Adhyaya 8

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । नष्टे लोके पुनश्चान्ये सलिलेन समावृते । महार्णवस्य मध्यस्थो बाहुभ्यामतरं जलम्

ມາຣະກັນເຑຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໂລກພິນາດແລ້ວ ແລະຕໍ່ມາທຸກສິ່ງຖືກນ້ຳປົກຄຸມ, ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ກາງມະຫາສະມຸດ, ໃຊ້ແຂນທັງສອງວ່າຍຝ່ານ້ຳຖ້ວມ.

Verse 2

दिव्ये वर्षशते पूर्णे श्रान्तोऽहं नृपसत्तम । ध्यातुं समारभं देवं महदर्णवतारणम्

ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີທິບ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫນື່ອຍລ້າ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເລີ່ມຕັ້ງຈິດພາວະນາຕໍ່ພຣະເທວະ ຜູ້ເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າມພົ້ນມະຫາສະມຸດອັນໃຫຍ່.

Verse 3

ध्यायमानस्ततः काले अपश्यं पक्षिणं परम् । हारकुन्देन्दुसंकाशं बकं गोक्षीरपाण्डुरम्

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ມຢູ່ໃນສະມາທິ ກໍໄດ້ເຫັນນົກອັນອັດສະຈັນ—ນົກກະຮຽນ ສະຫວ່າງດັ່ງພວງມາລາ ດອກມະລິ ແລະດວງຈັນ ຂາວນວນດັ່ງນ້ຳນົມງົວ।

Verse 4

ततोऽहं विस्मयाविष्टस्तं बकं समुदीक्ष्य वै । अस्मिन्महार्णवे घोरे कुतोऽयं पक्षिसंभवः

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ເມື່ອຈ້ອງເບິ່ງນົກກະຮຽນນັ້ນ ແລະຄິດວ່າ “ໃນມະຫາສະມຸດອັນນ່າຢ້ານນີ້ ນົກນີ້ຈະເກີດມາແຕ່ໃສ?”

Verse 5

तरन्बाहुभिरश्रान्तस्तं बकं प्रत्यभाषिषि । पाक्षरूपं समास्थाय कस्त्वमेकार्णवीकृते

ຂ້າພະເຈົ້າຍັງວ່າຍນ້ຳດ້ວຍແຂນທັງສອງຢ່າງບໍ່ເມື່ອຍ ແລ້ວກ່າວກັບນົກກະຮຽນນັ້ນວ່າ “ທ່ານຮັບຮູບເປັນນົກ ໃນໂລກທີ່ຫຼຸດເຫຼືອເປັນມະຫາສະມຸດດຽວນີ້ ທ່ານແມ່ນໃຜ?”

Verse 6

भ्रमसे दिव्ययोगात्मन्मोहयन्निव मां प्रभो । एतत्कथय मे सर्वं योऽसि सोऽसि नमोऽस्तु ते

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ມີດວງຈິດແຫ່ງໂຍຄະອັນທິບ! ທ່ານເຄື່ອນໄຫວໄປມາ ດັ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຫຼົງມົວ. ຈົ່ງເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ທ່ານເປັນໃຜກໍເປັນຜູ້ນັ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ”

Verse 7

सोऽब्रवीन्मां महादेवो ब्रह्माहं विष्णुरेव च । जगत्सर्वं मया वत्स संहृतं किं न बुध्यसे

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ເຮົາແມ່ນພຣະພຣະຫມາ ແລະເຮົາແມ່ນພຣະວິສະນຸດ້ວຍ. ໂອ ລູກເອີຍ ຈັກກະວານທັງປວງເຮົາໄດ້ຮວບຄືນແລ້ວ; ເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈບໍ?”

Verse 8

। अध्याय

ບົດ/ອັດທະຍາຍ (ເປັນໝາຍໃນຕົ້ນສະບັບ/ສະບັບພິມ; ບໍ່ແມ່ນຄາຖາຄົບ)

Verse 9

पक्षिरूपं समास्थाय अतोऽत्राहं समागतः । किमर्थमातुरो भूत्वा भ्रमसीत्थं महार्णवे

ຂ້າໄດ້ຮັບຮູບເປັນນົກ ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງມາທີ່ນີ້. ເຈົ້າເປັນທຸກຂ໌ແລ້ວ ເຫດໃດຈຶ່ງພະເນຈອນຢູ່ໃນມະຫາສະມຸດດັ່ງນີ້?

Verse 10

शीघ्रं प्रविश मत्पक्षौ येन विश्रमसे द्विज । एवमुक्तस्ततस्तेन देवेनाहं नरेश्वर

“ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ປີກຂອງຂ້າໂດຍໄວ, ໂອ ດວິຊະ, ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ພັກ.” ເມື່ອເທວະນັ້ນກ່າວດັ່ງນີ້, ໂອ ກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ຂ້າກໍໄດ້ເຮັດຕາມ.

Verse 11

ततोऽहं तस्य पक्षान्ते प्रलीनस्तु भ्रमञ्जले । काले युगसाहस्रान्ते अश्रान्तोऽर्णवमध्यगः

ຕໍ່ມາ ຂ້າໄດ້ລະລາຍຢູ່ທີ່ປາຍປີກຂອງລາວ ໃນຂະນະທີ່ນ້ຳຫມຸນວຽນ. ເມື່ອກາລະເຖິງທ້າຍແຫ່ງພັນຍຸກ, ຂ້າຍັງບໍ່ເມື່ອຍ ສະຖິດຢູ່ກາງມະຫາສະມຸດ.

Verse 12

ततः शृणोमि सहसा दिक्षु सर्वासु सुव्रत । किंचिन्नूपुरसंमिश्रमद्भुतं शब्दमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ, ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ, ຂ້າໄດ້ຍິນທັນໃດນັ້ນໃນທຸກທິດ ສຽງອັນອັດສະຈັນແລະສູງສຸດ ປົນກັບສຽງກະດິ່ງນຸປູຣ (ກຳໄລຂໍ້ຕີນ).

Verse 13

तदार्णवजलं सर्वं संक्षिप्तं सहसाभवत् । किमेतदिति संचिन्त्य दिशः समवलोकयम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນ້ຳທະເລທັງປວງກໍຫົດຕົວລົງຢ່າງກະທັນຫັນ. ຂ້ອຍຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລ້ວມອງໄປທຸກທິດ.

Verse 14

दश कन्यास्ततो दिक्षु आगताश्च महार्णवे । वस्त्रालंकारसहिता दिग्भ्यो नूपुरभूषिताः

ຕໍ່ມາ ນາງພຣະຍິງສາວສິບນາງໄດ້ມາຈາກທິດທັງຫຼາຍສູ່ມະຫາທະເລ. ນາງໆນຸ່ງຫົ່ມງາມ ປະດັບເຄື່ອງອາພອນ ແລະສວມນູພຸຣທີ່ຂໍ້ຕີນ ດັ່ງເປັນຮູບແທນແຫ່ງທິດ.

Verse 15

काचिच्चन्द्रसमाभासा काचिदादित्यसप्रभा । काचिदंजनपुञ्जाभा काचिद्रक्तोत्पलप्रभा

ນາງໜຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ; ນາງໜຶ່ງເຈີດຈ້າດັ່ງດວງອາທິດ. ນາງໜຶ່ງມືດດັ່ງກອງອັນຊັນ; ນາງໜຶ່ງສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວແດງ.

Verse 16

नानारूपधरा सौम्या नानाभरणभूषिता । अर्घ्यपाद्यादिभिर्माल्यैर्बकमभ्यर्च्य सुव्रताः

ນາງສາວຜູ້ອ່ອນໂຍນເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືຮູບລັກຫຼາກຫຼາຍ ແລະປະດັບອາພອນນານາ. ດ້ວຍວັດຕະອັນດີ ນາງໆໄດ້ບູຊາບະກະ (Baka) ດ້ວຍອັຣຄະຍະ (arghya), ປາດຍະ (pādya) ແລະພວງມາລາ.

Verse 17

ततस्तं पर्वताकारं गुह्यं पक्षिणमव्ययम् । प्रविवेश महाघोरं पर्वतो ह्यर्णवं स्वराट्

ຕໍ່ມາ ນົກຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນນັ້ນ ຜູ້ເລື່ອນລັບ ແລະມີຮູບດັ່ງພູເຂົາ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນມະຫາທະເລອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ; ເພາະ “ພູເຂົາ” ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ດຳດິ່ງລົງສູ່ທະເລ.

Verse 18

योजनानां सहस्राणि तावन्त्येव शतानि च । त्रिंशद्योजनसाहस्रं यावद्भूमण्डलं त्विति

“ມີໂຍຊະນະນັບພັນ ແລະທຳນອງດຽວກັນນັບຮ້ອຍ; ວົງມະນະດິນແຜ່ໄປຮອດສາມໝື່ນໂຍຊະນະ”—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 19

ततो भूमण्डलं दिव्यं पञ्चरत्नसमाकुलम् । दिव्यस्फटिकसोपानं रुक्मस्तंभमनोरमम्

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພູມະນະດິນອັນທິບ ເຕັມໄປດ້ວຍຮັດນະທັງຫ້າ; ມີຂັ້ນບັນໄດແກ້ວຜະລຶກສະຫວັນ ແລະເສົາຄຳອັນງາມຕາ

Verse 20

योजनानां सहस्रं तु विस्तराद्द्विगुणायतम् । वापीकूपसमाकीर्णं प्रासादाट्टालकावृतम्

ຄວາມກວ້າງໜຶ່ງພັນໂຍຊະນະ ແລະຄວາມຍາວເປັນສອງເທົ່າ; ເຕັມໄປດ້ວຍສະນ້ຳແລະບໍ່ນ້ຳ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍປາສາດແລະຫໍສູງ

Verse 21

कल्पवृक्षसमाकीर्णं ध्वजषष्टिविभूषितम् । तस्मिन्पुरवरे रम्ये नानारत्नोपशोभितम्

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນກັລປະວຶກສະຜູ້ບັນດານປາຖະໜາ ແລະປະດັບດ້ວຍທຸງແລະເສົາທຸງ; ໃນນະຄອນອັນງາມຍິ່ງນັ້ນ ຮັດນະນານາຊະນິດສ່ອງປະກາຍ

Verse 22

तथान्यच्च पुरं रम्यं पताकोज्ज्वलवेदिकम् । शतयोजनविस्तीर्णं तावद्द्विगुणमायतम्

ທຳນອງດຽວກັນ ຍັງມີນະຄອນອັນງາມອີກແຫ່ງໜຶ່ງ ເວທີຂອງມັນສ່ອງໄສດ້ວຍທຸງ; ກວ້າງໜຶ່ງຮ້ອຍໂຍຊະນະ ແລະຍາວເປັນສອງເທົ່າ

Verse 23

पुरमध्ये ततस्तस्मिन्नदी परमशोभना । महती पुण्यसलिला नानारत्नशिला तथा

ຕໍ່ມາໃນນະຄອນນັ້ນມີແມ່ນ້ຳອັນງາມຍິ່ງ—ກວ້າງໃຫຍ່ ມີນ້ຳບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະມີຫີນດັ່ງແກ້ວມະນີນານາຊະນິດ।

Verse 24

तस्यास्तीरे मया दृष्टं तडित्सूर्यसमप्रभम् । इन्द्रनीलमहानीलैश्चितं रत्नैः समन्ततः

ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນສິ່ງໜຶ່ງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າແລະດວງອາທິດ; ຮອບດ້ານຖືກຝັງດ້ວຍຮັດນະ—ໄພລິນ ແລະແກ້ວສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 25

क्वचिद्वह्निसमाकारं क्वचिदिन्द्रायुधप्रभम् । क्वचिद्धूम्रं क्वचित्पीतं क्वचिद्रक्तं क्वचित्सितम्

ບາງແຫ່ງມັນຄ້າຍໄຟ ບາງແຫ່ງສ່ອງປະກາຍດັ່ງສາຍຮຸ້ງຂອງພຣະອິນ; ບາງແຫ່ງສີໝອກຄວັນ ບາງແຫ່ງສີເຫຼືອງ ບາງແຫ່ງສີແດງ ແລະບາງແຫ່ງສີຂາວ।

Verse 26

नानावर्णैः समायुक्तं लिङ्गमद्भुतदर्शनम् । ब्रह्मविष्ण्विन्द्रसाध्यैश्च समन्तात्परिवारितम्

ນັ້ນແມ່ນລິງຄະອັນປະກອບດ້ວຍສີສັນນານາ ເປັນທັດສະນະອັນນ່າອັດສະຈັນ; ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິດສະນຸ, ພຣະອິນ ແລະໝູ່ສາດຫຍະ।

Verse 27

नन्दीश्वरगणाध्यक्षैश्चेन्द्रादित्यैश्च तद्वृतम् । पश्यामि लिङ्गमीशानं महालिङ्गं तमेव च

ມັນຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນັນດີອີສະວະຣະ ບັນດາຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ແລະໂດຍພຣະອິນກັບໝູ່ອາທິດຕະຍະ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນລິງຄະແຫ່ງອີຊານະນັ້ນເອງ—ມະຫາລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ।

Verse 28

परिवार्य ततस्तं तु प्रसुप्तान्देवदानवान् । निमीलिताक्षान्पश्यामि दिव्याभरणभूषितान्

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເຫັນເທວະ ແລະ ດານະວະນອນຢູ່ລ້ອມຮອບ ດັ່ງຄົນຫຼັບ ປິດຕາ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ.

Verse 29

ततस्ताः पद्मपत्राक्ष्यो नार्यः परमसंमताः । नद्यास्तस्या जले स्नात्वा दिव्यपुष्पैर्मनोरमैः

ຕໍ່ມາ ນາງທັງຫຼາຍຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ ຜູ້ຖືກຍົກຍ້ອງຢ່າງສູງ ໄດ້ອາບນ້ຳໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳນັ້ນ ແລະ ອອກມາພ້ອມດອກໄມ້ທິບອັນງາມຫວານ.

Verse 30

दत्त्वार्घपाद्यं विधिवल्लिंगस्य सह पक्षिणा । अर्चयन्तीर्वरारोहा दश ताः प्रमदोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ດີເລີດທັງສິບ ຜູ້ສົງ່າງາມແລະສູງສົງ ພ້ອມກັບນົກນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະ ແລະ ປາດະຍະແດ່ລິງຄະຕາມພິທີ ແລ້ວເລີ່ມບູຊາ.

Verse 31

ततस्त्वभ्यर्च्य तल्लिङ्गं तस्मिन्नेव पुरोत्तमे । सर्वा अदर्शनं जग्मुर्विद्युतोऽभ्रगणेष्विव

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນໃນສະຖານສັກສິດອັນປະເສີດ ນາງທັງຫຼາຍກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ດັ່ງຟ້າຜ່າທ່າມກາງກຸ່ມເມກ.

Verse 32

न चासौ पक्षिराट्तस्मिन्न स्त्रियो न च देवताः । तदेवैकं स्थितं लिङ्गमर्चयन्विस्मयान्वितः

ແຕ່ໃນສະຖານນັ້ນ ບໍ່ມີນົກຜູ້ເປັນລາຊາ ບໍ່ມີນາງທັງຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ມີເທວະໃດໆ; ເຫຼືອພຽງລິງຄະອົງດຽວຕັ້ງຢູ່ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 33

ततोऽहं दुःखमूढात्मा रुद्रमायेति चिन्तयन् । ततः कन्याः समुत्तीर्य दिव्यांबरविभूषणाः

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີໃຈຫຼົງມົວດ້ວຍຄວາມໂສກ ໄດ້ຄິດວ່າ “ນີ້ແທ້ໆແມ່ນມາຍາຂອງພຣະຣຸທຣະ”। ຈາກນັ້ນ ບັນດານາງກັນຍາກໍປາກົດຂຶ້ນ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທິບ ແລະປະດັບເຄື່ອງອາພອນທິບ।

Verse 34

भासयन्त्यो जगत्सर्वं विद्युतोऽभ्रगणानिव । पद्मैर्हिरण्मयैर्दिव्यैरर्चयित्वा शुभाननाः

ນາງທັງຫຼາຍສ່ອງປະກາຍໄປທົ່ວທັງໂລກ ດັ່ງຟ້າຜ່າທ່າມກາງກຸ່ມເມກ. ນາງກັນຍາຜູ້ມີໃບໜ້າມົນດີນັ້ນ ໄດ້ອະຈະນາບູຊາດ້ວຍດອກບົວຄຳທິບ।

Verse 35

विविशुस्तज्जलं क्षिप्रं समंताद्वरभूषणाः । तस्मिन्पुरवरे चान्ये तामेवाहं पुनःपुनः

ນາງທັງຫຼາຍຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນອັນປະເສີດ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ນ້ຳນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວຈາກທຸກທິດ. ແລະໃນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຍອດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ນັ້ນຊ້ຳໆອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 36

पश्यामि ह्यमरां कन्यामर्चयन्तीं महेश्वरम् । ततोऽहं तां वरारोहामपृच्छं कमलेक्षणाम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນນາງກັນຍາອະມະຕະກຳລັງບູຊາພຣະມະເຫສວຣ. ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມນາງຜູ້ສົງ່າງາມນັ້ນ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ແລະສ່ອງປະກາຍ।

Verse 37

का त्वमस्मिन्पुरे देवि वससे शिवमर्चती । ताश्चागताः स्त्रियः सर्वाः क्व गतास्ते गणेश्वराः

“ໂອ ເທວີ, ໃນນະຄອນສັກສິດນີ້ ທ່ານແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ພ້ອມບູຊາພຣະສິວະ? ແລະບັນດາຍິງທັງຫຼາຍທີ່ມານັ້ນ—ໄປໃສແລ້ວ? ທັງພວກກະເນສະວະຣາ ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ ຢູ່ໃສ?”

Verse 38

नमोऽस्तु ते महाभागे ब्रूहि पुण्ये महेश्वरि । तव प्रसादाद्विज्ञातुमेतदिच्छामि सुव्रते । दयां कृत्वा महादेवि कथयस्व ममानघे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ ຜູ້ມີພາກວາສະນາຍິ່ງ. ໂອ ພຣະແມ່ມາເຫສະວະຣີຜູ້ບໍລິສຸດ ຂໍໂປດກ່າວ. ໂດຍພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ຂ້ອຍປາຖະນາຈະເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້. ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນສູງ ພຣະມະຫາເທວີ ໂປດເມດຕາ ແລະບອກແກ່ຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 39

श्र्युवाच । विस्मृताहं कथं विप्र दृष्ट्वा कल्पे पुरातने । मा तेऽभूत्स्मृतिविभ्रंशः सा चाहं कल्पवाहिनी

ນາງຜູ້ເປັນສິຣີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອເຈົ້າເຄີຍເຫັນຂ້ອຍໃນກັລປະໂບຮານ ຂ້ອຍຈະຖືກລືມໄດ້ແນວໃດ? ຢ່າໃຫ້ຄວາມຈື່ຈຳຂອງເຈົ້າສັບສົນ—ຂ້ອຍນີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ດຳລົງຢູ່ຈາກກັລປະສູ່ກັລປະ.”

Verse 40

नर्मदा नाम विख्याता रुद्रदेहाद्विनिःसृता । यास्ताः कन्यास्त्वया दृष्टा ह्यर्चयन्त्यो महेश्वरम्

ຂ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ນະຣະມະດາ” ເກີດອອກຈາກພຣະວະກາຍຂອງຣຸທຣະໂດຍກົງ. ແລະສາວນ້ອຍທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ແທ້ຈິງກຳລັງບູຊາອະຣະຈະນາແດ່ພຣະມາເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 41

याभिस्त्विह समानीतः पक्षिराजसमन्विताः । दिशस्ता विद्धि सर्वेशाः सर्वास्त्वं मुनिसत्तम

ແລະຜູ້ທີ່ນຳເຈົ້າມາທີ່ນີ້ ພ້ອມກັບພະຣາຊາແຫ່ງນົກ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພວກເຂົານັ້ນແມ່ນຜູ້ພິທັກທິດທັງປວງ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງທຸກທິດ.

Verse 42

तिर्यक्पक्षिस्वरूपेण महायोगी महेश्वरः । एभिः शिवपुराद्विप्र आनीतः स महेश्वरः

ພຣະມາເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນມະຫາໂຍຄີ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນນົກ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍຜູ້ເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະ ພຣະມາເຫສະວະຣະຖືກນຳມາທີ່ນີ້ຈາກສິວະປຸຣະ.

Verse 43

सैष देवो महादेवो लिङ्गमूर्तिर्व्यवस्थितः । अर्च्यते ब्रह्मविष्ण्विन्द्रैः सुरासुरजगद्गुरुः

ພຣະອົງນີ້ແຫຼະແມ່ນມະຫາເທວະ ປະດິດສະຖານຢູ່ນີ້ໃນຮູບລິງຄະ. ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະອິນທຣ໌ ບູຊາພຣະອົງ—ເປັນຄູຂອງເທວະ, ອະສຸຣ ແລະ ທົ່ວໂລກ.

Verse 44

लयमायाति यस्माद्धि जगत्सर्वं चराचरम् । तेन लिङ्गमिति प्रोक्तं पुराणज्ञैर्महर्षिभिः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງນີ້ແທ້ໆ ສັບພະໂລກທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ (ປຣະລະຍ) ດັ່ງນັ້ນມະຫາຣິສີຜູ້ຮູ້ປຸຣານະຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ‘ລິງຄະ’.

Verse 45

तेन देवगणाः सर्वे संक्षिप्ता मायया पुरा । प्रलीनाश्चैव लोकेश न दृश्यन्ते हि सांप्रतम्

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ໃນການກ່ອນ ບັນດາເທວະທັງປວງຖືກມາຍາຫຍໍ້ຮວບແລະດຶງເຂົ້າໄປ. ແລະເມື່ອລະລາຍແລ້ວ ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ພວກເຂົາບໍ່ປາກົດໃນປັດຈຸບັນ.

Verse 46

पुनर्दृश्या भविष्यन्ति सृजमानाः स्वयंभुवा । साहं लिङ्गार्चनपरा नर्मदा नाम नामतः

ເຂົາເຈົ້າຈະປາກົດອີກຄັ້ງ ເມື່ອຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ໂດຍສະວະຍັມພູ (ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ). ແລະຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ອຸທິດໃນການບູຊາລິງຄະ—ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມວ່າ ນະຣະມະດາ.

Verse 47

कालं युगसहस्रस्य रुद्रस्य परिचारिका । अस्य प्रसादादमरस्तथा त्वं द्विजपुंगव

ຕະຫຼອດເວລາພັນຍຸກ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣະຣຸທຣະ. ໂດຍພຣະປຣະສາດຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ຜູ້ຍອດໃນໝູ່ທະວິຊະ ເຈົ້າກໍຈະເປັນອະມະຕະເຊັ່ນກັນ.

Verse 48

सत्यार्जवदयायुक्तः सिद्धोऽसि त्वं शिवार्चनात् । एवमुक्त्वा तु सा देवी तत्रैवान्तरधीयत

ເຈົ້າຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ຄວາມຕົງ ແລະເມດຕາກະຣຸນາ ໄດ້ບັນລຸສິດທິໂດຍການບູຊາພຣະສິວະ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີນັ້ນກໍອັນຕະຣະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 49

ताः स्त्रियः स च देवेशो बकरूपो महेश्वरः । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अवतीर्य महानदीम्

ບັນດານາງທັງຫຼາຍ ແລະພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ພຣະມະເຫສວະຣະໃນຮູບນົກກະສາ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານາງແລ້ວ ກໍລົງໄປສູ່ແມ່ນ້ໍາໃຫຍ່

Verse 50

स्नात्वा समर्चय त्वं हि विधिना मन्त्रपूर्वकम् । ततोऽहं सहसा तस्मात्समुत्तीर्य जलाशयात्

“ເມື່ອອາບນ້ໍາແລ້ວ ເຈົ້າພຶງບູຊາ(ພຣະອົງ)ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ພ້ອມມົນຕຣາ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຜຸດຂຶ້ນຈາກອ່າງນ້ໍານັ້ນທັນທີ ແລະຂຶ້ນສູ່ຝັ່ງ”

Verse 51

न च पश्यामि तल्लिङ्गं न च तां निम्नगां नृप । तदैव लोकाः संजाताः क्षितिश्चैव सकानना

“ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ແລະບໍ່ເຫັນແມ່ນ້ໍານັ້ນອີກແລ້ວ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂລກທັງຫຼາຍກໍປາກົດຂຶ້ນຄືນ ແລະແຜ່ນດິນພ້ອມປ່າໄມ້ກໍເກີດຂຶ້ນອີກ”

Verse 52

ऋक्षचन्द्रार्कविततं तदेव च नभस्तलम् । यथापूर्वमदृष्टं तु तथैव च पुनः कृतम् । नतोऽहं मनसा देवमपूजयं महेश्वरम्

“ຟ້າເດີມນັ້ນເອງ ທີ່ແຜ່ກວ້າງດ້ວຍດາວ ດວງຈັນ ແລະດວງອາທິດ ກໍປາກົດຂຶ້ນອີກ—ເຊັ່ນໃດໃນກ່ອນ ກໍຖືກສ້າງຄືນເຊັ່ນນັ້ນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍນອບນ້ອມໃນໃຈ ແລະບູຊາພຣະເທວະ ພຣະມະເຫສວະຣະ”

Verse 53

एवं बके पुरा कल्पे मया दृष्टेयमव्यया । नर्मदा मर्त्यलोकस्य महापातकनाशिनी

ດັ່ງນີ້ ໃນກັລປະບເກອັນໂບຮານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນະຣະມະດາອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ—ຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບໃນໂລກມະນຸດ.

Verse 54

तस्माद्धर्मपरैर्विप्रैः क्षत्रशूद्रविशादिभिः । सदा सेव्या महाभागा धर्मवृद्ध्यर्थकारिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ຍຶດທຳ ແລະ ກະສັດຕຣິຍ, ຊູດຣ, ໄວຊະຍ ຕະຫຼອດຜູ້ອື່ນໆ—ຜູ້ປາຖະໜາໃຫ້ທຳເຈີຣິນ ແລະ ສະຫວັດດີອັນແທ້—ພຶງນະມັດສະການ ແລະ ຮັບໃຊ້ນາງມະຫາພາກາ (ນະຣະມະດາ) ຢູ່ເສມອ.

Verse 55

येऽपि भक्तया सकृत्तोये नर्मदाया महेश्वरम् । स्नात्वा ते सर्वं पापं नाशयन्त्यसंशयम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍພັກຕິ ອາບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ໃນສັນນິທານແຫ່ງພຣະມະເຫສະວະຣ—ຍ່ອມທຳລາຍບາບທັງປວງໄດ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.