Adhyaya 33

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र अग्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र संनिहितो ह्यग्निर्गतः कामेन मोहितः

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງໄປຫາ ອັກນິຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະອັກນິເທວ ສະຖິດຢູ່ເອງ ເຄີຍມາດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃນກາມະ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं देवो जगद्धाता कामेन कलुषीकृतः । कथं च नित्यदा वास एकस्थानेषु जायते

ພຣະຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ເທວະຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຈະຖືກກາມະເຮັດໃຫ້ມົວໝອງໄດ້ແນວໃດ? ແລະການພຳນັກຢູ່ເປັນນິດໃນບ່ອນດຽວ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ?

Verse 3

एतत्त्वाश्चर्यमतुलं सर्वलोकेष्वनुत्तमम् । कथयस्व महाभाग परं कौतूहलं मम

ນີ້ແມ່ນຄວາມອັດສະຈັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ສູງສຸດໃນທຸກໂລກາ. ໂອ ທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້ອຍລຶກນັກ; ຂໍໃຫ້ເລົ່າໃຫ້ຟັງເຖີດ.

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ पृष्टः प्रश्नस्त्वयानघ । कथयामि यथापूर्वं श्रुतमेतन्महेश्वरात्

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ; ຄຳຖາມຂອງທ່ານຖືກຕ້ອງ. ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕາມທີ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຈາກພຣະມະເຫສວຣ (ພຣະສິວະ) ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 5

आसीत्कृतयुगे राजा नाम्ना दुर्योधनो महान् । हस्त्यश्वरथसम्पूर्णो मेदिनीपरिपालकः

ໃນກຣິຕະຍຸກ ມີພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ທຸຣະໂຍທະນະ; ມີກອງທັບເຕັມໄປດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ ເປັນຜູ້ພິທັກ ແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນ.

Verse 6

रूपयौवनसम्पन्नं दृष्ट्वा तं पृथिवीपतिम् । दिव्योपभोगसम्पन्नं प्रार्थयामास नर्मदा

ເມື່ອນາມະດາໄດ້ເຫັນພະຣາຊາເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ພ້ອມທັງສຸກທິບແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ນາງຈຶ່ງອະທິຖານຂໍພະອົງເປັນຄູ່ຄອງ

Verse 7

स तु तां चकमे कन्यां त्यक्त्वाऽन्यं प्रमदाजनम् । मुदा परमया युक्तो माहिष्मत्याः पतिर्नृप

ພະຣາຊາເຈົ້າເມືອງມາຫິສະມະຕີນັ້ນ ໄດ້ຕົກຫຼຸມຮັກກຸມາຣີນັ້ນ ລະທິ້ງນາງອື່ນໆ ແລະມີຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ

Verse 8

रमते स तया सार्द्धं काले वै नृपसत्तम । नर्मदा जनयामास कन्यां पद्मदलेक्षणाम्

ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ພະອົງໄດ້ເພີດເພີນຮ່ວມກັບນາງ; ແລະນາມະດາໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດທິດາຜູ້ມີດວງຕາດຸດກີບດອກບົວ

Verse 9

अङ्गप्रत्यङ्गसम्पन्ना यस्माल्लोकेषु विश्रुता । तस्यां पिता च माता च चक्रतुः प्रेमबन्धनम्

ເນື່ອງຈາກນາງພ້ອມດ້ວຍອະໄວຍະວະແລະລັກສະນະອັນສົມບູນ ນາງຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກທັງຫຼາຍ; ບິດາແລະມານດາຈຶ່ງຜູກພັນດ້ວຍຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງຕໍ່ນາງ

Verse 10

कालेनातिसुदीर्घेण यौवनस्था वराङ्गना । प्रार्थ्यमानापि राजन्वै नात्मानं दातुमिच्छति

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນຫຼາຍ ແລະກຸມາຣີຜູ້ງາມສົມສ່ວນນັ້ນເຖິງວັຍສາວ ໂອ ພະຣາຊາ ແມ່ນແຕ່ຖືກມາຂໍແຕ່ງງານ ນາງກໍບໍ່ປາດຖະນາຈະມອບຕົນເຂົ້າພິທີສົມຣົດ

Verse 11

ततोऽन्यदिवसे वह्निर्द्विजरूपो महातपाः । राजानं प्रार्थयामास रहो गत्वा शनैः शनैः

ຕໍ່ມາໃນມື້ຖັດໄປ ພຣະເທວະໄຟ (ວະຫນິ) ຜູ້ເປັນມະຫາຕະປະ ແປງຮູບເປັນພຣາຫມັນ ເຂົ້າໄປພົບພຣະຣາຊາ ແລ້ວທູນຂໍໃນທີ່ລັບຢ່າງເບົາໆ។

Verse 12

भोभो रघुकुलश्रेष्ठ द्विजोऽहं मन्दसन्ततिः । दरिद्रो ह्यसहायश्च भार्यार्थे वरयामि ताम्

“ໂອ ໂອ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງສາຣະຄຸ! ຂ້າເປັນພຣາຫມັນສາຍຕະກູນຕ່ຳ ຍາກຈົນ ແລະບໍ່ມີຜູ້ພຶ່ງ. ເພື່ອໄດ້ພັນລະຍາ ຂ້າຂໍສູ່ຂໍນາງນັ້ນ.”

Verse 13

कन्या सुदर्शना नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि । तां ददस्व महाभाग वर्धते तव मन्दिरे

ມີນາງກະສັດທິດານາມ “ສຸດັຣສະນາ” ງາມຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ. ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ມີພາກຍະ ຂໍໂປຣດປະທານນາງໃຫ້ຂ້າແຕ່ງງານ—ນາງເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ໃນພຣະຣາຊວັງຂອງພຣະອົງ.”

Verse 14

ब्रह्मचर्येण निर्विण्ण एकाकी कामपीडितः । याचमानस्य मे तात प्रसादं कर्तुमर्हसि

ຂ້າເມື່ອຍລ້າຈາກພຣະຫມະຈັນ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລະຖືກກາມຕັນຫາບີບຄັ້ນ. ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂໍໂປຣດເມດຕາຕໍ່ຂ້າຜູ້ມາຂໍນີ້ເຖີດ.

Verse 15

राजोवाच । नाहं द्रव्यविहीनस्य असवर्णस्य कर्हिचित् । दास्यामि स्वां सुतां शुभ्रां गम्यतां द्विजपुंगव

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະບໍ່ຍົກທິດາຜູ້ຜຸດຜ່ອງຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ມີຊັບ ແລະບໍ່ສົມຖານະເດັດຂາດ. ຈົ່ງໄປເສຍ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ!”

Verse 16

एवमुक्तस्तदा वह्निः परां पीडामुपागतः । न किंचिदुक्त्वा राजानं तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວະຫນິ (ອັກນີ) ກໍຖືກຄວາມທຸກອັນແຮງກ້າຄອບງຳ. ບໍ່ໄດ້ກ່າວຫຍັງຕໍ່ພະຣາຊາ ກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 17

गते चादर्शनं विप्रे राजा मन्त्रिपुरोहितैः । मन्त्रयित्वाथ काले तु तुष्टो मखमुखे स्थितः

ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ພະຣາຊາໄດ້ປຶກສາກັບມະນຕຣີ ແລະ ປຸໂຣຫິດ. ເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ພຣະອົງພໍໃຈ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ປາກທາງແຫ່ງຍັດຍາ.

Verse 18

यजतश्च मखे भक्त्या ब्राह्मणैः सह भारत । ततश्चादर्शनं वह्निः सर्वेषां पश्यतामगात्

ໃນຂະນະທີ່ພະອົງປະກອບຍັດຍາດ້ວຍສັດທາຮ່ວມກັບພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໂອ ພາຣະຕະ! ວະຫນິ (ອັກນີ) ກໍຫາຍໄປຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາທຸກຄົນ.

Verse 19

विप्रा दुर्मनसो भूत्वा गता राज्ञो हि मन्दिरम् । वह्निनाशं विमनसो राजानमिदमब्रुवन्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍເກີດຄວາມໂສກ ແລ້ວໄປຍັງພະຣາຊວັງ. ດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວເນື່ອງຈາກໄຟສັກສິດສູນຫາຍ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ຕໍ່ພະຣາຊາ.

Verse 20

ब्राह्मणा ऊचुः । दुर्योधन महाराज श्रूयतां महदद्भुतम् । न श्रुतं न च दृष्टं वा कौतुकं नृपपुंगव

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ ດຸຣະໂຢທະນ ຂໍຈົ່ງຟັງມະຫັດສະຈັນອັນໃຫຍ່. ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາກະສັດ, ເຫດອັດສະຈັນນີ້ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນມາກ່ອນ.”

Verse 21

अग्निकार्यप्रवृत्तानां सर्वेषां विधिवन्नृप । केनापि हेतुना वह्निर्दृश्यते न ज्वलत्युत

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ທຸກຄົນໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາໄຟຕາມວິທີການຖືກຕ້ອງ ແຕ່ດ້ວຍເຫດບາງປະການ ພະອັກນີປາກົດໃຫ້ເຫັນ ແຕ່ບໍ່ລຸກໂຊນເລີຍ

Verse 22

तच्छ्रुत्वा विप्रियं घोरं राजा विप्रमुखाच्च्युतम् । आसनात्पतितो भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः

ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ຍິນຂ່າວອັນນ່າຢ້ານ ແລະບໍ່ນ່າພໍໃຈນັ້ນຈາກປາກພຣາຫມັນ ກໍຕົກຈາກອາສນະລົງສູ່ພື້ນ ດຸດດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືກຕັດຂາດຈາກຮາກ

Verse 23

आश्वस्य च मुहूर्तेन उन्मत्त इव संस्तदा । निरीक्ष्य च दिशः सर्वा इदं वचनमब्रवीत्

ຫຼັງຈາກຢຸດນິ່ງຊົ່ວຄາວ ພະຣາຊາກໍລຸກຂຶ້ນດຸດດັ່ງຄົນຫຼົງງົງ; ແລ້ວເບິ່ງໄປທຸກທິດ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 24

किमेतदाश्चर्यपरमिति भोभो द्विजोत्तमाः । कथ्यतां कारणं सर्वं शास्त्रदृष्ट्या विभाव्य च

“ນີ້ແມ່ນຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງຫຼື? ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂໍຈົ່ງບອກເຫດທັງໝົດ ໂດຍພິຈາລະນາຕາມທັດສະນະແຫ່ງສາດສະຕຣາ”

Verse 25

मम वा दुष्कृतं किंचिदुताहो भवतामिह । येन नष्टोऽग्निशालायां हुतभुक्केन हेतुना

“ເປັນເພາະກຳຊົ່ວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຫຼືຂອງພວກທ່ານຢູ່ນີ້ບໍ? ເພາະເຫດນັ້ນ ໃນໂຮງພິທີໄຟ ພະອັກນີຜູ້ເສວຍເຄື່ອງບູຊາໄດ້ຫາຍໄປ—ເປັນດ້ວຍເຫດໃດ?”

Verse 26

मन्त्रच्छिद्रमथान्यद्वा नैव किंचिददक्षिणम् । क्रियाहीनं कृतं वाथ केन वह्निर्न दृश्यते

ມີຮອຍບົກພ່ອງໃນມັນຕຣາ ຫຼືມີໂທດອື່ນບໍ? ມີສິ່ງໃດເຮັດໂດຍບໍ່ມີດັກຊິນາອັນຄວນ ຫຼືເຮັດພິທີໂດຍຂາດຄຣິຍາ-ວິທີບໍ? ເພາະເຫດໃດໄຟຮົມຈຶ່ງບໍ່ປາກົດ?

Verse 27

अन्नहीनो दहेद्राष्ट्रं मन्त्रहीनस्तु ऋत्विजः । दातारं दक्षिणाहीनो नास्ति यज्ञसमो रिपुः

ຍັດຍະທີ່ຂາດອັນນະ (ອາຫານບູຊາ) ອາດເຜົາຜານອານາຈັກໄດ້; ຣິຕວິຊທີ່ຂາດມັນຕຣາ ທຳໃຫ້ຍັດຍະພິນາດ; ແລະເມື່ອຂາດດັກຊິນາ ຍ່ອມທຳຮ້າຍຜູ້ອຸປະຖຳ. ບໍ່ມີສັດຕູໃດເທົ່າຍັດຍະທີ່ບົກພ່ອງ

Verse 28

ब्राह्मणा ऊचुः । न मन्त्रहीना हि वयं न च राजन्व्रतैस्तथा । द्रव्येण च न हीनस्त्वमन्यत्पापं विचिन्त्यताम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຂາດມັນຕຣາ ແລະບໍ່ຂາດວຣະຕະ-ນິຍະມະ. ພຣະອົງກໍບໍ່ຂາດດຣະວະຍະ (ເຄື່ອງບູຊາ). ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາບາບອື່ນເປັນເຫດ”

Verse 29

राजोवाच । तथापि यूयं सहिता उपायं चिन्तयन्त्विति । येन श्रेयो भवेन्नित्यमिह लोके परत्र च

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ພວກທ່ານທັງໝົດຈົ່ງຮ່ວມກັນຄິດຫາອຸປາຍ, ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມສະຫງົບສຸກແລະມົງຄຸນຢ່າງຍືນຍົງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ”

Verse 30

एवमुक्तास्ततः सर्वे ब्राह्मणाः कृतनिश्चयाः । निराहाराः स्थिताः शर्वे यत्र नष्टो हुताशनः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງໝົດກໍຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່; ພວກເຂົາຢືນຢູ່ໂດຍອົດອາຫານ ຢູ່ບ່ອນທີ່ຫຸຕາຊະນະ—ໄຟຍັດຍະ—ໄດ້ສູນຫາຍໄປ

Verse 31

ततः स्वप्ने महातेजा हुतभुग्ब्राह्मणांस्तदा । उवाच श्रूयतां सर्वैर्मम नाशस्य कारणम्

ແລ້ວໃນຄວາມຝັນ ຮຸຕະພຸກ (ອັກນີ) ຜູ້ມີລັດສະໝີຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍວ່າ: “ຂໍທ່ານທັງປວງຈົ່ງຟັງ ເຫດແຫ່ງການອັນຕະທານຂອງຂ້າ”

Verse 32

प्रार्थितोऽयं मया राजा सुतां दातुं न चेच्छति । तेन नष्टोऽग्निशरणादहं भो द्विजसत्तमाः

“ຂ້າໄດ້ອ້ອນວອນກະສັດນີ້ໃຫ້ປະທານທິດາ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ຍິນຍອມ; ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຂ້າຈຶ່ງຖອນຕົນອອກຈາກທີ່ພຶ່ງແຫ່ງໄຟສັກສິດ ແລະອັນຕະທານໄປ”

Verse 33

। अध्याय

ອັດຍາຍະ — ໝາຍເຖິງຫົວຂໍ້ບົດ/ບົດທີ

Verse 34

तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रा वैश्वानरमुखोद्गतम् । विस्मयोत्फुल्लनयना राजानमिदमब्रुवन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ອອກຈາກປາກຂອງ ໄວສະວານະຣະ (ອັກນີ) ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍຕາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົງ ແລ້ວກ່າວແກ່ກະສັດວ່າ

Verse 35

भवतो मतमाज्ञाय सर्वे गत्वाग्निमन्दिरम् । निराहाराः स्थिता रात्रौ पश्यामो जातवेदसम्

ເມື່ອຮູ້ເຈດຈໍານົງຂອງທ່ານແລ້ວ ພວກເຮົາທັງໝົດຈະໄປຍັງວິຫານຂອງອັກນີ; ຖືອຸປະວາດ ບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ ຢືນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ ແລະຈະໄດ້ເຫັນ ຊາຕະເວດັສ (ເທວະໄຟ)

Verse 36

तेनोक्ताः स्वसुतां चेत्तु राजा मे दातुमिच्छति । ततोऽस्य भूयोऽपि गृहे ज्वलेऽहं नान्यथा द्विजाः

ລາວໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ: ‘ຖ້າພະຣາຊາປາດຖະນາຈະປະທານພຣະທິດາຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ຂ້າແທ້ ຂ້າຈະລຸກໂຊຕິຊ່ວງອີກໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະອົງ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ກໍບໍ່ເປັນຢ່າງນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ’

Verse 37

एवं ज्ञात्वा महाराज स्वसुतां दातुमर्हसि

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຣະອົງຄວນປະທານພຣະທິດາຂອງພຣະອົງເອງ (ໃນການອະພິເສກ)

Verse 38

राजोवाच । भवतां तस्य वा कार्यं देवस्य वचनं हृदि । समयं कर्तुमिच्छामि कन्यादाने ह्यनुत्तमम्

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: ‘ຈະເປັນກິດຂອງພວກເຈົ້າ ຫຼືຂອງເຂົາກໍຕາມ ພຣະວາຈາຂອງເທວະພຶງຈັບໄວ້ໃນໃຈ. ຂ້າປາດຖະນາຈະກຳນົດສັນຍາອັນສັກສິດ ກ່ຽວກັບການກັນຍາທານອັນຍອດຢ່າງນີ້’

Verse 39

मम संनिहितो नित्यं गृहे तिष्ठतु पावकः । ददामि रुचिरापाङ्गीं नान्यथा करवाणि वै

‘ຂໍໃຫ້ ປາວະກະ (ອັກນີ) ສະຖິດຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້າເປັນນິດ. ຂ້າຈະປະທານກັນຍາຜູ້ມີຫາງຕາງາມ; ນອກຈາກນີ້ ຂ້າຈະບໍ່ເຮັດແບບອື່ນ’

Verse 40

एवं ते ब्राह्मणाः श्रुत्वा तथाग्निं प्राप्य सत्वरम् । कथयित्वा विवाहेन योजयामासुराशु वै

ເມື່ອພຣາຫມະນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຍິນດັ່ງນີ້ ກໍຮີບໄປຫາອັກນີ; ເມື່ອແຈ້ງເລື່ອງແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈັດການພິທີອະພິເສກໂດຍໄວພລັນ

Verse 41

सुदर्शनाया लाभेन परितुष्टो हुताशनः । ज्वलते सन्निधौ नित्यं माहिष्मत्यां युधिष्ठिर

ເມື່ອໄດ້ຮັບ ສຸດັຣຊະນາ ແລ້ວ ຫຸຕາຊະນະ (ພຣະອັກນີ) ກໍປິຕິຍິນດີ; ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ທີ່ມາຫິສມະຕີ ພຣະອັກນີລຸກໂຊດຢູ່ໃກ້ຊິດເປັນນິດ।

Verse 42

ततः प्रभृति तत्तीर्थमग्नितीर्थं प्रचक्षते । ये तत्र पक्षसन्धौ तु स्नानदानैस्तु भाविताः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ທ່ານເອີ້ນທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນວ່າ ‘ອັກນີຕີຣຖະ’ ຜູ້ໃດໃນຍາມສັນທິຂອງປັກ ໄປອາບນ້ຳແລະໃຫ້ທານທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມຖືກຊຳລະແລະຍົກຍ້ອງດ້ວຍກຳມະນັ້ນ।

Verse 43

तर्पयन्ति पितॄन् देवांस्तेऽश्वमेधफलैर्युताः । सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

ໂອ ນະຣາທິປ, ຜູ້ໃດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຖວາຍຕັຣປະນະແລະເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ປິຕຣິ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈ—ແລະຜູ້ໃດບໍລິຈາກຄຳທອງທີ່ນັ້ນ—ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າອັສວເມທະຍັດ।

Verse 44

पृथ्वीदानफलं तत्र जायते नात्र संशयः । अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप

ໂອ ນະຣາທິປ, ທີ່ນັ້ນຍ່ອມເກີດຜົນແຫ່ງການບໍລິຈາກແຜ່ນດິນແທ້ໆ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຜູ້ໃດປະພຶດອານາຊະກະວຣະຕະ (ອົດອາຫານຢ່າງເຂັ້ມ) ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ກໍໄດ້ມະຫາບຸນເຊັ່ນກັນ।

Verse 45

स मृतो ह्यग्निलोके तु क्रीडते सुरपूजितः । एष ते ह्यग्नितीर्थस्य सम्भवः कथितो मया

ເມື່ອເຂົາຕາຍໄປ ຍ່ອມເພີນພອນຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະອັກນີ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະທັງຫຼາຍ. ໂອ ນະຣາທິປ, ກຳເນີດແລະເລື່ອງລາວຂອງອັກນີຕີຣຖະ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວ.

Verse 46

सर्वपापहरः पुण्यः श्रुतमात्रो नरोत्तम । धन्यः पापहरो नित्यमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ນີ້ແມ່ນສິ່ງສັກສິດ ແລະລົບລ້າງບາບທັງປວງ; ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນກໍບາບດັບ. ມັນເປັນມົງຄຸນ ແລະທຳລາຍບາບເປັນນິດ—ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວໄວ້.