Adhyaya 2

Verse 1

स्कंद उवाच । गभस्तिमालिनिगते काशीं त्रैलोक्यमोहिनीम् । पुनश्चिंतामवापोच्चैर्मंदरस्थो मुने हरः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອາທິດຜູ້ມີລຳແສງຈາກໄປແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເຂົາມັນດະຣາ ກໍກັບຕົກຢູ່ໃນການຄິດພິຈາລະນາອັນແຮງກ້າກ່ຽວກັບ ກາສີ ຜູ້ມອບມົນສະເໜ່ແກ່ສາມໂລກ ອີກຄັ້ງ।

Verse 2

नाद्याप्यायांति योगिन्यो नाद्याप्यायाति तिग्मगुः । प्रवृत्तिरपि मे काश्याश्चित्रमत्यंत दुर्लभा

ບັດນີ້ກໍຍັງບໍ່ມີໂຍຄິນີມາ; ບັດນີ້ກໍຍັງບໍ່ມີພຣະອາທິດຜູ້ມີລຳແສງແຫຼມຄົມມາເຖິງ. ແຕ່ແຮງດຶງໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປຫາກາສີ—ນ່າພິສົດ—ຍາກຢິ່ງທີ່ຈະຫ້າມໄວ້।

Verse 3

किमत्र चित्रं यत्काशी मदीयमपिमानसम् । निश्चलं चंचलयति गणना केतरेसुरे

ໃນນີ້ຈະມີອັນໃດນ່າປະຫຼາດ ທີ່ກາສີເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ໝັ້ນຄົງກໍກາຍເປັນກະສັບກະສ່າຍ? ພະລັງເທວະອື່ນໃດຈະເທົ່າທຽມໄດ້

Verse 4

अधाक्षिपमहं कामं त्रिजगज्जित्त्वरंदृशा । अहो काश्यभिलाषोत्र मामेव दुनुयात्तराम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກົດລົງກາມະ ຜູ້ຊະນະສາມໂລກ ດ້ວຍພຽງສາຍຕາດຽວ. ແຕ່ໂອ້ ນ່າພິສົດຍິ່ງ, ຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ກາສີນີ້ກັບທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກທໍລະມານຫນັກຂຶ້ນອີກ

Verse 5

काशीप्रवृत्तिमन्वेष्टुं कं वा प्रहिणुयामितः । ज्ञातुं क एव निपुणो यतः स चतुराननः

ຈະສົ່ງໃຜຈາກທີ່ນີ້ໄປສືບສວນຄວາມເປັນໄປອັນແທ້ຈິງໃນກາສີ? ໃຜແທ້ທີ່ຊໍານານຮູ້ໄດ້—ເພາະຜູ້ນັ້ນແມ່ນ ຈະຕຸຣານນະ ພຣະພຣົມສີ່ໜ້າ.

Verse 6

इत्याहूय विधातारं बहुमानपुरःसरम् । तत्रोपवेश्य श्रीकंठः प्रोवाच चतुराननम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນ ວິທາຕາ (ພຣະພຣົມ) ມາດ້ວຍການນັບຖືອັນຄວນ; ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສຣີກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງກ່າວກັບ ຈະຕຸຣານນະ.

Verse 7

योगिन्यः प्रेषिताः पूर्वं प्रेषितोथ सहस्रगुः । नाद्यापि ते निवर्तंते काश्याः कलशसंभव

ແຕ່ກ່ອນໄດ້ສົ່ງເຫຼົ່າໂຍຄິນີໄປ; ຕໍ່ມາກໍສົ່ງ ສະຫັສຣະກຸ (ຜູ້ມີພັນຕາ) ໄປດ້ວຍ. ແຕ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ພວກເຂົາຍັງບໍ່ກັບຈາກກາສີ, ໂອ ກະລະຊະສຳພະວະ (ອະກັດສະຕະຍະ).

Verse 8

सा समुत्सुकयेत्काशी लोकेश मम मानसम् । प्राकृतस्य जनस्येव चंचलाक्षीव काचन

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ກາສີນັ້ນເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າກະສັບກະສ່າຍ—ດັ່ງນາງຜູ້ມີດວງຕາວູບໄຫວ ກະທົບໃຈຊາຍສາມັນ.

Verse 9

मंदरेत्र रतिर्मे न भृशं सुंदरकंदरे । अनच्छतुच्छपानीये नक्रस्येवाल्पपल्वले

ໃນພູມັນທະຣະ—ແມ່ນວ່າມີຖໍ້າງາມຫຼາຍ—ໃຈຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຍິນດີເລີຍ; ດັ່ງຈະລະເຂ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃນສະນ້ຳນ້ອຍຕື້ນ ນ້ຳນ້ອຍ ແລະນ້ຳຂຸ່ນ.

Verse 10

ना बाधिष्ट तथा मां स तापो हालाहलोद्भवः । काशीविरहजन्मात्र यथा मामतिबाधते

ຄວາມຮ້ອນທຸກທ້ອນທີ່ເກີດຈາກພິດຮາລາຮາລາ ບໍ່ໄດ້ທໍລະມານຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານີ້; ແຕ່ຄວາມເຈັບປວດທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີ ກັບທໍລະມານຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຫນັກໜ່ວງ

Verse 11

शीतरश्मिः शिरःस्थोपि वर्षन्पीयूषसीकरैः । काशीविश्लेषजं तापं नाहो गमयितुं प्रभुः

ແມ່ນແຕ່ ສີຕະຣັສມິ ຄືດວງຈັນຜູ້ມີລຳແສງເຢັນ ຈະສະຖິດຢູ່ເທິງສີສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຫຼົ່ນຢອດນ້ຳອະມຣິຕະ ກໍ—ໂອ້ໜໍ—ບໍ່ອາດດັບໄຟຮ້ອນທີ່ເກີດຈາກການພັດພາກຈາກກາສີໄດ້

Verse 12

विधे विधेहि मे कार्यमार्य धुर्य महामते । याहि काशीमितस्तूर्णं यतस्व च ममेहिते

ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ຈົ່ງສຳເລັດກິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອຜູ້ສູງສົງ ຜູ້ນຳໜ້າ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່. ຈົ່ງໄປກາສີຈາກນີ້ໂດຍໄວ ແລະພາກພຽນໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດ

Verse 13

ब्रह्मंस्त्वमेव तद्वेत्सि काशी त्यजनकारणम् । मंदोपि न त्यजेत्काशीं किमु यो वेत्ति किंचन

ໂອ ພຣະພຣົມ (ບຣະຫມັນ) ມີແຕ່ທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ເຫດໃນການລະທິ້ງກາສີ. ແມ່ນແຕ່ຄົນປັນຍາທຶບກໍບໍ່ລະກາສີ; ຍິ່ງຜູ້ທີ່ຮູ້ຢູ່ບ້າງ ຈະລະໄດ້ແນວໃດ

Verse 14

अद्यैव किं न गच्छेयं काशीं ब्रह्मन्स्वमायया । दिवोदासं स्वधर्मस्थं न तूल्लंघितुमुत्सहे

ໂອ ບຣະຫມັນ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປກາສີໃນມື້ນີ້ເລີຍ ດ້ວຍລິດທິພຣະອຳນາດຂອງຕົນ? ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ກ້າກ້າວຂ້າມທ້າວດິໂວດາສ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳຂອງຕົນ

Verse 15

विधे सर्वविधेयानि त्वमेव विदधासि यत् । इति चेति च वक्तव्यं त्वय्यपार्थमतोखिलम्

ໂອ ວິເທ ຜູ້ຈັດສັນ! ກິດທັງປວງທີ່ຄວນສຳເລັດ ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ; ດັ່ງນັ້ນຄຳວ່າ ‘ເປັນຢ່າງນັ້ນ’ ຫຼື ‘ຖ້າເປັນຢ່າງນັ້ນ’ ຕໍ່ເຈົ້າຍ່ອມໄຮ້ຄວາມໝາຍ—ວາຈາແບບມີເງື່ອນໄຂທັງປວງຈຶ່ງເປົ່າປະໂຫຍດ.

Verse 16

अरिष्टं गच्छ पंथास्ते शुभोदर्को भवत्वलम् । आदायाज्ञां विधि मूर्ध्नि ययौ वाराणसीं मुदा

“ໄປໂດຍສະຫວັດດີ—ຂໍໃຫ້ເສັ້ນທາງຂອງເຈົ້າປອດໄພຈາກອັນຕະລາຍ ແລະຈົບລົງດ້ວຍມົງຄຸນ” ເມື່ອຮັບພຣະບັນຊານັ້ນໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ວິທິກໍອອກເດີນທາງໄປວາຣານະສີດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 17

सितहंसरथस्तूर्णं प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । कृतकृत्यमिवात्मानममन्यत तदात्मभूः

ອາດມະພູ (ພຣະພຣົມ) ຂຶ້ນລົດຫົງຂາວດ້ວຍຄວາມໄວ ແລ້ວໄປຮອດນະຄອນວາຣານະສີ; ແລະໃນໃຈກໍຮູ້ສຶກດຸດຜູ້ສຳເລັດກິດ ປານວ່າເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດໄດ້ສົມບູນ.

Verse 18

हंसयानफलं मेद्य जातं काशीसमागमे । काशी प्राप्तौ यतः प्रोक्ता अंतरायाः पदेपदे

ເມື່ອໄດ້ພົບກາສີ ຜົນແຫ່ງ ‘ການເດີນທາງດ້ວຍພາຫະນະຫົງ’ ກໍປາກົດແຈ້ງ; ເພາະມີຄຳກ່າວວ່າ ໃນທາງໄປເຖິງກາສີ ອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນທຸກກ້າວ.

Verse 19

दृशि धातुरभूद्य मदृशो प्राप्य सान्वयः । स्पष्टं दृष्टिपथं प्राप्ता यदेषाऽनंदवाटिका

ສຳລັບ ທາຕຣິ ຜູ້ສ້າງ ເມື່ອສາຍຕາຂອງທ່ານໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢ່າງຖືກຄວນ ອານັນທະວາຕິກາ—ສວນແຫ່ງຄວາມປິຕິ—ນີ້ກໍປາກົດຊັດໃນຂອບເຂດການເຫັນຂອງທ່ານ.

Verse 20

स्वयं सिंचति या मद्भिः स्वाभिः स्वर्गतरंगिणी । यत्रानंदमया वृक्षा यत्रानंदमया जनाः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຜູ້ໄຫຼດັ່ງສະຫວັນ ດ້ວຍລະອອງໝອກແຫ່ງເມກຂອງນາງເອງ ກໍລົງລ້າງຊຸ່ມຊື່ນແຜ່ນດິນດ້ວຍຕົນເອງ; ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ເປັນອານັນທະ ແລະ ຜູ້ຄົນກໍເປັນອານັນທະເຊັ່ນກັນ।

Verse 21

निर्विशंति सदा काश्यां फलान्यानंदवंत्यपि । सदैवानंदभूः काशी सदैवानंददः शिवः

ໃນກາສີ ພວກເຂົາຍ່ອມເສວຍຜົນໄມ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອານັນທະຢູ່ເສມອ. ກາສີເປັນພື້ນດິນແຫ່ງອານັນທະຕະຫຼອດການ ແລະ ພຣະສິວະເປັນຜູ້ປະທານອານັນທະຕະຫຼອດການ।

Verse 22

आनंदरूपा जायंते तेन काश्यां हि जंतवः । चरणौ चरितुं वित्तस्तावेव कृतिनामिह

ດັ່ງນັ້ນ ໃນກາສີ ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມເກີດມາເປັນຮູບແຫ່ງອານັນທະເອງ. ແທ້ຈິງ ທີ່ນີ້ ມີແຕ່ຕີນຄູ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນສິຣິ ຜູ້ສາມາດເດີນແລະຈາຣິກໃນທຳນີ້ໄດ້।

Verse 23

चरणौ विचरेतांयौ विश्वभर्तृ पुरी भुवि । तावेव श्रवणौ श्रोतुं संविदा ते बहुश्रुतौ

ມີແຕ່ຕີນຄູ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ຄວນຄ່າ ທີ່ຈາຣິກຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໃນນະຄອນແຫ່ງຜູ້ອຸປະຖຳຈັກກະວານ. ແລະ ມີແຕ່ຫູຄູ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ຄວນຟັງ—ເປັນຜູ້ໄດ້ສົດັບຫຼາຍແທ້—ຜູ້ຟັງດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈ।

Verse 24

इह श्रुतिमतां पुंसां याभ्यां काशी श्रुता सकृत् । तदेव मनुते सर्वं मनस्त्विह मनस्विनाम

ທີ່ນີ້ ສຳລັບບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ທີ່ດ້ວຍຫູຂອງຕົນໄດ້ຍິນເລື່ອງກາສີແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ໃຈຂອງຜູ້ມີໃຈສູງຍ່ອມຕັ້ງມັ່ນຢູ່ແຕ່ສິ່ງນັ້ນ ແລະ ຖືວ່ານັ້ນແມ່ນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ।

Verse 25

येनानुमन्यते चैषा काशी सर्वप्रमाणभूः । बुद्धिर्बुध्यति सा सर्वमिह बुद्धिमतां सताम् । ययैतद्धूर्जटेर्धाम धृतं स्व विषयीकृतम्

ດ້ວຍປັນຍາທິບນັ້ນເອງ ກາຊີ—ຜູ້ເປັນຖານແຫ່ງປຣະມານະທັງປວງ—ຈຶ່ງຖືກຢືນຢັນ; ແລະດ້ວຍປັນຍາດຽວກັນນັ້ນ ບັນດິດແລະສັດບຸລຸດຍ່ອມເຂົ້າໃຈທຸກສິ່ງໃນນີ້. ດ້ວຍພະລັງດຽວກັນນີ້ ທາມຂອງ ທູຣຈະຕິ (ພຣະສິວະ) ຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະກາຍເປັນແດນຂອງພຣະອົງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 26

वरं तृणानि धान्यानि तानि वात्याहतान्यपि । काश्यां यान्या पतंतीह न जनाः काश्यदर्शनाः

ແມ່ນແຕ່ໃບຫຍ້າ ຫຼືເມັດຂ້າວທີ່ກະຈາຍ ແມ່ນຖືກລົມພັດກະທົບກໍດີ ຍັງປະເສີດກວ່າຄົນທີ່ມາຮອດກາຊີແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນກາຊີຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 27

अद्य मे सफलं चायुः परार्धद्वय संमितम् । यस्मिन्सति मया प्रापि दुष्प्रापा काशिका पुरी

ມື້ນີ້ ອາຍຸຂອງຂ້ອຍ—ແມ່ນຈະຖືກນັບເທົ່າສອງປະຣາດະກໍຕາມ—ກໍໄດ້ສຳເລັດຜົນ; ເພາະໃນຂະນະທີ່ຍັງມີຊີວິດ ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸນະຄອນກາຊິກາອັນຍາກຈະໄດ້ມາ.

Verse 28

अहो मे धर्मसंपत्तिरहोमे भाग्यगौरवम् । यदद्राक्षिषमद्याहं काशीं सुचिर चिंतिताम्

ໂອ້! ຊັບສົມບັດແຫ່ງທັມມະຂອງຂ້ອຍຊ່າງຫຼາຍ; ໂອ້! ກຽດສົມບັດແຫ່ງບຸນວາສະນາຊ່າງຍິ່ງໃຫຍ່—ເພາະມື້ນີ້ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນກາຊີທີ່ຄິດຄຳນຶງ ແລະປາຖະໜາມາດົນນານ.

Verse 29

अद्य मे स्वतपो वृक्षो मनोरथफलैरलम् । शिवभक्त्यंबुना सिक्तः फलितोति बृहत्तरैः

ມື້ນີ້ ຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງຕະປະຂອງຂ້ອຍ ເຕັມໄປດ້ວຍຜົນແຫ່ງມະໂນຣະຖະ. ໄດ້ຮັບການລາດລົງດ້ວຍສາຍອະມຣິຕະແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ຈຶ່ງອອກຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເກີນປົກກະຕິ.

Verse 30

मया व्यधायि बहुधा सृष्टिः सृष्टिं वितन्वता । परमन्यादृशी काशी स्वयं विश्वेश निर्मितिः

ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຂະຫຍາຍການສ້າງສັນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງສັນຫຼາຍປະເພດ; ແຕ່ ກາຊີ ບໍ່ເໝືອນສິ່ງໃດ—ເປັນນະຄອນສັກສິດທີ່ ວິສເວສະວະຣ (ພຣະສິວະ) ສ້າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 31

इति हृष्टमना वेधा दृष्ट्वा वाराणसीं पुरीम् । वृद्धब्राह्मणरूपेण राजानं च ददर्श ह

ດັ່ງນັ້ນ ເວທາ ຜູ້ເປັນຜູ້ສ້າງ ມີໃຈປິຕິເມື່ອໄດ້ເຫັນນະຄອນ ວາຣານະສີ; ແລ້ວຈຶ່ງປອມຮູບເປັນພຣາຫມັນເຖົ້າ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຣາຊາ

Verse 32

जलार्द्राक्षतपाणिश्च स्वस्त्युक्त्वा पृथिवीभुजे । कृतप्रणामो राज्ञाथ भेजे तद्दत्तमासनम्

ດ້ວຍມືຖືອັກຊະຕະ (ເມັດເຂົ້າ) ທີ່ຊຸ່ມນ້ຳ ແລະເວົ້າຄຳອວຍພອນມົງຄຸນແກ່ຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ທ່ານໄດ້ກ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວຕາມຄຳເຊີນຂອງພຣະຣາຊາ ຈຶ່ງນັ່ງໃນອາສນະທີ່ຖວາຍ

Verse 33

कृतमानो नृपतिना सोभ्युत्थानासनादिभिः । विप्रो व्यजिज्ञपद्भूपं पृष्टागमनकारणम्

ພຣະຣາຊາໄດ້ໃຫ້ກຽດດ້ວຍການລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ຖວາຍອາສນະ ແລະການນົບນ້ອມອື່ນໆ; ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນຈຶ່ງກ່າວຖາມຜູ້ຄອງເມືອງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖາມເຫດແຫ່ງການມາ

Verse 34

ब्राह्मण उवाच । भूपाल बहुकालीनोस्म्यहमत्र चिरंतनः । त्वं तु मां नैव जानासि जाने त्वां हि रिपुंजयम्

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ພູປາລ ກະສັດເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ມາດົນນານຫຼາຍ—ເປັນຜູ້ຢູ່ດັ່ງເດີມຂອງສະຖານທີ່ນີ້. ແຕ່ທ່ານບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າກັບຮູ້ຈັກທ່ານວ່າ ‘ຣິປຸນຊະຍະ’ ຜູ້ຊະນະສັດຕູ”

Verse 35

परःशता मया दृष्टा राजानो भूरिदक्षिणाः । विजितानेकसंग्रामा यायजूका जितेंद्रियाः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກະສັດເກີນຮ້ອຍພະອົງ—ອຸດົມໃນທານແລະທັກສິນາ, ຊະນະສົງຄາມຫຼາຍຄັ້ງ, ມຸ່ງໝັ້ນປະກອບຍັດ, ແລະຊະນະອິນທຣີຍທັງຫຼາຍ.

Verse 36

विनिष्कृतारिषड्वर्गाः सुशीलाः सत्त्वशालिनः । श्रुतस्यपारदृश्वानो राजनीतिविचक्षणाः

ພວກເຂົາໄດ້ຊໍາລະຕົນໃຫ້ພົ້ນຈາກສັດຕູພາຍໃນຫົກປະການ; ມີຄວາມປະພຶດດີ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດຕະວະ; ຮູ້ລຶກໃນສຣຸຕິ-ສາດ ແລະຊໍານານໃນວິຊາຣາຊນີຕິ.

Verse 37

दयादाक्षिण्यनिपुणाः सत्यव्रतपरायणाः । क्षमया क्षमयातुल्या गांभीर्यजितसागराः

ພວກເຂົາຊໍານານໃນຄວາມເມດຕາແລະຄວາມໃຈກວ້າງ, ອຸທິດຕົນໃນສັດຈະວຣະຕະ; ໃນຄວາມອົດທົນບໍ່ມີໃຜເທົ່າ, ແລະດ້ວຍຄວາມລຶກຊຶ້ງແຫ່ງຈິດໃຈ ຍິ່ງກວ່າມະຫາສະມຸດ.

Verse 38

जितरोषरयाः शूराः सौम्यसौंदर्यभूमयः । इत्यादि गुणसंपन्नाः सुसंचितयशोधनाः

ພວກເຂົາເປັນວີຣະຊົນຜູ້ຊະນະຄວາມພຸ່ງພານແຫ່ງໂທສະ; ອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນດັ່ງຜືນດິນແຫ່ງຄວາມງາມ. ດ້ວຍຄຸນທຳເຊັ່ນນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ສະສົມຄັງແຫ່ງຍົດຍໍອັນຄວນຄ່າ.

Verse 39

परं द्वित्राः पवित्रा ये राजर्षे तव सद्गुणाः । तेष्वेषु राजसु मम प्रायशो न दृशं गताः

ແຕ່ໂອ້ ຣາຊະຣິຊິ, ຄຸນທຳອັນບໍລິສຸດຂອງທ່ານນັ້ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ປາກົດພຽງໜຶ່ງຫຼືສອງເທົ່ານັ້ນ. ໃນຫມູ່ກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເກືອບບໍ່ເຫັນເລີຍ.

Verse 40

प्रजानिजकुटुंबस्त्वं त्वं तु भूदेवदैवतः । महातपः सहायस्त्वं पथानान्ये तथा नृपाः

ເຈົ້າເຫັນປະຊາຊົນເປັນດັ່ງຄອບຄົວຂອງເຈົ້າເອງ; ແທ້ຈິງແລ້ວເຈົ້າເປັນດັ່ງເທວະດາສໍາລັບພຣາຫມັນ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ມະຫາຕະປະສີ ແຕ່ກະສັດອື່ນໆເປັນແຕ່ຜູ້ເກື້ອກູນທາງໂລກີຍ໌.

Verse 41

धन्यो मान्योसि च सतां पूजनीयोसि सद्गुणैः । देवा अपि दिवोदास त्वत्त्रासान्न विमार्गगाः

ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນ; ໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນຫມູ່ຄົນດີ ແລະດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີ ຈຶ່ງຄວນແກ່ການບູຊາ. ໂອ ດິໂວດາສ, ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ກ້າຫຼົງທາງຈາກທາງຖືກ ເນື່ອງຈາກຢ້ານເຈົ້າ.

Verse 42

किं नः स्तुत्या तव नृप द्विजानामस्पृहावताम् । किं कुर्मस्त्वद्गुणग्रामाः स्तावकान्नः प्रकुर्वते

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄໍາສັນລະເສີນຂອງພວກເຮົາຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ເຈົ້າ ໃນເມື່ອພວກເຮົາພຣາຫມັນເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດຄວາມປາຖະໜາ? ແຕ່ຈະເຮັດແນວໃດໄດ້—ຫມູ່ຄຸນງາມຂອງເຈົ້າບັງຄັບໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ສັນລະເສີນເຈົ້າ.

Verse 43

गोष्ठी तिष्ठत्वियं तावत्प्रस्तुतं स्तौमि सांप्रतम् । यष्टुकामोस्म्यहं राजंस्त्वां सहायमतो वृणे

ຂໍໃຫ້ການສົນທະນານີ້ຢຸດໄວ້ຊົ່ວຄາວ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນສິ່ງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະປະກອບຍັດຍະ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເລືອກເຈົ້າເປັນຜູ້ເກື້ອກູນ.

Verse 44

त्वया राजन्वती चैषाऽवनिः सर्वर्धिभाजनम् । अहं चास्तिधनो राजन्न्यायोपात्तमहाधनः

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຈົ້າເປັນກະສັດ ແຜ່ນດິນນີ້ຍ່ອມເປັນພາຊະນະຮອງຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍມັ່ງຄັ່ງ, ໂອ ພະຣາຊາ—ເປັນເຈົ້າຂອງຊັບສິນໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ມາໂດຍທາງຍຸດຕິທໍາ.

Verse 46

संचितं यद्धनं पुंभिर्नयसन्मार्गगामिभिः । तत्काश्यां विनियुज्येत क्लेशायेतरथा भवेत्

ຊັບສິນທີ່ຜູ້ຄົນສະສົມໄວ້ໂດຍບໍ່ເດີນຕາມທາງທຳ ພຶງນຳໄປໃຊ້ໃນກາສີເພື່ອກິດບຸນ; ບໍ່ຊັ້ນຊັບນັ້ນເອງຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌।

Verse 47

महिमानं परं काश्याः कोपि वेद न भूपते । ऋते त्रिनयनाच्छंभोः सर्वज्ञानप्रदायिनः

ໂອ ພະຣາຊາ, ບໍ່ມີໃຜຮູ້ມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງກາສີແທ້ໆ; ນອກຈາກພຣະສັມພູ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຕາສາມ ຜູ້ປະທານປັນຍາທັງປວງ।

Verse 48

मन्ये धन्यतरोसि त्वं बहुजन्मशतार्जितैः । सुकृतैः पासि यत्काशीं विश्वभर्तुः परां तनुम्

ຂ້າເຫັນວ່າທ່ານເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ດ້ວຍກຸສົນທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ເຫັນກາສີ—ອັນເປັນພຣະກາຍອັນສູງສຸດຂອງພຣະຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກ।

Verse 49

इयं च राजधानी ते कर्मभूमावनुत्तमा । यस्यां कृतानां कार्याणां संवर्तेपि न संक्षयः

ນະຄອນຫຼວງຂອງທ່ານນີ້ເປັນພື້ນທີ່ແຫ່ງກຳອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ການກະທຳທີ່ເຮັດໃນນີ້ບໍ່ສູນໄປແມ່ນແຕ່ໃນການລະລາຍແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 50

विश्वेशानुग्रहेणैव त्वयैषा पाल्यते पुरी । एकस्याप्यवनात्काश्यां त्रैलोक्यमवितं भवेत्

ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງວິສເວສະວະຣາ ເມືອງນີ້ຈຶ່ງຖືກປົກປ້ອງໂດຍທ່ານ; ເພາະການຄຸ້ມຄອງແມ່ນແຕ່ຄົນຜູ້ດຽວໃນກາສີ ກໍເຫມືອນຄຸ້ມຄອງໄຕໂລກທັງສາມ।

Verse 51

अन्यच्च ते हितं वच्मि यदि ते रोचतेऽनघ । प्रीणनीयः सदैवैको विश्वेशः सर्वकर्मभिः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ ຂ້າຈະກ່າວຄໍາແນະນໍາອີກປະການ—ຖ້າເຈົ້າພໍໃຈ: ດ້ວຍການກະທໍາທັງປວງ ຈົ່ງທໍາໃຫ້ພຣະວິສເວສະວະຣະ ພໍພຣະໄທຢູ່ເສມອ ແຕ່ພຣະອົງດຽວ।

Verse 52

अन्यदेवधिया राजन्विश्वेशं पश्य मा क्वचित् । ब्रह्मविष्ण्विंद्र चंद्रार्का क्रीडेयं तस्य धूर्जटेः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຢ່າເຄີຍເບິ່ງພຣະວິສເວສະວະຣະ ດ້ວຍຄວາມຄິດວ່າເປັນ ‘ເທວະອື່ນໜຶ່ງ’ ເລີຍ। ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ອິນທຣະ, ຈັນທຣະ ແລະ ສຸຣິຍະ ເປັນແຕ່ຂອງຫຼິ້ນໃນລີລາຂອງພຣະຜູ້ມີຜົມມັດເປັນຊົງຊະດາ ຄື ທູຣຊະຕິ ນັ້ນ।

Verse 53

विप्रैरुदर्कमिच्छद्भिः शिक्षणीया यतो नृपाः । अतस्तव हितं ख्यातं किं वा मे चिंतयानया

ເນື່ອງຈາກກະສັດທັງຫຼາຍຄວນໄດ້ຮັບການສອນສັ່ງໂດຍພຣາຫມະນຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດ। ດັ່ງນັ້ນ ຄໍາທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າໄດ້ຖືກເຜີຍແລ້ວ; ຂ້າຈະກັງວົນອັນໃດອີກ?

Verse 54

इति जोषं स्थितं विप्रं प्रत्युवाच नृपोत्तमः । सर्वं मया हृदि धृतं यत्त्वयोक्तं द्विजोत्तम

ເມື່ອພຣາຫມະນຢືນນິ່ງຢູ່ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດກໍຕອບວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ! ທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ ຂ້າໄດ້ຈັບໄວ້ແນ່ນອນໃນດວງໃຈແລ້ວ।”

Verse 55

राजोवाच । अहं यियक्षमाणस्य तव साहाय्यकर्मणि । दासोस्मि यज्ञसंभारान्नयमेको शतोऽखिलान्

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໃນການຊ່ວຍເຫຼືອທ່ານຜູ້ກໍາລັງຈະປະກອບຍັຊະນະ ຂ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ। ຂໍໃຫ້ຂ້າຄົນດຽວໄປຈັດຫາເຄື່ອງສຳພາລະສໍາລັບຍັຊະນະທັງໝົດ—ເປັນຮ້ອຍໆຢ່າງ—ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।”

Verse 56

यदस्ति मेखिलं तत्र सप्तांगेपि भवान्प्रभुः । यजस्वैकमनाब्रह्मन्सिद्धं मन्यस्व वांछितम्

ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມີຢູ່ທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບເຈັດປະການແຫ່ງອານາຈັກ ລ້ວນຢູ່ໃນອຳນາດຂອງທ່ານ. ໂອ ພຣາຫມັນ ຈົ່ງປະກອບຍັດຍະດ້ວຍໃຈເອກາກຣ ແລະຈົ່ງເຫັນວ່າຄວາມປາດຖະໜາຂອງທ່ານສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 57

राज्यं करोमि यद्ब्रह्मन्स्वार्थं तन्न मनागपि । पुत्रैः कलत्रैर्देहेनपरोपकृतये यते

ໂອ ພຣາຫມັນ ຂ້າພະເຈົ້າປົກຄອງລາຊະອານາຈັກນີ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະໂຫຍດຕົນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ດ້ວຍລູກຊາຍ ພັນລະຍາ ແລະກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າພາກເພຍງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 58

राज्ञां क्रतुक्रियाभ्योपि तीर्थेभ्योपि समंततः । प्रजापालनमेवैको धर्मः प्रोक्तो मनीषिभिः

ສຳລັບກະສັດທັງຫຼາຍ ເໜືອກວ່າພິທີຍັດຍະ ແລະເໜືອກວ່າການໄປນະມັດສະການຕີຣຖະທຸກທິດ ນັກປັນຍາໄດ້ກ່າວວ່າ ມີທຳອັນເອກສູງສຸດພຽງຢ່າງດຽວ: ການປົກປ້ອງແລະອຸປະຖຳປະຊາຊົນ.

Verse 59

प्रजासंतापजोवह्निर्वज्राग्नेरपि दारुणः । द्वित्रान्दहति वज्राग्निः पूर्वो राज्यं कुलं तनुम्

ໄຟທີ່ເກີດຈາກຄວາມທຸກທ້ອນຂອງປະຊາຊົນ ຮ້າຍແຮງກວ່າໄຟສາຍຟ້າອີກ. ໄຟສາຍຟ້າເຜົາໄດ້ພຽງສອງສາມຄົນ; ແຕ່ໄຟນັ້ນກັບເຜົາຜານອານາຈັກ ວົງຕະກູນ ແລະກາຍຂອງຜູ້ປົກຄອງເອງ.

Verse 60

यदावभृथसिस्रासुर्भवेयं द्विजसत्तम । तदा विप्रपदांभोभिरभिषेकं करोम्यहम्

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ອະວະພຶຖະ—ການອາບນ້ຳປິດທ້າຍຍັດຍະ—ເມື່ອນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າກະທຳອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳທີ່ໄດ້ລ້າງພະບາດຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.

Verse 61

हवनं ब्राह्मणमुखे यत्करोमि द्विजोत्तम । मन्ये क्रतुक्रियाभ्योपि तद्विशिष्टं महामते

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ອາຫູຕິຮະວັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍເຂົ້າໃນປາກພຣາຫມັນ—ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າສູງສົ່ງກວ່າກິດພິທີແຫ່ງມະຫາຍັດທັງປວງອີກ.

Verse 62

अभिलाषेषु सर्वेषु जागर्त्येको हृदीह मे । अद्यापि मार्गणः कोपि द्रष्टव्यः स्वतनोरपि

ໃນຄວາມປາຖະໜາທັງຫມົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມີພຽງຢ່າງດຽວທີ່ຕື່ນຢູ່ໃນໃຈ: ແມ່ນວ່າມື້ນີ້ກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງສະແຫວງຫາຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ຄວນຄ່າແມ່ນກະທັ້ງຕໍ່ກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ—ເພື່ອຈະໄດ້ມອບທານໃຫ້.

Verse 63

अहो अहोभिर्बहुभिः फलितो मे मनोरथः । यत्त्वं मेद्य गृहे प्राप्तः किंचित्प्रार्थयितुं द्विज

ຫຼັງຈາກຮ້ອງ “ອະໂຫ! ອະໂຫ!” ຫຼາຍຄັ້ງ ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ອອກຜົນ: ຄືທ່ານມາຮອດເຮືອນຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ໂອ ທະວິຊະ ເພື່ອຂໍສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ.

Verse 64

एकाग्रमानसो विप्र यज्ञान्विपुलदक्षिणान् । बहून्यजकृतं विद्धि साहाय्यं सर्ववस्तुषु

ໂອ ວິປຣະ, ຈົ່ງທຳຍັດຫຼາຍປະການດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່ ໃຫ້ອຸດົມດ້ວຍທັກຊິນາອັນຫຼາຍ. ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊ່ວຍເຫຼືອໃນທຸກເລື່ອງ ແລະທຸກສິ່ງຂອງ.

Verse 65

इति राज्ञो महाबुद्धेर्धर्मशीलस्य भाषितम् । श्रुत्वा तुष्टमनाः स्रष्टा क्रतुसंभारमाहरत्

ດັ່ງນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງພະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ. ເມື່ອສຣັດຕາ (ຜູ້ສ້າງ) ໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍປິຕິໃນໃຈ ແລະນຳມາຊຶ່ງເຄື່ອງປະກອບຍັດທີ່ຈຳເປັນ.

Verse 66

साहाय्यं प्राप्य राजर्षेर्दिवोदासस्य पद्मभूः । इयाज दशभिः काश्यामश्वमेधैर्महामखैः

ເມື່ອໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຣາຊະຣິຊິ ດິໂວດາສ ແລ້ວ ປັດມະພູ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ປະກອບອັສວເມທະຍັດ 10 ຄັ້ງ ທີ່ກາສີ ເປັນມະຫາພິທີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສູງສົ່ງ.

Verse 67

अद्यापि होमधूमोघैर्यद्व्याप्तं गगनांतरम् । तदा प्रभृति न व्योम नीलिमानं जहात्यदः

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ທ້ອງຟ້າທີ່ນັ້ນຍັງຖືກເວົ້າວ່າ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍກ້ອນຄວັນໜາແນ່ນຈາກພິທີໂຮມ; ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຟ້ານັ້ນບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງຄວາມຄຣາມເຂັ້ມຂອງຕົນ.

Verse 68

तीर्थं दशाश्वमेधाख्यं प्रथितं जगतीतले । तदा प्रभृति तत्रासीद्वाराणस्यां शुभप्रदम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນໜ້າແຜ່ນດິນ ຕີຣຖະນັ້ນຈຶ່ງໂດ່ງດັງວ່າ ‘ທະສາອັສວເມທ’; ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ມັນສະຖິດຢູ່ໃນວາຣານະສີ ເປັນຜູ້ປະທານມົງຄຸນ.

Verse 69

पुरा रुद्रसरो नाम तत्तीर्थं कलशोद्भव । दशाश्वमेधिकं पश्चाज्जातं विधिपरिग्रहात्

ໂອ ກະລະໂສດພະວະ (ອະກັສຕະຍະ) ໃນການກ່ອນ ຕີຣຖະນັ້ນມີນາມວ່າ ‘ຣຸທຣະ-ສະຣະສ’; ຕໍ່ມາ ໂດຍການຮັບປະກອບພິທີຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະພຣົມ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ທະສາອັສວເມທິກະ’.

Verse 70

स्वर्धुन्यथ ततः प्राप्ता भगीरथसमागमात् । अतीव पुण्यवज्जातमतस्तत्तीर्थमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ໂດຍການມາຮອດແລະຄວາມພາກພຽນຂອງ ພະຄີຣະຖະ ສະວັດທຸນີ (ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ) ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະອັນປະເສີດນັ້ນຈຶ່ງເປັນບຸນຍິ່ງນັກ—ແທ້ຈິງແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 71

विधिर्दशाश्वमेधेशं लिंगं संस्थाप्य तत्र वै । स्थितवान्न गतोद्यापि क्वापि काशीं विहाय तु

ເມື່ອວິທິ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະນາມ “ທະສາອັດສະວະເມເທສ” ໄວ້ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ລະທິ້ງກາສີໄປໃສເລີຍ।

Verse 72

राज्ञो धर्मरतेस्तस्य च्छिद्रं नावाप किंचन । अतः पुरारेः पुरतो व्रजित्वा किं वदेद्विधिः

ໃນພະຣາຊາຜູ້ຍິນດີໃນທຳນັ້ນ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ບໍ່ພົບຂໍ້ບົກພ່ອງໃດໆເລີຍ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເຂົ້າໄປຕໍ່ໜ້າພຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ວິທິຈະກ່າວອັນໃດໄດ້?

Verse 73

क्षेत्रप्रभावं विज्ञाय ध्यायन्विश्वेश्वरं शिवम् । ब्रह्मेश्वरं च संस्थाप्य विधिस्तत्रैव संस्थितः

ເມື່ອຮູ້ເຖິງອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກະເສດສັກສິດ (ກາສີ) ແລ້ວ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ພິຈາລະນາພຣະສິວະເປັນວິສເວສະວະຣ ແລະສະຖາປະນາ (ລິງຄະ) “ພຣະພຣົມເມສະວະຣ” ແລ້ວສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ।

Verse 74

परातनुरियं काशी विश्वेशस्येति निश्चितम् । अस्याः संसेवनाच्छंभुर्न कुप्यति पुरो मयि

“ກາສີນີ້ແມ່ນພຣະກາຍອັນສູງສຸດຂອງວິສເວສະວະຣ” — ແນ່ນອນແທ້. ດ້ວຍການບຳເລີຍຮັບໃຊ້ນາງດ້ວຍພັກຕິ ພຣະສັມພູຈຶ່ງບໍ່ກຣິ້ວຂ້ອຍໃນພຣະພັກຕຣະຂອງພຣະອົງ।

Verse 75

कः प्राप्य काशीं दुर्मेधाः पुनस्त्यक्तुमिहेह ते । अनेकजन्मजनितकर्मनिर्मूलनक्षमाम्

ໃຜຈະເປັນຄົນປັນຍາທຶບ ເມື່ອໄດ້ຮັບກາສີແລ້ວຍັງຈະລະທິ້ງອີກ? ເພາະນາງສາມາດຖອນກຳທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດໃຫ້ຫມົດຮາກໄດ້।

Verse 76

विश्वसंतापसंहर्तुः स्थाने विश्वपतेस्तनुः । संताप्यतेतरां काश्या विश्लेषज महाग्निना

ໃນສະຖານອັນເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະຜູ້ດັບຄວາມເຜົາຮ້ອນແຫ່ງສາກົນ ມີພຣະກາຍຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກສະຖິດ; ທີ່ກາຊີ ຖືກເຜົາຮ້ອນຢ່າງແຮງໂດຍໄຟໃຫຍ່ອັນເກີດຈາກການພັດພາກ

Verse 77

प्राप्य काशीं त्यजेद्यस्तु समस्ताघौघनाशिनीम् । नृपशुः स परिज्ञेयो महासौख्यपराङमुखः

ແຕ່ຜູ້ໃດໄດ້ເຖິງກາຊີ—ຜູ້ທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງ—ແລ້ວຍັງລະທິ້ງນາງ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນ ‘ສັດແຫ່ງກະສັດ’ ຜູ້ຫັນໜ້າອອກຈາກສຸກອັນສູງສຸດ

Verse 78

निर्वाणलक्ष्मीं यः कांक्षेत्त्यक्त्वा संसारदुर्गतिम् । तेन काशी न संत्याज्या यद्याप्तैशादनुग्रहात्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາສິຣິແຫ່ງນິຣວານ ແລະລະທິ້ງເສັ້ນທາງທຸກຍາກແຫ່ງສັງສາຣະ; ຖ້າໄດ້ກາຊີດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍບໍ່ຄວນລະທິ້ງກາຊີ

Verse 79

यः काशीं संपरित्यज्य गच्छेदन्यत्र दुर्मतिः । तस्य हस्ततलाद्गच्छेच्चतुर्वर्गफलोदयः

ຜູ້ມີໃຈຫຼົງຜິດ ລະທິ້ງກາຊີແລ້ວໄປບ່ອນອື່ນ; ຈາກຝາມືຂອງເຂົາ ການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງຜົນຈະຕຸຣະວັກຄະ (ເປົ້າໝາຍ 4) ຈະຫຼຸດຫາຍໄປ

Verse 80

निबर्हणी मधौघस्य सुपुण्य परिबृंहिणीम् । कः प्राप्य काशीं दुर्मेधास्त्यजेन्मोक्षसुखप्रदाम्

ນາງຜູ້ທຳລາຍກະແສແຫ່ງການຢົກຢ້ວນອັນຫວານ ແລະເພີ່ມພູນບຸນອັນໃຫຍ່; ໃຜເປັນຄົນປັນຍາທຶບ ເມື່ອໄດ້ເຖິງກາຊີແລ້ວ ຈະລະທິ້ງນາງ ຜູ້ປະທານສຸກແຫ່ງໂມກສະ

Verse 81

सत्यलोके क्व तत्सौख्यं क्व सौख्यं वैष्णवे पदे । यत्सौख्यं लभ्यते काश्यां निमेषार्धनिषेवणात्

ໃນສັດຕະຍະໂລກ ຄວາມປິຕິນັ້ນຢູ່ໃສ, ແມ່ນແຕ່ໃນພະພົບໄວສະນະກໍຢູ່ໃສ? ສຸກອັນໄດ້ໃນກາສີ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ແມ່ນແຕ່ຄື່ງນິເມດດຽວ.

Verse 82

वाराणसीगुणगणान्निर्णीय द्रुहिणस्त्विति । व्यावृत्य मंदरगिरिं न पुनः प्रत्यगान्मुने

ເມື່ອພິຈາລະນາກຸນຄ່າອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງວາຣານະສີແລ້ວ ດຣຸຫິນະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວວ່າ “ແທ້ດັ່ງນັ້ນ!” ແລ້ວຫັນກັບຈາກພູມັນດະຣາ, ໂອ ມຸນີ, ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ກັບໄປອີກເລີຍ.

Verse 83

स्कंद उवाच । मित्रावरुणयोः पुत्र महिमानं ब्रवीमि ते । काश्यां दशाश्वमेधस्य सर्वतीर्थशिरोमणेः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ, ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງມະຫິມາຂອງທະສາອັດສະວະເມດະໃນກາສີ ອັນເປັນມຸກກະດາຂອງຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 84

दशाश्वमेधिकं प्राप्य सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । यत्किंचित्क्रियते कर्म तदक्षयमिहेरितम्

ເມື່ອໄດ້ເຖິງທະສາອັດສະວະເມດະກະ ອັນປະເສີດຍິ່ງໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ກຳໃດໆທີ່ກະທຳຢູ່ນັ້ນ ຖືກປະກາດໄວ້ທີ່ນີ້ວ່າ ໃຫ້ຜົນບໍ່ເສື່ອມສູນ (ອັກສະຍະ).

Verse 85

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो दे वतार्चनम् । संध्योपास्तिस्तर्पणं च श्राद्धं पितृसमर्चनम्

ການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການຈະປະ, ການໂຫມະ, ສະວາດະຍາຍ, ການບູຊາເທວະດາ; ການບຳເນົາສັນທະຍາ, ຕັຣປະນະ, ແລະ ສຣາດທະ—ການນະມັດສະການບັນພະບຸລຸດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 86

दृष्ट्वा दशाश्वमेधेशं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ທະສາອັດສະວະເມເທສະ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 87

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे प्राप्य प्रतिपदं तिथिम् । दशाश्वमेधिके स्नात्वा मुच्यते जन्मपातकैः

ໃນເດືອນເຈຍສະຖະ ຂ້າງຂຶ້ນ ເມື່ອຮອດຕິຖີ ປະຕິປະດາ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ທະສາອັດສະວະເມທິກາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ຕິດຕົວມາແຕ່ກຳເນີດ।

Verse 88

ज्येष्ठे शुक्ल द्वितीयायां स्नात्वा रुद्रसरोवरे । जन्मद्वयकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ໃນວັນທີສອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນເຈຍສະຖະ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນ ຣຸດຣະ-ສະໂຣວະຣະ ບາບທີ່ສະສົມມາສອງຊາດ ຈະສູນໄປໃນທັນທີ।

Verse 89

एवं सर्वासु तिथिषु क्रमस्नायी नरोत्तमः । आशुक्लपक्षदशमि प्रतिजन्माघमुत्सृजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທຸກຕິຖີ ຜູ້ປະເສີດທີ່ອາບນ້ຳຕາມລຳດັບ ຍ່ອມສະລັດບາບແຫ່ງແຕ່ລະຊາດ ຈົນເຖິງວັນທະສະມີຂ້າງຂຶ້ນ।

Verse 90

तिथिं दशहरां प्राप्य दशजन्माघहारिणीम् । दशाश्वमेधिके स्नातो यामीं पश्येन्न यातनाम्

ເມື່ອຮອດຕິຖີ ທະສະຫະຣາ ອັນກຳຈັດບາບສິບຊາດ ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳທີ່ ທະສາອັດສະວະເມທິກາ ຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນການທໍລະມານຂອງຍະມະ।

Verse 91

लिंगं दशाश्वमेधेशं दृष्ट्वा दशहरा तिथौ । दशजन्मार्जितैः पापैस्त्यज्यते नात्र संशयः

ໃນວັນຕິຖີ ດະສະຫະຣາ ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ລິງຄະ ດະສາອັດສະວະເມເທສະ ບາບທີ່ສະສົມມາສິບຊາດຍ່ອມຖືກປະລະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 92

स्नातो दशहरायां यः पूजयेल्लिंगमुत्तमम् । भक्त्या दशाश्वमेधेशं न तं गर्भदशा स्पृशेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນວັນດະສະຫະຣາ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍສັດທາ ລິງຄະອັນສູງສຸດ—ດະສາອັດສະວະເມເທສະ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກພາວະການຢູ່ໃນຄັນອີກເລີຍ.

Verse 93

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे पक्षं रुद्रसरे नरः । कुर्वन्वै वार्षिकीं यात्रां न विघ्नैरभिभूयते

ໃນເດືອນເຊຍດຖະ ໃນປັກສ໌ສວ່າງ ຜູ້ໃດປະຕິບັດຍາຕຣາປະຈຳປີຕະຫຼອດໜຶ່ງປັກສ໌ ທີ່ຣຸດຣະສະຣະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກອຸປະສັກຄອບງຳ.

Verse 94

दशाश्वमेधावभृथैर्यत्फलं सम्यगाप्यते । दशाश्वमेधे तन्नूनं स्नात्वा दशहरा तिथौ

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຢ່າງສົມບູນຈາກອະວະພຣຶຖະ-ສະນານ ຂອງອັດສະວະເມທະສິບຄັ້ງ ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ແນ່ນອນ ໂດຍອາບນ້ຳທີ່ດະສາອັດສະວະເມທະ ໃນວັນຕິຖີດະສະຫະຣາ.

Verse 95

स्वर्धुन्याः पश्चिमे तीरे नत्वा दशहरेश्वरम् । न दुर्दशामवाप्नोति पुमान्पुण्यतमः क्वचित्

ທີ່ຝັ່ງຕາເວັນຕົກຂອງສຸຣະທຸນີ (ຄົງຄາ) ເມື່ອກ້ອມກາບດະສະຫະເຣສະວະຣະ ບຸລຸດຜູ້ມີບຸນຍິ່ງຈະບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມທຸກຍາກໃນເວລາໃດໆ.

Verse 96

यत्काश्यां दक्षिणद्वारमंतर्गेहस्य कीर्त्यते । तत्र ब्रह्मेश्वरं दृष्ट्वा ब्रह्मलोके महीयते

ສິ່ງທີ່ເລື່ອງລືໃນກາສີວ່າເປັນປະຕູທາງໃຕ້ຂອງສະຖານສັກສິດພາຍໃນ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະພຣະຫມເອສະວະຣາທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບກຽດສັກໃນພຣະຫມໂລກ।

Verse 97

इति ब्राह्मणवेषेण वाराणस्यां महाधिया । द्रुहिणेन स्थितं तावद्यावद्विश्वेश्वरागमः

ດັ່ງນັ້ນ ດຣຸຫິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ສວມຮູບເປັນພຣາຫມັນ ແລະດ້ວຍປັນຍາອັນໃຫຍ່ ພັກຢູ່ໃນວາຣານະສີ—ຈົນກວ່າວິສເວສະວະຣາ (ພຣະສິວະ) ຈະເສດັດມາ।

Verse 98

दिवोदासोपि राजेंद्रो वृद्धब्राह्मणरूपिणे । ब्रह्मणे कृतयज्ञाय ब्रह्मशालामकल्पयत्

ພຣະຣາຊາດິໂວດາສ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງກະສັດທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ຈັດສ້າງພຣະຫມະສາລາອັນງາມ ໃຫ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປາງເປັນພຣາຫມັນເຖົ້າ ເພື່ອປະກອບຍັດຍະ (ຍະຊະ)។

Verse 99

ब्रह्मेश्वरसमीपे तु ब्रह्मशाला मनोहरा । ब्रह्मा तत्रावसद्व्योम ब्रह्मघोषैर्निनादयन्

ໃກ້ພຣະພຣະຫມເອສະວະຣາ ມີພຣະຫມະສາລາອັນງາມ; ພຣະພຣະຫມາພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ນະພາກຶກກ້ອງດ້ວຍສຽງປະກາດແຫ່ງເວທ ແລະບົດສັນລະເສີນພຣະຫມາ।

Verse 100

इति ते कथितो ब्रह्मन्महिमातिमहत्तरः । दशाश्वमेधतीर्थस्य सर्वाघौघविनाशनः

ໂອ ພຣາຫມັນ! ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວເຖິງມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍຂອງ ທະສາອັດສະວະເມດະ ຕີຣະຖະ—ຜູ້ທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງ।

Verse 101

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं श्रावयित्वा तथैव च । ब्रह्मलोकमवाप्नोति श्रद्धया मानवोत्तमः

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງບົດອັນເປັນບຸນນີ້ ແລະໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງດ້ວຍ ບຸກຄົນຜູ້ປະເສີດມີສັດທາ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸພຣະພົມໂລກ।