Adhyaya 92

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र यमहास्यमनुत्तमम् । सर्वपापहरं तीर्थं नर्मदातटमाश्रितम्

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາຊາເຫນືອຣາຊາທັງປວງ, ພຶງໄປຍັງຕີຣະຖະອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ ຍະມະຫາສະຍະ ອັນຊໍາລະບາບທັງປວງ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍານະຣະມະດາ.”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । यमहास्यं कथं जातं पृथिव्यां द्विजपुंगव । एतत्सर्वं ममाख्याहि परं कौतूहलं हि मे

ຢຸທິສະຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຍະມະຫາສະຍະ ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງທັງໝົດ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ पृष्टोऽहं नृपनन्दन । स्नानार्थं नर्मदां पुण्यामागतस्ते पिता पुरा

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ເຈົ້າຖາມໄດ້ດີ. ກ່ອນນັ້ນດົນນານ ພໍ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ມາຫາແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາອັນສັກສິດ ເພື່ອອາບນ້ຳບູຊາ.”

Verse 4

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । तथासौ निर्मलो जातो धर्मराजो युधिष्ठिर

ເຫມືອນຜ້າທີ່ຊ່າງຊັກລ້າງຈົນສະອາດຜ່ອງໃສ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ທ່ານທັມມະຣາຊ ຢຸທິສຖິຣ ກໍໄດ້ບໍລິສຸດຂຶ້ນ

Verse 5

स पश्यन्निर्मलं देहं हसन्प्रोवाच विस्मितः

ເມື່ອເຫັນກາຍອັນບໍ່ມີມົນທິນນັ້ນ ລາວກໍຍິ້ມ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມພິສົງ

Verse 6

यम उवाच । मत्पुरं कथमायान्ति मनुजाः पापबृंहिताः । स्नानेनैकेन रेवायाः प्राप्यते वैष्णवं पदम्

ພຣະຍົມ ກ່າວວ່າ: “ມະນຸດຜູ້ພອກພູນດ້ວຍບາບ ຈະມາຮອດນະຄອນຂອງເຮົາໄດ້ແນວໃດ? ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳເຣວາແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະໄວສະນະວະ ຄືເຖິງພຣະວິດສະນຸທາມ.”

Verse 7

समर्था ये न पश्यन्ति रेवां पुण्यजलां शुभाम् । जात्यन्धैस्ते समा ज्ञेया मृतैः पङ्गुभिरेव वा

ຜູ້ໃດມີຄວາມສາມາດແຕ່ບໍ່ເບິ່ງເຫັນແມ່ນ້ຳເຣວາອັນເປັນມົງຄຸນ ມີນ້ຳບຸນອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເທົ່າກັບຄົນຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ—ຫຼືດັ່ງຄົນຕາຍ ຫຼືຄົນຂາເປ້ຍ

Verse 8

समर्था ये न पश्यन्ति रेवां पुण्यजलां नदीम् । एतस्मात्कारणाद्राजन्हसितो लोकशासनः

ໂອ ພະຣາຊາ! ເພາະຜູ້ທີ່ມີກຳລັງແທ້ໆ ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເບິ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາອັນເປັນນ້ຳບຸນບໍລິສຸດ ດັ່ງນັ້ນຍະມະຜູ້ປົກຄອງໂລກຈຶ່ງຫົວເຮາະ

Verse 9

स्थापयित्वा यमस्तत्र देवं स्वर्गं जगाम ह । यमहासेश्वरे राजञ्जितक्रोधो जितेन्द्रियः

ເມື່ອຍະມະໄດ້ສະຖາປະນາເທວະໄວ້ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແທ້ໆ ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ຍະມະຫາເສສະວະຣະ ທ່ານເປັນຜູ້ຊະນະໂທສະ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍໄດ້

Verse 10

विशेषाच्चाश्विने मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । उपोष्य परया भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂດຍພິເສດໃນເດືອນອາສະວິນ ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ແຫ່ງກຣິສນະປັກ ຜູ້ໃດຖືອຸໂປສະຖະດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 11

रात्रौ जागरणं कुर्याद्दीपं देवस्य बोधयेत् । घृतेन चैव राजेन्द्र शृणु तत्रास्ति यत्फलम्

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນພຶງຕື່ນເຝົ້າ ແລະປຸກພຣະເທວະດ້ວຍປະທີບ; ພ້ອມທັງນ້ຳມັນເນີຍໃສ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກນັ້ນ

Verse 12

मुच्यते पातकैः सर्वैरगम्यागमनोद्भवैः । अभक्ष्यभक्षणोद्भूतैरपेयापेयजैरपि

ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ທັງບາບທີ່ເກີດຈາກການສຳພັນຕ້ອງຫ້າມ, ຈາກການກິນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນກິນ, ແລະຈາກການດື່ມສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນດື່ມ

Verse 13

अवाह्यवाहिते यत्स्याददोह्यादोहने यथा । स्नानमात्रेण तस्यैवं यान्ति पापान्यनेकधा

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການໃຫ້ແບກສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນແບກ ຫຼືການບີບນົມຈາກສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນບີບທີ່ມີບາບ; ສັນນັ້ນ ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳໃນນ້ຳສັກສິດນັ້ນ ບາບທັງຫຼາຍກໍຈາກໄປໄດ້ຫຼາຍປະການ।

Verse 14

यमलोकं न वीक्षेत मनुजः स कदाचन । पित्ःणां परमं गुह्यमिदं भूमौ नरेश्वर

ຄົນຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເຄີຍເຫັນຍະມະໂລກເລີຍ ໂອ ນະເຣສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດຂອງປິຕຣະ (ໂລກບັນພະບຸລຸດ) ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນນີ້।

Verse 15

ददतामक्षयं सर्वं यमहास्ये न संशयः । अमावास्यां जितक्रोधो यस्तु पूजयते द्विजान्

ສໍາລັບຜູ້ໃຫ້ທານ ບຸນທັງປວງຈະເປັນອັກຂະຍະ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງຍະມະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ໃນວັນອະມາວັດສະຍາ ຜູ້ໃດຊະນະຄວາມໂກດ ແລ້ວນັບຖືບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນອັນບໍ່ຂາດສູນ।

Verse 16

हिरण्यभूमिदानेन तिलदानेन भूयसा । कृष्णाजिनप्रदानेन तिलधेनुप्रदानतः

ດ້ວຍການຖວາຍຄໍາແລະທີ່ດິນ ດ້ວຍການໃຫ້ທານງາຢ່າງຫຼາຍ ດ້ວຍການມອບກຣິສນາຈິນະ (ໜັງກວາງດໍາ) ແລະດ້ວຍການຖວາຍຕິລະເທນູ (ໂຄພິທີທີ່ປັ້ນດ້ວຍງາ) ບຸນຍ່ອມເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 17

विधानोक्तद्विजाग्र्याय ये प्रदास्यन्ति भक्तितः । हयं वा कुंजरं वाथ धूर्वहौ सीरसंयुतौ

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍສັດທາ ໃຫ້ທານແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ—ຈະເປັນມ້າ ຫຼືຊ້າງ ຫຼືຄູ່ງົວໄຖທີ່ເທືອກກັບຄັນໄຖ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກະທໍາທານອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 18

कन्यां वसुमतीं गां च महिषीं वा पयस्विनीम् । ददते ये नृपश्रेष्ठ नोपसर्पन्ति ते यमम्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດຖວາຍທານການຍົກທິດາໃຫ້ແຕ່ງງານ (ກັນຍາດານ) ຫຼື ຖວາຍດິນ ຫຼື ງົວ ຫຼື ຄວາຍແມ່ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຂົ້າໃກ້ພະຍົມ (ຍົມຣາຊ)

Verse 19

यमोऽपि भवति प्रीतः प्रतिजन्म युधिष्ठिर । यमस्य वाहो महिषो महिष्यस्तस्य मातरः

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ແມ່ນແຕ່ພະຍົມກໍຍິນດີໃນທຸກຊາດທຸກພົບ. ຄວາຍເພດຜູ້ເປັນພາຫະນະຂອງພະຍົມ ແລະ ຄວາຍແມ່ທັງຫຼາຍຖືກນັບດັ່ງແມ່ຂອງພະອົງ ຄວນເຄົາລົບ

Verse 20

तासां दानप्रभावेण यमः प्रीतो भवेद्ध्रुवम् । नासौ यममवाप्नोति यदि पापैः समावृतः

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການຖວາຍທານຄວາຍແມ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ພະຍົມຍ່ອມຍິນດີແນ່ນອນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກບາບປົກຄຸມ ກໍບໍ່ຕົກໃນອຳນາດພະຍົມ

Verse 21

एतस्मात्कारणादत्र महिषीदानमुत्तमम् । तस्याः शृङ्गे जलं कार्यं धूम्रवस्त्रानुवेष्टिता

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໃນບົດນີ້ຈຶ່ງຖືວ່າ ການຖວາຍທານຄວາຍແມ່ເປັນທານອັນສູງສຸດ. ພຶງວາງນ້ຳໄວ້ທີ່ຂອງນາງ ແລະ ຫໍ່ດ້ວຍຜ້າສີຄວັນ

Verse 22

आयसस्य खुराः कार्यास्ताम्रपृष्ठाः सुभूषिताः । लवणाचलं पूर्वस्यामाग्नेय्यां गुडपर्वतम्

ພຶງເຮັດກີບຂອງນາງໃຫ້ເປັນເຫຼັກ ຫຼັງປູດ້ວຍທອງແດງ ແລະ ປະດັບໃຫ້ງາມ. ທິດຕາເວັນອອກໃຫ້ວາງ ‘ພູເກືອ’ ແລະ ທິດອາຄະເນ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ໃຫ້ວາງ ‘ພູນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ’

Verse 23

कार्पासं याम्यभागं तु नवनीतं तु नैरृते । पश्चिमे सप्तधान्यानि वायव्ये तंदुलाः स्मृताः

ທິດໃຕ້ພຶງວາງຝ້າຍ; ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ (ໄນຣິຕ) ພຶງວາງເນີຍສົດ. ທິດຕາເວັນຕົກພຶງຕັ້ງທັນຍາຫານ 7 ຢ່າງ ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ (ວາຍະວະຍະ) ກຳນົດໃຫ້ວາງເຂົ້າສານ.

Verse 24

सौम्ये तु काञ्चनं दद्यादीशाने घृतमेव च । प्रदद्याद्यमराजो मे प्रीयतामित्युदीरयन्

ທິດເໜືອພຶງຖວາຍຄຳ ແລະ ທິດອີສານ (ເໜືອ-ຕາເວັນອອກ) ພຶງຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ດ້ວຍ. ຜູ້ໃຫ້ພຶງໃຫ້ພ້ອມກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະຍະມະຣາຊາ ພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 25

इत्युच्चार्य द्विजस्याग्रे यमलोकं महाभयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ली सुदारुणा

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ຕໍ່ໜ້າພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງ ລາວໄດ້ພັນນາໂລກຂອງພຣະຍະມະອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ: ປ່າອະສິປັດຕຣະວະນະອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ໃບໄມ້ດຸດດັ່ງດາບ ແລະ ເຕົາໄຟ “ຍະມະຈຸລລີ” ອັນໂຫດຮ້າຍຍິ່ງ

Verse 26

रौद्रा वैतरणी चैव कुम्भीपाको भयावहः । कालसूत्रो महाभीमस्तथा यमलपर्वतौ

ມີນະລົກເຊັ່ນ ຣາວດຣະ ແລະ ໄວຕະຣະນີ; ກຸມພີປາກອັນນ່າຢ້ານ; ກາລະສູຕຣະອັນນ່າສະພຶງຢິ່ງ; ແລະ ພູເຂົາໃນແດນພຣະຍະມະດ້ວຍ

Verse 27

क्रकचं तैलयन्त्रं च श्वानो गृध्राः सुदारुणाः । निरुच्छ्वासा महानादा भैरवो रौरवस्तथा

ທີ່ນັ້ນມີການທໍລະມານເຊັ່ນ ກຣະກະຈະ (ເລື່ອຍ) ແລະ ໄຕລະຍັນຕຣະ (ເຄື່ອງບີບນ້ຳມັນ); ມີຫມາ ແລະ ນົກແຮ້ງອັນໂຫດຮ້າຍ. ຍັງມີບ່ອນອຶດອັດຈົນຂາດລົມຫາຍໃຈ ແລະ ສຽງຮ້ອງຄຳຮາມກຶກກ້ອງ—ໄພຣະວະ ແລະ ຣາວຣະວະ ດ້ວຍ

Verse 28

एते घोरा याम्यलोके श्रूयन्ते द्विजसत्तम । त्वत्प्रसादेन ते सोम्यास्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນຍົມໂລກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກເລົ່າວ່ານ່າຢ້ານ; ແຕ່ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ແລະອານຸພາບຂອງຕີຣຖະນີ້ ມັນກາຍເປັນອ່ອນໂຍນ ບໍ່ນ່າຢ້ານອີກ។

Verse 29

दानस्यास्य प्रभावेण यमराजप्रसादतः । नरकेऽहं न यास्यामि द्विज जन्मनि जन्मनि

ໂອ ພຣາຫມັນ, ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງທານນີ້ ແລະດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະຍົມຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປນະລົກ—ເກີດແລ້ວເກີດອີກ।

Verse 30

यमहास्यस्य चाख्यानमिदं शृण्वन्ति ये नराः । तेऽपि पापविनिर्मुक्ता न पश्यन्ति यमालयम्

ຜູ້ໃດຟັງຕຳນານນີ້ວ່າດ້ວຍ ‘ສຽງຫົວເຮາະຂອງຍົມ’ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນບາບ ແລະບໍ່ໄດ້ເຫັນຍົມາລະຍະ ອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງຍົມ।