Adhyaya 24

Verse 1

गणावूचतुः । शिवशर्मन्नुदर्कं ते कथयावो निशामय । त्वमत्र वैष्णवे लोके भुक्त्वा भोगान्सुपुष्कलान्

ພວກຄະນະບໍລິວານກ່າວວ່າ: “ໂອ ສິວະຊະຣະມັນ ຈົ່ງຟັງ—ພວກເຮົາຈະບອກເສັ້ນທາງອະນາຄົດຂອງເຈົ້າ. ໃນໂລກໄວສະນະວະນີ້ ເຈົ້າຈະເສວຍສຸກອັນອຸດົມຫຼາຍ.”

Verse 2

ब्रह्मणो वत्सरं पूर्णं रममाणोऽप्सरोगणैः । सुतीर्थमरणोपात्त पुण्यशेषेण वै पुनः

ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມຕາມການນັບຂອງພຣະພຣະຫມາ ເຈົ້າຈະຮ່ວມສະໜຸກສະໜານກັບຝູງອັບສະຣາ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍອານຸພາບບຸນທີ່ຍັງເຫຼືອ ອັນໄດ້ຈາກການສິ້ນຊີວິດໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ເຈົ້າຈະກັບຄືນອີກຄັ້ງ.

Verse 3

भविष्यसि महीपालो नगरे नंदिवर्धने । राज्यं प्राप्यासपत्नं च समृद्धबलवाहनम्

ເຈົ້າຈະເປັນກະສັດໃນນະຄອນຊື່ ນັນດິວັດທະນະ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນບໍ່ມີຜູ້ທັດທານ ຈະອຸດົມດ້ວຍກຳລັງທັບ ແລະພາຫະນະທັງປວງ.

Verse 4

कृष्टिभिर्हृष्टपुष्टैश्च रम्यहाटकभूषणैः । संजुष्टमिष्टापूर्तानां धर्माणां नित्यकर्तृभिः

(ອານາຈັກຂອງທ່ານ) ຈະມີປະຊາຊົນຍິນດີ ແລະອຸດົມສົມບູນ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງທອງອັນງາມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຖືທຳທີ່ປະຕິບັດທຳ iṣṭa ແລະ pūrta ເປັນນິດ—ພິທີບູຊາຍັດ ແລະທານເພື່ອສາທາລະນະປະໂຫຍດ.

Verse 5

सदासंपन्नसस्यं च सूर्वरक्षेत्रसंकुलम् । सुदेशं सुप्रजं सुस्थं सुतृणं बहुगोधनम्

(ແຜ່ນດິນນັ້ນ) ຈະອຸດົມດ້ວຍຜົນຜະລິດຢູ່ເສມອ ແລະແອດແນ້ນດ້ວຍນາໄຮ່ອັນດີເລີດ; ເປັນປະເທດງາມມີປະຊາຊົນດີ ສຸຂະພາບແຂງແຮງ ແລະປອດໄພ—ມີຫຍ້າອາຫານສັດ ແລະຊັບໂຄຫຼາຍ.

Verse 6

देवतायतनानां च राजिभिः परिराजितम् । सुयूपा यत्र वै ग्रामाः सुवित्तर्द्धि विराजिताः

(ແຜ່ນດິນນັ້ນ) ຈະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍແຖວເທວະສະຖານ; ແລະບ້ານທັງຫຼາຍທີ່ນັ້ນ—ມີຢູປະ (ເສົາພິທີຍັດ) ອັນງາມເປັນເຄື່ອງໝາຍ—ຈະໂດດເດັ່ນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 7

सुपुष्प कृत्रिमोद्यानाः ससदाफलपादपाः । सपद्मिनीककासारा यत्र राजंति भूमयः

ທີ່ນັ້ນ ຜືນດິນຈະງາມສະຫງ່າດ້ວຍສວນທີ່ຈັດແຕ່ງຢ່າງປະນີດ ມີດອກໄມ້ບານພອມ; ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຜົນທຸກລະດູ ແລະມີສະບົວກັບອ່າງນ້ຳກັກເກັບປະດັບຢູ່ທົ່ວ.

Verse 8

सदंभा निम्नगाराजिर्न यत्र जनता क्वचित् । कुलान्येव कुलीनानि न चान्यायधनानि च

ທີ່ນັ້ນ ປະຊາຊົນຈະບໍ່ມີຄວາມຈອງຫອງແມ່ນແຕ່ບ່ອນໃດ; ສາຍນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຈະງາມ ແລະເປັນລະບຽບ. ຕະກູນທັງຫຼາຍຈະເປັນຕະກູນຜູ້ດີໂດຍແທ້ ແລະຈະບໍ່ມີຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍອະທຳ.

Verse 9

विभ्रमो यत्र नारीषु नविद्वत्सु च कर्हिचित् । नद्यः कुटिलगामिन्यो न यत्र विषये प्रजाः

ພຶງຮູ້ວ່າແຜ່ນດິນນັ້ນເປື້ອນມົນ—ບ່ອນທີ່ຄວາມຫຼົງຜິດຄອບງຳໃນສະຕຣີ ແລະບັນດິດບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບການນັບຖື; ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໄຫຼຄົດຄ້ຽວ ແລະປະຊາຊົນບໍ່ຢືນຢັນໃນເຂດທຳອັນຄວນຂອງຕົນ।

Verse 10

तमोयुक्ताः क्षपा यत्र बहुलेषु न मानवाः । रजोयुजः स्त्रियो यत्र न धर्मबहुला नराः

ບ່ອນທີ່ຄືນຄ່ຳຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມມືດທຶບ ແລະໃນຝູງຊົນຫຼາຍກໍຫາຄວາມເປັນມະນຸດແທ້ໄດ້ຍາກ; ບ່ອນທີ່ສະຕຣີຖືກຜູກມັດດ້ວຍຣະຊັສອັນກະສັບກະສ່າຍ ແລະບຸລຸດບໍ່ອຸດົມດ້ວຍທຳ—ຖິ່ນນັ້ນຖືວ່າເສື່ອມຕົກ।

Verse 11

धनैरनंधो यत्रास्ति मनो नैव च भोजनम् । अनयः स्यंदनं यत्र न च वै राजपूरुषः

ບ່ອນທີ່ຊັບສິນເຮັດໃຫ້ຄົນ ‘ບໍ່ບອດ’ ແມ່ນຕັດສິນທຸກຢ່າງດ້ວຍເງິນ; ບ່ອນທີ່ແມ່ນມີອາຫານ ໃຈກໍບໍ່ໄດ້ຄວາມພໍໃຈແທ້; ບ່ອນທີ່ອະຍຸດຕິທຳເປັນລົດຮົບພາຊີວິດໄປ ແລະບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງຜູ້ທຳມະ—ປະເທດນັ້ນຖືວ່າອະທຳ।

Verse 12

दंडः परशुकुद्दाल वालव्य जनराजिषु । आतपत्रेषु नान्यत्र क्वचित्क्रोधापराधजः

ບ່ອນທີ່ໃນຝູງຊົນ ‘ທັນດະ’ ກາຍເປັນແຕ່ຂວານ ຈອບ ແລະເຄື່ອງມືຫຍາບໆ; ແລະນອກຈາກຮົ່ມສັກສິດແຫ່ງຍົດສັກ ບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດນອກຈາກໂທດທັນທີ່ເກີດຈາກໂທສະແລະຄວາມຜິດ—ທີ່ນັ້ນທຳຍ່ອມເຫືອດແຫ້ງ।

Verse 13

अन्यत्राक्षिकवृंदेभ्यः क्वचिन्न परिदेवनम् । आक्षिका एव दृश्यंते यत्र पाशकपाणयः

ບ່ອນທີ່ນອກຈາກຝູງນັກພະນັນ ບໍ່ມີສຽງຄຳຄວນຄິດຮ້ອງໄຫ້ໃດໆ; ແລະບ່ອນທີ່ເຫັນແຕ່ນັກພະນັນຖືລູກເຕົ໋າໃນມື—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຖິ່ນນັ້ນຂາດມົງຄຸນ।

Verse 14

जाड्यवार्ता जलेष्वेव स्त्रीमध्या एव दुर्बलाः । कठोरहृदया यत्र सीमंतिन्यो न मानवाः

ບ່ອນທີ່ຄວາມເຢັນຊາແລະຄວາມໂງ່ຈ້າມີຢູ່ໃນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນໃນມະນຸດ, ແລະ ຄວາມອ່ອນແອມີຢູ່ໃນແອວຂອງແມ່ຍິງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 15

औषधेष्वेव यत्रास्ति कुष्ठयोगो न मानवे । वेधोप्यंतःसुरत्नेषु शूलं मूर्तिकरेषु वै

ບ່ອນທີ່ພະຍາດຂີ້ທູດມີຢູ່ໃນຊື່ຂອງຢາເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນໃນມະນຸດ; ບ່ອນທີ່ການເຈາະມີຢູ່ໃນແກ້ວປະເສີດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

कंपःसात्त्विकभावोत्थो न भयात्क्वापि कस्यचित् । संज्वरः कामजो यत्र दारिद्र्यं कलुषस्य च

ບ່ອນທີ່ການສັ່ນສະເທືອນເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ບໍລິສຸດ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວ; ບ່ອນທີ່ຄວາມທຸກຍາກເປັນຂອງບາບແລະຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 17

दुर्लभत्वं सदा कस्य सुकृतेन च वस्तुनः । इभा एव प्रमत्ता वै युद्धं वीच्योर्जलाशये

ບ່ອນທີ່ຄວາມມຶນເມົາມີຢູ່ໃນຊ້າງເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ການຕໍ່ສູ້ມີຢູ່ໃນຄື້ນຟອງຂອງນ້ໍາເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນໃນມະນຸດ.

Verse 18

दानहानिर्गजेष्वेव द्रुमेष्वेव हि कंटकाः । जनेष्वेव विहारा हि न कस्यचिदुरःस्थली

ບ່ອນທີ່ການສູນເສຍ 'ທານ' ມີຢູ່ໃນຊ້າງເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ຫນາມມີຢູ່ໃນຕົ້ນໄມ້ເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນໃນໃຈຂອງຄົນ.

Verse 19

बाणेषु गुणविश्लेषो बंधोक्तिः पुस्तके दृढा । स्नेहत्यागः सदैवास्ति यत्र पाशुपते जने

ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ລູກທະນູກໍຖືກພິຈາລະນາຄຸນຄ່າ; ຂໍ້ຕົກລົງຖືກບັນທຶກໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນຄຳພີ; ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ສັດທາປາຊຸປະຕະ ມີການສະລະຄວາມຍຶດຕິດຢ່າງໝັ້ນຄົງເສມອ।

Verse 20

दंडवार्ता सदा यत्र कृतसंन्यासकर्मणाम् । मार्गणाश्चापकेष्वेव भिक्षुका ब्रह्मचारिणः

ທີ່ນັ້ນ ໃນຫມູ່ຜູ້ທີ່ຮັບປະຕິບັດກິດແຫ່ງສັນຍາສ ການສົນທະນາເລື່ອງໄມ້ທ່ອນຂອງນັກບວດມີຢູ່ເສມອ; ແລະພຣະຫມະຈາຣິນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ປາກົດແຕ່ເປັນຜູ້ແສວງຫາທີ່ມີວິໄນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນທາງອັນຖືກຕ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 21

यत्र क्षपणका एव दृश्यंते मलधारिणः । प्रायो मधुव्रता एव यत्र चंचलवृत्तयः

ທີ່ນັ້ນ ເຫັນແຕ່ກະສະປະນະກະຜູ້ແທ້—ຜູ້ທີ່ຖືສັນຍາລັກແຫ່ງຕະປະ; ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດຈິດຈອນ ສ່ວນໃຫຍ່ເປັນແຕ່ ‘ມະທຸວະຣະຕະ’ ດັ່ງເຜິ້ງບິນຮື້ງໆ ບໍ່ໝັ້ນຄົງຕາມນິໄສ।

Verse 22

इत्यादि गुणवद्देशे त्वयिराज्यं प्रशासति । धर्मेण राजधर्मज्ञ शौंडीर्यगुणशालिनि

ດັ່ງນີ້ ໃນແຜ່ນດິນອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນຄ່າ ເຈົ້າປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍທຳມະ—ໂອ ຜູ້ຮູ້ຮາຊະທຳມະ ໂອ ຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານແລະຄຸນອັນສູງສົ່ງ।

Verse 23

सौभाग्यभाजि रूपाढ्ये शौर्यौदार्यगुणान्विते । सीमंतिनीनां रम्याणां लावण्यवर्जित सुश्रियाम्

ອານາຈັກນີ້ເປັນມົງຄຸນ ງາມພ້ອມ ແລະປະກອບດ້ວຍຄວາມກ້າຫານກັບຄວາມເອື້ອເຟື້ອ; ທີ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ນາງຜູ້ສູງສະກຸນຜູ້ງາມແລະແຕ່ງກາຍດີ ກໍປາກົດບໍ່ມີຄວາມທະນົງໃນຄວາມງາມລ້ວນໆ ແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນສຸພາບ।

Verse 24

राज्ञीनामयुतंभावि कुमाराणां शतत्रयम् । वृद्धकाल इति ख्यात उग्रः परपुरंजयः

ພຣະອົງຈະມີພຣະມະເຫສີໜຶ່ງໝື່ນ ແລະ ພຣະກຸມານສາມຮ້ອຍ; ແລະພຣະອົງ—ດຸຮ້າຍ ຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ—ໂດຍນາມ “ວຶດທະກາລ” ເປັນທີ່ລືອຊາ।

Verse 25

विजितानेकसमरः श्रीसंतर्पितमार्गणः । अनेकगुणसंपूर्णः पूर्णचंद्रनिभद्युतिः

ຊະນະໃນສົງຄາມຫຼາຍຄັ້ງ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ນັກທະນູຂອງພຣະອົງຊື່ນບານ ແລະ ປະທານລາງວັນ; ພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນທຳຫຼາຍປະການ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸຈັນທຣາເຕັມດວງ।

Verse 26

संततावभृथक्लिन्न मूर्धजः क्षितिषर्षभः । प्रजापालनसंपन्नः कोशप्रीणितभूसुरः

ພຣະອົງເປັນດຸຈົວະພະໃນຫມູ່ກະສັດ; ເສັ້ນຜົມຊຸ່ມຢູ່ເສມອດ້ວຍນ້ຳອາບອະພິເສກ; ຊ່ຽວຊານໃນການປົກປ້ອງປະຊາ ແລະ ໃຫ້ພຣາຫມະນ໌ພໍໃຈດ້ວຍຄັງຫຼວງ।

Verse 27

पदारविंदं गौविंदं हृदि ध्यायन्नतंद्रितः । वासुदेवकथालापपरिक्षिप्त दिनक्षपः

ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍລ້າ ພິຈາລະນາໃນພຣະຫົວໃຈເຖິງພຣະບາດດຸຈດອກບົວຂອງໂຄວິນທະ; ແລະໃຫ້ວັນຄືນຜ່ານໄປໃນການສົນທະນາແລະເລົ່າກະຖາວ່າດ້ວຍວາສຸເທວະ।

Verse 28

कदाचिदुपविष्टःसन्मध्ये राजसभं द्विज । दूरात्कार्पटिकैर्दृष्टो वाराणस्याः समागतैः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ດວິຊະ ເມື່ອພຣະອົງນັ່ງຢູ່ກາງລາຊະສະພາ ບັນດານັກບວດຈາລິກຜູ້ຖືພະຍົດຂໍທານທີ່ມາຈາກວາຣານະສີ ໄດ້ເຫັນພຣະອົງແຕ່ໄກ।

Verse 29

तत्कर्मभाविसदृशैस्तदात्वमभिनंदितः । तैः सर्वै राजशार्दूलस्याशीर्वादैरनेकशः

ແລ້ວຕາມສົມຄວນແກ່ກຳນັ້ນ ແລະຜົນທີ່ຈະຕາມມາ ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານຖືກສັນລະເສີນ; ແລະພວກເຂົາທັງຫມົດໄດ້ປະທານພອນຫຼາຍປະການ ຊ້ຳໆ ແກ່ “ເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ” ນັ້ນ។

Verse 30

श्रीमद्विश्वेश्वरो देवो विश्वेषां जगतां गुरुः । काशीनाथस्तुते कुर्यात्कुमतेरपवर्जनम्

ຂໍໃຫ້ພຣະວິສເວສະວະຣະຜູ້ສະຫງ່າງາມ—ຄູແຫ່ງສັບພະໂລກ—ຄືພຣະກາສີນາຖ ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນ ຈົ່ງຂັບໄລ່ຄວາມເຫັນຜິດແລະປັນຍາອັນວິປະລິດເຖີດ।

Verse 31

नैःश्रेयसीं च संपत्तिं यो देयात्स्मरणादपि । काशीनाथः स ते दिश्याज्ज्ञानं मलविवर्जितम्

ພຣະອົງຜູ້ປະທານຄວາມເກສົມສູງສຸດ ແລະຄວາມຮັ່ງມີແທ້ ແມ່ນແຕ່ພຽງລະນຶກເຖິງ—ຂໍໃຫ້ພຣະກາສີນາຖ ປະທານປັນຍາອັນປາສະຈາກມົນທິນແກ່ທ່ານ।

Verse 32

येन पुण्येन ते प्राप्तं राज्यं प्राज्यमकंटकम् । तत्पुण्यशेषतोभूयाद्विश्वनाथे मतिस्तव

ດ້ວຍບຸນໃດທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ ປາສະຈາກໜາມ (ອຸປະສັກ) ຂໍໃຫ້ດ້ວຍສ່ວນບຸນທີ່ຍັງເຫຼືອນັ້ນ ຄວາມເລື່ອມໃສແລະຄວາມແນ່ວແນ່ຂອງທ່ານຕໍ່ພຣະວິສະວະນາຖ ຈົ່ງເພີ່ມພູນຢູ່ເທື່ອງໆ।

Verse 33

यस्य प्रसादात्सुलभमायुः पुत्रांबरागनाः । समृद्धयः स्वर्गमोक्षौ स विश्वेशः प्रसीदतु

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ອາຍຸຍືນ ບຸດ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຄູ່ຄອງ ຍ່ອມໄດ້ມາໂດຍງ່າຍ—ທັງຄວາມຮັ່ງມີ ສະຫວັນ ແລະໂມກສະ—ຂໍໃຫ້ພຣະວິສເວຊະ ຈົ່ງເມດຕາປະທານພຣະພອນເຖີດ।

Verse 34

नामश्रवणमात्रेण यस्य विश्वेशितुर्विभोः । महापातकविच्छेदः स विश्वेशोऽस्तु ते हृदि

ດ້ວຍການໄດ້ຍິນພຽງແຕ່ພຣະນາມຂອງພຣະວິສເວສິຕຣ ຜູ້ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ບາບໃຫຍ່ທັງປວງຖືກຕັດຂາດ—ຂໍໃຫ້ພຣະວິສເວສະສະຖິດໃນໃຈເຈົ້າເຖີດ

Verse 35

त्वं वृद्धकालो भूपालः श्रुत्वेत्याशीः परंपराम् । स्मरिष्यसीदं वृत्तांतं पुलकांकवपुस्तदा

ໂອ ພຣະຣາຊາ ເມື່ອພຣະອົງເຖົ້າຊະລາແລ້ວ ໄດ້ຟັງລຳດັບແຫ່ງພອນນີ້ ພຣະອົງຈະລະລຶກເລື່ອງນີ້; ໃນຄາວນັ້ນ ກາຍພຣະອົງຈະຂົນລຸກດ້ວຍສັດທາພັກດີ

Verse 36

आकारगोपनं कृत्वा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु । सुमुहूर्तमनुप्राप्य सुते राज्यं विधाय च

ເຈົ້າຈະປິດບັງເຈດຈຳນົງ ແລ້ວໃຫ້ຊັບສິນຫຼາຍແກ່ພວກເຂົາ ແລະເມື່ອໄດ້ເວລາມົງຄຸນແລ້ວ ຈະສະຖາປະນາລາຊະອານາຈັກໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງເຈົ້າ

Verse 37

अनंगलेखया राज्ञ्या ततः काशीं गमिष्यसि । दत्त्वा दानानि भूरीणि प्रीणयित्वाऽर्थिनो जनान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄປກາສີພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ ອະນັງກະເລຂາ—ຫຼັງຈາກໃຫ້ທານຫຼາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຂໍທີ່ຂັດສົນພໍໃຈ

Verse 38

स्वनाम्ना तत्र संस्थाप्य लिंगं निर्वाणकारणम् । प्रासादं तत्र कृत्वोच्चैस्तदग्रे कूपमुत्तमम्

ທີ່ນັ້ນ ເຈົ້າຈະສະຖາປະນາລິງຄະໃນນາມຂອງເຈົ້າເອງ ອັນເປັນເຫດແຫ່ງໂມກສະ ແລ້ວສ້າງວິຫານສູງສົງ່າ ແລະທາງໜ້າວິຫານນັ້ນ ສ້າງບໍ່ນ້ຳອັນປະເສີດ

Verse 39

विधाय विधिवत्तत्र कलशारोपणादिकम् । मणिमाणिक्य चांपेय दुकूलेभाश्वगोधनम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີຕາມວິທີວິນັຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເລີ່ມຈາກການຕັ້ງກະລະຊະ (ໝໍ້ນ້ຳສັກສິດ) ແລະພິທີອື່ນໆ ເຂົາໄດ້ຖວາຍທານ—ແກ້ວມະນີແລະພະຍຸດ, ນ້ຳເຫຼົ້າດີ, ຜ້າດູກູລາລ້ຳຄ່າ, ຊ້າງແລະມ້າ, ພ້ອມຝູງງົວຫຼາຍ.

Verse 40

महाध्वजपताकाश्च च्छत्रचामरदर्पणम् । देवोपकरणं भूरि विश्राण्य श्रमवर्जितः

ເຂົາຍັງແຈກຢາຍຢ່າງຫຼາຍ—ທຸງໃຫຍ່ແລະທຸງປະດັບ, ສະຫຼອງສະຫຼອງ (ສະຫຼອງຮົ່ມ), ພັດຈາມະຣະ ແລະ ກະຈົກ—ເຄື່ອງບູຊາສຳລັບເທວະຫຼາຍຢ່າງ ໂດຍບໍ່ເຫນື່ອຍ ແລະບໍ່ລັງເລ.

Verse 41

व्रतोपवासनियमैः परिक्षीणकलेवरः । मध्याह्ने निर्जने तत्र द्रक्ष्यस्येकं तपोधनम्

ດ້ວຍວຣະຕະ, ອຸປະວາສ ແລະ ນິຍະມະອັນເຂັ້ມງວດ ກາຍຂອງລາວຈຶ່ງຊອກຊຳ; ໃນຍາມທ່ຽງ ທີ່ສະຖານທີ່ສງັດນັ້ນ ເຈົ້າຈະເຫັນຕະໂປທະນະພຽງຜູ້ດຽວ—ຜູ້ມີຊັບແທ້ແມ່ນຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ).

Verse 42

अतीवजीर्णवपुषं परिपिंगजटान्वितम् । मूर्तिमंतंमिव प्रांशुं धर्मं जनमनोहरम्

ຮ່າງກາຍຂອງລາວເຖົ້າຊະລາຢ່າງຍິ່ງ, ມີຊະຕາຜົມສາງສີອອກເຫຼືອງນ້ຳຕານພັນຮອບສີສະ; ລາວສູງສົງ່າ ແລະຊັກຊວນໃຈຜູ້ຄົນ, ປານດັ່ງວ່າ “ທຳມະ” ໄດ້ຮັບຮູບເປັນກາຍໃຫ້ເຫັນ.

Verse 43

भारं शरीरयष्टेश्च दृढयष्ट्यां समर्प्य च । गर्भागाराद्विनिष्क्रम्याभ्यायांतंरंगमंडपे

ລາວໄດ້ພິງນ້ຳໜັກແຫ່ງກາຍອັນອ່ອນແອໄວ້ກັບໄມ້ເທົ້າອັນແຂງແຮງ, ແລ້ວອອກຈາກກັຣພະຄຣິຫະ (ຫ້ອງສັກສິດ) ແລະເດີນເຂົ້າໄປຫາມັນດົບໃນລານ.

Verse 44

उपविश्य समीपे ते प्रक्ष्यत्येवमनुक्रमात् । कोसि त्वं किमिहासि त्वं द्वितीय इव कस्त्वयम्

ເຂົາຈະນັ່ງລົງໃກ້ເຈົ້າ ແລ້ວຖາມຕາມລຳດັບວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາທີ່ນີ້? ແລະຄົນອື່ນນີ້ຂ້າງເຈົ້າແມ່ນໃຜ ດັ່ງກັບເປັນຕົນຕົວທີສອງ?”

Verse 45

प्रासादः कारितः केन जानास्येष ततो वद । अस्य लिंगस्य किं नाम प्रायो जाने न वार्धकात्

“ປະສາດ(ເທວາລັຍ)ນີ້ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງ? ຖ້າເຈົ້າຮູ້ ຈົ່ງບອກ. ແລະລິງຄະນີ້ຊື່ຫຍັງ? ຕາມຄວາມຈິງ ຂ້ອຍເກືອບຈື່ບໍ່ໄດ້ ເພາະຄວາມແກ່ເຖົ້າ”

Verse 46

पृष्टस्त्वमिति ते नाथ तदा वृद्ध तपस्विना । कथयिष्यस्यहं राजा वृद्धकाल इति श्रुतः

ໂອ ພຣະນາຖ, ເມື່ອຕະປະສີຜູ້ເຖົ້າຖາມດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຕອບວ່າ “ຂ້ອຍເປັນກະສັດ ຜູ້ມີນາມລືຊາ ‘ວຶດທະກາລ’ (Vṛddhakāla)”

Verse 47

दाक्षिणात्य इह प्राप्तस्त्वेतया सह कांतया । ध्यायामि लिंगमेतच्च प्रार्थयामि न किंचन

“ຂ້ອຍມາຈາກແດນທາງໃຕ້ ພ້ອມກັບນາງຄູ່ຄອງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນີ້. ຂ້ອຍເພ່ງພິຈາລະນາລິງຄະນີ້ ແລະບໍ່ຂໍສິ່ງໃດເລີຍ”

Verse 48

प्रासादस्यास्य जटिल स्वयंकारयिता शिवः । विशेषतोऽस्यलिंगस्य नाम नो वेद्मि निश्चितम्

“ໂອ ຜູ້ມີຜົມຊົງຊະຕາ, ພຣະສິວະເອງແມ່ນຜູ້ກໍ່ເກີດແລະຜູ້ສ້າງປະສາດນີ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ແຕ່ນາມພິເສດຂອງລິງຄະນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແນ່ນອນ”

Verse 49

इति श्रुत्वा नरपतेर्वाक्यंप्राह जटाधरः । सत्यमुक्तं त्वयैकं हि लिंगनाम न वेत्सि यत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະຣາຊາ ນັກບຳເນັດຜູ້ມີຊະດາກ່າວວ່າ: “ທ່ານເວົ້າຖືກຢູ່ຂໍ້ໜຶ່ງ ແຕ່ທ່ານບໍ່ຮູ້ນາມແຫ່ງລິງຄະ”

Verse 50

पश्येयं त्वामहं नित्यमुपविष्टं सुनिश्चलम् । श्रुतो भविष्यति तव प्रासादो येन कारितः

“ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນທ່ານເປັນນິດ ນັ່ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ແລະພະຣາຊວັງທີ່ທ່ານສ້າງຈະໂດ່ງດັງ”

Verse 51

ममाग्रे तत्समाचक्ष्व यदि जानासि तत्त्वतः । आकर्ण्येति वचस्तस्य पुनः प्राह भवानिति

“ຖ້າທ່ານຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຈົ່ງບອກຂ້າຕໍ່ໜ້ານີ້” ເມື່ອຟັງຄຳນັ້ນ ອີກຜູ້ໜຶ່ງກ່າວອີກວ່າ “ດີແລ້ວ—ຈົ່ງຟັງ”

Verse 52

कर्ता कारयिता शंभुः किमतथ्यं ब्रवीम्यहम् । अथवा चिंतया किं मे तपस्विन्ननया विभो

“ຜູ້ກະທຳຄືພຣະສັມພູ ແລະຜູ້ບັນດານໃຫ້ກະທຳກໍຄືພຣະສັມພູ; ຂ້າຈະເວົ້າບໍ່ຈິງໄດ້ແນວໃດ? ແຕ່ໂອ້ ຕະປັສວິນຜູ້ມີອານຸພາບ ຄວາມຄິດກັງວົນນີ້ຈະເປັນປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ຂ້າ”

Verse 53

इति त्वयि स्थिते जोषं स पुनर्वृद्धतापसः । पिपासुरस्मि पानीयमानीयाशु प्रयच्छ मे

ໃນຂະນະທີ່ທ່ານຢືນຢູ່ຢ່າງງຽບໆ ຕະປະສີເຖົ້ານັ້ນກ່າວອີກວ່າ: “ຂ້າຫິວນ້ຳ—ຈົ່ງນຳນ້ຳມາໄວໆ ແລ້ວມອບໃຫ້ຂ້າ”

Verse 54

इति तेन च नुन्नस्त्वं वार्यानीय च कूपतः । पाययिष्यसि तं वृद्धं तापसं तत्क्षणाच्च सः

ເມື່ອຖືກທ່ານນັ້ນຊັກຊວນ ເຈົ້າຈະຕັກນ້ຳຈາກບໍ່ ແລ້ວໃຫ້ຕະປະສີເຖົ້ານັ້ນດື່ມ; ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທ່ານຈະ…

Verse 55

तदंबुपानतो भूयात्सुपार्वण शशिप्रभः । तरुणो रूपसंपन्नः कोशोन्मुक्तोरगो यथा

ເມື່ອດື່ມນ້ຳນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍສະຫວ່າງໄສດັ່ງແສງຈັນ ເປັນໜຸ່ມຮູບງາມ—ດັ່ງງູທີ່ພຶ່ງຫຼຸດຄາບເກົ່າ

Verse 56

जाताश्चर्येण भवता पुनरेवाभ्यभाषि सः । कः प्रभावो हि भगवन्नेष येन भवान्पुनः

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນທີ່ທ່ານເຮັດ ລາວກໍກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ “ຂ້າແຕ່ພະພຣະຜູ້ເຈົ້າ, ອຳນາດໃດຫນໍທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານອີກຄັ້ງ…”

Verse 57

परित्यज्यात्र जरसं न वो भ्राजसि सांप्रतम् । अस्ति चेदवकाशस्ते ततो ब्रूहि तपोधन

“ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມແກ່ຊະລາໃນທີ່ນີ້ແລ້ວ ບັດນີ້ທ່ານກໍສະຫວ່າງໄສ. ຖ້າທ່ານມີເວລາ ຂໍຈົ່ງບອກເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ”

Verse 58

तपोधन उवाच । वृद्धकालक्षितिपते जाने त्वां सुमहामते । इमामपि च जानेऽहं तव पत्नीं पतिव्रताम्

ຕະໂປທະນະກ່າວວ່າ “ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ແບກພາລະແຫ່ງຄວາມແກ່ມາດົນນານ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ຂ້າຮູ້ຈັກເຈົ້າ. ແລະຂ້າກໍຮູ້ຈັກເມຍຂອງເຈົ້ານີ້ ຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດໝັ້ນຄົງຕໍ່ສາມີ”

Verse 59

जन्मनोऽस्मादियं राजन्नासीद्विप्रस्य कन्यका । तुर्वसोर्वेदवपुषः शुभाचारा शुभानना

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ໃນຊາດກ່ອນນາງນີ້ເປັນທິດາຂອງພຣາຫມັນ ຊື່ຕຸຣວະສຸ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄຸນແຫ່ງເວດ ມີຈັດຈະວັດອັນມົງຄຸນ ແລະໃບໜ້າງາມຜ່ອງໃສ.

Verse 60

तेन दत्ता विवाहार्थं नैध्रुवाय महात्मने । स च कालवशं प्राप्तो नैध्रुवोऽप्राप्तयौवनः

ບິດາໄດ້ມອບນາງເພື່ອການອະພິເສກແກ່ໄນທຣຸວະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ; ແຕ່ໄນທຣຸວະຍັງບໍ່ທັນເຖິງວັຍໜຸ່ມ ກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງກາລະ ແລະດັບຊີວິດ.

Verse 61

वैधव्यं पालयंत्येषा मृताऽवंत्यां शुभव्रता । तेन पुण्येन संजाता पांड्यस्य नृपतेः सुता

ນາງຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນມົງຄຸນນີ້ ຮັກສາທຳແຫ່ງຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ແລ້ວດັບຊີວິດຢູ່ອະວັນຕີ; ດ້ວຍບຸນນັ້ນນາງຈຶ່ງເກີດໃໝ່ເປັນທິດາຂອງພະຣາຊາປານຑະຍະ.

Verse 62

परिणीता त्वया राजन्पतिव्रतरता सदा । त्वया सहेह संप्राप्ता मुक्तिं प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ນາງໄດ້ອະພິເສກກັບພະອົງ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນມາກທາແຫ່ງປະຕິວຣະຕາຢູ່ເສມອ; ມາຮອດທີ່ນີ້ພ້ອມກັບພະອົງ ນາງຈະໄດ້ບັນລຸໂມກຂະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 63

अयोध्यायामथावंत्यां मथुरायामथापि वा । द्वारवत्यां च कांच्यां वा मायापुर्यामथो नृप

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ອະໂຢທະຍາ ຫຼືອະວັນຕີ ຫຼືມະຖຸຣາ; ຫຼືດວາຣະວະຕີ ຫຼືກາຍຈີ ຫຼືມາຍາປຸຣີ—

Verse 64

अपि पातकिनो ये च कालेन निधनं गताः । ते हि स्वर्गादिहागत्य काश्यां मोक्षमवाप्नुयुः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ ແລະເຖິງຄວາມຕາຍຕາມການເວລາ ເມື່ອກັບຈາກສະຫວັນແລ້ວມາທີ່ນີ້ ກໍອາດໄດ້ບັນລຸໂມກສະໃນກາສີໄດ້

Verse 65

अवैमि त्वामपि नृपद्विजोऽभूः पूर्वजन्मनि । माथुरः शिवशर्माख्यो मायापुर्यां भवान्मृतः

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກທ່ານດ້ວຍ ໂອ ພະຣາຊາ: ໃນຊາດກ່ອນ ທ່ານເປັນພຣາຫມັນຈາກມະຖຸຣາ ຊື່ ສິວະຊັຣມັນ ແລະໄດ້ສິ້ນຊີວິດທີ່ ມາຍາປຸຣີ

Verse 66

तत्पुण्यात्प्राप्य वैकुंठं भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । तत्पुण्यशेषात्क्षितिपो जातस्त्वं नंदिवर्धने

ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຖິງ ໄວກຸນຖະ ແລະໄດ້ເສວຍສຸກອັນພິມພອນ; ແລະດ້ວຍເສດບຸນທີ່ຍັງເຫຼືອ ທ່ານໄດ້ເກີດເປັນກະສັດໃນ ນັນດິວັຣທະນະ

Verse 67

वृद्धकालावनीपाल तेनैव सुकृतेन च । मोक्षक्षेत्रमिदं प्राप्तो मुक्तिं प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्

ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນຜູ້ຊະລາ ດ້ວຍກຸສົນນັ້ນເອງ ທ່ານຈຶ່ງມາຮອດດິນແດນແຫ່ງໂມກສະນີ້; ທ່ານຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິອັນສູງສຸດ

Verse 68

अन्यच्च शृणु राजेंद्र त्वया यत्समुदीरितम् । कर्ता कारयिता शंभुः प्रासादस्येति तत्स्फुटम्

ແລະຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປ ໂອ ຣາຊາຜູ້ປະເສີດ: ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນຊັດເຈນ—ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ເປັນທັງຜູ້ກະທຳ ແລະຜູ້ບັນດານໃຫ້ສ້າງປະສາດ-ເທວາໄລນີ້

Verse 69

सुकृतं नैव सततमाख्यातव्यं कदाचन । कृतं मयेति कथनात्पुण्यं क्षयति तत्क्षणात्

ບໍ່ຄວນປະກາດກຸສົນການກະທຳດີຂອງຕົນຢູ່ເລື້ອຍໆ. ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍເຮັດ” ບຸນ (puṇya) ຈະຫຼຸດລົງໃນທັນທີ.

Verse 70

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गोपनीयं निधानवत् । सुकृतं कीर्तनाद्व्यर्थं भवेद्भस्महुतं तथा

ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງພະຍາຍາມທຸກຢ່າງເພື່ອປິດບັງບຸນຂອງຕົນເຫມືອນຂຸມຊັບ. ການອວດອ້າງເຮັດໃຫ້ກຸສົນນັ້ນໄຮ້ຜົນ ເຫມືອນຖວາຍບູຊາລົງໃນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 71

निश्चितं विश्वनाथेन प्रेरितेन त्वयाऽनघ । कृतं हि कृतकृत्येन प्रासादादिह वेद्म्यहम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແນ່ນອນວ່າ ໂດຍການດົນໃຈຈາກ ວິສະວະນາຖະ (Viśvanātha) ເຈົ້າ—ຜູ້ສຳເລັດກິດ—ໄດ້ກະທຳການນີ້ແທ້. ຂ້ອຍຮູ້ໄດ້ຢູ່ນີ້ຈາກເຄື່ອງໝາຍ ເລີ່ມແຕ່ປຣາສາດນີ້.

Verse 72

वृद्धकालेश्वरं नाम लिंगमेतन्महीपते । जानीह्यनादिसंसिद्धं निमित्तं किंतु वै भवान्

ໂອ ມະຫີປະເຕ (ພະຣາຊາ) ລິງຄະນີ້ມີນາມວ່າ ວຶດທະກາເລສະວະຣ (Vṛddhakāleśvara). ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນອະນາທິ ແລະຕັ້ງມັ່ນຊົ່ວນິລັນດອນ; ເຈົ້າເປັນແຕ່ນິມິດຕະ ຄືເຫດປັດໃຈໃຫ້ປາກົດຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 73

दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य पूजनाच्छ्रवणान्नतेः । वृद्धकालेशलिंगस्य सर्वं प्राप्नोति वांछितम्

ດ້ວຍການເຫັນ ການສຳຜັດ ການບູຊາ ການຟັງກິດຕິຄຸນ ແລະການນົບນ້ອມຕໍ່ ລິງຄະແຫ່ງວຶດທະກາເລສະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 74

कूपः कालोदको नाम जराव्याधिविघातकृत् । यदीय जलपानेन मातुःस्तन्यमपानवान्

ມີບໍ່ນ້ຳຊື່ “ກາໂລດະກະ” ອັນທຳລາຍຄວາມແກ່ຊະລາ ແລະ ໂລກໄພ. ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳນັ້ນ ຍ່ອມເຫມືອນໄດ້ດື່ມນ້ຳນົມແມ່ອີກຄັ້ງ ຟື້ນພະລັງຊີວິດເດີມ.

Verse 75

कृतकूपोदकस्नानः कृतैतल्लिंगपूजनः । वर्षेण सिद्धिमाप्नोति मनोभिलषितां नरः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳຈາກບໍ່ນັ້ນ ແລະ ບູຊາລິງຄະນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບ “ສິດທິ” ຕາມທີ່ໃຈປາຖະໜາ ພາຍໃນໜຶ່ງປີ.

Verse 76

न कुष्ठं न च विस्फोटा नरंघा न विचर्चिका । पीतात्स्पृष्टात्प्रतिष्ठंति कफः कालतमोदकात्

ບໍ່ມີໂລກເຮື້ອນ ບໍ່ມີແຜພຸພອງ ບໍ່ມີຫິດຄັນ ບໍ່ມີຜື່ນອັກເສບຄົງຢູ່. ເພາະດື່ມ ຫຼື ແຕະຕ້ອງນ້ຳ “ກາລະຕະໂມດະກະ” ໂລກເຫຼົ່ານັ້ນກໍສົງບລົງ.

Verse 77

नाग्निमांद्यं नैव शूलं न मेहो न प्रवाहिका । न मूत्रकृच्छ्रं ना पामा पानायस्यास्य सेवनात्

ເມື່ອນຳນ້ຳນີ້ມາດື່ມ ບໍ່ມີອາການຍ່ອຍບໍ່ດີ ບໍ່ມີປວດບິດ ບໍ່ມີໂລກທາງປັດສະວະ ບໍ່ມີບິດຖອກ; ບໍ່ມີປັດສະວະຂັດ ແລະ ບໍ່ມີໂລກຄັນຜິວໜັງ.

Verse 78

भूतज्वराश्च ये केचिद्ये केचिद्विषमज्वराः । ते क्षिप्रमुपशाम्यंति ह्येतत्कूपोदसेवनात्

ໄຂ້ທີ່ເກີດຈາກພູຕະ (bhūta) ແລະ ໄຂ້ບໍ່ສະໝໍ່າເສມ (ເປັນໆຫາຍໆ) ທັງຫມົດ ຍ່ອມສົງບລົງໄວ ໂດຍການໃຊ້ນ້ຳຈາກບໍ່ນີ້.

Verse 79

तवाग्रतो मम जरा पलितं च यथाविधि । एतत्कूपोदपानेन क्षणान्नष्टं नवोऽभवम्

ຕໍ່ໜ້າທ່ານເອງ ຄວາມແກ່ແລະຜົມຫງອກຂອງຂ້າ—ດັ່ງທີ່ເຄີຍປາກົດ—ໄດ້ຖືກທຳລາຍໃນພິບຕາເມື່ອດື່ມນ້ຳຈາກບໍນີ້; ຂ້າກໍກັບເປັນໜຸ່ມອີກຄັ້ງ

Verse 80

वृद्धकालेश्वरे लिंगे सेवितेन दरिद्रता । नोपसर्गा न वा रोगा न पापं नाघजं फलम्

ເມື່ອບູຊາລິງຄ໌ແຫ່ງພຣະວຶດທະກາເລສະວະຣ ຄວາມທຸກຍາກຈະຖືກຂັບໄລ່; ບໍ່ມີໄພພິບັດ ບໍ່ມີໂລກາພະຍາດ ບໍ່ມີບາບ ແລະບໍ່ມີຜົນອັນເກີດຈາກການກະທຳຜິດ

Verse 81

उत्तरे कृत्तिवासस्य वाराणस्यां प्रयत्नतः । वृद्धकालेश्वरं लिंगं द्रष्टव्यं सिद्धिकामुकैः

ໃນນະຄອນວາຣານະສີ ທາງເໜືອຈາກກຣິດຕິວາສ ມີລິງຄ໌ແຫ່ງພຣະວຶດທະກາເລສະວະຣ; ຜູ້ປາຖະໜາສິດທິພຶງພາກພຽນສືບຫາແລະເຂົ້າໄປເບິ່ງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ

Verse 82

इत्युक्त्वा तं महीपालं हस्ते धृत्वा तपोधनः । सानंगलेखा राज्ञीकं तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນັກບຳເນັດຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະໄດ້ຈັບມືພຣະຣາຊາມະຫີປາລ; ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີອະນັງກະເລຂາ ທ່ານກໍຫຼອມລວມເຂົ້າໄປໃນລິງຄ໌ນັ້ນເອງ

Verse 83

महाकाल महाकाल महाकालेति कीर्तनात् । शतधा मुच्यते पापैर्नात्र कार्या विचारणा

ດ້ວຍການຂັບຮ້ອງກີຣຕັນວ່າ “ມະຫາກາລ ມະຫາກາລ ມະຫາກາລ” ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນບາບໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງ

Verse 84

इत्थं भवित्री ते मुक्तिः कैटभारातिदर्शनात् । भोगान्भुक्त्वा बहुविधान्वैकुंठ नगरे शुभे

ດັ່ງນີ້ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ຂອງເຈົ້າຈະເກີດຈາກການໄດ້ເຫັນໄກຕະພາຣະ. ຫຼັງຈາກເສວຍສຸກນານາປະການໃນນະຄອນໄວກຸນຖະອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວາມດີຕໍ່ໄປຈະປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 85

इति संहृष्टतनूरुहः स विप्रो भगवत्तद्गणवक्त्रतो निशम्य । स्वमुदर्कमथार्ककोटिरम्यं हरिलोकं परिलोकयांचकार

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍານີ້ຈາກປາກຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະພະຄະວານ ພຣາຫມັນນັ້ນກໍຂົນລຸກດ້ວຍປິຕິ. ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນຜົນອະນາຄົດຂອງຕົນ—ໂລກຂອງຫຣິ ສະຫວ່າງໄສດຸດດວງອາທິດສິບລ້ານ.

Verse 86

मैत्रावरुणिरुवाच । लोपामुद्रे स विप्रेंद्रो भोगान्भुक्त्वा मनोरमान् । मायापुर्यां कृतप्राणत्याग पुण्यबलेन च

ໄມຕຣາວະຣຸນິ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ໂລປາມຸດຣາ, ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກເສວຍສຸກອັນຮື່ນຮົມແລ້ວ ດ້ວຍພະລັງບຸນຈາກການສະລະຊີວິດໃນມາຍາປຸຣີ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະພາບອັນປະເສີດຕໍ່ໄປ.

Verse 87

वैकुंठलोकादागत्य पत्तने नंदिवर्धने । भौमानि भुक्त्वा सौख्यानि पुत्रानुत्पाद्य सुंदरान्

ເມື່ອກັບຈາກໂລກໄວກຸນຖະ ລາວໄດ້ເກີດໃນນະຄອນນັນດິວັດທະນະ. ເສວຍສຸກໃນໂລກມະນຸດແລ້ວ ກໍໃຫ້ກໍາເນີດບຸດຜູ້ງາມຫຼາຍຄົນ.

Verse 88

तेषु राज्यं विनिक्षिप्य प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । विश्वेश्वरं समाराध्य निर्वाणपदमीयिवान्

ເມື່ອມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່ບຸດທັງຫຼາຍແລ້ວ ລາວໄດ້ໄປຮອດນະຄອນວາຣານະສີ. ບູຊາພຣະວິສເວສະວະຣະ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸບົດແຫ່ງນິຣວານ.

Verse 89

एतत्पुण्यतमाख्यानं विप्रस्य शिवशर्मणः । श्रुत्वा पापविनिर्मुक्तो ज्ञानं परममृच्छति

ເມື່ອໄດ້ຟັງອາຄະຍານອັນບຸນສູງສຸດຂອງພຣາຫມັນ «ສິວະຊະຣະມັນ» ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ແລະບັນລຸຍານອັນສູງສຸດ।