Adhyaya 41

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र कुण्डलेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महायक्षः कुण्डधारो नृपोत्तम

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດ ພຶງໄປຫາ ກຸນຑະເລສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ທີ່ນັ້ນ ມະຫາຍັກສະ ກຸນຑະທາຣະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ, ໂອ ຜູ້ເປັນນະຣະປະທີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 2

तपः कृत्वा सुविपुलं सुरासुरभयंकरम् । पौलस्त्यमन्दिरे चैव चिक्रीड नृपसत्तम

ເມື່ອໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ຈົນນ່າຢ້ານກົວແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ແລ້ວ, ໂອ ນະຣະປະທີຜູ້ປະເສີດ, ລາວກໍໄດ້ສຳລານຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ໃນສະຖານສັກສິດຂອງ ເປົາລັສຕະຍະ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । कस्मिन्युगे समुत्पन्नः कस्य पुत्रो महामतिः । तपस्तप्त्वा सुविपुलं तोषितो येन शङ्करः

ຢຸທິສະຖິຣ ກ່າວວ່າ: ມະຫາປັນຍານັ້ນ ເກີດໃນຍຸກໃດ ແລະເປັນບຸດຂອງໃຜ—ຜູ້ທີ່ບຳເນົາຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ຈົນທຳໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ ພໍພຣະໄທ?

Verse 4

एतद्विस्तरतस्तात कथयस्व ममानघ । शृण्वतश्च न तृप्तिर्मे कथामृतमनुत्तमम्

ຂໍທ່ານຜູ້ເປັນດັ່ງບິດາ, ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ. ຂ້ອຍຟັງແລ້ວກໍບໍ່ອິ່ມໃຈ; ອະມະຣິດແຫ່ງກະຖາອັນສູງສຸດນີ້ ບໍ່ເຄີຍເຮັດໃຫ້ພໍພຽງ

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । त्रेतायुगे ब्रह्मसमः पौलस्त्योनाम विश्रवाः । तपः कृत्वा सुविपुलं भरद्वाजसुतोद्भवः

ພຣະມາກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໃນຕຣີຕາຍຸກ ມີຣິສີນາມ ວິສຣະວາ ຜູ້ເປັນວົງສາຂອງປຸລັສຕະຍະ ມີສະຫງ່າລາສີເທົ່າພຣະພຣົມ. ເກີດໃນສາຍສະກຸນຂອງບຸດພຣະພຣະດວາຊ ແລະບຳເນົາຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ

Verse 6

पुत्रं पौत्रगणैर्युक्तं पत्न्या भक्त्या सुतोषितः । धनदं जनयामास सर्वलक्षणलक्षितम्

ເມື່ອພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິຂອງພັນລະຍາ ທ່ານຈຶ່ງໃຫ້ກຳເນີດບຸດນາມ “ທະນະດະ” ຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ ແລະມີວົງສາວານສືບຕໍ່ຮຸ່ງເຮືອງ

Verse 7

जातमात्रं तु तं ज्ञात्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । चकार नाम सुप्रीत ऋषिदेवसमन्वितः

ເມື່ອຮູ້ທັນທີວ່າເດັກນ້ອຍເກີດແລ້ວ ພຣະພຣົມ—ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ—ກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະປະທານນາມ ໂດຍມີຣິສີແລະເທວະທັງຫຼາຍຮ່ວມຢູ່

Verse 8

यस्माद्विश्रवसो जातो मम पौत्रत्वमागतः । तस्माद्वैश्रवणो नाम तव दत्तं मयानघ

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເກີດຈາກ ວິຊຣະວາ ແລະດັ່ງນັ້ນເຈົ້າເປັນຫຼານຂອງເຮົາ, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ເຮົາຂໍປະທານນາມ “ໄວຊຣະວະນ” ໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 9

तथा त्वं सर्वदेवानां धनगोप्ता भविष्यसि । चतुर्थो लोकपालानामक्षयश्चाव्ययो भुवि

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຊັບສົມບັດຂອງເທວະທັງປວງ, ເປັນໂລກະປາລະອົງທີ່ສີ່—ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະບໍ່ຊຳຮຸດໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 10

तस्य भार्या महाराज ईश्वरीति च विश्रुता । यक्षो यक्षाधिपः श्रेष्ठस्तस्य कुण्डोऽभवत्सुतः

ໂອ ມະຫາຣາຊ, ພຣະມະເຫສີຂອງທ່ານເປັນທີ່ລືອຊື່ວ່າ “ອີສະວະຣີ” ແລະຈອມເຈົ້າແຫ່ງຍັກສະຜູ້ປະເສີດນັ້ນມີບຸດຊື່ “ກຸນຑະ”.

Verse 11

स च रूपं परं प्राप्य मातापित्रोरनुज्ञया । तपश्चचार विपुलं नर्मदातटमाश्रितः

ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກບິດາມານາ, ລາວໄດ້ບັນລຸຮູບງາມອັນຍິ່ງ, ແລ້ວຈຶ່ງປະພຶດຕະບະອັນໃຫຍ່ ໂດຍພັກອາໄສຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 12

ग्रीष्मे पञ्चाग्निसंतप्तो वर्षासु स्थण्डिलेशयः । हेमन्ते जलमध्यस्थो वायुभक्षः शतं समाः

ໃນລະດູຮ້ອນ ລາວອົດທົນຄວາມຮ້ອນແຫ່ງໄຟທັງຫ້າ; ໃນລະດູຝົນ ລາວນອນເທິງດິນໂລ່ງ; ໃນລະດູໜາວ ລາວຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ. ດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດໂດຍລົມເທົ່ານັ້ນເປັນອາຫານ, ລາວຮັກສາວັດຕະນີ້ຄົບຮ້ອຍປີ.

Verse 13

एवं वर्षशते पूर्णे एकाङ्गुष्ठेऽभवन्नृप । अस्थिभूतः परं तात ऊर्ध्वबाहुस्ततः परम्

ເມື່ອຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີດັ່ງນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ, ລາວກໍເຫມືອນຫຼືອແຕ່ຂະໜາດນິ້ວໂປ້—ເປັນແຕ່ກະດູກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລາວຍັງບໍາເນີນຕະປະຕໍ່ໄປອີກ ໂດຍຊູແຂນຂຶ້ນສູງ.

Verse 14

अतपच्च घृतश्वासः कुण्डलो भरतर्षभ । चतुर्थे वर्षशतके तुतोष वृषवाहनः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພະຣະຕະ, ກຸນດະລະຜູ້ມີລົມຫາຍໃຈດຸດກີ (ghee) ອັນສະໝໍ້າເສມີ ແລະຄວບຄຸມໄດ້ ຍັງຄົງບໍາເນີນຕະປະ. ໃນສະຕະວັດທີສີ່ ພຣະວຶສະວາຫນະ—ພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງງົວ—ກໍພໍພຣະໄທ.

Verse 15

वरं वृणीष्व भो वत्स यत्ते मनसि रोचते । ददामि ते न सन्देहस्तपसा तोषितो ह्यहम्

“ໂອ ລູກນ້ອຍ, ເລືອກພອນທີ່ໃຈເຈົ້າພໍໃຈ. ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ, ເພາະເຮົາພໍໃຈດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າ.”

Verse 16

कुण्डल उवाच । यक्षाधिपप्रसादेन तस्यैवानुचरः पुरे । विचरामि यथाकाममवध्यः सर्वशत्रुषु

ກຸນດະລະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຈອມແຫ່ງຍັກສະ, ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນນະຄອນຂອງພຣະອົງນັ້ນເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄປມາໄດ້ຕາມໃຈ, ແລະທ່າມກາງສັດຕູທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຂ້າບໍ່ຕາຍ—ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານ.”

Verse 17

तथेत्युक्त्वा महादेवः सर्वलोकनमस्कृतः । जगामाकाशमाविश्य कैलासं धरणीधरम्

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ທີ່ສັດທັງຫຼາຍນົບນ້ອມ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ອາກາດ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ເຂົາໄກລາສ ພູຜາຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ.

Verse 18

गते चादर्शनं देवे सोऽपि यक्षो मुदान्वितः । स्थापयामास देवेशं कुण्डलेश्वरमुत्तमम्

ເມື່ອເທວະເຈົ້າຫາຍພົ້ນຈາກສາຍຕາ ຍັກສານັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວໄດ້ສະຖາປະນາອົງຈອມເທວະເປັນລິງຄະອັນປະເສີດ ນາມວ່າ “ກຸນດະເລສະວະຣ”

Verse 19

अलंकृत्वा जगन्नाथं पुष्पधूपानुलेपनैः । विमानैश्चामरैश्छत्रैस्तथा वै लिङ्गपूरणैः

ລາວໄດ້ປະດັບພຣະຈັກກະນາຖດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາ; ຖວາຍການສັກກາລະດ້ວຍຂະບວນວິມານ ຈາມະຣ ແລະສະຫຼຸມພຣະສະຫຼຸມ, ພ້ອມທັງເຄື່ອງບູຊາລິງຄະຕາມພິທີກຳນົດ

Verse 20

तर्पयित्वा द्विजान्सम्यगन्नपानादिभूषणैः । प्रीणयित्वा महादेवं ततः स्वभवनं ययौ

ເມື່ອໄດ້ບຳລຸງພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃຫ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍອາຫານ ເຄື່ອງດື່ມ ແລະຂອງທານອັນເໝາະສົມ ພ້ອມທັງເຮັດໃຫ້ພຣະມະຫາເທວະພໍພຣະໄທ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ

Verse 21

तदाप्रभृति तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । उत्तमं परमं पुण्यं कुण्डलेश्वरनामतः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ເປັນສະຖານທີ່ອັນປະເສີດ ແລະເປັນບຸນອັນສູງສຸດ ດ້ວຍນາມວ່າ “ກຸນດະເລສະວະຣ”

Verse 22

तत्र तीर्थे तु यः कश्चिदुपवासपरायणः । अर्चयेद्देवमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນການອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະບູຊາພຣະອີສານະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 23

सुवर्णं रजतं वापि मणिं मौक्तिकमेव च । दद्याद्भोज्यं ब्राह्मणेभ्यः स सुखी मोदते दिवि

ຜູ້ໃດຖວາຍຄຳ ຫຼື ເງິນ, ແກ້ວມະນີ ຫຼື ໄຂ່ມຸກ ແລະ ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນສຸກ ແລະ ຊື່ນບານໃນສະຫວັນ।

Verse 24

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ऋग्यजुःसामगोऽपि वा । ऋचमेकां जपित्वा तु सकलं फलमश्नुते

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຊຳລະ ບໍ່ວ່າເປັນຜູ້ສວດຣິກ ຍະຊຸ ຫຼື ສາມເວດ—ພຽງຈັບຈິດສວດຣິກມົນຕຣາ 1 ບົດ ກໍໄດ້ຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ।

Verse 25

गां प्रयच्छति विप्रेभ्यस्तत्फलं शृणु पाण्डव । यावन्ति तस्या रोमाणि तत्प्रसूतिकुलेषु च

ໂອ ປານດະວະ ຈົ່ງຟັງຜົນແຫ່ງການຖວາຍງົວແກ່ພຣາຫມັນ: ຂົນຂອງງົວນັ້ນມີຈຳນວນເທົ່າໃດ ແລະ ໃນສາຍຕະກູນທີ່ເກີດຈາກລູກຫຼານຂອງມັນມີເທົ່າໃດ—ບຸນກຸສົນກໍຖືກປະກາດວ່າມີປະມານໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 26

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । स्वर्गे वासो भवेत्तस्य पुत्रपौत्रैः समन्वितः

ຕາມຈຳນວນນັ້ນເປັນພັນປີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສະຫວັນໂລກ; ແລະ ຈະໄດ້ພຳນັກໃນສະຫວັນພ້ອມບຸດແລະຫຼານ।

Verse 27

तावन्ति वर्षाणि महानुभावः स्वर्गे वसेत्पुत्रपौत्रैश्च सार्द्धम् । तत्रान्नदो याति महेशलोकमसंख्यवर्षाणि न संशयोऽत्र

ຕາມຈຳນວນປີນັ້ນ ຜູ້ມີມະຫາອານຸພາບຈະພຳນັກໃນສະຫວັນພ້ອມບຸດແລະຫຼານ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ທານອາຫານຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະມະເຫສະ ເປັນເວລາປີອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃນນີ້।

Verse 28

स वै सुखी मोदते स्वर्गलोके गन्धर्वसिद्धाप्सरःसम्प्रगीते । एवं तु ते धर्मसुत प्रभावस्तीर्थस्य सर्वः कथितश्च पार्थ

ຜູ້ນັ້ນມີຄວາມສຸກ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນໂລກ ທີ່ກ້ອງກັງວານດ້ວຍບົດຂັບຮ້ອງຂອງຄັນທະວະ, ສິດທະ ແລະອັບສະຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທັມມະສຸຕະ, ໂອ ປາຣຖ, ມະຫິມາທັງໝົດຂອງຕີຣຖະນີ້ ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 29

श्रुत्वा स्तुवन्मुच्यते सर्वपापैः पुनस्त्रिलोकीमिह तत्प्रभावात्

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ແລະສັນລະເສີນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະດ້ວຍອານຸພາບນັ້ນເອງ ໃນພາຍໜ້າຈະໄດ້ບັນລຸສະພາບອັນມີສິຣິຄອບຄຸມໄຕໂລກອີກຄັ້ງ।

Verse 41

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງບົດ/ຕອນ (colophon).