Adhyaya 225

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः क्रोशान्तरे गच्छेदलिकातीर्थमुत्तमम् । अलिका नाम गान्धर्वी कुशीला कुटिलाशया

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາໃນລະຍະໜຶ່ງ ໂກຣຊະ ພຶງໄປຫາ ອາລິກາ ຕີຣຖະ ອັນປະເສີດ. ມີນາງກັນທັຣວີຊື່ ອາລິກາ—ປະພຶດຊົ່ວ ແລະ ມີໃຈຄົດຄ້ຽວ.

Verse 2

चित्रसेनस्य दौहित्री विद्यानन्दमृषिं गता । वव्रे ते स्वीकृता तेन दशवर्षाणि तं श्रिता

ນາງເປັນຫຼານສາວຂອງ ຈິຕຣະເສນ. ນາງໄດ້ໄປຫາ ຣິສີ ວິດຍານັນທະ ແລະເລືອກທ່ານເປັນສາມີ; ທ່ານຮັບນາງໄວ້ ແລະນາງອາໄສຢູ່ກັບທ່ານສິບປີ.

Verse 3

पतिं जघान तं सुप्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । गत्वा निवेदयामास पितरं रत्नवल्लभम्

ດ້ວຍຂໍ້ອ້າງບາງຢ່າງ ໃນຂະນະທີ່ສາມີນອນຫຼັບ ນາງໄດ້ຂ້າສາມີນັ້ນ. ແລ້ວນາງໄປແຈ້ງແກ່ບິດາຂອງນາງ ຄື ຣັດນະວັລລະພະ.

Verse 4

पित्रा मात्रा च संत्यक्ता बहुभिर्भर्त्सिता नृप । गर्भघ्नी त्वं पतिघ्नी त्वमिति दर्शय मा मुखम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບິດາແລະມານດາໄດ້ປະຖິ້ມນາງ ແລະຫຼາຍຄົນດ່າທໍາວ່າ: “ເຈົ້າເປັນຜູ້ຂ້າທາຣົກໃນຄອບ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ຂ້າສາມີ; ຢ່າໄດ້ສະແດງໜ້າ!”

Verse 5

ब्रह्मघ्नी याहि पापिष्ठे परित्यक्ता गृहाद्व्रज

“ໂອ ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ! ໂອ ຜູ້ບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ—ຈົ່ງໄປໃຫ້ພົ້ນ; ຜູ້ຖືກປະຖິ້ມ ຈົ່ງອອກຈາກເຮືອນນີ້!”

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । इति दुःखान्विता मूढा ताभ्यां निर्भर्त्सिता सती । तनुं त्यक्तुं मनश्चक्रे प्राप्य तीर्थान्तरं क्वचित्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນນາງຖືກຄວາມທຸກໂສກຄອບງຳ ມືດມົນ ແລະຖືກພວກເຂົາຕຳນິຢ່າງຮຸນແຮງ; ນາງຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະລະທິ້ງກາຍ ແລະໄດ້ໄປຮອດຕີຣຖະອື່ນໃນບາງແຫ່ງ।

Verse 7

संपृच्छ्यमाना तीर्थानि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर । श्रुत्वा पापहरं तीर्थं रेवासागरसङ्गमे

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ນາງໄດ້ສອບຖາມພຣາຫມັນເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະໄດ້ຍິນເຖິງຕີຣຖະຜູ້ທຳລາຍບາບ ຢູ່ຈຸດສັງຄົມຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ກັບທະເລ।

Verse 8

तत्र पार्थ तपश्चक्रे निराहारा जितव्रता । कृच्छ्रातिकृच्छ्रपाराकमहासांतपनादिभिः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣຶຖາ, ນາງໄດ້ບຳເພັນຕະປະ—ອົດອາຫານ ແລະມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະ—ປະຕິບັດອນຸສະຖານອັນເຂັ້ມງວດ ເຊັ່ນ ກຶຈຉຣ, ອະຕິກຶຈຉຣ, ປາຣາກ ແລະ ມະຫາສານຕະປະນາ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 9

चान्द्रायणैर्ब्रह्मकूर्चैः कर्शयामास वै तनुम् । एवं वर्षशतं सार्द्धं व्यतीतं तपसा नृप

ດ້ວຍວຣະຕະ ຈັນທຣາຍະນະ ແລະ ພຣະຫມະກູຣຈະ, ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ກາຍຂອງນາງຊູບຜອມລົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີໄດ້ຜ່ານໄປດ້ວຍຕະປະ।

Verse 10

तस्या विशुद्धिमिच्छन्त्याः शिवध्यानार्चनादिभिः । ततः कतिपयाहोभिस्तस्या ज्ञात्वा हठं परम् । परितुष्टः शिवः प्राह पार्वत्या परिचोदितः

ເມື່ອນາງປາຖະໜາຄວາມບໍລິສຸດດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະສິວະ ການບູຊາ ແລະການປະຕິບັດອື່ນໆ, ຜ່ານໄປບໍ່ກີ່ມື້ ພຣະສິວະ—ເມື່ອຮູ້ຖຶງຄວາມມຸ່ງມັ່ນອັນສຸດຂີດໃນຕະປະ—ກໍພໍພຣະໄທ ແລະໄດ້ຕຣັດ ໂດຍມີພຣະປາຣະວະຕີເປັນຜູ້ຊັກນຳ।

Verse 11

ईश्वर उवाच । पुत्रि मा साहसं कार्षीः शुद्धदेहासि साम्प्रतम् । तुष्टोऽहं तपसा तेऽद्य वरं वरय वाञ्छितम्

ພະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: 'ລູກເອີຍ, ຢ່າໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ຮຸນແຮງເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າບໍລິສຸດແລ້ວໃນຕອນນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນການບຳເພັນຕົບະຂອງເຈົ້າ, ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຖ້ອນ.'

Verse 12

अलिकोवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश वरार्हा यद्यहं मता । नानापापाग्नितप्ताया देहि शुद्धिं परां मम

ນາງອະລິກາ ກ່າວວ່າ: 'ຂ້າແດ່ຈອມເທບ, ຖ້າພະອົງພໍພະໄທ ແລະ ເຫັນວ່າຂ້ານ້ອຍສົມຄວນໄດ້ຮັບພອນ, ຂໍຈົ່ງປະທານຄວາມບໍລິສຸດອັນສູງສົ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຜູ້ຖືກແຜດເຜົາດ້ວຍໄຟແຫ່ງບາບທັງຫຼາຍດ້ວຍເທີ້ນ.'

Verse 13

त्वं मे नाथो ह्यनाथायास्त्वमेव जगतां गुरुः । दीनानाथसमुद्धर्ता शरण्यः सर्वदेहिनाम्

'ພະອົງຊົງເປັນທີ່ເພິ່ງຂອງຂ້ານ້ອຍ ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ເພິ່ງ; ພະອົງຊົງເປັນຄູແຫ່ງໂລກ. ຊົງເປັນຜູ້ກອບກູ້ຜູ້ຍາກໄຮ້ ແລະ ບໍ່ມີທີ່ເພິ່ງ, ແລະ ຊົງເປັນທີ່ພັກພິງຂອງສັບພະສັດທັງຫຼາຍ.'

Verse 14

ईश्वर उवाच । त्वं भद्रे शुद्धदेहासि मा किंचिदनुशोचिथाः । स्वनाम्ना स्थापयित्वेह मां ततः स्वर्गमेष्यसि

ພະອິດສວນ ກ່າວວ່າ: 'ດູກ່ອນນາງຜູ້ຈະເລີນ, ຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າບໍລິສຸດແລ້ວ; ຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າໄປເລີຍ. ຈົ່ງປະດິດສະຖານຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ ທີ່ນີ້ໃນນາມຂອງເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ.'

Verse 15

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तत्रैवान्तरधीयत । अलिकापि ततो भक्त्या स्नात्वा संस्थाप्य शङ्करम्

ເມື່ອກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ, ເທບແຫ່ງທວຍເທບກໍອັນຕະຖານຫາຍໄປ ທີ່ນັ້ນເອງ. ຝ່າຍນາງອະລິກາ ກໍອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະ ປະດິດສະຖານພະສິວະເຈົ້າ.

Verse 16

दत्त्वा दानं च विप्रेभ्यो लोकमाप महोत्कटम् । पितरं च समासाद्य मातरं च युधिष्ठिर

ເມື່ອນາງໄດ້ຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນແລ້ວ ນາງໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສະຫງ່າງາມສູງສົ່ງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ນາງໄດ້ພົບບິດາແລະມານດາດ້ວຍ

Verse 17

तैश्च संमानिता प्रीत्या बन्धुभिः सालिका ततः । विमानवरमारूढा दिव्यमालान्विता नृप

ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມຮັກຈາກຍາດພີ່ນ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ສາລິກາ ຈຶ່ງຂຶ້ນສູ່ວິມານອັນປະເສີດ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ

Verse 18

गौरीलोकमनुप्राप्तसखित्वेऽद्यापि मोदते । ततः प्रभृति तत्पार्थ विख्यातमलिकेश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນສະຫາຍໃນໂລກຂອງພຣະນາງເກົາຣີ ລາວຍັງຊື່ນບານຢູ່ຈົນທຸກມື້ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງປຣຶຖາ ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ສະຖານສັກສິດນີ້ຈຶ່ງໂດ່ງດັງນາມ ‘ອາລິເກສະວະຣະ’

Verse 19

तत्र तीर्थे तु या नारी पुरुषो वा युधिष्ठिर । स्नात्वा सम्पूजयेद्भक्त्या महादेवमुमायुतम्

ທີ່ທີຣະຖະນັ້ນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ບໍ່ວ່າຍິງຫຼືຊາຍ—ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ—ພຶງບູຊາພຣະມະຫາເທວະຜູ້ສະຖິດຄຽງພຣະອຸມາ ດ້ວຍພັກຕິ

Verse 20

स पापैर्विविधैर्मुक्तो लोकमाप्नोति शांकरम् । मानसं वाचिकं पापं कायिकं यत्पुरा कृतम्

ລາວພົ້ນຈາກບາບຫຼາຍປະເພດ ແລະບັນລຸໂລກຂອງພຣະສັງກະຣະ. ບາບໃດທີ່ເຄີຍກະທຳໄວ້ກ່ອນ—ທາງໃຈ ທາງວາຈາ ແລະທາງກາຍ—

Verse 21

सर्वं तद्विलयं याति भोजयित्वा द्विजान्सदा । दीपं दत्त्वा च देवाग्रे न रोगैः परिभूयते

ບາບທັງປວງນັ້ນຍ່ອມລະລາຍໄປ ໂດຍການໃຫ້ອາຫານແກ່ທະວິຊະຢ່າງສະເໝີ. ແລະໂດຍການຖວາຍປະທີບຕໍ່ໜ້າເທວະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກໂລກໄພຄອບງຳ.

Verse 22

धूपपात्रं विमानं च घण्टां कलशमेव च । दत्त्वा देवाय राजेन्द्र शाक्रं लोकमवाप्नुयात्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດຖວາຍແກ່ເທວະ ພາຊະນະທູບ ວິມານ (ແບບຈຳລອງ) ກະດິ່ງ ແລະ ກະລະສະ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ).