Adhyaya 33

Verse 1

राम उवाच । जीर्णोद्धारं करिष्यामि श्रीमातुर्वचनादहम् । आज्ञा प्रदीयतां मह्यं यथादानं ददामि वः

ພຣະຣາມກ່າວວ່າ: ຕາມພຣະບັນຊາຂອງແມ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດການຟື້ນຟູສິ່ງທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດໃຫ້ກັບຄືນ. ຂໍທ່ານທັງຫຼາຍໂປດປະທານອະນຸຍາດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຖວາຍທານອັນສົມຄວນຕາມພິທີວິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 2

पात्रे दानं प्रदातव्यं कृत्वा यज्ञवरं द्विजाः । नापात्रे दीयते किंचिद्दत्तं न तु सुखावहम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ ຫຼັງຈາກປະກອບຍັດຍະອັນປະເສີດແລ້ວ ຄວນຖວາຍທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ (ສຸປາຕຣ) ເທົ່ານັ້ນ. ຢ່າໃຫ້ສິ່ງໃດແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ (ກຸປາຕຣ) ເພາະທານແບບນັ້ນບໍ່ນຳມາຊຶ່ງສຸກ ຫຼືຜົນອັນມົງຄຸນ.

Verse 3

सुपात्रं नौरिव सदा तारयेदुभयोरपि । लोहपिंडोपमं ज्ञेयं कुपात्रं भञ्जनात्मकम्

ຜູ້ຄວນຮັບ (ສຸປາຕຣ) ເປັນເຫມືອນເຮືອ ທີ່ສາມາດພາທັງຜູ້ໃຫ້ແລະຜູ້ຮັບໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໄດ້ເສມອ. ແຕ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ (ກຸປາຕຣ) ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າເຫມືອນກ້ອນເຫຼັກ—ເປັນທຳລາຍ ແລະນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 4

जातिमात्रेण विप्रत्वं जायते न हि भो द्विजाः । क्रिया बलवती लोके क्रियाहीने कुतः फलम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ ຄວາມເປັນວິປຣະ/ພຣາຫມະນະແທ້ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກການເກີດມາແຕ່ຢ່າງດຽວ. ໃນໂລກນີ້ ກຣິຍາ—ການປະພຶດແລະການປະຕິບັດທາງທຳ—ເປັນສິ່ງມີພະລັງ; ເມື່ອບໍ່ມີການປະຕິບັດ ຜົນຈະມາແຕ່ໃສ?

Verse 5

पूज्यास्तस्मात्पूज्यतमा ब्राह्मणाः सत्यवादिनः । यज्ञकार्ये समुत्पन्ने कृपां कुर्वंतु सर्वदा

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນະຜູ້ເວົ້າສັດຈະ ເປັນຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະເປັນຜູ້ຄວນບູຊາຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອກິດຂອງຍັດຍະເກີດຂຶ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍມີເມດຕາກະລຸນາ ແລະຊ່ວຍເຫຼືອຢູ່ເສມອ.

Verse 6

ब्रह्मोवाच । ततस्तु मिलिताः सर्वे विमृश्य च परस्परम् । केचिदूचुस्तदा रामं वयं शिलोंछजीविकाः

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ຈາກນັ້ນທຸກຄົນໄດ້ມາຊຸມນຸມ ແລະປຶກສາກັນ. ບາງຄົນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະຣາມວ່າ ‘ພວກເຮົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍ “ສິໂລນຈະ” ເກັບກ່ຽວສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ແລະຢູ່ດ້ວຍປັດໃຈອັນນ້ອຍຍິ່ງ’

Verse 7

संतोषं परमास्थाय स्थिता धर्मपरायणाः । प्रतिग्रहप्रयोगेण न चास्माकं प्रयोजनम्

‘ພວກເຮົາຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສັນໂດດອັນສູງສຸດ ແລະອຸທິດໃຈໃນທຳ ຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປະພຶດການຮັບທານ (ປະຕິຄຣະຫະ) ເລີຍ’

Verse 8

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजः । दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

‘ຜູ້ຖືຈັກຣາ (ຈັກຣີ) ມີໂທດເທົ່າໂຮງຂ້າສັດສິບແຫ່ງ; ຜູ້ຖືທຸງເທົ່າຈັກຣີສິບຄົນ; ນາງຄະນິກາເທົ່າຜູ້ຖືທຸງສິບຄົນ; ແລະນຣຶປະ—ກະສັດ—ເທົ່ານາງຄະນິກາສິບນາງ’

Verse 9

राजप्रतिग्रहो घोरो राम सत्यं न संशयः । तस्माद्वयं न चेच्छामः प्रतिग्रहं भया वहम्

‘ໂອ ພຣະຣາມ, ການຮັບທານຈາກກະສັດນັ້ນນ່າຢ້ານຢິ່ງ—ເປັນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາບໍ່ປາດຖະໜາປະຕິຄຣະຫະທີ່ນຳພາຄວາມຢ້ານແລະໄພ’

Verse 10

एकाहिका द्विजाः केचित्केचित्स्वामृतवृत्तयः । कुम्भीधान्या द्विजाः केचित्केचित्षट्कर्मतत्पराः

‘ພຣາຫມັນບາງພວກດຳລົງຊີວິດແບບມື້ຕໍ່ມື້; ບາງພວກພຶງພາອາຫານທີ່ມາເອງ ດັ່ງ “ອະມຣິຕຂອງຕົນ” (ສວາມຣິຕ-ວຶດຕິ). ພຣາຫມັນບາງພວກເກັບທັນຍາຫານໃນໄຫ; ແລະບາງພວກອຸທິດໃຈໃນກິດຫົກປະການຕາມຈາຣິດ’

Verse 11

त्रिमूर्तिस्थापिताः सर्वे पृथग्भावाः पृथग्गुणाः । केचिदेवं वदंति स्म त्रिमूर्त्याज्ञां विना वयम्

ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກສະຖາປະນາໂດຍ ຕຣິມູຣຕິ—ແຕ່ລະຜູ້ມີສະພາບ ແລະ ຄຸນລັກສະນະແຕກຕ່າງກັນ. ບາງຄົນກ່າວວ່າ: “ບໍ່ມີພຣະບັນຊາຂອງຕຣິມູຣຕິ ພວກເຮົາບໍ່ເຮັດສິ່ງໃດເລີຍ”

Verse 12

प्रतिग्रहस्य स्वीकारं कथं कुर्याम ह द्विजाः । न तांबूलं स्त्रीकृतं नो ह्यद्मो दानेन भषितम्

ໂອ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ, ພວກເຮົາຈະຮັບຂອງຖວາຍໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນແຕ່ຕຳບູລ (ໝາກພູ) ທີ່ສະຕຣີຈັດເຮັດ ພວກເຮົາກໍບໍ່ກິນ, ແລະບໍ່ກິນອາຫານທີ່ຖືກເປື້ອນໂດຍການໃຫ້ທີ່ບໍ່ຖືກທຳນຽມ

Verse 13

रामेण ते यथान्यायं पूजिताः परया मुदा

ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຈາກພຣະຣາມ ຕາມທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ

Verse 14

विमृश्य स तदा रामो वसिष्ठेन महात्मना । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सस्मार गुरुणा सह । स्मृतमात्रास्ततो देवास्तं देशं समुपागमन् । सूर्यकोटिप्रतीकाशीवमानावलिसंवृताः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ພິຈາລະນາຮ່ວມກັບມະຫາອາດມາ ວະສິດຖະ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸຣຸ ໄດ້ລະລຶກແລະອັນເຊີນ ພຣະພຣົມ ພຣະວິສນຸ ພຣະສິວ ແລະເທວະອື່ນໆ. ເພີງແຕ່ລະລຶກເທົ່ານັ້ນ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍມາຮອດສະຖານທີ່ນັ້ນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ບໍລິວານອັນສະຫວ່າງໄສ ລຸກໂຊດດັ່ງແສງສິບລ້ານຕາເວັນ

Verse 15

निवेदितं तु तत्सर्वं रामेणातिसुबुद्धिना

ທຸກສິ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ນຳສະເໜີແລະທູນຖວາຍຕາມຄວນແກ່ທຳນຽມ

Verse 16

अधिदेव्या वचनतो जीर्णोद्धारं करोम्यहम् । धर्मारण्ये हरिक्षेत्रे धर्मकूपसमीपतः

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວີຜູ້ເປັນປະທານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຮະນະສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດ—ໃນທັມມາຣັນຍະ ໃນຫຣິກເຂດ ໃກ້ບໍ່ນ້ຳສັກສິດນາມ ທັມມະກູປະ।

Verse 17

ततस्ते वाडवाः सर्वे त्रिमूर्त्तीः प्रणिपत्य च । महता हर्षवृंदेन पूर्णाः प्राप्तमनोरथाः

ແລ້ວວາດະວາທັງປວງໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ຕຣິມູຣຕິ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນຍິ່ງ—ເພາະໄດ້ສຳເລັດມະໂນຣົດຂອງຕົນ।

Verse 18

अर्घ्यपाद्यादिविधिना श्रद्धया तानपूजयन् । क्षणं विश्रम्य ते देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः

ດ້ວຍສັດທາ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາຕາມພິທີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ອັຣຄະຍະ ແລະ ປາດະຍະ। ແລ້ວເທວະ—ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ພຣະສິວະ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ।

Verse 19

ऊचू रामं महाशक्तिं विनयात्कृतसंपुटम्

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣາມ ຜູ້ມີມະຫາສັກຕິ ຜູ້ຢືນປະນົມມືດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 20

देवा ऊचुः । देवद्रुहस्त्वया राम ये हता रावणादयः । तेन तुष्टा वयं सर्वे भानुवंशविभूषण

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາມ, ທ່ານໄດ້ປະຫານສັດຕູຂອງເທວະ—ຣາວະນະ ແລະອື່ນໆ. ເພາະເຫດນັ້ນ ພວກເຮົາທັງປວງຈຶ່ງພໍພຣະໄທ, ໂອ ເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງສາພຣະອາທິດ.”

Verse 21

उद्धरस्व महास्थानं महतीं कीर्तिमाप्नुहि

ຈົ່ງຟື້ນຟູບ່ອນປະທັບອັນສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບກຽດສັກສີກວ້າງໃຫຍ່ແລະຍືນຍາວ।

Verse 22

लब्ध्वा स तेषामाज्ञां तु प्रीतो दशरथात्मजः । जीर्णोद्धारेऽनंतगुणं फलमिच्छन्निलापतिः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງພວກເທວະແລ້ວ ພຣະໂອຣສແຫ່ງທະສະຣະຖະກໍປິຕິຍິນດີ; ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ລົງມືບູຮະນະ ໂດຍປາຖະນາຜົນບຸນອັນອະນັນຕະ ແລະຫຼາກຫຼາຍຈາກການຟື້ນຟູສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດ।

Verse 23

देवानां संनिधौ तेषां कार्यारंभमथाकरोत् । स्थंडिलं पूर्वतः कृत्वा महागिरि समं शुभम्

ໃນທ່າມກາງສະນິດຂອງເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມການງານ; ກ່ອນອື່ນໃດ ທາງທິດຕາເວັນອອກໄດ້ຈັດເຮັດສະຖັນດິນເປັນເວທີຍົກສູງອັນມົງຄຸນ ໃຫຍ່ດຸດພູເຂົາໃຫຍ່।

Verse 24

तस्योपरि बहिःशाला गृहशाला ह्यनेकशः । ब्रह्मशालाश्च बहुशो निर्ममे शोभनाकृतीः

ເທິງເວທີນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສາລາພາຍນອກຫຼາຍແຫ່ງ ແລະສາລາພັກອາໄສຫຼາຍຫ້ອງ; ອີກທັງໄດ້ກໍ່ສ້າງພຣະພຣົມ-ສາລາອັນງາມສົດ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 25

निधानैश्च समायुक्ता गृहोपकरणै र्वृताः । सुवर्णकोटिसंपूर्णा रसवस्त्रादिपूरिताः

ສິ່ງກໍ່ສ້າງເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມດ້ວຍຂຸມຊັບ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳນັບໂກຕິ ແລະອຸດົມດ້ວຍອາຫານລົດຊາດ, ເສື້ອຜ້າ ແລະອື່ນໆ।

Verse 26

धनधान्यसमृद्धाश्च सर्वधातुयुतास्तथा । एतत्सर्वं कारयित्वा ब्राह्मणेभ्यस्तदा ददौ

ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ ພ້ອມດ້ວຍໂລຫະທຸກປະເພດ—ເມື່ອຈັດການທຸກຢ່າງແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ

Verse 27

एकैकशो दशदश ददौ धेनूः पयस्विनीः । चत्वारिंशच्छतं प्रादाद्ग्रामाणां चतुराधिकम्

ແກ່ແຕ່ລະຄົນ ທ່ານໄດ້ມອບງົວນົມສິບຕົວສິບຕົວ; ແລະຍັງປະທານບ້ານທັງໝົດສີ່ຮ້ອຍສີ່ບ້ານ

Verse 28

त्रैविद्यद्विजविप्रेभ्यो रामो दशरथात्मजः । काजेशेन त्रयेणैव स्थापिता द्विजसत्तमाः

ພຣະຣາມ ພຣະໂອຣສຂອງທົສຣະຖ ໄດ້ສະຖາປະນາພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຮູ້ໄຕຣເວທ (ຕຣະຍີວິທຍາ) ໂດຍອຸປະຖຳພ໌ດ້ວຍທານແລະປັດໃຈສາມປະການ

Verse 29

तस्मात्त्रयीविद्य इति ख्यातिर्लोके बभूव ह । एवंविधं द्विजेभ्यः स दत्त्वा दानं महाद्भुतम्

ດັ່ງນັ້ນ ນາມ “ຕຣະຍີວິທຍາ” ຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກ ເມື່ອທ່ານໄດ້ຖວາຍທານອັນນ່າອັດສະຈັນແກ່ພວກທະວິຊະ ກໍໄດ້ປະກອບກຸສົນທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 30

आत्मानं चापि मेने स कृतकृत्यं नरेश्वरः । ब्रह्मणा स्थापिताः पूर्वं विष्णुना शंकरेण ये

ແລະຈອມກະສັດໃນຫມູ່ມະນຸດນັ້ນ ກໍເຫັນວ່າຕົນໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດແລ້ວ—ເພາະໄດ້ສະຖາປະນາຄືນໃໝ່ ລະບຽບອັນສັກສິດ ແລະຮາກຖານທີ່ເຄີຍຖືກວາງໄວ້ໂດຍພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະສັງກະຣ

Verse 31

ते पूजिता राघवेण जीर्णोद्धारे कृते सति । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि गोभुजा ये वणिग्वराः

ເມື່ອການບູຮະນະສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດຊຳຮອຍສຳເລັດແລ້ວ ພຣະຣາຆະວະໄດ້ຍົກຍ້ອງບັນດາພໍ່ຄ້າຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີຊັບເປັນໂຄ; ຈຳນວນສາມຫມື່ນຫົກພັນ.

Verse 32

शुश्रूषार्थं प्रदत्ता वै देवैर्हरिहरादिभिः । संतुष्टेन तु शर्वेण तेभ्यो दत्तं तु चेत नम्

ແທ້ຈິງ ເພື່ອການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ບັນດາເທວະ—ມີພຣະຫຣິ ແລະ ພຣະຫຣະເປັນຕົ້ນ—ໄດ້ປະທານກຽດນັ້ນແກ່ພວກເຂົາ। ແລະເມື່ອພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ ກໍໄດ້ຮັບຮອງໃຫ້ເປັນທານອັນຊອບທຳແກ່ພວກເຂົາ।

Verse 33

श्वेताश्वचामरौ दत्तौ खङ्गं दत्तं सुनिर्मलम् । तदा प्रबोधितास्ते च द्विजशुश्रूषणाय वै

ໄດ້ປະທານມ້າຂາວໜຶ່ງຕົວ ແລະ ຈາມະຣະ (ພັດຫາງຢັກ) ເປັນຄູ່ ພ້ອມທັງດາບອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ। ແລ້ວພວກເຂົາກໍຖືກສອນໃຫ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ທັງຫຼາຍ।

Verse 34

विवाहादौ सदा भाव्यं चामरै मंगलं वरम् । खङ्गं शुभं तदा धार्य्यं मम चिह्नं करे स्थितम्

ໃນພິທີແຕ່ງງານ ແລະ ການເລີ່ມຕົ້ນອັນເປັນມົງຄຸນທັງຫຼາຍ ພຶງສະແດງມົງຄຸນອັນປະເສີດດ້ວຍຈາມະຣະເສມອ। ແລ້ວຈຶ່ງພຶງຖືດາບອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງເຮົາ—ໄວ້ໃນມື।

Verse 35

गुरुपूजा सदा कार्या कुलदेव्याः पुनःपुनः । वृद्ध्यागमेषु प्राप्तेषु वृद्धि दायकदक्षिणा

ພຶງບູຊາຄູອາຈານເປັນນິດ ແລະ ບູຊາເທວີປະຈຳຕະກູນຊ້ຳໆ. ເມື່ອໂອກາດແຫ່ງການເຕີບໂຕແລະຄວາມຮັ່ງມີມາຮອດ ພຶງຖວາຍດັກຊິນາທີ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຈຣິນຍິ່ງຂຶ້ນ.

Verse 36

एकादश्यां शनेर्वारे दानं देयं द्विजन्मने । प्रदेयं बालवृद्धेभ्यो मम रामस्य शासनात्

ໃນວັນເອກາດະສີ ຖ້າຕົງກັບວັນເສົາ ພຶງໃຫ້ທານແກ່ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າ ພຣະຣາມ ພຶງໃຫ້ທານແກ່ເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ເຖົ້າດ້ວຍ

Verse 37

मंडलेषु च ये शुद्धा वणिग्वृत्तिरताः पराः । सपादलक्षास्ते दत्ता रामशासनपालकाः

ແລະຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດໃນແຂວງມົນທົນຂອງຕົນ ເປັນຄົນດີຍິ່ງ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນວິຊາຊີບພໍ່ຄ້າ—ຈໍານວນໜຶ່ງແສນສອງໝື່ນຫ້າພັນ—ໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ

Verse 38

मांडलीकास्तु ते ज्ञेया राजानो मंडलेश्वराः । द्विज शुश्रूषणे दत्ता रामेण वणिजां वराः

ພວກເຂົາພຶງຮູ້ວ່າເປັນ “ມານດະລິກະ” ຄື ກະສັດ ແລະເຈົ້າແຫ່ງມົນທົນ; ພຣະຣາມໄດ້ມອບໝາຍພໍ່ຄ້າຜູ້ດີເລີດໃຫ້ຮັບໃຊ້ທະວິຊະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 39

चामरद्वितयं रामो दत्तवान्खड्गमेव च । कुलस्य स्वामिनं सूर्यं प्रतिष्ठाविधिपूर्वकम्

ພຣະຣາມໄດ້ປະທານຈາມະຣະເປັນຄູ່ ແລະປະທານດາບດ້ວຍ; ແລ້ວຕາມພິທີປະຕິສະຖາ (ການປະດິດສະຖານ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະສຸຣິຍະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວົງສາ

Verse 40

ब्रह्माणं स्थापयामास चतुर्वेदसमन्वितम् । श्रीमातरं महाशक्तिं शून्यस्वामिहरिं तथा

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍພຣະເວດທັງສີ່; ແລະຍັງປະດິດສະຖານ ພຣະສຣີມາຕຣິ (ພຣະມານດາມົງຄຸນ) ຄືມະຫາສັກຕິ ພ້ອມທັງ ຊູນຍະສວາມີ-ຫຣິ ດ້ວຍ

Verse 41

विघ्नापध्वंसनार्थाय दक्षिणद्वारसंस्थितम् । गणं संस्थापयामास तथान्याश्चैव देवताः

ເພື່ອທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາເທວະກະນະ (Gaṇa) ໃຫ້ປະຈຳຢູ່ປະຕູທາງທິດໃຕ້; ແລະກໍສະຖາປະນາເທວະອື່ນໆ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 42

कारितास्तेन वीरेण प्रासादाः सप्तभूमिकाः । यत्किं चित्कुरुते कार्यं शुभं मांगल्यरूपकम्

ໂດຍວີລະບຸລຸດນັ້ນ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ສ້າງປະສາດເຈັດຊັ້ນຂຶ້ນ। ແລະກິດໃດໆ ທີ່ຜູ້ໃດກະທຳ ອັນເປັນສິຣິມົງຄົນ ແລະມີຮູບແຫ່ງມົງຄົນ—

Verse 43

पुत्रे जाते जातके वान्नाशने मुंडनेऽपि वा । लक्षहोमे कोटिहोमे तथा यज्ञक्रियासु च

ໃນເວລາບຸດເກີດ, ໃນພິທີຊາຕະກະຣະມະ, ໃນພິທີອັນນະປຣາຊະນະ (ປ້ອນອາຫານຄັ້ງທຳອິດ), ແລະໃນພິທີມຸນຑະນະ (ໂກນຜົມ) ດ້ວຍ; ໃນລັກຂະໂຫມະ, ໂກຕິໂຫມະ, ແລະໃນກິດຍັດຍະທັງຫຼາຍ—

Verse 44

वास्तुपूजाग्रहशांत्योः प्राप्ते चैव महोत्सवे । यत्किंचित्कुरुते दानं द्रव्यं वा धान्यमुत्तमम्

ເມື່ອປະກອບພິທີບູຊາວາສະຕຸ ແລະພິທີກຣະຫະຊານຕິ (ສະງົບເຄາະດາວ) ແລະເມື່ອມະໂຫດສະວະ—ງານບຸນໃຫຍ່—ມາຮອດ; ທານໃດໆ ທີ່ຜູ້ໃດຖວາຍ ຈະເປັນຊັບສິນ ຫຼືເຂົ້າທັນຍາຫານອັນປະເສີດ—

Verse 45

वस्त्रं वा धेनवो नाथ हेम रूप्यं तथैव च । विप्राणामथ शूद्राणां दीनानाथांधकेषु च

ຫຼືເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ຫຼືງົວທັງຫຼາຍ, ໂອ ນາຖ; ທັງຄຳ ແລະເງິນດ້ວຍ—ເພື່ອຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນ, ແກ່ຊູດຣະດ້ວຍ, ແລະແກ່ຜູ້ທຸກຍາກ, ຜູ້ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ, ແລະຜູ້ຕາບອດດ້ວຍ।

Verse 46

प्रथमं बकुलार्कस्य श्रीमातुश्चैव मानवः । भागं दद्याच्च निर्विघ्नकार्यसिद्ध्यै निरन्तरम्

ກ່ອນອື່ນ ບຸກຄົນພຶງຖວາຍສ່ວນໜຶ່ງແດ່ ບກຸລາຣກະ ແລະແດ່ ສຣີມາຕຣີ ເພື່ອໃຫ້ກິດການສຳເລັດຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ

Verse 47

वचनं मे समुल्लंघ्य कुरुते योऽन्यथा नरः । तस्य तत्कर्मणो विघ्नं भविष्यति न संशयः

ແຕ່ຜູ້ໃດລ່ວງລະເມີດຄຳຂອງເຮົາ ແລ້ວເຮັດຜິດໄປ ອຸປະສັກຈະເກີດໃນກິດນັ້ນຂອງເຂົາແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 48

एवमुक्त्वा ततो रामः प्रहृष्टेनांतरात्मना । देवानामथ वापीश्च प्राकारांस्तु सुशोभनान्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາມະມີໃຈຍິນດີພາຍໃນ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຈັດສ້າງສະຖານບູຊາແດ່ເທວະ ທັງວາປີ/ບໍ່ນ້ຳ ແລະກຳແພງລ້ອມອັນງາມ

Verse 49

दुर्गोपकरणैर्युक्तान्प्रतोलीश्च सुविस्तृताः । निर्ममे चैव कुंडानि सरांसि सरसीस्तथा

ພຣະອົງຍັງສ້າງປະຕູເມືອງອັນກວ້າງໃຫຍ່ ພ້ອມເຄື່ອງປ້ອງກັນແຫ່ງປ້ອມ; ແລະສ້າງກຸນຑະ(ສະລະສັກສິດ) ທະເລສາບ ແລະສະນ້ຳອີກດ້ວຍ

Verse 50

धर्मवापीश्च कूपांश्च तथान्यान्देवनिर्मितान् । एतत्सर्वं च विस्तार्य धर्मारण्ये मनोरमे

ໃນທຳມາຣັນຍະອັນງາມລ້ຳ ພຣະອົງໄດ້ຂະຫຍາຍທຸກສິ່ງນີ້—ທັມມະວາປີ (ບໍ່ນ້ຳແຫ່ງທຳ) ບໍ່ນ້ຳ ແລະງານອື່ນໆທີ່ເລົ່າວ່າເທວະເນຣະມິດ

Verse 51

ददौ त्रैविद्यमुख्येभ्यः श्रद्धया परया पुनः । ताम्रपट्टस्थितं रामशासनं लोपयेत्तु यः

ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ທ່ານໄດ້ຖວາຍທານອີກຄັ້ງແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດທັງສາມ. ແຕ່ຜູ້ໃດລົບລ້າງ ຫຼືຍົກເລີກ ພຣະລາຊະດຳລັດຂອງພຣະຣາມທີ່ຈາລຶກໃນແຜ່ນທອງແດງ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກໃນບາບໜັກ.

Verse 52

पूर्वजास्तस्य नरके पतंत्यग्रे न संततिः । वायुपुत्रं समाहूय ततो रामोऽब्रवीद्वचः

ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຕົກນະລົກກ່ອນ ແລະຜູ້ນັ້ນຈະຂາດຜູ້ສືບສາຍ. ແລ້ວພຣະຣາມໄດ້ເອີ້ນບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 53

वायुपुत्र महावीर तव पूजा भविष्यति । अस्य क्षेत्रस्य रक्षायै त्वमत्र स्थितिमाचर

“ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸ ມະຫາວີຣະ ວິລະຊົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ການບູຊາຂອງເຈົ້າຈະຖືກສະຖາປະນາ. ເພື່ອປົກປ້ອງກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ຈົ່ງພັກອາໄສຢູ່ນີ້ ແລະດຳລົງເປັນຜູ້ພິທັກ.”

Verse 54

आंजनेयस्तु तद्वाक्यं प्रणम्य शिरसादधौ । जीर्णोद्धारं तदा कृत्वा कृतकृत्यो बभूव ह

ອາຍັນເນຍະໄດ້ກ້ົມກາບ ແລະຮັບຖ້ອຍຄຳນັ້ນໄວ້ເທິງສີສະ. ຈາກນັ້ນໄດ້ເຮັດການບູຮະນະສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດພັງທະລາຍ ແລະກາຍເປັນຜູ້ສຳເລັດພາລະກິດ.

Verse 55

श्रीमातरं तदाभ्यर्च्य प्रसन्नेनांतरात्मना । श्रीमातरं नमस्कृत्य तीर्थान्यन्यानि राघवः

ຕໍ່ມາ ຣາຄະວະໄດ້ບູຊາ ສຣີມາຕາ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ສະຫງົບຜ່ອງໃສ. ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ ສຣີມາຕາ ແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປຫາຕີຣຖະອື່ນໆດ້ວຍ.

Verse 56

तेऽपि देवाः स्वकं स्थानं ययुर्बह्मपुरोगमाः

ເທວະທັງຫຼາຍນັ້ນກໍກັບໄປສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງຕົນ ໂດຍມີພຣະພຣະຫມານຳໜ້າ

Verse 57

दत्त्वाशिषं तु रामाय वांछितं ते भविष्यति । रम्यं कृतं त्वया राम विप्राणां स्थापनादिकम्

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະທານພອນແກ່ພຣະຣາມ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາຈະສຳເລັດ. ໂອ ພຣະຣາມ, ທ່ານໄດ້ກະທຳກິດອັນງາມຍິ່ງ—ສະຖາປະນາພຣາຫມັນ ແລະຈັດການສິ່ງຈຳເປັນເພື່ອການອຸປະຖຳພວກເຂົາ”

Verse 58

अस्माकमपि वात्सल्यं कृतं पुण्यवता त्वया । इति स्तुवंतस्ते देवाः स्वानि स्थानानि भेजिरे

“ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພວກເຮົາທ່ານກໍຍັງສະແດງຄວາມເມດຕາອ່ອນໂຍນ.” ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຈາກໄປສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງຕົນ