Adhyaya 7

Verse 1

श्रीसूत उवाच । स्वसैन्यमवलोक्याथ महिषो दानवेश्वरः । हतं देव्या महाक्रोधाच्चंडकोपमथाब्रवीत्

ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວມະຫີສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກພຣະເທວີສັງຫານ ຈຶ່ງເວົ້າກັບຈັນຑະໂກປະດ້ວຍໂທສະອັນໃຫຍ່।

Verse 2

महिष उवाच । चंडकोप महावीर्य युद्ध्यस्वैनां दुरात्मिकाम् । तथास्त्विति स चोक्त्वाथ चंडकोपः प्रतापवान्

ມະຫີສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈັນຑະໂກປະ ຜູ້ມີວິລະກຳອັນໃຫຍ່ ຈົ່ງຮົບກັບນາງຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນີ້!” ເຂົາຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ແລ້ວຈັນຑະໂກປະຜູ້ມີເດດກໍກ້າວອອກໄປ।

Verse 3

अवाकिरद्बाणवर्षैर्देवीं समरमूर्द्धनि । बाणजालानि तस्याशु चंडकोपस्य लीलया

ໃນຍາມທີ່ສົງຄາມຮຸນແຮງທີ່ສຸດ ເຂົາໄດ້ປົກຄຸມພຣະເທວີດ້ວຍຝົນລູກສອນ; ແລະຈັນຑະໂກປະກໍດຸດດັ່ງຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ ປ່ອຍຝູງລູກສອນເປັນຕາຂ່າຍອອກມາຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 4

छित्त्वा जघान शस्त्रेण चंडकोपस्य सांबिका । चकर्त वाजिनोऽप्यस्य सारथिं च ध्वजं धनुः

ຫຼັງຈາກຕັດລາວລົງແລ້ວ, ພະແມ່ອຳບິກາກໍໄດ້ໂຈມຕີ ຈັນດະໂກປະ ດ້ວຍອາວຸດຂອງນາງ; ນາງຍັງໄດ້ຕັດມ້າ, ສารถີ, ທຸງ ແລະ ຄັນທະນູຂອງລາວອີກດ້ວຍ.

Verse 5

उन्ममाथ रथं चापि तं बाणैर्हृद्यताडयत् । स भग्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः

ນາງໄດ້ທຳລາຍລົດເສິກຂອງລາວ ແລະ ຍິງລູກສອນໃສ່ໜ້າເອິກຂອງລາວ. ດ້ວຍຄັນທະນູທີ່ຫັກ, ລົດເສິກທີ່ພັງທະລາຍ, ມ້າທີ່ຖືກຂ້າ ແລະ ສารถີທີ່ຕາຍແລ້ວ, ລາວຈຶ່ງໝົດຫົນທາງສູ້.

Verse 6

चंडकोपस्ततो देवीं खड्गचर्मधरोऽभ्यगात् । खड्गेन सिंहमाजघ्ने देव्या वाहं महासुरः

ຈາກນັ້ນ ຈັນດະໂກປະ ຜູ້ຖືດາບ ແລະ ໂລ່ ກໍຍ່າງເຂົ້າໄປຫາພະແມ່ເຈົ້າ. ດ້ວຍດາບຂອງລາວ, ອະສູນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຟັນໃສ່ສິງ, ເຊິ່ງເປັນພາຫະນະຂອງພະແມ່.

Verse 7

देवीमपि भुजे सव्ये खड्गेन प्रजघान सः । खङ्गो देव्या भुजे सव्ये व्यशीर्यत सहस्रधा

ລາວຍັງໄດ້ຟັນພະແມ່ທີ່ແຂນຊ້າຍດ້ວຍດາບຂອງລາວ. ແຕ່ດາບນັ້ນ, ເມື່ອກະທົບໃສ່ແຂນຊ້າຍຂອງພະແມ່, ກໍແຕກອອກເປັນພັນໆປ່ຽງ.

Verse 8

ततः शूले न महता चंडकोपं तदांबिका । जघान हृदये सोऽपि पपात च ममार च

ຈາກນັ້ນ ພະແມ່ອຳບິກາ ກໍໄດ້ແທງຫົວໃຈຂອງ ຈັນດະໂກປະ ດ້ວຍຫອກຂະໜາດບໍ່ໃຫຍ່ປານໃດ. ລາວລົ້ມລົງ ແລະ ສິ້ນໃຈຕາຍ.

Verse 9

चंडकोपे हते तस्मिन्महावीर्ये महाबले । चित्रभानुर्गजारूढो देवीं तामभ्यधावत

ເມື່ອຈັນດະໂກປະ ຜູ້ມີວິລະກຳແລະກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກສັງຫານແລ້ວ, ຈິດຕະຣະພານູ ຂີ່ຊ້າງ ພຸ່ງເຂົ້າຫາພຣະເທວີ.

Verse 10

दिव्यां शक्तिं ससर्जाथ महाघंटारवाकुलाम् । न्यवारयत हुंकारैर्देवी शक्तिं निराकुलाम्

ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ຂວ້າງ “ສັກຕິ” ອັນທິບ ພ້ອມສຽງອື້ອຶງດັ່ງລະຄັງໃຫຍ່; ພຣະເທວີມິຫວັ່ນໄຫວ ແລະສະກັດມັນດ້ວຍ “ຮູṃກາຣ” ອັນກຶກກ້ອງ.

Verse 11

ततः शूलेन सा देवी चित्रभानुं व्यदारयत् । मृते तस्मिंस्ततो युद्धे करालो द्रुतमभ्यगात्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ໃຊ້ສູລ (ຫອກ) ຜ່າຈິດຕະຣະພານູໃຫ້ແຕກຂາດ; ເມື່ອເຂົາຕາຍໃນສົງຄາມແລ້ວ, ກະຣາລາກໍຮີບຮ້ອນກ້າວເຂົ້າມາ.

Verse 12

करमुष्टिप्रहारेण सोऽपि देव्या निपातितः । ततो देवी मदोन्मत्तं गदया व्यसुमातनोत्

ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍຖືກພຣະເທວີຕີດ້ວຍຝາມືແລະກຳປັ້ນຈົນລົ້ມ; ຈາກນັ້ນພຣະເທວີໄດ້ຟາດສັດຕູຜູ້ເມົາຄວາມຫຼົງດ້ວຍຄະທາ ໃຫ້ສິ້ນຊີວິດ.

Verse 13

बाष्कलं पट्टिशेनापि चक्रेणापि तथांतिकम् । प्राहिणोद्यमलोकाय दुर्गा देवी द्विजोत्तमाः

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະເທວີທຸຣຄາໄດ້ສົ່ງບາສະກະລະໄປຍັງຍະມະໂລກ ໂດຍປະຫານໃນລະຍະໃກ້ດ້ວຍປັດຕິສະ (ຂວານສົງຄາມ) ແລະດ້ວຍຈັກຣາຂອງພຣະນາງດ້ວຍ.

Verse 14

एवमन्यान्महाकायान्मंत्रिणो महिषस्य च । शूलेन प्रोथयित्वाथ प्राहिणोद्यमसादनम्

ແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ໃຊ້ຕຣິສູນແທງທະລຸບັນດາມົນຕຣີຮ່າງໃຫຍ່ຂອງມະຫິສະ ແລະສົ່ງເຂົາໄປສູ່ຍະມະໂລກ ດິນແດນແຫ່ງມໍລະນະ।

Verse 15

आत्मसैन्ये हते त्वेवं दुर्गया महिषासुरः । माहिषेणाथ रूपेण गणान्देव्या अभक्षयत्

ເມື່ອກອງທັບຂອງຕົນຖືກພຣະທຸຣຄາປະຫານສິ້ນດັ່ງນີ້ ມະຫິສາສູຣະຈຶ່ງແປງກາຍເປັນຄວາຍ ແລະເລີ່ມກິນກຸ່ມກະນະຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະເທວີ।

Verse 16

तुण्डेन निजघानैकान्सुराघातैस्तथापरान् । निश्वासवायुभिश्चान्यान्पातयामास रोषितः

ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ລາວໃຊ້ປາກຈົກຕີບາງພວກໃຫ້ລົ້ມ ບາງພວກຖືກຟາດຟັນດຸດັ່ງສັດດຸຮ້າຍ ແລະອີກຫຼາຍພວກຖືກລົມຫາຍໃຈຂອງລາວພັດໃຫ້ລົ້ມລົງ।

Verse 17

देव्या भूतगणं त्वेवं निहत्य महिषासुरः । सिंहं मारयितुं देव्याश्चुक्रोध च ननाद च

ເມື່ອລາວສັງຫານຫມູ່ພູດະກະນະຂອງພຣະເທວີແລ້ວ ມະຫິສາສູຣະກໍໂກດກະຫຼຸມ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມ ມຸ່ງຈະຂ້າສິງຫ໌ຂອງພຣະເທວີ।

Verse 18

ततः सिंहोऽभवत्क्रुद्धो महावीर्यो महाबलः । सुराभि घातनिर्भिन्नमहीतलमहीधरः

ແລ້ວສິງຫ໌ນັ້ນກໍໂກດຂຶ້ນ—ກ້າຫານຍິ່ງ ແລະມີພະລັງມະຫາສານ—ດຸດັ່ງພູໃຫຍ່ທີ່ກະແທກຈົນແຜ່ນດິນແຕກຮ້າວດ້ວຍແຮງອັນຮຸນແຮງ।

Verse 19

महिषासुरमायांतं नखैरेनं व्यदारयत् । चंडिकापि ततः क्रुद्धा वधे तस्याकरोन्मतिम्

ເມື່ອມະຫິສາສຸຣາພຸ່ງເຂົ້າມາດ້ວຍມາຍາ ສິງໂຕກໍຂີດຂາດເຂົາດ້ວຍເລັບ. ແລ້ວນາງຈັນດິກາກໍໂກດ ແລະຕັ້ງໃຈປະຫານເຂົາ.

Verse 21

सिंहवेषोऽभवद्दैत्यो महाबलपराक्रमः । देवी तस्य शिरोयावच्छेत्तुं बुद्धिमधारयत्

ອະສຸຣານັ້ນແປງເປັນຮູບສິງໂຕ ມີພະລັງແລະວິລະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະເທວີຈຶ່ງຕັ້ງຈິດຈະຕັດສະຫຼະຫົວຂອງມັນ.

Verse 22

तावत्स पुरुषो भूत्वा खड्गपाणिरदृश्यत । अथ तं पुरुषं देवी खड्गहस्तं शरोत्करैः

ໃນຂະນະນັ້ນ ມັນປາກົດເປັນຊາຍ ຖືດາບໃນມື. ແລ້ວພຣະເທວີກໍປະຈັນໜ້າຊາຍຜູ້ຖືດາບນັ້ນ ດ້ວຍຝົນລູກສອນຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 23

जघान तीक्ष्णधाराग्रैः परमर्मविदारणैः । ततः स पुरुषो विप्रा गजोऽभूद्धस्तदन्तवान्

ນາງໄດ້ຟັນຕີດ້ວຍປາຍລູກສອນຄົມກິບ ດຸດດັ່ງຄົມດາບ ທີ່ສາມາດຉີກຂາດຈຸດສຳຄັນ. ແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ຊາຍນັ້ນກໍກາຍເປັນຊ້າງ ມີງວງແລະງາ.

Verse 24

दुर्गाया वाहनं सिंहं करेण विचकर्ष च । ततः सिंहः करं तस्य विचकर्त नखांकुरैः

ມັນຈັບສິງໂຕ ພາຫະນະຂອງພຣະທຸຣຄາ ດ້ວຍມືແລ້ວລາກໄປ. ແລ້ວສິງໂຕກໍໃຊ້ປາຍເລັບຂີດຉີກມືນັ້ນຈົນຂາດ.

Verse 25

भूयो महासुरो जातो माहिषं वेषमाश्रितः । ततः क्रुद्धा भद्रकाली महत्पानमसेवत

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ອະສຸຣະໃຫຍ່ນັ້ນລຸກຂຶ້ນ ແລະຮັບຮູບເປັນຄວາຍ. ແລ້ວພະນາງພັດຣະກາລີຜູ້ໂກດ ໄດ້ດື່ມມະທຸຢ່າງແຮງ ເພື່ອຕຽມສູ້ຮົບຕັດສິນ.

Verse 26

ततः पानवशा न्मत्ता जहासारुणलोचना । महिषः सोऽपि गर्वेण शृंगाभ्यां पर्वतोत्करान्

ຕໍ່ມາ ເພາະອຳນາດແຫ່ງການດື່ມ ນາງກໍເມົາແລະຫົວເຮາະ—ດວງຕາແດງອອກອະຣຸນ. ອະສຸຣະຄວາຍນັ້ນກໍພອງດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ໃຊ້ເຂົາຍົກກອງພູແລ້ວຂວ້າງຂຶ້ນ.

Verse 27

चंडिकां प्रतिं चिक्षेप सा च तानच्छिनच्छरैः । ततो देवी जग न्माता महिषासुरमब्रवीत्

ເຂົາໂຍນມັນໄປຫາ ຈັນຑິກາ ແຕ່ນາງກໍຕັດທຳລາຍທັງໝົດດ້ວຍລູກສອນ. ແລ້ວເທວີ ມານດາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ກ່າວກັບ ມະຫິຩາສຸຣ.

Verse 28

देव्युवाच । कुरु गर्वं क्षणं मूढ मधु यावत्पिबाम्यहम् । निवृत्तमधुपानाहं त्वां नयिष्ये यमक्षयम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄົນໂງ່, ຈົ່ງຈອງຫອງໄປຊົ່ວຂະນະ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາດື່ມມະທຸນີ້. ເມື່ອເຮົາດື່ມສຳເລັດ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າໄປສູ່ທາມຂອງຍົມ—ຄືຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າ.”

Verse 29

हते त्वयि दुराधर्षे मया दैवतकंटके । स्वंस्वं स्थानं प्रपद्यंतां सिद्धा साध्या मरुद्गणाः

“ເມື່ອເຈົ້າ—ຜູ້ຊະນະຍາກ ແລະເປັນໜາມໃນທາງຂອງເທວະ—ຖືກເຮົາສັງຫານແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພວກສິດທະ, ສາທຍະ ແລະຫມູ່ມະຣຸດ ກັບໄປສູ່ຖິ່ນຂອງຕົນໆ.”

Verse 31

दक्षिणस्योदधेस्तीरेप्रदुद्राव त्वरान्वितः । अनुदुद्राव तं देवी सिंहमारुह्य वाहनम्

ລາວໄດ້ຫນີຢ່າງຮີບຮ້ອນຕາມຝັ່ງມະຫາສະໝຸດທາງໃຕ້. ພຣະເທວີຂຶ້ນຂີ່ສິງໂຕເປັນພາຫະນະ ແລະໄລ່ຕາມລາວ.

Verse 32

अनुद्रुतस्ततो देव्या महिषो दानवेश्वरः । धर्मपुष्कीरणीतोये दशयोजनमायते

ເມື່ອຖືກພຣະເທວີໄລ່ຕາມ ມະຫິສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳສະຫຼະທັມມະປຸສກະຣີ ທີ່ກວ້າງໄກສິບໂຍຊະນາ.

Verse 33

प्रविश्यांतर्हितस्तस्थौ दुर्गाताडनविह्वलः । ततो दुर्गा समासाद्य धर्मपुष्करिणीतटम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປແລ້ວ ລາວຢູ່ຊ່ອນຕົວພາຍໃນ ດ້ວຍຄວາມທຸກທົນຈາກການຕີຂອງພຣະທຸຣຄາ. ແລ້ວພຣະທຸຣຄາກໍມາຮອດຝັ່ງຂອງທັມມະປຸສກະຣິນີ.

Verse 34

नददर्शासुरं तत्र महिषं चंडिका तदा । अशरीरा ततो वाणी दुर्गा देवीमभाषत

ໃນຂະນະນັ້ນ ຈັນຑິກາບໍ່ເຫັນມະຫິສະອະສຸຣະຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ທັນໃດນັ້ນ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງເວົ້າກັບພຣະເທວີທຸຣຄາ.

Verse 35

भद्रकालि महादेवि महिषो दानवस्त्वया । ताडितो मुष्टिना भद्रे धर्मपुष्करिणीजले

“ໂອ ພັດຣະກາລີ ໂອ ມະຫາເທວີ! ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ມະຫິສະດານະວະນີ້ ຖືກພຣະອົງຕີດ້ວຍກຳປັ້ນ ໃນນ້ຳແຫ່ງທັມມະປຸສກະຣິນີ.”

Verse 36

अस्मिन्नंतर्हितः शेते भयार्तो मारयस्व तम् । येनकेनाप्युपायेन चैनं प्राणैर्वियोजय

ລາວຊ່ອນຕົວຢູ່ນີ້ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວບີບຄັ້ນ—ຈົ່ງສັງຫານເຂົາ. ດ້ວຍອຸບາຍໃດກໍຕາມ ຈົ່ງພາກເຂົາອອກຈາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 37

एवं वाचाऽशरी रिण्या कथिता चंडिका तदा । प्राह स्ववाहनं सिंहमसुरेंद्रवधोद्यता

ເມື່ອຖືກເອີ້ນດ້ວຍສຽງບໍ່ມີຮ່າງ ຈັນຑິກາຈຶ່ງກ່າວກັບພາຫະນະຂອງນາງ ຄືສິງ—ພ້ອມຈະປະຫານຈອມອະສຸຣາ

Verse 38

मृगेंद्र सिंहविक्रांत महावलपराक्रम । धर्मपुष्कीरणीतोयं निःशेषं पीय तां त्वया

ໂອ ຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ ຜູ້ກ້າວຍ່າງດຸດສິງ ມີພະລັງແລະວິລະກຳຍິ່ງໃຫຍ່—ຈົ່ງດື່ມນ້ຳແຫ່ງທັມມະປຸສກະຣິນີນີ້ໃຫ້ໝົດສິ້ນ

Verse 39

देव्यैवमुक्तः पंचास्यो धर्मपुष्करिणीजलम् । निःशेषं च पपौ विप्रा यथा पांसुर्भवेत्तथा

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຈາກເທວີ ຜູ້ມີຫ້າໜ້ານັ້ນໄດ້ດື່ມນ້ຳແຫ່ງທັມມະປຸສກະຣິນີໃຫ້ໝົດສິ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ—ຈົນເຫຼືອຄືມີແຕ່ຝຸ່ນ

Verse 40

निरगान्महिषो दीनस्ततस्तस्मा ज्जलाशयात् । आयांतमसुरं देवी पादेनाक्रम्य मूर्द्धनि

ແລ້ວອະສຸຣາຮູບຄວາຍຜູ້ອ່ອນແອກໍອອກຈາກອ່າງນ້ຳນັ້ນ. ເມື່ອອະສຸຣາເດີນເຂົ້າມາ ເທວີກໍວາງພຣະບາດລົງເທິງສີສະຂອງມັນ

Verse 41

कंठं शूलेन तीक्ष्णेन पीडयामास कोपिता । ततो देव्यसिमादाय चकर्तास्य शिरो महत्

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ນາງໄດ້ກົດຄໍຂອງເຂົາດ້ວຍຫອກອັນແຫຼມ; ແລ້ວພຣະເທວີຊັກດາບ ຕັດສະຫຼະຫົວໃຫຍ່ຂອງເຂົາ

Verse 42

एवं स महिषो विप्राः सभृत्यबलवाहनः । दुर्गया निहतो भूमौ पपात च ममार च

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ອະສູນຮູບຄວາຍນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ກຳລັງ ແລະພາຫະນະ ຖືກພຣະທຸຣຄາປາບ; ມັນລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະຕາຍ

Verse 43

ततो देवाः सगंधर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः । स्तुत्वा देवीं ततः स्तोत्रैस्तुष्टा जहृषिरे तदा

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ສິດທະ ແລະລິສີຜູ້ສູງສຸດ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວີດ້ວຍບົດສະໂຕຕຣ; ເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຊື່ນບານຍິນດີ

Verse 44

अनुज्ञातास्ततो देव्या देवा जग्मुर्यथागतम् । ततो देवी जगन्माता स्व नाम्ना पुरमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະເທວີ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຈາກໄປດັ່ງທີ່ມາ; ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ ໄດ້ສ້າງນະຄອນອັນປະເສີດໃນນາມຂອງພຣະອົງເອງ

Verse 45

दक्षिणस्य समुद्रस्य तीरे चक्रे तदोत्तरे । ततो देव्यनुशिष्टास्ते देवाः शक्रपुरोगमाः

ນາງໄດ້ສ້າງນະຄອນນັ້ນໄວ້ທາງດ້ານເໜືອຂອງຝັ່ງທະເລໃຕ້; ແລ້ວເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ມີສັກຣະ (ອິນທຣາ) ເປັນຜູ້ນຳ ກໍປະພຶດຕາມຄຳສອນຂອງພຣະເທວີ

Verse 46

पूरयामासुरमृतैर्धर्मपुष्क रिणीं तदा । ततो ह्यमृततीर्थाख्यां लेभे तत्तीर्थमुत्तमम्

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ເຕີມສະລະສັກສິດ ທັມມະປຸສກະຣິນີ ໃຫ້ເຕັມດ້ວຍອະມຣິຕ (ນ້ຳທິບ). ຈາກນັ້ນໄປ ທ່າຂ້າມອັນປະເສີດນັ້ນໄດ້ມີນາມວ່າ “ອະມຣິຕ-ຕີຣະຖະ” ເປັນສະຖານບຸນອັນມົງຄຸນສູງສຸດ.

Verse 47

ततो देवी वरमदात्स्वपुरस्य मुदान्विता । पशव्यं चापरोगं च पुरमेतद्भवत्विति

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ນະຄອນຂອງພຣະນາງວ່າ: “ຂໍໃຫ້ນະຄອນນີ້ອຸດົມດ້ວຍຝູງງົວ ແລະປອດໄພຈາກໂລກພະຍາດ”

Verse 49

ददौ तीर्थाय च वरं स्नातानामत्र वै नृणाम् । यथाभिलाषं सिद्धिः स्यादित्युक्त्वा सा दिवं ययौ

ນາງຍັງໄດ້ປະທານພອນແກ່ຕີຣະຖະນັ້ນວ່າ: “ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບູຊາຢູ່ນີ້ ຂໍໃຫ້ໄດ້ຮັບສິດທິຜົນຕາມປາຖະໜາ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະເທວີກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ

Verse 50

देवीपत्तनमारभ्य सुमुहूर्ते दिने द्विजाः । विघ्नेश्वरं प्रणम्यादौ सलिलस्वामिनं तथा

ເລີ່ມຈາກ ເທວີປັດຕະນະ ໃນວັນມົງຄຸນ ແລະເວລາສຸມູຣຕະ ພວກພຣາຫມັນໄດ້ນົບນ້ອມກ່ອນຕໍ່ ວິຆເນສະວະຣະ ແລະຕໍ່ມາກໍນົບນ້ອມ ສະລິລະສະວາມິນ ເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 51

महादेवाभ्यनुज्ञातो रामचंद्रोऽतिधार्मिकः । स्थापयित्वा स्वहस्तेन पाषाणनवकं मुदा

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກ ມະຫາເທວະ ພຣະຣາມະຈັນທຣະ ຜູ້ຍຶດຖືທັມມະຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ວາງຕັ້ງຫີນເກົ້າກ້ອນດ້ວຍມືຂອງພຣະອົງເອງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 52

सेतुमारब्धवान्विप्रा यावल्लंकामतंद्रितः । सिंहासनं समारुह्य रामो नलकृतं शुभम्

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ! ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມສ້າງສະພານເສຕຸຢ່າງບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ຈົນເຖິງລັງກາ. ພຣະຣາມໄດ້ຂຶ້ນປະທັບເທິງສິງຫາສະນະອັນມງຄົງ ທີ່ນະລະສ້າງໄວ້.

Verse 53

वानरैः कारयामास सेतुमब्धौ नलादिभिः । पर्वताञ्छाखिनोवृक्षान्दृषदः काष्ठसंचयान्

ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ຝູງວານະຣາ ພາຍໃຕ້ນະລະແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍ່ສ້າງເສຕຸໃນທະເລ ໂດຍນຳພູເຂົາ ຕົ້ນໄມ້ມີກິ່ງກ້ານ ຫີນຜາ ແລະກອງໄມ້ມາໃຊ້

Verse 54

तृणानि च समाजह्रुर्वानरा वनमध्यतः

ຝູງວານະຣາຍັງໄດ້ເກັບກ່ຽວຫຍ້າຈາກກາງປ່າອີກດ້ວຍ

Verse 55

नलस्तानि समादाय चक्रे सेतुं महोदधौ । पंचभिर्दिवसैः सेतुर्यावल्लंकासमीपतः

ນະລະໄດ້ນຳວັດຖຸເຫຼົ່ານັ້ນມາ ແລ້ວກໍ່ສ້າງເສຕຸຂ້າມມະຫາທະເລ. ໃນຫ້າມື້ ເສຕຸໄດ້ຍາວໄປຮອດໃກ້ລັງກາ

Verse 56

दशयोजनविस्तीर्णश्शतयोजनमायतः । कृतः सेतुर्नलेनाब्धौ पुण्यः पापविनाशनः

ໃນທະເລ ນະລະໄດ້ສ້າງເສຕຸ—ກວ້າງສິບໂຢຊະນະ ແລະຍາວໜຶ່ງຮ້ອຍໂຢຊະນະ. ເສຕຸນີ້ເປັນອັນບໍລິສຸດ ກໍ່ເກີດບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ

Verse 57

देवीपुरस्य निकटे नवपाषाणरूपके । सेतुमूले नरः स्नायात्स्वपापपरिशुद्धये

ໃກ້ເທວີປຸຣະ ທີ່ຮາກເຊຕຸ ບ່ອນມີຮູບຫີນເກົ້າປະການເປັນໝາຍ ຄວນອາບນ້ຳບູຊາ; ດ້ວຍນັ້ນບາບຂອງຕົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ។

Verse 58

चक्रतीर्थे तथा स्नायाद्भजेत्सेत्वधिपं हरिम् । देवीपत्तनमारभ्य यत्कृतं सेतुबंधनम्

ອີກທັງ ຄວນອາບນ້ຳທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ ແລະນະມັດສະການພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນອົງປົກຄອງເຊຕຸ; ເພາະການຜູກສ້າງສະພານເຊຕຸໄດ້ເລີ່ມຈາກເທວີປັດຕະນະ

Verse 59

तत्सेतुमूलं विप्रेंद्रा यथार्थं परिकल्पितम् । सेतोस्तु पश्चिमा कोटिर्दर्भशय्या प्रकीर्तिता

ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ບ່ອນນັ້ນໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍແທ້ເປັນຮາກເຊຕຸ; ແລະປາຍດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງເຊຕຸ ເລື່ອງຊື່ວ່າ “ດັຣພະຊັຍຍາ”

Verse 60

देवीपुरी च प्राक्कोटिरुभयं सेतुमूलकम् । उभयं पुण्यमाख्यातं पवित्रं पापनाशनम्

ເທວີປຸຣີແມ່ນປາຍດ້ານຕາເວັນອອກ ແລະທັງສອງປາຍເປັນຂອງເສຕຸມູລ; ທັງສອງຖືກປະກາດວ່າເປັນບຸນຍິ່ງ—ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບ

Verse 61

यत्सेतुमूलं गच्छंति येन मार्गेण वै नराः । तत्तन्मार्गगतास्ते ते तस्मिंस्तस्मिन्विमुक्तिदे

ຜູ້ຄົນໄປຫາເສຕຸມູລໃດ ແລະເດີນທາງດ້ວຍເສັ້ນທາງໃດກໍຕາມ—ຜູ້ທີ່ໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນໃຫ້ໂມກສະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໆ ໃນແຕ່ລະສະຖານທີ່ສັກສິດ

Verse 62

स्नात्वादौ सेतुमूले तु चक्रतीर्थे तथैव च । संकल्पपूर्वकं पश्चाद्गच्छेयुः सेतुबंधनम्

ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະກ່ອນທີ່ ເສຕຸມູລາ ແລະອາບທີ່ ຈັກຣະຕີຣະຖະ ເຊັ່ນດຽວກັນແລ້ວ ຈຶ່ງຕັ້ງສັງກັນປະ (ປະຕິຍານອັນບໍລິສຸດ) ແລ້ວໄປຍັງ ເສຕຸບັນທະນະ ສະຖານທີ່ສະພານສັກສິດ.

Verse 63

देवीपुरे तथा दर्भशय्यायामपि भूसुराः । चक्रतीर्थे शिवे स्नानं पुण्यपापविनाशनम्

ໂອ ພູສຸຣະ (ພຣາຫມັນ) ທັງຫຼາຍ ທີ່ ເທວີປຸຣະ ແລະທີ່ ດັຣພະຊັຍຍາ ການອາບນ້ຳທີ່ ຈັກຣະຕີຣະຖະ ອັນເປັນມົງຄຸນແດ່ພຣະສິວະ ຍ່ອມທຳລາຍບາບ ແລະນຳພຸນຍະມາໃຫ້.

Verse 64

स्मरणादुभयत्रापि चक्रतीर्थस्य वै द्विजाः । भस्मीभवंति पापानि लक्षजन्मकृतान्यपि

ໂອ ທະວິຊະ ທັງຫຼາຍ ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງ ຈັກຣະຕີຣະຖະ—ທັງທີ່ນີ້ແລະທີ່ນັ້ນ (ສອງສະຖານ)—ບາບທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ທີ່ເຮັດມາໃນແສນຊາດ ກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 65

जन्मापि विलयं यायान्मुक्तिश्चापि करे स्थिता । चक्रतीर्थसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ແມ່ນແຕ່ການເກີດໃໝ່ກໍຈະສິ້ນສຸດ ແລະ ໂມກສະ ປານດັ່ງຢູ່ໃນຝາມື; ບໍ່ມີຕີຣະຖະໃດເທົ່າທຽມ ຈັກຣະຕີຣະຖະ—ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ.

Verse 66

भूलोके यानि तीर्थानि गंगादीनि द्विजोत्तमाः । चक्रतीर्थस्य तान्यद्धा कलां नार्हंति षोडशीम्

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຕີຣະຖະທັງຫຼາຍໃນໂລກນີ້ ເລີ່ມແຕ່ ຄັງຄາ ເປັນຕົ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍັງບໍ່ຄວນເທົ່າແມ່ນແຕ່ ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນ ຂອງມະຫິມາ ຈັກຣະຕີຣະຖະ.

Verse 67

आदौ तु नवपाषाणमध्येऽब्धौ स्नानमाचरेत् । क्षेत्रपिंडे ततः कुर्याच्चक्रतीर्थे तथैव च

ແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະໃນທະເລ ທ່າມກາງຫີນເກົ້າກ້ອນ. ຈາກນັ້ນ ພຶງທຳບູຊາອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ kṣetra-piṇḍa ແລະທຳເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ Cakra-tīrtha ດ້ວຍ

Verse 68

सेतुनाथं हरिं सेवेत्स्वपापपरिशुद्धये । एवं हि दर्भशय्यायां कुर्युस्तन्मार्गतो गताः

ເພື່ອຊຳລະບາບຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດສົມບູນ ພຶງນະມັດສະການບູຊາພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເສຕຸ (Setunātha). ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເດີນທາງຕາມມາກສັກສິດນັ້ນ ພຶງກະທຳໂດຍນອນພັກເທິງທີ່ນອນຫຍ້າ darbha

Verse 69

आरूढं रामचंद्रेण यो नमस्कुरुते जनः । सिंहासनं नलकृतं न तस्य नरकाद्भयम्

ຜູ້ໃດນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ບັນລັງທີ່ພຣະຣາມຈັນທຣາໄດ້ຂຶ້ນປະທັບ—ບັນລັງສິງທີ່ນະລາສ້າງ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວນະລົກ

Verse 70

सेतुमादौ नमस्कुर्याद्रामं ध्यायन्हृदा तदा । रघुवीरपदन्यास पवित्रीकृतपांसवे

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ພຶງນະມັດສະການເສຕຸ ແລ້ວຈຶ່ງພຶງພິຈາລະນາພຣະຣາມໃນດວງໃຈ—ເສຕຸນັ້ນທີ່ຝຸ່ນດິນຖືກຊຳລະໃຫ້ສັກສິດໂດຍຮອຍພຣະບາດຂອງວີຣະບຸລຸດແຫ່ງວົງສ໌ຣະຄຸ

Verse 71

दशकंठशिरश्छेदहेतवे सेतवे नमः । केतवे रामचंद्रस्य मोक्षमार्गैकहेतवे

ນະມັດສະການແດ່ເສຕຸ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ຫົວຂອງທະສະກັນຖະ (ຣາວະນະ) ຖືກຕັດ. ນະມັດສະການແດ່ເສຕຸ ຜູ້ເປັນ ketu—ທຸງໝາຍຂອງພຣະຣາມຈັນທຣາ—ເປັນເຫດດຽວແຫ່ງທາງໄປສູ່ໂມກສະ

Verse 72

सीताया मानसांभोजभानवे सेतवे नमः । साष्टांगं प्रणिपत्यादौ मंत्रेणानेन वै द्विजाः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ ເສຕຸ ຜູ້ເປັນດັ່ງດວງອາທິດໃຫ້ແກ່ດອກບົວໃນໃຈຂອງສີຕາ. ໂອ ທະວິຊະ, ຈົ່ງກາບອັດຖາງກະປະນາມກ່ອນ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍມົນຕຣານີ້.

Verse 73

ततो वेतालवरदं तीर्थं गच्छेन्महाबलम् । तत्र स्नानादवाप्नोति सिद्धिं पारामिकां नरः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງໄປຫາທີຣຖະອັນມີພະລັງຍິ່ງ ຊື່ “ເວຕາລະ-ວະຣະດະ”. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດ.

Verse 74

योऽध्यायमेनं पठते मनुष्यः शृणोति वा भक्तियुतो द्विजेंद्राः । स्वर्गादयस्तस्य न दुर्लभाः स्युः कैवल्यमप्यस्य करस्थमेव

ໂອ ດວິເຈນທຣະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ ຫຼືຟັງດ້ວຍພັກຕິ, ສະຫວັນແລະຜົນອື່ນໆ ບໍ່ຍາກສໍາລັບເຂົາ; ແມ່ນແຕ່ ໄກວັນຍະ ກໍເຫມືອນຢູ່ໃນຝາມື.