Adhyaya 43

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र विमलेश्वरमुत्तमम् । तत्र देवशिला रम्या स्वयं देवैर्विनिर्मिता

ພຣະມາຣະກັນເຑຍກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາເຫນືອກະສັດ ຄວນໄປຍັງສະຖານອັນສູງສຸດຂອງ ວິມະເລສະວະຣະ; ທີ່ນັ້ນມີ ‘ເທວະ-ສິລາ’ ອັນງາມ ທີ່ເທວະດາສ້າງໄວ້ດ້ວຍຕົນເອງ”

Verse 2

तत्र स्नात्वा तु यो भक्त्या ब्राह्मणान्पूजयेन्नृप । स्वल्पेनापि हि दानेन तस्य चान्तो न विद्यते

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ແລະບູຊາພຣາຫມັນ—ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍທານນ້ອຍນິດ—ບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄຮ້ຂອບເຂດ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कानि दानानि विप्रेन्द्र शस्तानि धरणीतले । यानि दत्त्वा नरो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

ຢຸທິສະຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ທານໃດແດ່ທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນໂລກ, ໃຫ້ແລ້ວດ້ວຍພັກຕິ ມະນຸດຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ?”

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकमेव च । भूमिदानं च गोदानं मोचयत्पशुभान्नरम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ການຖວາຍທານເປັນຄໍາ, ເງິນ, ທອງແດງ, ແກ້ວມະນີແລະໄຂ່ມຸກ, ທານທີ່ດິນ ແລະ ທານໂຄ—ທານເຫຼົ່ານີ້ປົດປ່ອຍມະນຸດຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະວັດ।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणसंक्षयम् । रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदा भूतसम्प्लवम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ສິ້ນຊີວິດລົງ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະຣຸດຣະ ຈົນກວ່າມະຫາປຣະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 6

ततः पुष्करिणीं गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरीम् । तत्र स्नात्वार्चयेद्देवं तेजोराशिं दिवाकरम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງໄປຫາປຸສກະຣິນີ ສະລອງບົວອັນສັກສິດທີ່ທໍາລາຍບາບທັງປວງ। ອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະທິວາກະຣະ ຜູ້ເປັນກອງແຫ່ງຮັດສະມີ ຄືພຣະອາທິດ।

Verse 7

ऋचमेकां जपेत्साम्नः सामवेदफलं लभेत् । यजुर्वेदस्य जपनादृग्वेदस्य तथैव च

ແມ່ນແຕ່ສວດຣິຈາພຽງບົດດຽວ ໃນທໍານອງແຫ່ງສາມັນ ກໍໄດ້ຜົນແຫ່ງສາມະເວດ; ແລະດ້ວຍການຈະປະມັນຕຣາແຫ່ງຍະຊຸຣເວດ ກໍໄດ້ຜົນແຫ່ງຣິກເວດເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 8

अक्षरं वा जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् । आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ຫຼືຂະນະທີ່ພຶງພິຈາລະນາພຣະທິວາກະຣະ ກໍອາດຈະຈະປະແມ່ນແຕ່ອັກສອນດຽວເປັນມັນຕຣາໄດ້। ເມື່ອຈະປະອາທິຕຍະຫຣຶທະຍະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກມົນທິນ ແລະບາບທັງປວງ।

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा विधिना जपेद्द्विजान् । तस्य कोटिगुणं पुण्यं जायते नात्र संशयः

ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລ້ວເຮັດຈະປະ (japa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມພອນຂອງດວິຊະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນເພີ່ມເປັນໂກຕິເທົ່າ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 10

अनाशकेनाग्निगत्या जले वा देहपातनात् । तस्मिंस्तीर्थे मृतो यस्तु स याति परमां गतिम्

ບໍ່ວ່າຈະອົດອາຫານຈົນສິ້ນຊີວິດ, ເຂົ້າໄປໃນໄຟ, ຫຼືສະລະກາຍໃນນ້ຳ—ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 11

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा नृपसत्तम । विहितं कर्म कुर्वाणः स गच्छेत्परमां गतिम्

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ຈະເປັນພຣາຫມັນ, ກະສັດ, ໄວສະຍະ ຫຼື ຊູດຣະ—ຜູ້ໃດປະຕິບັດກຳທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ຕາມໜ້າທີ່ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । व्याधिं सत्त्वक्षयं मोहं ज्ञात्वा वर्णा द्विजोत्तम । पापेभ्यो विप्रमुच्यन्ते केन तत्साधनं वद

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ! ເມື່ອຜູ້ຄົນໃນວັນນະຕ່າງໆ ຮູ້ທັນໂລກ, ການເສື່ອມຂອງສັດຕະວະ (ພະລັງໃນ) ແລະ ຄວາມຫຼົງ, ເຂົາພົ້ນບາບໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດ? ຂໍທ່ານບອກວິທີນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 13

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तिलोदकी तिलस्नायी कामक्रोधविवर्जितः । ब्राह्मणोऽनशनैः प्राणांस्त्यजल्लभति सद्गतिम्

ສຣີມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: ພຣາຫມັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳງາ (tilodaka) ອາບດ້ວຍງາ (tilasnāyī) ແລະປາສຈາກກາມກັບໂກຣດ—ເມື່ອສະລະຊີວິດດ້ວຍອະນາຊະນະ (ອົດອາຫານ) ຍ່ອມໄດ້ຮອດສັດຄະຕິອັນດີງາມ.

Verse 14

सङ्ग्रामे सद्गतिं तात क्षत्रियो निधने लभेत् । तदभावान्महाप्राज्ञ सेवमानो लभेदिति

ໂອ້ລູກຮັກ, ກະສັດຕຣິຍະໄດ້ຮັບ “ສັດຄະຕິ” ອັນປະເສີດ ໂດຍສິ້ນຊີວິດໃນສົງຄາມ. ຖ້າບໍ່ອາດເຮັດໄດ້, ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ກໍໄດ້ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 15

व्याधिग्रहगृहीतो वा वृद्धो वा विकलेन्द्रियः । आत्मानं दाहयित्वाग्नौ विधिना सद्गतिं लभेत्

ຜູ້ຖືກໂລກໄພ ຫຼືຄວາມທຸກທໍລະມານຄອບງໍາ, ຫຼືຊະລາ, ຫຼືອິນທຣີຍອ່ອນແຮງ—ເມື່ອອຸທິດກາຍໃຫ້ໄຟຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສັດຄະຕິ.

Verse 16

वैश्योऽपि हि त्यजन्प्राणानेवं वै शुभभाग्भवेत् । जले वा शुद्धभावेन त्यक्त्वा प्राणाञ्छिवो भवेत्

ແມ່ນແຕ່ໄວສະຍະ ຖ້າສະລະຊີວິດຕາມນີ້ ກໍເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ. ຫຼືຖ້າປ່ອຍຊີວິດໃນນ້ໍາດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ກໍຈະໄດ້ຮັບພອນ ແລະບັນລຸສະພາວະອັນສຸພະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 17

शूद्रोऽपि द्विजशुश्रूषुस्तोषयित्वा महेश्वरम् । विमुच्य नान्यथा पापः पतते नरके ध्रुवम्

ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ຖ້າອຸທິດໃຈຮັບໃຊ້ດວິຊະ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະມະເຫສະວະພໍໃຈ ກໍພົ້ນຈາກບາບ. ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ບາບບໍ່ຫຼຸດ ແລະຈະຕົກນະລົກແນ່ນອນ.

Verse 18

अथवा प्रणवाशक्तो द्विजेभ्यो गुरवे तथा । पञ्चाग्नौ शोषयेद्देहमापृच्छ्य द्विजसत्तमान्

ຫຼືຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະມີພັກຕິຕໍ່ດວິຊະ ແລະຕໍ່ຄູບາອາຈານຂອງຕົນ—ເມື່ອຂໍລາຈາກພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດແລ້ວ ພຶງທໍາຕະປະໃຫ້ກາຍແຫ້ງຢູ່ທ່າມກາງໄຟທັງຫ້າ.

Verse 19

शान्तदान्तजितक्रोधाञ्छास्त्रयुक्तान् विचक्षणान् । तेषां चैवोपदेशेन करीषाग्निं प्रसाधयेत्

ພຶງເຂົ້າໄປຫາຜູ້ສະງົບ ສຳລວມຕົນ ຊະນະໂທສະ ຕັ້ງຢູ່ໃນຊາສະຕຣາ ແລະມີປັນຍາ; ແລ້ວຕາມຄຳສອນຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈັດເຕັມໄຟຂີ້ງົວ (karīṣāgni) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ.

Verse 20

एवं वर्णा यथात्वेन मूढाहङ्कारमोहिताः । पतन्ति नरके घोरे यथान्धो गिरिगह्वरे

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຄົນໃນວັນນະທັງຫຼາຍ ຖືກມົວເມົາໂດຍອະຫັງກາຣອັນໂງ່ ແລະຍຶດຕິດແຕ່ສະຖານະ ຈຶ່ງຕົກລົງສູ່ນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ—ເຫມືອນຄົນຕາບອດຕົກຫວ່າງຫຸບເຂົາ.

Verse 21

ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तन्ते कामचारतः । कृमियोनिं प्रपद्यन्ते तेषां पिण्डो न च क्रिया

ຜູ້ໃດລະທິ້ງວິທີທີ່ຊາສະຕຣາກຳນົດ ແລ້ວດຳເນີນຕາມໃຈ ແລະຕັນຫາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປເກີດໃນຍົນີແຫ່ງແມ່ທ້ອງ; ສຳລັບເຂົາ ບໍ່ມີທັງປິນຑະ (piṇḍa) ແລະບໍ່ມີພິທີກຣິຍາ (kriyā) ແຫ່ງສົບ.

Verse 22

श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं त्यक्त्वा यथेच्छाचारसेविनः । अष्टाविंशतिर्वै कोट्यो नरकाणां युधिष्ठिर

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ຜູ້ໃດລະທິ້ງທັມມະທີ່ກ່າວໄວ້ໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ແລ້ວປະພຶດຕາມໃຈຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກສູ່ນະຣົກທັງ 28 ໂກຕິ.

Verse 23

प्रत्येकं वा पतन्त्येते मग्ना नरकसागरे । दुर्लभं मानुषं जन्म बहुधर्मार्जितं नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ແຕ່ລະຄົນໃນພວກນັ້ນຕົກລົງ ຈົມຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງນະຣົກ. ການເກີດເປັນມະນຸດໄດ້ມາຍາກຍິ່ງ ໄດ້ມາແຕ່ດ້ວຍການສະສົມທັມມະຫຼາຍ.

Verse 24

तल्लब्ध्वा मदमात्सर्यं यो वै त्यजति मानवः । संनियम्य सदात्मानं ज्ञानचक्षुर्नरो हि सः

ເມື່ອໄດ້ຮັບ (ການເກີດເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກ) ແລ້ວ ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງຄວາມຍິ່ງຍໂສ ແລະ ຄວາມອິດສາຢ່າງແທ້ຈິງ ຄອບຄຸມຕົນເອງຢູ່ເສມອ ແລະ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິໄນພາຍໃນ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ແມ່ນມະນຸດຜູ້ມີ “ຕາແຫ່ງຍານ”।

Verse 25

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानांजनशलाकया

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາບັງຕາ—ດ້ວຍໄມ້ປ້າຍອັນຊັນແຫ່ງຍານ ຄວາມມືດນັ້ນຍ່ອມຖືກຂັບໄລ່।

Verse 26

यस्य नोन्मीलितं चक्षुर्ज्ञेयो जात्यन्ध एव सः । एतत्ते कथितं सर्वं यत्पृष्टं नृपसत्तम

ຜູ້ໃດທີ່ຕາຍັງບໍ່ໄດ້ເປີດ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຄົນຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ ສິ່ງທັງປວງທີ່ພະອົງຖາມ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວທັງໝົດ।

Verse 27

तथानिष्टतराणां हि रुद्रस्य वचनं यथा । नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद्विनिःसृता

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ພະວາຈາຂອງຣຸດຣະຍ່ອມບໍ່ຜິດພາດ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຜູ້ມີໃຈຮ້າຍທີ່ສຸດ ນະຣະມະດາ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ ໄດ້ໄຫຼອອກຈາກພະກາຍຂອງຣຸດຣະເອງ।

Verse 28

तारयेत्सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च । सर्वदेवाधिदेवेन ईश्वरेण महात्मना

ນາງ (ນະຣະມະດາ) ຊ່ວຍໃຫ້ສັດທັງປວງ—ທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ຂ້າມພົ້ນໄດ້ ເນື່ອງດ້ວຍອານຸພາບຂອງພຣະອີສະວະຣະມະຫາຕະມາ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 29

लोकानां च हितार्थाय महापुण्यावतारिता । मानसं वाचिकं पापं स्नानान्नश्यति कर्मजम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ນາງໄດ້ອະວະຕານລົງມາອັນເປັນມະຫາບຸນ. ອາບນ້ຳໃນນາງແລ້ວ ບາບຈາກກຳທັງໃຈແລະວາຈາຈະສິ້ນໄປ.

Verse 30

रुद्रदेहाद्विनिष्क्रान्ता तेन पुण्यतमा हि सा । प्रातरुत्थाय यो नित्यं भूमिमाक्रम्य भक्तितः

ເນື່ອງຈາກນາງເກີດອອກຈາກພຣະກາຍຂອງຣຸດຣະ ນາງຈຶ່ງບໍລິສຸດຍິ່ງ. ຜູ້ໃດຕື່ນຍາມອະຣຸນທຸກມື້ ແລ້ວກ້າວລົງສູ່ພື້ນດິນດ້ວຍພັກຕິ…

Verse 31

एतन्मन्त्रं जपेत्तात स्नानस्य लभते फलम् । नमः पुण्यजले देवि नमः सागरगामिनि

ໂອ້ລູກເອີຍ ຜູ້ໃດສວດມົນຕຣານີ້ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳບູຊາ. ນະໂມແດ່ນາງເທວີຜູ້ເປັນນ້ຳບຸນ; ນະໂມແດ່ນາງຜູ້ໄຫຼໄປສູ່ທະເລໃຫຍ່.

Verse 32

नमोऽस्तु पापनिर्मोचे नमो देवि वरानने

ນະໂມແດ່ນາງຜູ້ປົດບາບ; ນະໂມແດ່ນາງເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າງາມຜ່ອງ.

Verse 33

नमोऽस्तु ते ऋषिवरसङ्घसेविते नमोऽस्तु ते त्रिनयनदेहनिःसृते । नमोऽस्तु ते सुकृतवतां सदा वरे नमोऽस्तु ते सततपवित्रपावनि

ນະໂມແດ່ນາງ ຜູ້ຖືກບໍລິການໂດຍຫມູ່ຣິສີຜູ້ປະເສີດ. ນະໂມແດ່ນາງ ຜູ້ເກີດອອກຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະຜູ້ມີສາມນັຍນາ. ນະໂມແດ່ນາງ ຜູ້ເປັນພອນອັນປະເສີດແກ່ຜູ້ມີກຸສົນເສມອ. ນະໂມແດ່ນາງ ຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢູ່ເນື່ອງນິດ, ພາວນີຜູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 43

। अध्याय

॥ ບົດທີ່ ॥ (ໝາຍບົດ/ໝາຍສິ້ນສຸດ)