວ່າ ‘ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາຈາກຂ້ອຍ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລັງເລ’ ແຕ່ລາວກໍຕອບວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນຄວາມຝັນ; ມັນເປັນມິດຖາ’

Verse 34

ततोपि स मया प्रोक्तः स्वप्नो मिथ्याऽशुचिष्मताम् । भवादृशाममिथ्यैव स्वाख्या सदृशवर्तिनाम्

ແຕ່ຂ້ອຍຍັງກ່າວກັບລາວວ່າ: ‘ຄວາມຝັນເປັນຂອງເທັດສຳລັບຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ເຊັ່ນເຈົ້າ—ຜູ້ດຳລົງຕົນໃຫ້ສົມກັບຄຸນທຳອັນສູງສົ່ງ—ການເຜີຍພຣະອົງຂອງຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເປັນເທັດ’

Verse 35

वरं ब्रूहि प्रसन्नोस्मि स्वप्नशंकां त्यज द्विज । तव सत्त्ववतः किंचिन्मयादेयं न किंचन

ຈົ່ງເວົ້າພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ; ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ໂອ ທະວິຊະ, ຈົ່ງລະຄວາມສົງໄສວ່ານີ້ເປັນຄວາມຝັນ. ສໍາລັບຜູ້ມີຄຸນທໍາແທ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮົາບໍ່ອາດປະທານໄດ້.

Verse 36

इत्युक्तं मे समाकर्ण्य वरयामास मामिति । शिष्यो हिरण्यगर्भस्य तपस्विजनसत्तमः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາທີ່ເຮົາເວົ້າແລ້ວ ຜູ້ບໍາເພັນຕະປະຜູ້ຍິ່ງ—ສາວົກຂອງ ຮິຣັນຍະຄັຣພ—ກໍໄດ້ຂໍພອນຈາກເຮົາຕາມນັ້ນ

Verse 37

यदि प्रसन्नो देवेश तदा मे सानुगा इमे । सर्वे शूलिन्नुग्राह्या एष एव वरो मम

ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍໃຫ້ຜູ້ຕິດຕາມທີ່ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ທຸກຄົນ ໄດ້ຮັບພຣະອະນຸເຄາະຈາກພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ນີ້ແມ່ນພອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ

Verse 38

देवि तस्येदमाकर्ण्य परोपकृतिशालिनः । वचनं नितरां प्रीतस्तथेति तमुवाच ह

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຜູ້ມີໃຈເມດຕາຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນນັ້ນ ພຣະອົງກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະກ່າວກັບເຂົາວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຈົ່ງເປັນດັ່ງນັ້ນ”

Verse 39

पुनः परोपकरणात्तत्तपो द्विगुणीकृतम् । तेन पुण्येन स मया पुनः प्रोक्तो वरं वृणु

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກການເຮັດປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ ຕະປະຂອງເຂົາຈຶ່ງເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາອີກວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນ”

Verse 40

स वशिष्ठो महाप्राज्ञो दृढ पाशुपतव्रतः । देवि मे प्रार्थयामास हिमशैलादिह स्थितिम्

ພຣະລືສີວະສິດຖະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໝັ້ນຄົງໃນພຣະວຣະຕະປາຊຸປະຕະ, ໂອ ເທວີ, ມາຈາກພູຫິມາລະຍະ ແລ້ວອ້ອນວອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ທີ່ນີ້.

Verse 41

ततस्तत्तपसाकृष्टः कलामात्रेण तत्र हि । हिमशैले ततश्चात्र सर्वभावेन संस्थितः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະນັ້ນດຶງດູດ, ໃນພຽງຂະນະດຽວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄປຮອດພູຫິມາລະຍະ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕັ້ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍທັງດວງໃຈ.

Verse 42

ततः प्रभाते संजाते सर्वेषां पश्यतामहम् । हिमाद्रे प्रस्थितः प्राप्तस्तूयमानः सुरर्षिभिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອອະຮຸນຮຸ່ງຂຶ້ນ, ທ່າມກາງການເບິ່ງເຫັນຂອງທຸກຄົນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກເດີນທາງ ແລະໄປຮອດຫິມາດຣິ, ໂດຍມີພຣະລືສີເທວະສັນລະເສີນສະດຸດີ.

Verse 43

वशिष्ठं पुरतः कृत्वा सर्वसार्थसमायुतम् । हरपापह्रदे तीर्थे स्थितोहं तद्नुग्रहात्

ໃຫ້ພຣະລືສີວະສິດຖະຢູ່ຂ້າງໜ້າ, ພ້ອມດ້ວຍຂະບວນຜູ້ຕິດຕາມທັງໝົດ, ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງສະຖິດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນາມ ‘ຫະຣະປາປະ-ຫຣະດະ’.

Verse 44

मत्परिग्रहतः सर्वे हरपापे कृतोदकाः । आराध्य मामनेनैव वपुषा सिद्धिमागताः

ຜູ້ທັງຫມົດທີ່ຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ປະກອບພິທີນ້ຳສັກສິດທີ່ຫະຣະປາປະ; ແລະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າໃນຮູບກາຍນີ້ເອງ ຈຶ່ງບັນລຸສິດທິ (siddhi) ທາງຈິດວິນຍານ.

Verse 45

तदा प्रभृति लिंगेस्मिन्स्थितः साधकसिद्धये । अविमुक्ते परे क्षेत्रे कलिकाले विशेषतः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນມາ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄ໌ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ບຳເພັນແລະຜູ້ສັດທາໄດ້ສິດທິ—ໂດຍສະເພາະໃນກາລີຍຸກ—ໃນອະວິມຸກຕະ ກເຩດຣະອັນສູງສຸດ ຄື ກາສີ.

Verse 46

तुषाराद्रिं समारुह्य केदारं वीक्ष्य यत्फलम् । तत्फलं सप्तगुणितं काश्यां केदारदर्शने

ບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການຂຶ້ນພູຫິມະ ແລະໄດ້ເຫັນເກດາຣະ ບຸນນັ້ນ ໃນກາສີ ເມື່ອໄດ້ດາຣະຊະນາເກດາຣະ (ທີ່ນີ້) ຈະໄດ້ເພີ່ມເປັນເຈັດເທົ່າ

Verse 47

गौरीकुंडं यथा तत्र हंसतीर्थं च निर्मलम् । यथा मधुस्रवा गंगा काश्यां तदखिलं तथा

ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ນັ້ນມີ ເກົາຣີກຸນຑະ ແລະ ຫັງສະຕີຣຖະ ອັນບໍລິສຸດ ແລະເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ນັ້ນມີ ຄົງຄາ ໄຫຼຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ—ໃນກາສີກໍມີທັງໝົດເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 48

इदं तीर्थं हरपापं सप्तजन्माघनाशनम् । गंगायां मिलितं पश्चाज्जन्मकोटिकृताघहम्

ຕີຣຖະນີ້ ‘ຫະຣະປາປະ’ ທຳລາຍບາບແຫ່ງເຈັດຊາດ; ແລະເມື່ອມັນໄຫຼໄປຮວມກັບຄົງຄາແລ້ວ ກໍຈະລ້າງບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດກໂກຕິຊາດ

Verse 49

अत्र पूर्वं तु काकोलौ युध्यतौ खान्निपेततुः । पश्यतां तत्र संस्थानां हंसौ भूत्वा विनिर्गतौ

ຢູ່ບ່ອນນີ້ ໃນການກ່ອນ ກາກສອງໂຕຕໍ່ສູ້ກັນ ແລ້ວຕົກລົງຈາກຟ້າ; ຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊຸມນຸມທີ່ເບິ່ງຢູ່ ພວກມັນກາຍເປັນຫົງ ແລ້ວບິນຈາກໄປ।

Verse 50

गौरि त्वया कृतं पूर्वं स्नानमत्र महाह्रदे । गौरीतीर्थं ततः ख्यातं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າໂກຣີ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຄີຍອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ໃນສະຫຼອງນ້ຳສັກສິດອັນໃຫຍ່, ບ່ອນນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ໂກຣີຕີຣຖະ” ເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດໃນທັງປວງຕີຣຖະ।

Verse 51

अत्रामृतस्रवा गंगा महामोहांधकारहृत् । अनेकजन्मजनित जाड्यध्वंसविधायिनी

ຢູ່ນີ້ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໄຫຼດັ່ງອະມຣິຕະເອງ; ນາງກຳຈັດຄວາມມືດໜາແໜ້ນແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ແລະທຳລາຍຄວາມທຶບທື່ນທີ່ເກີດຈາກຫຼາຍຊາດຫຼາຍພົນ।

Verse 52

सरसा मानसेनात्र पूर्वं तप्तं महातपः । अतस्तु मानसं तीर्थं जने ख्यातिमिदं गतम्

ຢູ່ນີ້ ໃນການກ່ອນ ສາຣະສາ ແລະ ມານະສາ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ເພາະສະນັ້ນ ບ່ອນນີ້ຈຶ່ງໂດງດັງໃນຫມູ່ຊົນວ່າ “ມານະສະຕີຣຖະ”.

Verse 53

अत्र पूर्वं जनः स्नानमात्रेणैव प्रमुच्यते । पश्चात्प्रसादितश्चाहं त्रिदशैर्मुक्तिदुर्दृशैः

ຢູ່ນີ້ ໃນການກ່ອນ ຜູ້ຄົນພຽງແຕ່ອາບນ້ຳກໍພົ້ນຈາກພັນທະໄດ້. ຕໍ່ມາ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກເທວະທັງຫຼາຍ—ຜູ້ເຫັນໄດ້ຍາກ ແລະຜູ້ປະທານມຸກຕິ—ບູຊາຈົນເກີດພຣະກະລຸນາ.

Verse 54

सर्वे मुक्तिं गमिष्यंति यदि देवेह मानवाः । केदारकुंडे सुस्नातास्तदोच्छित्तिर्भविष्यति

ຖ້າໃນສະຖານທິບນີ້ ມະນຸດທັງປວງອາບນ້ຳຢ່າງດີໃນ ເກທາຣະກຸນຑະ ແລ້ວ ທຸກຄົນຈະໄປສູ່ໂມກສະ; ແລະຄວາມດຳລົງຕໍ່ເນື່ອງຂອງໂລກກໍຈະສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 55

सर्वेषामेव वर्णानामाश्रमाणां च धर्मिणाम् । तस्मात्तनुविसर्गेत्र मोक्षं दास्यति नान्यथा

ສໍາລັບຜູ້ມີທໍາທັງປວງ—ຈາກວັນນະໃດ ແລະ ອາສຣົມໃດກໍຕາມ—ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນີ້ ໃນຍາມສະລະກາຍ ຈຶ່ງປະທານໂມກສະ ບໍ່ແມ່ນທາງອື່ນ।

Verse 56

ततस्तदुपरोधेन तथेति च मयोदितम् । तदारभ्य महादेवि स्नानात्केदारकुंडतः

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກການຍືນຍັນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຕະຖາສຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໂອ ມະຫາເທວີ ຜົນນີ້ເກີດຈາກການອາບນ້ໍາທີ່ ເກດາຣະກຸນຑະ।

Verse 57

समर्चनाच्च भक्त्या वै मम नाम जपादपि । नैःश्रेयसीं श्रियं दद्यामन्यत्रापि तनुत्यजाम

ດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະ ແມ່ນແຕ່ການຈະປະນາມຂອງເຮົາ ເຮົາປະທານຄວາມມົງຄຸນສູງສຸດ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ສະລະກາຍຢູ່ບ່ອນອື່ນ ເຮົາກໍປະທານຄວາມດີສູງສຸດນັ້ນໃຫ້।

Verse 58

केदारतीर्थे यः स्नात्वा पिंडान्दास्यति चात्वरः । एकोत्तरशतं वंश्यास्तस्य तीर्णा भवांबुधिम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ ເກດາຣະຕີຣຖະ ແລ້ວຖວາຍປິນຑະໂດຍວ່ອງໄວ ລູກຫຼານຂອງຜູ້ນັ້ນ 101 ຄົນ ຈະຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 59

भौमवारे यदा दर्शस्तदा यः श्राद्धदो नरः । केदारकुंडमासाद्य गयाश्राद्धेन किं ततः

ເມື່ອວັນເດືອນດັບ (ດັຣສະ) ຕົງກັບວັນອັງຄານ ຜູ້ຊາຍຜູ້ໄປຮອດ ເກດາຣະກຸນຑະ ແລ້ວເຮັດສຣາດທະ—ຈະຍັງຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດ ກະຍາ-ສຣາດທະ ອັນລືອຊາອີກເພື່ອຫຍັງ?

Verse 60

केदारं गंतुकामस्य बुद्धिर्देया नरैरियम् । काश्यां स्पृशंस्त्वं केदारं कृतकृत्यो भविष्यसि

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຈະໄປເກດາຣາ ຄົນທັງຫຼາຍພຶງໃຫ້ຄໍາຊີ້ນໍານີ້ວ່າ: “ໃນກາສີນີ້ເອງ ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດແລະບູຊາເກດາຣາ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ກຣິຕະກຣິຕຍະ ຄືສໍາເລັດເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດ”។

Verse 61

चैत्रकृष्णचतुर्दश्यामुपवासं विधाय च । त्रिगंडूषान्पिबन्प्रातर्हृल्लिंगमधितिष्ठति

ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ (ວັນທີ 14) ແຫ່ງກຣິສນະປັກສະເດືອນໄຈຕຣາ ເມື່ອຖືອຸປະວາສແລ້ວ ຕອນເຊົ້າດື່ມນ້ໍາສັກສິດສາມຄັ້ງ (ສາມກັນດູສ) ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າປະຕິບັດບູຊາຫຶຣລິງຄະ (ລິງຄະແຫ່ງດວງໃຈ) ຕາມພິທີ

Verse 62

केदारोदकपानेन यथा तत्र फलं भवेत् । तथात्र जायते पुंसां स्त्रीणां चापि न संशयः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ເກດາຣາ ການດື່ມນ້ໍາເກດາຣາໃຫ້ເກີດຜົນບຸນຢ່າງໃດ ທີ່ກາສີນີ້ກໍເກີດຜົນນັ້ນແກ່ທັງຊາຍແລະຍິງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 63

केदारभक्तं संपूज्य वासोन्नद्रविणादिभिः । आजन्मजनितं पापं त्यक्त्वा याति ममालयम्

ເມື່ອບູຊາແລະໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ເກດາຣາ ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ອາຫານ ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ຕາມພິທີ ຜູ້ນັ້ນຈະລະທິ້ງບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ ແລະໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງເຮົາ

Verse 64

आषण्मासं त्रिकालं यः केदारेशं नमस्यति । तं नमस्यंति सततं लोकपाला यमादयः

ຜູ້ໃດຕະຫຼອດຫົກເດືອນ ນະມັດສະການພຣະເກດາເຣສະ (Kedāreśa) ວັນລະສາມການ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທີ່ເຫຼົ່າໂລກະປາລາ ມີພຣະຍົມເປັນຕົ້ນ ນົບນ້ອມເຄົາລົບຢູ່ເນື່ອງນິດ

Verse 65

कलौ केदारमाहात्म्यं योपि कोपि न वेत्स्यति । यो वेत्स्यति सुपुण्यात्मा सर्वं वेत्स्यति स ध्रुवम्

ໃນຍຸກກາລີ ເກືອບບໍ່ມີໃຜຮູ້ມະຫິມາຂອງເກດາຣາ; ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ໄດ້ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນໃຫຍ່ ແນ່ນອນຍ່ອມຮູ້ທຸກສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້

Verse 66

केदारेशं सकृद्दृष्ट्वा देवि मेऽनुचरो भवेत् । तस्मात्काश्यां प्रयत्नेन केदारेशं विलोकयेत्

ໂອ ເທວີ, ໄດ້ເຫັນເກດາເຣສະ (Kedāreśa) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ບຸກຄົນກໍເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນກາຊີ ຄວນພາກພຽນເພື່ອໄດ້ດາຣະຊະນາ (darśana) ຂອງເກດາເຣສະ

Verse 67

चित्रांगदेश्वरं लिंगं केदारादुत्तरे शुभम् । तस्यार्चनान्नरो नित्यं स्वर्गभोगानुपाश्नुते

ທາງເໜືອຂອງເກດາຣາ ມີລິງຄະອັນເປັນມງຄົລ ຊື່ ‘ຈິຕຣາອັງກະເທສະວະຣະ’; ຜູ້ໃດບູຊາ (arcana) ຍ່ອມເສວຍສຸກແຫ່ງສະຫວັນຢ່າງສະເໝີ

Verse 68

केदाराद्दक्षिणे भागे नीलकंठ विलोकनात् । संसारोरगदष्टस्य तस्य नास्ति विषाद्भयम्

ທາງທິດໃຕ້ຂອງເກດາຣາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນນີລະກັນຖະ (Nīlakaṇṭha) ຜູ້ຖືກງູແຫ່ງສັງສາຣະກັດ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພິດຄືຄວາມຫມົດຫວັງ

Verse 69

तद्वायव्यंबरीषेशो नरस्तदवलोकनात् । गर्भवासं न चाप्नोति संसारे दुःखसंकुले

ທາງທິດຕາເວັນຕົກເໜືອຂອງນັ້ນ ມີອັມບາຣີເສສະ (Ambārīṣeśa); ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ກັບໄປສູ່ ‘ການຢູ່ໃນຄັນ’ ອີກ (ແມ່ນການເກີດໃໝ່) ໃນໂລກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ນີ້

Verse 70

इंद्रद्युम्नेश्वरं लिंगं तत्समीपे समर्च्य च । तेजोमयेन यानेन स स्वर्ग भुवि मोदते

ເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄ໌ «ອິນດຣະດຍຸມເນສະວະຣະ» ແລະຖວາຍສັກກາລະຢ່າງຖືກພິທີໃນບ່ອນໃກ້ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນສະຫວັນໂລກ ໂດຍເດີນທາງດ້ວຍຍານທິບອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 71

तद्दक्षिणे नरो दृष्ट्वा लिंगं कालंजरेश्वरम् । जरां कालं विनिर्जित्य मम लोके वसेच्चिरम्

ທາງທິດໃຕ້ຈາກນັ້ນ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນລິງຄ໌ «ກາລັນຈະເຣສະວະຣະ» ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊະນະຄວາມແກ່ແລະກາລເວລາ ແລ້ວພັກອາໄສດົນນານໃນໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 72

दृष्ट्वा क्षेमेश्वरं लिंगमुद्क्चित्रांगदेश्वरात् । सर्वत्र क्षेममाप्नोति लोकेऽत्र च परत्र च

ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄ໌ «ເກສເມສະວະຣະ» ທີ່ຢູ່ທາງທິດເໜືອຈາກ «ຈິຕຣາງຄະເທສະວະຣະ» ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມເກສົມສຸກທົ່ວທຸກແຫ່ງ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 73

स्कंद उवाच । देवदेवेन विंध्यारे केदार महिमा महान् । इत्याख्यायि पुरांबायै मया तेपि निरूपितः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນີ້ແລ ມະຫາມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ «ເກດາຣະ» ໃນແດນວິນທະຍະ ເຄີຍຖືກເທວະເທວະ (ເທບເໜືອເທບ) ເລົ່າໃຫ້ແມ່ພາຣະວະຕີຟັງແຕ່ກ່ອນ; ເລື່ອງນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ບັນຍາຍໃຫ້ທ່ານແລ້ວ।

Verse 74

केदारेश्वरलिंगस्य श्रुत्वोत्पत्तिं कृती नरः । शिवलोकमवाप्नोति निष्पापो जायते क्षणात्

ຜູ້ມີບຸນຜູ້ໃດໄດ້ຟັງເລື່ອງກຳເນີດຂອງລິງຄ໌ «ເກດາເຣສະວະຣະ» ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸ «ສິວະໂລກ» ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 77

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे केदारमहिमाख्यानं नाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ມີນາມວ່າ “ເລື່ອງລາວແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງ ເກດາຣະ” ໃນ ອຸຕຕະຣາດະ ຂອງ ກາສີຂັນຑະ ໃນພາກທີ 4 ຂອງ ສະກັນທະມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັງຫິຕາ ຈົບລົງແລ້ວ।