Adhyaya 10

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु राजन्यथावृत्तं धर्म्मारण्ये शुभं मतम् । यदिदं कथयिष्यामि अशेषाघौघनाशनम्

ພຣະວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຈົ່ງຟັງເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ ທັມມາຣັນຍະ ອັນເປັນມົງຄຸນ. ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າ ຍ່ອມທໍາລາຍກະແສແຫ່ງບາບທັງປວງ”

Verse 2

अजेशेन तदा राजन्प्रेरितेन स्वयंभुवा । कामधेनुः समाहूता कथयामास तां प्रति

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໂດຍການຊັກນໍາຂອງ ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣົມ) ອະເຈສະ ໄດ້ເຊີນ ກາມະເທນຸ ມາ; ແລະນາງກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕອບແກ່ລາວ

Verse 3

विप्रेभ्योऽनुचरान्देहि एकैकस्मै द्विजातये । द्वौ द्वौ शुद्धात्मकौ चैवं देहि मातः प्रसीद मे

“ຈົ່ງປະທານຜູ້ຕິດຕາມໃຫ້ແກ່ພວກພຣາຫມະນ—ໃຫ້ແກ່ທະວິຊະແຕ່ລະຄົນ ຄົນລະສອງ, ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ. ໂອ ແມ່ເຈົ້າ! ຂໍປະທານດັ່ງນີ້ ແລະຂໍໃຫ້ເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 4

तथेत्युक्त्वा महाधेनुः क्षीरेणोल्लेखयद्धराम् । हुंकारात्तस्य निष्क्रांताः शिखासूत्रधरा नराः

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ມະຫາໂຄໄດ້ໃຊ້ນ້ຳນົມຂີດໝາຍລົງໃນພື້ນດິນ। ຈາກສຽງຮ້ອງຮຶມຂອງນາງ ມີຊາຍຜູ້ມັດຈຸກ (ຊິຄາ) ແລະສວມສາຍສັກສິດ (ຍັຊໂຍປະວີຕະ) ປາກົດອອກມາ।

Verse 5

षट्त्रिंशच्च सहस्राणि वणिजश्च महाबलाः । सोपवीता महादक्षाः सर्वशास्त्रविशारदाः

ພວກເຂົາມີຈຳນວນ ສາມໝື່ນຫົກພັນ—ເປັນພໍ່ຄ້າຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ສວມຍັຊໂຍປະວີຕະ ມີຄວາມສາມາດສູງ ແລະຊຳນານໃນຊາສະຕຣະທັງປວງ।

Verse 6

द्विजभक्तिसमायुक्ता ब्रह्मण्यास्ते तपोन्विताः । पुराणज्ञाः सदाचारा धार्मिका बह्मभोजकाः

ພວກເຂົາປະກອບດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ທະວິຊະ ຍຶດໝັ້ນໃນພຣາຫມະນະທັມ ແລະມີຕະປະ; ຮູ້ປຸຣານະ ປະພຶດດີ ມີທັມ ແລະເປັນຜູ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ।

Verse 7

स्वर्गे देवाः प्रशंसंति धर्मारण्यनिवासिनः । तपोऽध्ययनदानेषु सर्वकालेप्यतींद्रियाः

ໃນສະຫວັນ ເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນຜູ້ຢູ່ໃນທັມມາຣັນຍະ ເພາະໃນຕະປະ ການສຶກສາ ແລະທານ ພວກເຂົາເປັນເລີດຢູ່ເສມອ ເກີນກວ່າມາດຕະຖານທົ່ວໄປທຸກເວລາ।

Verse 8

एकैकस्मै द्विजायैव दत्तं जातु चरद्वयम् । वाडवस्य च यद्गोत्रं पुरा प्रोक्तं महीपते

ແກ່ທະວິຊະແຕ່ລະຄົນ ໄດ້ມອບຜູ້ຕິດຕາມເປັນຄູ່ແທ້ໆ। ແລະສ່ວນໂຄຕຣະ (gotra) ຂອງວາຑະວະນັ້ນ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນແລ້ວ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຜ່ນດິນ।

Verse 9

परस्परं च तद्गोत्रं तस्य चानुचरस्य च । इति कृत्वा व्यवस्थां च न्यवसंस्तत्र भूमिषु

ແລ້ວເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ກຳນົດໂຄດ (gotra) ຂອງຜູ້ນັ້ນ ແລະຂອງຜູ້ຕິດຕາມ ໂດຍພິຈາລະນາກັນແລະກັນ ແລ້ວຈັດລະບຽບໃຫ້ຖືກຄວນ ແລະຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນ។

Verse 10

ततश्च शिष्यता देवैर्दत्ता चानुचरान्भुवि । ब्रह्मणा कथितं सर्वं तेषामनुहिताय वै

ຕໍ່ມາ ພວກເທວະດາໄດ້ປະທານສະຖານະເປັນສິດ (ຄວາມເປັນສິດ) ແລະແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຕິດຕາມໃນໂລກມະນຸດ ທັງໝົດນີ້ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້ແທ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແລະການນຳທາງອັນຖືກຕ້ອງແກ່ພວກເຂົາ।

Verse 11

कुरुध्वं वचनं चैषां ददध्वं च यदिच्छितम् । समित्पुष्पकुशादीनि आनयध्वं दिनेदिने

ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຖວາຍສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ ຈົ່ງນຳສະມິທາ (ໄມ້ຟືນພິທີ), ດອກໄມ້, ຫຍ້າກຸສະ ແລະອື່ນໆ ມາທຸກມື້।

Verse 12

अनुज्ञयैषां वर्तध्वं मावज्ञां कुरुत क्वचित् । जातकं नामकरणं तथान्नप्राशनं शुभम्

ຈົ່ງດຳລົງຊີວິດແລະປະພຶດຕົນໂດຍອາໄສການອະນຸຍາດຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຢ່າໄດ້ດູໝິ່ນຫຼືລົບຫຼູ່ທ່ານເມື່ອໃດ ພິທີເກີດ, ພິທີຕັ້ງຊື່, ແລະພິທີອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງການປ້ອນອາຫານຄັ້ງທຳອິດ (annaprāśana) ກໍຄວນເຮັດດ້ວຍການອະນຸຍາດນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 13

क्षौरं चैवोपनयनं महानाम्न्यादिकं तथा । क्रियाकर्मादिकं यच्च व्रतं दानोपवासकम्

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພິທີໂກນຜົມ (kṣaura/cūḍākaraṇa), ພິທີອຸປນະຍະນະ (ພິທີເຂົ້າຮັບການສຶກສາອັນສັກສິດ), ມະຫານາມນີ ແລະຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆ; ພ້ອມທັງກິດພິທີທັງປວງ—ການຖືພຣະຕະ (vrata), ການໃຫ້ທານ (dāna), ແລະການອົດອາຫານ (upavāsa)។

Verse 14

अनुज्ञयैषां कर्तव्यं काजेशा इदमबुवन् । अनुज्ञया विनैषां यः कार्यमारभते यदि

“ຕ້ອງເຮັດດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ” ເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະກາດ. ຖ້າຜູ້ໃດເລີ່ມການງານໂດຍບໍ່ມີຄວາມຍິນຍອມຂອງພວກເຂົາ,

Verse 15

दर्शं वा श्राद्धकार्यं वा शुभं वा यदि वाऽशुभम् । दारिद्र्यं पुत्रशोकं च कीर्तिनाशं तथैव च

ບໍ່ວ່າຈະເປັນພິທີດຣະສະໃນວັນເດືອນດັບ ຫຼືພິທີສຣາດທະ (śrāddha), ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນ—(ຜູ້ຝ່າຝືນກົດ) ຈະປະສົບຄວາມທຸກຍາກ, ຄວາມໂສກເພາະລູກ, ແລະການເສື່ອມສູນເກຍດຕິຍົດດ້ວຍ.

Verse 16

रोगैर्निपीड्यते नित्यं न क्वचित्सुखमाप्नुयुः । तथेति च ततो देवाः शक्राद्याः सुरसत्तमाः

ຜູ້ນັ້ນຖືກໂລກພະຍາດບີບຄັ້ນຢູ່ເປັນນິດ ແລະບໍ່ພົບຄວາມສຸກໃນທີ່ໃດເລີຍ. ແລ້ວເທວະຜູ້ປະເສີດ—ສັກກະ (ອິນທຣະ) ແລະອື່ນໆ—ກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ, ຈົ່ງເປັນດັ່ງນັ້ນ.”

Verse 17

स्तुतिं कुर्वंति ते सर्वे काम धेनोः पुरः स्थिताः । कृतकृत्यास्तदा देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ເມື່ອຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າກາມະເທນູ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຂັບຮ້ອງບົດສັນລະເສີນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະມະເຫສວະຣະ—ຮູ້ສຶກວ່າພັນທະກິດສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ.

Verse 18

त्वं माता सर्वदेवानां त्वं च यज्ञस्य कारणम् । त्वं तीर्थं सर्वतीर्थानां नम स्तेऽस्तु सदानघे

ພຣະອົງເປັນແມ່ຂອງເທວະທັງປວງ; ພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງຍັດຍະ (yajña). ພຣະອົງເປັນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນເປັນນິດ.

Verse 19

शशिसूर्यारुणा यस्या ललाटे वृषभध्वजः । सरस्वती च हुंकारे सर्वे नागाश्च कंबले

ນາງຜູ້ມີລັງສີຈັນທຣາ–ສຸຣິຍາສີແດງອ່ອນສະຫວ່າງຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະມະເຫສະວະ (ສິວະ) ຜູ້ຊູທຸງຮູບງົວ; ໃນສຽງຮ້ອງກັງວານຂອງນາງມີນາງສະຣັສວະຕີ ແລະໃນຜ້າຄຸມຂອງນາງມີນາກທັງປວງຊຸມຮວມ—ນັ້ນແຫຼະໂຄທິບ ສຸຣະພີ ອັນອັດສະຈັນ

Verse 20

क्षुरपृष्ठे च गन्धर्वा वेदाश्चत्वार एव च । मुखाग्रे सर्वतीर्थानि स्थावराणि चराणि च

ທີ່ຫຼັງອັນຄົມດຸດມີດໂກນຂອງນາງ ມີພວກຄັນທັຣວະ ແລະ ພຣະເວທທັງສີ່ສະຖິດ; ທີ່ປາກດ້ານໜ້າຂອງນາງ ມີທີຣຖະທັງປວງສະຖິດ—ທັງຂອງໂລກທີ່ນິ່ງ ແລະ ໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວ

Verse 21

एवंविधैश्च बहुशो वचनैस्तोषिता च सा । सुप्रसन्ना तदा धेनुः किं करोमीति चाब्रवीत्

ເມື່ອນາງໂຄໄດ້ຮັບຄຳສັນລະເສີນແບບນັ້ນຊ້ຳໆ ນາງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວນາງກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດອັນໃດ?”

Verse 22

देवा ऊचुः । सृष्टाः सर्वे त्वया मातर्देव्यैतेऽनुचराः शुभाः । त्वत्प्रसादान्महाभागे ब्राह्मणाः सुखिनोऽ भवन्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ແມ່ເຈົ້າ, ໂອ ເທວີ! ບໍລິວານອັນເປັນມົງຄຸນເຫຼົ່ານີ້ ລ້ວນເກີດຂຶ້ນໂດຍເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເຈົ້າ ພວກພຣາຫມະນະຈຶ່ງມີຄວາມສຸກແລະສະບາຍໃຈ”

Verse 23

ततोऽसौ सुरभी राजन्गता नाकं यशस्विनी । ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यास्तत्रैवांतरधुस्ततः

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ສຸຣະພີຜູ້ມີກຽດສັກສີນັ້ນ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ. ແລ້ວພຣະພຣົມ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະເຫສະວະ ແລະອື່ນໆ ກໍອັນຕະທານຈາກບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 24

युधिष्ठिर उवाच । अभार्यास्ते महातेजा गोजा अनुचरास्तथा । उद्वाहिता कथं ब्रह्मन्त्सुतास्तेषां कदाऽभवन्

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມທີ່ເກີດຈາກໂຄນັ້ນ ບໍ່ມີເມຍ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຂົາໄດ້ແຕ່ງງານແນວໃດ ແລະ ລູກເກີດເມື່ອໃດ?”

Verse 25

व्यास उवाच । परिग्रहार्थं वे तेषां रुद्रेण च यमेन च । गन्धर्वकन्या आहृत्य दारास्तत्रोपकल्पिताः

ວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ເພື່ອໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບເມຍ ຣຸທຣະ ແລະ ຍະມະ ໄດ້ນຳທິດາຄັນທັຣວະມາ ແລ້ວຈັດຕັ້ງເປັນພັນລະຍາໃຫ້ເຂົາຢ່າງສົມຄວນ”

Verse 26

युधिष्ठिर उवाच । को वा गन्धर्वराजासौ किंनामा कुत्र वा स्थितः । कियन्मात्रास्तस्य कन्याः किमाचारा ब्रवीहि मे

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ກະສັດແຫ່ງຄັນທັຣວະນັ້ນແມ່ນໃຜ ຊື່ຫຍັງ ແລະ ຢູ່ທີ່ໃດ? ທິດາຂອງລາວມີຈຳນວນເທົ່າໃດ ແລະ ຈາຣີດຂອງນາງໆເປັນແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ບອກຂ້ອຍ”

Verse 27

व्यास उवाच । विश्वावसुरिति ख्यातो गन्धर्वाधिपतिर्नृप । षष्टिकन्यासहस्राणि आसते तस्य वेश्मनि

ວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄັນທັຣວະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ວິສວາວະສຸ’ ໃນວັງຂອງລາວມີກຸມາຣີຢູ່ຫົກສິບພັນນາງ”

Verse 28

अंतरिक्षे गृहं तस्य गधर्वनगरं शुभम् । यौवनस्थाः सुरूपाश्च कन्या गन्धर्वजाः शुभाः

ເຮືອນຂອງລາວຢູ່ໃນອາກາດກາງ—ເປັນນະຄອນຄັນທັຣວະອັນມົງຄຸນແລະງາມສະຫງ່າ. ທີ່ນັ້ນມີທິດາຜູ້ເກີດຈາກຄັນທັຣວະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ດຳລົງໃນວັຍໜຸ່ມສາວ ແລະ ມີຮູບງາມພ້ອມ

Verse 29

रुद्रस्यानुचरौ राजन्नंदी भृंगी शुभाननौ । पूर्वदृष्टाश्च ताः कन्याः कथयामासतुः शिवम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ນັນດີ ແລະ ພຣຶງກີ—ຜູ້ຕິດຕາມພຣະຣຸທຣະ ໜ້າຜ່ອງໃສ—ໄດ້ກ່າວຖວາຍພຣະສິວະເຖິງບັນດາກັນຍາທີ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ।

Verse 30

दृष्टाः पुरा महादेव गन्धर्वनगरे विभो । विश्वावसुगृहे कन्या असंख्याताः सहस्रशः

ໃນການກ່ອນ ໂອ ມະຫາເທວະ ໂອ ວິພູຜູ້ແຜ່ຊາຍ, ໃນນະຄອນຂອງຄັນທັຣວະ ໃນເຮືອນຂອງ ວິສວາວະສຸ, ໄດ້ເຫັນກັນຍານັບພັນນັບຫມື່ນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້।

Verse 31

ता आनीय वलादेव गोभुजेभ्यः प्रयच्छ भो । एवं श्रुत्वा ततो देवस्त्रिपुरघ्नः सदाशिवः

“ຈົ່ງນຳພວກນາງມາ ໂອ ເທວະຜູ້ມີພະລັງ ແລະຈົ່ງມອບໃຫ້ແກ່ ໂກພຸຊະ—ຜູ້ລ້ຽງງົວ—” ເມື່ອສະດັບແລ້ວ ພຣະສະດາສິວະ ຜູ້ປາບຕຣິປຸຣະ ຈຶ່ງຕອບສະໜອງ

Verse 32

प्रेषयामास दूतं तु विजयं नाम भारत । स तत्र गत्वा यत्रास्ते विश्वावसुररिंदमः

ໂອ ພາຣະຕະ! ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງທູດນາມ “ວິຊະຍະ” ໄປ। ທູດນັ້ນໄດ້ໄປຍັງບ່ອນທີ່ ວິສວາວະສຸ ຜູ້ປາບສັດຕູ ພັກອາໄສຢູ່

Verse 33

उवाच वचनं चैव पथ्यं चैव शिवेरितम् । धर्मारण्ये महाभाग काजेशेन विनिर्मिताः

ທູດນັ້ນໄດ້ກ່າວທັງຂໍ້ຄວາມ ແລະຂໍ້ຊີ້ນຳອັນຄວນ ຕາມທີ່ພຣະສິວະຊີ້ແນະ: “ໂອ ມະຫາພາກ ຜູ້ມີວາສະນາ, ໃນທຳມາຣັນຍະ (ພວກນັ້ນ) ຖືກສ້າງ/ສະຖາປະນາໂດຍ ກາເຈສະ”

Verse 34

स्थापिता वाडवास्तत्र वेदवेदांगपारगाः । तेषां वै परिचर्यार्थं कामधेनुश्च प्रार्थिता

ທີ່ນັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາພວກວາດະວາ ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ. ເພື່ອການປະຄອງຮັບໃຊ້ແລະອຸປະຖຳພວກເຂົາ ຈຶ່ງໄດ້ອະທິຖານວອນຂໍກາມເທນຸດ້ວຍ.

Verse 35

तया कृताः शुभाचारा वणिजस्ते त्वयोनिजा । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि कुमारास्ते महाबलाः

ໂດຍນາງນັ້ນ ພໍ່ຄ້າເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ມີຈັນຍາອັນມົງຄຸນ ແລະເກີດມາໂດຍບໍ່ອາໄສຄັນມະນຸດ. ແລະມີບຸດຂອງເຈົ້າສາມສິບຫົກພັນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 36

शिवेन प्रेषितोऽहं वै त्वत्समीपमुपागतः । कन्यार्थं हि महाभाग देहिदेहीत्युवाच ह

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ອຍຖືກພຣະສິວະສົ່ງມາ ແລະໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ເພື່ອບັນດາກັນຍາ—ລາວເວົ້າວ່າ “ຂໍໃຫ້, ຂໍໃຫ້”

Verse 37

गन्धर्व उवाच । देवानां चैव सर्वेषां गन्धर्वाणां महामते । परित्यज्य कथं लोके मानुषाणां ददामि वै

ຄັນທະວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາອັນໃຫຍ່, ຂ້ອຍຈະລະທິ້ງພວກເທວະ ແລະຄັນທະວະທັງປວງ ແລ້ວໃນໂລກນີ້ຈະມອບ (ກັນຍາເຫຼົ່ານີ້) ໃຫ້ມະນຸດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 38

श्रुत्वा तु वचनं तस्य निवृत्तो विजयस्तदा । कथयामास तत्सर्वं गन्धर्व चरितं महत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລາວແລ້ວ ວິຊະຍະກໍກັບຄືນໃນຂະນະນັ້ນ. ແລະລາວໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງ—ເລື່ອງລາວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຈິຣິຍາຂອງຄັນທະວະນັ້ນ.

Verse 39

व्यास उवाच । ततः कोपसमाविष्टो भगवांल्लोकशंकरः । वृषभे च समारूढः शूलहस्तः सदाशिवः

ວະຍາສາກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ. ພຣະສະດາຊິວະຂຶ້ນຂີ່ງົວ ແລະຖືຕຣິສູນໃນພຣະຫັດ ກ້າວອອກໄປ.

Verse 40

भूतप्रेतपिशाचाद्यैः सहस्रैरावृतः प्रभुः । ततो देवास्तथा नागा भूतवेतालखेचराः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບູຕະ, ເປຣຕະ, ປິສາຈະ ແລະອື່ນໆ ນັບພັນ. ຕໍ່ມາ ເທວະ, ນາກ ແລະຫມູ່ວິນຍານ—ເວຕາລ ກັບຜູ້ເດີນທາງໃນຟ້າ—ກໍມາຊຸມນຸມ.

Verse 41

क्रोधेन महताविष्टाः समाजग्मुः सहस्रशः । हाहाकारो महानासीत्तस्मिन्सैन्ये विसर्पति

ຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ພວກເຂົາຈຶ່ງມາຊຸມນຸມເປັນພັນໆ. ເມື່ອກອງທັບນັ້ນແຜ່ຂະຫຍາຍ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງອື້ອອຶງອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 42

प्रकंपिता धरादेवी दिशापाला भयातुराः । घोरा वातास्तदाऽशांताः शब्दं कुर्वंति दिग्गजाः

ເທວີແຜ່ນດິນສັ່ນສະເທືອນ; ຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍຕົກໃນຄວາມຢ້ານ. ໃນເວລານັ້ນ ລົມຮ້າຍອັນບໍ່ສົງົບພັດກະໜ່ຳ ແລະຊ້າງປະຈຳທິດຮ້ອງດັງກ້ອງ.

Verse 43

व्यास उवाच । तदागतं महासैन्यं दृष्ट्वा भयविलोलितम् । गन्धर्वनगरात्सर्वे विनेशुस्ते दिशो दश

ວະຍາສາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນກອງທັບໃຫຍ່ນັ້ນມາຮອດ—ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ—ສັດທັງປວງກໍພາກັນໜີອອກຈາກນະຄອນຄັນທະຣະວະ ໄປສູ່ທິດທັງສິບ.

Verse 44

गन्धर्वराजो नगरं त्यक्त्वा मेरुं गतो नृप । ताः कन्या यौवनोपेता रूपौदार्यसमन्विताः

ໂອ ພະຣາຊາ, ພະຣາຊາແຫ່ງຄັນທັຣວະໄດ້ລະທິ້ງນະຄອນ ແລ້ວໄປຍັງພູເມຣຸ. ນາງສາວທັງຫຼາຍນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍວັຍໜຸ່ມ ງາມພ້ອມດ້ວຍຮູບສົມບັດ ແລະຄຸນຄ່າອັນສູງສົ່ງ ຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 45

गृहीत्वा प्रददौ सर्वा वणिग्भ्यश्च तदा नृप । वेदोक्तेन विधानेन तथा वै देवसन्निधौ

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຮັບນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ແລ້ວ ລາວກໍໄດ້ມອບທັງໝົດໃຫ້ແກ່ພໍ່ຄ້າ ຕາມພິທີທີ່ວິດາກ່າວໄວ້ ແລະໃນສະນິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍແທ້ໆ.

Verse 46

आज्यभागं तदा दत्त्वा गन्धर्वाय गवात्मजाः । देवानां पूर्वजानां च सूर्याचंद्रमसोस्तथा

ແລ້ວບຸດຂອງພວກຄົນລ້ຽງງົວໄດ້ຖວາຍອາຊະຍະພາກ (ສ່ວນເນີຍໃສໃນພິທີບູຊາ) ແດ່ຄັນທັຣວະ; ແລະຖວາຍແດ່ເທວະຜູ້ເກົ່າກ່ອນ ພ້ອມທັງແດ່ພະອາທິດ ແລະພະຈັນດາດ້ວຍ.

Verse 47

यमाय मृत्यवे चैव आज्यभागं तदा ददुः । दत्त्वाज्यभागान्विधिवद्वव्रिरे ते शुभव्रताः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍອາຊະຍະພາກແດ່ພະຍົມ ແລະແດ່ມຣິຕຍຸດ້ວຍ. ເມື່ອຖວາຍອາຊະຍະພາກຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຜູ້ຖືວັດອັນມົງຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງເລືອກຄູ່ຄອງຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 48

ततः प्रभृति गान्धर्वविवाहे समुपस्थिते । आज्यभागं प्रगृह्णन्ति अद्यापि सर्वतो भृशम्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ມີການແຕ່ງງານແບບຄັນທັຣວະ ກໍຈະຍົກອາຊະຍະພາກຂຶ້ນປະກອບພິທີ—ຈົນຮອດມື້ນີ້ ທຸກແຫ່ງໜ ດ້ວຍຄວາມຄົບຖ້ວນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 50

क्षत्रियाश्च महावीरा किंकरत्वे हि निर्मिताः

ແລະພວກກະສັດນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ (ກະສັດຕຣິຍະ) ແທ້ຈິງຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອການຮັບໃຊ້—ພ້ອມເປັນຜູ້ອຸປະຖຳດ້ວຍສັດທາ ຕາມລຳດັບແຫ່ງທຳມະທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 51

ततो देवाऽस्तदा राजञ्जग्मुः सर्वे यथातथा । गते देवे द्विजाः सर्वे स्थानेऽस्मिन्निवसंति ते

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ ບັນດາເທວະທັງປວງກໍໄດ້ຈາກໄປ—ແຕ່ລະອົງກັບໄປສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງຕົນ ເມື່ອເທວະໄປແລ້ວ ດວິຊະທັງຫມົດກໍຢູ່ຕໍ່ ແລະພຳນັກຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 52

पुत्रपौत्रयुता राजन्निवसंत्यकुतोभयाः । पठंति वेदान्वेदज्ञाः क्वचिच्छास्त्रार्थमुद्गिरन्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ພວກເຂົາພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ ເປັນຜູ້ຮູ້ເວດ ຈຶ່ງສວດພາບເວດ ແລະບາງຄັ້ງກໍຂັບຂານອະທິບາຍນັຍແຫ່ງຊາສະຕຣາ.

Verse 54

केचिद्विष्णुं जपंतीह शिवं केचिज्जपंति हि । ब्रह्माणं च जपंत्येके यमसूक्तं हि केचन । यजंति याजकाश्चैव अग्निहोत्रमुपासते । स्वाहाकारस्वधाकारवषट्कारैश्च सुव्रत

ໃນທີ່ນີ້ ບາງຄົນຈັບຈິດສວດຊື່ພຣະວິສນຸ ບາງຄົນກໍສວດຊື່ພຣະສິວະແທ້ໆ ບາງຄົນສວດພຣະພຣະຫມາ ແລະບາງຄົນອ່ານບົດສູກຕະຖວາຍແດ່ພຣະຍະມະ ອື່ນໆກໍປະກອບຍັຊະນາ ແລະພວກຍາຊະກະບຳເນີນອັກນິໂຫຕຣະ—ພ້ອມການເປົ່າຄຳ ‘svāhā’ ‘svadhā’ ແລະ ‘vaṣaṭ’ ໂອ ຜູ້ມີວັດອັນດີເລີດ.

Verse 55

शब्दैरापूयते सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । वणिजश्च महादक्षा द्विजशुश्रूणोत्सुकाः

ດ້ວຍສຽງສັກສິດ ທັງໄຕຣໂລກ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກເຕັມໄປທົ່ວ. ແລະພໍ່ຄ້າຜູ້ຊຳນານຍິ່ງ ກໍກະຕືລືລົ້ນທີ່ຈະຮັບໃຊ້ ແລະອຸປະຖຳດວິຊະທັງຫມົດ.

Verse 56

धर्मारण्ये शुभे दिव्ये ते वसंति सुनिष्ठिताः । अन्नपानादिकं सर्वं समित्कुशफलादिकम्

ໃນທຳມາອະຣັນຍະອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ທິບພະນັ້ນ ພວກເຂົາພຳນັກຢູ່ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນວິໄນຕະປະ. ອາຫານ ແລະ ນ້ຳດື່ມ ພ້ອມທັງໄມ້ໄຟ (ສະມິດ) ຫຍ້າກຸຊະ ໝາກໄມ້ ແລະ ອື່ນໆ ມີພ້ອມຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 57

आपूरयन्द्विजातीनां वणिजस्ते गवात्मजाः

ພໍ່ຄ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງສາຍວົງໂຄ (ກະວະ) ໄດ້ຈັດຫາສະໜອງໃຫ້ແກ່ພວກດວິຊະຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ບໍ່ໃຫ້ຂາດເຂີນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ

Verse 58

पुष्पोपहारनिचयं स्नानवस्त्रादिधावनम् । उपलादिकनिर्माणं मार्जनादिशुभक्रियाः

ພວກເຂົາຈັດຮວບຮວມດອກໄມ້ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາ; ຊັກຜ້າອາບນ້ຳ ແລະ ຂອງໃຊ້ອື່ນໆ; ກໍ່ສ້າງດ້ວຍຫີນ ແລະ ສິ່ງຄ້າຍກັນ; ພ້ອມທັງເຮັດກິດມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ກວາດ ແລະ ຊຳລະລ້າງ

Verse 59

वणिक्स्त्रियः प्रकुर्वंति कंडनं पेषणादिकम् । शुश्रूषंति च तान्विप्रान्काजेशवचनेन हि

ເມຍຂອງພໍ່ຄ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮັດວຽກເຊັ່ນ ຕຳ ແລະ ໂມ່ບົດ. ແລະ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ກາເຈສະ ພວກນາງໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣາຫມະນະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ

Verse 60

स्वस्था जातास्तदा सर्वे द्विजा हर्षपरायणाः । काजेशादीनुपासंते दिवारात्रौ हि संध्ययोः

ເມື່ອນັ້ນ ພວກດວິຊະທັງປວງກໍມີສຸຂະພາບດີ ແລະ ອິ່ມໃຈ ມຸ່ງໝັ້ນໃນຄວາມປິຕິ. ໃນເວລາສັນທະຍາເຊົ້າແລະແລງ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ພວກເຂົານະມັດສະການບູຊາ ກາເຈສະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ