Adhyaya 56

Verse 1

उत्तानपाद उवाच । अन्यच्च श्रोतुमिच्छामि केन गङ्गावतारिता । रुद्रशीर्षे स्थिता देवी पुण्या कथमिहागता

ອຸຕຕານະປາດະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຟັງຕໍ່—ໃຜເປັນຜູ້ນຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາລົງມາ? ແລະເທວີຜູ້ບໍລິສຸດ ‘ປຸນຍາ’ ຜູ້ສະຖິດເທິງພຣະເສຍຣຂອງພຣະຣຸທຣະ ມາຮອດທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 2

पुण्या देवाशिला नाम तस्या माहात्म्यमुत्तमम् । एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसन्नो यदि शङ्कर

ມີນາງຜູ້ເປັນມງຄົດຊື່ ປຸນຍາ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ເທວາສິລາ—ມະຫາຕະມະຂອງນາງສູງສຸດ. ໂອ້ ສັງກະຣາ ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ຂໍຈົ່ງເລົ່າທັງໝົດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणुष्वैकमना भूत्वा यथा गङ्गावतारिता । देवैः सर्वैर्महाभागा सर्वलोकहिताय वै

ອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈ້ອງ ວ່າ ພຣະຄົງຄາ ຖືກອັນເຊີນລົງມາແນວໃດ. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ນາງຜູ້ເປັນມະຫາພາກາ ຖືກເທວະທັງປວງອັນເຊີນໃຫ້ອະວະຕານລົງມາ.”

Verse 4

अस्ति विन्ध्यो नगो नाम याम्याशायां महीपते । गीर्वाणास्तु गताः सर्वे तस्य मूर्ध्नि नरेश्वर

ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ທາງທິດໃຕ້ມີພູເຂົາຊື່ ວິນທະຍະ. ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ເທວະ (ກີຣວານ) ທັງປວງໄດ້ໄປຮອດຍອດພູນັ້ນ.

Verse 5

तत्र चाह्वानिता गङ्गा ब्रह्माद्यैरखिलैः सुरैः । अभ्यर्च्येशं जगन्नाथं देवदेवं जगद्गुरुम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຄົງຄາ ຖືກອັນເຊີນໂດຍເທວະທັງປວງ ມີພຣະພຣະຫມາເປັນປະມຸກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາ ອີສະ—ຈະກັນນາຖ, ເທວະແຫ່ງເທວະ, ແລະ ຄຸຣຸແຫ່ງໂລກ.

Verse 6

जटामध्यस्थितां गङ्गां मोचयस्वेति भूतले । भास्वन्ती सा ततो मुक्ता रुद्रेण शिरसा भुवि

ພວກເຂົາອະທິຖານວ່າ: “ຂໍຈົ່ງປ່ອຍ ພຣະຄົງຄາ ຜູ້ຢູ່ກາງຊົງຜົມຊະຕາ ໃຫ້ລົງສູ່ພື້ນດິນ.” ແລ້ວເທວີຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ຖືກພຣະຣຸທຣະປ່ອຍຈາກພຣະເສຍຣ ລົງສູ່ໂລກ.

Verse 7

तत्र स्थाने महापुण्या देवैरुत्पादिता स्वयम् । ततो देवनदी जाता सा हिताय नृणां भुवि

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ສາຍນ້ຳອັນມີບຸນຍິ່ງໄດ້ປາກົດ ໂດຍເທວະທັງຫຼາຍບັນດານໃຫ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ। ຈາກນັ້ນນາງເປັນ “ເທວະນະທີ” ອຸບັດຂຶ້ນໃນໂລກເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ।

Verse 8

वसन्ति ये तटे तस्याः स्नानं कुर्वन्ति भक्तितः । पिबन्ति च जलं नित्यं न ते यान्ति यमालयम्

ຜູ້ໃດອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງຂອງນາງ ອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ ແລະດື່ມນ້ຳຂອງນາງເປັນນິດ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປສູ່ວັງຂອງຍົມາ।

Verse 9

यत्र सा पतिता कुण्डे शूलभेदे नराधिप । देवनद्याः प्रतीच्यां तु तत्र प्राची सरस्वती

ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ຊູລະເພດ ບ່ອນສະລະ(ຄຸນດ໌)ທີ່ນາງຕົກລົງນັ້ນ—ທາງຕາເວັນຕົກຂອງເທວະນະທີ ມີແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ।

Verse 10

याम्यायां शूलभेदस्य तत्र तीर्थमनुत्तमम् । तत्र देवशिला पुण्या स्वयं देवेन निर्मिता

ທາງທິດໃຕ້ຂອງຊູລະເພດ ມີຕີຣະຖະອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້। ທີ່ນັ້ນມີ “ເທວະສິລາ” ອັນສັກສິດ ເປັນສະຖານຫີນມີບຸນ ທີ່ພຣະເທວະສ້າງໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 11

तत्र स्नात्वा तु यो भक्त्या तर्पयेत्पितृदेवताः । पितरस्तस्य तृप्यन्ति यावदाभूतसम्प्लवम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແກ່ປິຕຣະ ແລະເທວະ—ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະພໍໃຈ ຈົນຮອດການລະລາຍແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 12

तत्र स्नात्वा तु यो भक्त्या ब्राह्मणान् भोजयेन्नृप । स्वल्पान्नेनापि दत्तेन तस्य चान्तो न विद्यते

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວດ້ວຍພັກຕິເລີ້ຍງພຣາຫມັນ ແມ່ນແຕ່ຖວາຍອາຫານນ້ອຍໆ ບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ມີທ້າຍສຸດ।

Verse 13

उत्तानपाद उवाच । कानि दानानि दत्तानि शस्तानि धरणीतले । यानि दत्त्वा नरो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

ອຸຕຕານະປາດະ ກ່າວວ່າ: ທານໃດແດ່ທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າດີເລີດໃນໂລກ? ຜູ້ໃດຖວາຍດ້ວຍພັກຕິ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ?

Verse 14

देवशिलाया माहात्म्यं स्नानदानादिजं फलम् । व्रतोपवासनियमैर्यत्प्राप्यं तद्वदस्व मे

ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະຍະຂອງ ເທວະສິລາ—ຜົນບຸນຈາກການອາບນ້ຳ ການໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ—ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ບັນລຸໄດ້ທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະຕະ ອຸປະວາສ ແລະນິຍະມະວິນັຍ।

Verse 15

ईश्वर उवाच । आसीत्पुरा महावीर्यश्चेदिनाथो महाबलः । वीरसेन इति ख्यातो मण्डलाधिपतिर्नृप

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ໃນກາລກ່ອນ ມີກະສັດແຫ່ງເຈດີ ຜູ້ມີວິຣິຍະແລະກຳລັງຍິ່ງ; ມີນາມວ່າ ວີຣະເສນ ເປັນຜູ້ຄອງມັນດະລະ (ແດນດິນ) ເປັນພະຣາຊາ।

Verse 16

राष्ट्रे तस्य रिपुर्नास्ति न व्याधिर्न च तस्कराः । न चाधर्मोऽभवत्तत्र धर्म एव हि सर्वदा

ໃນອານາຈັກຂອງພະອົງ ບໍ່ມີສັດຕູ ບໍ່ມີໂລກໄພ ແລະບໍ່ມີໂຈນ; ອະທັມມະບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນ—ມີແຕ່ທັມມະເທົ່ານັ້ນທີ່ດຳລົງຢູ່ເສມອ।

Verse 17

सदा मुदान्वितो राजा सभार्यो बहुपुत्रकः । एकासीद्दुहिता तस्य सुरूपा गिरिजा यथा

ພະຣາຊາຊົງມີຄວາມປິຕິຍິນດີເສມອ ພ້ອມພະມະເຫສີ ແລະພະໂອຣສຫຼາຍອົງ; ມີພະທິດາພຽງອົງດຽວ ງາມດັ່ງພຣະຄິຣິຈາ.

Verse 18

इष्टा सा पितृमातृभ्यां बन्धुवर्गजनस्य च । कृतं वैवाहिकं कर्म काले प्राप्ते यथाविधि

ນາງເປັນທີ່ຮັກຂອງພໍ່ແມ່ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫມົດ. ເມື່ອເຖິງການອັນຄວນ ພິທີແຕ່ງງານກໍຖືກປະກອບຕາມຂະບວນພິທີ.

Verse 19

अनन्तरं चेदिपतिर्द्वादशाब्दमखे स्थितः । ततस्तस्यास्तु यो भर्ता स मृत्युवशमागतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກະສັດແຫ່ງເຈດີກໍາລັງປະຕິບັດຍັດຍາພິທີຕໍ່ເນື່ອງສິບສອງປີ ສາມີຂອງນາງກໍຕົກຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 20

विधवां तां सुतां दृष्ट्वा राजा शोकसमन्वितः । उवाच वचनं तत्र स्वभार्यां दुःखपीडिताम्

ເມື່ອພະຣາຊາເຫັນພະທິດາເປັນແມ່ໝ້າຍ ກໍຖືກຄວາມໂສກຄອບງໍາ; ໃນທີ່ນັ້ນພະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ພະມະເຫສີຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ.

Verse 21

प्रिये दुःखमिदं जातं यावज्जीवं सुदुःसहम् । नैषा रक्षयितुं शक्या रूपयौवनगर्विता

“ທີ່ຮັກ, ຄວາມທຸກຂ໌ນີ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແສນຈະທົນໄດ້ຕະຫຼອດຊີວິດ. ນາງນີ້ຫຼົງໃນຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ຈຶ່ງບໍ່ງ່າຍຈະຄຸ້ມຄອງ.”

Verse 22

दूषयेत कुलं क्वापि कथं रक्ष्या हि बालिका । नोपायो विद्यते क्वापि भानुमत्याश्च रक्षणे । परस्परं विवदतोः श्रुत्वा तत्कन्यकाब्रवीत्

“ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງນາງອາດນຳຄວາມດ່າງພ້ອຍມາໃຫ້ຕະກູນ—ແລ້ວຈະປົກປ້ອງເດັກຍິງນີ້ແນວໃດ? ບໍ່ພົບອຸບາຍໃດເພື່ອຄຸ້ມຄອງພານຸມະຕີ” ເມື່ອໄດ້ຍິນທັງສອງໂຕ້ຖຽງກັນ ນາງກຸມາຣີຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ

Verse 23

भानुमत्युवाच । न लज्जामि तवाग्रेऽहं जल्पन्ती तात कर्हिचित् । सत्यं नोत्पद्यते दोषो मदर्थे ते नराधिप

ພານຸມະຕີກ່າວວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍອາຍທີ່ຈະເວົ້າຕໍ່ໜ້າທ່ານໃນເວລາໃດໆ. ໂອ ພະຣາຊາ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີໂທດໃດເກີດແກ່ທ່ານເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ”

Verse 24

अद्यप्रभृत्यहं तात धारयिष्ये न मूर्धजान् । स्थूलवस्त्रपटार्द्धं तु धारयिष्यामि ते गृहे

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ພໍ່ເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຈັດແຕ່ງຜົມ ແລະໃນເຮືອນຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຸ່ງຫົ່ມແຕ່ຜ້າຫຍາບ ເພີຍຄື່ງຜືນເທົ່ານັ້ນ”

Verse 25

करिष्यामि व्रतान्याशु पुराणविहितानि च । आत्मानं शोषयिष्यामि तोषयिष्ये जनार्दनम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮີບປະຕິບັດວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນບວດ) ທີ່ປຸຣານະໄດ້ບັນຍັດໄວ້ ແລະຈະຝຶກຝົນຕົນດ້ວຍຕະປະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຊະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ພໍພຣະໄທ”

Verse 26

ममैषा वर्तते बुद्धिर्यदि त्वं तात मन्यसे । भानुमत्या वचः श्रुत्वा राजा संहर्षितोऽभवत्

“ນີ້ແມ່ນປະຕິຍານທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ—ຖ້າພໍ່ເຫັນດີ” ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພານຸມະຕີ ກໍຊົມຊື່ນຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ

Verse 27

तीर्थयात्रां समुद्दिश्य कोशं दत्त्वा सुपुष्कलम् । विसृज्य पुरुषान्वृद्धान् कृत्वा तस्याः सुरक्षणे

ເພື່ອມຸ່ງໝາຍໄປຈາລິກທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດ ລາວໄດ້ມອບຄັງຊັບອັນອຸດົມ; ແລະແຕ່ງຕັ້ງບຸລຸດຜູ້ເຖົ້າທີ່ໄວ້ໃຈໄດ້ ເພື່ອຈັດການຄຸ້ມຄອງນາງໃຫ້ຮອບຄອບຍິ່ງ।

Verse 28

पुरुषान् सायुधांश्चापि ब्राह्मणान्सपुरोहितान् । दासीदासान्पदातींश्च चास्याः संरक्षणक्षमान्

ລາວຍັງແຕ່ງຕັ້ງບຸລຸດມີອາວຸດ ພ້ອມທັງພຣາຫມັນກັບປຸໂຣຫິດປະຈຳຕະກູນ; ດາສີ-ດາສ ແລະທະຫານຮາບ—ຜູ້ສາມາດຄຸ້ມຄອງນາງໄດ້ດີ।

Verse 29

ततः पितुर्मतेनैव गङ्गातीरं गता सती । अवगाह्य तटे द्वे तु गङ्गायाः स नराधिप

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີສິນທຳໄດ້ໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ຕາມຄຳແນະນຳຂອງບິດາແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ। ເມື່ອໄດ້ລົງອະວະກາຫະ (ອາບຊຳລະ) ໃນຄັງຄາແລ້ວ ໂອ ນະຣາທິບ ນາງພັກຢູ່ຕາມຝັ່ງທັງສອງຂອງຄັງຄາ।

Verse 30

नित्यं सम्पूज्य सद्विप्रान्गन्धमाल्यादिभूषणैः । द्वादशाब्दानि सा तीरे गङ्गायाः समवस्थिता

ນາງໄດ້ບູຊາແລະນົບນ້ອມພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເປັນນິດ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ; ແລະນາງພັກຢູ່ທີ່ຝັ່ງຄັງຄາຕະຫຼອດສິບສອງປີ।

Verse 31

त्यक्त्वा गङ्गां तदा राज्ञी गता काष्ठां तु दक्षिणाम् । प्राप्ता सा सचिवैः सार्द्धं यत्र रेवा महानदी

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສີໄດ້ລະຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ທິດໃຕ້। ພ້ອມດ້ວຍຂ້າລາຊການຕິດຕາມ ນາງໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ເຣວາ ໄຫຼຜ່ານ।

Verse 32

समाः पञ्च स्थिता तत्र ओङ्कारेऽमरकण्टके । उदग्याम्येषु तीर्थेषु तीर्थात्तीर्थं जगाम सा

ນາງພັກຢູ່ທີ່ ໂອງກາຣ (Oṅkāra) ແລະ ອະມະຣະການຕະກະ (Amarakāṇṭaka) ເປັນເວລາຫ້າປີ. ຈາກນັ້ນ ໃນບັນດາທີຣຖະທາງເໜືອ ນາງໄດ້ເດີນທາງຈາກທີຣຖະໜຶ່ງໄປອີກທີຣຖະໜຶ່ງ.

Verse 33

स्नात्वा स्नात्वा पूज्य विप्रान् भक्तिपूर्वमतन्द्रिता । वारुणीं सा दिशं गत्वा देवनद्याश्च सङ्गमे

ນາງໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະຊ້ຳໆ ແລະບູຊາພຣາຫມະນະດ້ວຍສັດທາ—ບໍ່ເຄີຍຫຍໍ້ທໍ້—ແລ້ວມຸ່ງໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ເຖິງຈຸດສັງຄົມກັບແມ່ນ້ຳເທວະ.

Verse 34

ददर्श चाश्रमं पुण्यं मुनिसङ्घैः समाकुलम् । दृष्ट्वा मुनिसमूहं सा प्रणिपत्येदमब्रवीत्

ນາງໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນບຸນສິດ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ມຸນີ. ເມື່ອເຫັນຫມູ່ຣິສີຫຼາຍນັ້ນ ນາງໄດ້ກົ້ມກາບ ແລ້ວກ່າວດັ່ງນີ້.

Verse 35

माहात्म्यमस्य तीर्थस्य नाम चैवास्य कीदृशम् । कथयन्तु महाभागाः प्रसादः क्रियतां मम

“ໂອ ຣິສີຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າມະຫິມາຂອງທີຣຖະນີ້ ແລະນາມຂອງມັນວ່າເປັນແນວໃດ. ຂໍທ່ານເມດຕາ ແລະອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 36

ऋषय ऊचुः । चक्रतीर्थं तु विख्यातं चक्रं दत्तं पुरा हरेः । महेश्वरेण तुष्टेन देवदेवेन शूलिना

ຣິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນ ຈັກຣະທີຣຖະ ອັນໂດ່ງດັງ. ໃນການກ່ອນ ມະເຫສະວະຣະ—ເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ—ເມື່ອພໍພຣະໄທ ໄດ້ປະທານຈັກຣະແກ່ຫຣິ.”

Verse 37

अत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य जायते नात्र संशयः

ໃນຕີຣຖະນີ້ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ຈະໄດ້ຄະຕິທີ່ບໍ່ຫວນກັບ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 38

द्वितीयेऽह्नि ततो गच्छेच्छूलभेदे तपस्विनि । पूर्वोक्तेन विधानेन स्नानं कुर्याद्यथाविधि

ຕໍ່ມາໃນວັນທີສອງ ໂອ ນາງຜູ້ບຳເນັດຕະປະ ພຶງໄປຍັງ ຊູລະເພດ (Śūlabheda) ແລະຕາມວິທີການທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈົ່ງອາບນ້ຳຕາມກົດລະບຽບ।

Verse 39

जन्मत्रयकृतैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । जलेन तिलमात्रेण प्रदद्यादञ्जलित्रयम्

ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາສາມຊາດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ। ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນງາ (til) ແມ່ນແຕ່ເທົ່າເມັດໜຶ່ງ ຈົ່ງຖວາຍອັນຈະລີສາມຄັ້ງເປັນນ້ຳບູຊາ।

Verse 40

तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्यसंशयम् । यः श्राद्धं कुरुते भक्त्या श्रोत्रियैर्ब्राह्मणैर्नृप

ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ śrāddha ດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍອາໄສພຣາຫມັນຜູ້ເປັນ śrotriya ຜູ້ຝຶກຝົນໃນເວທ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 41

वार्द्धुष्याद्यास्तु वर्ज्यन्ते पित्ःणां दत्तमक्षयम् । अपरेऽह्णि ततो गच्छेत्पुण्यां देवशिलां शुभाम्

ແຕ່ໂອກາດເຊັ່ນ vārddhuṣya ແລະອື່ນໆ ພຶງຫຼີກເວັ້ນ; ທານທີ່ຖວາຍແກ່ປິຕຣຶ ເປັນອັກຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ। ຈາກນັ້ນໃນວັນຕໍ່ໄປ ພຶງໄປຍັງສະຖານອັນເປັນມົງຄຸນແລະເປັນບຸນ ຊື່ວ່າ ເທວະສິລາ (Devaśilā)។

Verse 42

वीक्ष्यते जाह्नवी पुण्या देवैरुत्पादिता पुरा । स्नात्वा तत्र जलं दद्यात्तिलमिश्रं नराधिप

ທີ່ນັ້ນປາກົດແມ່ນ້ຳຈາຫນະວີອັນບໍລິສຸດ (ຄົງຄາ) ທີ່ເທວະເຄີຍບັນດານໃຫ້ເກີດໃນການກ່ອນ. ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວພຶງຖວາຍນ້ຳປົນງາ (tila).

Verse 43

सकृत्पिण्डप्रदानेन मुच्यते ब्रह्महत्यया । एकादश्यामुपोषित्वा पक्षयोरुभयोरपि

ການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍພົ້ນຈາກບາບພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ (brahmahatyā) ໄດ້. ແລະໃນວັນເອກາດະສີ (Ekādaśī) ທັງສອງປັກສ໌ ພຶງຖືອຸປະວາສ.

Verse 44

क्षपाजागरणं कुर्यात्पठेत्पौराणिकीं कथाम् । विष्णुपूजां प्रकुर्वीत पुष्पधूपनिवेदनैः

ພຶງຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ແລະອ່ານ/ສວດເລື່ອງປຸຣານະ. ພຶງບູຊາພຣະວິດສະນຸ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະໄນເວດຍະ (ເຄື່ອງຖວາຍອາຫານ).

Verse 45

प्रभाते भोजयेद्विप्रान् दानं दद्यात्सशक्तितः । चतुर्थेऽह्नि ततो गच्छेद्यत्र प्राची सरस्वती

ໃນຕອນເຊົ້າ ພຶງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ. ແລ້ວໃນວັນທີສີ່ ພຶງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ມີແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີໄຫຼໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 46

ब्रह्मदेहाद्विनिष्क्रान्ता पावनार्थं शरीरिणाम् । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या तर्पयेत्पितृदेवताः

(ສະຣັສວະຕີ) ນັ້ນໄຫຼອອກຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ ເພື່ອຊຳລະຜູ້ມີຮ່າງກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ. ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຶງເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ດ້ວຍສັດທາ ໃຫ້ປິຕຣິເທວະຕາທັງຫຼາຍອິ່ມເອີມ.

Verse 47

श्राद्धं कृत्वा यथान्यायमनिन्द्यान् भोजयेद्द्विजान् । पितरस्तस्य तृप्यन्ति द्वादशाब्दान्यसंशयम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຕາມຫຼັກວິທີແລ້ວ ພຶງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະທະວິຊະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຍ່ອມອິ່ມໃຈຢ່າງແນ່ນອນຕະຫຼອດສິບສອງປີ.

Verse 48

सर्वदेवमयं स्थानं सर्वतीर्थमयं तथा । देवकोटिसमाकीर्णं कोटिलिङ्गोत्तमोत्तमम्

ສະຖານທີ່ນີ້ເປັນອັນປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ ແລະເປັນແກ່ນສານຂອງຕີຣຖະທັງຫມົດ; ແອດແນ່ນດ້ວຍເທວະນັບໂກຕິ ໂກຕິລິງຄະເປັນຍອດຍິ່ງໃນບັນດາສະຖານສັກສິດທັງປວງ.

Verse 49

त्रिरात्रं कुरुते योऽत्र शुचिः स्नात्वा जितेन्द्रियः । पक्षं मासं च षण्मासमब्दमेकं कदाचन

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ ມີຄວາມບໍລິສຸດ ອາບນ້ຳແລ້ວຊະນະອິນທຣີ ປະຕິບັດນິຍະມະສາມຄືນ—ຫຼືຄື່ງເດືອນ ໜຶ່ງເດືອນ ຫົກເດືອນ ຫຼືແມ່ນຄົບໜຶ່ງປີ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້.

Verse 50

न तस्य सम्भवो मर्त्ये तस्य वासो भवेद्दिवि । नियमस्थो विमुच्येत त्रिजन्मजनितादघात्

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີການກັບຄືນມາເກີດໃນໂລກມະນຸດອີກ; ທີ່ຢູ່ຂອງລາວກາຍເປັນໂລກສະຫວັນ. ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນນິຍະມະອັນສັກສິດ ລາວຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຈາກສາມຊາດ.

Verse 51

विना पुंसा तु या नारी द्वादशाब्दं शुचिव्रता । तिष्ठते साक्षयं कालं रुद्रलोके महीयते

ແລະຍິງຜູ້ໃດ ບໍ່ມີສາມີ ແຕ່ຮັກສາວຣະຕະອັນບໍລິສຸດຕະຫຼອດສິບສອງປີ ນາງຍ່ອມດຳລົງຢູ່ໃນການເວລາອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງຣຸທຣະ.

Verse 52

मुनीनां वचनं श्रुत्वा मुदा परमया ययौ । ततोऽवगाह्य तत्तीर्थमहर्निशमतन्द्रिता

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງບັນດາມຸນີ ນາງກໍໄປດ້ວຍປິຕິຍິ່ງ. ຈາກນັ້ນນາງລົງອາບນ້ໍາໃນທີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ ແລະຢູ່ທັງກາງວັນກາງຄືນໂດຍບໍ່ເມື່ອຍລ້າ

Verse 53

दृष्ट्वा तीर्थप्रभावं तु पुनर्वचनमब्रवीत् । श्रूयतां वचनं मेऽद्य ब्राह्मणाः सपुरोहिताः

ແຕ່ເມື່ອເຫັນອານຸພາບຂອງທີຣຖະແລ້ວ ນາງກໍກ່າວອີກວ່າ “ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າໃນວັນນີ້ ໂອ້ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍປຸໂຣຫິດ”

Verse 54

न त्यजामीदृशं स्थानं यावज्जीवमहर्निशम् । मत्पितुश्च तथा मातुः कथयध्वमिदं वचः

“ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍັງມີຊີວິດ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ຂ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງສະຖານທີ່ເຊັ່ນນີ້. ແລະຂໍໃຫ້ນໍາຖ້ອຍຄໍານີ້ໄປບອກແກ່ພໍ່ແລະແມ່ຂອງຂ້າດ້ວຍ”

Verse 55

त्वत्कन्या शूलभेदस्था नियता व्रतचारिणी । एवमुक्त्वा स्थिता सा तु तत्र भानुमती नृपः

“ບຸດສາວຂອງທ່ານພັກຢູ່ທີ່ Śūlabheda ມີວິໄນໝັ້ນຄົງ ແລະຮັກສາວຣະຕະຢ່າງສັດຊື່” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ພານຸມະຕີກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ

Verse 56

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ໝາຍເຖິງການແບ່ງຕອນຂອງຄຳພີ; ຈົບບົດ

Verse 57

अहर्निशं दहेद्धूपं चन्दनं च सदीपकम् । पादशौचं स्वयं कृत्वा स्वयं भोजयते द्विजान् । द्वादशाब्दानि सा राज्ञी सुव्रता तत्र संस्थिता

ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ນາງເຜົາທູບ ຖວາຍຈັນທະນາ ແລະຮັກສາປະທີບໃຫ້ສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ. ນາງຊໍາລະລ້າງຕີນດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວກໍຖວາຍອາຫານແກ່ດວິຊະດ້ວຍຕົນເອງ. ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ພຣະມະເຫສີນັ້ນ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະອັນປະເສີດ ດໍາລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 58

ईश्वर उवाच । अन्यद्देवशिलायास्तु माहात्म्यं शृणु भूपते । कथयामि महाबाहो सेतिहासं पुरातनम्

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງມະຫິມາອື່ນອີກຂອງ ເທວະສິລາ. ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ, ຂ້າຈະເລົ່າອິຕິຫາສະບູຮານອັນສັກສິດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.”

Verse 59

कश्चिद्वनेचरो व्याधः शबरः सह भार्यया । दुर्भिक्षपीडितस्तत्र आमिषार्थं वनं गतः

ມີນາຍພານຜູ້ອາໄສໃນປ່າຄົນໜຶ່ງ ເປັນຊະບະຣະ ຢູ່ກັບເມຍ ແລະຖືກຄວາມອຶດຢາກບີບຄັ້ນ. ເພື່ອຫາເນື້ອເປັນອາຫານປະທັງຊີວິດ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າປ່າໄປ.

Verse 60

नापश्यत्पक्षिणस्तत्र न मृगान्न फलानि च । सरस्ततो ददर्शाथ पद्मिनीखण्डमण्डितम्

ທີ່ນັ້ນ ລາວບໍ່ເຫັນນົກ ບໍ່ເຫັນກວາງ ແລະບໍ່ເຫັນໝາກໄມ້ເລີຍ. ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນສະນ້ຳໜຶ່ງ ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວອັນງາມ.

Verse 61

दृष्ट्वा सरोवरं तत्र शबरी वाक्यमब्रवीत् । कुमुदानि गृहाण त्वं दिव्यान्याहारसिद्धये

ເມື່ອເຫັນສະນ້ຳນັ້ນ ນາງຊະບະຣີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຈົ່ງເກັບດອກກຸມຸດອັນເປັນທິບເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອໃຫ້ອາຫານຂອງເຮົາສໍາເລັດພໍພຽງ.”

Verse 62

देवस्य पूजनार्थं तु शूलभेदस्य यत्नतः । विक्रयो भविता तत्र धर्मशीलो जनो यतः

ເພື່ອບູຊາພຣະເທວະ ຜູ້ມີທຳຍ່ອມພາກພຽນມາຮອດ ຊູລະເບດ; ດັ່ງນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຂາຍໄດ້ດີແນ່ນອນ ເນື່ອງຈາກຜູ້ຖືທຳມາຊຸມນຸມກັນ।

Verse 63

भार्याया वचनं श्रुत्वा जग्राह कुमुदानि सः । उत्तीर्णस्तु तटे यावद्दृष्ट्वा श्रीवृक्षमग्रतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພັນລະຍາ ລາວກໍເກັບດອກບົວກຸມຸດາ. ແລ້ວເມື່ອຂຶ້ນສູ່ຝັ່ງ ກໍເຫັນຕໍ່ໜ້າເປັນ ສຣີ-ວຣຶກສະ ຄືຕົ້ນໄມ້ມົງຄຸນ.

Verse 64

श्रीफलानि गृहीत्वा तु सुपक्वानि विशेषतः । शूलभेदं स सम्प्राप्तो ददर्श सुबहूञ्जनान्

ລາວໄດ້ນຳເອົາ ສຣີ-ຜະລະ ໂດຍສະເພາະຜົນທີ່ສຸກງອມດີ ໄປຮອດ ຊູລະເບດ ແລະເຫັນຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 65

चैत्रमासे सिते पक्षे एकादश्यां नराधिप । तस्मिन्नहनि नाश्नीयुर्बाला वृद्धास्तथा स्त्रियः

ຂໍແດ່ພຣະຣາຊາ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ໃນປັກສະສວ່າງ ວັນເອກາດະສີ (ວັນທີ 11) ໃນວັນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍ ຄົນເຖົ້າ ແລະແມ່ຍິງກໍບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ.

Verse 66

मण्डपं ददृशे तत्र कृतं देवशिलोपरि । वस्त्रैः संवेष्टितं दिव्यं स्रङ्माल्यैरुपशोभितम्

ທີ່ນັ້ນລາວເຫັນມັນດະປະທີ່ສ້າງເທິງຫີນສັກສິດ ຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າອັນວິເສດ ແລະປະດັບງາມດ້ວຍພວງມາລາ ແລະສາຍດອກໄມ້.

Verse 67

ऋषयश्चागतास्तत्र ये चाश्रमनिवासिनः । सोपवासाः सनियमाः सर्वे साग्निपरिग्रहाः

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາຣິສີມຸນີ ແລະຜູ້ພຳນັກໃນອາສຣົມທັງຫມົດໄດ້ມາຮວມກັນ। ທຸກຄົນຖືອຸປະວາສ ແລະນິຍະມ ພ້ອມທັງຮັກສາໄຟສັກສິດ (ອັກນິ) ໄວ້។

Verse 68

देवनद्यास्तटे रम्ये मुनिसङ्घैः समाकुले । आगच्छद्भिर्नृपश्रेष्ठ मार्गस्तत्र न लभ्यते

ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳເທວະນັ້ນ ແອດແນ່ນໄປດ້ວຍຫມູ່ມຸນີຫຼາຍຄະນະ। ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ທີ່ມາຮອດແທບຈະຫາທາງຜ່ານບໍ່ໄດ້।

Verse 69

दृष्ट्वा जनपदं तत्र तां भार्यां शबरोऽब्रवीत् । गच्छ पृच्छस्व किमपि किमद्य स्नानकारणम्

ເມື່ອເຫັນຊຸມຊົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຊະບະຣະໄດ້ກ່າວກັບເມຍວ່າ: “ໄປຖາມເຂົາເຖີດ—ມື້ນີ້ແມ່ນວັນຫຍັງ ແລະເພາະເຫດໃດຜູ້ຄົນຈຶ່ງອາບນ້ຳຊຳລະ?”

Verse 70

पर्वाणि यानि श्रूयन्ते किंस्वित्सूर्येन्दुसम्प्लवः । अयनं किं भवेदद्य किं वाक्षयतृतीयका

“ນີ້ແມ່ນປະຣະວະອັນສັກສິດທີ່ເຂົາເລົ່າກັນຫຼືບໍ? ຫຼືເປັນການປະສົມປະສານຂອງຕາເວັນແລະດວງຈັນ? ມື້ນີ້ແມ່ນອະຍະນະ ຫຼືວ່າ ກະຊະຍະ-ຕຣິຕີຍາ—ຕິຖິທີ 3 ທີ່ຂາດຫາຍ?”

Verse 71

ततः स्वभर्तुर्वचनाच्छबरी प्रस्थिता तदा । पप्रच्छ नारीं दृष्ट्वाग्रे दत्त्वाग्रे कमले शुभे

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳຂອງຜົວ ຊະບະຣີໄດ້ອອກເດີນທາງ। ເມື່ອເຫັນຍິງຄົນໜຶ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າ ນາງໄດ້ຖວາຍດອກບົວອັນເປັນມົງຄຸນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມໄຖ່

Verse 72

तिथिरद्यैव का प्रोक्ता किं पर्व कथयस्व मे । किमयं स्नाति लोकोऽयं किं वा स्नानस्य कारणम्

ມື້ນີ້ໄດ້ປະກາດວ່າເປັນຕິຖິໃດ? ເປັນວັນບຸນອັນສັກສິດໃດ—ຈົ່ງບອກຂ້າ. ເຫດໃດຜູ້ຄົນຈຶ່ງອາບນ້ຳຊຳລະບາບ, ແລະເຫດປັດໃຈຂອງການອາບນ້ຳນີ້ແມ່ນຫຍັງ?

Verse 73

नार्युवाच । अद्य चैकादशी पुण्या सर्वपापक्षयंकरी । उपोषिता सकृद्येन नाकप्राप्तिं करोति सा

ນາງກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ແມ່ນເອກາດະຊີອັນບຸນສິນ ທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍນຳໄປສູ່ການໄດ້ຮັບສະຫວັນ”

Verse 74

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा शबरी शाबराय वै । कथयामास चाव्यग्रा स्त्रीवाक्यं नृपसत्तम

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາງນັ້ນ ຊະບະຣີກໍບໍ່ລັງເລ ໄດ້ເລົ່າຖ້ອຍຄຳຂອງສະຕຣີນັ້ນໃຫ້ແກ່ຊະບະຣະ—ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ

Verse 75

अद्य त्वेकादशी पुण्या बालवृद्धैरुपोषिता । मदनैकादशी नाम सर्वपापक्षयंकरी

ມື້ນີ້ແທ້ໆແມ່ນເອກາດະຊີອັນບຸນສິນ ເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ເຖົ້າລ້ວນຖືອຸປະວາສ ຊື່ວ່າ “ມະດະນະ-ເອກາດະຊີ” ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 76

नियता श्रूयते तत्र राजपुत्री सुशोभना । व्रतस्था नियताहारा नाम्ना भानुमती सती

ໄດ້ຍິນວ່າ ທີ່ນັ້ນມີພະຣາຊທິດາຜູ້ມີວິໄນ ແລະສະຫວ່າງໄສ ງາມສົມພອນ ຊື່ວ່າ “ພານຸມະຕີ” ເປັນສະຕີ—ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ສຳຮອງອາຫານ ແລະມີຄຸນທຳ

Verse 77

नैतया सदृशी काचित्त्रिषु लोकेषु विश्रुता । दृश्यते सा वरारोहा ह्यवतीर्णा महीतले

ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີນາງໃດມີຊື່ສຽງເທົ່ານາງ. ນາງຜູ້ສູງສົງນັ້ນ ປານດັ່ງອະວະຕານລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນໃຫ້ເຫັນຊັດ.

Verse 78

भार्याया वचनं श्रुत्वा शबरस्तां जगाद ह । कमलानि यथालाभं दत्त्वा भुङ्क्ष्व हि सत्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພັນລະຍາ ຊະບະຣະຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຈົ່ງນໍາດອກບົວທີ່ຫາໄດ້ຕາມກໍາລັງໄປຖວາຍ ແລ້ວຈຶ່ງກິນໃຫ້ໄວ”

Verse 79

ममैषा वर्तते बुद्धिर्न भोक्तव्यं मया ध्रुवम् । न मयोपार्जितं भद्रे पापबुद्ध्या शुभं क्वचित्

“ນີ້ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງໃນໃຈຂ້າ: ຂ້າຈະບໍ່ກິນມັນແນ່ນອນ. ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ດ້ວຍໃຈຄິດບາບ ຂ້າບໍ່ອາດໄດ້ຄວາມດີແທ້; ແລະສິ່ງນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນຜົນຈາກຄວາມເພຍພະຍາຍາມອັນຊອບທໍາຂອງຂ້າ”

Verse 80

शबर्युवाच । न पूर्वं तु मया भुक्तं कस्मिंश्चैव तु वासरे । भुक्तशेषं मया भुक्तं यावत्कालं स्मराम्यहम्

ຊະບະຣີກ່າວວ່າ “ແຕ່ກ່ອນ ໃນວັນໃດກໍຕາມ ຂ້າບໍ່ເຄີຍກິນແບບນີ້. ຕາມທີ່ຂ້າຈໍາໄດ້ ຂ້າກິນແຕ່ຂອງທີ່ເຫຼືອຈາກຜູ້ອື່ນເທົ່ານັ້ນ”

Verse 81

भार्याया निश्चयं ज्ञात्वा स्नानं कर्तुं जगाम ह । अर्धोत्तरीयवस्त्रेण स्नानं कृत्वा तु भक्तितः

ເມື່ອຮູ້ຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງຂອງພັນລະຍາ ລາວຈຶ່ງໄປເຮັດພິທີອາບນ້ໍາ. ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຄຸມທ່ອນເທິງພຽງຄື່ງ ແລ້ວອາບນ້ໍາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 82

सर्वान् देवान्नमस्कृत्य गतो देवशिलां प्रति । तस्थौ स शङ्कमानोऽपि नमस्कृत्य जनार्दनम्

ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາເທວະທັງປວງ ແລ້ວໄປຫາ ເທວະສິລາ ອັນເປັນຫີນສັກສິດ. ແມ່ນວ່າຍັງຫວັ່ນໄຫວ ກໍນົບນ້ອມພຣະຈະນາຣະດະນ (ວິສນຸ) ແລ້ວຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 83

यस्यास्तु कुमुदे दत्ते तया राज्ञ्यै निवेदितम् । तद्दृष्ट्वा पद्मयुगलं तां दासीं साब्रवीत्तदा

ເມື່ອນາງໄດ້ຖວາຍດອກບົວຄຸມຸດາເປັນຄູ່ ກໍຖືກນຳໄປນະເວດແດ່ພຣະຣາຊິນີ. ເມື່ອພຣະນາງເຫັນດອກບົວສອງດອກນັ້ນ ຈຶ່ງຕັດກັບນາງຂ້າຮັບໃຊ້ໃນທັນທີ.

Verse 84

कुत्र पद्मद्वयं लब्धं कथ्यतामग्रतो मम । शीघ्रं तत्रैव गत्वा च पद्मानानय चापरान्

“ດອກບົວສອງດອກນີ້ໄດ້ມາຈາກໃສ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃນທັນທີ. ໄປໃຫ້ໄວທີ່ນັ້ນເລີຍ ແລ້ວນຳດອກບົວອື່ນໆມາອີກ.”

Verse 85

धान्येन वसुना वापि कमलानि समानय । भानुमत्या वचः श्रुत्वा गता सा शबरं प्रति

“ຈົ່ງນຳດອກບົວມາ ແມ່ນຈະຕ້ອງແລກດ້ວຍເຂົ້າເປືອກ ຫຼືຊັບສິນກໍຕາມ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພຣະນາງພານຸມະຕີ ນາງຂ້າຮັບໃຊ້ກໍໄປຫາຊະບະຣະ.

Verse 86

श्रीफलानि च पुष्पाणि बहून्यन्यानि देहि मे

“ຈົ່ງໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ ສຣີຜະລະ (ໝາກພ້າວ) ແລະດອກໄມ້ອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງດ້ວຍ.”

Verse 87

शबर्युवाच । श्रीफलानि सपुष्पाणि दास्यामि च विशेषतः । न लोभो न स्पृहा मेऽस्ति गत्वा राज्ञीं निवेदय

ຊະບະຣີກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະຖວາຍສຣີຜົນ (ໝາກພ້າວ) ພ້ອມດອກໄມ້ ໂດຍພິເສດແລະຫຼາຍ. ຂ້າບໍ່ມີຄວາມໂລບ ຫຼືຄວາມຢາກ; ໄປແຈ້ງພຣະຣາຊິນີເຖີດ”

Verse 88

तया च सत्वरं गत्वा यथावृत्तं निवेदितम् । शबर्युक्तं पुरस्तस्याः सविस्तरपरं वचः

ນາງໄດ້ໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະລາຍງານທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ. ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາຊິນີ ນາງໄດ້ເລົ່າຄໍາຂອງຊະບະຣີຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ

Verse 89

तस्यास्तु वचनं श्रुत्वा राज्ञी तत्र स्वयं गता । उवाच शबरीं प्रीत्या देहि पद्मानि मूल्यतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣະຣາຊິນີໄດ້ໄປເອງ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະນາງກ່າວກັບຊະບະຣີວ່າ “ຂໍດອກບົວ; ຈົ່ງຮັບຄ່າຕາມສົມຄວນ”

Verse 90

शबर्युवाच । न मूल्यं कामये देवि फलपुष्पसमुद्भवम् । श्रीफलानि च पुष्पाणि यथेष्टं मम गृह्यताम्

ຊະບະຣີກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຂ້າບໍ່ປາຖະໜາຄ່າຕອບແທນສໍາລັບສິ່ງທີ່ເກີດເປັນໝາກແລະດອກ. ຈົ່ງຮັບສຣີຜົນ (ໝາກພ້າວ) ແລະດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ຈາກຂ້າຕາມພຣະປະສົງ”

Verse 91

अर्चां कुरु यथान्यायं वासुदेवे जगत्पतौ

ຈົ່ງປະກອບອັຣຈະນາ (ການບູຊາ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກທີ່ຄວນ ແດ່ພຣະວາສຸເທວ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ

Verse 92

राज्ञ्युवाच । विना मूल्यं न गृह्णामि कमलानि तवाधुना । धान्यस्य खारिकामेकां ददामि प्रतिगृह्यताम्

ນາງພຣະຣາຊິນີກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບດອກບົວຂອງເຈົ້າໂດຍບໍ່ຈ່າຍຄ່າ. ຂ້າພະເຈົ້າມອບເຂົ້າໜຶ່ງມາດ ‘ຄາຣິກາ’—ຂໍໃຫ້ຮັບໄວ້”

Verse 93

दश विंशत्यथ त्रिंशच्चत्वारिंशदथापि वा । गृहाण वा खारिशतं दुर्भिक्षां बोधिमुत्तर

“ເອົາສິບ ຫຼືຊາວ ຫຼືສາມສິບ ຫຼືສີ່ສິບກໍໄດ້; ຫຼືຈະເອົາເຖິງຮ້ອຍຄາຣີ. ຈົ່ງຊະນະຄວາມລຳບາກແຫ່ງຄວາມອຶດຢາກ ແລະລຸກຂຶ້ນເກີນມັນ”

Verse 94

वसु रत्नं सुवर्णं च अन्यत्ते यदभीप्सितम् । तत्सर्वं सम्प्रदास्यामि कमलार्थे न संशयः

“ຊັບສິນ ແກ້ວມະນີ ຄຳ ແລະສິ່ງອື່ນໃດທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ; ເພື່ອດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ທັງໝົດແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 95

शबर्युवाच । नाहारं चिन्तयाम्यद्य मुक्त्वा देवं वरानने । देवकार्यं विना भद्रे नान्या बुद्धिः प्रवर्तते

ສະບະຣີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄິດເຖິງອາຫານຂອງຕົນ; ນອກຈາກພຣະເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງທຸກຢ່າງ. ໂອ ທ່ານຜູ້ດີ, ປັນຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄື່ອນໄປຫາສິ່ງອື່ນ ນອກຈາກການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ”

Verse 96

राज्ञ्युवाच । न त्वयान्नं परित्याज्यं सर्वमन्ने प्रतिष्ठितम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ममान्नं प्रतिगृह्यताम्

ນາງພຣະຣາຊິນີກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າບໍ່ຄວນລະທິ້ງອາຫານ; ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ເນື່ອງດ້ວຍອາຫານ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຮັບອາຫານຈາກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພາກເພຍທັງປວງ”

Verse 97

तपस्विनो महाभागा ये चारण्यनिवासिनः । गृहस्थद्वारि ते सर्वे याचन्तेऽन्नमतन्द्रिताः

ບັນດານັກຕະປະຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ ຜູ້ພຳນັກໃນປ່າ ທຸກຄົນບໍ່ປະມາດ ໄປຂໍອາຫານທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງຄະຫັດຖະທັງຫຼາຍ

Verse 98

शबर्युवाच । निषेधश्च कृतः पूर्वं सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् । सत्येन तपते सूर्यः सत्येन ज्वलतेऽनलः

ສະບະຣີກ່າວວ່າ: “ແຕ່ກ່ອນໄດ້ຫ້າມໄວ້ແລ້ວ; ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ. ໂດຍສັດຈະ ດວງອາທິດຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ; ໂດຍສັດຈະ ໄຟຈຶ່ງລຸກໂຊດ”

Verse 99

सत्येन तिष्ठत्युदधिर्वायुः सत्येन वाति हि । सत्येन पच्यते सस्यं गावः क्षीरं स्रवन्ति च

ໂດຍສັດຈະ ມະຫາສະໝຸດຈຶ່ງຢູ່ຄົງທີ່ຂອງຕົນ; ໂດຍສັດຈະ ລົມຈຶ່ງພັດແທ້. ໂດຍສັດຈະ ພືດຜົນຈຶ່ງສຸກງອມ ແລະ ໂຄທັງຫຼາຍຈຶ່ງໃຫ້ນ້ຳນົມໄຫຼ

Verse 100

सत्याधारमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सत्यं सत्येन पालयेत्

ໂລກທັງໝົດນີ້—ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ອາໄສສັດຈະເປັນຖານ. ດັ່ງນັ້ນພຶງພາກພຽນທຸກປະການ ປົກປ້ອງສັດຈະດ້ວຍສັດຈະເອງ

Verse 101

देवकार्यं तु मे मुक्त्वा नान्या बुद्धिः प्रवर्तते । गृहाण राज्ञि पुष्पाणि कुरु पूजां गदाभृतः

ນອກຈາກການຮັບໃຊ້ພຣະເທວະແລ້ວ ຈິດໃຈຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຄື່ອນໄປຫາຄວາມຄິດອື່ນ. ໂອ ພຣະຣາຊິນີ ຂໍຈົ່ງຮັບດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຈົ່ງປະກອບພິທີບູຊາພຣະຫຣິຜູ້ຖືຄະທາ

Verse 102

श्रूयते द्विजवाक्यैस्तु न दोषो विद्यते क्वचित् । कुशाः शाकं पयो मत्स्या गन्धाः पुष्पाक्षता दधि । मांसं शय्यासनं धानाः प्रत्याख्येया न वारि च

ໄດ້ຍິນຈາກຖ້ອຍຄໍາຂອງທະວິຊະວ່າ ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີໂທດໃດໆ. ຫຍ້າກຸຊະ, ຜັກ, ນົມ, ປາ, ນ້ໍາຫອມ, ດອກໄມ້, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ, ດາຫິ—ທັງເນື້ອ, ທີ່ນອນແລະທີ່ນັ່ງ, ທັນຍາຫານ—ບໍ່ພຶງປະຕິເສດ; ແມ່ນແຕ່ນ້ໍາກໍບໍ່ຄວນປະຕິເສດ.

Verse 103

राज्ञ्युवाच । आरामोपहृतं पुष्पमारण्यं पुष्पमेव च । क्रीतं प्रतिग्रहे लब्धं पुष्पमेवं चतुर्विधम्

ພຣະມະເຫສີກ່າວວ່າ: “ດອກໄມ້ມີ 4 ປະເພດ—ທີ່ນໍາມາຈາກສວນ, ດອກໄມ້ປ່າ, ທີ່ຊື້ມາ, ແລະທີ່ໄດ້ມາຈາກການຮັບຂອງຖວາຍ/ຂອງຂວັນ.”

Verse 104

उत्तमं पुष्पमारण्यं गृहीतं स्वयमेव च । मध्यमं फलमारामे त्वधमं क्रीतमेव च । प्रतिग्रहेण यल्लब्धं निष्फलं तद्विदुर्बुधाः

ດອກໄມ້ປ່າທີ່ເກັບດ້ວຍມືຕົນເອງ ເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ດອກທີ່ໄດ້ຈາກສວນເປັນປານກາງ, ດອກທີ່ຊື້ມາເປັນຕໍ່າ. ດອກທີ່ໄດ້ມາຈາກການຮັບຂອງຂວັນ ບັນດິດກ່າວວ່າ ໄຮ້ຜົນສໍາລັບການບູຊາ.

Verse 105

पुरोहित उवाच । गृहाण राज्ञि पुष्पाणि कुरु पूजां गदाभृतः । उपकारः प्रकर्तव्यो व्यपदेशेन कर्हिचित्

ປຸໂຣຫິດກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະມະເຫສີ ຈົ່ງຮັບດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ ແລະບູຊາພຣະຜູ້ຖືຄະທາ. ບາງຄັ້ງ ການເຮັດຄຸນຄວນກະທໍາໂດຍອາໄສເຫດຜົນອັນເໝາະສົມ ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດ.”

Verse 106

ईश्वर उवाच । श्रीफलानि सपद्मानि दत्तानि शबरेण तु । गृहीत्वा तानि राज्ञी सा पूजां चक्रे सुशोभनाम्

ພຣະເຈົ້າຕຣັດວ່າ: “ຊະບະຣະໄດ້ຖວາຍໝາກພ້າວ ແລະດອກບົວ. ພຣະມະເຫສີຮັບໄວ້ແລ້ວ ກໍໄດ້ປະກອບການບູຊາອັນງາມສະຫງ່າ.”

Verse 107

क्षपाजागरणं चक्रे श्रुत्वा पौराणिकीं कथाम् । शबरस्तु ततो भार्यामिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງນິທານປຸຣານະແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ຖືຈາກຣະນະ ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ. ແລ້ວຊະບະຣະໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ແກ່ພັນລະຍາຂອງຕົນ.

Verse 108

दीपार्थं गृह्यतां स्नेहो यथालाभेन सुन्दरि । कृत्वा दीपं ततस्तौ तु कृत्वा पूजां हरेः शुभाम्

“ເພື່ອປະທີບ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ຈົ່ງນໍານ້ໍາມັນ ຫຼື ເນີຍໃສ (ghee) ຕາມທີ່ຫາໄດ້.” ແລ້ວເມື່ອຈັດທໍາປະທີບແລ້ວ ທັງສອງກໍໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະຫຣິຢ່າງເປັນມົງຄຸນ

Verse 109

चक्रतुर्जागरं रात्रौ ध्यायन्तो धरणीधरम् । ततः प्रभातसमये दृष्ट्वा स्नानोत्सुकं जनम्

ພວກເຂົາໄດ້ຖືຈາກຣະນະຕະຫຼອດຄືນ ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະຜູ້ທົງຄໍ້າຈຸນແຜ່ນດິນ. ເມື່ອຮຸ່ງອອກ ກໍເຫັນຜູ້ຄົນກະຕືລືລົ້ນຈະລົງອາບນ້ໍາສັກສິດ

Verse 110

स्नाति वै शूलभेदे तु देवनद्यां तथापरे । सरस्वत्यां नराः केचिन्मार्कण्डस्य ह्रदेऽपरे

ບາງຄົນອາບນ້ໍາທີ່ Śūlabheda ແລະບາງຄົນທີ່ Deva-nadī. ບາງຄົນອາບໃນແມ່ນ້ໍາ Sarasvatī ແລະອື່ນໆອາບໃນສະໜອງຂອງ Mārkaṇḍa

Verse 111

चक्रतीर्थं गताश्चक्रुः स्नानं केचिद्विधानतः । शुचयस्ते जनाः सर्वे स्नात्वा देवाशिलोपरि

ບາງຄົນໄປຮອດ Cakratīrtha ແລ້ວອາບນ້ໍາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍບໍລິສຸດ; ຫຼັງອາບແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ຊຸມນຸມຢູ່ເທິງສິລາອັນເທວະ

Verse 112

श्राद्धं चक्रुः प्रयत्नेन श्रद्धया पूतचेतसा । तान्दृष्ट्वा शबरो बिल्वैः पिण्डांश्चक्रे प्रयत्नतः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ປະກອບພິທີ śrāddha ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ດ້ວຍສັດທາ ແລະຈິດໃຈອັນບໍລິສຸດ। ເມື່ອຊະບະຣະ (ຜູ້ຢູ່ປ່າ) ເຫັນເຂົາເຈົ້າ ກໍໄດ້ຈັດທຳ piṇḍa ບູຊາດ້ວຍຜົນ bilva ຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ້ນເພີຍ।

Verse 113

भानुमत्या तथा भर्तुः पिण्डनिर्वपणं कृतम् । अनिन्द्या भोजिता विप्रा दम्भवार्द्धुष्यवर्जिताः

ພານຸມະຕີກໍໄດ້ເຮັດພິທີວາງ piṇḍa ເພື່ອສາມີຂອງນາງເຊັ່ນກັນ। ພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ຄວນຕິຕຽນຖືກເຊີນຮັບປະທານ—ປາສະຈາກການອວດອ້າງ ແລະຄວາມຈອງຫອງ।

Verse 114

हविष्यान्नैस्तथा दध्ना शर्करामधुसर्पिषा । पायसेन तु गव्येन कृतान्नेन विशेषतः

ດ້ວຍອາຫານ haviṣya ແລະນົມສົ້ມ, ນ້ຳຕານ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ແລະ ghee; ໂດຍສະເພາະດ້ວຍ pāyasa ຈາກນົມງົວ ແລະອາຫານທີ່ປຸງຢ່າງປະນີດ (ຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍແລະເລີ້ຍງຮັບຮອງ).

Verse 115

भोजयित्वा तथा राज्ञी ददौ दानं यथाविधि । पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां गोवृषमेव च

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແລ້ວ ພຣະມະເຫສີກໍໄດ້ໃຫ້ທານຕາມພິທີ: ເກີບແຕະແລະເກີບ, ຮົ່ມ, ຕຽງນອນ, ແລະທັງງົວກັບງົວຜູ້ (ວົວຜູ້) ດ້ວຍ।

Verse 116

विविधानि च दानानि हेमरत्नधनानि च । चक्रतीर्थे महाराज कपिलां यः प्रयच्छति । पृथ्वी तेन भवेद्दत्ता सशैलवनकानना

ທີ່ນັ້ນມີທານຫຼາກຫຼາຍ—ຄຳ, ແກ້ວມະນີ, ແລະຊັບສິນດ້ວຍ. ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ, ຜູ້ໃດຖວາຍງົວ kapilā (ສີນ້ຳຕານອ່ອນ) ທີ່ Cakratīrtha ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງພົງພະນາ।

Verse 117

उत्तानपाद उवाच । यानि यानि च दत्तानि शस्तानि जगतीपतेः । तानि सर्वाणि देवेश कथयस्व प्रसादतः

ອຸຕຕານະປາດ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ດ້ວຍພຣະເມດຕາ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖິງທານທັງປວງ—ທີລະຢ່າງ—ທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າດີເລີດສໍາລັບກະສັດ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ”

Verse 118

ईश्वर उवाच । तिलप्रदः प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् । भूमिदः स्वर्गमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः

ອີສະວະຣະ ຕັດວ່າ: “ຜູ້ໃຫ້ທານເມັດງາ ຍ່ອມໄດ້ລູກຫຼານອັນເປັນທີ່ຮັກ; ຜູ້ໃຫ້ທານປະທີບ ຍ່ອມໄດ້ສາຍຕາອັນປະເສີດ. ຜູ້ໃຫ້ທານທີ່ດິນ ຍ່ອມເຖິງສະຫວັນ; ຜູ້ໃຫ້ທານຄໍາ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ”

Verse 119

गृहदो रोगरहितो रूप्यदो रूपवान् भवेत् । वासोदश्चन्द्रसालोक्यमर्कसायुज्यमश्वदः

ຜູ້ໃຫ້ທານເຮືອນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກໄພ; ຜູ້ໃຫ້ທານເງິນ ຍ່ອມມີຄວາມງາມ. ຜູ້ໃຫ້ທານເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຍ່ອມເຖິງໂລກພຣະຈັນ, ແລະຜູ້ໃຫ້ທານມ້າ ຍ່ອມໄດ້ສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະອາທິດ

Verse 120

वृषदस्तु श्रियं पुष्टां गोदाता च त्रिविष्टपम् । यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः

ຜູ້ໃຫ້ທານງົວຜູ້ ຍ່ອມໄດ້ສິຣິສົມບັດອັນອຸດົມ; ຜູ້ໃຫ້ທານງົວ ຍ່ອມເຖິງຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ). ຜູ້ໃຫ້ທານພາຫະນະແລະທີ່ນອນ ຍ່ອມໄດ້ຄູ່ຄອງອັນຄວນຄ່າ; ຜູ້ປະທານອະພະຍະ (ຄວາມປອດໄພ) ຍ່ອມໄດ້ອໍານາດແລະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ

Verse 121

धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्म शाश्वतम् । वार्यन्नपृथिवीवासस्तिलकाञ्चनसर्पिषाम्

ຜູ້ໃຫ້ທານທັນຍາຫານ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກອັນຖາວອນ; ຜູ້ໃຫ້ທານພຣະພຣະມະວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ) ຍ່ອມເຖິງພຣະພຣະມັນອັນນິລັນດອນ. ທານນ້ໍາ ອາຫານ ທີ່ດິນ ທີ່ຢູ່ອາໄສ ເມັດງາ ຄໍາ ແລະນ້ໍາມັນເນີຍໃສ (ghee) ກໍມີບຸນຍິ່ງເຊັ່ນກັນ

Verse 122

सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते । येन येन हि भावेन यद्यद्दानं प्रयच्छति

ໃນບັນດາທານທັງປວງ ພຣະພົມທານ ຄືທານແຫ່ງປັນຍາອັນສັກສິດ ເປັນທານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ບຸກຄົນຖວາຍທານສິ່ງໃດ ແລະດ້ວຍເຈດຕະນາກັບຄວາມເລື່ອມໃສແນວໃດ—

Verse 123

तेन तेन स भावेन प्राप्नोति प्रतिपूजितम् । दृष्ट्वा दानानि सर्वाणि राज्ञी दत्तानि यानि च

ດ້ວຍເຈດຕະນານັ້ນເອງ ລາວຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ສົມຄວນ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາ. ເມື່ອເຫັນທານທັງປວງທີ່ພຣະມະເຫສີໄດ້ຖວາຍໄວ້—

Verse 124

उवाच शबरो भार्यां यत्तच्छृणु नरेश्वर । पुराणं पठितं भद्रे ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

ຊະບະຣະໄດ້ກ່າວກັບພັນລະຍາວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ. ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດາໄດ້ສະທາຍປຸຣານະໜຶ່ງ”

Verse 125

श्रुतं च तन्मया सर्वं दानधर्मफलं शुभम् । पूर्वजन्मार्जितं पापं स्नानदानव्रतादिभिः

“ຂ້າໄດ້ຟັງທັງໝົດນັ້ນແລ້ວ—ຜົນອັນເປັນມງຄົນແຫ່ງທານະທັມ. ບາບທີ່ສະສົມມາຈາກຊາດກ່ອນ ຖືກທໍາລາຍໂດຍການອາບນ້ໍາໃນທີຣຖະອັນສັກສິດ, ໂດຍທານ, ໂດຍວຣະຕະ, ແລະໂດຍວິນັຍອື່ນໆ”

Verse 126

शरीरं दुस्त्यजं मुक्त्वा लभते गतिमुत्तमाम् । संसारसागराद्भीतः सत्यं भद्रे वदामि ते

“ເມື່ອລະທິ້ງກາຍນີ້ອັນລະທິ້ງໄດ້ຍາກ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ. ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົວທະເລແຫ່ງສັງສາຣ, ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຂ້າຂໍກ່າວຄວາມຈິງແກ່ເຈົ້າ”

Verse 127

अनेकानि च पापानि कृतानि बहुशो मया । घातिता जन्तवो भद्रे निर्दग्धाः पर्वताः सदा

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍ່ບາບຫຼາຍຢ່າງຊ້ຳໆ. ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂ້າສັດທັງຫຼາຍ ແລະເຜົາພູເຂົາຊ້ຳໆເສມອ.

Verse 128

तेन पापेन दग्धोऽहं दारिद्र्यं न निवर्तते । तीर्थावगाहनं पूर्वं पापेन न कृतं मया

ເນື່ອງຈາກບາບນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະຄວາມທຸກຍາກບໍ່ຫາຍໄປ. ໃນກ່ອນນີ້ ເພາະຄວາມບາບ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລົງອາບນ້ຳຈົມຕົວໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 129

तेनाहं दुःखितो भद्रे दारिद्र्यमनिवर्तिकम् । मातुर्गृहं प्रयाहि त्वं त्यज स्नेहं ममोपरि । नगशृङ्गं समारुह्य मोक्तुमिच्छाम्यहं तनुम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເສົ້າໂສກ; ຄວາມທຸກຍາກອັນບໍ່ຢອມຖອຍນີ້ບໍ່ຫມົດໄປ. ເຈົ້າຈົ່ງໄປບ້ານແມ່ຂອງເຈົ້າ ແລະລະຄວາມຜູກພັນກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂຶ້ນສູ່ຍອດພູ ເພາະປາດຖະນາຈະປ່ອຍວາງກາຍນີ້.

Verse 130

शबर्युवाच । मात्रा पित्रा न मे कार्यं नापि स्वजनबान्धवैः । या गतिस्तव जीवेश सा ममापि भविष्यति

ນາງຊະບະຣີກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີທຸລະກັບແມ່ຫຼືພໍ່ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າ, ຊະຕາກຳໃດຂອງທ່ານ ຊະຕາກຳນັ້ນຈະເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ.”

Verse 131

न स्त्रीणामीदृशो धर्मो विना भर्त्रा स्वजीवितम् । श्रूयन्ते बहवो दोषा धर्मशास्त्रेष्वनेकधा

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ການດໍາລົງຊີວິດແຍກຈາກສາມີ ຫຼືຢູ່ໂດຍບໍ່ມີສາມີ ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າເປັນທຳມະ. ໃນຄຳພີທຳມະສາດມີການກ່າວເຖິງໂທດຫຼາຍປະການໃນຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 132

पारणं कुरु भोजेन्द्र व्रतं येन न नश्यति । यत्तेऽभिवाञ्छितं किंचिद्विष्णवे कर्तुमर्हसि

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນໃຫຍ່! ຈົ່ງເຮັດພິທີປາຣະນະ (ອາຫານປິດວັດ) ເພື່ອໃຫ້ວັດຂອງທ່ານບໍ່ເສຍໄປ ແລະເຄື່ອງບູຊາໃດທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ ຈົ່ງຖວາຍແດ່ພຣະວິສນຸຕາມພິທີ

Verse 133

भार्याया वचनं श्रुत्वा मुमुदे शबरस्ततः । गृहीत्वा श्रीफलं शीघ्रं होमं कृत्वा यथाविधि

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພັນລະຍາ ຊະບະຣະກໍຍິນດີຫຼາຍ. ຈຶ່ງຫຍິບສຣີຜົນ (ໝາກພ້າວ) ທັນທີ ແລະເຮັດພິທີໂຫມະຕາມຂະບວນການ

Verse 134

सर्वदेवान्नमस्कृत्य भुक्तोऽपि च तया सह । चैत्र्यां तु विषुवं ज्ञात्वा तस्थौ तत्र दिनत्रयम्

ລາວໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະທັງປວງ ແລະກິນອາຫານຮ່ວມກັບນາງດ້ວຍ. ເມື່ອຮູ້ວ່າໃນເດືອນໄຈຕຣະມີວັນວິສຸວະ ລາວຈຶ່ງພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມວັນ