Adhyaya 46

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । स दानवो वरं लब्ध्वा जगाम स्वपुरं प्रति । ददर्श स्वपुरं राजञ्छोभितं चित्रचत्वरैः

ພຣະມາຣກັນເດຍກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ດານະວະນັ້ນກໍເດີນທາງໄປຫານະຄອນຂອງຕົນ। ໂອ ພຣະຣາຊາ, ລາວເຫັນນະຄອນຂອງຕົນງາມສະຫງ່າດ້ວຍຈັດຕະວະລານ ແລະ ທາງແຍກທີ່ປະດັບວິຈິດ।

Verse 2

उद्यानैश्चैव विविधैः कदलीखण्डमण्डितैः । पनसैर्बकुलैश्चैवाम्रातैराम्रैश्च चम्पकैः

ນະຄອນນັ້ນງາມດ້ວຍສວນຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມກ້ວຍ; ມີຕົ້ນຂະນຸນ ແລະ ບະກຸລາ, ມີມ່ວງ ແລະ ສວນມ່ວງ, ພ້ອມດ້ວຍດອກຈຳປາກາອັນຫອມຫວານ।

Verse 3

अशोकैर्नालिकेरैश्च मातुलिङ्गैः सदाडिमैः । नानावृक्षैश्च शोभाढ्यं तडागैरुपशोभितम्

ນະຄອນນັ້ນງາມອຸດົມດ້ວຍຕົ້ນອະໂສກ ແລະ ຕົ້ນໝາກພ້າວ, ມີມາຕຸລິງ (ສົ້ມໃຫຍ່) ແລະ ໝາກທັບທິມ; ປະດັບດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ ແລະ ຍິ່ງງາມຂຶ້ນດ້ວຍສະລະນ້ຳ ແລະ ໜອງບຶງ।

Verse 4

देवतायतनैर्दिव्यैर्ध्वजमालासुशोभितैः । वेदाध्ययननिर्घोषैर्मङ्गलाद्यैर्विनादितम्

ສະຖານນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສະດຸດພຣະເວດອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະສຽງພິທີອວຍພອນ; ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທວາລັຍທິບຂອງເທວະ ປະດັບງາມດ້ວຍແຖວທຸງແລະປະຕາກາຫຼາຍສາຍ។

Verse 5

प्राविशद्भवने दिव्ये काञ्चने रुक्ममालिनि । अपश्यत्स सुतान् भार्याममात्यान् दासभृत्यकान्

ລາວເຂົ້າໄປໃນເຮືອນທິບ—ວັງຄຳອັນງາມສະຫງ່າ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາເຄື່ອງຄຳ; ທີ່ນັ້ນລາວເຫັນລູກຊາຍ, ພັນລະຍາ, ອຳມາດ ແລະຂ້າຮັບໃຊ້ທັງຫຼາຍ।

Verse 6

ततो जयप्रदान् सर्वानितश्चेतश्च धावतः । हृच्छोभां च प्रकुर्वाणान् वै जयन्तीभिरुच्चकैः

ຕໍ່ມາລາວເຫັນທຸກຄົນວິ່ງໄປມາທົ່ວທິດ ມອບສຽງຊະນະ; ດ້ວຍການຮ້ອງ “ໄຊ! ໄຊ!” ດັງກ້ອງ ກໍ່ໃຫ້ໃຈເກີດປີຕິຍິນດີ।

Verse 7

केचित्तोरणमाबध्य केचित्पुष्पाण्यवाकिरन् । मातुलिङ्गकराश्चान्ये धावन्ति ह्यन्धकं प्रति

ບາງຄົນຜູກໂຕຣະນະ (ຊຸ້ມປະຕູມົງຄຸນ) ບາງຄົນໂປຍດອກໄມ້; ອີກພວກໜຶ່ງຖືຜົນມາຕຸລິງຄະ (ສົ້ມຊິດຣອນ) ໃນມື ແລ່ນໄວໄປຫາອັນທະກະ।

Verse 8

पुरे जनाश्च दृश्यन्ते भाजनैरन्नपूरितैः । पूर्णहस्ताः प्रदृश्यन्ते तत्रैव बहवो जनाः

ໃນນະຄອນ ເຫັນປະຊາຊົນຖືພາຊະນະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາຫານ; ທີ່ນັ້ນເອງກໍມີຜູ້ຄົນຫຼາຍປາກົດພ້ອມມືທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ຊຸມນຸມກັນເປັນຈຳນວນຫຼາຍ।

Verse 9

साक्षतैर्भाजनैस्तत्र शतसाहस्रयोषितः । मन्त्रान् पठन्ति विप्राश्च मङ्गलान्यपि योषितः

ທີ່ນັ້ນ ຍິງນັບແສນຖືພາຊະນະທີ່ໃສ່ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ໄວ້. ພຣາຫມັນສວດມັນຕຣາ ແລະຍິງທັງຫຼາຍກໍກ່າວຄໍາອວຍພອນມົງຄຸນດ້ວຍ.

Verse 10

अमात्याश्चैव भृत्याश्च गजांश्चाढौकयन्ति च । वर्धापयन्ति ते सर्वे ये केचित्पुरवासिनः

ອຳມາດ ແລະຂ້າຮັບໃຊ້ກໍນຳຊ້າງທັງຫຼາຍອອກມາຂ້າງໜ້າ. ຊາວເມືອງທຸກຄົນ—ຜູ້ໃດກໍຕາມ—ລ້ວນປະກອບພິທີວັດທາປະນະ ເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງແລະເພີ່ມພູນມົງຄຸນ.

Verse 11

हृष्टस्तुष्टोऽवसत्तत्र सचिवैः सह सोऽन्धकः । ददर्श स जगत्सर्वं तुरङ्गांश्च पदातिकान्

ດັ່ງນັ້ນ ອັນທະກະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບທີ່ປຶກສາ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະອິ່ມໃຈ. ລາວໄດ້ເຫັນທົ່ວທັງອານາຈັກ ທັງກອງມ້າ ແລະທະຫານຮາບ.

Verse 12

तथैव विविधान् कोशांस्तत्र काञ्चनपूरितान् । महिषीर्गा वृषांश्चैवापश्यच्छत्राण्यनेकधा

ອີກທັງ ລາວໄດ້ເຫັນຄັງສົມບັດຫຼາຍປະເພດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳ. ລາວເຫັນຄວາຍແມ່ ງົວ ແລະງົວຜູ້ ພ້ອມທັງສະຫຼອງພະຣາຊະສະຫວ່າງ (ສະຫຼອງຮົ່ມຫຼວງ) ຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 13

स एवमन्धकस्तत्र कियन्तं कालमावसत् । हृष्टस्तुष्टो वसन्मर्त्ये स सुरैर्नाभ्यभूयत

ດັ່ງນັ້ນ ອັນທະກະຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາດົນນານ ດຳລົງຢູ່ໃນໂລກມະນຸດດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະອິ່ມໃຈ; ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ອາດປະຫວັດໃຫ້ລາວພ່າຍໄດ້.

Verse 14

वरं लब्धं तु तं ज्ञात्वा शङ्किताः स्वर्गवासिनः । एकीभूताश्च ते सर्वे वासवं शरणं गताः

ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ຊາວສະຫວັນທັງຫຼາຍກໍຫວາດຫວັ່ນ. ພວກເຂົາຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ ແລ້ວໄປຂໍພຶ່ງພາ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 15

शक्र उवाच । कथमागमनं वोऽत्र सर्वेषामपि नाकिनाम् । कस्माद्वो भयमुत्पन्नमागताः शरणं कथम्

ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າທັງຫຼາຍ ຊາວສະຫວັນ ມາຮ່ວມກັນຢູ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຄວາມຢ້ານກົວເກີດຈາກຫຍັງ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາ?”

Verse 16

ततस्ते ह्यमराः सर्वे शक्रमेतद्वचोऽब्रुवन्

ແລ້ວບັນດາອະມະຣະທັງປວງ ກໍກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ຕໍ່ ສັກຣະ (ອິນທຣາ)

Verse 17

देवा ऊचुः । सुरनाथान्धको नाम दैत्यः शम्भुवरोर्जितः । अजेयः सर्वदेवानां किं नु कार्यमतः परम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ! ມີອະສູຣະຊື່ ອັນທະກະ ໄດ້ຮັບອໍານາດຈາກພອນຂອງ ສັມພຸ (ພຣະສິວະ) ເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງພິຊິດບໍ່ໄດ້—ດັ່ງນັ້ນຄວນເຮັດສິ່ງໃດຕໍ່ໄປ?”

Verse 18

तत्त्वं चिन्तय देवेश क उपायो विधीयताम् । इत्थं वदन्ति ते देवाः शक्राग्रे मन्त्रणोद्यताः

“ໂອ ດີເວຊະ! ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາຄວາມຈິງຂອງເລື່ອງນີ້ ແລະຈົ່ງກໍານົດອຸບາຍສັກຢ່າງ” ດັ່ງນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ໜ້າ ສັກຣະ ດ້ວຍໃຈພ້ອມປຶກສາຫາລື

Verse 19

मन्त्रयन्ति च यावद्वै तावच्चारमुखेरितम् । ज्ञात्वा तत्र स देवौघं दानवो निर्गतो गृहात्

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍັງປຶກສາກັນຢູ່ ຂ່າວກໍອອກຈາກປາກຂອງສາຍລັບ. ເມື່ອຮູ້ວ່າກອງເທວະດາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດານະວະກໍອອກຈາກເຮືອນຂອງຕົນ.

Verse 20

एकाकी स्यन्दनारूढ आयुर्धैबहुभिर्वृतः । दुर्गमं मेरुपृष्ठं स लीलयैव गतो नृप

ລາວຢູ່ຜູ້ດຽວ ຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດຮົບ ແລະຖືກລ້ອມດ້ວຍອາວຸດຫຼາຍປະການ; ໂອ ພະຣາຊາ, ລາວໄປສູ່ໄຫຼ່ເຂົາພະເມຣຸອັນເຂົ້າເຖິງຍາກ ດຸດດັ່ງໄປດ້ວຍລີລາຫຼິ້ນໆ.

Verse 21

स्वर्णप्राकारसंयुक्तं शोभितं विविधाश्रमैः । दुर्गमं शत्रुवर्गस्य तदा पार्थिवसत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ປ້ອມສະຫວັນນັ້ນຖືກລ້ອມດ້ວຍກຳແພງຄຳ ແລະງາມດ້ວຍອາສຣົມອັນສັກສິດຫຼາຍປະການ; ສຳລັບຝ່າຍສັດຕູ ໃນການນັ້ນມັນເຂົ້າເຖິງບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

Verse 22

प्रविवेशासुरस्तत्र लीलया स्वगृहे यथा । वृत्रहा भयमापन्नः स्वकीयं चासनं ददौ

ທີ່ນັ້ນ ອະສຸຣະເຂົ້າໄປດ້ວຍລີລາ ດຸດດັ່ງເຂົ້າເຮືອນຂອງຕົນ. ວຶດຣະຫາ (ອິນທຣາ) ຕົກໃນຄວາມຢ້ານ ແມ່ນກະທັ້ງຍົກອາສນະຂອງຕົນໃຫ້ເຂົາ.

Verse 23

उपविष्टोऽन्धकस्तत्र शक्रस्यैवासने शुभे । आस्थानं कलयामास सर्वतस्त्रिदशावृतम्

ອັນທະກະນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນເທິງອາສນະອັນມົງຄຸນຂອງສັກຣະເອງ ແລ້ວເລີ່ມພິຈາລະນາທ້ອງພະໂຮງ ຊຶ່ງຖືກລ້ອມຮອບທຸກດ້ານໂດຍຕຣິດະສະ (ເທວະດາ)

Verse 24

शक्र उवाच । किं तवागमनं चात्र किं कार्यं कथयस्व मे । यदस्मदीयं वित्तं हि तत्ते दास्यामि दानव

ສັກກະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ ແລະມີການງານອັນໃດ? ຈົ່ງບອກເຮົາ. ຊັບສົມບັດໃດທີ່ເປັນຂອງເຮົາ ເຮົາຈະມອບໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ດານະວະ.”

Verse 25

अन्धक उवाच । नाहं वै कामये कोशं न गजांश्च सुरेश्वर । स्वकीयं दर्शयस्वाद्य स्वर्गशृङ्गारभूषितम्

ອັນທະກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເທວະ, ຂ້າບໍ່ປາດຖະນາຄັງຊັບຂອງທ່ານ ແລະບໍ່ປາດຖະນາຊ້າງຂອງທ່ານ. ມື້ນີ້ຈົ່ງສະແດງສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານເອງ—ສະຫວັນທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບທັງປວງ.”

Verse 26

ऐरावतं महानागं तं चैवोच्चैःश्रवोहयम् । उर्वश्यादीनि रत्नानि मम दर्शय गोपते

“ຈົ່ງສະແດງໃຫ້ຂ້າເຫັນ ໄອຣາວະຕະ ຊ້າງໃຫຍ່ອັນສູງສົ່ງ ແລະມ້າ ອຸຈໄຉຫະສຣະວັສ ນັ້ນດ້ວຍ; ທັງຣັດນະອັນລ້ຳຄ່າເລີ່ມແຕ່ ອຸຣະວະຊີ—ຈົ່ງສະແດງໃຫ້ຂ້າ, ໂອ ໂກປະຕິ (ຜູ້ພິທັກ).”

Verse 27

पारिजातकपुष्पाणि वृक्षजातीननेकशः । वादित्राणि च सर्वाणि दर्शयस्व शचीपते

“ຈົ່ງສະແດງດອກປາຣິຊາຕະ ແລະພັນໄມ້ທິບນານາປະເພດ ພ້ອມທັງເຄື່ອງດົນຕີທັງປວງໃຫ້ຂ້າເຫັນ, ໂອ ສະຈີປະຕິ.”

Verse 28

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शक्रश्चिन्तितवानिदम् । योऽमुं निहन्ति पाप्मानं न तं पश्यामि कर्हिचित्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ສັກກະກໍຄິດໃນໃຈວ່າ: “ບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ ທີ່ຈະສາມາດສັງຫານຜູ້ບາບນີ້ໄດ້.”

Verse 29

नास्ति रक्षाप्रदः कश्चित्स्वर्गलोकस्य दुःखिनः । भयत्रस्तो ददावन्यद्वादित्राद्यप्सरोगणैः

ສໍາລັບສະຫວັນໂລກທີ່ທຸກທໍລະມານ ບໍ່ມີໃຜເປັນຜູ້ປະທານການຄຸ້ມຄອງໄດ້. ເມື່ອຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງໍາ ລາວຈຶ່ງຖວາຍອີກ—ເຄື່ອງດົນຕີແລະອື່ນໆ—ພ້ອມກັບຫມູ່ອັບສະຣາທັງຫຼາຍ.

Verse 30

रङ्गभूमावुपाविश्य कारयामास ताण्डवम् । उपविष्टाः सुराः सर्वे यममारुतकिन्नराः

ລາວນັ່ງຢູ່ໃນລານການສະແດງ ແລ້ວໃຫ້ມີການຟ້ອນຕານະດະວະ. ເທວະທັງປວງນັ່ງຊົມ—ພ້ອມຍະມະ ມະຣຸດ ແລະພວກກິນນະຣາ.

Verse 31

उर्वश्याद्या अप्सरसो गीतवादित्रयोगतः । ननृतुः पुरतस्तस्य सर्वा एकैकशो नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ອຸຣະວະຊີ ແລະອັບສະຣາອື່ນໆ ມີບົດຮ້ອງແລະສຽງດົນຕີຄຽງຄູ່ ໄດ້ຟ້ອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ; ແຕ່ລະນາງອອກມາຟ້ອນທີລະນາງຕາມລໍາດັບ.

Verse 32

न व्यश्राम्यत तच्चित्तं दृष्ट्वा चाप्सरसस्तदा । शचीं प्रति मनस्तस्य सकाममभवन्नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຫັນອັບສະຣາໃນຂະນະນັ້ນ ໃຈຂອງລາວບໍ່ໄດ້ພັກສະຫງົບເລີຍ; ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ໃຈຂອງລາວກໍເບນໄປຫາສະຈີ.

Verse 33

गृहीत्वा शक्रभार्यां स प्रस्थितः स्वपुरं प्रति । ततः प्रववृते युद्धमन्धकस्य सुरैः सह

ເມື່ອຈັບເອົາພຣະມະເຫສີຂອງສັກຣະແລ້ວ ລາວກໍອອກເດີນທາງໄປຫານະຄອນຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ສົງຄາມລະຫວ່າງອັນທະກະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍປະທຸຂຶ້ນ.

Verse 34

तेन देवगणाः सर्वे ध्वस्ताः पार्थिवसत्तम । संग्रामे विविधैः शस्त्रैश्चक्रवज्रादिभिर्घनैः

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ໂດຍເຂົານັ້ນ ກອງທັບເທວະທັງປວງຖືກບົດຂະຍີ້ໃນສົງຄາມ ຖືກຟັນດ້ວຍອາວຸດໜັກຫຼາຍຊະນິດ—ຈັກຣາ ວັຊຣາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 35

संतापिताः सुराः सर्वे क्षयं नीता ह्यनेकशः । सर्वेऽपि मरुतस्तेन भग्नाः संग्राममूर्धनि

ເທວະທັງປວງຖືກທໍາໃຫ້ທຸກທໍລະມານ ແລະຖືກນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຫຼາຍຄັ້ງ; ແມ່ນແຕ່ຫມູ່ມະຣຸດທັງໝົດກໍຖືກເຂົາທໍາໃຫ້ແຕກພ່າຍໃນຍາມສູງສຸດຂອງສົງຄາມ।

Verse 36

यथा सिंहोगजान् सर्वान् विचित्य विचरेद्वनम् । तद्वदेकेन ते देवा जिताः सर्वे पराङ्मुखाः

ເຫມືອນສິງໂຕ ກະຈາຍຝູງຊ້າງທັງໝົດແລ້ວ ເດີນຫຼິ້ນໃນປ່າຕາມໃຈ; ດັ່ງນັ້ນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຜູ້ດຽວພິຊິດ ແລະທຸກອົງຫັນຫຼັງໜີໄປ।

Verse 37

बालोऽधिपो यथा ग्रामे स्वेच्छया पीडयेज्जनान् । स्वैरमाक्रम्य गृह्णाति कोशवासांसि चासकृत्

ເຫມືອນຜູ້ນໍາເດັກນ້ອຍໃນບ້ານ ກົດຂີ່ປະຊາຊົນຕາມໃຈ ເດີນອວດອ້າງ ແລະຍຶດເອົາຄັງຊັບກັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຊໍ້າໆ; ເຂົາກໍກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 38

गतं न पश्यत्यात्मानं प्रजासंतापनेन च । गृहीत्वा शक्रभार्यां स गतो वै दानवोत्तमः

ເພາະມົວເມົາໃນການທໍາໃຫ້ປະຊາຊົນທຸກທໍລະມານ ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ເຫັນຄວາມຕົກຕໍ່າຂອງຕົນ. ຄັ້ງໄດ້ຊິງເອົາພຣະມະເຫສີຂອງສັກຣາແລ້ວ ດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນກໍຈາກໄປແທ້ໆ।

Verse 46

। अध्याय

॥ ບົດ ॥ (ໝາຍເຄື່ອງບົດ)