Adhyaya 28

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । एतस्मिन्नन्तरे रुद्रो नर्मदातटमास्थितः । क्रीडते ह्युमया सार्द्धं नारदस्तत्र चागतः

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ຣຸດຣະປະທັບຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ແລະກຳລັງສຳລານກິລາກັບອຸມາ; ນາຣະດະກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 2

प्रणम्य देवदेवेशमुमया सह शङ्करम् । व्यज्ञापयत्तदा देवं यद्वृत्तं त्रिपुरे तदा

ເມື່ອກົດກົງນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ ຈອມແຫ່ງເທວະ ພ້ອມດ້ວຍອຸມາແລ້ວ ລາວຈຶ່ງທູນຖວາຍແດ່ພຣະເທວະເຖິງເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຕຣິປຸຣະໃນການນັ້ນທັງໝົດ।

Verse 3

गतोऽहं स्वामिनिर्देशाद्यत्र तद्बाणमन्दिरम् । दृष्टा बाणं यथान्यायं गतो ह्यन्तःपुरं महत्

“ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນາຍເຫນືອຫົວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຍັງບ່ອນທີ່ວັງຂອງບານະຕັ້ງຢູ່। ເມື່ອໄດ້ພົບບານະຕາມທຳນຽມອັນຄວນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຂົ້າໄປຍັງອັນຕະຫະປຸຣະອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງເຂົາ।”

Verse 4

तत्र भार्यासहस्राणि दृष्ट्वा बाणस्य धीमतः । यथायोग्यं यथाकाममागतः क्षोभ्य तत्पुरम्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະຍານັບພັນຂອງບານະຜູ້ມີປັນຍາ ລາວກໍໄດ້ເດີນໜ້າໄປຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະຕາມປາຖະໜາ ຈົນເຮັດໃຫ້ເມືອງນັ້ນປັ່ນປ່ວນສັ່ນສະເທືອນ।

Verse 5

नारदस्य वचः श्रुत्वा साधु साध्विति पूजयन् । चिन्तयामास देवेशो भ्रमणं त्रिपुरस्य हि

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາຣະດ ແລະບູຊາດ້ວຍຄໍາວ່າ “ສາທຸ ສາທຸ” ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍເລີ່ມພິຈາລະນາເລື່ອງການເຄື່ອນໄຫວແລະການເວັນວຽນຂອງຕຣິປຸຣະ।

Verse 6

करमुक्तं यथा चक्रं विष्णुना प्रभविष्णुना । महावेगं महायामं रक्षितं तेजसा मम

“ດັ່ງຈັກຣະທີ່ພຣະວິສນຸຜູ້ມີ຤ິດແລະສະຫວ່າງໄສ ປ່ອຍອອກຈາກພຣະຫັດ ຍ່ອມພຸ່ງໄປດ້ວຍມະຫາເວກ ແລະອໍານາດອັນໄກກວ້າງ; ສັນນັ້ນແຫຼະ ມັນຖືກຄ້ຳຈຸນແລະຄຸ້ມຄອງໂດຍເທຊະທາງວິນຍານຂອງເຮົາເອງ”

Verse 7

स च मे भक्तिनिरतो बाणो लोके च विश्रुतः । भारती च मया दत्ता ब्राह्मणानां विशेषतः

“ແລະບານະນັ້ນ ໝັ້ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ແລະໂດ່ງດັງໃນໂລກ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາໄດ້ປະທານ ‘ພາຣະຕີ’ ຄືພອນແຫ່ງວາຈາແລະຄວາມຄົມຄາຍໃຫ້ເຂົາ ໂດຍສະເພາະໃນການກ່ຽວກັບພຣາຫມະນະ”

Verse 8

एवं स सुचिरं कालं देवदेवो महेश्वरः । चिन्तयित्वा सुनिर्वाणं कार्यं प्रति जनेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະເໜືອເທວະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລຶກຊຶ້ງເປັນເວລາດົນ ແລ້ວຈຶ່ງກໍານົດການກະທໍາອັນແຈ້ງຊັດແລະໝັ້ນຄົງ

Verse 9

ततोऽसौ मन्दरं ध्यात्वा चापे कृत्वा गुणे महीम् । विष्णुं सनातनं देवं बाणे ध्यात्वा त्रिलोचनः

ແລ້ວພຣະຕຣິໂລຈະນະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາພູມັນດະຣະໃຫ້ເປັນຄັນທະນູ ແລະໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນສາຍທະນູ; ຄັ້ນເພ່ງພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເທວະນິລັນດອນ ກໍກຳນົດພຣະອົງນັ້ນເປັນລູກທະນູ.

Verse 10

फले हुताशनं देवं ज्वलन्तं सर्वतोमुखम् । सुपर्णं पुङ्खयोर्मध्ये जवे वायुं प्रकल्प्य च

ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະຫຸຕາຊະນະ (ໄຟ) ເທວະຜູ້ລຸກໂຊດແລະມີໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ ເປັນຫົວລູກທະນູ; ວາງສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ໄວ້ກາງຂົນ; ແລະກຳນົດພຣະວາຍຸ (ລົມ) ເປັນຄວາມໄວຂອງມັນ.

Verse 11

रथं महीमयं कृत्वा धुरि तावश्विनावुभौ । अक्षे सुरेश्वरं देवमग्रकील्यां धनाधिपम्

ເມື່ອສ້າງລົດສົງຄາມຈາກແຜ່ນດິນເອງ ພຣະອົງໄດ້ວາງອັສວິນີ-ກຸມາຣະທັງສອງໄວ້ທີ່ຄານຍົກ; ວາງພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ໄວ້ທີ່ແກນ; ແລະສະຖາປະນາພຣະກຸເບຣ ເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ ໄວ້ທີ່ໝຸດຫນ້າຂອງລົດ.

Verse 12

यमं तु दक्षिणे पार्श्वे वामे कालं सुदारुणम् । आदित्यचन्द्रौ चक्रे तु गन्धर्वानारकादिषु

ພຣະອົງໄດ້ວາງພຣະຍະມະໄວ້ຂ້າງຂວາ ແລະວາງກາລະຜູ້ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງໄວ້ຂ້າງຊ້າຍ; ໃຫ້ດວງອາທິດແລະດວງຈັນເປັນລໍ້ ແລະຈັດຫມູ່ຄະນະເຊັ່ນ ຄັນທັຣວະ, ນາກ ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ຢູ່ຕາມຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ.

Verse 13

यन्तारं च सुरज्येष्ठं वेदान्कृत्वा हयोत्तमान् । खलीनादिषु चाङ्गानि रश्मींश्छन्दांसि चाकरोत्

ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເທວະຜູ້ເປັນອາວຸໂສທີ່ສຸດເປັນສາຣະຖີ; ໃຫ້ມ້າອັນປະເສີດເປັນພຣະເວທ; ສ້າງບັງເຫຍນແລະສ່ວນປະກອບອື່ນໆ ຈາກອະໄວຍະວະແຫ່ງຄວາມສັກສິດ; ແລະໃຫ້ສາຍບັງເຫຍນເປັນສຽງສຳນວນສັນສະກຣິດ (ຈັນທະ) ຂອງພຣະເວທ.

Verse 14

कृत्वा प्रतोदमोंकारं मुखग्राह्यं महेश्वरः । धातारं चाग्रतः कृत्वा विधातारं च पृष्ठतः

ພຣະມະເຫສະວອນ ໄດ້ເຮັດໄມ້ປຸກໃຫ້ເປັນພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ໃຫ້ຄວນຖືໄວ້ທາງໜ້າ; ແລະວາງ ທາຕຣຶ ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ວິທາຕຣຶ ໄວ້ຂ້າງຫຼັງ.

Verse 15

मारुतात्सर्वतो दिग्भ्य ऊर्ध्वयन्त्रे तथैव च । महोरगपिशाचांश्च सिद्धविद्याधरांस्तथा

ຈາກລົມ, ຈາກທິດທັງປວງ, ແລະເທິງກົນໄກສ່ວນເທິງດ້ວຍ, ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕັ້ງນາກໃຫຍ່ໆ ແລະປິສາຈ, ພ້ອມທັງສິດທະ ແລະວິທະຍາທະຣາ ໄວ້ປະຈໍາ.

Verse 16

गणांश्च भूतसङ्घांश्च सर्वे सर्वाङ्गसंधिषु । युगमध्ये स्थितो मेरुर्युगस्याधो महागिरिः

ພຣະອົງໄດ້ວາງພວກຄະນະ (Gaṇa) ແລະຝູງສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ໄວ້ຕາມຂໍ້ຕໍ່ແລະຈຸດປະສານທຸກແຫ່ງຂອງອະໄວຍະວະລົດ. ກາງຄານຢູກມີເຂົາເມຣຸຕັ້ງຢູ່ ແລະໃຕ້ຄານຢູກເປັນພູໃຫຍ່.

Verse 17

सर्पा यन्त्रस्थिता घोराः शम्ये वरुणनैरृतौ । गायत्री चैव सावित्री स्थिते ते रश्मिबन्धने

ໃນກົນໄກມີງູດຸຮ້າຍຖືກຈັດວາງ; ທີ່ຄານຂວາງ (shamya) ມີວະຣຸນ ແລະ ໄນຣຶຕະ ປະຈໍາຢູ່. ແລະ ກາຍະຕຣີ ກັບ ສາວິຕຣີ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນສາຍຜູກບັງເຫຍນ.

Verse 18

सत्यं रथध्वजे शौचं दमं रक्षां समन्ततः । रथं देवमयं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः

ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງ “ສັດຈະ” ໄວ້ເທິງທຸງລົດ; “ຄວາມບໍລິສຸດ” ແລະ “ການສຳລວມຕົນ (ດະມະ)” ເປັນເກາະຄຸ້ມຄອງຮອບດ້ານ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທຳໃຫ້ລົດເປັນທິບທັງສິ້ນແລ້ວ, ພຣະມະເຫສະວອນ—ເທວະເໜືອເທວະ—ກໍຕຽມຈະເຄື່ອນໄປ.

Verse 19

संनद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् । बद्धा परिकरं गाढं जटाजूटं नियम्य च

ພຣະອົງສວມເກາະ ຕຽມອາວຸດຄົບຖ້ວນ ຖືດາບ; ສວມປ້ອງກັນນິ້ວມືຈາກໜັງກົດຫາ ແລ້ວຮັດສາຍຄາດໃຫ້ແນ່ນ ແລະມັດຊະຕາຈູດອັນພັນກັນໃຫ້ເປັນລະບຽບຕາມວິນັຍ।

Verse 20

सज्जं कृत्वा धनुर्दिव्यं योजयित्वा रथोत्तमम् । रथमध्ये स्थितो देवः शुशुभे च युधिष्ठिर

ເມື່ອຈັດພ້ອມຄັນທະນູທິບ ແລະເທືອກລົດຮົບອັນປະເສີດແລ້ວ ພຣະເທວະຢືນຢູ່ກາງລົດ ແລະສ່ອງປະກາຍ—ໂອ ຢຸທິສຖິຣ।

Verse 21

धनुषः शब्दनादेनाकम्पयच्च जगत्त्रयम् । स्थानं कृत्वा तु वैशाखं निभृतं संस्थितो हरः

ດ້ວຍສຽງກັງວານແຫ່ງຄັນທະນູ ພຣະຫຣະເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກສັ່ນສະເທືອນ। ແລ້ວເມື່ອຮັບຕຳແໜ່ງໃນເດືອນໄວສາຂະ ພຣະອົງຢືນຢູ່ຢ່າງນິ່ງສະຫງົບລຶກຊຶ້ງ।

Verse 22

निरीक्ष्य सुचिरं कालं कोपसंरक्तलोचनः । ध्यात्वा तं परमं मन्त्रमात्मानं च निरुध्य सः

ເມື່ອຈ້ອງເບິ່ງຢູ່ດົນນານ ດວງຕາຂອງພຣະອົງແດງກ່ຳດ້ວຍໂທສະ। ພຣະອົງເພ່ງພິຈາລະນາມັນຕຣາອັນສູງສຸດນັ້ນ ແລະຂົ່ມຕົນເອງໄວ້; (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຮວບຮວມຕົນໃນການຄວບຄຸມອັນແນ່ນອນ।

Verse 23

मुमोच सहसा बाणं पुरस्य वधकाङ्क्षया । यदा त्रीणि समेतानि अन्तरिक्षस्थितानि तु

ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະທຳລາຍນະຄອນ ພຣະອົງປ່ອຍລູກສອນຢ່າງກະທັນຫັນ—ໃນຂະນະທີ່ທັງສາມ (ນະຄອນ) ມາພົບກັນ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນອາກາດ।

Verse 24

ततः कालनिमेषार्धं दृष्ट्वैक्यं त्रिपुरस्य च । त्रिपर्वणा त्रिशल्येन ततस्तान्यवसादयत्

ແລ້ວພຣະອົງເຫັນຕຣິປຸຣະທັງສາມຮວມເປັນອັນດຽວ ໃນເວລາເພີຍຄື່ງການກະພິບຕາ. ຈຶ່ງຍິງດ້ວຍລູກສອນມີສາມຂໍ້ສາມງ່າມ ໃຫ້ພິນາດລົງ.

Verse 25

ततो लोका भयत्रस्तास्त्रिपुरे भरतोत्तम । सर्वासुरविनाशाय कालरूपा भयावहाः

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ ໂລກທັງຫຼາຍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ເນື່ອງຈາກຕຣິປຸຣະ. ລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກົວປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງກາລ ບອກເຖິງການພິນາດຂອງອະສຸຣະທັງປວງ.

Verse 26

अट्टहासान् प्रमुञ्चन्ति कष्टरूपा नरास्तदा । निमेषोन्मेषणं चैव कुर्वन्ति लिपिकर्मसु

ໃນເວລານັ້ນ ຄົນທີ່ມີຮູບພັນດຸຮ້າຍປ່ອຍສຽງຫົວເຮາະອັນກະດ້າງກັນ. ແລະໃນວຽກຂຽນກໍພິບຕາ-ບໍ່ພິບຕາຢ່າງປະຫລາດ ດັ່ງຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ.

Verse 27

निष्पन्दनयना मर्त्याश्चित्रेष्वालिखिता इव । देवायतनगा देवा रटन्ति प्रहसन्ति च । स्वप्ने पश्यन्ति चात्मानं रक्ताम्बरविभूषितम्

ມະນຸດທັງຫຼາຍຈ້ອງມອງດ້ວຍຕາບໍ່ກະພິບ ດັ່ງຮູບທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພາບ. ແມ່ນແຕ່ເທວະທີ່ຢູ່ໃນເທວະສະຖານກໍຮ້ອງແລະຫົວເຮາະຢ່າງປະຫລາດ. ໃນຄວາມຝັນ ຜູ້ຄົນເຫັນຕົນເອງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີແດງ.

Verse 28

रक्तमाल्योत्तमाङ्गाश्च पतन्तः कार्दमे ह्रदे । पश्यन्ति नाम चात्मानं सतैलाभ्यङ्गमस्तकम्

ພວກເຂົາເຫັນຫົວຂອງຕົນເອງປະດັບພວງມາລາສີແດງ ຕົກລົງໃນສະນ້ຳຂີ້ຕົມ. ແລະຍັງເຫັນຕົນເອງມີຫົວຖືກຊະໂລມນ້ຳມັນອະພະຍັງ—ເປັນນິມິດອັບມົງຄົນ.

Verse 29

पश्यन्ति यानमारूढं रासभैश्च नृपोत्तम । संवर्तको महावायुर्युगान्तप्रतिमो महान्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ພວກເຂົາເຫັນຕົນເອງຂຶ້ນນັ່ງໃນຍານທີ່ລາຖືກເທືອກລາກ; ແລ້ວລົມໃຫຍ່ “ສຳວັດຕະກະ” ກໍເກີດຂຶ້ນ ແຮງດັ່ງພາຍຸຍາມສິ້ນຍຸກ.

Verse 30

गृहानुन्मूलयामास वृक्षजातीननेकशः । भूमिकम्पाः सनिर्घाता उल्कापाताः सहस्रशः

ມັນຖອນເຮືອນອອກຈາກຖານ ແລະຖອນລົ້ມຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ. ແຜ່ນດິນໄຫວພ້ອມສຽງຟ້າຮ້ອງກຶກກ້ອງ ແລະອຸລະກາຕົກລົງນັບພັນ—ເປັນລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານທົ່ວໂລກທາດ.

Verse 31

रुधिरं वर्षते देवो मिश्रितं कर्करैर्बहु । अग्निकुण्डेषु विप्राणां हुतः सम्यग्घुताशनः

ເທວະໄດ້ໃຫ້ຝົນເປັນເລືອດ ໜາແນ່ນປົນກັບເສດກ້ອນຫີນຫຼາຍ. ແລະໃນຫຼຸມໄຟຂອງພຣາຫມັນ ໄຟຍັດທີ່ອັນເຊີນຖືກຕ້ອງ ໄດ້ຮັບອາຫຸຕິຕາມພິທີ ແລ້ວລຸກໂຊຕິຊ່ວງ.

Verse 32

ज्वलते धूमसंयुक्तो विस्फुलिङ्गकणैः सह । कुंजरा विमदा जातास्तुरगाः सत्त्ववर्जिताः

ໄຟນັ້ນລຸກໄໝ້ພ້ອມຄວັນຫນາ ແລະມີລະອອງປະກາຍໄຟກະເດັນອອກ. ຊ້າງທັງຫຼາຍສິ້ນຄວາມມຶນເມົາແຫ່ງມັດສະ ແລະມ້າທັງຫຼາຍກໍຂາດກຳລັງກັບຈິດວິນຍານ.

Verse 33

अवादितानि वाद्यन्ते वादित्राणि सहस्रशः । ध्वजा ह्यकम्पिताः पेतुश्छत्राणि विविधानि च

ເຄື່ອງດົນຕີທີ່ບໍ່ເຄີຍບັນເລງ ກໍດັງຂຶ້ນເອງນັບພັນ. ທຸງທີ່ບໍ່ໄດ້ສັ່ນໄຫວກໍລົ້ມລົງ ແລະສະຫຼອງສະຫຼອງພະຣາຊາ (ສັດຕະ) ຫຼາຍຊະນິດກໍຕົກລົງດ້ວຍ.

Verse 34

ज्वलति पादपास्तत्र पर्णानि च सभं ततः । सर्वं तद्व्याकुलीभूतं हाहाकारसमन्वितम्

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ລຸກໄໝ້ ແມ່ນແຕ່ໃບໄມ້ກໍໄໝ້ຕາມ; ແລ້ວທັງບ່ອນນັ້ນວຸ້ນວາຍ ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງ “ອະນິຈຈາ! ອະນິຈຈາ!”

Verse 35

उद्यानानि विचित्राणि प्रबभञ्ज प्रभञ्जनः । तेन संप्रेरिताः सर्वे ज्वलन्ति विशिखाः शिखाः

ລົມພາຍຸອັນແຮງ “ປຣະພັນຊະນະ” ທຳລາຍສວນອັນວິຈິດໃຫ້ແຕກພັງ; ໂດຍແຮງລົມນັ້ນ ເປວໄຟພຸ່ງຂຶ້ນທົ່ວທຸກແຫ່ງ ລຸກໂຊຕິດຸຈລິ້ນໄຟທີ່ຊູຍອດ

Verse 36

वृक्षगुल्मलतावल्ल्यो गृहाणि च समन्ततः । दिग्विभागैश्च सर्वैश्च प्रवृत्तो हव्यवाहनः

ຮອບດ້ານທັງໝົດ ຕົ້ນໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ເຄືອແລະເຖາວັນ ພ້ອມທັງເຮືອນເຮືອກໍຖືກກວາດກິນ; ຈາກທຸກທິດ “ຫັວຍະວາຫະນະ” ອັກນີ ຜູ້ນຳເຄື່ອງບູຊາ ແຜ່ລາມອອກໄປ

Verse 37

सर्वं किंशुकपर्णाभं प्रज्वलच्चैव दृश्यते । गृहाद्गृहं तदा गन्तुं नैव धूमेन शक्यते

ທຸກຢ່າງປານດັ່ງລຸກໄໝ້ ແດງດັ່ງໃບຕົ້ນກິṃສຸກະ; ໃນເວລານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວັນ ແມ່ນແຕ່ໄປຈາກເຮືອນໜຶ່ງໄປອີກເຮືອນໜຶ່ງກໍບໍ່ອາດໄດ້

Verse 38

हरकोपाग्निनिर्दग्धाः क्रन्दन्ते त्रिपुरे जनाः । प्रदीप्तं सर्वतो दिक्षु दह्यते त्रिपुरं परम्

ຊາວຕຣິປຸຣາຖືກແຜດເຜົາໂດຍໄຟແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງ ຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ; ເມືອງຕຣິປຸຣາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລຸກໄໝ້ສະຫວ່າງຈາກທຸກທິດ

Verse 39

पतन्ति शिखराग्राणि विशीर्णानि सहस्रशः । पावको धूमसंपृक्तो दह्यमानः समन्ततः

ຍອດຂອງຫໍຄອຍໄດ້ພັງທະລາຍລົງເປັນພັນໆຊິ້ນ. ໄຟທີ່ປົນກັບຄວັນໄດ້ລຸກລາມໄປທົ່ວທຸກທິດ ໃນຂະນະທີ່ທຸກຢ່າງຖືກເຜົາໄໝ້.

Verse 40

नृत्यन्वै व्याप्तदिग्देशः कान्तारेष्वभिधावति । देवागारेषु सर्वेषु गृहेष्वट्टालकेषु च

ມັນເຕັ້ນລຳໄປມາ, ແຜ່ລາມໄປທົ່ວທຸກພາກພື້ນ ແລະ ທຸກທິດ, ມັນພຸ່ງເຂົ້າໄປໃນປ່າ, ເຂົ້າໄປໃນວັດທຸກແຫ່ງ, ເຮືອນຊານ ແລະ ຫໍຄອຍສູງ.

Verse 41

प्रवृत्तो हुतभुक्तत्र पुरे कालप्रचोदितः । ददाह लोकान्सर्वत्र हरकोपप्रकोपितः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພາຍໃນເມືອງນັ້ນ, ໄຟໄດ້ລຸກໂຊນຂຶ້ນ ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນຈາກເວລາ ແລະ ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພະຫະຣະ, ມັນໄດ້ເຜົາຜານໂລກໃນທຸກດ້ານ.

Verse 42

दहते त्रैपुरं लोकं बालवृद्धसमन्वितम् । सपुरं सगृहद्वारं सवाहनवनं नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ໂລກຕີປຸຣະກຳລັງຖືກເຜົາໄໝ້ ພ້ອມດ້ວຍເດັກນ້ອຍ ແລະ ຜູ້ເຖົ້າ, ທັງເມືອງ, ເຮືອນຊານ ແລະ ປະຕູໂຂງ, ຍານພາຫະນະ ແລະ ແມ່ນແຕ່ສວນ ແລະ ປ່າໄມ້ຂອງມັນ.

Verse 43

केचिद्भोजनसक्ताश्च पानासक्तास्तथापरे । अपरा नृत्यगीतेषु संसक्ता वारयोषितः

ບາງຄົນກໍມົວເມົາໃນການກິນລ້ຽງ, ບາງຄົນກໍດື່ມເຫຼົ້າ; ແລະ ຄົນອື່ນໆ ຄືຍິງໂສເພນີ ກໍພາກັນຫຼົງໄຫຼໃນການຟ້ອນລຳ ແລະ ຮ້ອງເພງ.

Verse 44

अन्योन्यं च परिष्वज्य हुताशनशिखार्दिताः । दह्यमाना नृपश्रेष्ठ सर्वे गच्छन्त्यचेतनाः

ພວກເຂົາກອດກັນແນ່ນອນ ຖືກເປວໄຟທຳລາຍ ແລະຖືກເຜົາໄໝ້. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ທຸກຄົນເດີນວົງວຽນໄຮ້ສະຕິ ສັບສົນຫຼົງທາງ.

Verse 45

अथान्ये दानवास्तत्र दह्यन्तेऽग्निविमोहिताः । न शक्ताश्चान्यतो गन्तुं धूमेनाकुलिताननाः । हंसकारण्डवाकीर्णा नलिन्यो हेमपङ्कजाः

ຕໍ່ມາ ດານະວະອື່ນໆຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກໄຟເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົວແລະຖືກເຜົາ. ໃບໜ້າຖືກຄວັນອັດແນ່ນ ຈຶ່ງໄປບ່ອນອື່ນບໍ່ໄດ້. ສະຫຼອງບົວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງສາ ແລະນົກກາຣັນດະວະ ມີດອກບົວສີຄຳບານງາມ.

Verse 46

दह्यन्ते विविधास्तत्र वाप्यः कूपाश्च भारत । दृश्यन्तेऽनलदग्धानि पुरोद्यानानि दीर्घिकाः । अम्लानैः पङ्कजैश्छन्ना विस्तीर्णावसुयोजनाः

ໂອ ພາຣະຕະ, ບ່ອນນັ້ນມີທັງສະນ້ຳ ແລະບໍ່ນ້ຳຫຼາຍຢ່າງກຳລັງໄໝ້. ສວນຫຼວງ ແລະອ່າງນ້ຳຍາວໆ ປາກົດວ່າຖືກໄຟເຜົາເກີນ—ປົກຄຸມດ້ວຍດອກບົວບໍ່ເຫື່ອຍໂລຍ ແລະແຜ່ກວ້າງໄປຫຼາຍໂຍຊະນະ.

Verse 47

गिरिकूटनिभास्तत्र प्रासादा रत्नशोभिताः । दृश्यन्तेऽनलसंदग्धा विशीर्णा धरणीतले

ທີ່ນັ້ນມີພະລາຊະວັງດຸດດັ່ງຍອດພູ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີງາມ. ຖືກໄຟເຜົາແລ້ວພັງທະລາຍ ແຕກກະຈາຍລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 48

नरस्त्रीबालवृद्धेषु दह्यमानेषु सर्वतः । निर्दयं ज्वलते वह्निर्हाहाकारो महानभूत् । काचिच्च सुखसंसुप्ताप्रमत्तान्या नृपोत्तम

ເມື່ອຊາຍ ແມ່ຍິງ ເດັກນ້ອຍ ແລະຄົນເຖົ້າ ຖືກເຜົາໄໝ້ທົ່ວທຸກທິດ ໄຟກໍລຸກໂຊນຢ່າງໄຮ້ເມດຕາ ແລະສຽງຮ້ອງ “ອະນິຈຈາ! ອະນິຈຈາ!” ກໍດັງກຶກກ້ອງ. ແຕ່ໂອ ກະສັດຜູ້ສູງສຸດ, ບາງຄົນຍັງນອນສະບາຍ ແລະບາງຄົນຍັງປະມາດຢູ່.

Verse 49

क्रीडित्वा च सुविस्तीर्णशयनस्था वराङ्गना । काचित्सुप्ता विशालाक्षी हारावलिविभूषिता । धूमेनाकुलिता दीना न्यपतद्धव्यवाहने

ເມື່ອເລີ້ນສົນສຸກແລ້ວ ນາງຜູ້ສູງສົງກໍນອນຢູ່ເທິງຕຽງອັນກວ້າງໃຫຍ່. ນາງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ປະດັບດ້ວຍສາຍສ້ອຍເປັນແຖວໆ ນອນຫຼັບຢູ່. ຖືກຄວັນຫ້ອມລ້ອມ ນາງອ່ອນແອແລະເສົ້າໝອງ ແລ້ວຕົກລົງໃນໄຟອັນເຜົາຜານທຸກສິ່ງ.

Verse 50

काचित्तस्मिन्पुरे दीप्ते पुत्रस्नेहानुलालसा । पुत्रमालिङ्गते गाढं दह्यते त्रिपुरेऽग्निना

ໃນນະຄອນທີ່ລຸກໄຟໂພງນັ້ນ ແມ່ຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ອາລົມອ່ອນໄຫວດ້ວຍຄວາມຮັກລູກ ໄດ້ກອດລູກໄວ້ແນ່ນຫນາ; ແລ້ວໃນຕຣິປຸຣາ ນາງຖືກໄຟເຜົາໄໝ້.

Verse 51

काचित्कनकवर्णाभा इन्द्रनीलविभूषिता । भर्तारं पतितं दृष्ट्वा पतिता तस्य चोपरि

ນາງຜູ້ໜຶ່ງມີສີສັນດັ່ງຄຳ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນີລະມະນີ ເມື່ອເຫັນສາມີລົ້ມລົງ ນາງກໍຕົກລົງທັນທີເທິງຮ່າງຂອງລາວ.

Verse 52

काचिदादित्यवर्णाभा प्रसुप्ता तु प्रियोपरि । अग्निज्वालाहता गाढं कंठमालिङ्गते नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ນາງອີກຜູ້ໜຶ່ງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ນອນຫຼັບຢູ່ເທິງຄົນຮັກ. ແມ່ນແຕ່ຖືກລິ້ນໄຟຟາດຟັນ ນາງກໍຍັງກອດຄໍຂອງລາວໄວ້ແນ່ນຫນາ.

Verse 53

मेधवर्णा परा नारी चलत्कनकमेखला । श्वेतवस्त्रोत्तरीया तु पपात धरणीतले

ນາງຜູ້ສູງສົງ ຜິວພັນຜ່ອງ ຄາດເຂັມຂັດຄຳທີ່ໄຫວລະລິກ ນຸ່ງຜ້າຂາວແລະຜ້າຄຸມບ່າ ແລ້ວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 54

काचित्कुन्देन्दुवर्णाभा नीलरत्नविभूषिता । शिरसा प्राञ्जलिर्भूत्वा विज्ञापयति पावकम्

ຍິງອີກຄົນໜຶ່ງ ຂາວຜ່ອງດັ່ງດອກກຸນທະແລະດວງຈັນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວນີລາ ນ້ອມສີສະປະນົມມື ແລ້ວທູນອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະອັກນິເທວ (ໄຟ)

Verse 55

कस्याश्चिज्ज्वलते वस्त्रं केशाः कस्याश्च भारत । ज्वलज्ज्वलनसङ्काशैर्हेमभाण्डैस्त्रसंहित च

ໂອ ພາຣະຕະ! ບາງຄົນເສື້ອຜ້າກໍລຸກໄໝ້ ບາງຄົນຜົມກໍລຸກໄໝ້; ແລະບາງພວກຍັງຖືກທໍລະມານດ້ວຍພາຊະນະຄຳທີ່ໄໝ້ໂພງດັ່ງໄຟເອງ

Verse 56

काचित्प्रभूतदुःखार्ता विललाप वराङ्गना । भस्मीभूतं पतिं दृष्ट्वा क्रन्दन्ती कुररी यथा

ນາງຜູ້ສູງສົງຄົນໜຶ່ງ ຖືກທຸກຂ໌ຫນັກຫນ່ວງຄອບງຳ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ; ເມື່ອເຫັນສາມີກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງນົກກຸຣະຣີ

Verse 57

आलिङ्ग्य गाढं सहसा पतिता तस्य मूर्धनि । काचिच्च बहुदुःखार्ता व्यलपत्स्त्री स्ववेश्मनि

ນາງກອດລາວແນ່ນຫນາ ແລ້ວກໍລົ້ມລົງທັນທີເທິງສີສະຂອງລາວ; ແລະຍິງອີກຄົນໜຶ່ງ ຖືກທຸກຂ໌ຫຼາຍ ກໍຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 58

भस्मसाच्च कृतं दृष्ट्वा क्रन्दते कुररी यथा । मातरं पितरं काचिद्दृष्ट्वा विगतचेतनम्

ເມື່ອເຫັນຜູ້ໜຶ່ງກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ ນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງນົກກຸຣະຣີ; ອີກຄົນໜຶ່ງເຫັນແມ່ແລະພໍ່ນອນຫມົດສະຕິ ກໍສູນເສຍສະຕິແລະຄວາມຄຸ້ມຄອງໃຈ

Verse 59

वेपते पतिता भूमौ खेदिता वडवा यथा । इतश्चेतश्च काचिच्च दह्यमाना वराङ्गना

ຍິງຄົນໜຶ່ງລົ້ມຢູ່ເທິງດິນ ສັ່ນສະທ້ານດັ່ງແມ່ມ້າທີ່ເມື່ອຍລ້າ. ອີກນາງໜຶ່ງຜູ້ສົມບູນສົມງາມ ຖືກໄຟແຜດເຜົາ ແລ່ນວຸ່ນວາຍໄປມາດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ.

Verse 60

नापश्यद्बालमुत्सङ्गे विपरीतमुखी स्थिता । कुम्भिलस्य गृहं दग्धं पतितं धरणीतले

ນາງຢືນຢູ່ໂດຍຫັນໜ້າໄປຜິດທາງ ຈຶ່ງບໍ່ເຫັນເດັກນ້ອຍໃນຕັກ. ເຮືອນຂອງກຸມພິລາຖືກໄຟເຜົາໝົດ ແລ້ວພັງລົງສູ່ດິນ.

Verse 61

कूष्माण्डस्य च धूम्रस्य कुहकस्य बकस्य च । विरूपनयनस्यापि विरूपाक्षस्य चैव हि

“(ໄຟນັ້ນລຸກໂຊນ) ໃນເຮືອນຂອງ ກູຩມານຑະ ແລະ ທູມຣະ, ໃນເຮືອນຂອງ ກຸຫະກະ ແລະ ບະກະ, ແລະຍັງໃນເຮືອນຂອງ ວິຣູປ-ນະຍະນະ ທັງແນ່ນອນໃນເຮືອນຂອງ ວິຣູປາກຩະ ດ້ວຍ।”

Verse 62

शुम्भो डिम्भश्च रौद्रश्च प्रह्लादश्चासुरोत्तमः । दण्डपाणिर्विपाणिश्च सिंहवक्त्रस्तथानघ

“(ເຊັ່ນດຽວກັນ) ໃນເຮືອນຂອງ ຊຸມພະ ແລະ ຑິມພະ, ໃນເຮືອນຂອງ ຣາວດຣະ, ແລະໃນເຮືອນຂອງ ປຣະຫລາດ—ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ອະສຸຣະ—ໃນເຮືອນຂອງ ດັນຑະປານິ ແລະ ວິປານິ, ແລະຍັງໃນເຮືອນຂອງ ສິງຫະວັກຕຣະ ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ.”

Verse 63

दुन्दुभश्चैव संह्रादो डिण्डिर्मुण्डिस्तथैव च । बाणभ्राता च बाणश्च क्रव्यादव्याघ्रवक्त्रकौ

“ແລະ (ຍັງ) ໃນເຮືອນຂອງ ດຸນດຸພະ ແລະ ສັມຫຣາດ, ໃນເຮືອນຂອງ ຑິນຑິ ແລະ ມຸນຑິ ດ້ວຍ; ໃນເຮືອນຂອງ ພີ່ນ້ອງຂອງ ບານະ ແລະ ບານະ ເອງ; ແລະໃນເຮືອນຂອງ ກຣະວະຍາດ ແລະ ວະຍາຄຣະວັກຕຣະ ດ້ວຍ।”

Verse 64

एवमन्येऽपि ये केचिद्दानवा बलदर्पिताः । तेषां गृहे तथा वह्निर्ज्वलते निर्दयो नृप । दह्यमानाः स्त्रियस्तात विलपन्ति गृहे गृहे

ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ໃນເຮືອນຂອງດານະວະອື່ນໆ ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສແຫ່ງກຳລັງ ໄຟອັນໄຮ້ເມດຕາກໍລຸກໂຊນເຊັ່ນກັນ ໂອ ພະຣາຊາ। ເມື່ອຖືກເຜົາໄໝ້ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ສະຕຣີທັງຫຼາຍກໍຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນທຸກເຮືອນ

Verse 65

करुणाक्षरवादिन्यो निराधारा गताः शिवम् । यदि वैरं सुरारेश्च पुरुषोपरिपावक

ເວົ້າຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມກະຣຸນາ ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງພາ ພວກນາງຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະສິວະ। “ຖ້າມີຄວາມພະຍາດພາຍກັບສັດຕູແຫ່ງເທວະ ໂອ ໄຟຜູ້ເຄື່ອນຕາມຄຳສັ່ງຂອງຊາຍ…”

Verse 66

स्त्रियः किमपराध्यन्ति गृहपञ्जरकोकिलाः । अनिर्दयो नृशंसस्त्वं कस्ते कोपः स्त्रियं प्रति

ສະຕຣີທັງຫຼາຍໄດ້ກະທຳຜິດອັນໃດ—ຜູ້ດັ່ງນົກກຸກກູຖືກຂັງໃນກົງເຮືອນ? ເຈົ້າໄຮ້ເມດຕາ ແລະໂຫດຮ້າຍ; ໂທສະໃດຂອງເຈົ້າຈຶ່ງມີຕໍ່ສະຕຣີ?

Verse 67

किं त्वया न श्रुतं लोके अवध्याः सर्वथा स्त्रियः । किं तु तुभ्यं गुणो ह्यस्ति दहने पवनेरितः

ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນຫຼືວ່າ ໃນໂລກນີ້ກ່າວກັນວ່າ ສະຕຣີທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າໂດຍປະການທັງປວງ? ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໂອ ໄຟ ‘ຄຸນ’ ອັນໃດຈຶ່ງມີໃນເຈົ້າ ເມື່ອເຈົ້າເຜົາໄໝ້ແຕ່ເມື່ອລົມພັດຊັກ?

Verse 68

न कारुण्यं त्वया किंचिद्दाक्षिण्यं च स्त्रियं प्रति । दयां म्लेच्छा हि कुर्वन्ति वचनं वीक्ष्य योषिताम्

ເຈົ້າບໍ່ສະແດງຄວາມກະຣຸນາແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມເມດຕາອ່ອນໂຍນຕໍ່ສະຕຣີເລີຍ। ແມ່ນແຕ່ພວກມະເລັດສະ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຍິງ ຍັງຮູ້ຈັກເກີດຄວາມສົງສານ

Verse 69

म्लेच्छानामपि च म्लेच्छो दुर्निवार्यो ह्यचेतनः । एवं विलपमानानां स्त्रीणां तत्रैव भारत

ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ມເລັດຈະກໍຍັງມີ ‘ມເລັດຈະ’ ຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ຂາດສະຕິ ແລະຫ້າມປາມຍາກ. ເມື່ອສະຕຣີທັງຫຼາຍຄ່ຳຄວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ພາຣະຕະ...

Verse 70

ज्वालाकलापबहुलः प्रज्वलत्येव पावकः । एवं दृष्ट्वा ततो बाणो दह्यमान उवाच ह

ໄຟທີ່ໜາແນ່ນດ້ວຍກຸ່ມເປວໄຟ ກໍລຸກໂຊນຮຸນແຮງ. ເຫັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບານະ ທັງທີ່ກຳລັງຖືກເຜົາ ກໍເວົ້າຂຶ້ນ

Verse 71

अवज्ञाय विनष्टोऽहं पापात्मा हरमञ्जसा । मया पापेन मूर्खेण ये लोका नाशिता ध्रुवम्

ເນື່ອງຈາກຂ້າໄດ້ດູໝິ່ນຮາຣະ (ພຣະສິວະ) ຂ້າຜູ້ມີໃຈບາບຈຶ່ງພິນາດໃນທັນທີ. ໂດຍບາບຂອງຂ້າເອງ ຂ້າຜູ້ໂງ່ໄດ້ນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນແນ່ນອນ

Verse 72

गोब्राह्मणा हता नित्यमिह लोके परत्र च । नाशितान्यन्नपानानि मठारामाश्रमास्तथा

ງົວແລະພຣາຫມັນຖືກເຮັດຮ້າຍຢູ່ເປັນນິດ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ. ຄັງອາຫານແລະນ້ຳດື່ມຖືກທຳລາຍ ແລະມັດ, ສວນ, ອາສຣົມກໍຖືກທຳລາຍເຊັ່ນກັນ

Verse 73

ऋषीणामाश्रमाश्चैव देवारामा गणालयाः । तेन पापेन मे ध्वंसस्तपसश्च बलस्य च

ອາສຣົມຂອງລຶສີທັງຫຼາຍ, ສວນທິບຂອງເທວະ, ແລະທີ່ພຳນັກຂອງຄະນະ (ຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະ) ກໍຖືກທຳລາຍ. ເນື່ອງດ້ວຍບາບນັ້ນເອງ ຕະປະແລະພະລັງຂອງຂ້າກໍສູນສິ້ນ

Verse 74

किं धनेन करिष्यामि राज्येणान्तःपुरेण च

ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງກັບຊັບສິນ, ກັບລາຊະອານາຈັກ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຫ້ອງຊັ້ນໃນແຫ່ງວັງຫຼວງ?

Verse 75

वरं शङ्करपादौ च शरणं यामि मूढधीः । न माता न पिता चैव न बन्धुर्नापरो जनः

ດີກວ່າ—ແມ່ນແຕ່ປັນຍາຂ້ອຍຫຼົງຜິດ—ຂ້ອຍຈະໄປຂໍພຶ່ງພາຢູ່ພຣະບາດຂອງ ສັງກະຣະ; ເພາະບໍ່ແມ່ນແມ່, ບໍ່ແມ່ນພໍ່, ບໍ່ແມ່ນຍາດ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນ ທີ່ຈະປົກປ້ອງຂ້ອຍໄດ້ແທ້.

Verse 76

मुक्त्वा चैव महेशानं परमार्तिहरं परम् । आत्मना च कृतं पापमात्मनैव तु भुज्यते

ການລະທິ້ງ ມະເຫສານະ—ຜູ້ສູງສຸດຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ອັນເລິກລ້ຳ—ເປັນຄວາມຜິດຢ່າງຍິ່ງ; ບາບທີ່ຕົນເຮັດ ຕົນເອງຍ່ອມເປັນຜູ້ຮັບຜົນ.

Verse 77

अहं पुनः समस्तैश्च दह्यामि सह साधुभिः । एवमुक्त्वा शिवं लिङ्गं कृत्वा तन्मस्तकोपरि

“ແລະຂ້ອຍດ້ວຍ ພ້ອມກັບທຸກຄົນ ຈະໄໝ້ຮ່ວມກັບບັນດາສາທຸ” ເວົ້າແລ້ວ ລາວປັ້ນສິວະລິງຄະ ແລະວາງໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນ

Verse 78

निर्जगाम गृहाच्छीघ्रं पावकेनावगुण्ठितः । स खिन्नः स्विन्नगात्रस्तु प्रस्खलंस्तु मुहुर्मुहुः

ລາວອອກຈາກເຮືອນຢ່າງໄວ ໂດຍຖືກໄຟຫໍ່ຫຸ້ມ; ເມື່ອຍລ້າ ກາຍຊຸ່ມເຫື່ອ ແລະສະດຸດລົ້ມຊ້ຳໆ

Verse 79

हरं गद्गदया वाचा स्तुवन्वै शरणं ययौ । त्वत्कोपानलनिर्दग्धो यदि वध्योऽस्मि शङ्कर

ດ້ວຍສຽງສັ່ນເສົ້າ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຫະຣະ ແລະເຂົ້າໄປພຶ່ງພາວ່າ: “ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືກປະຫານ ແລະຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງ ກໍຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ”

Verse 80

त्वत्प्रसादान्महादेव मा मे लिङ्गं प्रणश्यतु । अर्चितं मे सुरश्रेष्ठ ध्यातं भक्त्या मया विभो

ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ ຂໍຢ່າໃຫ້ລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າພິນາດເລີຍ। ໂອ ຜູ້ປະເສີດເໜືອເທວະທັງປວງ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາ ແລະໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍພັກຕິ, ໂອ ວິພູ।

Verse 81

प्राणादिष्टतमं देव तस्माद्रक्षितुमर्हसि । यदि तेऽहमनुग्राह्यो वध्यो वा सुरसत्तम

ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຄວນປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດເໜືອເທວະທັງປວງ, ຈະໂປດປານຫຼືຈະປະຫານ—ທຸກຢ່າງຢູ່ໃນພຣະຫັດພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 82

प्रतिजन्म महादेव त्वद्भक्तिरचलास्तु मे । पशुकीटपतङ्गेषु तिर्यग्योनिगतेषु च । स्वकर्मणा महादेव त्वद्भक्तिरचलास्तु मे

ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ, ໃນທຸກການເກີດ ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຢ່າງອະຈະລະ. ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ສັດ, ໜອນ, ແລະແມງໄມ້—ໃນຍົນີຂອງສັດເດຣັດສານໃດໆກໍຕາມ—ໂດຍພະລັງກຳຂອງກຳຂ້າພະເຈົ້າເອງ, ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 83

एवमुक्त्वा महाभागो बाणो भक्तिमतां वरः । स्तोत्रेण देवदेवेशं छन्दयामास भारत

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບານະຜູ້ມີວາສະນາ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີພັກຕິ—ໂອ ພາຣະຕະ, ກໍເລີ່ມທຳໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງພໍພຣະໄທ ແລະປະນົມບູຊາດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ।

Verse 84

बाण उवाच । शिव शङ्कर सर्वहराय नमो भवभीतभयार्तिहराय नमः । कुसुमायुधदेहविनाशंकर प्रमदाप्रियकामक देव नमः

ບານະກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວະ, ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ທຳລາຍທຸກສິ່ງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານແລະຄວາມທຸກຂອງຜູ້ທີ່ຫວາດຫວັນຕໍ່ພົບພາວະໃນສັງສາຣະ. ໂອ້ເທວະ! ຜູ້ທຳລາຍກາຍຂອງກາມເທວະຜູ້ມີລູກສອນດອກໄມ້, ແລະຜູ້ບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງພຣະປາຣະວະຕີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ສຳເລັດ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 85

जय पार्वतीश परमार्थसार जय विरचितभीमभुजङ्गहार । जय निर्मलभस्मविलिप्तगात्र जय मन्त्रमूल जगदेकपात्र

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພຣະສະວາມີຂອງພຣະປາຣະວະຕີ, ແກ່ນສານແຫ່ງສັດທຳສູງສຸດ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ສວມງູອັນນ່າຢ້ານເປັນພວງມາລາ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດອັນບໍລິສຸດ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮາກແຫ່ງມົນຕຣາ, ເປັນພາຊະນະແລະທີ່ພຶ່ງພາອັນດຽວຂອງຈັກກະວານ.

Verse 86

जय विषधरकपिलजटाकलाप जय भैरवविघृतपिनाकचाप । जय विषमनयनपरिमुक्तसङ्ग जय शङ्कर धृतगाङ्गतरङ्ग

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຈະຕາສີອອກທອງປະດັບດ້ວຍງູ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ ໃນປາງໄພຣະວະອັນດຸດັນ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີດວງຕາສາມ (ຕາບໍ່ເທົ່າ) ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ; ຊະນະແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ທົງຮັບຄື້ນຄອງຄາໄວ້.

Verse 87

जय भीमरूप खट्वाङ्गहस्त शशिशेखर जय जगतां प्रशस्त । जय सुखरेश सुरलोकसार जय सर्वसकलनिर्दग्धसार

ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ ແລະຖືຄັດວາງຄະໄວ້ໃນພຣະຫັດ; ໂອ້ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ, ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍໂລກທັງປວງ—ຊະນະແດ່ພຣະອົງ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມສຸກ, ແກ່ນສານແຫ່ງແດນເທວະ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີ຤ິດເຜົາຜານສິ່ງມົນທິນແລະສິ່ງຫວ່າງເປົ່າທັງປວງໃຫ້ມອດໄໝ້.

Verse 88

जय कीर्तनीय जगतां पवित्र जय वृषाङ्क बहुविधचरित्र । जय विरचितनरकङ्कालमाल अघासुरदेहकङ्कालकाल

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ແລະຊຳລະໂລກທັງປວງໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍວົວ, ຜູ້ມີລີລາຈະຣິດຫຼາກຫຼາຍ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ສວມພວງມາລາແຫ່ງກະດູກນະຣົກ; ໂອ້ກາລະ! ຜູ້ເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ກະດູກຂອງກາຍບາບ—ອະຄາສຸຣະ—ເປັນເຫຍື່ອຂອງພຣະອົງ, ຊະນະແດ່ພຣະອົງ.

Verse 89

जय नीलकंठ वरवृषभगमन जय सकललोकदुरितानुशमन । जय सिद्धसुरासुरविनतचरण जय रुद्र रौद्रभवजलधितरण

ຊະນະແດ່ພຣະນີລະກັນຖະ ຜູ້ຊົງພາຫະນະເປັນງົວອັນປະເສີດ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ລະງັບບາບແລະທຸກຂ໌ຂອງໂລກທັງປວງ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ສິດທະ ເທວະ ແລະອະສຸຣ ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດ; ຊະນະແດ່ພຣະຣຸທຣະ ຜູ້ນຳສັດທັງຫຼາຍຂ້າມທະເລແຫ່ງພົບພາວະອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 90

जय गिरिश सुरेश्वरमाननीय जय सूक्ष्मरूप संचितनीय । जय दग्धत्रिपुर विश्वसत्त्व जय सकलशास्त्रपरमार्थतत्त्व

ຊະນະແດ່ພຣະຄິຣີສະ ເຈົ້າແຫ່ງພູ ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງເທວະກໍຍັງນັບຖື; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນລະອຽດ ຄວນຮວບຮວມໄວ້ໃນໃຈແລະຮູ້ແຈ້ງ. ຊະນະແດ່ຜູ້ເຜົາຕຣິປຸຣະ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງສັດທັງປວງໃນສາກົນ; ຊະນະແດ່ສັດຈະທີ່ເປັນປະຣະມາດຂອງຄຳສອນໃນສາດສະຕຣາທັງຫຼາຍ.

Verse 91

जय दुरवबोध संसारतार कलिकलुषमहार्णवघोरतार । जय सुरासुरदेवगणेश नमो हयवानरसिंहगजेन्द्रमुख

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ແມ່ນຈະເຂົ້າໃຈຍາກ ແຕ່ເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າມພົ້ນສັງສານ; ຜູ້ຂ້າມພາຈາກມະຫາສະມຸດອັນນ່າຢ້ານແຫ່ງມົນທິນກາລີ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ຄະນະຂອງເທວະແລະອະສຸຣ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດພຣະພັກເປັນມ້າ ວານອນ ນຣະສິງຫະ ແລະຄະເຊນທຣະ.

Verse 92

अतिह्रस्वस्थूलसुदीर्घतम उपलब्धिर्न शक्यते ते ह्यमरैः । प्रणतोऽस्मि निरञ्जन ते चरणौ जय साम्ब सुलोचनकान्तिहर

ແມ່ນຈະເປັນອັນນ້ອຍຍິ່ງ ຫຼືອັນຫຍາບ ຫຼືອັນໃຫຍ່ກວ້າງໄພສານ ຫຼືສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ—ແມ່ນແຕ່ອະມະຣະກໍບໍ່ອາດຮູ້ພຣະອົງໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບນົບພຣະບາດອັນໄຮ້ມົນທິນຂອງພຣະອົງ. ຊະນະແດ່ພຣະສາມບະ ຜູ້ມີນັຍນາງາມ ຜູ້ທີ່ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງກ້າວລ້ຳແສງທັງປວງ.

Verse 93

अप्राप्य त्वां किमत्यन्तमुच्छ्रयी न विनाशयेत् । अतिप्रमाथि च तदा तपो महत्सुदारुणम्

ບໍ່ໄດ້ບັນລຸພຣະອົງແລ້ວ ການຍົກຕົນຂຶ້ນສູງສຸດໃດຈະບໍ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຄວາມພິນາດ? ດັ່ງນັ້ນຄວນປະພຶດຕະບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເຂັ້ມງວດຢ່າງຫນັກ ເພື່ອທຳລາຍມົນທິນທັງປວງໃຫ້ສິ້ນ.

Verse 94

न पुत्रबान्धवा दारा न समस्तः सुहृज्जनः । सङ्कटेऽभ्युपगच्छन्ति व्रजन्तमेकगामिनम्

ບໍ່ແມ່ນລູກ ບໍ່ແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງ ບໍ່ແມ່ນເມຍ ແມ່ນແຕ່ມິດສະຫາຍທັງຫມົດກໍບໍ່ມາຊ່ວຍໃນຍາມຄັບຂັນ; ເມື່ອຄົນຈາກໄປ ກໍໄປຕາມທາງດຽວແຫ່ງຄວາມຕາຍໂດຍລຳພັງ.

Verse 95

यदेव कर्म कैवल्यं कृतं तेन शुभाशुभम् । तदेव सार्थवत्तस्य भवत्यग्रे तु गच्छतः

ກຳໃດທີ່ເຂົາໄດ້ເຮັດໄວ້—ດີຫຼືຊົ່ວ—ກຳນັ້ນແຫຼະເປັນຊັບສິນແທ້ພຽງຢ່າງດຽວຂອງເຂົາ ທີ່ມີຄວາມໝາຍຢູ່ຂ້າງໜ້າ ເມື່ອເຂົາກ້າວໄປຕໍ່ (ຫຼັງຄວາມຕາຍ).

Verse 96

निर्धनस्यैव चरतो न भयं विद्यते क्वचित् । धनीभयैर्न मुच्येत धनं तस्मात्त्यजाम्यहम्

ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ມີຊັບ ບໍ່ພົບຄວາມຢ້ານກົວໃນທີ່ໃດ; ແຕ່ຜູ້ມັ່ງມີບໍ່ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກຊັບ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສະລະຊັບສິນ.

Verse 97

लुब्धाः पापानि कुर्वन्ति शुद्धांशा नैव मानवाः । श्रुत्वा धर्मस्य सर्वस्वं श्रुत्वा चैवावधार्य तत्

ຄົນໂລບຍ່ອມເຮັດບາບ; ມະນຸດແທ້ໆບໍ່ບໍລິສຸດໃນສ່ວນຂອງຕົນ. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຟັງແກ່ນສານແຫ່ງທຳມະທັງປວງ ແລະຟັງແລ້ວພິຈາລະນາຈື່ຈຳໄວ້ໃນໃຈ ກໍຍັງ (ພ່າຍແພ້ເພາະຄວາມໂລບ).

Verse 98

त्वं विष्णुस्त्वं जगन्नाथो ब्रह्मरूपः सनातनः । इन्द्रस्त्वं देवदेवेश सुरनाथ नमोऽस्तु ते

ພຣະອົງແມ່ນວິສນຸ ພຣະອົງແມ່ນຈະກັນນາຖ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ນິລັນດອນຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມາ. ພຣະອົງແມ່ນອິນດຣາ. ໂອ ເທວເທເວຊະ ຈອມເຈົ້າເຫນືອເທວທັງປວງ ໂອ ສຸຣະນາຖ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 99

त्वं क्षितिर्वरुणश्चैव पवनस्त्वं हुताशनः । त्वं दीक्षा यजमानश्च आकाशं सोम एव च

ພຣະອົງແມ່ນແຜ່ນດິນ; ພຣະອົງແມ່ນວຣຸນ (Varuṇa); ພຣະອົງແມ່ນລົມ; ພຣະອົງແມ່ນໄຟສັກສິດ (Hutāśana). ພຣະອົງແມ່ນດີກສາ ແລະເປັນຜູ້ປະກອບຍັດ; ພຣະອົງແມ່ນຟ້າ ແລະເປັນໂສມະດ້ວຍ.

Verse 100

त्वं सूर्यस्त्वं तु वित्तेशो यमस्त्वं गुरुरेव च । त्वया व्याप्तं जगत्सर्वं त्रैलोक्यं भास्वता यथा

ພຣະອົງແມ່ນສຸຣິຍະ; ພຣະອົງແມ່ນວິດເຕສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບ; ພຣະອົງແມ່ນຍະມະ; ແລະພຣະອົງແມ່ນຄຸຣຸດ້ວຍ. ໂດຍພຣະອົງ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກແຜ່ຊານ—ດຸຈແສງສະຫວ່າງອັນຮຸ່ງໂລດທີ່ເຕັມໄຕໂລກ.

Verse 101

एतद्बाणकृतं स्तोत्रं श्रुत्वा देवो महेश्वरः । क्रोधं मुक्त्वा प्रसन्नात्मा तदा वचनमब्रवीत्

ເມື່ອພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະໄດ້ຟັງສະໂຕຕຣະທີ່ບານະແຕ່ງ ພຣະອົງກໍລະຄວາມໂກດ. ດ້ວຍພຣະຫົວໃຈສະຫງົບແລະເມດຕາ ຈຶ່ງຕຣັດຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 102

ईश्वर उवाच । न भेतव्यं न भेतव्यमद्यप्रभृति दानव । सौवर्णे भवने तिष्ठ मम पार्श्वेऽथवा पुनः

ອີສະວະຣະຕຣັດວ່າ: “ຢ່າຢ້ານ—ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ ດານະວະ, ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ. ຈົ່ງຢູ່ໃນວິຫານຄໍາ, ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນຈົ່ງຢູ່ຄຽງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 103

पुत्रपौत्रप्रपौत्रैश्च बान्धवैः सह भार्यया । अद्यप्रभृति वत्स त्वमवध्यः सर्वशत्रुषु

“ພ້ອມກັບລູກ ຫຼານ ເຫຼນ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະເມຍຂອງເຈົ້າ—ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໃນທ່າມກາງສັດຕູທັງປວງ; ບໍ່ມີໃຜຂ້າເຈົ້າໄດ້.”

Verse 104

मार्कण्डेय उवाच । भूयस्तस्य वरो दत्तो देवदेवेन भारत । स्वर्गे मर्त्ये च पाताले पूजितः ससुरासुरैः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ພາຣະຕະ, ພຣະເທວະເທວາໄດ້ປະທານພອນເພີ່ມໃຫ້ເຂົາ: ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກມະນຸດ ແລະໃນປາຕານ ເຂົາໄດ້ຮັບການບູຊານັບຖື ທັງເທວະແລະອະສູຣະ.”

Verse 105

अक्षयश्चाव्ययश्चैव वस त्वं वै यथासुखम् । ततो निवारयामास रुद्रः सप्तशिखं तदा

“ຈົ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ສູນສິ້ນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ຈົ່ງຢູ່ອາໄສຕາມໃຈດ້ວຍຄວາມສຸກ.” ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ຣຸດຣະໄດ້ຫ້າມສັບຕະສິຂະໄວ້.

Verse 106

तृतीयं रक्षितं तस्य पुरं देवेन शम्भुना । ज्वालामालाकुलं चान्यत्पतितं धरणीतले

ເມືອງທີສາມຂອງເຂົາ ຖືກພຣະເທວະ ສັມພູ ປົກປ້ອງ; ແຕ່ອີກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງໄຟ ໄດ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 107

अर्धेन प्रस्थितादूर्ध्वं तस्य ज्वाला दिवं गताः । हाहाकारो महांस्तत्र ऋषिसङ्घैरुदीरितः

ເມື່ອຄຶ່ງໜຶ່ງພຸ່ງຂຶ້ນເທິງ ແປວໄຟຂອງມັນກໍຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນ. ທີ່ນັ້ນ ຊຸມນຸມລະສີໄດ້ຮ້ອງຄໍາຄວນອັນໃຫຍ່ວ່າ “ຮາ ຮາ!”

Verse 108

दैवतैश्च महाभागैः सिद्धविद्याधरादिभिः । एकं तु पतितं तत्र श्रीशैले खण्डमुत्तरम्

ແລະບັນດາເທວະຜູ້ມີສິຣິ—ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ວິທະຍາທອນ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ເຫັນຊິ້ນສ່ວນທາງເໜືອຊິ້ນໜຶ່ງຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທິງພູສຣີໄສລະ.

Verse 109

द्वितीयं पतितं राजञ्छैले ह्यमरकण्टके । प्रज्वलत्पतितं तत्र तेन ज्वालेश्वरं स्मृतम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ຊິ້ນສ່ວນທີສອງໄດ້ຕົກລົງເທິງພູທີ່ຊື່ວ່າ ອະມະຣະກັນຕະກະ. ເນື່ອງຈາກຕົກລົງຢ່າງລຸກໄຟ ສະຖານນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຊວາເລສະວະຣະ».

Verse 110

दग्धे तु त्रिपुरे राजन्पतिते खण्ड उत्तमे । रुद्रो देवः स्थितस्तत्र ज्वालामालानिवारकः

ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອຕຣິປຸຣະຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະຊິ້ນອັນປະເສີດນັ້ນຕົກລົງ ພຣະເທວະຣຸດຣະກໍປະທັບສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ຂັດຂວາງແລະປັດປ້ອງພວງມາລາແຫ່ງໄຟທີ່ຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 111

हाहाकारपराणां तु ऋषीणां रक्षणाय च । स्वयं मूर्तिर्महेशानुमावृषभसंयुतः

ເພື່ອປົກປ້ອງບັນດາລຶສີຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມທຸກ ພຣະມະເຫສະໄດ້ປະກົດພຣະອົງເອງ—ພ້ອມພຣະອຸມາ ແລະປະທັບເທິງງົວ (ນັນດິນ).

Verse 112

मनसापि स्मरेद्यस्तु भक्त्या ह्यमरकण्टकम् । चान्द्रायणाधिकं पुण्यं स लभेन्नात्र संशयः

ຜູ້ໃດມີພັກຕິ ແມ່ນແຕ່ລະລຶກອະມະຣະກັນຕະກະໃນໃຈ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຍິ່ງກວ່າພຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 113

अतिपुण्यो गिरिश्रेष्ठो यस्माद्भरतसत्तम । अस्मान्नित्यं भवेद्राजन्सर्वपापक्षयंकरः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນບາຣະຕະ! ເນື່ອງຈາກພູນີ້ເປັນພູອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະເປັນຍອດແຫ່ງພູທັງຫຼາຍ ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ສໍາລັບຄົນເຊັ່ນພວກເຮົາ ມັນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງຢູ່ເນື່ອງນິດ.

Verse 114

नानाद्रुमलताकीर्णो नानापुष्पोपशोभितः । नानागुल्मलताकीर्णो नानावल्लीभिरावृतः

ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ແລະເຄືອວັນລີນານາຊະນິດ ງາມດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກສີ; ໜາແນ້ນດ້ວຍພຸ່ມໄມ້ແລະເຄືອຫຼາຍຢ່າງ ແລະຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍເຄືອໄມ້ໄຕ່ພັນນັບບໍ່ຖ້ວນ

Verse 115

सिंहव्याघ्रसमाकीर्णो मृगयूथैरलंकृतः । श्वापदानां च घोषेण नित्यं प्रमुदितोऽभवत्

ສະຖານນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍສິງໂຕແລະເສືອ ງາມດ້ວຍຝູງກວາງ; ແລະດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງສັດປ່າ ຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານຄຶກຄື້ນຢູ່ເສມອ

Verse 116

ब्रह्मेन्द्रविष्णुप्रमुखैर्ह्यमरैश्च सहस्रशः । सेव्यते देवदेवेशः शङ्करस्तत्र पर्वते

ເທິງພູນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ—ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ໄດ້ຮັບການບູຊາ; ເທວະອະມະຕະນັບພັນ ໂດຍມີພຣະພຣະຫມາ ພຣະອິນທຣາ ແລະພຣະວິສະນຸນຳໜ້າ ມາສະການຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 117

पतनं कुरुते योऽस्मिन्पर्वतेऽमरकण्टके । क्रीडते क्रमशो राजन्भुवनानि चतुर्दश

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຜູ້ໃດທີ່ທິ້ງກາຍຕົນລົງໃນພູອະມະຣະກັນຕະກະນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເພີນພອນຄ່ອຍໆ ຜ່ານພົບພູມທັງສິບສີ່

Verse 118

ऐन्द्रं वाह्नं च कौबेरं वायव्यं याम्यमेव च । नैरृत्यं वारुणं चैव सौम्यं सौरं तथैव च

ໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ຂອງພຣະອັກນີ ຂອງກຸເບຣ ຂອງພຣະວາຍຸ ແລະຂອງພຣະຍົມ; ທັງໂລກຂອງໄນຣຶຕ ຂອງພຣະວຣຸນ ຂອງພຣະໂສມ ແລະຂອງພຣະສູຣຍະດ້ວຍ—

Verse 119

ब्राह्मं च पदमक्लिष्टं वैष्णवं तदनन्तरम् । उमारुद्रं महाभाग ऐश्वरं तदनन्तरम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນພະທຳມະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາອັນບໍ່ມີມົນທິນ, ຕໍ່ມາແມ່ນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ; ຕໍ່ມາແມ່ນໂລກຂອງອຸມາ-ຣຸດຣະ, ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນໂລກໄອສະວະຣະ।

Verse 120

परं सदाशिवं शान्तं सूक्ष्मं ज्योतिरतीन्द्रियम् । तस्मिन्याति लयं धीरो विधिना नात्र संशयः

ເຫນືອທຸກສິ່ງແມ່ນພຣະສະດາຊິວະ—ສະງົບ, ລະອຽດ, ເປັນແສງສະຫວ່າງເຫນືອອິນທຣີ. ຜູ້ໝັ້ນຄົງຍ່ອມລະລາຍເຂົ້າໃນພຣະອົງຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 121

युधिष्ठिर उवाच । कोऽप्यत्र विधिरुद्दिष्टः पतने ऋषिसत्तम । एतन्मे सर्वमाचक्ष्व संशयोऽस्ति महामुने

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣິສີຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ນີ້ມີວິທີ (vidhi) ໃດຖືກກຳນົດໄວ້ກ່ຽວກັບການປະຕະນະ (patana) ຫຼືບໍ? ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ຄວາມສົງໄສເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍແລ້ວ।”

Verse 122

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृणुष्व कथयिष्यामि तं विधिं पाण्डुनन्दन । यत्कृत्वा प्रथमं कर्म निपतेत्तदनन्तरम्

ພຣະມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ. ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິທີນັ້ນ—ເມື່ອໄດ້ປະກອບກຳພິທີເບື້ອງຕົ້ນໃຫ້ສຳເລັດກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍປະຕິບັດປະຕະນະຕໍ່ໄປ।”

Verse 123

कृत्वा कृच्छ्रत्रयं पूर्वं जप्त्वा लक्षं दशैव तु । शाकयावकभुक्चैव शुचिस्त्रिषवणो नृप

“ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ປະຕິບັດກຣິຈຉະ (Kṛcchra) ປະພຶດທົດແທນສາມຄັ້ງ, ແລ້ວສວດຈະປະ (japa) ໃຫ້ຄົບສິບລັກສະ; ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກແລະຢາວະກູ (ຂ້າວຕົ້ມຂ້າວບາເລ), ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະປະກອບພິທີປະຈຳວັນທັງສາມໃນສາມສັນທະຍາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ—”

Verse 124

त्रिकालमर्चयेदीशं देवदेवं त्रिलोचनम् । दशांशेन तु राजेन्द्र होमं तत्रैव कारयेत्

ພຶງບູຊາພຣະອີຊະ—ເທວະເທວະ, ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ—ໃນສາມເວລາຂອງວັນ; ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃຫ້ນຳສ່ວນສິບໜຶ່ງຂອງການຈະປະເປັນເຄື່ອງບູຊາ ແລ້ວຈັດພິທີໂຮມະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 125

लक्षवारं जपेद्देवं गन्धमाल्यैश्च पूजयेत् । रात्रौ स्वप्ने तदा पश्येद्विमानस्थं ततः क्षिपेत्

ພຶງຈະປະພຣະເຈົ້າໜຶ່ງແສນເທື່ອ ແລະບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມກັບພວງມາລາ. ແລ້ວໃນຄືນນັ້ນ ໃນຄວາມຝັນຈະເຫັນພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນວິມານ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງກະທຳປະຕະນະ (ທອດກາຍລົງ).

Verse 126

अनेनैव विधानेन आत्मानं यस्तु निक्षिपेत् । स्वर्गलोकमनुप्राप्य क्रीडते त्रिदशैः सह

ຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ແລະກະທຳປະຕະນະທອດກາຍຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນໂລກ ແລະສະໜຸກສະໜານກັບເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 127

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथैव च । मुक्त्वा मनोरमान्भोगांस्तदा गच्छेन्महीतलम्

ຕະຫຼອດສາມໝື່ນປີ—ແລະທຳນອງດຽວກັນອີກສາມສິບໂກຕິ—ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກອັນນ່າລື່ນລົມແລ້ວ ຈຶ່ງກັບຄືນສູ່ພື້ນພິພົບ.

Verse 128

पृथिवीमेकच्छत्रेण भुनक्ति लोकपूजितः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ເປັນທີ່ບູຊາຂອງປະຊາຊົນ ຜູ້ນັ້ນຄອງແຜ່ນດິນພາຍໃຕ້ພຣະສະຫວັນສາຍສິງຫນຶ່ງ. ພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດແລະຄວາມໂສກ ຈະມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍສາຣະທະ—ເທົ່າກັບໜຶ່ງສະຕະວັດ.

Verse 129

ज्वालेश्वरं तु तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र ज्वाला नदी पार्थ प्रस्रुता शिवनिर्मिता

ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນຊື່ “ຊວາເລສະວະຣະ” ໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣຶຖາ ແມ່ນ້ຳ “ຊວາລາ” ໄຫຼອອກມາ ອັນພຣະສິວະສ້າງຂຶ້ນ.

Verse 130

निर्वाप्य तद्बाणपुरं रेवया सह संगता । तत्र स्नात्वा महाराज विधिना मन्त्रसंयुतः

ເມື່ອໄດ້ດັບຄວາມຮ້ອນແຫ່ງ “ບານະປຸຣະ” ແລ້ວ ນາງກໍໄປຮວມກັບ ເຣວາ (ນະຣະມະດາ). ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ—

Verse 131

तिलसंमिश्रतोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः । पिण्डदानेन च पित्ःन् पैण्डरीकफलं लभेत्

ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນງາ ພຶງທຳຕັຣປະນະຖວາຍແດ່ເທວະແຫ່ງບັນພະບຸຣຸດ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣຶທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈ; ແລະດ້ວຍການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa-dāna) ແດ່ບັນພະບຸຣຸດ ຈະໄດ້ບຸນຜົນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໄປນະດາຣີກະ”.

Verse 132

अनाशकं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

ໂອ ນະຣາທິປະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ຢູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ “ຣຸດຣະໂລກ”.

Verse 133

अमराणां शतैश्चैव सेवितो ह्यमरेश्वरः । तथैव ऋषिसङ्घैश्च तेन पुण्यतमो महान्

“ອະມະເຣສະວະຣະ” ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະນັບຮ້ອຍ ແລະຈາກຫມູ່ຣຶສີທັງຫຼາຍເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ທັງສະຖານທີ່ແລະອົງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຈຶ່ງເປັນບຸນສູງສຸດ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ສົງ່າງາມ.

Verse 134

समन्ताद्योजनं तीर्थं पुण्यं ह्यमरकण्टकम् । रुद्रकोटिसमोपेतं तेन तत्पुण्यमुत्तमम्

ອະມະຣະກັນຕະກະເປັນຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແຜ່ກວ້າງໄປຮອດໜຶ່ງໂຍຊະນະທຸກທິດ; ມີພຣະຣຸດຣະນັບໂກຕິປະກອບພ້ອມ ດັ່ງນັ້ນບຸນກຸສົນຂອງທີ່ນີ້ຈຶ່ງສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້

Verse 135

तस्य पर्वतराजस्य यः करोति प्रदक्षिणम् । प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः

ຜູ້ໃດກະທຳປະທັກສິນາອ້ອມຮອບພຣະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນປານດັ່ງໄດ້ອ້ອມຮອບໂລກທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 136

वाचिकं मानसं चैव कायिकं त्रिविधं च यत् । नश्यते पातकं सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ພຣະສັງກະຣະໄດ້ປະກາດວ່າ “ບາບທັງປວງອັນເປັນສາມປະເພດ ຄື ທາງວາຈາ ທາງໃຈ ແລະທາງກາຍ ຍ່ອມສູນສິ້ນ”

Verse 137

अमरेश्वरपार्श्वे च तीर्थं शक्रेश्वरं नृप । तपस्तप्त्वा पुरा तत्र शक्रेण स्थापितं किल

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃກ້ພຣະອະມະເຣສະວະຣະ ມີຕີຣຖະຊື່ “ສັກເຣສະວະຣະ”; ເລົ່າກັນວ່າ ໃນການກ່ອນ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ບຳເພັນຕະປະທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງສະຖາປະນາໄວ້

Verse 138

कुशावर्तं नाम तीर्थं ब्रह्मणा च कृतं शुभम् । ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं हंसतीर्थं तथा परम्

ມີຕີຣຖະອັນເປັນມົງຄຸນຊື່ “ກຸສາວັດຕະ” ທີ່ພຣະພຣົມໄດ້ສ້າງ; ມັນໂດງດັງໃນນາມ “ພຣະພຣົມກຸນດະ” ແລະຍັງມີ “ຫັງສະຕີຣຖະ” ອັນປະເສີດອີກດ້ວຍ

Verse 139

अम्बरीषस्य तीर्थं च महाकालेश्वरं तथा । कावेर्याः पूर्वभागे च तीर्थं वै मातृकेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນມີທີຣຖະຂອງອັມບະຣີຊະ ແລະມີມະຫາກາເລສະວະຣະດ້ວຍ; ທາງຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳກາເວຣີ ມີທີຣຖະຊື່ມາຕຣິເກສະວະຣະ.

Verse 140

एतानि दक्षिणे तीरे रेवाया भरतर्षभ । संसेवनस्नानदानैः पापसङ्घहराणि च

ໂອ ຜູ້ປະເສີດດຸຈົນວົງສ໌ພາຣະຕະ, ທີຣຖະເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ; ດ້ວຍການໄປພຶງພາ, ອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະໃຫ້ທານ ຍ່ອມກຳຈັດກອງບາບໄດ້.

Verse 141

भृगुतुङ्गे महाराज प्रसिद्धो भैरवः शिवः । तस्य याम्यविभागे च तीर्थं वै चपलेश्वरम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ທີ່ພຣຶກຸຕຸງຄະ ພຣະສິວະເປັນທີ່ໂດ່ງດັງໃນນາມ “ໄພຣະວະ”; ແລະທາງດ້ານໃຕ້ຂອງມັນ ມີທີຣຖະຊື່ “ຈະປະເລສະວະຣະ” ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 142

एतौ स्थितौ दुःखहरौ रेवाया उत्तरे तटे । तावभ्यर्च्य तथा नत्वा सम्यग्यात्राफलं भवेत् । अदृष्टपूजितौ तौ हि नराणां विघ्नकारकौ

ທັງສອງນີ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ເປັນຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກ. ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີ ແລະກ້ອມນົບ ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງຍາຕຣາຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ເພາະຖ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນ ແລະບໍ່ໄດ້ບູຊາ ທັງສອງຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ມະນຸດ.