Adhyaya 65

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र आनन्देश्वरमुत्तमम् । तत्तीर्थं कथयिष्यामि सर्वपापक्षयंकरम्

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຊນທຣະ ຄວນໄປຫາ ອານັນເທສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ. ຂ້າຈະເລົ່າເຖິງຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । आनन्दश्चैव संजातो रुद्रस्य द्विजसत्तम । कथ्यतां मे च तत्सर्वं संक्षेपात्सह बान्धवैः

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຣຸທຣະເກີດຄວາມອານັນແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້ ແລະພ້ອມຄວາມກ່ຽວພັນກັບຍາດພີ່ນ້ອງດ້ວຍ.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कथयामि नृपश्रेष्ठ आनन्देश्वरमुत्तमम् । दानवानां वधं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າຈະເລົ່າເຖິງ ອານັນເທສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ. ຫຼັງຈາກປະຫານພວກດານະວະແລ້ວ, ມະເຫສະວະຣະ—ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ—(ໄດ້ປາກົດພຣະມະຫິມານີ້)។

Verse 4

पूजितो दैवतैः सर्वैः किन्नरैर्यक्षपन्नगैः । आनन्दसंयुतो देवो ननर्त वृषवाहनः

ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍກິນນະຣະ ຢັກສະ ແລະນາຄາ, ເທວະນັ້ນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍອານັນ ໄດ້ຟ້ອນລຳ—ພຣະອົງຜູ້ມີວຶສະພະເປັນພາຫະນະ.

Verse 5

भैरवं रूपमास्थाय गौर्या चार्द्धाङ्गसंस्थितः । भूतवेतालकङ्कालैर्भैरवैर्भैरवो वृतः

ພຣະໄພຣະວະຊົງຮັບຮູບໄພຣະວະ ໂດຍພຣະເກົາຣີສະຖິດເປັນຄຶ່ງໜຶ່ງແຫ່ງພຣະວະກາຍ; ພຣະໄພຣະວະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໄພຣະວະທັງຫຼາຍ ຄືຝູງພູດ ເວຕາລ ແລະວິນຍານໂຄງກະດູກ.

Verse 6

ननर्त नर्मदातीरे दक्षिणे पाण्डुनन्दन । तुष्टैर्मरुद्गणैः सर्वैः स्थापितः कमलासनः

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ, ພຣະອົງຊົງຟ້ອນລໍາຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ໍານຣະມະດາ. ແລະເມື່ອຝູງມະຣຸດທັງປວງປິຕິຍິນດີ, ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປະທັບເທິງດອກບົວກໍຖືກສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 7

तदाप्रभृति तत्तीर्थमानन्देश्वरमुच्यते । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां नराधिप

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ທີ່ທ່ານ້ໍາສັກສິດນັ້ນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ອານັນເທສະວະຣະ”. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການບູຊາເປັນພິເສດໃນວັນທີ 8, ວັນທີ 14 ແລະວັນເຕັມເດືອນ.

Verse 8

विधिवच्चार्चयेद्देवं सुगन्धेन विलेपयेत् । ब्राह्मणान्पूजयेत्तत्र यथाशक्त्या युधिष्ठिर

ໂອ ຢຸທິສະຖິຣ, ພຶງບູຊາພຣະເຈົ້າທີ່ນັ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຊະໂລມດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ. ອີກທັງພຶງນັບຖືບູຊາພຣາຫມັນທີ່ນັ້ນຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 9

गोदानं तत्र कर्तव्यं वस्त्रदानं शुभावहम् । वसन्तस्य त्रयोदश्यां श्राद्धं तत्रैव कारयेत्

ທີ່ນັ້ນພຶງເຮັດການຖວາຍງົວ (ໂຄທານ) ແລະການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເປັນມົງຄຸນ. ໃນວັນທີ 13 ແຫ່ງລະດູວະສັນ ພຶງໃຫ້ປະກອບພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 10

इङ्गुदैर्बदरैर्बिल्वैरक्षतैश्च जलेन वा । प्रेतानां कारयेच्छ्राद्धमानन्देश्वर उत्तमे

ທີ່ອານັນເທດສະວະຣະອັນປະເສີດ ພຶງຈັດພິທີສຣາດທະແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ ດ້ວຍໝາກອິງກຸດ ໝາກບະດະ(ຈູຈູບ) ໝາກບິລວະ ແລະເຂົ້າອັກຊະຕະທີ່ບໍ່ແຕກ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ຳຢ່າງດຽວກໍໄດ້

Verse 11

आनन्दिता भवेयुस्ते यावदाभूतसम्प्लवम् । सन्ततेर्वै न विच्छेदः सप्तजन्मसु जायते । आनन्दो हि भवत्तेषां प्रतिजन्मनि भारत

ເຂົາເຈົ້າຈະມີຄວາມປິຕິຍິນດີຈົນເຖິງປຣະລະຍະ (ການລະລາຍສິ້ນໄປຂອງສັດທັງປວງ) ແທ້ຈິງສາຍສະກຸນບໍ່ຂາດຕອນຕະຫຼອດເຈັດຊາດ; ແລະໂອ ພາຣະຕະ ຄວາມສຸກຈະເກີດແກ່ເຂົາໃນທຸກໆຊາດ

Verse 65

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ບົດ) ສິ້ນສຸດຢູ່ນີ້