Adhyaya 14

Verse 1

श्रीसूत उवाच । स्नात्वा त्वमृत वाप्यां वै सेवित्वैकांतराघवम् । जितेंद्रियो नरः स्नातुं ब्रह्मकुंडं ततो व्रजेत्

ສຣີສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາບນ້ຳໃນ ອະມຣິຕະ-ວາປີ ແລະບູຊາເອການຕະຣາ-ຣາຆະວະ ແລ້ວ, ບຸລຸດຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ຄວນໄປຕໍ່ທີ່ ພຣະຫມາ-ກຸນຑະ ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ.

Verse 2

सेतुमध्ये महातीर्थं गंधमादनपर्वते । ब्रह्मकुडमिति ख्यातं सर्व दारिद्र्यभेषजम्

ໃນກາງເສຕຸ ທີ່ພູກັນທະມາດະນະ ມີມະຫາຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ມີນາມລືຊາວ່າ «ພຣະພຣົມກຸນດະ» ເປັນຢາທິບຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ອັບມົງຄົນທັງປວງ.

Verse 3

विद्यते ब्रह्महत्यानामयुतायुतनाशनम् । दर्शनं ब्रह्मकुंडस्य सर्वपापौघनाशनम्

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະພຣົມກຸນດະ ກໍທຳລາຍກະແສບາບທັງປວງ; ກ່າວກັນວ່າ ຍັງລົບລ້າງບາບພຣະພຣົມຫັດຕະຍາໄດ້ແມ່ນຈຳນວນນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 4

किं तस्य बहुभिस्तीर्थैः किं तपोभिः किमध्वरैः । महादानैश्च किं तस्य ब्रह्मकुंडविलोकिनः

ຜູ້ໄດ້ເຫັນພຣະພຣົມກຸນດະແລ້ວ ຈະຕ້ອງການຕີຣະຖະອື່ນຫຼາຍໆໄປເພື່ອຫຍັງ? ຈະຕ້ອງການຕະປະ ຫຼື ພິທີຍັດຍະໄປເພື່ອຫຍັງ? ແມ່ນແຕ່ມະຫາທານກໍຈຳເປັນອັນໃດເລົ່າ.

Verse 5

ब्रह्मकुंडे सकृत्स्नानं वैकुंठप्राप्तिकारणम् । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतं भस्म येन धृतं द्विजाः

ການອາບນ້ຳໃນພຣະພຣົມກຸນດະແຕ່ຄັ້ງດຽວ ເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ບັນລຸໄວກຸນຖະ. ແລະ ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດທີ່ສວມພະສົມອັນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກພຣະພຣົມກຸນດະ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີສິຣິມົງຄົນ.

Verse 6

तस्यानुगास्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतभस्मना यस्त्रिपुंड्रकम्

ຜູ້ຄຸ້ມຄອງປະຈຳຢູ່ນັ້ນແມ່ນເທວະສາມອົງ—ພຣະພຣົມ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສວະຣ. ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດເຄື່ອງໝາຍຕຣິປຸນດຣະ ດ້ວຍພະສົມທີ່ເກີດຈາກພຣະພຣົມກຸນດະ…

Verse 7

करोति तस्य कैवल्यं करस्थं नात्र संशयः । तद्भस्मपरमाणुर्वा यो ललाटे धृतो भवेत्

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ເຫມືອນຢູ່ໃນຝາມື—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ। ແມ່ນແຕ່ອະນຸພາກນ້ອຍໜຶ່ງຂອງຂີ້ເທົ່າສັກສິດນັ້ນ ຖ້າຖືກທາທີ່ໜ້າຜາກ ກໍໃຫ້ຜົນນັ້ນໄດ້

Verse 8

तावदेवास्य मुक्तिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा । तत्कुंडभस्मना मर्त्यः कुर्यादुद्धूलनं तु यः

ການຫຼຸດພົ້ນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນທັນທີ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃດໆ ຢູ່ນີ້। ມະນຸດຜູ້ໃດທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າຈາກກຸນດະສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ

Verse 9

तस्य पुण्यफलं वक्तुं शंकरो वेत्ति वा न वा । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतं भस्म यो नैव धारयेत्

ຜົນບຸນນັ້ນ ຈະໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ອະທິບາຍໄດ້ຄົບຖ້ວນຫຼືບໍ່—ກໍເປັນສິ່ງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້। ແຕ່ຜູ້ໃດບໍ່ຍອມສວມຂີ້ເທົ່າທີ່ເກີດຈາກພຣະຫມະກຸນດະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂາດຈາກເຄື່ອງຊໍາລະອັນສັກສິດນີ້

Verse 10

रौरवे नरके सोऽयं पतेदाचंद्रतारकम् । उद्धूलनं त्रिपुंड्रं वा ब्रह्मकुंडस्थभस्मना

ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກລົງໃນນະລົກເຣາຣະວະ ຈົນກວ່າຈັນທຣາແລະດາວທັງຫຼາຍຈະດໍາລົງຢູ່. (ນີ້ກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ລະເລີຍ) ການທາກາຍ ຫຼືການສວມຕຣິປຸນດຣະ ດ້ວຍຂີ້ເທົ່າທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະຫມະກຸນດະ

Verse 11

नराधमो न कुर्याद्यः सुखं नास्य कदाचन । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतभस्मनिंदारतस्तु यः

ຜູ້ທີ່ເປັນນະຣາທະມະ ບໍ່ປະຕິບັດພິທີນີ້ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກເລີຍໃນການໃດໆ. ແລະຜູ້ໃດຍິນດີໃນການດູຖູກຂີ້ເທົ່າທີ່ເກີດຈາກພຣະຫມະກຸນດະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກໃນຄວາມອັບໂຊກ

Verse 12

उत्पत्तौ तस्य सांकर्यमनुमेयं विपश्चिता । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतं भस्मैतल्लोकपावनम्

ນັກປັນຍາພຶງອະນຸມານວ່າ ຜູ້ໃດປະພຶດຜິດຕໍ່ສິ່ງນີ້ ຍ່ອມມີມົນທິນປົນເປື້ອນໃນກຳເນີດ. ຂີ້ເຖົ່າອັນກຳເນີດຈາກ ພຣະພຣົມກຸນດະ ນີ້ ເປັນເຄື່ອງຊຳລະໂລກທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 13

अन्यभस्मसमं यस्तु न्यूनं वा वक्ति मानवः । उत्पत्तौ तस्य सांकर्य मनुमेयं विपश्चिता

ແຕ່ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ ຂີ້ເຖົ່ານີ້ເທົ່າກັນກັບຂີ້ເຖົ່າອື່ນ ຫຼືຍັງຕ່ຳກວ່າ ນັກປັນຍາພຶງອະນຸມານວ່າ ມີມົນທິນໃນກຳເນີດແລະປັນຍາຂອງຜູ້ນັ້ນ

Verse 14

ब्रह्मकुंडसमुद्भूतेऽप्यस्मिन्भस्मनि जाग्रति । भस्मांतरेण मनुजो धारयेद्यस्त्रिपुंड्रकम्

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາທີ່ຂີ້ເຖົ່າຈາກ ພຣະພຣົມກຸນດະ ນີ້ມີຢູ່ພ້ອມ ຜູ້ໃດຍັງໃຊ້ຂີ້ເຖົ່າອື່ນທາເປັນ ຕຣິປຸນດຣະ ຍ່ອມຂັດກັບຄວາມສັກສິດແຫ່ງພິທີ

Verse 15

उत्पत्तौ तस्य सांक र्यमनुमेयं विपश्चिता । कदाचिदपि यो मर्त्यो भस्मैतत्तु न धारयेत्

ນັກປັນຍາພຶງອະນຸມານວ່າ ຜູ້ນັ້ນມີມົນທິນໃນນິໄສແລະກຳເນີດ. ແທ້ຈິງ ມະນຸດຜູ້ໃດບໍ່ເຄີຍທາຂີ້ເຖົ່ານີ້ເລີຍ ຍ່ອມປະຕິເສດຜູ້ຊຳລະອັນມີພະລັງຍິ່ງ

Verse 16

उत्पत्तौ तस्य सांकर्यमनुमेयं विपश्चिता । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतं भस्म दद्याद्द्विजाय यः

ນັກປັນຍາພຶງອະນຸມານວ່າ ຜູ້ນັ້ນມີມົນທິນໃນນິໄສແລະກຳເນີດ. ແຕ່ຜູ້ໃດມອບຂີ້ເຖົ່າທີ່ກຳເນີດຈາກ ພຣະພຣົມກຸນດະ ໃຫ້ແກ່ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນແຫ່ງທານອັນສັກສິດ

Verse 17

चतुरर्णवपर्यंता तेन दत्ता वसुन्धरा । संदेहो नात्र कर्तव्यस्त्रिर्वा शपथयाम्यहम्

ແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ຖືກຂອບເຂດໂດຍມະຫາສະມຸດທັງສີ່ ຖືກທ່ານນັ້ນປະທານແລ້ວ. ຢ່າໄດ້ສົງໄສ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສາບານ ແມ່ນກະທັ້ງສາມຄັ້ງ.

Verse 18

सत्यंसत्यं पुनः सत्यमुद्धृत्य भुजमुच्यते । ब्रह्मकुंडोद्भवं भस्म धारयध्वं द्विजोत्तमाः

“ຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງ—ອີກຄັ້ງຄວາມຈິງ!”—ເວົ້າແລ້ວທ່ານຍົກແຂນຂຶ້ນປະກາດວ່າ “ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງທາແລະສວມຂີ້ເຖົ່າສັກສິດທີ່ເກີດຈາກ ພຣະພຣົມກຸນຑະ (Brahmakuṇḍa).”

Verse 19

एतद्धि पावनं भस्म ब्रह्मयज्ञसमुद्भवम् । पुरा हि भगवान्ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः

ຂີ້ເຖົ່ານີ້ແທ້ຈິງເປັນສິ່ງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເກີດຈາກພຣະພຣົມຍັດ (Brahma-yajña). ເພາະໃນການບູຮານ ພຣະພຣົມາຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ (ໄດ້ກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ).

Verse 20

सन्निधौ सर्वदेवानां पर्वते गंधमादने । ईशशापनिवृत्त्यर्थं क्रतून्सर्वान्समातनोत्

ໃນທ່າມກາງການປະທັບຢູ່ຂອງເທວະທັງປວງ ທີ່ພູກັນທະມາດນະ (Gandhamādana) ເພື່ອໃຫ້ຄໍາສາບຂອງອີສະ (ພຣະສິວະ) ສິ້ນໄປ ທ່ານໄດ້ຈັດຕັ້ງແລະປະກອບພິທີຍັດທັງຫມົດ.

Verse 21

विधाय विधिवत्सर्वानध्वरान्बहुदक्षिणान् । मुमुचे सहसा ब्रह्मा शंभुशापाद्द्विजोत्तमाः

ເມື່ອທ່ານໄດ້ປະກອບອັດວະຣະຍັດທັງປວງຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາອັນຫຼາຍ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະພຣົມາກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກຄໍາສາບຂອງສັມພູ (Śambhu) ໃນທັນທີ.

Verse 22

तदेतत्तीर्थमासाद्य स्नानं कुर्वंति ये नराः । ते महादेवसायुज्यं प्राप्नुवंति न संशयः

ຜູ້ໃດໄປຮອດທີຣະຖະນີ້ ແລ້ວອາບນ້ຳສະຫງ່າງາມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະມະຫາເທວະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 23

ऋषय ऊचुः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ पुराणार्थविशारद । चतुर्दशानां लोकानां स्रष्टारं चतुराननम्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ສິດຂອງພຣະວະຍາສ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະຊໍານານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງປຸຣານະ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງພຣະພຣະຫມະຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຜູ້ສ້າງໂລກທັງສິບສີ່”

Verse 24

शंभुः केनापराधेन शप्तवान्भारतीपतिम् । शापश्च कीदृशस्तस्य पुरा दत्तो हरेण वै । एतत्सर्वं मुने ब्रूहि तत्त्वतोऽस्माकमादरात्

“ດ້ວຍຄວາມຜິດອັນໃດ ພຣະສັມພູຈຶ່ງສາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ (ພຣະພຣະຫມະ)? ແລະຄໍາສາບນັ້ນມີລັກສະນະແນວໃດ ທີ່ເຄີຍຖືກພຣະຫຣິປະທານໄວ້ກ່ອນ? ໂອ ມຸນີ ຂໍໃຫ້ກ່າວທຸກຢ່າງນີ້ຕາມຄວາມຈິງ ແລະຢ່າງລະອຽດ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາຂອງພວກເຮົາ”

Verse 25

श्रीसूत उवाच । पुरा बभूव कलहो ब्रह्मविष्ण्वोः परस्परम्

ສີຣີສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການໂບຮານ ໄດ້ເກີດການຂັດແຍ້ງຂຶ້ນລະຫວ່າງພຣະພຣະຫມະ ແລະພຣະວິສະນຸ ຕໍ່ກັນແລະກັນ

Verse 26

कंचिद्धेतुं समुद्दिश्य स्पर्धया श्लाघमानयोः । अहं कर्त्ता न मत्तोऽन्यः कर्त्तास्ति जगतीतले

ໂດຍຊີ້ເຫດບາງຢ່າງເປັນຂໍ້ອ້າງ ທັງສອງຜູ້ຕິດຢູ່ໃນການແຂ່ງຂັນ ຈຶ່ງອວດອ້າງວ່າ: “ຂ້ານີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ກະທໍາ/ຜູ້ສ້າງ; ເທິງໜ້າໂລກນີ້ ບໍ່ມີຜູ້ສ້າງອື່ນນອກຈາກຂ້າ”

Verse 27

एवमाह हरिं ब्रह्मा ब्रह्माणं च हरिस्तथा । एवं विवादः सुमहान्प्रावर्त्तत पुरा तयोः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວແກ່ ພຣະຫຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະ ພຣະຫຣິກໍໄດ້ກ່າວຕອບພຣະພຣະຫມາເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນີ້ໃນການກ່ອນ ການຂັດແຍ້ງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງທັງສອງ.

Verse 28

एतस्मिन्नंतरे विप्राः कुर्वतोः कलहं मिथः । तयोर्गर्वविनाशाय प्रबोधार्थं च देवयोः

ໂອ ພວກວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ໃນຂະນະທີ່ທັງສອງກໍາລັງທະເລາະກັນນັ້ນ (ການແຊກແຊງອັນທິບ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອທໍາລາຍຄວາມຈອງຫອງ ແລະເພື່ອປຸກໃຫ້ສອງເທວະນັ້ນຕື່ນຮູ້.

Verse 29

मध्ये प्रादुरभूल्लिंगं स्वयंज्योतिरनामयम् । तौ दृष्ट्वा विस्मितौ लिंगं ब्रह्मविष्णु परस्परम्

ໃນກາງຂອງທັງສອງ ໄດ້ປາກົດ “ລິງຄະ” ໜຶ່ງ—ສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ເມື່ອພຣະພຣະຫມາແລະພຣະວິສນຸເຫັນລິງຄະນັ້ນ ກໍພິສວງໃຈ ແລະຫັນມອງກັນແລະກັນ.

Verse 30

समयं चक्रतुर्विप्रा देवानां सन्निधौ पुरा । अनाद्यंतं महालिंगं यदेतद्दृश्यते पुरः

ໂອ ພວກວິປຣະ, ໃນການກ່ອນ ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ທັງສອງໄດ້ທໍາຂໍ້ຕົກລົງ ກ່ຽວກັບມະຫາລິງຄະທີ່ເຫັນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານີ້—ບໍ່ມີຕົ້ນ ແລະບໍ່ມີປາຍ.

Verse 31

अनंतादित्यसंका शमनंताग्निसमप्रभम् । आवयोरस्य लिंगस्य योंऽतमादिं च द्रक्ष्यति

ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະຮຸ່ງໂລດດັ່ງໄຟອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ໃນບັນດາພວກເຮົາສອງ ຜູ້ໃດຈະໄດ້ເຫັນທັງປາຍແລະຕົ້ນຂອງລິງຄະນີ້,

Verse 32

स भवेदधिको लोके लोककर्ता च स प्रभुः । अहमूर्ध्वं गमिष्यामि लिंगस्यातं गवेषयन्

ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກນັບຖືວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນໂລກ ເປັນຜູ້ສ້າງໂລກທັງຫຼາຍ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າ. «ຂ້າຈະຂຶ້ນໄປເທິງ» ພຣະພຣະຫມາກ່າວ «ເພື່ອຊອກຫາປາຍສຸດຂອງລິງຄະ»។

Verse 33

गवेषणाय मूलस्य त्वमधस्ताद्धरे व्रज । इति तस्य वचः श्रुत्वा तथे त्याह रमापतिः

«ແລະເຈົ້າ ໂອ້ ຫຣິ ຈົ່ງລົງໄປຂ້າງລຸ່ມ ເພື່ອຊອກຫາຮາກ (ຖານ)» ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະຣາມາປະຕິ (ພຣະວິສນຸ) ຕອບວ່າ «ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ»।

Verse 34

एवं तौ समयं कृत्वा मार्गणाय विनिर्गतौ । विष्णुर्वराहरूपेण गतोऽधस्ताद्गवेषितुम्

ດັ່ງນັ້ນທັງສອງໄດ້ກໍານົດການນັດໝາຍ ແລ້ວອອກໄປເພື່ອຄົ້ນຫາ. ພຣະວິສນຸຮັບຮູບເປັນວຣາຫະ ແລ້ວລົງໄປຂ້າງລຸ່ມເພື່ອຊອກຫາຖານນັ້ນ।

Verse 35

हंसतां भारतीजानिः स्वीकृत्योपरि निर्ययौ । अधो लोकान्विचित्याथो विष्णुर्वर्षगणान्बहून् । यथास्थानं समागत्य वभाषे देवसन्निधौ

ຄູ່ຄອງຂອງພຣະພາຣະຕີ (ພຣະພຣະຫມາ) ຮັບຮູບເປັນຫົງ ແລ້ວບິນຂຶ້ນໄປເທິງ. ພຣະວິສນຸຄົ້ນຫາໂລກຂ້າງລຸ່ມຢູ່ຫຼາຍປີ ແລ້ວກັບຄືນສູ່ທີ່ປະທັບ ແລະກ່າວຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 36

विष्णुरुवाच । अहं लिंगस्य नाद्राक्षमादिमस्येति सत्यवाक्

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ຂ້າເວົ້າຕາມຄວາມຈິງ ຂ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນຕົ້ນເລີ່ມຂອງລິງຄະນີ້»।

Verse 37

ऊर्ध्वं गवेषयित्वाथ ब्रह्माप्यागच्छदत्र सः । आगत्य च वचः प्राह छद्मना चतुराननः

ເມື່ອຄົ້ນຫາຂຶ້ນໄປເບື້ອງເທິງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາກໍກັບມາທີ່ນັ້ນ. ມາຮອດແລ້ວ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳ ໂດຍປິດບັງສັດຈະດ້ວຍກົນລະຍຸດ.

Verse 38

ब्रह्मोवाच । अहमद्राक्षमस्यांतं लिंगस्येति मृषा पुनः । तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा व्रह्मविष्ण्वोर्महेश्वरः । मिथ्यावादिनमाहेदं प्रहस्य चतुराननम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ “ຂ້າໄດ້ເຫັນທີ່ສຸດຂອງລິງຄະນີ້ແລ້ວ” —ເຊັ່ນນັ້ນຈຶ່ງເວົ້າມຸສາອີກ. ເມື່ອມະເຫສະວອນໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາແລະພຣະວິສນຸ ກໍຍິ້ມແລ້ວຕັກເຕືອນຜູ້ມີສີ່ໜ້າວ່າເປັນຜູ້ເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ.

Verse 39

ईश्वर उवाच । असत्यं यदवोचस्त्वं चतुरानन मत्पुरः

ອີສະວອນກ່າວວ່າ “ໂອ ຈະຕຸຣານນ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້າຕໍ່ໜ້າເຮົານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ”

Verse 40

तस्मात्पूजा न ते भूयाल्लोके सर्वत्र सर्वदा । अथ विष्णुं पुनः प्राह भगवान्परमेश्वरः

“ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ທຸກສະຖານທີ່ ທຸກເວລາ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີການບູຊາແກ່ເຈົ້າ” ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ປະຣະເມສະວອນ ຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະວິສນຸອີກຄັ້ງ

Verse 41

यस्मात्सत्यमवोचस्त्वं कमलायाः पते हरे । तस्मात्ते मत्समा पूजा भविष्यति न संशयः

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ ໂອ ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງກະມະລາ (ພຣະລັກສະມີ) ດັ່ງນັ້ນການບູຊາຂອງເຈົ້າຈະເທົ່າທຽມກັບການບູຊາຂອງເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 42

ततो ब्रह्मा विषण्णः सञ्छंकरं प्रत्यभाषत । स्वामिन्ममापराधं त्वं क्षमस्व करुणानिधे

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາຜູ້ເສົ້າໝອງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ ຂໍໂປດອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະອົງ ໂອ້ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາ”

Verse 43

एकोपराधः क्षंतव्यः स्वामि भिर्जगदीश्वरैः । ततो महेश्वरोऽवादीद्ब्रह्माणं परिसांत्वयन्

“ຄວາມຜິດພຽງຢ່າງດຽວ ຄວນໄດ້ຮັບອະໄພຈາກບັນດານາຍ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງໂລກ” ແລ້ວພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ກ່າວປອບໃຈພຣະພຣະຫມາ

Verse 44

ईश्वर उवाच । न मिथ्यावचनं मे स्याद्ब्रह्मन्वक्ष्यामि ते शृणु । गच्छ त्वं सहसा वत्स गन्धमादनपर्वतम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈາກເຮົາບໍ່ອາດມີຖ້ອຍຄຳເທັດ; ເຮົາຈະບອກເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ. ລູກເອີຍ ຈົ່ງໄປພູກັນທະມາດະນະໃນທັນທີ”

Verse 45

तत्र क्रतून्कुरुष्व त्वं मिथ्यादोषप्रशांतये । ततो विधूतपापस्त्वं भविष्यसि न संशयः

“ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບພິທີຍັດຍະ ເພື່ອສະງົບໂທດແຫ່ງຄຳເທັດ; ແລ້ວບາບຂອງເຈົ້າຈະຖືກຊຳລະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 46

तेन श्रौतेषु ते ब्रह्मन्स्मार्तेष्वपि च कर्मसु । पूजा भविष्यति सदा न पूजा प्रतिमासु ते

“ໂດຍຜົນແຫ່ງການຊົດໃຊ້ນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການນະມັດສະການໃນພິທີຊຣົຕະ ແລະ ສະມາຣຕະ ຢູ່ເສມອ; ແຕ່ຈະບໍ່ມີການບູຊາປະຕິມາຂອງເຈົ້າ”

Verse 47

इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवांतरधीयत । ततो ब्रह्मा ययौ विप्रा गंधमादनपर्वतम्

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອີສະວະຣະ ກໍອັນຕະຣະທານໃນທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໂອ ມຸນີດວິຊະ ໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງພູກັນທະມາດນະ.

Verse 48

ईजे च क्रतुकर्तारं क्रतुभिः पार्वतीपतिम् । अष्टाशीतिसहस्राणि वर्षाणि मुनिपुंगवाः

ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັຊະ ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ ດ້ວຍພິທີບູຊາຍັຊະຫຼາຍປະການ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການນັ້ນດຳເນີນຢູ່ເຖິງ 88,000 ປີ.

Verse 49

पौंडरीकादिभिः सर्वैरध्वरैर्भूरिदक्षिणैः । इन्द्रादिसर्वदेवानां सन्निधावयजच्छिवम् । तेन तुष्टोभवच्छंभुर्वरमस्मै प्रदत्तवान्

ດ້ວຍຍັຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ເລີ່ມດ້ວຍປົວນະດະຣີກະ ອຸດົມດ້ວຍທັກຊິນາທານ ທ່ານໄດ້ບູຊາພຣະສິວະ ໃນທ່າມກາງພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະທັງຫມົດ. ເມື່ອພຣະສັມພູພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງປະທານພອນແກ່ທ່ານ.

Verse 50

ईश्वर उवाच । मिथ्योक्तिदोषस्ते नष्टः कृतैरेतैर्मखैरिह

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ດ້ວຍມະຄະຍັຊະເຫຼົ່ານີ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະກອບຢູ່ນີ້ ໂທດແຫ່ງຄຳມຸສາຂອງເຈົ້າ ຖືກທຳລາຍແລ້ວ.”

Verse 51

चतुरानन ते पूजा श्रौतस्मार्तेषु कर्मसु । भविष्यत्यमला ब्रह्मन्न पूजा प्रतिमासु ते

ໂອ ຜູ້ມີພັກສີ່ (ຈະຕຸຣານນ) ການບູຊາຂອງເຈົ້າໃນພິທີຕາມສຣຸຕະ ແລະ ສະມາຣະຕະ ຈະບໍ່ມີມົນທິນ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ; ແລະການບູຊາເຈົ້າໃນປະຕິມາ (ຮູບຄອບ) ກໍຈະບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 52

यागस्थलमिदं तेऽद्य ब्रह्मकुण्डमिति प्रथाम् । गमिष्यति त्रिलोकेस्मिन्पुण्यं पापविनाशनम्

ມື້ນີ້ ສະຖານທີ່ປະກອບຍັດຂອງທ່ານ ຈະໂດ່ງດັງໃນໄຕໂລກວ່າ ‘ພຣະພົມກຸນດາ’—ເປັນທີຣະຖະອັນສັກສິດ ໃຫ້ບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ

Verse 53

ब्रह्मकुण्डाभिधे तीर्थे सकृद्यः स्नानमा चरेत् । मुक्तिद्वारार्गलं तस्य भिद्यते तत्क्षणाद्विधे

ໃນທີຣະຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ພຣະພົມກຸນດາ’ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ—ໂອ ວິທາຕຣຶ (ພຣະພົມ)—ກອນທີ່ຂັດປະຕູໂມກສະຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈະແຕກພັງໃນທັນທີ

Verse 54

ब्रह्मकुण्डसमुद्भूतं ललाटे भस्म धारयन् । मायाकपाटं निर्भिद्य मुक्तिद्वारं प्रया स्यति

ເມື່ອຜູ້ໃດນຳເອົາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດທີ່ເກີດຈາກ ‘ພຣະພົມກຸນດາ’ ມາທາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຜູ້ນັ້ນຈະທະລຸບານປະຕູແຫ່ງມາຍາ ແລະໄປສູ່ປະຕູໂມກສະ

Verse 55

ब्रह्मकुण्डोत्थितं भस्म ललाटे यो न धारयेत् । स्वपितुर्बीजसंभूतो न मातरि सुतस्तु सः

ຜູ້ໃດບໍ່ທາຂີ້ເຖົ່າທີ່ເກີດຈາກ ‘ພຣະພົມກຸນດາ’ ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຜູ້ນັ້ນຖືກວ່າເກີດແຕ່ເຊື້ອພໍ່ ບໍ່ແມ່ນລູກແທ້ຂອງແມ່

Verse 56

ब्रह्मकुण्डसमुद्भूतभस्मधारणतो विधे । ब्रह्महत्यायुतं नश्येत्सुरापानायुतं तथा

ໂອ ວິທາຕຣຶ (ພຣະພົມ) ດ້ວຍການທາຂີ້ເຖົ່າທີ່ເກີດຈາກ ‘ພຣະພົມກຸນດາ’ ບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມະ (ພຣະພົມຫັດຕະຍາ) ແມ່ນແຕ່ໝື່ນເທົ່າກໍຖືກທຳລາຍ ແລະບາບແຫ່ງການດື່ມສຸລາໝື່ນເທົ່າກໍສູນໄປເຊັ່ນກັນ

Verse 57

गुरुतल्पायुतं नश्येत्स्वर्णस्तेयायुतं तथा । तत्संसर्गायुतं नश्येत्सत्यमुक्तं मया विधे

ແມ່ນແຕ່ບາບນັບແສນຈາກການລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານກໍຖືກທຳລາຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນບາບນັບແສນຈາກການລັກຄຳ. ແມ່ນແຕ່ບາບນັບແສນທີ່ເກີດຈາກການຄົບຄ້າກັບກຳເຫຼົ່ານັ້ນກໍສູນໄປ—ຄວາມຈິງນີ້ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣົມ)។

Verse 58

ब्रह्मकुण्डसमुद्भूतभस्मधारणवैभवात् । भूतप्रेतपिशाचाद्या नश्यंति क्षणमात्रतः

ດ້ວຍອານຸພາບອັນອັດສະຈັນແຫ່ງການສວມຖືຂີ້ເຖົ່າທີ່ເກີດຈາກພຣະພຣົມກຸນດະ ພວກພູດ ເປຣດ ປິສາຈ ແລະອື່ນໆ ຈະຖືກທຳລາຍໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ

Verse 59

इत्युक्त्वा भगवानीशस्तत्रैवांतरधीयत । यज्ञेष्वथ समाप्तेषु मुनयश्च जितेंद्रियाः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອີສະ ກໍອັນຕະທານໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ। ຕໍ່ມາເມື່ອພິທີຍັດຍະສຳເລັດ ບັນດາມຸນີຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະກໍຍືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ (ໃນດິນແດນສັກສິດນັ້ນ)

Verse 60

इन्द्रादिदेवताश्चैव सिद्धचारणकिन्नराः । अन्ये च देवनिवहा गंधमादनपर्वते

ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ ຈາຣະນະ ແລະກິນນະຣະ—ພ້ອມທັງໝູ່ເທວະອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ—(ໄດ້ຊຸມນຸມ) ຢູ່ເຂົາຄັນທະມາດະນະ

Verse 61

तां यज्ञभूमिमाश्रित्य स्वयं रुद्रेण सेविताम् । निरंतरमवर्तंत विदित्वा तस्य वैभवम्

ເມື່ອພວກເຂົາອາໄສພຶ່ງພາດິນແດນຍັດຍະນັ້ນ—ຊຶ່ງພຣະຣຸທຣະເອງຍັງຖວາຍການບໍລິການ—ພໍຮູ້ມະຫິມາອັນພິເສດຂອງມັນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກັບມາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດສາຍ

Verse 62

यथाविधि ततो यज्ञान्समाप्य बहुदक्षिणान् । सत्यलोकमगाद्ब्रह्मा शिवाल्लब्धमनोरथः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສຳເລັດຍັດພິທີຕາມພິທີກຳ ພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາຫຼາຍ ແລ້ວເສດັດໄປສູ່ສັດຕະຍະໂລກ—ໄດ້ສົມປາດຖະນາໂດຍພຣະສິວະປະທານ।

Verse 63

तदाप्रभृति देवाश्च मुनयश्च द्विजोत्तमाः । ब्रह्मकुण्डं समासाद्य चक्रुर्यागान्विधानतः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ເທວະແລະມຸນີ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະຫມະກຸນດ໌ ແລ້ວປະກອບຍັດພິທີຕາມວິທານຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 64

तस्मादियक्षवो मर्त्याः कुर्युर्यज्ञानिहैव हि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະນຸດຜູ້ມີຄວາມສາມາດອັນຄວນ ຄວນປະກອບຍັດພິທີຢູ່ທີ່ນີ້ແທ້ໆ।

Verse 65

मनुजदेवमुनीश्वरवंदितं सकलसंसृतिनाशकरं द्विजाः । जलजसंभवकुण्डमिदं शुभं सकल पापहरं सकलार्थदम्

ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ກຸນດ໌ອັນມົງຄຸນນີ້ ແມ່ນກຸນດ໌ຂອງພຣະຫມາ ‘ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ’ ທີ່ມະນຸດ ເທວະ ແລະມຸນີເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນົບນ້ອມບູຊາ; ມັນທຳລາຍວັດຕະສົງສານທັງປວງ ລ້າງບາບທັງໝົດ ແລະປະທານອະທິຖານທຸກປະການ।