Adhyaya 76

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पारेश्वरमनुत्तमम् । पराशरो महात्मा वै नर्मदायास्तटे शुभे

ສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຊນທຣະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ ພຶງໄປຍັງປາເຣສະວະຣະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ທີ່ນັ້ນ ທີ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ໍານະຣະມະດາ ຣິສີປະຣາຊະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ປະກອບກິດທຳອັນສັກສິດ”

Verse 2

तपश्चचार विपुलं पुत्रार्थं पाण्डुनन्दन । हिमवद्दुहिता तेन गौरी नारायणी नृप

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ ເພື່ອປາດຖະນາໄດ້ບຸດ ທ່ານນັ້ນໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ໂອ ພະຣາຊາ ດ້ວຍຕະປະນັ້ນ ພຣະເທວີເກົາຣີ ນາຣາຍະນີ ທິດາແຫ່ງຫິມະວັດ ຈຶ່ງພໍພຣະໄທ/ຖືກອັນເຊີນ

Verse 3

तोषिता परया भक्त्या नर्मदोत्तरके तटे । तस्य तुष्टा महादेवी शङ्करार्धाङ्गधारिणी

ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ນາງຖືກໃຈດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດຂອງເຂົາ; ແລະມະຫາເທວີ—ຜູ້ຖືກາຍຄື່ງໜຶ່ງຂອງພຣະສັງກະຣ—ກໍພໍໃຈຕໍ່ເຂົາ.

Verse 4

भोभो ऋषिवर श्रेष्ठ तुष्टाहं तव भक्तितः । वरं याचय मे विप्र पराशर महामते

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣິສີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ! ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ໂອ ປາຣາຊະຣະຜູ້ມີປັນຍາ, ຈົ່ງຂໍພອນຈາກເຮົາ.”

Verse 5

पराशर उवाच । परितुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । देहि पुत्रं भगवति सत्यशौचगुणान्वितम्

ປາຣາຊະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຖ້າພຣະນາງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້, ໂອ ພະພະຄະວະຕີ, ຂໍຈົ່ງປະທານບຸດຜູ້ມີຄຸນຄ່າແຫ່ງຄວາມສັດຈິງ ແລະຄວາມບໍລິສຸດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 6

वेदाभ्यसनशीलं हि सर्वशास्त्रविशारदम् । तीर्थे चात्र भवेद्देवि सन्निधानवरेण तु

“ແທ້ໆ (ຂໍປະທານບຸດ) ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການສຶກສາວິເທດ, ຊໍານານໃນຊາສະຕຣະທັງປວງ; ແລະ ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍພອນແຫ່ງສັນນິທານອັນສັກສິດຂອງພຣະນາງ ຂໍໃຫ້ທີ່ຕີຣະຖະນີ້ມີການປະທັບຢູ່ອັນຖາວອນຂອງພຣະນາງດ້ວຍ.”

Verse 7

लोकोपकारहेतोश्च स्थीयतां गिरिनन्दिनि । पराशराभिधानेन नर्मदादक्षिणे तटे

“ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ, ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ (ກິຣິນັນທິນີ), ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ (ທີ່ນີ້) ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ໃນນາມ ‘ປາຣາຊະຣາ’ ເພື່ອເປັນນາມສຳພັນກັບປາຣາຊະຣະ.”

Verse 8

श्रीदेव्युवाच । एवं भवतु ते विप्र तत्रैवान्तरधीयत । पराशरो महात्मा वै स्थापयामास पार्वतीम्

ພຣະເທວີຕັດວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນ; ເຮົາຈະອັນຕະທານຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.” ແລ້ວມະຫາຕະມະ ປະຣາຊະຣະ ໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະປາຣະວະຕີ ໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 9

शङ्करं स्थापयामास सुरासुरनमस्कृतम् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च देवानां तु दुरासदम्

ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະນົບນ້ອມ—ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍ, ເກີນກວ່າການຄາດຄະເນດ້ວຍເຫດຜົນ, ແລະແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ.

Verse 10

पराशरो महात्मा वै कृतार्थो ह्यभवन्नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມະຫາຕະມະ ປະຣາຊະຣະ ແທ້ຈິງໄດ້ເປັນຜູ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງ (ກຣິຕາຣຖະ) ແລ້ວ.

Verse 11

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिः प्रयतमानसः । स्त्र्यथवा पुरुषो वापि कामक्रोधविवर्जितः

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄປດ້ວຍພັກຕິ—ບໍລິສຸດ ແລະສຳຣວມໃຈ—ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍກໍຕາມ ແລະປາສຈາກກາມກັບໂກຣດ,

Verse 12

माघे चैत्रेऽथ वैशाखे श्रावणे नृपनन्दन । मासि मार्गशिरे चैव शुक्लपक्षे तु सर्वदा

ໂອ ພຣະຣາຊະບຸດ, ໃນເດືອນ ມາຄະ, ໄຈຕຣະ, ໄວສາຄະ, ແລະ ສຣາວະນະ; ພ້ອມທັງເດືອນ ມາຣກະຊີຣສະ ດ້ວຍ—ເປັນນິດ, ໂດຍສະເພາະໃນ ສຸກລະປັກສະ (ຂ້າງຂຶ້ນ),

Verse 13

तत्र गत्वा शुभे स्थाने नर्मदादक्षिणे तटे

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຍັງສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ

Verse 14

उपोष्य परया भक्त्या व्रतमेतत्समाचरेत् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपदानं स्वशक्तितः

ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ ຈົ່ງຖືອຸປະວາສ ແລະປະຕິບັດວຣະຕນີ້; ຄືນນັ້ນຈົ່ງຕື່ນເຝົ້າ ແລະຖວາຍທານປະທີບຕາມກຳລັງ

Verse 15

गीतं नृत्यं तथा वाद्यं कामक्रोधविवर्जितः । प्रभाते विमले प्राप्ते द्विजाः पूज्याः स्वशक्तितः

ປາດຈາກກາມແລະໂກຣດ ພ້ອມດ້ວຍການຮ້ອງເພງ ຟ້ອນລຳ ແລະດົນຕີ; ເມື່ອເຊົ້າອັນບໍລິສຸດມາຮອດ ຈົ່ງບູຊາທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຕາມກຳລັງ

Verse 16

सम्पूज्य ब्राह्मणान् पार्थ धनदानहिरण्यतः । वस्त्रेण छत्रदानेन शय्याताम्बूलभोजनैः

ໂອ ປາຣຖະ ເມື່ອບູຊາພຣາຫມັນໂດຍຖືກທຳນຽມແລ້ວ ຈົ່ງໃຫ້ທານເປັນຊັບສິນແລະຄຳ; ທັງຜ້າ ທານຮົ່ມ ທີ່ນອນ ໝາກພູ ແລະອາຫານ

Verse 17

प्रीणयेन्नर्मदातीरे ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । श्राद्धं कार्यं नृपश्रेष्ठ आमैः पक्वैर्जलेन च

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຖືວຣະຕອັນນ່າສັນລະເສີນພໍໃຈ; ແລະຈົ່ງປະກອບສຣາດທະ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາດິບ ແລະສຸກ ພ້ອມທັງນ້ຳ

Verse 18

स्त्रीणां चैव तु शूद्राणामामश्राद्धं प्रशस्यते । आमं चतुर्गुणं देयं ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ແລະ ຊູດຣະ ການຖວາຍສຣາດທະດ້ວຍອາຫານດິບເປັນທີ່ສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ। ແຕ່ສໍາລັບພຣາຫມະນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຄວນຖວາຍອາຫານດິບນີ້ເປັນສີ່ເທົ່າ।

Verse 19

वेदोक्तेन विधानेन द्विजाः पूज्याः प्रयत्नतः । हस्तमात्रैः कुशैश्चैव तिलैश्चैवाक्षतैर्नृप

ຕາມວິທີການທີ່ພຣະເວດສອນ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພວກດວິຊະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂອ ພຣະຣາຊາ—ແມ່ນແຕ່ມີພຽງຫຍ້າກຸສະກໍາມືໜຶ່ງ ງາ ແລະ ເຂົ້າອັກສະຕະທີ່ບໍ່ແຕກກໍຕາມ।

Verse 20

विप्रा उदङ्मुखाः कार्याः स्वयं वै दक्षिणामुखः । दर्भेषु निक्षिपेदन्नमित्युच्चार्य द्विजाग्रतः

ຄວນໃຫ້ພຣາຫມະນນັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ແລະ ຜູ້ປະກອບພິທີເອງຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້। ຕໍ່ໜ້າດວິຊະ ໃຫ້ວາງອາຫານເທິງຫຍ້າດັຣພະ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າວາງອາຫານ”

Verse 21

प्रेता यान्तु परे लोके तीर्थस्यास्य प्रभावतः । पापं मे प्रशमं यातु एतु वृद्धिं शुभं सदा

“ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະນີ້ ຂໍໃຫ້ຜູ້ລ່ວງລັບໄປສູ່ໂລກອັນສູງສົ່ງ। ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າສົງບ ແລະ ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເພີ່ມພູນຕະຫຼອດໄປ”

Verse 22

वृद्धिं यातु सदा वंशो ज्ञातिवर्गो द्विजोत्तम । एवमुच्चार्य विप्राय दानं देयं स्वशक्तितः

“ໂອ ດວິໂຈຕະມະ ຂໍໃຫ້ວົງສາວົງຕະກູນ ແລະ ໝູ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຮົາ ເຈີຣິນງອກງາມຕະຫຼອດໄປ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຄວນໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ।

Verse 23

गोभूतिसहिरण्यादि चान्नं वस्त्रं स्वशक्तितः । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ पारेश्वरवराश्रमे

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາປານດະວະ! ທີ່ອາສຣົມອັນປະເສີດຂອງປາເຣສະວະ ພຶງຖວາຍທານຕາມກຳລັງ ເຊັ່ນ ງົວ ທີ່ດິນ ຄຳ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງອາຫານແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ។

Verse 24

ये शृण्वन्ति परं भक्त्या मुच्यन्ते सर्वपातकैः

ຜູ້ໃດຟັງຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 76

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ໝາຍບົດ/ຫົວຂໍ້)