Adhyaya 27

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नारदस्य वचः श्रुत्वा राज्ञी वचनमब्रवीत् । प्रसादं कुरु विप्रेन्द्र गृह्ण दानं यथेप्सितम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງນາຣະດະ ພຣະຣາຊິນີຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຂໍທ່ານພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດໂປດເມດຕາ ຈົ່ງຮັບທານຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະນາ”

Verse 2

सुवर्णमणिरत्नानि वस्त्राणि विविधानि च । तत्ते दारयामि विप्रेन्द्र यच्चान्यदपि दुर्लभम्

“ຄຳ ໄຂ່ມຸກ ແລະມະນີຣັດນະ ພ້ອມຜ້ານຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ—ໂອ້ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍແດ່ທ່ານ ແລະສິ່ງອື່ນໃດທີ່ຫາຍາກກໍຖວາຍດ້ວຍ”

Verse 3

राज्ञ्यास्तु वचनं श्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत् । अन्येषां दीयतां भद्रे ये द्विजाः क्षीणवृत्तयः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະມະເຫສີ ນາຣະດະມຸນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມ ຈົ່ງໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ—ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຊີວິດຄັບແຄນ”

Verse 4

वयं तु सर्वसम्पन्ना भक्तिग्राह्याः सदैव हि । इत्युक्ता सा तदा राज्ञी वेदवेदाङ्गपारगान्

“ແຕ່ພວກເຮົາພ້ອມພຽງທຸກຢ່າງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາຄວນຖືກຮັບໄວ້ດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນເສມອ” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສີຈຶ່ງຫັນໄປຫາຜູ້ຊໍານານໃນເວທະ ແລະ ເວທາງຄະ

Verse 5

आहूय ब्राह्मणान्निःस्वान्दातुं समुपचक्रमे । यत्किंचिन्नारदेनोक्तं दानसौभाग्यवर्धनम्

ນາງໄດ້ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ຂັດສົນມາ ແລ້ວເລີ່ມໃຫ້ທານ—ກະທຳຕາມທີ່ນາຣະດະໄດ້ກ່າວໄວ້ທຸກປະການ ເປັນທານທີ່ເພີ່ມພູນສຸພາກ ແລະ ສິຣິມົງຄົນ

Verse 6

तेन दानेन मे नित्यं प्रीयेतां हरिशङ्करौ । ततो राज्ञी च सा प्राह नारदं मुनिपुंगवम्

“ໂດຍທານນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິ ແລະ ພຣະສັງກະຣະ ພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ” ແລ້ວພຣະມະເຫສີຈຶ່ງກ່າວກັບນາຣະດະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ມຸນີ

Verse 7

राज्ञ्युवाच । दानं दत्तं त्वयोक्तं यद्भर्तृकर्मपरं हि तत् । आजन्मजन्म मे भर्ता भवेद्बाणो द्विजोत्तम

ພຣະມະເຫສີກ່າວວ່າ: “ທານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຕາມທີ່ທ່ານກ່າວນັ້ນ ເປັນໄປເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດ ແລະ ໜ້າທີ່ທາງທຳຂອງສາມີຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂໍໃຫ້ບານະເປັນສາມີຂ້າພະເຈົ້າທຸກຊາດທຸກພົບ”

Verse 8

नान्यो हि दैवतं तात मुक्त्वा बाणं द्विजोत्तम । तेन सत्येन मे भर्ता जीवेच्च शरदां शतम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເຄົາລົບ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ນອກຈາກພຣະບານະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີເທວະອື່ນໃດ. ດ້ວຍສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ສາມີຂ້າພະເຈົ້າມີອາຍຸຄົບ 100 ປີ.

Verse 9

नान्यो धर्मो भवेत्स्त्रीणां दैवतं हि पतिर्यथा । तथापि तव वाक्येन दानं दत्तं यथाविधि

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ບໍ່ມີທໍາອື່ນໃດເທົ່າກັບການນັບຖືສາມີເປັນເທວະ. ແຕ່ກໍຕາມ ຕາມຄໍາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ທານຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ.

Verse 10

स्वकं कर्म करिष्यामो भर्तारं प्रति मानद । ब्रह्मर्षे गच्छ चेदानीं त्वमाशीर्वादः प्रदीयताम्

ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ! ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈະເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຕໍ່ສາມີ. ໂອ ພຣະຣິສີຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານໄປເຖີດ ແລະປະທານພອນແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 11

तथेति तामनुज्ञाप्य नारदो नृपसत्तम । सर्वासां मानसं हृत्वा अन्यतः कृतमानसः

ນາຣະດະເວົ້າວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລ້ວອະນຸຍາດໃຫ້ນາງ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ. ເມື່ອດຶງໃຈຂອງທຸກຄົນໄວ້ແລ້ວ ທ່ານກໍຫັນຈິດໄປທາງອື່ນ.

Verse 12

जगामादर्शनं विप्रः पूज्यमानस्तु खेचरैः । ततो गतमनस्कास्ता भर्तारं प्रति भारत

ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ໃນຂະນະທີ່ຖືກບູຊາໂດຍເທວະຜູ້ເດີນທາງໃນອາກາດ. ແລ້ວບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນມີໃຈຫວັ່ນໄຫວ, ໂອ ພາຣະຕະ, ຈຶ່ງຫັນກັບໄປຫາສາມີຂອງຕົນ.

Verse 13

विवर्णा निष्प्रभा जाता नारदेन विमोहिताः

ຖືກນາຣະດະຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຊີດເຊົາ ແລະໄຮ້ປະກາຍສະຫວ່າງ।

Verse 27

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ເຄື່ອງໝາຍບອກພາກ/ບົດ (ຄໍລະໂຟນ)