Adhyaya 228

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । परार्थं तीर्थयात्रायां गच्छतः कस्य किं फलम् । कियन्मात्रं मुनिश्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि कृपानिधे

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຜູ້ໜຶ່ງໄປຈາລິກສູ່ຕີຣຖະ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອື່ນ ບຸນນັ້ນເປັນຂອງໃຜ ແລະຜົນເປັນຢ່າງໃດ? ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແນ່ຊັດ

Verse 2

मार्कण्डेय उवाच । परार्थं गच्छतस्तन्मे वदतः शृणु पार्थिव । यथा यावत्फलं तस्य यात्रादिविहितं भवेत्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ຜູ້ທີ່ເດີນທາງເພື່ອຜູ້ອື່ນ ຜົນແຫ່ງການຈາລິກສູ່ຕີຣຖະ ແລະພິທີກຳທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ ຖືກກຳນົດໄວ້ແນວໃດ ແລະຫຼາຍນ້ອຍເທົ່າໃດ

Verse 3

उत्तमेनेह वर्णेन द्रव्यलोभादिना नृप । नाधमस्य क्वचित्कार्यं तीर्थयात्रादिसेवनम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ໃນໂລກນີ້ ການຈາລິກສູ່ຕີຣຖະ ແລະການປະຕິບັດທຳນອງດຽວກັນ ຄວນເຮັດໂດຍຜູ້ມີນິໄສສູງສົ່ງເທົ່ານັ້ນ; ສ່ວນຜູ້ມີຈິດຕ່ຳ ຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຄວາມໂລບຊັບ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ສົມຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ຕີຣຖະໃນທຸກແຫ່ງ

Verse 4

धर्मकर्म महाराज स्वयं विद्वान्समाचरेत् । शरीरस्याथवा शक्त्या अन्यद्वा कार्ययोगतः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງພຶງປະພຶດກຳແຫ່ງທຳດ້ວຍຕົນເອງ—ຕາມກຳລັງກາຍທີ່ມີ; ຫາກບໍ່ໄຫວ ກໍພຶງຈັດໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍວິທີອັນເໝາະສົມ।

Verse 5

धर्मकर्म सदा प्रायः सवर्णेनैव कारयेत् । पुत्रपौत्रादिकैर्वापि ज्ञातिभिर्गोत्रसम्भवैः

ໂດຍທົ່ວໄປ ກຳແຫ່ງທຳພຶງໃຫ້ຜູ້ມີວັນນະດຽວກັນເປັນຜູ້ກະທຳ; ຫຼືໃຫ້ລູກ ຫຼານ ແລະອື່ນໆ, ຫຼືຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ເກີດໃນໂຄດຣ/ສາຍຕະກູນດຽວກັນກະທຳໄດ້।

Verse 6

श्रेष्ठं हि विहितं प्राहुर्धर्मकर्म युधिष्ठिर । तैरेव कारयेत्तस्मान्नोत्तमैर्नाधमैरपि

ໂອ ຢຸທິດຖິຣ, ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ພິທີກຳແຫ່ງທຳຈະປະເສີດທີ່ສຸດເມື່ອກະທຳຕາມວິທີທີ່ບັນຍັດ. ດັ່ງນັ້ນ ກິດທີ່ກຳນົດພຶງໃຫ້ຜູ້ທີ່ເໝາະສົມເຮັດ—ບໍ່ໃຫ້ຜູ້ສູງເກີນຄວນ ແລະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນ।

Verse 7

अधमेन कृतं सम्यङ्न भवेदिति मे मतिः । उत्तमश्चाधमार्थे वै कुर्वन्दुर्गतिमाप्नुयात्

ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້າ, ສິ່ງທີ່ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນເຮັດ ຍ່ອມບໍ່ສຳເລັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ສູງສົ່ງ ຫາກເຮັດເພື່ອເປົ້າໝາຍອັນຕ່ຳຊ້າ ກໍອາດຕົກສູ່ຄວາມວິບັດແລະທຸກຄະຕິໄດ້ແທ້।

Verse 8

न शूद्राय मतिं दद्यान्नोच्छिष्टं न हविष्कृतम् । न चास्योपदिशेद्धर्मं न चास्य व्रतमादिशेत्

ບໍ່ພຶງໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ຊູດຣະ; ບໍ່ພຶງໃຫ້ອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກການກິນ, ແລະບໍ່ພຶງໃຫ້ເຄື່ອງບູຊາທີ່ຈັດເປັນຫະວິສ. ບໍ່ພຶງສອນທຳແກ່ເຂົາ ແລະບໍ່ພຶງກຳນົດວຣະຕະໃຫ້ເຂົາ।

Verse 9

जपस्तपस्तीर्थयात्रा प्रव्रज्या मन्त्रसाधनम् । देवताराधनं दीक्षा स्त्रीशूद्रपतनानि षट्

ຈະປະ, ຕະປະ, ການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ, ການອອກບວດ (ປຣະວຣັຊຍາ), ການສາທະນາມັນຕຣະ, ການອາຣາທະນາເທວະ ແລະ ດີກສາ—ຫົກປະການນີ້ກ່າວວ່າເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມຕົກຕ່ຳສຳລັບສະຕຣີ ແລະ ຊູດຣະ।

Verse 10

पतिवत्नी पतत्येव विधवा सर्वमाचरेत् । सभर्तृकाशके पत्यौ सर्वं कुर्यादनुज्ञया

ແມ່ຍິງຜູ້ຖືພຣະຕໍ່ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ຖ້າເຮັດຕາມໃຈຕົນ ຍ່ອມເກີດໂທດ; ແຕ່ແມ່ຍິງໝ້າຍອາດປະຕິບັດອາຈາຣະໄດ້ທັງໝົດ. ເມື່ອຜົວຍັງຢູ່ ຈົ່ງເຮັດທຸກຢ່າງດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງຜົວເທົ່ານັ້ນ।

Verse 11

गत्वा परार्थं तीर्थादौ षोडशांशफलं लभेत् । गच्छतश्च प्रसङ्गेन तीर्थमर्द्धफलं स्मृतम्

ຖ້າຜູ້ໃດໄປຕີຣຖະເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຄົນອື່ນເປັນຫຼັກ ຈະໄດ້ຜົນພຽງໜຶ່ງສ່ວນສິບຫົກ. ແລະຜູ້ທີ່ໄປເພາະພຽງຕິດຕາມໂດຍບັງເອີນ ຕີຣຖະນັ້ນກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ।

Verse 12

अनुसङ्गेन तीर्थस्य स्नाने स्नानफलं विदुः । नैव यात्राफलं तज्ज्ञाः शास्त्रोक्तं कल्मषापहम्

ຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ຖ້າອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະໂດຍພຽງອາໄສການຕິດຕາມບັງເອີນ ຈະໄດ້ແຕ່ຜົນແຫ່ງການອາບນ້ຳ ບໍ່ແມ່ນຜົນແຫ່ງການຍາດຣາອັນສົມບູນ ທີ່ຊາສຕຣະກ່າວວ່າຊຳລະບາບ।

Verse 13

पित्रर्थं च पितृव्यस्य मातुर्मातामहस्य च । मातुलस्य तथा भ्रातुः श्वशुरस्य सुतस्य च

ເພື່ອບິດາ; ເພື່ອອາຂອງບິດາ (ປິຕຣະວະຍະ); ເພື່ອມານດາ ແລະ ຕາຂອງມານດາ; ອີກທັງເພື່ອອາຂອງມານດາ, ພີ່ນ້ອງຊາຍ, ພໍ່ເຂີຍ, ແລະ ລູກຊາຍ—(ອາດປະຕິບັດການສະນານ/ພິທີທີ່ຕີຣຖະໄດ້).

Verse 14

पोषकार्थादयोश्चापि मातामह्या गुरोस्तथा । स्वसुर्मातृष्वसुः पैत्र्या आचार्याध्यापकस्य च

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ສາມາດອຸທິດກຸສົນແຫ່ງການປະກອບກິດທີ່ທີຣຖະ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີພຣະຄຸນຜູ້ເກື້ອກູນ ແລະອື່ນໆ; ໃຫ້ແກ່ຍ່າຍຝ່າຍແມ່ (ມາຕາມະຫີ); ໃຫ້ແກ່ຄຸຣຸ; ໃຫ້ແກ່ເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ, ປ້າຝ່າຍແມ່, ປ້າຝ່າຍພໍ່, ແລະອາຈາຣຍາກັບຄູອາຈານດ້ວຍ।

Verse 15

इत्याद्यर्थे नरः स्नात्वा स्वयमष्टांशमाप्नुयात् । साक्षात्पित्रोः प्रकुर्वाणश्चतुर्थांशमवाप्नुयात्

ເມື່ອບຸກຄົນອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ທີຣຖະ ເພື່ອເຫດຜົນດັ່ງກ່າວແລະອື່ນໆ ຕົນເອງຈະໄດ້ສ່ວນບຸນໜຶ່ງໃນແປດ; ແຕ່ຖ້າປະກອບໂດຍກົງເພື່ອພໍ່ແມ່ ຈະໄດ້ສ່ວນໜຶ່ງໃນສີ່.

Verse 16

पतिपत्न्योर्मिथश्चार्द्धं फलं प्राहुर्मनीषिणः । भागिनेयस्य शिष्यस्य भ्रातृव्यस्य सुतस्य च । षट्त्रिपञ्चचतुर्भागान्फलमाप्नोति वै नरः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ຜົວແລະເມຍຍ່ອມແບ່ງປັນຜົນແຫ່ງທຳຂອງກັນແລະກັນເປັນຄື່ງໜຶ່ງ. ຫຼານຊາຍຂອງເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ, ສິດ, ຍາດຮ່ວມສາຍ (ພຣາຕຣວະຍະ), ແລະລູກຊາຍ ກໍໄດ້ສ່ວນບຸນນັ້ນດ້ວຍ—ຕາມຄວາມສຳພັນ ຈະໄດ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນຫົກ, ໜຶ່ງໃນສາມ, ໜຶ່ງໃນຫ້າ ຫຼື ໜຶ່ງໃນສີ່.

Verse 17

इति ते कथितं पार्थ पारम्पर्यक्रमागतम् । कर्तव्यं ज्ञातिवर्गस्य परार्थे धर्मसाधनम्

ດັ່ງນີ້ແລ, ໂອ ປາຣຖະ, ຂ້າໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ສິ່ງທີ່ສືບທອດມາຕາມລຳດັບແຫ່ງປະເພນີ. ໜ້າທີ່ຂອງວົງຍາດຄື ບຳເນັດທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນດ້ວຍ.

Verse 18

वर्षाऋतुसमायोगे सर्वा नद्यो रजस्वलाः । मुक्त्वा सरस्वतीं गङ्गां नर्मदां यमुनानदीम्

ເມື່ອລະດູຝົນມາຮອດ ແມ່ນ້ຳທັງປວງຖືກນັບວ່າເປັນ ‘ຣະຊັສວະລາ’ ຄືຢູ່ໃນພາວະບໍ່ບໍລິສຸດ; ແຕ່ຍົກເວັ້ນ ສະຣັສວະຕີ, ຄົງຄາ, ນະຣະມະດາ ແລະ ຍະມຸນາ.