Adhyaya 40

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र करञ्जेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो दैत्यो लोकेषु विश्रुतः

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດ ພຶງໄປຫາ ກະຣັນເຈສະວະຣ ອັນປະເສີດ; ທີ່ນັ້ນ ໄທຕະຍະຜູ້ມີວາສນາ ອັນໂດ່ງດັງໃນລົກທັງຫຼາຍ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । योऽसौ सिद्धो महाभाग तत्र तीर्थे महातपाः । कस्य पुत्रः कथं सिद्धः कस्मिन्काले वद द्विज

ຢຸທິສະຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ມະຫາຕະປະສີຜູ້ໄດ້ເປັນສິດທະ ຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ເປັນລູກຂອງໃຜ? ໄດ້ສິດທິແນວໃດ ແລະໃນກາລໃດ? ຂໍຈົ່ງກ່າວ, ໂອ ທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ).

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । पुरा कृतयुगे राजन्मानसो ब्रह्मणः सुतः । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो मरीचिर्नाम नामतः

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໃນກາລບູຮານ ໃນກຣິຕະຍຸກ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ມະຣີຈິ ເປັນບຸດມານະສະ (ເກີດຈາກຈິດ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ; ທ່ານຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະແຫ່ງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 4

तस्यापि तपसो राशेः कालेन महतानघ । पुत्रोऽथ मानसो जातः साक्षाद्ब्रह्मेव चापरः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈາກຄັງສະສົມແຫ່ງຕະປະນັ້ນ ເມື່ອກາລອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຜ່ານໄປ ກໍເກີດບຸດມານະສະຂຶ້ນ—ປານດັ່ງພຣະພຣະຫມາອີກອົງ ປາກົດໂດຍກົງ.

Verse 5

क्षमा दमो दया दानं सत्यं शौचमथार्जवम् । मरीचेश्च गुणा ह्येते सन्ति तस्य च भारत

ຄວາມອົດທົນ, ການສຳລວມຕົນ, ຄວາມເມດຕາ, ທານ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມຊື່ຕົງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນຂອງມະຣີຈິ; ໂອ ພາຣະຕະ ກໍມີຢູ່ໃນທ່ານນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 6

एवं गुणगणाकीर्णं कश्यपं द्विजसत्तमम् । ज्ञात्वा प्रजापतिर्दक्षो भार्यार्थे स्वसुतां ददौ

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ກັດຊະຍະປະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ຄຸນທຳດັ່ງນີ້ ປະຊາປະຕິ ດັກຊະ ຈຶ່ງມອບທິດາຂອງຕົນໃຫ້ເປັນພັນລະຍາແກ່ທ່ານ.

Verse 7

अदितिर्दितिर्दनुश्चैव तथाप्येवं दशापराः । यासां पुत्राश्च संजाताः पौत्राश्च भरतर्षभ

ອະດິຕິ, ດິຕິ, ດະນຸ ແລະ ອີກສິບນາງອື່ນໆ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພາຣະຕະ ຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເກີດບຸດ ແລະ ຫຼານ ສືບສາຍວົງອັນໃຫຍ່.

Verse 8

अदितिर्जनयामास पुत्रानिन्द्रपुरोगमान् । जातास्तस्य महाबाहो कश्यपस्य प्रजापतेः

ອະດິຕິໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດທັງຫຼາຍ ໂດຍມີອິນທຣະເປັນຜູ້ນຳ. ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນເກີດຈາກ ປະຊາປະຕິ ກັດຊະຍະປະ ນັ້ນ.

Verse 9

यैस्तु लोकत्रयं व्याप्तं स्थावरं जङ्गमं महत् । तथान्यस्य महाभागो दनोः पुत्रो व्यजायत

ໂດຍພວກເຂົາ ໄຕໂລກອັນໃຫຍ່—ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວ; ແລະທຳນອງດຽວກັນ ຈາກອີກນາງໜຶ່ງ ກໍໄດ້ເກີດບຸດຂອງດະນຸ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ.

Verse 10

सर्वलक्षणसम्पन्नः करञ्जो नाम नामतः । बाल एव महाभाग चचार स महत्तपः

ຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ກຣັນຈະ”। ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກກໍຍັງບຳເນົາຕະປະອັນໃຫຍ່।

Verse 11

नर्मदातटमाश्रित्य चातिघोरमनुत्तमम् । दिव्यं वर्षसहस्रं च कृच्छ्रचान्द्रायणं नृप

ອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ໂອ ພະຣາຊາ, ລາວໄດ້ປະພຶດວິນັຍອັນສູງສຸດແລະເຂັ້ມງວດຢ່າງຫນັກ—ວັດ “ກຣິຈຉະ-ຈານດຣາຍະນະ”—ເປັນເວລາພັນປີທິບຍ໌।

Verse 12

शाकमूलफलाहारः स्नानहोमपरायणः । ततस्तुष्टो महादेव उमया सहितः किल

ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ ແລະອຸທິດໃຈໃນພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການບູຊາໄຟ (ໂຫມ) ຈຶ່ງບຳເນົາຕະປະ। ຕໍ່ມາ ເລົ່າກັນວ່າ ພຣະມະຫາເທວະພ້ອມພຣະອຸມາ ກໍພໍພຣະໄທ।

Verse 13

वरेण छन्दयामास त्रिपुरान्तकरः प्रभुः । भोः करञ्ज महासत्त्व परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ ປາດຖະນາຈະໂປດດ້ວຍພອນວ່າ: “ໂອ ກຣັນຈະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ”

Verse 14

वरं वृणीष्व ते दद्मि ह्यमरत्वमृते मम

“ຈົ່ງເລືອກພອນ; ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າ—ແຕ່ຍົກເວັ້ນຄວາມອະມະຕະ, ເພາະສິ່ງນັ້ນເກີນກວ່າທີ່ເຮົາຈະປະທານໄດ້”

Verse 15

करञ्ज उवाच । यदि तुष्टो महादेव यदि देयो वरो मम । तर्हि पुत्राश्च पौत्राश्च सन्तु मे धर्मवत्सलाः

ກະຣັນຊະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ມະຫາເທວະ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ລູກແລະຫຼານຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັກທຳມະ”

Verse 16

तथेत्युक्त्वा महादेव उमया सहितस्तदा । वृषारूढो गणैः सार्द्धं तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອຕອບວ່າ “ດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ມະຫາເທວະພ້ອມດ້ວຍອຸມາ ຂຶ້ນຂີ່ພະໂຄ (ວຶສະພະ) ແລະພ້ອມຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ

Verse 17

गते चादर्शनं देवे सोऽपि दैत्यो मुदान्वितः । स्वनाम्नात्र महादेवं स्थापयित्वा ययौ गृहम्

ເມື່ອເທວະລັບຫາຍຈາກສາຍຕາແລ້ວ ດາຍຕະນັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ລາວໄດ້ສ້າງສະຖາປະນາພຣະມະຫາເທວະໄວ້ທີ່ນັ້ນໂດຍໃຊ້ນາມຂອງຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງກັບເຮືອນ

Verse 18

तदाप्रभृति तत्तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । स्नानमात्रानरस्तत्र मुच्यते सर्वपातकैः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນກໍເປັນຕີຣຖະທີ່ຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ; ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງຫມົດ

Verse 19

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । सोऽग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ປິຕຣິ (Pitṛ) ແລະເທວະທັງຫມົດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັຊະອັກນິສໂຕມ (Agniṣṭoma) ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 20

अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । अनिवर्त्या गतिस्तस्य रुद्रलोकं स गच्छति

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດຖືອົບພະວາສຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຄະຕິຂອງຜູ້ນັ້ນບໍ່ຫວນຄືນ; ຍ່ອມໄປສູ່ ຣຸທຣະໂລກ.

Verse 21

अथवाग्निजले प्राणान्यस्त्यजेद्धर्मनन्दन । अयुतद्वितयं वस्ते वर्षाणां शिवमन्दिरे

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຊື່ນໃຈແຫ່ງທຳມະ, ຖ້າຜູ້ໃດສະຫຼະຊີວິດໃນໄຟ ຫຼືໃນນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະພັກຢູ່ໃນພະນິວາສຂອງພຣະສິວະ ສອງໝື່ນປີ.

Verse 22

ततश्चैव क्षये जाते जायते विमले कुले । वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः

ແລ້ວເມື່ອການສິ້ນໄປນັ້ນສິ້ນສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ແລະຊໍານານໃນຊາສຕຣະທັງປວງ.

Verse 23

राजा वा राजतुल्यो वा जीवेच्च शरदः शतम् । पुत्रपौत्रसमोपेतः सर्वव्याधिविवर्जितः

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນພະຣາຊາ ຫຼືເທົ່າທຽມພະຣາຊາ ດໍາລົງຊີວິດຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍລະດູສາຣະທະ ມີລູກແລະຫຼານພ້ອມ ແລະພົ້ນຈາກໂຣຄາທັງປວງ.

Verse 24

एवं ते सर्वमाख्यातं पृष्टं यद्यत्त्वयानघ । तीर्थस्य तु फलं तस्य स्नानदानेषु भारत

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມມາ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ໝົດແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ພາຣະຕະ, ຈົ່ງຟັງຜົນແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ ໃນເລື່ອງການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການໃຫ້ທານ.

Verse 25

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःस्वप्ननाशनम् । पठतां शृण्वतां चैव तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्

ຕີຣຖະ-ມາຫາຕະມະຍະອັນສູງສຸດນີ້ ເປັນບຸນອັນປະເສີດ ກຳຈັດບາບ ປະທານສິຣິມົງຄຸນ ແລະທຳລາຍຝັນຮ້າຍ—ແກ່ຜູ້ສວດອ່ານ ແລະຜູ້ຟັງດ້ວຍ.

Verse 26

यस्तु श्रावयते श्राद्धे पठेत्पितृपरायणः । अक्षयं जायते पुण्यमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ປິຕຣິ ແລ້ວໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງໃນພິທີສຣາດທະ ຫຼືອ່ານສວດເອງ ຈະເກີດບຸນອັນອະກະສະຍະບໍ່ເສື່ອມ—ດັ່ງນີ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕັດໄວ້.

Verse 40

। अध्याय

ທີ່ນີ້ ບົດອັດທະຍາຍສິ້ນສຸດລົງ