Adhyaya 53

Verse 1

उत्तानपाद उवाच । आश्रमे वसतस्तस्य स दीर्घतपसो मुनेः । कनीयांस्तनयो देव कथं मृत्युमुपागतः

ອຸຕຕານະປາດ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ພັກຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງມຸນີ ທີຣຄະຕະປັສ, ບຸດນ້ອຍສຸດຂອງທ່ານນັ້ນໄດ້ພົບຄວາມຕາຍແນວໃດ?

Verse 2

ईश्वर उवाच । शृणुष्वैकमना भूत्वा कथां दिव्यां महीपते । श्रवणादेव यस्यास्तु मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ເປັນໜຶ່ງ ນິທານອັນທິບນີ້; ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 3

काशीराजो महावीर्यो महाबलपराक्रमः । चित्रसेन इति ख्यातां धरण्यां स नराधिप

ມີພຣະຣາຊາແຫ່ງກາສີ ຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ມີກຳລັງແລະອຳນາດການຮົບຫຼາຍ; ໃນໂລກນີ້ທ່ານໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ຈິດຣະເສນ” ເປັນນາຍເຫນືອມະນຸດ.

Verse 4

तस्य राज्ये सदा धर्मो नाधर्मो विद्यते क्वचित् । वेदधर्मरतो नित्यं प्रजा धर्मेण पालयन्

ໃນອານາຈັກຂອງທ່ານ ທຳມະຍ່ອມຮຸ່ງເຮືອງເສມອ ບໍ່ມີອະທຳມະໃນທີ່ໃດ. ທ່ານຍຶດຫມັ້ນໃນທຳມະແຫ່ງເວທະ ແລະປົກຄອງປະຊາຊົນດ້ວຍທຳມະ.

Verse 5

स्वधर्मनिरतश्चैव युद्धातिथ्यप्रियः सदा । क्षत्रधर्मं समाश्रित्य भोगान्भुङ्क्ते स कामतः

ທ່ານໝັ້ນຄົງໃນສະວະທຳມະຂອງຕົນ ແລະຮັກທັງການຮົບພະຍຸດທະ ແລະການຕ້ອນຮັບແຂກເສມອ. ອາໄສທຳມະແຫ່ງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ທ່ານຈຶ່ງເສວຍສຸກອັນຊອບທຳຕາມປາຖະໜາ.

Verse 6

कोशस्यान्तो न विद्येत हस्त्यश्वरथपत्तिमान् । इतिहासपुराणज्ञैः पण्डितैः सह संकथाम्

ຄັງສົມບັດຂອງພະອົງບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະມີຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະທະຫານຍ່າງທັງຫມົດ។ ພະອົງສົນທະນາທາງທຳກັບບັນດິດຜູ້ຮູ້ອິຕິຫາສະແລະປຸຣານະ।

Verse 7

कथयन्राजते राजा कैलास इव शङ्करः । एवं स पालयन्राज्यं राजा मन्त्रिणमब्रवीत्

ເມື່ອພະອົງສົນທະນາ ພະຣາຊາກໍສ່ອງສະຫວ່າງດຸດພຣະສັງກະຣະເທິງໄກລາສ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ປົກຄອງອານາຈັກ ພະຣາຊາໄດ້ກ່າວກັບມະນຕຣີຂອງພະອົງ।

Verse 8

मृगयायां गमिष्यामि तिष्ठध्वं राज्यपालने । गम्यतां सचिवैः प्रोक्ते गतोऽसौ वसुधाधिपः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ “ເຮົາຈະໄປລ່າສັດ; ພວກເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ປົກປ້ອງອານາຈັກ.” ເມື່ອບັນດາມະນຕຣີຕອບວ່າ “ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ; ເຊີນໄປ” ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີກໍອອກເດີນທາງ।

Verse 9

अश्वारूढाश्च धावन्तो राजानो मण्डलाधिपाः । छत्रैश्छत्राणि घृष्यन्तोऽनुजग्मुः काननं प्रति

ບັນດາພະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມົນດົນ ຂີ່ມ້າແລ່ນພຸ່ງໄປຢ່າງໄວ ຕາມພະອົງໄປສູ່ປ່າ; ສະຫຼຸມພຣະຣາຊະຈັດຂອງເຂົາເຈົ້າກໍຖູກສີກັນໄປມາ।

Verse 10

रजस्तत्रोत्थितं भौमं गजवाजिपदाहतम् । तेनैतच्छादितं सर्वं सदिङ्मार्तण्डमंलम्

ທີ່ນັ້ນ ຝຸ່ນດິນຈາກພື້ນດິນຟຸ້ງຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກຖືກຕີດ້ວຍຕີນຊ້າງແລະມ້າ. ດ້ວຍຝຸ່ນນັ້ນ ທຸກສິ່ງຖືກປົກຄຸມ—ທັງທິດທັງຫມົດ ແລະແມ່ນແຕ່ວົງມົນຂອງພຣະສຸຣິຍະດ້ວຍ।

Verse 11

न तत्र दृश्यते सूर्यो न काष्ठा न च चन्द्रमाः । पादपाश्च न दृश्यन्ते गिरिशृङ्गाणि सर्वतः

ທີ່ນັ້ນບໍ່ເຫັນດວງອາທິດ ບໍ່ເຫັນທິດທາງ ແມ່ນແຕ່ດວງຈັນກໍບໍ່ປາກົດ; ຕົ້ນໄມ້ແລະຍອດພູທຸກດ້ານກໍບໍ່ເຫັນ.

Verse 12

परस्परं न पश्यन्ति निशार्द्धे वार्षिके यथा । तत्रासौ सुमहद्यूथं मृगाणां समलक्ष्यत

ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນກັນໄດ້ ເຫມືອນຢູ່ກາງຄືນຝົນຫນັກ. ທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ເຫັນຝູງກວາງໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 13

अधावत्सहितः सर्वैः स राजा राजपुत्रकैः । वृन्दास्फोटोऽभवत्तेषां शीघ्रं जग्मुर्दिशो दश

ກະສັດນັ້ນພ້ອມດ້ວຍເຈົ້າຊາຍທັງຫມົດໄດ້ວິ່ງໄປ; ແຕ່ຝູງຄົນຂອງພວກເຂົາກັບແຕກກະຈາຍດ້ວຍຄວາມວຸ່ນວາຍ ແລະຮີບຮ້ອນໄປທິດທັງສິບ.

Verse 14

एकमार्गगतो राजा चित्रसेनो महीपतिः । एकाकी स गतस्तत्र यत्र यत्र च ते मृगाः

ພະຣາຊາຈິດຕຣະເສນາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ໄດ້ໄປຕາມທາງດຽວ; ພຣະອົງໄປຕໍ່ພຽງລຳພັງ ຕາມທີ່ຝູງກວາງນັ້ນໄປ.

Verse 15

प्रविष्टोऽसौ ततो दुर्गं काननं गिरिगह्वरम् । वल्लीगुल्मसमाकीर्णं स्थितो यत्र न लक्ष्यते

ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າດົງທີ່ຂ້າມຜ່ານຍາກ—ຫຸບຜາພູເຂົາແລະປ່າທຶບ—ເຕັມໄປດ້ວຍເຄືອໄມ້ແລະພຸ່ມໄມ້ ເປັນບ່ອນທີ່ແມ່ນແຕ່ຄົນຢືນຢູ່ກໍຍາກຈະເຫັນ.

Verse 16

अदृश्यांस्तु मृगान्मत्वा दिशो राजा व्यलोकयत् । कां दिशं नु गमिष्यामि क्व मे सैन्यसमागमः

ເມື່ອຄິດວ່າຝູງກວາງໄດ້ຫາຍລັບຕາໄປແລ້ວ ພະຣາຊາເບິ່ງຮອບທິດທັງປວງ: “ບັດນີ້ເຮົາຄວນໄປທິດໃດ? ທີ່ໃດຈຶ່ງຈະໄດ້ພົບກອງທັບຂອງເຮົາອີກ?”

Verse 17

एवं कष्टं गतो राजा चित्रसेनो नराधिपः । वृक्षच्छायां समाश्रित्य विश्राममकरोन्नृपः

ດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຈິດຣະເສນ ຜູ້ເປັນນະຣາທິປະຕິ ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກ ກໍໄດ້ອາໄສຮົ່ມໄມ້ ແລ້ວພັກຜ່ອນ

Verse 18

क्षुत्तृषार्तो भ्रमन्दुर्गे कानने गिरिगह्वरे । ततोऽपश्यत्सरो दिव्यं पद्मिनीखण्डमण्डितम्

ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍທຳລາຍ ພະອົງພະເນຈອນໃນປ່າອັນທຸກທົນຕາມຫຸບເຂົາ; ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນສະຣະທິບ ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວງາມ

Verse 19

हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । ततो दृष्ट्वा स राजेन्द्रः सम्प्रहृष्टतनूरुहः

ສະຣະນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຫົງແລະເປັດກາຣັນດະວະ ງາມດ້ວຍນົກຈັກຣະວາກະ; ເມື່ອພະຣາຊາທິຣາຊເຫັນ ຂົນກາຍກໍລຸກຊັນດ້ວຍປີຕິ

Verse 20

कमलानि गृहीत्वा तु ततः स्नानं समाचरत् । तर्पयित्वा पितृदेवान्मनुष्यांश्च यथाविधि

ພະອົງເກັບດອກບົວແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳຊຳລະ; ແລະຕາມພິທີ ໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະ (ນ້ຳບູຊາ) ໃຫ້ແກ່ປິຕຣະ ເທວະ ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍ

Verse 21

आच्छाद्य शतपत्रैश्च पूजयामास शङ्करम् । ययौ पानीयममलं यथावत्स समाहितः

ລາວໄດ້ປົກຄຸມສະຖານບູຊາດ້ວຍດອກບົວຮ້ອຍກີບ ແລ້ວບູຊາພຣະສັງກະຣະ; ຕໍ່ມາດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ໄປຫານ້ຳບໍລິສຸດ ແລະດື່ມຕາມພິທີ.

Verse 22

उत्तीर्य सलिलात्तीरे दृष्ट्वा वृक्षं समीपगम् । उत्तरीयमधः कृत्वोपविष्टो धरणीतले

ເມື່ອຂຶ້ນຈາກນ້ຳມາຮອດຝັ່ງ ເຫັນຕົ້ນໄມ້ຢູ່ໃກ້ ລາວຈຶ່ງປູຜ້າຄຸມບ່າລົງຂ້າງລຸ່ມ ແລ້ວນັ່ງລົງເທິງດິນ

Verse 23

चिन्तयन्नुपविष्टोऽसौ किमद्य प्रकरोम्यहम् । तत्रासीनो ददर्शाथ वनोद्देशे मृगान्बहून्

ລາວນັ່ງຢູ່ນັ້ນແລ້ວຄິດວ່າ “ມື້ນີ້ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?” ໃນຂະນະນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ລາວເຫັນກວາງຫຼາຍຕົວໃນບ່ອນໜຶ່ງຂອງປ່າ

Verse 24

केचित्पूर्वमुखास्तत्र चापरे दक्षिणामुखाः । वारुण्यमिमुखाः केचित्केचित्कौबेरदिङ्मुखाः

ບາງພວກຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ບາງພວກຫັນໄປທາງທິດໃຕ້; ບາງພວກຫັນສູ່ທິດຕາເວັນຕົກອັນເປັນທິດຂອງພຣະວະຣຸນ ແລະບາງພວກຫັນສູ່ທິດເໜືອອັນເປັນທິດຂອງທ້າວກຸເບຣ

Verse 25

केचिन्निद्रापराः केचिदूर्ध्वकर्णाः स्थिताः परे । मृगमध्ये स्थितो योगी ऋक्षशृङ्गो महातपाः

ບາງພວກຖືກຄວາມງ່ວງຄອບງຳ ບາງພວກຢືນຢູ່ດ້ວຍຫູຕັ້ງຊັນ; ໃນກາງຝູງກວາງນັ້ນ ມີໂຍຄີ ຣຶກສະສຣິງຄະ (Ṛkṣaśṛṅga) ຜູ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຢືນຢູ່

Verse 26

मृगान्दृष्ट्वा ततो राजा आहारार्थमचिन्तयत् । हत्वैतेषु मृगं कंचिद्भक्षयामि यदृच्छया

ເມື່ອເຫັນຝູງກວາງ ພະຣາຊາກໍຄິດເຖິງອາຫານວ່າ: “ຂ້າຈະຂ້າກວາງສັກໂຕໃນຝູງນີ້ ແລ້ວກິນ ຕາມແຕ່ໂຊກຈະອຳນວຍ”

Verse 27

स्वस्थावस्थो भविष्यामि मृगमांसस्य भक्षणात् । काशीं प्रति गमिष्यामि मार्गमन्विष्य यत्नतः

“ເມື່ອກິນເນື້ອກວາງ ຂ້າຈະໄດ້ແຮງຄືນ; ແລ້ວຈະມຸ່ງໄປກາສີ ໂດຍພາກພຽນຊອກຫາເສັ້ນທາງຢ່າງລະມັດລະວັງ”

Verse 28

विचिन्त्यैवं ततो राजा वृक्षमूलमुपाश्रितः । चापं गृह्य कराग्रेण स शरं संदधे ततः

ເມື່ອຄິດຕັດສິນແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ໂຄນໄມ້; ຈັບຄັນທະນູດ້ວຍມື ແລ້ວຈຶ່ງຂຶ້ນລູກສອນ

Verse 29

विचिक्षेप शरं तत्र यत्र ते बहवो मृगाः । तेषां मध्ये स वै विद्ध ऋक्षशृङ्गो महातपाः

ພະຣາຊາຍິງລູກສອນໄປທີ່ທີ່ມີຝູງກວາງຫຼາຍ; ແຕ່ໃນກາງຝູງນັ້ນ ຜູ້ຖືກຍິງກັບເປັນ ຣຶກຩະສຣິງຄະ ມະຫາຕະປະສີ

Verse 30

जग्मुस्त्रस्तास्तु ते सर्वे शब्दं कृत्वा वनौकसः । स ऋषिः पतितस्तत्र कृष्ण कृष्णेति चाब्रवीत्

ພວກຊາວປ່າທັງໝົດຕົກໃຈຫວາດກົວ ຮ້ອງສຽງດັງແລ້ວຫນີໄປ; ສ່ວນຣິສີນັ້ນລົ້ມລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຮ້ອງວ່າ “ກຣິດສະນະ! ກຣິດສະນະ!”

Verse 31

हाहा कष्टं कृतं तेन येनाहं घातितोऽधुना । कस्यैषा दुर्मतिर्जाता पापबुद्धेर्ममोपरि

ໂອ້! ເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າເສົ້າໃຈຫຼາຍ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຂ້າຕາຍໃນຕອນນີ້. ຈິດໃຈທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງໃຜນໍ ທີ່ຄິດຮ້າຍຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 32

मृगमध्ये स्थितश्चाहं न कंचिदुपरोधये । तां वाचं मानुषीं श्रुत्वा स राजा विस्मयान्वितः

“ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ໃນທ່າມກາງຝູງກວາງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ລົບກວນໃຜເລີຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງມະນຸດນັ້ນ, ພະລາຊາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປະຫຼາດໃຈ.

Verse 33

शीघ्रं गत्वा ततोऽपश्यद्ब्राह्मणं ब्रह्मतेजसा । हाहा कष्टं कृतं मेऽद्य येनासौ घातितो द्विजः

ເມື່ອຮີບໄປທີ່ນັ້ນ, ພະອົງກໍເຫັນພາມຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍລັດສະໝີ. “ໂອ້! ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດບາບອັນໜັກໜ່ວງພຽງໃດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພາມຜູ້ນີ້ຖືກຂ້າຕາຍ!”

Verse 34

चित्रसेन उवाच । अकामाद्घातितस्त्वं तु मृगभ्रान्त्या मयानघ । गृहीत्वा बहुदारूणि स्वतनुं दाहयाम्यहम्

ຈິດດະເສນ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂ້າທ່ານໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ເພາະເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນກວາງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກັບຟືນມາຫຼາຍໆ ແລະ ເຜົາຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ.”

Verse 35

दृष्टादृष्टं तु यत्किंचिन्न समं ब्रह्महत्यया । अन्यथा ब्रह्महत्यायाः शुद्धिर्मे न भविष्यति

ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ ບໍ່ວ່າຈະເຫັນໃນໂລກນີ້ ຫຼື ກ່າວເຖິງໃນໂລກໜ້າ ທີ່ຈະເທົ່າກັບບາບຂອງການຂ້າພາມ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະລ້າງຈາກບາບກຳນີ້.

Verse 36

ऋक्षशृङ्ग उवाच । न ते सिद्धिर्भवेत्काचिन्मयि पञ्चत्वमागते । बह्व्यो हत्या भविष्यन्ति विनाशे मम साम्प्रतम्

ຣຶກຊະສຣຶງຄະ ກ່າວວ່າ: "ເຈົ້າຈະບໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃດໆ ຖ້າຂ້ອຍເສຍຊີວິດ. ເພາະເມື່ອຂ້ອຍຕາຍໄປ, ການຂ້າຟັນຈຳນວນຫລາຍຈະເກີດຂຶ້ນໃນທັນທີ."

Verse 37

जननी मे पिता वृद्धो भ्रातरश्च तपस्विनः । भ्रातृजाया मरिष्यन्ति मयि पञ्चत्वमागते

"ແມ່ຂອງຂ້ອຍ, ພໍ່ຜູ້ເຖົ້າແກ່ຂອງຂ້ອຍ, ອ້າຍນ້ອງຜູ້ບຳເພັນຕົບະ ແລະ ເມຍຂອງອ້າຍນ້ອງຂ້ອຍ ຈະຕ້ອງຕາຍໄປ ຖ້າຫາກຂ້ອຍເສຍຊີວິດ."

Verse 38

एता हत्या भविष्यन्ति कथं शुद्धिर्भवेत्तव । उपायं कथयिष्यामि तं कर्तुं यदि मन्यसे

"ຖ້າການຕາຍເຫລົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ ເຈົ້າຈະບໍລິສຸດໄດ້ແນວໃດ? ຂ້ອຍຈະບອກວິທີທາງໃຫ້ເຈົ້າ ຖ້າເຈົ້າເຫັນດີທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມ."

Verse 39

चित्रसेन उवाच । उपायः कथ्यतां मेऽद्य यस्ते मनसि वर्तते । करिष्ये तमहं सर्वं यत्नेनापि महामुने

ຈິຕຣະເສນະ ກ່າວວ່າ: "ຂໍບອກວິທີການທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ໃນມື້ນີ້ເຖີດ. ໂອ ພຣະມະຫາລືສີ, ຂ້ອຍຈະເຮັດທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ."

Verse 40

ऋक्षशृङ्ग उवाच । पृच्छामि त्वां कथं को वा कुतस्त्वमिह चागतः । ब्रह्मक्षत्रविशां मध्ये को भवानुत शूद्रजः

ຣຶກຊະສຣຶງຄະ ກ່າວວ່າ: "ຂ້ອຍຂໍຖາມເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ແລະ ມາຈາກໃສ? ໃນບັນດາ ພຣາມ, ກະສັດ ແລະ ໄວສຍະ ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຫຼື ວ່າເຈົ້າເກີດເປັນ ສູດຣະ?"

Verse 41

चित्रसेन उवाच । नाहं शूद्रोऽस्मि भोस्तात न वैश्यो ब्राह्मणो न वा । न चान्त्यजोऽस्मि विप्रेन्द्र क्षत्रियोऽस्मि महामुने

ຈິຕຣະເສນ ກ່າວວ່າ: "ຂ້າແດ່ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນສູດ, ບໍ່ແມ່ນໄວສຍະ ຫຼື ພຣາມ. ຂ້າແດ່ພຣາມຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຄົນຈັນທານ. ຂ້າແດ່ພຣະມະຫາລືສີ, ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນກະສັດ."

Verse 42

धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च सर्वसत्त्वहिते रतः । अकामात्पातकं जातं कथं शुद्धिर्भविष्यति

"ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ, ຮູ້ບຸນຄຸນ ແລະ ມຸ່ງຫວັງປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ. ແຕ່ບາບກຳໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ເຈດຕະນາ, ຄວາມບໍລິສຸດຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?"

Verse 43

ऋक्षशृङ्ग उवाच । मां गृहीत्वा आश्रमं गच्छ यत्र तौ पितरौ मम । आवेदयस्व चात्मानं पुत्रघातिनमातुरम्

ລຶກຊະສຶງຄະ ກ່າວວ່າ: "ຈົ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າໄປຍັງອາສົມທີ່ພໍ່ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່. ຈົ່ງບອກແກ່ທ່ານທັງສອງວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ຂ້າລູກ ແລະ ກຳລັງຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ."

Verse 44

ते दृष्ट्वा मां करिष्यन्ति कारुण्यं च तवोपरि । उपायं कथयिष्यन्ति येन शान्तिर्भविष्यति

"ເມື່ອເຫັນຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ທ່ານທັງສອງຈະສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ທ່ານຢ່າງແນ່ນອນ. ທ່ານຈະບອກວິທີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສະຫງົບສຸກແກ່ທ່ານ."

Verse 45

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चित्रसेनो नृपोत्तम । स्कन्धे कृत्वा तु तं विप्रं जगामाश्रमसन्निधौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ, ກະສັດຈິຕຣະເສນ ຜູ້ປະເສີດສຸດແຫ່ງລາຊາ ຈຶ່ງຍົກພຣາມຜູ້ນັ້ນຂຶ້ນບ່າ ແລ້ວຍ່າງໄປຍັງບໍລິເວນອາສົມ.

Verse 46

न शक्नोति यदा वोढुं विश्राम्यति पुनःपुनः । तावत्पश्यति तं विप्रं मूर्छितं विकलेन्द्रियम्

ເມື່ອເຂົາບໍ່ອາດແບກພາລະໄດ້ອີກ ແລະຕ້ອງພັກຊ້ຳໆ ເຂົາຈຶ່ງເຫັນພຣາຫມັນນັ້ນສະຫຼົບ ອິນທຣີຍອ່ອນແຮງລົງ।

Verse 47

मुमोच चित्रसेनस्तं छायायां वटभूरुहः । वस्त्रं चतुर्गुणं कृत्वा चक्रे वातं मुहुर्मुहुः

ຈິດຣະເສນາໄດ້ວາງເຂົາໄວ້ໃນຮົ່ມໄມ້ໄຊ ແລ້ວພັບຜ້າຂອງຕົນເປັນສີ່ທົບ ໂບກພັດໃຫ້ລົມຊ້ຳໆ।

Verse 48

पश्यतस्तस्य राजेन्द्र ऋक्षशृङ्गो महातपाः । पञ्चत्वमगमच्छीघ्रं ध्यानयोगेन योगवित्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ມະຫາຕະປະ ຣຶກສະສຣິງຄະ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ໄດ້ບັນລຸປັນຈັດວະ (ມໍຣະນະ) ຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍທຽນໂຍຄະ।

Verse 49

दाहयामास तं विप्रं विधिदृष्टेन कर्मणा । स्नानं कृत्वा स शोकार्तो विललाप मुहुर्मुहुः

ເຂົາໄດ້ເຜົາສົບພຣາຫມັນນັ້ນຕາມພິທີກຳນົດໄວ້; ແລ້ວອາບນ້ຳຊຳລະ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ຈຶ່ງຄຳຄວນຊ້ຳໆ।

Verse 53

। अध्याय

ທີ່ນີ້ ອັດທະຍາຍ (ບົດ) ສິ້ນສຸດ।