Adhyaya 38

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत राजेन्द्र गुहावासीति चोत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो गुहावासी समार्बुदम्

ພຣະມາກັນເດຍກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຍັງຕີຣະຖະອັນສູງສຸດຊື່ “ກຸຫາວາສີ” ທີ່ເຂົາອາຣບຸດ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ບັນລຸສິດທິ ແລະປາກົດນາມວ່າ “ກຸຫາວາສີ”.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । केन कार्येण भो तात महादेवो जगद्गुरुः । गुहायामनयत्कालं सुदीर्घं द्विजसत्तम

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ເປັນຄູແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຢູ່ໃນຖ້ຳເປັນເວລາຍາວນານເພື່ອການໃດ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ?

Verse 3

एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ । श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वपरं कौतूहलं हि मे

ໂອ ທ່ານຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍເລື່ອງນີ້ທັງໝົດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເລິກຊຶ້ງຫຼາຍ.

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच । साधु प्रश्नो महाराज पृष्टो यो वै त्वयोत्तमः । पुराणे विस्तरो ह्यस्य न शक्यो हि मयाधुना

ພຣະມາກັນເດຍກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຄຳຖາມອັນປະເສີດທີ່ທ່ານຖາມນັ້ນ ດີຍິ່ງ. ການຂະຫຍາຍລະອຽດຂອງເລື່ອງນີ້ຢູ່ໃນປຸຣານະ ແລະໃນຍາມນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເລົ່າໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 5

कथितुं वृद्धभावत्वादतीतो बहुकालिकः । संक्षेपात्तेन ते तात कथयामि निबोध मे

ເນື່ອງຈາກຄວາມເຖົ້າຊະລາ ເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດເລົ່າໃຫ້ຍາວໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງແບບຫຍໍ້—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 6

पुरा कृतयुगे राजन्नासीद्दारुवनं महत् । नानाद्रुमलताकीर्णं नानावल्ल्युपशोभितम्

ໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກກຣິຕະຍຸກ ໂອ ພະຣາຊາ ມີປ່າໃຫຍ່ຊື່ ດາຣຸວະນະ. ປ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ ແລະ ເຄືອຫຼາກຊະນິດ ງາມດ້ວຍເຄືອເລື້ອຍຫຼາຍປະການ។

Verse 7

सिंहव्याघ्रवराहैश्च गजैः खड्गैर्निषेवितम् । बहुपक्षियुतं दिव्यं यथा चैत्ररथं वनम्

ປ່ານັ້ນມີສິງ ເສືອ ໝູປ່າ ຊ້າງ ແລະ ຄັດຄະ (ແຮດ) ມາຢູ່ອາໄສ. ມີນົກຫຼາຍຊະນິດ ເປັນປ່າທິບອັນນ່າພິສົດ ດຸດດັ່ງປ່າໄຈຕຣະຣະຖະໃນສະຫວັນ.

Verse 8

तत्र केचिन्महाप्राज्ञा वसन्ति संशितव्रताः । वसन्ति परया भक्त्या चतुराश्रमभाविताः

ທີ່ນັ້ນມີບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ພຳນັກຢູ່. ພວກເຂົາຢູ່ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນຈິດໃຈແຫ່ງອາສຣະມະທັງສີ່.

Verse 9

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो यतिस्तथा । स्वधर्मनिरताः सर्वे वाञ्छन्तः परमं पदम्

ບໍ່ວ່າເປັນ ພຣະຫມະຈາຣີ, ຄຣະຫັດ, ວານະປຣະສະຖະ ຫຼື ຍະຕິ—ທຸກຄົນລ້ວນຕັ້ງໃຈໃນສະວະທັມຂອງຕົນ ແລະ ປາຖະໜາບັນລຸປະຣະມະປະດະອັນສູງສຸດ.

Verse 10

तावद्वसन्तसमये कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । विमानस्थो महादेवो गच्छन्वै ह्युमया सह

ຕໍ່ມາໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດ ໃນໂອກາດອື່ນໜຶ່ງ ພຣະມະຫາເທວະປະທັບຢູ່ໃນວິມານທິບ ແລະ ເດີນທາງຮ່ວມກັບ ອຸມາ ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 11

ददर्श तोय आवासमृक्सामयजुर्नादितम् । अलक्ष्यागतनिर्गम्यं सर्वपापक्षयंकरम्

ລາວໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນສັກສິດຂ້າງນ້ຳ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສວດແຫ່ງ ຣິກ, ສາມ ແລະ ຢະຊຸຣ. ເຂົ້າອອກໄດ້ໂດຍບໍ່ປາກົດ ແລະເປັນທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 12

तं दृष्ट्वा मुदिता देवी हर्षगङ्गदया गिरा । पप्रच्छ देवदेवेशं शशाङ्ककृतभूषणम्

ເມື່ອເຫັນນັ້ນ ພຣະເທວີກໍປິຕິຍິນດີ; ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ໄຫຼອອກດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະຄວາມເມດຕາ ນາງໄດ້ທູນຖາມພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ.

Verse 13

देव्युवाच । कस्यायमाश्रमो देव वेदध्वनिनिनादितः । यं दृष्ट्वा क्षुत्पिपासाद्यैः श्रमैश्च परिहीयते

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວ, ອາສຣົມນີ້ເປັນຂອງໃຜ ທີ່ກ້ອງດ້ວຍສຽງພຣະເວດ? ເພີ່ງເຫັນກໍເຮັດໃຫ້ຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າອື່ນໆ ຫຼຸດລົງ.”

Verse 14

महेश्वर उवाच । किं त्वया न श्रुतं देवि महादारुवनं महत् । बहुविप्रजनो यत्र गृहधर्मेण वर्तते

ພຣະມະເຫສວຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວີ, ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນເລື່ອງ ມະຫາດາຣຸວະນະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ບໍ? ທີ່ນັ້ນມີພຣາຫມະນຫຼາຍຄົນ ດຳລົງຕົນຕາມທຳແຫ່ງຄ຤ະຫັດ.”

Verse 15

अत्र यः स्त्रीजनः कश्चिद्भर्तृशुश्रूषणे रतः । नान्यो देवो न वै धर्मो ज्ञायते शैलनन्दिनि

ທີ່ນີ້ ຍິງໃດກໍຕາມທີ່ອຸທິດຕົນໃນການຮັບໃຊ້ສາມີ—ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ—ນາງບໍ່ຮູ້ຈັກເທວະອື່ນ ແລະບໍ່ຖືທຳອື່ນ; ນັ້ນແມ່ນວຣະຕະຂອງນາງ.

Verse 16

एतच्छ्रुत्वा परं वाक्यं देवदेवेन भाषितम् । कौतूहलसमाविष्टा शङ्करं पुनरब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນໜັກແນ່ນທີ່ເທວະເທວາໄດ້ກ່າວໄວ້ ນາງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະສັງກະຣາອີກຄັ້ງ

Verse 17

यत्त्वयोक्तं महादेव पतिधर्मरताः स्त्रियः । तासां त्वं मदनो भूत्वा चारित्रं क्षोभय प्रभो

“ໂອ ມະຫາເທວາ, ທ່ານເຄີຍກ່າວວ່າ ສະຕຣີທີ່ນີ້ຍຶດໝັ້ນໃນທຳແຫ່ງຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເປັນດຸຈມະທະນະ ແລະສັ່ນຄອນຈິດຈາຣິດຂອງນາງເພື່ອທົດສອບຄວາມໝັ້ນຄົງ”

Verse 18

ईश्वर उवाच । यत्त्वयोक्तं च वचनं न हि मे रोचते प्रिये । ब्राह्मणा हि महद्भूतं न चैषां विप्रियं चरेत्

ອີສະວະຣາຕັດວ່າ: “ທີ່ຮັກ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຮົາ. ພຣາຫມະນ໌ແມ່ນພະລັງອັນສັກສິດອັນໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນຢ່າກະທຳສິ່ງໃດໃຫ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນຂັດເຄືອງ”

Verse 19

मन्युप्रहरणा विप्राश्चक्रप्रहरणो हरिः । चक्रात्क्रूरतरो मन्युस्तस्माद्विप्रं न कोपयेत्

ພຣາຫມະນ໌ມີຄວາມໂກດເປັນອາວຸດ ແລະ ພຣະຫຣິມີຈັກຣາເປັນອາວຸດ. ຄວາມໂກດນັ້ນໂຫດຮ້າຍກວ່າຈັກຣາ; ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນ໌ໂກດ

Verse 20

न ते देवा न ते लोका न ते नगा न चासुराः । दृश्यन्ते त्रिषु लोकेषु ये तैर्दृष्टैर्न नाशिताः

ບໍ່ວ່າເທວະ, ບໍ່ວ່າໂລກ, ບໍ່ວ່າພູເຂົາ, ແມ່ນແຕ່ອະສຸຣາ—ໃນສາມໂລກບໍ່ປາກົດວ່າມີຜູ້ໃດທີ່ຖືກພວກເຂົາຈ້ອງມອງດ້ວຍໂທສະແລ້ວຍັງບໍ່ພິນາດ

Verse 21

तेषां मोक्षस्तथा स्वर्गो भूमिर्मर्त्ये फलानि च । येषां तुष्टा महाभागा ब्राह्मणाः क्षितिदेवताः

ຜູ້ໃດທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີບຸນ—ເປັນເທວະດາແຫ່ງແຜ່ນດິນ—ພໍໃຈ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ໂມກສະ ສະຫວັນ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກ ແລະຜົນບຸນໃນໂລກມະນຸດ.

Verse 22

एवं ज्ञात्वा महाभागे असद्ग्राहं परित्यज । तत्र लोके विरुद्धं वै कुप्यन्ते येन वै द्विजाः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນ ຈົ່ງລະທິ້ງການຍືນຍັນອັນບໍ່ຄວນນັ້ນ; ເພາະໃນໂລກ ສິ່ງທີ່ຂັດກັບລຳດັບແຫ່ງທຳ ນັ້ນແຫຼະທີ່ເຮັດໃຫ້ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໂກດ.

Verse 23

देव्युवाच । नाहं ते दयिता देव नाहं ते वशवर्तिनी । अकृत्वाधश्व वै तासां मानं सुरसुपूजितम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຄົນຮັກຂອງທ່ານ ແລະບໍ່ຢູ່ໃນອຳນາດທ່ານ—ນອກເສຍແຕ່ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ກຽດສັກສີຂອງເຂົາເຈົ້າຕ່ຳລົງກ່ອນ ຊຶ່ງແມ່ນສິ່ງທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຍັງນັບຖືບູຊາ.”

Verse 24

लोकलोके महादेव अशक्यं नास्ति ते प्रभो । क्रियतां मम चैवैकमेतत्कार्यं सुरोत्तम

ໂອ ມະຫາເທວະ, ໃນໂລກນີ້ແລະໂລກອື່ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບທ່ານ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດເໜືອເທວະທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ກິດງານອັນດຽວນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດເຖີດ.

Verse 25

एवमुक्तो महादेवो देव्या वाक्यहिते रतः । कृत्वा कापालिकं रूपं ययौ दारुवनं प्रति

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາເທວະຜູ້ມຸ່ງສຳເລັດພຣະວາຈາຂອງເທວີ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນກາປາລິກະ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ດາຣຸວະນະ.

Verse 26

महाहितजटाजूटं नियम्य शशिभूषणम् । कण्ठत्राणं परं कृत्वा धारयन् कर्णकुण्डले

ພຣະອົງໄດ້ມັດຈຸກຜົມຊະຕາອັນຈັດງາມ ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ; ສວມເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງຄໍອັນສູງສຸດ ແລະສວມຕຸ້ມຫູກຸນຑະລະທີ່ຫູ.

Verse 27

व्याघ्रचर्मपरीधानो मेखलाहारभूषितः । नूपुरध्वनिनिघोषैः कम्पयन् वै वसुंधराम्

ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມໜັງເສືອ ປະດັບດ້ວຍເມຂະລາແລະພວງມາລາ; ດ້ວຍສຽງກັງວານຂອງນູປຸຣະ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ພື້ນດິນສັ່ນໄຫວ.

Verse 28

महानूर्द्ध्वजटामाली कृत्तिभस्मानुलेपनः । कृत्वा हस्ते कपालं तु ब्रह्मणश्च महात्मनः

ພຣະອົງມີຊະຕາສູງສົ່ງ ສວມມາລາແຫ່ງຊະຕາ ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມໜັງ; ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ຖືກະໂຫຼກເປັນບາດ (ກະປາລະ) ໃນພຣະຫັດ—ກ່າວກັນວ່າເປັນຂອງພຣະພຣະຫມາຜູ້ມະຫາຈິດ—ແລະຮັບຮູບເປັນພຣະຈາລິກຜູ້ຂໍທານ.

Verse 29

महाडमरुघोषेण कम्पयन् वै वसुंधराम् । प्रभातसमये प्राप्तो महादारुवनं प्रति

ດ້ວຍສຽງຄືນຄືກຂອງດະມະຣຸອັນໃຫຍ່ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ; ເມື່ອຍາມອະຮຸນ ພຣະອົງກໍມາຮອດ ແລະມຸ່ງໄປສູ່ປ່າດາຣຸວະນະອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 30

तावत्पुण्यजनः सर्वपुष्पपत्रफलार्थिकः । निर्गतो बहुभिः सार्द्धं पवमानः समन्ततः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຊາວບຸນທັງຫຼາຍ ປາຖະໜາດອກໄມ້ ໃບໄມ້ ແລະໝາກໄມ້ທຸກຊະນິດ; ຈຶ່ງອອກໄປພ້ອມກັນເປັນຈໍານວນຫຼາຍ ເດີນວົນໄປທົ່ວທິດທາງ.

Verse 31

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं रूपं देवस्य भारत । युवतीनां मनस्तासां कामेन कलुषीकृतम्

ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອເຫັນຮູບອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະເທວະ ໃຈຂອງສາວນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກາມຕັນຫາປົກຄຸມ ແລະເປື້ອນມົນໄປ.

Verse 32

शोभनं पुरुषं दृष्ट्वा सर्वा अपि वराङ्गनाः । क्लेदभावं ततो जग्मुर्मुदा दारुवनस्त्रियः

ເມື່ອເຫັນບຸລຸດຜູ້ງາມສະງ່ານັ້ນ ບັນດານາງຜູ້ມີອວັຍະງາມທັງປວງ—ສະຕຣີແຫ່ງດາຣຸວະນະ—ກໍຖືກຄວາມປິຕິຕື່ນເຕັ້ນຄອບງຳ ໃຈລະລາຍດ້ວຍຄວາມຍິນດີ

Verse 33

विकारा बहवस्तासां देवं दृष्ट्वा महाद्भुतम् । संजाता विप्रपत्नीनां तदा तासु नरोत्तम

ໂອ ນະໂຣຕະມະ! ເມື່ອພັນລະຍາຂອງພຣາຫມະນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ອັດສະຈັນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຄວາມແປປ່ຽນແຫ່ງອາລົມອັນແຮງກ້າຫຼາຍປະການກໍເກີດຂຶ້ນໃນນາງ

Verse 34

परिधानं न जानन्ति काश्चिद्दृष्ट्वा वराङ्गनाः । उत्तरीयं तथा चान्या महामोहसमन्विताः

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ນາງງາມບາງຄົນກໍບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າຕົນກຳລັງນຸ່ງຫຍັງ; ອີກບາງຄົນຖືກມະຫາໂມຫະຄອບງຳ ຈົນລືມແມ່ນແຕ່ຜ້າຄຸມທ່ອນເທິງ

Verse 35

केशभारपरिभ्रष्टा काचिदेवासनोत्थिता । दातुकामा तदा भैक्ष्यं चेष्टितुं नैव चाशकत्

ຍິງຄົນໜຶ່ງຜົມຫຼຸດລຸ່ຍກະຈັດກະຈາຍ ລຸກຂຶ້ນຈາກອາສນະ; ແມ່ນວ່າປາດຖະນາຈະໃຫ້ທານ ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນກໍບໍ່ອາດກະທຳໃຫ້ຖືກຄວນ ເພື່ອຖວາຍອາຫານພິກຂາແກ່ພະພິກຂຸໄດ້

Verse 36

काचिद्दृष्ट्वा महादेवं रूपयौवनगर्विता । उत्सङ्गे संस्थितं बालं विस्मृता पायितुं स्तनम्

ຍິງອີກຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ຫຼົງອວດໃນຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ເມື່ອເຫັນພຣະມະຫາເທວະ ກໍຖືກມົນສະເໜ່ ຈົນລືມໃຫ້ນົມແກ່ເດັກນ້ອຍໃນຕັກ.

Verse 37

कामबाणहता चान्या बाहुभ्यां पीड्य सुस्तनौ । निःश्वसन्ती तदा चोष्णं न किंचित्प्रतिजल्पति

ອີກຄົນໜຶ່ງ ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະທຳລາຍ ນາງກອດກົດອົກອັນງາມດ້ວຍແຂນທັງສອງ; ຫາຍໃຈຮ້ອນໆ ແລະບໍ່ອາດເວົ້າຫຍັງໄດ້ເລີຍ.

Verse 38

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ”—ເປັນໝາຍບອກບົດ/ຕອນ (colophon)

Verse 39

तावत्ते ब्राह्मणाः सर्वे भ्रमित्वा काननं महत् । आगताः स्वगृहे दारान् ददृशुश्च हतौजसः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣາຫມະນທັງຫມົດ ໄດ້ພະເນຈອນໃນປ່າໃຫຍ່ ແລ້ວກັບມາຫາເຮືອນຂອງຕົນ ແລະເຫັນພັນລະຍາຂອງຕົນ; ແຕ່ພະລັງແລະຄວາມຫມັ້ນໃຈຂອງເຂົາໄດ້ຖືກທຳລາຍແລ້ວ.

Verse 40

यासां पूर्वतरा भक्तिः पातिव्रत्ये पतीन्प्रति । चलितास्ता विदित्वाशु निर्जग्मुर्द्विजसत्तमाः

ເມື່ອຮູ້ທັນທີວ່າ ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງແຕ່ເກົ່າຂອງພັນລະຍາທັງຫຼາຍຕໍ່ສາມີ ອັນຕັ້ງຢູ່ເທິງທຳມະປະຕິວຣະຕາ ໄດ້ສັ່ນຄອນແລ້ວ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຮີບອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງ.

Verse 41

संविदं परमां कृत्वा ज्ञात्वा देवं महेश्वरम् । क्षोभयित्वा मनस्तासां ततश्चादर्शनं गतम्

ເມື່ອຕັ້ງປະຕິຍານອັນສູງສຸດ ແລະຮູ້ວ່າເທວະນັ້ນແມ່ນພຣະມະເຫສວຣາເອງ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງນາງທັງຫຼາຍຫວັ່ນໄຫວ; ແລ້ວພຣະອົງກໍອັນຕະທານຈາກສາຍຕາ

Verse 42

क्रोधाविष्टो द्विजः कश्चिद्दण्डमुद्यम्य धावति । कल्माषयष्टिमन्ये च तथान्ये दर्भमुष्टिकाम्

ດວິຊະຜູ້ໜຶ່ງຖືກໂທສະຄອບງຳ ຍົກໄມ້ທ່ອນຂຶ້ນແລ້ວວິ່ງພຸ່ງໄປ; ຄົນອື່ນໆ ຖືໄມ້ລາຍດ່າງ ແລະບາງຄົນກໍກຳຫຍ້າດັບພະເປັນມື້ມື້

Verse 43

इतश्चेतश्च ते सर्वे भ्रमित्वा काननं नृप । एकीभूत्वा महात्मानो व्याजह्रुश्च रुषा गिरम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຂົາທັງໝົດພາກັນພະເນຈອນໄປມາໃນປ່າ ແລ້ວບັນດາມະຫາອາດມານັ້ນຈຶ່ງຮວມກັນ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳດ້ວຍໂທສະ

Verse 44

यदिदं च हुतं किंचिद्गुरवस्तोषिता यदि । तेन सत्येन देवस्य लिङ्गं पततु चोत्तमम्

ຖ້າການບູຊາໄຟທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຖວາຍມີຢູ່ຈິງ ແລະຖ້າຄູບາອາຈານທັງຫຼາຍພໍໃຈຈິງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລິງຄະອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຈົ່ງຕົກລົງ

Verse 45

आश्रमादाश्रमं सर्वे न त्यजामो विधिक्रमात् । तेन सत्येन देवस्य लिङ्गं पततु भूतले

ພວກເຮົາບໍ່ລະທິ້ງທຳແຫ່ງອາສຣົມ ໂດຍຂັດກັບລຳດັບທີ່ບັນຍັດ—ເດີນຕາມຄຣອງຈາກອາສຣົມໜຶ່ງໄປອີກອາສຣົມໜຶ່ງ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ

Verse 46

एवं सत्यप्रभावेन त्रिरुक्तेन द्विजन्मनाम् । शिवस्य पश्यतो लिङ्गं पतितं धरणीतले

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງສັດຈະ—ທີ່ພວກທະວິຊະເວົ້າຊ້ຳສາມເທື່ອ—ລິງຄະກໍຕົກລົງສູ່ຜືນດິນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະສິວະກຳລັງຊົມເບິ່ງ।

Verse 47

हाहाकारो महानासील्लोकालोकेऽपि भारत । देवस्य पतिते लिङ्गे जगतश्च महाक्षये

ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າຕົກລົງ ແລະມະຫາວິນາດແຫ່ງຈັກກະວານກຳລັງຄຸກຄາມ ສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍດັງຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ທົ່ວໂລກາໂລກະ।

Verse 48

पतमानस्य लिङ्गस्य शब्दोऽभूच्च सुदारुणः । उल्कापाता दिशां हाहा भूमिकम्पाश्च दारुणाः

ເມື່ອລິງຄະກຳລັງຕົກລົງ ກໍເກີດສຽງຄຳຮ້ອງກັບກອງອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ອຸລະກາຕົກລົງດັ່ງຝົນ; ສຽງ “ອ້າຍ!” ດັງກ້ອງທຸກທິດ ແລະແຜ່ນດິນໄຫວອັນນ່າຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 49

पतन्ति पर्वताग्राणि शोषं यान्ति च सागराः । देवस्य पतिते लिङ्गे देवा विमनसोऽभवन्

ຍອດພູທັງຫຼາຍເລີ່ມພັງທະລາຍ ແລະທະເລກໍຄືຈະແຫ້ງຫາຍ। ເມື່ອລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າຕົກລົງ ເທວະທັງຫຼາຍກໍເສົ້າໝອງ ແລະຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 50

समेत्य सहिताः सर्वे ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । कृताञ्जलिपुटाः सर्वे स्तुवन्ति विविधैः स्तवैः

ແລ້ວທຸກພວກກໍຊຸມນຸມກັນ ເຂົ້າໄປຫາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຜູ້ຈັດວາງສູງສຸດ। ທຸກອົງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນານາປະການ।

Verse 51

ततस्तुष्टो जगन्नाथश्चतुर्वदनपङ्कजः । आर्तान्प्राह सुरान्सर्वान्मा विषादं गमिष्यथ

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະຈັກກະນາຖ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ມີສີ່ພັກດຸດດອກບົວ—ພໍພຣະໄທ ແລ້ວຕັດກັບເທວະຜູ້ທຸກທ້ອນທັງປວງວ່າ “ຢ່າຕົກໃນຄວາມສິ້ນຫວັງ”។

Verse 52

ब्रह्मशापाभिभूतोऽसौ देवदेवस्त्रिलोचनः । तुष्टैस्तैस्तपसा युक्तैः पुनर्मोक्षं गमिष्यति

ພຣະເທວະເທວະຜູ້ມີສາມຕານັ້ນ ຖືກຄຳສາບຂອງພຣະພຣະຫມາຄອບງຳ; ແຕ່ເມື່ອການບຳເນັດຕະບະຖືກປະຕິບັດແລະສຳເລັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງຈະໄດ້ບັນລຸໂມກສະອີກຄັ້ງ।

Verse 53

एतच्छ्रुत्वा ययुर्देवा यथागतमरिन्दम । भावयित्वा ततः सर्वे मुनयश्चैव भारत

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຈາກໄປດັ່ງທີ່ມາ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພາຣະຕະ ບັນດາມຸນີທັງປວງກໍພິຈາລະນາແລ້ວເດີນທາງຕໍ່ໄປ.

Verse 54

विश्वामित्रवसिष्ठाद्या जाबालिरथ कश्यपः । समेत्य सहिताः सर्वे तमूचुस्त्रिपुरान्तकम्

ວິສະວາມິດຕະ ວະສິດຖະ ແລະອື່ນໆ—ທັງ ຈາບາລິ ແລະ ກັດຊະຍະປະ ດ້ວຍ—ໄດ້ມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ ແລ້ວທັງໝົດໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ)

Verse 55

ब्रह्मतेजो हि बलवद्द्विजानां हि सुरेश्वर । क्षान्तियुक्तस्तपस्तप्त्वा भविष्यसि गतक्लमः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ບຣະຫມະເຕຊະຂອງພວກທະວິຊະນັ້ນ ແຮງກ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະກອບດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ແລ້ວບຳເນັດຕະບະ; ຈັກພົ້ນຈາກຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະ ຄວາມທຸກຂ໌ກະທົບ.

Verse 56

यतः क्षोभादृषीणां च तदेवं लिङ्गमुत्तमम् । पतितं ते महादेव न तत्पूज्यं भविष्यति

ເນື່ອງຈາກຄວາມປັ່ນປ່ວນຂອງພວກລະສີ ລິງຄະອັນສູງສຸດນີ້ຈຶ່ງຕົກລົງດັ່ງນີ້ ໂອ ມະຫາເທວ. ດັ່ງນັ້ນໃນສະພາບທີ່ຕົກລົງ ມັນຈະບໍ່ຄວນແກ່ການບູຊາອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 57

न तच्छ्रेयोऽग्निहोत्रेण नाग्निष्टोमेन लभ्यते । प्राप्नुवन्ति च यच्छ्रेयो मानवा लिङ्गपूजने

ຄວາມດີສູງສຸດນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ບັນລຸດ້ວຍອັກນິໂຫຕຣ ແລະບໍ່ໄດ້ດ້ວຍອັກນິສໂຕມ. ແຕ່ຄວາມດີທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນສະຫວັດດີສູງສຸດ—ໄດ້ມາດ້ວຍການບູຊາລິງຄະ.

Verse 58

देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् । वचनेन तु विप्राणामेतत्पूज्यं भविष्यति

ສໍາລັບເທວະ, ດານະວະ, ຢັກສະ, ຄັນທັບພະ, ນາກ ແລະ ຣາກສະ ທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ໂດຍຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກພຣາຫມັນ—ນີ້ຈະກາຍເປັນສິ່ງຄວນແກ່ການນະມັດສະການບູຊາ.

Verse 59

ब्रह्मविष्ण्विन्द्रचन्द्राणामेतत्पूज्यं भविष्यति । यत्फलं तव लिङ्गस्य इह लोके परत्र च

ນີ້ຈະເປັນສິ່ງຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບພຣະພຣົມ, ພຣະວິສນຸ, ອິນທະຣະ ແລະ ຈັນທຣະ. ແລະຜົນແຫ່ງການບູຊາລິງຄະຂອງພຣະອົງ ຈະໄດ້ຮັບທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 60

एवमुक्तो जगन्नाथः प्रणिपत्य द्विजोत्तमान् । मुदा परमया युक्तः कृताञ्जलिरभाषत

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຈະກັນນາຖະໄດ້ກ້ມກາບນະມັດສະການຕໍ່ພວກດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ ພຣະອົງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 61

ब्राह्मणा जङ्गमं तीर्थं निर्जलं सार्वकामिकम् । येषां वाक्योदकेनैव शुध्यन्ति मलिनो जनाः

ພຣາຫມັນເປັນຕີຣະຖະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ—ແມ່ນບໍ່ມີນ້ຳແຕ່ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ; ດ້ວຍ ‘ນ້ຳ’ ແຫ່ງວາຈາຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ຄົນມົນທິນກໍບໍລິສຸດໄດ້।

Verse 62

न तत्क्षेत्रं न तत्तीर्थमूषरं पुष्कराणि च । ब्राह्मणे मन्युमुत्पाद्य यत्र गत्वा स शुध्यति

ບໍ່ມີທັງເຂດສັກສິດ ບໍ່ມີທັງຕີຣະຖະ—ແມ່ນແຕ່ດິນແຫ້ງກັນດານ ຫຼື ປຸສກະຣາທັງຫຼາຍ—ທີ່ໄປແລ້ວຈະບໍລິສຸດໄດ້ ຖ້າກ່ອນນັ້ນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ພຣາຫມັນໂກດ।

Verse 63

न तच्छास्त्रं यन्न विप्रप्रणीतं न तद्दानं यन्न विप्रप्रदेयम् । न तत्सौख्यं यन्नविप्रप्रसादान्न तद्दुःखं यन्न विप्रप्रकोपात्

ບໍ່ແມ່ນຊາສະຕຣະແທ້ ຖ້າບໍ່ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍພຣາຫມັນ; ບໍ່ແມ່ນທານແທ້ ຖ້າບໍ່ເໝາະຈະຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ. ບໍ່ມີສຸກໃດຫາກຂາດພຣະປະສາດຂອງພຣາຫມັນ ແລະບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃດຫາກຂາດຄວາມພິໂຣດຂອງທ່ານ।

Verse 64

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गङ्गाद्याः सरितस्तथा । एकस्य विप्रवाक्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ຕີຣະຖະທັງຫຼາຍໃນໂລກ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍເລີ່ມແຕ່ຄົງຄາ ກໍບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງວາຈາພຣາຫມັນພຽງຄຳດຽວ।

Verse 65

अभिनन्द्य द्विजान्सर्वाननुज्ञातो महर्षिभिः । ततोऽगमत्तदा देवो नर्मदातटमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມສັນລະເສີນດວິຊະທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກມະຫາຣິສີແລ້ວ ພຣະເທວະນັ້ນຈຶ່ງເດີນທາງໄປສູ່ຝັ່ງອັນປະເສີດຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ।

Verse 66

परमं व्रतमास्थाय गुहावासी समार्बुदम् । तपश्चचार भगवाञ्जपस्नानरतः सदा

ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກວັນ ສົມາທານວຣະຕະອັນສູງສຸດ ພັກອາໄສໃນຖ້ຳແຫ່ງອາຣພຸດາ ແລະບຳເພັນຕະປະ; ຊື່ສັດໃນການຈະປະ ແລະການອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ເສມອ.

Verse 67

समाप्ते नियमे तात स्थापयित्वा महेश्वरम् । वन्द्यमानः सुरैः सार्द्धं कैलासमगमत्प्रभुः

ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ເມື່ອການຖືນິຍະມະສຳເລັດແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະມະເຫສະວະຣະໄວ້ທີ່ນັ້ນ; ພຣະປຣະພູ ຜູ້ຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ໄດ້ໄປກັບພວກເຂົາສູ່ໄກລາສາ.

Verse 68

नर्मदायास्तटे तेन स्थापितः परमेश्वरः । तेनैव कारणेनासौ नर्मदेश्वर उच्यते

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະຖືກສະຖາປະນາໂດຍພຣະອົງ; ເພາະເຫດນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ນະຣະມະເທສະວະຣະ”.

Verse 69

योऽर्चयेन्नर्मदेशानं यतिर्वै संजितेन्द्रियः । स्नात्वा चैव महादेवमश्वमेधफलं लभेत्

ຍະຕິຜູ້ຊະນະອິນທຣີ ຜູ້ບູຊານະຣະມະເທສານ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມນະມັດສະການພຣະມະຫາເທວະ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມທະຍັຍ.

Verse 70

ददाति यः पितृभ्यस्तु तिलपुष्पकुशोदकम् । त्रिःसप्तपूर्वजास्तस्य स्वर्गे मोदन्ति पाण्डव

ໂອ້ປານດະວະ, ຜູ້ໃດຖວາຍແກ່ປິຕຣະດ້ວຍງາ, ດອກໄມ້, ຫຍ້າກຸສະ ແລະນ້ຳ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນສາມເທື່ອເຈັດຊົ່ວຄົນ ຈະຊື່ນບານໃນສະຫວັນ.

Verse 71

यस्तु भोजयते विप्रांस्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । पायसं घृतमिश्रं तु स लभेत्कोटिजं फलम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຈັດອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນ ແລະຖວາຍປາຍາສະ(ເຂົ້ານົມ) ປົນເນີຍໃສ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນທະວີເຖິງໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 72

सुवर्णं रजतं वापि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर । ददाति तोयमध्यस्थः सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ ແລ້ວຖວາຍຄຳ ຫຼື ເງິນ ແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຍັຊະອັກນິສໂຕມ.

Verse 73

अष्टम्यांवा चतुर्दश्यां निराहारो वसेत्तु यः । नर्मदेश्वरमासाद्य प्राप्नुयाज्जन्मनः फलम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍຖືອົບົດ (ອົດອາຫານ) ໃນວັນອັດຖະມີ ຫຼື ຈະຕຸຣທະສີ ແລ້ວເຂົ້າໄປນົບນ້ອມນະຣະມະເທສະວະຣ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນແທ້ແຫ່ງການເກີດເປັນມະນຸດ.

Verse 74

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । तस्य व्याधिभयं न स्यात्सप्तजन्मसु भारत

ໂອ ພະຣາຊາ, ໂອ ພາຣະຕະ! ຜູ້ໃດກະທຳອັກນິປະເວສ (ເຂົ້າໄຟ) ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໂລກໄພຕະຫຼອດເຈັດຊາດ.

Verse 75

अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोके भविष्यति

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດປະຕິບັດອະນາສະກະ (ອົດອາຫານຢ່າງສິ້ນເຊີງ) ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫວນກັບ ແລະຈະເຖິງຣຸທຣະໂລກ.

Verse 76

एष ते विधिरुद्दिष्टस्तस्योत्पत्तिर्नरोत्तम । पुराणे विहिता तात संज्ञा तस्य तु विस्तरात्

ໂອ ນະໂຣດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດ, ວິທີການນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ກໍ່ກຳເນີດ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແລະນາມເອີ້ນຂອງມັນ ມີໃນປຸຣານະຢ່າງລະອຽດ.

Verse 77

एतं कीर्तयते यस्तु नर्मदेश्वरसम्भवम् । भक्त्या शृणोति च नरः सोऽपि स्नानफलं लभेत्

ຜູ້ໃດກ່າວສັນລະເສີນເລື່ອງການປາກົດຂອງ ນະຣະມະເທດສະວະຣະ ແລະຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ.