Adhyaya 36

Verse 1

स्कंद उवाच । पुनर्विशेषं वक्ष्यामि सदाचारस्य कुंभज । यं श्रुत्वापि नरो धीमान्नाज्ञानतिमिरं विशेत्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ກຸມພະຊະ (ອະກັສຕະຍະ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍລາຍລະອຽດພິເສດແຫ່ງສະດາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດຊອບ) ອີກຄັ້ງ; ຜູ້ມີປັນຍາເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈະບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ।

Verse 2

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्यास्त्रयो वर्णा द्विजाः स्मृताः । प्रथमं मातृतो जाता द्वितीयं चोपनायनात्

ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ແລະ ໄວສະຍະ—ສາມວັນນະນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ດວິຊະ’ (ເກີດສອງຄັ້ງ): ຄັ້ງທຳອິດເກີດຈາກແມ່, ແລະຄັ້ງທີສອງເກີດດ້ວຍພິທີອຸປະນະຍະນະ (upanayana)។

Verse 3

एषां क्रियानिषेकादि श्मशानांता च वैदिकी । आदधीत सुधीर्गर्भमृतौमूलं मघां त्यजेत्

ສໍາລັບດວິຊະເຫຼົ່ານີ້ ພິທີຕາມພຣະເວດເລີ່ມແຕ່ພິທີກັບພາທານ (ການປະສົມພັນ) ໄປຈົນເຖິງພິທີສຸດທ້າຍທີ່ປ່າຊ້າ. ຜູ້ມີປັນຍາພຶງປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະພຶງຫຼີກເວັ້ນນັກສັດຕຣະ “ມະຄາ” ໃນຮາກແຫ່ງການກໍານົດລະດູ/ເວລາປະສົມພັນອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ

Verse 4

स्पंदनात्प्राक्पुंसवनं सीमंतोन्नयनं ततः । मासि षष्ठेऽष्टमे वापि जातेथो जातकर्म च

ກ່ອນທີ່ທາຣົກໃນຄັນຈະເຄື່ອນໄຫວ ພຶງທໍາພິທີ puṃsavana ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍພິທີ sīmantonnayana. ໃນເດືອນທີ 6 ຫຼື 8 ແລະເມື່ອເກີດແລ້ວ ຈຶ່ງທໍາພິທີ jātakarma

Verse 5

नामाह्न्येकादशे गेहाच्चतुर्थेमासि निष्क्रमः । मासेन्नप्राशनं षष्ठे चूडाब्दे वा यथाकुलम्

ໃນວັນທີ 11 ເປັນພິທີຕັ້ງຊື່; ໃນເດືອນທີ 4 ເປັນການນໍາເດັກອອກຈາກເຮືອນເທື່ອທໍາອິດ. ໃນເດືອນທີ 6 ເປັນພິທີ annaprāśana (ປ້ອນອາຫານແຂງຄັ້ງທໍາອິດ); ແລະພິທີ cūḍā (ໂກນຜົມ) ໃນປີທີ 1 ຫຼື 3 ຕາມຈາຣີດຕະກູນ

Verse 6

शममेनो व्रजेदेवं बैजं गर्भजमवे च । स्त्रीणामेताः क्रियास्तूष्णीं पाणिग्राहस्तु मंत्रवान्

ດັ່ງນີ້ ມົນທິນທີ່ສືບມາຈາກເຊື້ອ (ໄບຊະ) ແລະທີ່ເກີດຈາກຄັນ (ກັບພະ) ຈະສົງບແລະຈາກໄປ. ສໍາລັບແມ່ຍິງ ພິທີເຫຼົ່ານີ້ເຮັດຢ່າງສງົບເງີຍ ແຕ່ພິທີ pāṇigraha (ຈັບມືໃນພິທີແຕ່ງງານ) ເຮັດພ້ອມມົນຕຣາ

Verse 7

सप्तमेथाष्टमेवाब्दे सावित्रीं ब्राह्मणोर्हति । नृपस्त्वेकादशे वैश्यो द्वादशे वा यथाकुलम्

ໃນປີທີ 7—ຫຼື 8—ພຣາຫມັນສົມຄວນຮັບ Sāvitrī (ອຸປະນະຍະນະ). ກະສັດ/ກະສັດຕຣິຍະ ໃນປີທີ 11 ແລະ ໄວສະຍະ ໃນປີທີ 12 ຫຼືຕາມຈາຣີດຕະກູນ

Verse 8

ब्रह्मतेजोभिवृद्ध्यर्थं विप्रोब्देपंचमेर्हति । षष्ठे बलार्थी नृपतिर्मौजीं वैश्योष्टमे ध्रियेत्

ເພື່ອເພີ່ມພູນເຕຊະພຣາຫມະ (ແສງສະຫວ່າງທາງວິນຍານ) ພຣາຫມະຄວນຮັບເມຂະລາອັນສັກສິດໃນປີທີ 5; ກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ປາຖະໜາພະລັງໃນປີທີ 6; ແລະ ໄວສະຍະຄວນຄາດເມຂະລາມຸນຊະໃນປີທີ 8.

Verse 9

महाव्याहृतिपूर्वं च वेदमध्यापयेद्गुरुः । उपनीय च तं शिष्यं शौचाचारे च योजयेत्

ອາຈານຄວນສອນພຣະເວດໂດຍເລີ່ມດ້ວຍມະຫາວຍາຫຣິຕິ; ແລະເມື່ອໄດ້ເຮັດພິທີອຸປະນະຍະນະໃຫ້ສິດແລ້ວ ກໍຄວນສ້າງໃຫ້ເຂົາຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 10

पूर्वोक्तविधिना शौचं कुर्यादाचमनं तथा । दंताञ्जिह्वां विशोध्याथ कृत्वा मलविशोधनम्

ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນເຮັດການຊໍາລະແລະເຮັດອາຈະມະນະ; ແລ້ວຈຶ່ງລ້າງແຂ້ວແລະລີ້ນໃຫ້ສະອາດ ແລະຊໍາລະຄວາມອະສຸຈິໃຫ້ສິ້ນ.

Verse 11

स्नात्वांबुदैवतैर्मंत्रैः प्राणानायम्य यत्नतः । उपस्थानं रवेः कृत्वा संध्ययोरुभयोरपि

ເມື່ອອາບນ້ຳດ້ວຍມັນຕຣາຂອງເທວະແຫ່ງນ້ຳ ແລະຝຶກປຣານາຍາມະຢ່າງພາກພຽນເພື່ອຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ; ຄວນເຮັດອຸປະສະຖານ—ການນອບນ້ອມບູຊາພຣະສຸຣິຍະ—ໃນສັນທະຍາທັງສອງ ຄື ເຊົ້າ ແລະ ແລງ.

Verse 12

अग्निकार्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणानभिवादयेत् । ब्रुवन्नमुक गोत्रोहमभिवादय इत्यपि

ຈາກນັ້ນເມື່ອເຮັດອັກນິກາຣະຍະ (ກິດແຫ່ງໄຟ) ແລ້ວ ຄວນອະພິວາທະນະຕໍ່ພຣາຫມະທັງຫຼາຍ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ແຫ່ງໂຄຕຣ… ຂໍອະພິວາທະນະ”

Verse 13

अभिवादनशीलस्य वृद्धसेवारतस्य च । आयुर्यशोबलं बुद्धिर्वर्धतेऽहरहोधिकम्

ຜູ້ໃດມີນິໄສການກ່າວຄໍານົບນ້ອມ ແລະມຸ່ງມັ້ນຮັບໃຊ້ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ອາຍຸ ຊື່ສຽງ ກໍາລັງ ແລະປັນຍາ ຈະເພີ່ມພູນຂຶ້ນທຸກມື້।

Verse 14

अधीते गुरुणा हूतः प्राप्तं तस्मै निवेदयेत् । कर्मणा मनसा वाचा हितं तस्याचरेत्सदा

ໃນເວລາຮຽນ ເມື່ອອາຈານເອີ້ນ ຄວນນໍາສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ມາໄປຖວາຍທ່ານ; ແລະດ້ວຍກາຍ ໃຈ ວາຈາ ພຶງປະພຶດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງອາຈານຢູ່ເສມອ।

Verse 15

अध्याप्याधर्मतोनार्थात्साध्वाप्तज्ञानवित्तदाः । शक्ताः कृतज्ञाः शुचयोऽद्रोहकाश्चानसूयकाः

ເມື່ອຮຽນຈົບແລ້ວ ບໍ່ພຶງສະແຫວງຫາຊັບສິນດ້ວຍທາງອະທັມ; ພຶງເປັນຄົນດີ ໄດ້ມາໂດຍຖືກທໍາ ແລະແບ່ງປັນທັງຄວາມຮູ້ແລະຊັບພະຍາກອນ—ມີຄວາມສາມາດ ຮູ້ຄຸນ ບໍລິສຸດ ບໍ່ປອງຮ້າຍ ແລະບໍ່ອິດສາ।

Verse 16

धारयेन्मेखलादंडोपवीताजिनमेव च । अनिंद्येषु चरेद्भैक्ष्यं ब्राह्मणेष्वात्मवृत्तये

ພຶງສວມເມຂະລາ ຖືໄມ້ທ່ອນ ຄາດອຸປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ) ແລະນຸ່ງຫົ່ມໜັງກວາງ; ເພື່ອດໍາລົງຊີວິດ ພຶງອອກຂໍບິນທະບາດໃນບ້ານຂອງພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ຄວນຕໍານິ।

Verse 17

ब्राह्मणक्षत्रियविशामादिमध्यावसानतः । भैक्ष्यचर्या क्रमेण स्याद्भवच्छब्दोपलक्षिता

ສໍາລັບພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍ ແລະໄວສະຍະ ການອອກຂໍບິນທະບາດພຶງເປັນໄປຕາມລໍາດັບອັນຄວນ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ກາງ ຫາທ້າຍ; ແລະຈະຖືກຈໍາແນກໂດຍຄໍາເອີ້ນ ‘ພະວັດ’ (ທ່ານ) ແລະອື່ນໆ ທໍານອງນັ້ນ।

Verse 18

वाग्यतो गुर्वनुज्ञातो भुंजीतान्नमकुत्सयन् । एकान्नं न समश्नीयाच्छ्राद्धेऽश्नीयात्तथापदि

ດ້ວຍການສຳລວມວາຈາ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູອາຈານແລ້ວ ພຶງກິນອາຫານໂດຍບໍ່ຕິຕຽນອາຫານນັ້ນ। ບໍ່ພຶງກິນອາຫານທີ່ມີຢ່າງດຽວ; ແຕ່ໃນພິທີ Śrāddha ແລະເວລາຈຳເປັນ ພຶງກິນໄດ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 19

अनारोग्यमनायुष्यमस्वर्ग्यंचातिभोजनम् । अपुण्यं लोकविद्विष्टं तस्मात्तत्परिवर्जयेत्

ການກິນເກີນຄວາມພໍດີ ນຳໃຫ້ເຈັບໄຂ້ ທຳໃຫ້ອາຍຸສັ້ນ ແລະຂັດຂວາງຄວາມສຸກແຫ່ງສະຫວັນ; ເປັນອະປຸນຍະ ແລະຖືກຊາວໂລກຕິຕຽນ—ດັ່ງນັ້ນພຶງຫຼີກເວັ້ນ।

Verse 20

न द्विर्भुंजीत चैकस्मिन्दिवा क्वापि द्विजोत्तमः । सायंप्रातर्द्विजोऽश्नीयादग्निहोत्रविधानवित्

ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ບໍ່ພຶງກິນສອງເທື່ອໃນມື້ດຽວ ບ່ອນໃດກໍຕາມ। ທະວິຊະຜູ້ຮູ້ພິທີ Agnihotra ພຶງກິນໃນເວລາເຊົ້າ ແລະເວລາແລງ।

Verse 21

मधुमांसं प्राणिहिंसां भास्करालोकनांजने । स्त्रियं पर्युषितोच्छिष्टंपरिवादं विवजर्येत्

ພຶງຫຼີກເວັ້ນນ້ຳເຜິ້ງແລະເນື້ອສັດ, ການເບຍດບຽນຊີວິດ, ການຈ້ອງມອງດວງອາທິດ, ແລະການທາຄັຈຊະລ (ອັນຊະນ/collyrium)។ ອີກທັງພຶງຫຼີກການຄົບຫາຍິງໂດຍຜິດທຳ, ອາຫານຄ້າງຄືນແລະອາຫານເຫຼືອ, ແລະການນິນທາວ່າຮ້າຍ।

Verse 22

औपनायनिकः कालो ब्रह्मक्षत्र विशां परः । आ षोडशादाद्वाविंशादा चतुर्विंशदब्दतः

ເວລາອັນເໝາະສົມສຳລັບພິທີ Upanayana ແມ່ນ: ສຳລັບພຣາຫມັນເຖິງ 16 ປີ; ສຳລັບກະສັດຕຣິຍະເຖິງ 22 ປີ; ແລະສຳລັບໄວສະຍະເຖິງ 24 ປີ।

Verse 23

इतोप्यूर्ध्वं न संस्कार्याः पतिता धर्मवर्जिताः । व्रात्यस्तोमेन यज्ञेन तत्पातित्यं परिव्रजेत्

ເມື່ອເກີນຂອບເຂດນັ້ນໄປ ບໍ່ຄວນເຮັດສັງສະກາຣ (ພິທີປະກອບສະຖານະ) ໃຫ້; ເຂົາຈະເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ ຖືກຕັດອອກຈາກທັມມະ. ດ້ວຍຍັດຍະຊື່ “ວຣາຕະຍະສໂຕມະ” ພາວະຕົກຕ່ຳນັ້ນອາດຖືກຊຳລະໃຫ້ຫມົດໄປໄດ້.

Verse 24

सावित्रीपतितैः सार्धं संबंधं न समाचरेत् । ऐणं च रौरवं वास्तं क्रमाच्चर्म द्विजन्मनाम्

ບໍ່ຄວນຄົບຄ້າສຳພັນກັບຜູ້ທີ່ຕົກຈາກ ສາວິຕຣີ (ການອຸປະນະຍະຕາມເວດ). ສຳລັບດວິຊະ ໜັງທີ່ກຳນົດຕາມລຳດັບແມ່ນ ໜັງກວາງ, ໜັງຣຸຣຸ, ແລະ ໜັງແບ້.

Verse 25

वसीरन्नानुपूर्व्येण शाण क्षौमाविकानि च । द्विजस्य मेखला मौंजी मौर्वी च भुजजन्मनः । भवेत्त्रिवृत्समाश्लक्ष्णा विशस्तु शणतांतवी

ພຶງນຸ່ງຫົ່ມຕາມລຳດັບເປັນຜ້າລິນິນ, ຜ້າແຟລັກສ໌, ແລະຜ້າຂົນສັດ. ສຳລັບດວິຊະ ເມຂະລາໃຫ້ເຮັດດ້ວຍຫຍ້າມຸນຈະ; ສຳລັບຜູ້ເກີດຈາກແຂນ (ກະສັດຕຣິຍະ) ໃຫ້ເຮັດດ້ວຍມອຣວີ. ມັນຄວນເປັນສາມເກືອກບິດ ແລະເນີຍນວນ; ສຳລັບໄວສະຍະ ກຳນົດໃຫ້ເຮັດດ້ວຍໃຍປ່ານ (hemp).

Verse 26

मुंजाभावे विधातव्या कुशाश्मंतकबल्वजैः । ग्रंथिनैकेन संयुक्ता त्रिभिः पंचभिरेव वा

ຖ້າບໍ່ມີຫຍ້າມຸນຈະ ເມຂະລາຄວນເຮັດຈາກໃຍກຸສະ, ອັດສະມັນຕະກະ ຫຼື ບັນວະຈະ. ໃຫ້ຜູກຮວມດ້ວຍປົມໜຶ່ງ ຫຼື ສາມ ຫຼື ຫ້າປົມ.

Verse 27

उपवीतक्रमेण स्यात्कार्पासं शाणमाविकम् । त्रिवृदूर्ध्ववृतं तच्च भवेदायुर्विवृद्धये

ອຸປະວີຕະ (ສາຍສັກກະລະ) ຕາມລຳດັບຄວນເຮັດຈາກຝ້າຍ, ຕໍ່ມາຈາກແຟລັກສ໌, ແລະຕໍ່ມາຈາກຂົນສັດ. ຄວນເປັນສາມເສັ້ນ ແລະບິດຂຶ້ນດ້ານເທິງ; ກ່າວກັນວ່າເປັນເຫດໃຫ້ອາຍຸຍືນເພີ່ມພູນ.

Verse 28

बिल्वपालाशयोर्दंडो ब्राह्मणस्य नृपस्य तु । न्यग्रोधबालदलयोः पीलूदुंबरयोर्विशः

ໄມ້ທ່ອນ (ດັນດະ) ຂອງພຣາຫມັນ ຄວນເຮັດຈາກໄມ້ບິລວະ ຫຼື ປະລາຊະ; ຂອງກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຈາກໄມ້ນະຍະໂກຣທະ ຫຼື ບາລະດະລະ; ແລະຂອງໄວສະຍະ ຈາກໄມ້ປີລູ ຫຼື ອຸດຸມພະຣະ.

Verse 29

आमौलिं वाऽललाटंवाऽनासमूर्ध्वप्रमाणतः । ब्रह्मक्षत्रविशां दंडस्त्वगाढ्योनाग्निदूषितः

ຄວາມຍາວຂອງມັນ ຄວນຮອດກະຫມ່ອມ ຫຼື ຮອດໜ້າຜາກ ຫຼື ຢ່າງນ້ອຍຮອດລະດັບຈາກດັ່ງຂຶ້ນໄປ. ໄມ້ທ່ອນຂອງພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ໄວສະຍະ ຄວນແນ່ນໜາແຂງແຮງ ແລະບໍ່ຄວນຖືກໄຟເຮັດໃຫ້ດ່າງພ້ອຍ (ບໍ່ໄໝ້ກະທົບ)

Verse 30

प्रदक्षिणं परीत्याग्निमुपस्थाय दिवाकरम् । दंडाजिनोपवीताढ्यश्चरेद्भैक्ष्यं यथोदितम्

ເມື່ອໄດ້ເວັນປະທັກສິນຮອບໄຟສັກສິດຕາມທິດມົງຄຸນ ແລະ ນົບນ້ອມບູຊາພຣະສຸຣິຍະເທວະແລ້ວ, ພຣະພົມຈາຣີຜູ້ພ້ອມດ້ວຍໄມ້ທ່ອນ, ອະຊິນ (ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໜັງ) ແລະ ອຸປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ຄວນອອກໄປຂໍບິນທະບາດຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້

Verse 31

मातृमातृष्वसृस्वसृपितृस्वसृपुरःसराः । प्रथमं भिक्षणीयाः स्युरेतायाचन नो वदेत्

ຄວນຂໍບິນທະບາດກ່ອນຈາກແມ່, ປ້າຝ່າຍແມ່, ພີ່ນ້ອງສາວຂອງຕົນ, ປ້າຝ່າຍພໍ່, ແລະ ນາງເຖົ້າຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ. ຕໍ່ພວກນາງນີ້ ຢ່າເວົ້າຖ້ອຍຄໍາປະຕິເສດໃນເວລາຂໍບິນທະບາດ (ຄືຢ່າຫຼີກເວັ້ນ)

Verse 32

यावद्वेदमधीते च चरन्वेदव्रतानि च । ब्रह्मचारी भवेत्तावदूर्ध्वं स्नातो गृही भवेत्

ຕາບໃດທີ່ເຂົາຍັງສຶກສາພຣະເວທ ແລະ ປະພຶດວິນັຍ-ວຣະຕະຕາມເວທ, ຕາບນັ້ນເຂົາຄວນເປັນພຣະພົມຈາຣີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອສໍາເລັດຊີວິດນັກສຶກສາ ແລະ ໄດ້ປະກອບສະນານະສຸດທ້າຍ (snāna) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຄຣິຫັດສະຖະ (ຄອບຄົວ)

Verse 33

प्रोक्तोसावुपकुर्वाणो द्वितीयस्तत्र नैष्ठिकः । तिष्ठेत्तावद्गुरुकुले यावत्स्यादायुषः क्षयः

ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງ “ອຸປະກຸຣວານ” (ນັກສຶກສາຜູ້ຮຽນຈົບແລ້ວກັບຄືນ) ແລະປະເພດທີສອງແມ່ນ “ໄນສະຖິກະ” —ພຶງຢູ່ໃນເຮືອນຄູອາຈານຕະຫຼອດຊີວິດ ຈົນອາຍຸຂັຍສິ້ນ

Verse 34

गृहाश्रमं समाश्रित्य यः पुनर्ब्रह्मचर्यभाक् । नासौ यतिर्वनस्थो वा स्यात्सर्वाश्रमवर्जितः

ແຕ່ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ຄະຫັດອາສຣົມແລ້ວ ກັບມາຖືພຣະຫມະຈັນອີກ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນ “ຍະຕິ” (ຜູ້ສະຫຼະໂລກ) ແລະບໍ່ແມ່ນ “ວານະປຣັສຖະ”; ກາຍເປັນຜູ້ຖືກຕັດອອກຈາກອາສຣົມທັງປວງ

Verse 35

अनाश्रमी न तिष्ठेत दिनमेकमपि द्विजः । आश्रमं तु विना तिष्ठन्प्रायश्चित्ती यतो हि सः

ຜູ້ເປັນທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ບໍ່ຄວນຢູ່ແມ່ນແຕ່ມື້ດຽວໂດຍບໍ່ມີອາສຣົມ; ເພາະຜູ້ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາສຣົມ ຈະຕ້ອງຮັບພາລະ “ປຣາຍັດຈິຕຕະ” (ການຊຳລະບາບ)

Verse 36

जपं होमं व्रतं दानं स्वाध्यायं पितृतर्पणम् । कुर्वाणोथाश्रमभ्रष्टो नासौ तत्फलमाप्नुयात्

ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດ ຈະປະ (japa), ໂຫມະ (homa), ວຣະຕະ (vrata), ທານະ (dāna), ສະວາດຫຍາຍ (svādhyāya) ແລະ ພິຕຣິຕັຣປະນະ (pitṛ-tarpaṇa) ກໍຕາມ—ຖ້າຜູ້ນັ້ນຫຼຸດຈາກອາສຣົມຂອງຕົນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນອັນຄວນຂອງກຳເຫຼົ່ານັ້ນ

Verse 37

मेखलाजिनदंडाश्च लिंगं स्याद्ब्रह्मचारिणः । गृहिणो वेदयज्ञादि नखलोमवनस्थितेः

ເຄື່ອງໝາຍ (ລິງຄະ) ຂອງພຣະຫມະຈາຣີ ແມ່ນ ເມຂະລາ, ອະຊິນ ແລະ ດັນດະ. ສ່ວນຄະຫັດມີເຄື່ອງໝາຍແມ່ນຍັດຍະຕາມເວດ ແລະພິທີກຳທີ່ເກືອບຄຽງ; ແລະວານະປຣັສຖະມີເຄື່ອງໝາຍແມ່ນເລັບແລະຜົມ (ປ່ອຍໄວ້ບໍ່ຕັດເປັນຕະປະ)

Verse 38

त्रिदंडादि यतेरुक्तमुपलक्षणमत्र वै । एतल्लक्षणहीनस्तु प्रायश्चित्ती दिने दिने

ໃນທີ່ນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍຂອງຍະຕິຜູ້ສະຫຼະໂລກ ເຊັ່ນ ຕຣິດັນດະ ແລະອື່ນໆ. ແຕ່ຜູ້ໃດຂາດລັກສະນະນີ້ ພຶງເຮັດປຣາຍະຊິດຕະ ທຸກມື້.

Verse 39

जीर्णं कमंडलुं दंडमुपवीताजिने अपि । अप्स्वेव तानि निक्षिप्य गृह्णीतान्यच्च मंत्रवत्

ແມ່ນແຕ່ກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ), ໄມ້ທ່ອນ, ອຸປະວີຕ ແລະ ໜັງກວາງຈະເກົ່າຊຳຮຸດ ກໍພຶງນຳໄປວາງໃນນ້ຳ ແລ້ວຮັບເອົາອັນໃໝ່ແທນ ດ້ວຍມົນຕຣາອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 40

विदध्यात्षोडशे वर्षे केशांतकर्म च क्रमात् । द्वाविंशे च चतुर्विंशे गार्हस्थ्य प्रतिपत्तये

ໃນປີທີ 16 ພຶງປະກອບພິທີເກສານຕະ (keśānta) ຕາມລຳດັບໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ແລະໃນອາຍຸ 22 ຫາ 24 ປີ ພຶງເຂົ້າສູ່ອາສຣົມຄະຫັດຖະ (gṛhastha)

Verse 41

तपो यज्ञ व्रतेभ्यश्च सर्वस्माच्छुभकर्मणः । द्विजातीनां श्रुतिर्ह्येका हेतुर्निश्रेयस श्रियः

ເຫນືອກວ່າຕະປະ, ຍັດຍະ, ວຣະຕະ ແລະກຳດີທັງປວງ ສຳລັບດວິຊະ ເຫດອັນດຽວແຫ່ງສິຣີແຫ່ງນິສເຣຍະສອັນສູງສຸດ ແມ່ນ “ສຣຸຕິ” ຄືພຣະເວທ

Verse 42

वेदारंभे विसर्गे च विदध्यात्प्रणवं सदा । अफलोऽनोंकृतो यस्मात्पठितोपि न सिद्धये

ໃນຕອນເລີ່ມສວດພຣະເວທ ແລະໃນຕອນຈົບ ພຶງເອີ້ນປຣະນະວະ “ໂອມ” ຢູ່ເສມອ. ເພາະບໍ່ມີ “ໂອມ” ການສວດຈະໄຮ້ຜົນ ແລະບໍ່ນຳໄປສູ່ສິດທິ ແມ່ນແຕ່ອ່ານແລ້ວກໍຕາມ

Verse 43

वेदस्य वदनं प्रोक्तं गायत्री त्रिपदा परा । तिसृभिः प्रणवाद्याभिर्महाव्याहृतिभिः सह

‘ປາກ’ ຂອງເວດ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ ອັນສູງສຸດມີສາມບາດ ພ້ອມດ້ວຍ ມະຫາວະຍາຫຣິຕິ ສາມປະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (ໂອມ)។

Verse 44

सहस्रं साधिकं किंचित्त्रिकमैतज्जपन्यमी । मासं बहिः प्रतिदिनं महाघादपि मुच्यते

ຕຣີບົດນີ້ຄວນຈະສວດຈະພາວະນາໃຫ້ເກີນໜຶ່ງພັນເລັກນ້ອຍ; ຖ້າເຮັດທຸກມື້ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ—ນອກເຮືອນ—ກໍພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່.

Verse 45

अत्यब्दमिति योभ्यस्येत्प्रतिघस्रमनन्यधीः । स व्योममूर्तिः शुद्धात्मा परं ब्रह्माधिगच्छति

ຜູ້ໃດປະຕິບັດ ‘ອັດຍັບດັມ’ ດັ່ງນີ້—ທຸກມື້ ດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ—ຈະເປັນດັ່ງມີຮູບເປັນນະພາ ຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະບັນລຸ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 46

त्रिवर्णमयमोंकारं भूर्भुवःस्वरिति त्रयम् । पादत्रयं च सावित्र्यास्त्रयोवेदा अदूदुहन्

ເວດທັງສາມໄດ້ ‘ຮີດນ້ຳນົມ’ ອອກມາເປັນ ໂອມກາຣະສາມພະຍາງ, ຕຣີ ‘ພູຣ ພຸວະຫ໌ ສະວະຫ໌’, ແລະ ສາມບາດແຫ່ງ ສາວິຕຣີ (ຄາຍະຕຣີ)។

Verse 47

एतदक्षरमेनां च जपेद्व्याहृतिपूर्विकाम् । संध्ययोर्वेदविद्विप्रो वेदपुण्येन युज्यते

ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ ຄວນຈະຈະພາວະນາພະຍາງນີ້ (ໂອມ) ແລະ ຄາຍະຕຣີນີ້ ໂດຍໃຫ້ວະຍາຫຣິຕິນຳໜ້າ; ເມື່ອປະຕິບັດໃນສັນທະຍາທັງສອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນອັນເກີດຈາກເວດ.

Verse 48

विधिक्रतोर्दशगुणं जपस्यफलमश्नुते । विधिक्रतोर्दशगुणो जपक्रतुरुदीरितः

ຜົນບຸນຂອງຈະປະ (ການສວດຊ້ຳອັນສັກສິດ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນສິບເທົ່າຂອງຜົນກຣະຕຸ (ຍັດຍະ) ທີ່ປະກອບຕາມພິທີ; ແລະຈະປະເອງຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ຈະປະ-ກຣະຕຸ» ສູງກວ່າກຣະຕຸທີ່ກຳນົດສິບເທົ່າ.

Verse 49

उपांशुस्तच्छतगुणः सहस्रो मानसस्ततः

ຈະປະແບບອຸປາງຊຸ (ສວດແຜ່ວໆເປັນກະຊິບ) ໃຫ້ຜົນບຸນຮ້ອຍເທົ່າ; ແລະຈະປະແບບມານະສະ (ພາວະນາໃນໃຈ) ໃຫ້ຜົນບຸນພັນເທົ່າ.

Verse 50

अधीत्यवेदान्वेदौ वा वेदं वा शक्तितो द्विजः । सुवर्णपूर्ण धरणी दानस्य फलमश्नुते

ດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ສຶກສາພຣະເວດຕາມກຳລັງ—ຈະທັງໝົດ ຫຼືສອງເວດ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເວດດຽວ—ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການບໍລິຈາກແຜ່ນດິນທັງປວງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳ.

Verse 51

श्रुतिमेव सदाभ्यस्येत्तपस्तप्तुं द्विजोत्तमः । श्रुत्यभ्यासो हि विप्रस्य परमं तप उच्यते

ດວິໂຈຕະມະຜູ້ປາດຖະໜາຈະບຳເພັນຕະປະ ພຶງຝຶກສາທະຍາຍະສຣຸຕິຢູ່ເສມອ; ເພາະສຳລັບວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ການຝຶກທ່ອງສຣຸຕິຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຕະປະອັນສູງສຸດ.

Verse 52

हित्वा श्रुतेरध्ययनं योन्यत्पठितुमिच्छति । स दोग्ध्रीं धेनुमुत्सृज्य ग्रामक्रोडीं दुधुक्षति

ຜູ້ໃດລະທິ້ງການຮຽນສຣຸຕິ ແລ້ວຢາກອ່ານສິ່ງອື່ນ ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນຄົນປ່ອຍງົວນົມໄປ ແລ້ວພະຍາຍາມຈະບີບນົມຈາກແມ່ໝູໃນບ້ານ.

Verse 53

उपनीय च वै शिष्यं वेदमध्यापयेद्द्विजः । सकल्पं सरहस्यं च तमाचार्यं विदु्र्बुधाः

ຜູ້ເປັນດວິຊະ ເມື່ອໄດ້ເຮັດພິທີອຸປນະຍະນະໃຫ້ສິດແລ້ວ ສອນພຣະເວດພ້ອມກັບກັລປະ (ວິທີພິທີ) ແລະ ຣະຫັດສະຍະ (ຄວາມໝາຍລຶກ) ບັນດິດທັງຫຼາຍເອີ້ນທ່ານນັ້ນວ່າ ອາຈາຣະຍະ।

Verse 54

योध्यापयेदेकदेशं श्रुतेरंगान्यथापि वा । वृत्त्यर्थं स उपाध्यायो विद्वद्भिः परिगीयते

ຜູ້ໃດສອນແຕ່ບາງສ່ວນຂອງສຣຸຕິ ຫຼືສອນເວທາງຄະ (ອົງປະກອບຊ່ວຍຂອງເວດ) ເພື່ອຫາລ້ຽງຊີວິດ ນັກຮູ້ທັງຫຼາຍຍົກຍ້ອງວ່າ ອຸປາທະຍາຍະ।

Verse 56

अग्न्याधेयं पाकयज्ञानग्निष्टोमादिकान्मखान् । यः करोति वृतो यस्य स तस्यर्त्त्विगिहोच्यते

ຜູ້ໃດຖືກເລືອກແລ້ວ ປະກອບໃຫ້ຜູ້ອື່ນທັງການຕັ້ງໄຟສັກສິດ (ອັກນະຍາທານະ) ພາກະຍັຊຍະ ແລະຍັຊຍະເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມະ ເປັນຕົ້ນ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຣິຕວິກ (ṛtvik) ພຣາຫມະນຜູ້ປະກອບຍັຊຍະໃຫ້ເຂົາ।

Verse 57

उपाध्यायाद्दशाचार्य आचार्यात्तु शतं पिता । सहस्रं तु पितुर्माता गौरवेणातिरिच्यते

ໃນການເຄົາລົບ ອາຈາຣະຍະຍິ່ງກວ່າອຸປາທະຍາຍະ 10 ເທົ່າ; ບິດາຍິ່ງກວ່າອາຈາຣະຍະ 100 ເທົ່າ; ແລະມານດາຍິ່ງກວ່າບິດາ 1,000 ເທົ່າໃນກຽດສັກສີ।

Verse 58

विप्राणां ज्ञानतो ज्यैष्ठ्यं बाहुजानां तु वीर्यतः । वैश्यानां धान्यधनतः पज्जातानां तु जन्मतः

ໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ ຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ວັດດ້ວຍປັນຍາ; ໃນຫມູ່ກະສັດຕຣິຍະ ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ; ໃນຫມູ່ໄວສະຍະ ດ້ວຍເຂົ້າທັນຍາຫານແລະຊັບສິນ; ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດຕໍ່າ ດ້ວຍການເກີດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 59

यथाविधि निषेकादि यः कर्म कुरुते द्विजः । संभावयेत्तथान्नेन गुरुः स इह कीर्त्यते

ດວິຊະຜູ້ປະຕິບັດພິທີສັງສະການ ແຕ່ການປະສົມພັນໃນຄັນ (ນິເສກ) ເປັນຕົ້ນ ຕາມວິທີຖືກຕ້ອງ ແລະນົບນ້ອມອາຈານດ້ວຍການຖວາຍອາຫານ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນຄຸຣຸແທ້ໃນທີ່ນີ້।

Verse 60

स्वप्ने सिक्त्वा ब्रह्मचारी द्विजः शुक्रमकामतः । स्नात्वार्कमर्चयित्वा त्रिः पुनर्मामित्यृचं जपेत्

ຖ້າດວິຊະຜູ້ເປັນພຣະຫມະຈາຣິນ ມີການຫຼັ່ງນ້ຳເຊື້ອໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈໃນຄວາມຝັນ ແລ້ວຈົ່ງອາບນ້ຳ ບູຊາພຣະສຸຣິຍະ ແລະສວດຣິຈາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ປຸນຣ ມາມ…” ສາມເທື່ອ।

Verse 61

स्वधर्मनिरतानां च वेदयज्ञक्रियावताम् । ब्रह्मचारी चरेद्भैक्ष्यं वेश्मसुप्रयतोऽन्वहम्

ພຣະຫມະຈາຣິນພຶງອອກຮັບບິນທະບາດທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ໄປຫາເຮືອນຂອງຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນສະວະທັມ ແລະປະກອບການຮຽນພຣະເວດພ້ອມພິທີຍັດຍະຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 62

अकृत्वा भैक्ष्यचरणमसमिध्य हुताशनम् । अनातुरः सप्तरात्रमवकीर्णि व्रतं चरेत्

ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຈັບໄຂ້ແຕ່ບໍ່ອອກຮັບບິນທະບາດ ແລະບໍ່ກໍໄຟສັກສິດ (ຫຸຕາຊະນ) ຕາມວິທີ ກໍພຶງຖື ‘ອະວະກີຣະນີ-ວຣະຕະ’ ເຈັດຄືນ।

Verse 63

यथेष्टचेष्टो नभवेद्गुरोर्नयनगोचरे । न नामपरिगृह्णीयात्परोक्षेप्यविशेषणम्

ໃນຂອບເຂດທີ່ຄຸຣຸເຫັນໄດ້ ພຶງຢ່າປະພຶດຕາມໃຈຕົນ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຄຸຣຸບໍ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ກໍຢ່າເອີ້ນນາມຄຸຣຸໂດຍບໍ່ມີຄຳຍົກຍ້ອງ।

Verse 64

गुरुनिंदाभवेद्यत्र परिवादस्तु यत्र च । श्रुती पिधाय वास्थेयं यातव्यं वा ततोन्यतः

ບ່ອນໃດມີການນິນທາຄູອາຈານ ແລະບ່ອນໃດມີການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ ຄວນຢູ່ໄດ້ກໍແຕ່ປິດຫູ; ບໍ່ຊັ້ນກໍຄວນອອກໄປບ່ອນອື່ນ។

Verse 65

खरो गुरोः परीवादाच्छ्वा भवेद्गुरुनिंदकः । मत्सरी क्षुद्रकीटःस्यात्परिभोक्ता भवेत्कृमिः

ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍຄູອາຈານຈະເກີດເປັນລາ; ຜູ້ດ່າທໍ່ຄູອາຈານຈະເກີດເປັນໝາ. ຜູ້ອິດສາເປັນແມງນ້ອຍ ແລະຜູ້ກິນຂອງຄົນອື່ນເປັນໜອນ.

Verse 66

नाभिवाद्या गुरोः पत्नी स्पृष्ट्वांघ्री युवती सती । क्वापि विंशतिवर्षेण ज्ञातृणा गुणदोषयोः

ເມຍຂອງຄູອາຈານ—ແມ່ນແມ່ຍິງມີສິນ ແລະຍັງໜຸ່ມກໍຕາມ—ບໍ່ຄວນເອີ້ນຂານຢ່າງສະນິດສະໜົມ. ເມື່ອແຕະຕີນເພື່ອກາບນົບນ້ອມແລ້ວ ກໍຄວນສຳລວມລະວັງ; ເພາະແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງກໍຍັງຮູ້ຄຸນແລະໂທດຂອງຄົນໄດ້ຈິງໆ ຫຼັງເວລາຍາວ ແມ່ນກະທັ້ງຊາວປີ

Verse 67

स्वभावश्चंचलः स्त्रीणां दोषः पुंसामतः स्मृतः । प्रमदासु प्रमाद्यंति क्वचिन्नैव विपश्चितः

ຄວາມຜັນຜວນຂອງແມ່ຍິງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນໂທດທີ່ນຳໃຫ້ບຸລຸດຕົກຕ່ຳ. ໃນເລື່ອງທີ່ກ່ຽວກັບແມ່ຍິງ ບາງຄັ້ງແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ກໍອາດພາດພະລາດ—ແຕ່ບາງກໍລະນີກໍບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 68

विद्वांसमप्यविद्वांसं यतस्ताधर्षयंत्यलम् । स्ववशं वापि कुर्वंति सूत्रबद्धशकुंतवत्

ເພາະວ່າແມ່ຍິງສາມາດຄອບງຳໄດ້ຢ່າງຫນັກ ທັງຜູ້ຮູ້ແລະຜູ້ບໍ່ຮູ້ ແລະຍັງນຳໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ—ເຫມືອນນົກທີ່ຖືກຜູກດ້ວຍສາຍເຊືອກ

Verse 69

न मात्रा न दुहित्रा वा न स्वस्रैकांतशीलता । बलवंतीद्रियाण्यत्र मोहयंत्यपि कोविदान्

ໃນນີ້ ບໍ່ແມ່ນແມ່ ບໍ່ແມ່ນລູກສາວ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເອື້ອຍນ້ອງສາວຜູ້ຢູ່ແບບສັນໂດດເຂັ້ມງວດເປັນເຫດແທ້; ແທ້ຈິງແລ້ວ ອິນທຣີຍທັງຫຼາຍມີພະລັງ ແລະອາດທຳໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ກໍຫຼົງໄດ້.

Verse 70

प्रयत्नेन खनन्यद्वद्भूमेर्वार्यधिगच्छति । शुश्रूषया गुरोस्तद्वद्विद्या शिष्योधिगच्छति

ເຫມືອນກັບການຂຸດດິນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຍ່ອມໄດ້ພົບນ້ຳທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນພື້ນດິນ; ສັນນັ້ນ ດ້ວຍການປະນິບັດຮັບໃຊ້ກຸຣຸດ້ວຍສັດທາ ສິດຈຶ່ງໄດ້ຮັບວິທະຍາແທ້.

Verse 71

शयानमभ्युदयते ब्रध्नश्चेद्ब्रह्मचारिणम् । प्रमादादथ निम्लोचेज्जपन्नपवसेद्दिनम्

ຖ້າພຣະພົວພັນ (ພຣະຫມະຈາຣິນ) ຍັງນອນຢູ່ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ ແລະດ້ວຍຄວາມປະມາດປ່ອຍໃຫ້ຕາເວັນຕົກອີກ ກໍຄວນເຮັດປຣາຍະຊິດໂດຍຈະປະ (ສວດມັນຕຣາ) ແລະອົດອາຫານຕະຫຼອດວັນນັ້ນ.

Verse 72

सुतस्य संभवे क्लेशं सहेते पितरौ च यत् । शक्या वर्षशतेनापि नो कर्तुं तस्य निष्कृतिः

ຄວາມທຸກຍາກທີ່ພໍ່ແມ່ທັງສອງອົດທົນເພື່ອການເກີດຂອງລູກຊາຍ ການຊົດໃຊ້ຄຸນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຮ້ອຍປີກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້.

Verse 73

अतस्तयोः प्रियं कुर्याद्गुरोरपि च सर्वदा । त्रिषु तेषु सुतुष्टेषु तपः सर्वं समाप्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຮັດສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ທັງສອງພໍໃຈເສມອ ແລະຄວນເຮັດໃຫ້ກຸຣຸພໍໃຈຢູ່ເທື່ອ; ເມື່ອທັງສາມນີ້ຍິນດີຢ່າງເຕັມທີ ຕະປະທັງປວງຖືກນັບວ່າສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

Verse 74

तेषां त्रयाणां शुश्रूषा परमं तप उच्यते । तानतिक्रम्य यः कुर्यात्तन्नसिद्ध्येत्कदाचन

ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທັງສາມ—ແມ່, ພໍ່ ແລະ ຄູບາອາຈານ—ເອີ້ນວ່າຕະປະອັນສູງສຸດ. ຜູ້ໃດເຮັດສິ່ງໃດໂດຍລະເລີຍຫຼືລ່ວງເກີນທ່ານທັງສາມ ຍ່ອມບໍ່ສໍາເລັດແທ້ເລີຍ

Verse 75

त्रीनेवामून्समाराध्य त्रींल्लोकान्स जयेत्सुधीः । देववद्दिवि दीव्येत तेषां तोषं विवर्धयन्

ພຽງແຕ່ບູຊາແລະຮັບໃຊ້ທັງສາມນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ມີປັນຍາຍ່ອມຊະນະສາມໂລກ. ເມື່ອເພີ່ມພູນຄວາມພໍໃຈຂອງທ່ານທັງສາມ ຜູ້ນັ້ນຈະເສີນສຸກໃນສະຫວັນດຸດເທວະ

Verse 76

भूर्लोकं जननी भक्त्या भुवर्लोकं तथा पितुः । गुरोः शुश्रूषणात्तद्वत्स्वर्लोकं च जयेत्कृती

ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ແມ່ ຜູ້ມີຄວາມສາມາດຍ່ອມໄດ້ພູຣໂລກ; ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພໍ່ ຍ່ອມໄດ້ພູວະໂລກ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນໂລກ

Verse 77

एतदेव नृणां प्रोक्तं पुरुषार्थचतुष्टयम् । यदेतेषां हि संतोष उपधर्मोन्य उच्यते

ນີ້ແທ້ແມ່ນທີ່ປະກາດໄວ້ສໍາລັບມະນຸດເປັນປຸຣຸສາດທະ 4 ປະການ: ຄວາມພໍໃຈຂອງແມ່, ພໍ່ ແລະ ຄູບາອາຈານ ນັ້ນເອີ້ນວ່າອຸປະທັມອັນສູງສຸດ

Verse 78

अधीत्य वेदान्वेदौ वा वेदं वापि क्रमाद्द्विजः । अप्रस्खलद्ब्रह्मचर्यो गृहाश्रममथाश्रयेत्

ເມື່ອໄດ້ສຶກສາເວທະດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງ—ຈະເປັນສີ່, ສອງ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງ—ຕາມລໍາດັບແລ້ວ ດວິຊະຜູ້ທີ່ພຣະຫມະຈັນຍະບໍ່ຄອນຄວາມຜິດພາດ ພຶງເຂົ້າສູ່ອາສຣະມະຄະຣະຫັດຖະຕໍ່ໄປ

Verse 79

अविप्लुत ब्रह्मचर्यो विश्वेशानुग्रहाद्भवेत् । अनुग्रहश्च वैश्वेशः काशीप्राप्तिकरः परः

ພຣະພົມຈັນທີ່ບໍ່ຂາດຕອນ ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສເວສະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ແລະພຣະອະນຸເຄາະອັນສູງສຸດຂອງພຣະໄວສເວສະນັ້ນເອງ ແມ່ນເຫດປັດໃຈສູງສຸດທີ່ໃຫ້ບັນລຸກາຊີ.

Verse 80

काशीप्राप्त्या भवेज्ज्ञानं ज्ञानान्निर्वाणमृच्छति । निर्वाणार्थं प्रयत्नो हि सदाचारस्य धीमताम्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸກາຊີ ປັນຍາແທ້ຍ່ອມເກີດ; ດ້ວຍປັນຍາຈຶ່ງເຖິງນິຣວານ. ດັ່ງນັ້ນເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງພາກພຽນໃນສະດາຈາຣະ ຄືຄວາມປະພຶດຊອບ.

Verse 81

सदाचारो गृहे यद्वन्न तथास्त्याश्रमांतरे । विद्याजातं पठित्वांते गृहस्थाश्रममाश्रयेत्

ສະດາຈາຣະທີ່ພົບໃນເຮືອນ ບໍ່ມີເຫມືອນກັນໃນອາສຣົມອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຮຽນວິຊາສຳເລັດແລ້ວ ໃນບັ້ນປາຍຄວນເຂົ້າພຶ່ງພາຄຣະຫັດຖະ-ອາສຣົມ ຄືຂັ້ນຄອບຄົວ.

Verse 82

गृहाश्रमात्परं नास्ति यदि पत्नीवशंवदा । आनुकूल्यं हि दंपत्योस्त्रिवर्गोदय हेतवे

ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າຄຣະຫັດຖະ-ອາສຣົມ—ເມື່ອບຸກຄົນບໍ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງພັນລະຍາ. ເພາະຄວາມກົງກັນກົມເກືອກຂອງຄູ່ສົມຣົດ ແມ່ນເຫດໃຫ້ໄຕຣະວັກຄະ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ—ເຈີຣິນງອກງາມ.

Verse 83

आनुकूल्यं कलत्रं चेत्त्रिदिवेनापि किं ततः । प्रातिकूल्यं कलत्रं चेन्नरकेणापि किं ततः

ຖ້າຄູ່ຊີວິດເກືອກກູນກົມເກືອກ ແລ້ວຈະຕ້ອງການສະຫວັນໄປເພື່ອຫຍັງ? ແຕ່ຖ້າຄູ່ຊີວິດເປັນປະປັກ ແມ່ນຢູ່ໃນສະຫວັນກໍຕ່າງອັນໃດ—ແລ້ວຈະໝາຍຄວາມຫຍັງ

Verse 84

गृहाश्रमः सुखार्थाय भार्यामूलं च तत्सुखम् । सा च भार्या विनीताया त्रिवर्गो विनयो धुवम्

ຊີວິດຄອບຄົວແມ່ນເພື່ອຄວາມສຸກ, ແລະ ຄວາມສຸກນັ້ນມີຮາກຖານຢູ່ທີ່ພັນລະຍາ. ເມື່ອພັນລະຍາມີຄວາມຖ່ອມຕົວ ແລະ ປະພຶດດີ, ເປົ້າໝາຍສາມປະການຂອງຊີວິດຍ່ອມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 85

जलौकयोपमीयंते प्रमदा मंदबुद्धिभिः । मृगीदृशां जलौकानां विचारान्महदतंरम्

ຄົນໂງ່ປຽບທຽບແມ່ຍິງຄືກັບປິງ; ແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງຖີ່ຖ້ວນແລ້ວ, ມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍລະຫວ່າງແມ່ຍິງຜູ້ມີຕາງາມດັ່ງກວາງ ແລະ ປິງ.

Verse 86

जलौका केवलं रक्तमाददाना तपस्विनी । प्रमदा सर्वदा दत्ते चित्तं वित्तं बलं सुखम्

ປິງດູດກິນພຽງແຕ່ເລືອດ, ແຕ່ແມ່ຍິງນັ້ນມອບທັງຈິດໃຈ, ຊັບສິນ, ກຳລັງ ແລະ ຄວາມສຸກຂອງນາງໃຫ້ສະເໝີ.

Verse 87

दक्षा प्रजावती साध्वी प्रियवाक्च वशंवदा । गुणैरमीभिः संयुक्ता सा श्रीः स्त्रीरूपधारिणी

ນາງຜູ້ມີຄວາມສາມາດ, ມີລູກຫຼານ, ມີຄຸນສົມບັດ, ເວົ້າຈາໄພເາະ ແລະ ວ່າໂນນສອນງ່າຍ - ຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ - ນາງຄືພະສີ (ໂຊກລາບ) ໃນຮ່າງຂອງແມ່ຍິງ.

Verse 88

गुरोरनुज्ञया स्नात्वा व्रतं वेदं समाप्य च । उद्वहेत ततो भार्यां सवर्णां साधुलक्षणाम्

ດ້ວຍການອະນຸຍາດຈາກຄູ, ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະ ສໍາເລັດການສຶກສາພະເວດແລ້ວ, ຄວນແຕ່ງງານກັບພັນລະຍາໃນວັນນະດຽວກັນ ຜູ້ທີ່ມີລັກສະນະອັນປະເສີດ.

Verse 89

जने तु रसगोत्राया मातुर्याप्यसपिंडका । दारकर्मणि योग्या सा द्विजानां धर्मवृद्धये

ແມ່ນແຕ່ນາງສາວເກີດຢູ່ໃນສາຍໂຄຕຣດຽວກັນ ແຕ່ຖ້າບໍ່ແມ່ນຍາດສະປິນດະທາງຝ່າຍແມ່ ກໍຖືວ່າເໝາະສົມສໍາລັບການແຕ່ງງານ ເພື່ອໃຫ້ທຳຂອງດວິຊະເຈີຣິນດ້ວຍພິທີກຳເຮືອນອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 90

स्त्रीसंबंधेप्यपस्मारि क्षयि श्वित्रि कुलं त्यजेत् । अभिशस्तिसमायुक्तं तथा कन्याप्रसूं त्यजेत्

ແມ່ນແຕ່ຜ່ານສາຍສຳພັນທາງຍິງ ກໍຄວນຫຼີກເວັ້ນຕະກູນທີ່ມີໂລກລົມຊັກ ໂລກຊູບຊອມ/ວັນນະໂລກ ຫຼືໂລກດ່າງຂາວ; ອີກທັງຕະກູນທີ່ຖືກຕຳນິຢ່າງຫນັກ ແລະຕະກູນທີ່ຂື້ນຊື່ວ່າເກີດແຕ່ລູກສາວ ກໍຄວນລະເວັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 91

रोगहीनां भ्रातृमतीं स्वस्मात्किंचिल्लघीयसीम् । उद्वहेत द्विजो भार्यां सौम्यास्यां मृदुभाषिणीम्

ດວິຊະພຶງແຕ່ງງານກັບພັນລະຍາຜູ້ປອດໂລກ ມີພີ່ນ້ອງຊາຍ ອ່ອນກວ່າຕົນເລັກນ້ອຍ ໜ້າຕາອ່ອນໂຍນ ແລະເວົ້າຈານຸ່ມນວນ।

Verse 92

न पर्वतर्क्षवृक्षाह्वां न नदीसर्पनामिकाम् । न पक्ष्यहिप्रेष्यनाम्नीं सौम्याख्यामुद्वहेत्सुधीः

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນແຕ່ງງານກັບນາງສາວທີ່ຊື່ເປັນຊື່ພູເຂົາ ຫມີ ຫຼືຕົ້ນໄມ້; ບໍ່ຄວນກັບຜູ້ທີ່ຊື່ເປັນແມ່ນ້ຳ ຫຼືງູ; ບໍ່ຄວນກັບຜູ້ທີ່ຊື່ເປັນນົກ ງູ ຫຼືຄົນຮັບໃຊ້—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຊື່ພຽງ ‘ເສົາມະຍາ’ ກໍບໍ່ຄວນ।

Verse 93

न चातिरिक्तहीनांगीं नातिदीर्घां न वा कृशाम् । नालोमिकां नातिलोमां नास्निग्धस्थूलमौलिजाम्

ບໍ່ຄວນເລືອກເຈົ້າສາວທີ່ອະວັຍະວະຂາດເກີນໄປ ຫຼືເກີນສ່ວນເກີນຄວນ; ບໍ່ຄວນເລືອກຜູ້ທີ່ສູງເກີນ ຫຼືຜອມເກີນ; ບໍ່ຄວນເລືອກຜູ້ທີ່ຜົມນ້ອຍເກີນ ຫຼືຜົມຫຼາຍເກີນ; ແລະບໍ່ຄວນເລືອກຜູ້ທີ່ຜົມຫົວຫຍາບ ມັນ ຫຼືໜາທຶບຢ່າງບໍ່ງາມ।

Verse 94

मोहात्समुपयच्छेत कुलहीनां न कन्यकाम् । हीनोपयमनाद्याति संतानमपि हीनताम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ບໍ່ຄວນແຕ່ງງານກັບສາວຈາກຕະກູນຕໍ່າ; ການແຕ່ງງານທີ່ຕົກຕໍ່າ ນຳໃຫ້ລູກຫຼານກໍຕໍ່າຕາມໄປດ້ວຍ।

Verse 95

लक्षणानि परीक्ष्यादौ ततः कन्यां समुद्वहेत् । सुलक्षणा सदाचारा पत्युरायुर्विवर्धयेत्

ຄວນກວດເບິ່ງນິມິດມົງຄຸນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງແຕ່ງງານກັບສາວ; ນາງຜູ້ມີລັກສະນະດີ ແລະປະພຶດດີ ກ່າວກັນວ່າເພີ່ມອາຍຸຂອງຜົວ।

Verse 96

ब्रह्मचारि समाचार इति ते समुदी रितः । घटोद्भव प्रसंगेन स्त्रीलक्षणमथ ब्रुवे

ດັ່ງນີ້ ຈັນຍາຂອງພຣະຫມະຈາຣິນ ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ। ບັດນີ້ ໂອ ຆະໂຕດພະວະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ໃນບົດບາດດຽວກັນ ຂ້າຈະກ່າວເຖິງລັກສະນະຂອງສະຕຣີ।