Adhyaya 78

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र नरदेश्वरमुत्तमम् । तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຫາ ນາຣະເທສະວະຣ ອັນສູງສົ່ງ—ເປັນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະ—ທີ່ນາຣະດະໄດ້ສ້າງສະຖາປະນາໄວ້”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । नारदेन मुनिश्रेष्ठ कस्मात्तीर्थं विनिर्मितम् । एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसन्नो यदि सत्तम

ຢຸທິສະຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ນາຣະດະໄດ້ສ້າງຕີຣະຖະນີ້ເພາະເຫດໃດ? ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ ຖ້າທ່ານເມດຕາ ຂໍໃຫ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । परमेष्ठिसुतः पार्थ नारदो मुनिसत्तमः । रेवायाश्चोत्तरे कूले तपस्तेन पुरा कृतम्

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ປາຣຖະ, ນາຣະດະ—ບຸດແຫ່ງ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມ) ແລະເປັນມຸນີຜູ້ຍິ່ງ—ໃນກາລກ່ອນໄດ້ບຳເພັນຕະປະຢູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ”

Verse 4

नवनाडीनिरोधेन काष्ठावत्यां गतेन च । तोषितः पशुभर्ता वै नारदेन युधिष्ठिर

“ໂອ ຢຸທິສະຖິຣ, ດ້ວຍການຄວບຄຸມນາດີທັງເກົ້າ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາວະທີ່ເອີ້ນວ່າ ກາສຖາວະຕີ, ນາຣະດະໄດ້ເຮັດໃຫ້ ພະຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັດທັງປວງ—ຜູ້ອຸປະຖຳຊີວິດທັງຫມົດ—ພໍພຣະໄທ”

Verse 5

ईश्वर उवाच । तुष्टोऽहं तव विप्रेन्द्र योगिनाथ अयोनिज । वरं प्रार्थय मे वत्स यस्ते मनसि वर्तते

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ, ໂອ ນາຖແຫ່ງໂຍຄີ, ໂອ ອະໂຍນິຊ (ຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ) ຂ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ລູກເອີຍ ຈົ່ງຂໍພອນຈາກຂ້າ ຕາມທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.”

Verse 6

नारद उवाच । त्वत्प्रसादेन मे शम्भो योगश्चैव प्रसिध्यतु । अचला ते भवेद्भक्तिः सर्वकालं ममैव तु

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ໂອ ສັມພຸ ຂໍໃຫ້ໂຍຄະຂອງຂ້າສຳເລັດສິດທິ. ແລະຂໍໃຫ້ພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະອົງ ເປັນຂອງຂ້າຕະຫຼອດການ.”

Verse 7

स्वेच्छाचारी भवे देव वेदवेदाङ्गपारगः । त्रिकालज्ञो जगन्नाथ गीतज्ञोऽहं सदा भवे

“ໂອ ເທວະ ຂໍໃຫ້ຂ້າເຄື່ອນໄຫວໄດ້ຕາມປາຖະໜາຢ່າງເສຣີ; ຂໍໃຫ້ຂ້າຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ. ໂອ ຈະກັນນາຖ ຂໍໃຫ້ຂ້າຮູ້ການທັງສາມ ແລະ ເປັນຜູ້ຊຳນານໃນບົດຮ້ອງອັນສັກສິດເສມອ.”

Verse 8

दिने दिने यथा युद्धं देवदानवमानुषैः । पाताले मर्त्यलोके वा स्वर्गे वापि महेश्वर

“ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ສົງຄາມເກີດຂຶ້ນທຸກມື້—ລະຫວ່າງເທວະ, ດານະວະ ແລະ ມະນຸດ—ຈະໃນປາຕາລ, ໃນໂລກມະຕະຍະ, ຫຼືແມ່ນໃນສະຫວັນກໍຕາມ…”

Verse 9

पश्येयं त्वत्प्रसादेन भवन्तं पार्वतीं तथा । तीर्थं लोकेषु विख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

“ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ແລະ ພຣະນາງປາຣະວະຕີດ້ວຍ. ແລະຂໍໃຫ້ມີຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ມີຊື່ສຽງໃນທຸກໂລກ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.”

Verse 10

ईश्वर उवाच । एवं नारद सर्वं तु भविष्यति न संशयः । चिन्तितं मत्प्रसादेन सिध्यते नात्र संशयः

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ຈະເປັນດັ່ງນັ້ນແນ່, ນາຣະດະ—ທຸກສິ່ງຈະບັງເກີດຂຶ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ສິ່ງທີ່ປາດຖະນາຈະສຳເລັດດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ; ບໍ່ມີສົງໄສໃນນີ້”

Verse 11

स्वेच्छाचारो भवेर्वत्स स्वर्गे पातालगोचरे । मर्त्ये वा भ्रम वै योगिन्न केनापि निवार्यसे

“ລູກເອີຍ ເຈົ້າຈະປະພຶດຕາມໃຈປາດຖະນາ ໄປໄດ້ທັງສະຫວັນ ແລະ ແດນປາຕາລາ. ຈົ່ງທ່ອງໄປໃນໂລກມະນຸດດ້ວຍ, ໂຢຄີເອີຍ—ບໍ່ມີໃຜຂັດຂວາງເຈົ້າໄດ້”

Verse 12

सप्त स्वरास्त्रयो ग्रामा मूर्च्छनाश्चैकविंशतिः । ताना एकोनपञ्चाशत्प्रसादान्मे तव ध्रुवम्

ມີສະວະຣະ 7 ສຽງ, ມີກຣາມ 3 ປະເພດ, ແລະ ມູຣຈະນາ 21 ແບບ; ຍັງມີຕານາ 49. ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຕັ້ງມັ່ນຜ່ານເຈົ້າແນ່ນອນ

Verse 13

मम प्रियंकरं दिव्यं नृत्यगीतं भविष्यति । कलिं च पश्यसे नित्यं देवदानवकिन्नरैः

ນາດຕະຍະແລະຄີຕະອັນທິບພະ ທີ່ເປັນທີ່ຮັກ ແລະ ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງເຮົາ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນ. ແລະເຈົ້າຈະເຫັນກາລີເປັນນິດ ທ່າມກາງເທວະ ດານະວະ ແລະ ກິນນະຣະ

Verse 14

त्वत्तीर्थं भूतले पुण्यं मत्प्रसादाद्भविष्यति । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो ह्यशेषज्ञानकोविदः । एकस्त्वमसि निःसङ्गो मत्प्रसादेन नारद

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ຕີຣຖະຂອງເຈົ້າໃນໂລກຈະເປັນສະຖານທີ່ບຸນສັກສິດ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ຊ່ຽວຊານໃນຄວາມຮູ້ທັງປວງ; ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ໂອ້ນາຣະດະ ເຈົ້າດຳລົງຢູ່ຜູ້ດຽວ—ບໍ່ຍຶດຕິດ

Verse 15

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो नारदस्तत्र शूलिनम् । स्थापयामास राजेन्द्र सर्वसत्त्वोपकारकम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະນັ້ນກໍອັນຕະທານໄປ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ນາຣະດະໄດ້ສະຖາປະນາ “ຊູລິນ” (ພຣະສິວະ) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 16

पृथिव्यामुत्तमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ यो गच्छेद्विजितेन्द्रियः

ແທ້ຈິງ ນາຣະດະໄດ້ສ້າງຕີຣະຖະອັນຍອດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດໄປຫາຕີຣະຖະນັ້ນດ້ວຍການສຳຮວມອິນທຣີ—

Verse 17

मासि भाद्रपदे पार्थ कृष्णपक्षे चतुर्दशी । उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम्

ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣຶຖາ, ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ໃນກຣິສນະປັກສະວັນຈະຕຸຣະທະຊີ, ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດແລ້ວ ພຶງຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 18

छत्रं तत्र प्रदातव्यं ब्राह्मणे शुभलक्षणे । शस्त्रेण तु हता ये वै तेषां श्राद्धं प्रदापयेत् । ते यान्ति परमं लोकं पिण्डदानप्रभावतः

ທີ່ນັ້ນ ພຶງຖວາຍຮົ່ມ (ຉັດຕຣະ) ເປັນທານແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ສົມຄວນ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນ. ສ່ວນຜູ້ທີ່ຖືກອາວຸດສັງຫານ ພຶງໃຫ້ປະກອບພິທີຊຣາດທະ. ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງການຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa-dāna) ພວກເຂົາຈະເຖິງໂລກອັນສູງສຸດ.

Verse 19

कपिला तत्र दातव्या पित्ःनुद्दिश्य भारत । इत्युच्चार्य द्विजे देया यान्तु ते परमां गतिम्

ໂອ ພາຣະຕະ, ທີ່ນັ້ນພຶງຖວາຍງົວກະປິລາ (ສີນ້ຳຕານທອງ) ໂດຍອຸທິດແກ່ປິຕຣະທັງຫຼາຍ. ເມື່ອອອກສຽງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງມອບໃຫ້ພຣາຫມະນວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ.”

Verse 20

अस्य श्राद्धस्य भावेन ब्राह्मणस्य प्रसादतः । नर्मदातोयभावेन न्यायार्जितधनस्य च । तेषां चैव प्रभावेन प्रेता यान्तु परां गतिम्

ດ້ວຍເຈດຕະນາອັນບໍລິສຸດແຫ່ງພິທີສຣາດທະນີ້, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣາຫມັນ, ດ້ວຍຄວາມສັກສິດແຫ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ, ແລະດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາໂດຍທຳ—ດ້ວຍອານຸພາບທັງໝົດນີ້—ຂໍໃຫ້ວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 21

इत्युच्चार्य द्विजे देया दक्षिणा च स्वशक्तितः । हविष्यान्नं विशालाक्ष द्विजानां चैव दापयेत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຶງຖວາຍທັກສິນາແກ່ພຣາຫມັນຕາມກຳລັງ; ແລະໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ພຶງຈັດໃຫ້ດວິຊະໄດ້ຮັບຫະວິສະຍານນະ ອາຫານບູຊາອັນບໍລິສຸດດ້ວຍ.

Verse 22

दीपं भक्त्या प्रदातव्यं नृत्यं गीतं च कारयेत् । अवाप्तं तेन वै सर्वं यः करोतीश्वरालये

ພຶງຖວາຍປະທີບດ້ວຍພັກຕິ ແລະຈັດໃຫ້ມີການຂັບຮ້ອງກັບຟ້ອນລຳດ້ວຍ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດເຮັດໃນເທວາໄລຂອງພຣະເຈົ້າ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດທີ່ປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 23

स याति रुद्रसांनिध्यमिति रुद्रः स्वयं जगौ । विद्यादानेन चैकेन अक्षयां गतिमाप्नुयात्

“ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງສານນິທິຂອງຣຸທຣະ”—ຣຸທຣະເອງໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະດ້ວຍການທານຄວາມຮູ້ແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 24

धूर्वहास्तत्र दातव्या भूमिः सस्यवती नृप । चित्रभानुं शुभैर्मन्त्रैः प्रीणयेत्तत्र भक्तितः

ໂອ້ພຣະຣາຊາ ທີ່ນັ້ນພຶງໃຫ້ທານອັນຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະພຶງບໍລິຈາກດິນດີທີ່ມີພືດຜົນອຸດົມ. ທີ່ນັ້ນພຶງທຳໃຫ້ຈິດຣະພານຸພໍໃຈດ້ວຍມົນຕຣາອັນເປັນມງຄົລ ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 25

आज्येन सुप्रभूतेन होमद्रव्येण भारत । ये यजन्ति सदा भक्त्या त्रिकालं नृत्यमेव च

ໂອ ພາຣະຕະ! ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິເປັນນິດ ໃຊ້ນ້ຳມັນເນີຍໃສອຸດົມ ແລະເຄື່ອງໂຮມະອັນຖືກຕ້ອງ ປະກອບຍັດ ພ້ອມທັງບູຊາສາມເວລາ ແລະຟ້ອນລຳອັນສັກສິດດ້ວຍ

Verse 26

तीर्थे नारदनामाख्ये रेवायाश्चोत्तरे तटे । चित्रभानुमुखा देवाः सर्वदेवमय ऋषिः

ທີ່ຕີຣຖະຊື່ ‘ນາຣະດະ’ ຢູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີເທວະທັງຫຼາຍໂດຍຈິດຣະພານຸເປັນປະມຸກສະຖິດ; ແລະຣິສີທີ່ນັ້ນເປັນຜູ້ຮວບຮວມເທວະທັງປວງ

Verse 27

ऋषिणा प्रीणिताः सर्वे तस्मात्प्रीत्यो हुताशनः । पूजिते हव्यवाहे तु दारिद्र्यं नैव जायते

ຣິສີໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກພະອົງພໍໃຈ; ດັ່ງນັ້ນ ຫຸຕາຊະນະ (ໄຟ) ກໍປິຕິ. ແລະເມື່ອບູຊາ ຫັວຍະວາຫະ—ເທວະແຫ່ງໄຟ—ແລ້ວ ຄວາມທຸກຍາກບໍ່ເກີດຂຶ້ນ

Verse 28

धनेन विपुला प्रीतिर्जायते प्रतिजन्मनि । कुलीनाश्च सुवेषाश्च सर्वकालं धनेन तु

ດ້ວຍຊັບສິນ ຄວາມພໍໃຈອັນຫຼາຍຍ່ອມເກີດໃນທຸກການເກີດ. ແລະດ້ວຍຊັບສິນນີ້ແຫຼະ ຄົນຍ່ອມເປັນຜູ້ມີຕະກູນດີ ແລະປະດັບກາຍງາມຢູ່ທຸກເວລາ

Verse 29

प्लवो नदीनां पतिरङ्गनानां राजा च सद्वृत्तरतः प्रजानाम् । धनं नराणामृतवस्तरूणां गतं गतं यौवनमानयन्ति

ເຮືອເປັນດັ່ງ ‘ເຈົ້າ’ ຂອງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ; ຜົວເປັນເຈົ້າຂອງຍິງ; ແລະກະສັດຜູ້ຍຶດຖືຄວາມປະພຶດດີເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ຊັບສິນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງມະນຸດ; ແລະສຳລັບລະດູແຫ່ງຊີວິດ—ໂດຍພິເສດວັຍໜຸ່ມສາວ—ມັນປານດັ່ງນຳຄວາມໜຸ່ມກັບຄືນມາເລື້ອຍໆ

Verse 30

धनदत्वं धनेशेन तस्मिंस्तीर्थे ह्युपार्जितम् । यमेन च यमत्वं हि इन्द्रत्वं चैव वज्रिणा

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ທະເນຊະ (ກຸເບຣ) ໄດ້ບັນລຸສະຖານະ “ທະນະດັດວະ”; ຍະມະໄດ້ “ຍະມະຕະວະ” ແລະ ພຣະອິນທຣະຜູ້ຖືວັຊຣະໄດ້ “ອິນທຣະຕະວະ”។

Verse 31

अन्यैरपि महीपालैः पार्थिवत्वमुपार्जितम् । नारदेश्वरमाहात्म्याद्ध्रुवो निश्चलतां गतः

ກະສັດອື່ນໆ ກໍໄດ້ຮັບອຳນາດປົກຄອງແຜ່ນດິນ. ແລະໂດຍມະຫິມາແຫ່ງ ນາຣະເທດສະວະຣະ ທຣຸວະໄດ້ບັນລຸຄວາມອະຈະລ ມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 32

सर्वतीर्थवरं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । पृथिव्यां सागरान्तायां रेवायाश्चोत्तरे तटे । तद्वरं सर्वतीर्थानां महापातकनाशनम्

ໃນໂລກນີ້ທີ່ມີມະຫາສະໝຸດເປັນຂອບເຂດ ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ ນາຣະດະໄດ້ສ້າງຕີຣຖະອັນປະເສີດ ເປັນຍອດແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ. ຕີຣຖະອັນສູງສຸດນັ້ນ ເປັນປະທານແຫ່ງສະຖານສັກສິດທັງຫມົດ ແລະທຳລາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ ມະຫາປາຕະກະ ບາບໜັກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 78

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍະ” — ເຄື່ອງໝາຍແບ່ງບົດ/ບາບ.